wada wrodzona
Wada wrodzona to nieprawidłowość strukturalna lub funkcjonalna występująca u noworodka, która rozwija się podczas życia płodowego i jest obecna przy urodzeniu. Wady wrodzone mogą dotyczyć każdego organu lub układu organizmu i mają różnorodne przyczyny, w tym czynniki genetyczne (mutacje chromosomalne lub genowe), środowiskowe (ekspozycja na teratogeny), infekcyjne oraz wieloczynnikowe.
Wady wrodzone można klasyfikować na podstawie ich ciężkości (od łagodnych do zagrażających życiu), rodzaju (strukturalne lub funkcjonalne) oraz lokalizacji anatomicznej. Najczęstsze wady wrodzone obejmują wady serca (np. ubytek przegrody międzykomorowej), rozszczep wargi i podniebienia, wady cewy nerwowej (np. rozszczep kręgosłupa), wady układu moczowego oraz wady kończyn.
Diagnostyka wad wrodzonych może być prowadzona prenatalnie (poprzez USG, badania biochemiczne, amniocentezę, CVS) lub po urodzeniu (badanie fizykalne, badania obrazowe, testy genetyczne). Postępowanie terapeutyczne zależy od rodzaju i nasilenia wady, może obejmować leczenie chirurgiczne, farmakologiczne, rehabilitację lub terapię wspierającą. Wczesne wykrycie i interwencja mogą znacząco poprawić rokowanie i jakość życia pacjentów z wadami wrodzonymi.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Daylette 3 mg + 0,02 mg
Preparat Daylette, zawierający 3 mg drospirenonu i 0,02 mg etynyloestradiolu w 24 aktywnych tabletkach oraz 4 tabletki placebo, nie jest wskazany do stosowania w okresie ciąży. W przypadku zajścia w ciążę podczas stosowania preparatu, konieczne jest natychmiastowe przerwanie terapii. Badania epidemiologiczne nie wykazały zwiększonego ryzyka wad wrodzonych ani działania teratogennego przy niezamierzonym stosowaniu w wczesnej ciąży, jednak dane z badań na zwierzętach sugerują potencjalne ryzyko, które nie może być całkowicie wykluczone. W okresie poporodowym należy uwzględnić zwiększone ryzyko żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej przy ponownym włączeniu antykoncepcji hormonalnej. Preparat może negatywnie wpływać na laktację, zmniejszając ilość mleka i zmieniając jego skład, dlatego stosowanie Daylette nie jest zalecane do zakończenia karmienia piersią. Niewielkie ilości steroidów i metabolitów przenikają do mleka, co może wpływać na dziecko.
alergia na soję, antykoncepcja hormonalna, ciąża, drospirenon i etynyloestradiol, dysfagia, działanie teratogenne, laktacja, laktoza jednowodna, nietolerancja laktozy, placebo, steroid antykoncepcyjny, tabletka powlekana, wada wrodzona, złożony doustny środek antykoncepcyjny, żółcień pomarańczowa FCF, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Sademlip 50 mg + 1000 mg
Produkt leczniczy Sademlip, zawierający sytagliptynę (50 mg) oraz metforminę (850 mg lub 1000 mg), wymaga szczególnej ostrożności w stosowaniu u kobiet w wieku rozrodczym, w ciąży oraz karmiących piersią. Dane kliniczne dotyczące stosowania sytagliptyny w ciąży są niewystarczające, a badania na zwierzętach wskazują na potencjalne ryzyko teratogenne przy wysokich dawkach. Metformina, choć przenika do mleka kobiecego w niewielkich ilościach, nie wykazuje negatywnego wpływu na przebieg ciąży, rozwój zarodka, płodu, poród ani rozwój pourodzeniowy. Ze względu na brak wystarczających danych oraz potencjalne ryzyko, stosowanie Sademlipu w ciąży jest przeciwwskazane, a w przypadku planowania ciąży lub jej stwierdzenia podczas terapii, konieczne jest natychmiastowe odstawienie leku i rozpoczęcie insulinoterapii.
antykoncepcja, insulinoterapia, laktacja, model zwierzęcy, płodność, przenikanie metforminy do mleka, przenikanie sytagliptyny do mleka, rozwój płodowy, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodkowy, Sademlip, stosunek korzyści do ryzyka, sytagliptyna i metformina, wada wrodzona, wiek rozrodczy, wykluczenie ciąży - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Ibuprofen B. Braun 400 mg/100 ml
Ibuprofen, jako inhibitor syntezy prostaglandyn, wymaga szczególnej ostrożności przy stosowaniu u kobiet w wieku rozrodczym, planujących ciążę, będących w ciąży lub karmiących piersią. W okresie pierwszego i drugiego trymestru stosowanie ibuprofenu (400 mg/100 ml) jest dopuszczalne jedynie w sytuacjach bezwzględnej konieczności, przy minimalnej skutecznej dawce i najkrótszym czasie terapii. Od 20. tygodnia ciąży istnieje ryzyko małowodzia oraz zwężenia przewodu tętniczego u płodu, co wymaga monitorowania przedporodowego i natychmiastowego przerwania leczenia w przypadku wykrycia powikłań. W trzecim trymestrze stosowanie ibuprofenu jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko toksycznych działań na układ krążenia i oddechowy płodu, dysfunkcję nerek oraz działania niepożądane u matki, takie jak wydłużenie czasu krwawienia i zahamowanie czynności skurczowej macicy.
akcja porodowa, czynność skurczowa macicy, diagnostyka niepłodności, dysfunkcja nerek, działanie toksyczne, efekt antyagregacyjny, inhibitor syntezy prostaglandyn, małowodzie, monitorowanie przedporodowe, nadciśnienie płucne, niepłodność, organogeneza, ryzyko bezwzględne, strata przedimplantacyjna, układ sercowo-naczyniowy, wada wrodzona, wada wrodzona układu krążenia, wydłużony czas krwawienia, wytrzewienie, zwężenie przewodu tętniczego - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Bulgaplin 50 mg
Pregabalina, substancja czynna leku Bulgaplin, wymaga szczególnej ostrożności w stosowaniu u kobiet w wieku rozrodczym, w ciąży oraz karmiących piersią. Kobiety te muszą stosować skuteczną antykoncepcję przez cały okres terapii ze względu na potencjalne ryzyko teratogenności, potwierdzone badaniami toksykologicznymi na zwierzętach, które wykazały toksyczny wpływ na rozród oraz przenikanie pregabaliny przez łożysko. Dane epidemiologiczne z badania obejmującego ponad 2700 ciąż wskazują na zwiększone ryzyko ciężkich wad wrodzonych (MCM) – 5,9% w grupie narażonej na pregabalinę vs. 4,1% w grupie kontrolnej, ze skorygowanym współczynnikiem zapadalności 1,14 (95% CI: 0,96–1,35). Szczególnie podwyższone ryzyko dotyczy wad układu nerwowego, wzrokowego, rozszczepów ustno-twarzowych oraz wad układu moczowo-płciowego. Ze względu na te dane, stosowanie Bulgaplinu w ciąży jest dopuszczalne jedynie, gdy korzyści dla matki przewyższają potencjalne ryzyko dla płodu.
drogi moczowe, duloksetyna, działanie teratogenne, lamotrygina, pierwszy trymestr ciąży, pregabalina, przenikanie do mleka, przenikanie przez łożysko, rozszczep ustno-twarzowy, ruchliwość plemników, samica szczura, samiec szczura, toksyczność reprodukcyjna, układ nerwowy, układ wzrokowy, wada wrodzona - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Vilpin Combi 10 mg + 10 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa produktu leczniczego Vilpin Combi, zawierającego peryndopryl i amlodypinę, wykazały, że peryndopryl wywołuje odwracalne uszkodzenia nerek u szczurów i małp przy przewlekłej ekspozycji, nie wykazując jednocześnie potencjału mutagennego ani rakotwórczego w badaniach in vitro i in vivo. Wpływ na reprodukcję peryndoprylu nie ujawnił bezpośredniego działania embriotoksycznego czy teratogennego, jednak jako inhibitor ACE może powodować działania niepożądane w późnym okresie rozwoju płodowego, w tym zwiększoną umieralność okołoporodową i zmiany nerkowe u gryzoni i królików. Płodność samców i samic szczurów nie została zaburzona. Amlodypina, stosowana w dawkach około 50-krotnie przekraczających maksymalne dawki terapeutyczne dla ludzi, powodowała opóźnienie i wydłużenie porodu oraz zmniejszoną przeżywalność potomstwa. W dawkach do 10 mg/kg/dobę (8-krotność dawki ludzkiej) nie obserwowano wpływu na płodność, jednak w dawkach terapeutycznych stwierdzono obniżenie stężenia FSH, testosteronu oraz pogorszenie parametrów nasienia u szczurów.
amlodypina, badanie długoterminowe, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie mutagenności, bezpieczeństwo farmakologiczne, dawka terapeutyczna, hormon folikulotropowy, inhibitor konwertazy angiotensyny, komórka Sertoliego, peryndopryl, potencjał embriotoksyczny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, potencjał teratogenny, produkt leczniczy, substancja czynna, toksyczność, toksyczność przewlekła, umieralność, uszkodzenie nerek, wada wrodzona - Leksykon substancji czynnych
Metylofenidat – Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Metylofenidat, stosowany w preparatach takich jak Atenza, Concerta czy Medikinet, nie jest zalecany w ciąży, ze względu na potencjalne ryzyko dla płodu. Duże badanie kohortowe obejmujące około 3400 kobiet wykazało brak ogólnego wzrostu ryzyka wad wrodzonych, jednak zaobserwowano niewielkie zwiększenie częstości wad rozwojowych serca (skorygowane RR 1,3; 95% CI: 1,0-1,6), co odpowiada 3 dodatkowymi przypadkami na 1000 ciąż z ekspozycją w pierwszym trymestrze. Opisywano również przypadki tachykardii płodu i zespołu niewydolności oddechowej u noworodków. Badania na zwierzętach wykazały toksyczność reprodukcyjną jedynie przy dawkach toksycznych dla matki, co sugeruje brak bezpośredniego działania teratogennego w dawkach terapeutycznych. Decyzja o kontynuacji leczenia w ciąży powinna uwzględniać bilans korzyści i ryzyka, zwłaszcza gdy odstawienie leku może zagrażać zdrowiu matki lub przebiegowi ciąży.
badanie kohortowe, badanie przedkliniczne, dawka terapeutyczna, działanie leku, działanie teratogenne, farmakokinetyka, metylofenidat, mleko ludzkie, pierwszy trymestr ciąży, przenikanie leku, ryzyko dla niemowlęcia, ryzyko względne, stosunek stężeń, substancja czynna, tachykardia płodu, toksyczność krążeniowo-oddechowa, wada rozwojowa serca, wada wrodzona, zespół niewydolności oddechowej - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lenalidomide Fresenius Kabi 5 mg
Lenalidomid wykazuje stosunkowo niską toksyczność ostrą, z dawkami letalnymi doustnymi u gryzoni przekraczającymi 2000 mg/kg/dobę, co wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa względem dawek terapeutycznych u ludzi. W badaniach toksyczności przewlekłej u szczurów (75-300 mg/kg/dobę przez 26 tygodni) zaobserwowano odwracalne zwiększenie mineralizacji miedniczek nerkowych, z NOAEL poniżej 75 mg/kg/dobę, co odpowiada około 25-krotnej ekspozycji ludzkiej (AUC). U małp dawki 4-6 mg/kg/dobę przez 20 tygodni wywołały ciężką toksyczność hematologiczną i wielonarządową, natomiast dawki 1-2 mg/kg/dobę przez rok powodowały odwracalne zmiany w szpiku kostnym i łagodną leukopenię, przy czym dawka 1 mg/kg/dobę odpowiada ekspozycji u ludzi. Badania mutagenności in vitro i in vivo nie wykazały działania mutagennego, jednak brak danych dotyczących karcynogenności ogranicza pełną ocenę bezpieczeństwa długoterminowego stosowania lenalidomidu.
atrezja odbytu, atrofia grasicy, badanie karcynogenności, badanie mutagenności, brak płata środkowego płuc, dawka letalna, działanie mutagenne, działanie teratogenne, komórki mieloidalne/erytroidalne, krwinka biała, krwinka czerwona, lenalidomid, mineralizacja miedniczek nerkowych, nefrotoksyczność, NOAEL, oligodaktylia, płytka krwi, polidaktylia, potencjał mutagenny, rozwój zarodkowo-płodowy, szpik kostny, teratogenność, test mikrojądrowy, toksyczność hematologiczna, toksyczność ostra i przewlekła, toksyczność rozwojowa, układ chłonny, wada wrodzona, zastawka przedsionkowo-komorowa - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Gexiro 500 mg + 150 mg
Produkt Gexiro, zawierający 500 mg paracetamolu i 150 mg ibuprofenu, wymaga szczególnej ostrożności w kontekście płodności, ciąży i laktacji. Brak jest danych klinicznych dotyczących stosowania leku u kobiet ciężarnych, a NLPZ, w tym ibuprofen, mogą powodować wady wrodzone oraz poważne powikłania u płodu, zwłaszcza po 20. tygodniu ciąży, takie jak małowodzie i zwężenie przewodu tętniczego. Stosowanie Gexiro w I i II trymestrze jest dopuszczalne tylko w sytuacjach bezwzględnej konieczności, przy minimalnej dawce i najkrótszym czasie terapii. Od 20. tygodnia ciąży zaleca się monitorowanie przedporodowe pod kątem małowodzia i zwężenia przewodu tętniczego, a w przypadku ich wystąpienia – natychmiastowe odstawienie leku. W III trymestrze stosowanie Gexiro jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko toksycznego działania na układ sercowo-naczyniowy i oddechowy płodu, zaburzenia czynności nerek, wydłużenie czasu krwawienia oraz hamowanie skurczów macicy.
badanie epidemiologiczne, działanie antyagregacyjne, hamowanie skurczów macicy, ibuprofen, inhibitor syntezy prostaglandyn, małowodzie, monitorowanie przedporodowe, nadciśnienie płucne, niepłodność, niesteroidowy lek przeciwzapalny, paracetamol, problem z zajściem w ciążę, rozwój układu nerwowego, toksyczność sercowo-naczyniowa, wada wrodzona, wpływ na płodność, zaburzenie czynności nerek, zamknięcie przewodu tętniczego, zwężenie przewodu tętniczego - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Lenalidomide Zentiva
Lenalidomid, będący pochodną talidomidu, wykazuje działanie teratogenne potwierdzone badaniami przedklinicznymi na małpach, co implikuje wysokie ryzyko wad rozwojowych u płodu przy ekspozycji w czasie ciąży. W związku z tym stosowanie Lenalidomide Zentiva u kobiet w wieku rozrodczym jest ściśle regulowane przez Program Zapobiegania Ciąży, który wymaga stosowania skutecznej antykoncepcji przez minimum 4 tygodnie przed rozpoczęciem terapii, w trakcie leczenia oraz przez co najmniej 4 tygodnie po jego zakończeniu. Kryteria wykluczające zdolność do zajścia w ciążę obejmują m.in. wiek ≥50 lat z brakiem miesiączki przez ≥1 rok, potwierdzoną przedwczesną niewydolność jajników, obustronną resekcję jajników lub histerektomię oraz genotyp XY. Testy ciążowe o czułości minimum 25 mIU/ml muszą być wykonywane pod nadzorem lekarza co 4 tygodnie, a lek powinien być wydany w ciągu 7 dni od uzyskania ujemnego wyniku testu. Ponadto, pacjentki muszą być poinformowane o ryzyku teratogenności i konieczności natychmiastowej konsultacji w przypadku podejrzenia ciąży.
abstynencja seksualna, agenezja macicy, amenorrhea, doustny środek antykoncepcyjny, działanie teratogenne, hiperlipidemia, histerektomia, implant antykoncepcyjny, lenalidomid w skojarzeniu, małopłytkowość, nadciśnienie tętnicze, neutropenia, octan medroksyprogesteronu, podwiązanie jajowodów, Program Zapobiegania Ciąży, przedwczesna niewydolność jajników, resekcja jajników, szpiczak mnogi, talidomid, wada wrodzona, wazektomia, wewnątrzmaciczny system hormonalny, zawał mięśnia sercowego, zespół Turnera, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Perindopril/Amlodipine Krka 8 mg + 10 mg
Przedkliniczne badania toksyczności peryndoprylu wykazały, że nerki są głównym organem docelowym przy przewlekłym podawaniu doustnym u szczurów i małp, z obserwowanymi odwracalnymi zmianami uszkodzeniowymi. Substancja nie wykazuje potencjału mutagennego ani rakotwórczego w badaniach długoterminowych na szczurach i myszach. W zakresie toksyczności reprodukcyjnej peryndopryl nie wykazał embriotoksyczności ani teratogenności, choć jako inhibitor ACE może wywoływać działania niepożądane w późnym okresie rozwoju płodowego, w tym wady nerek i zwiększoną śmiertelność okołoporodową. Nie stwierdzono zaburzeń płodności u szczurów obu płci. Amlodypina, badana w dawkach do 2,5 mg/kg/dobę (odpowiadających maksymalnej dawce klinicznej 10 mg/dobę w przeliczeniu na mg/m² u myszy), nie wykazała potencjału rakotwórczego ani mutagennego.
amlodypina, antagonista wapnia, działanie teratogenne, gęstość spermy, hormon folikulotropowy, inhibitor konwertazy angiotensyny, komórka Sertoliego, peryndopryl, potencjał embriotoksyczny, potencjał mutagenny, potencjał onkogenny, potencjał rakotwórczy, potencjał teratogenny, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, umieralność okołoporodowa, wada wrodzona, zaburzenie płodności, zniekształcenie dystalnej części szkieletu - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Metformax SR Combi 50 mg + 500 mg
Lek Metformax SR Combi zawiera sytagliptynę (chlorowodorek jednowodny) oraz metforminę (chlorowodorek) w dawkach 50 mg + 500 mg, 50 mg + 1000 mg oraz 100 mg + 1000 mg w formie tabletek o zmodyfikowanym uwalnianiu. W odniesieniu do ciąży, dane kliniczne dotyczące sytagliptyny są niewystarczające, a badania na zwierzętach wykazały szkodliwy wpływ na reprodukcję przy dużych dawkach. Metformina nie zwiększa ryzyka wad wrodzonych, a badania przedkliniczne nie wykazały negatywnego wpływu na przebieg ciąży i rozwój płodu. Mimo to, stosowanie Metformax SR Combi w ciąży jest przeciwwskazane; w przypadku planowania ciąży lub jej wystąpienia podczas terapii, lek należy odstawić i wprowadzić insulinoterapię, która jest zalecana w tym okresie.
badanie przedkliniczne, chlorowodorek, chlorowodorek jednowodny, ciąża, cukrzyca, insulinoterapia, laktacja, lek przeciwcukrzycowy, Metformax SR Combi, metformina, mleko kobiece, produkt leczniczy, substancja czynna, sytagliptyna, tabletki o zmodyfikowanym uwalnianiu, wada wrodzona, zmodyfikowane uwalnianie - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – SimvaHexal 10 10 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa symwastatyny, stosowanej w dawkach terapeutycznych 10 mg, 20 mg i 40 mg, wykazały zgodność efektów farmakodynamicznych z mechanizmem działania inhibitora reduktazy HMG-CoA, bez nieoczekiwanych działań farmakologicznych. Wielokrotne podawanie leku nie wywołało istotnych toksyczności wykraczających poza przewidywane zmiany biochemiczne i histopatologiczne. Testy genotoksyczności in vitro i in vivo nie wykazały mutagenności ani genotoksyczności, a badania rakotwórczości na modelach zwierzęcych potwierdziły brak potencjału karcynogennego, co jest kluczowe dla bezpieczeństwa długoterminowej terapii hipolipemizującej.
dawka terapeutyczna, długoterminowa terapia, działanie toksyczne, genotoksyczność, inhibitor reduktazy HMG-CoA, obniżanie poziomu cholesterolu, potencjał karcynogenny, potencjał mutagenny, profil bezpieczeństwa, rakotwórczość, SimvaHEXAL, symwastatyna, tabletka powlekana, terapia hipolipemizująca, teratogenność, toksyczność, toksyczność reprodukcyjna, wada wrodzona, zaburzenia lipidowe - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Bortezomib Zentiva 1 mg
Podczas terapii Bortezomibem Zentiva (1 mg proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań) pacjenci w wieku rozrodczym muszą stosować skuteczne metody antykoncepcji zarówno w trakcie leczenia, jak i przez 3 miesiące po jego zakończeniu. Brak jest danych klinicznych dotyczących ekspozycji na bortezomib w ciąży u ludzi, a badania na zwierzętach nie wykazały teratogenności, jednak lek nie powinien być stosowany w ciąży, chyba że jest to bezwzględnie konieczne. W przypadku ciąży podczas terapii należy niezwłocznie poinformować lekarza o potencjalnym ryzyku dla płodu. Ponadto, pacjentki karmiące piersią powinny przerwać karmienie ze względu na nieznany wpływ leku na mleko matki i potencjalne ryzyko dla niemowląt.
badania niekliniczne, bortezomib, Bortezomib Zentiva, ciąża, działania niepożądane, działanie teratogenne, karmienie piersią, metody antykoncepcji, mleko kobiece, preparat leczniczy, Program Zapobiegania Ciąży, roztwór do wstrzykiwań, rozwój płodu, talidomid, tolerowana dawka, wada wrodzona, zagrożenie dla płodu - Leksykon chorób i schorzeń
Przyczepienie języka (ankyloglossia) – Charakterystyka, pielęgnacja i opieka
Ankyloglossia, czyli przyczepienie języka, to wrodzona anomalia charakteryzująca się krótkim, grubym lub napiętym wędzidełkiem językowym, które ogranicza ruchomość języka. Występuje u około 10% noworodków, z czego około połowa doświadcza problemów z karmieniem piersią. Diagnostyka opiera się na badaniu fizykalnym, oceniającym m.in. ruchomość języka (wysuwanie, lateralizacja, podnoszenie), elastyczność górnej wargi, kształt podniebienia oraz komfort karmienia. Objawy obejmują ograniczoną ruchomość języka, charakterystyczny kształt języka (np. wcięcie lub kształt serca), trudności z utrzymaniem języka nad dolnym dziąsłem podczas ssania, co może prowadzić do bólu brodawek sutkowych u matki, płytkiego przystawienia, klikających dźwięków podczas karmienia oraz słabego przyrostu masy ciała u dziecka. Wpływ ankyloglossii może sięgać także zaburzeń rozwoju mowy i problemów stomatologicznych w późniejszym wieku.
ankyloglossia, badanie fizykalne, chirurg szczękowy, dysfagia, frenotomia, frenuloplastyka, kauteryzacja, konsultant laktacyjny, laryngolog, mastitis, obrzęk piersi, perystaltyka, próchnica zębów, refluks żołądkowo-przełykowy, rozwój jamy ustnej, wada wrodzona, zapalenie dziąseł, zatkane przewody mleczne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lenalidomide Pharmascience 15 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa lenalidomidu wykazały istotne ryzyko teratogenne, potwierdzone licznymi wadami wrodzonymi u potomstwa małp (dawki 0,5–4 mg/kg mc./dobę) oraz królików (dawki 3, 10, 20 mg/kg mc./dobę). U małp obserwowano atrezję odbytu, wady kończyn (m.in. oligodaktylia, polidaktylia, brak rotacji), a także zmiany narządów wewnętrznych, takich jak odbarwienia i zmniejszony pęcherzyk żółciowy. U królików stwierdzono brak płata środkowego płuc (10 i 20 mg/kg mc./dobę), przemieszczenie nerek (20 mg/kg mc./dobę) oraz zmienność tkanek miękkich i szkieletu. Badania toksyczności ostrej wskazały na niską toksyczność lenalidomidu (LD50 > 2000 mg/kg mc. u gryzoni), natomiast toksyczność przewlekła u szczurów (dawki 75, 150, 300 mg/kg mc./dobę przez 26 tygodni) objawiała się odwracalnym zwiększeniem mineralizacji miedniczek nerkowych, bardziej wyraźnym u samic. NOAEL ustalono poniżej 75 mg/kg mc./dobę, co odpowiada około 25-krotnej ekspozycji w stosunku do ludzi (AUC). U małp podawanie 4–6 mg/kg mc./dobę przez 20 tygodni skutkowało znaczną toksycznością hematologiczną i wielonarządową, natomiast dawki 1–2 mg/kg mc./dobę przez rok powodowały odwracalne zmiany w szpiku i łagodną leukopenię.
atrezja odbytu, atrofia grasicy, atrofia szpiku kostnego, badanie przedkliniczne, dawka letalna, działanie niepożądane, działanie teratogenne, komórki mieloidalne, lenalidomid, miedniczka nerkowa, mikrojąderko komórkowe, oligodaktylia, płat środkowy płuca, podanie doustne, polidaktylia, przemieszczenie nerki, szpik kostny, toksyczność hematologiczna, toksyczność rozwojowa, wada wrodzona, wada wrodzona kończyny, zastawka przedsionkowo-komorowa - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Aspirin 500 mg
Kwas acetylosalicylowy (ASA), jako inhibitor syntezy prostaglandyn, może wpływać na płodność poprzez zaburzenia owulacji, co jest istotne u kobiet planujących ciążę. Działanie to jest przemijające i ustępuje po zakończeniu terapii. W ciąży stosowanie ASA wiąże się ze zwiększonym ryzykiem poronienia oraz wad wrodzonych, zwłaszcza serca i wytrzewień, gdzie ryzyko wad sercowo-naczyniowych wzrasta z <1% do około 1,5%. Szczególnie niebezpieczne jest stosowanie ASA od 20. tygodnia ciąży, gdy może powodować małowodzie i zwężenie przewodu tętniczego u płodu. W takich przypadkach zaleca się monitorowanie i natychmiastowe przerwanie terapii w razie powikłań. ASA nie powinien być stosowany w I i II trymestrze ciąży, chyba że jest to bezwzględnie konieczne, przy czym należy stosować najniższą skuteczną dawkę przez możliwie najkrótszy czas.
Aspirin, działanie antyagregacyjne, inhibitor cyklooksygenazy, inhibitor syntezy prostaglandyn, kwas acetylosalicylowy, małowodzie, nadciśnienie płucne, owulacja, poronienie, salicylany, wada sercowo-naczyniowa, wada wrodzona, wydłużenie czasu krwawienia, wytrzewienie wrodzone, zaburzenia płodności, zaburzenie czynności nerek płodu, zahamowanie czynności skurczowej macicy, zwężenie przewodu tętniczego - Leksykon substancji czynnych
Argipresyna – Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Argipresyna, obecna w preparacie Empesin (40 IU/2 ml koncentratu do sporządzania roztworu do infuzji, co odpowiada 133 µg substancji czynnej), wymaga szczególnej ostrożności w stosowaniu u kobiet w wieku rozrodczym, planujących ciążę, będących w ciąży lub karmiących piersią. Aktualne dane naukowe nie dostarczają wystarczających informacji dotyczących wpływu argipresyny na płodność, co wymaga od lekarzy informowania pacjentek o braku danych i rozważenia ryzyka przed przepisaniem leku. W czasie ciąży argipresyna może indukować skurcze macicy oraz podnosić ciśnienie wewnątrzmaciczne, co może prowadzić do zmniejszenia perfuzji macicy i potencjalnego niedotlenienia płodu. Brak jest odpowiednich badań reprodukcyjnych na zwierzętach, jednak dane z podobnych substancji wskazują na ryzyko poronień i wad wrodzonych, co nakłada obowiązek restrykcyjnego stosowania leku jedynie w sytuacjach bezwzględnej konieczności, z dokładnym monitorowaniem matki i płodu.
- Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Tardyferon-Fol 80 mg Fe2+ + 0,35 mg
Produkt leczniczy Tardyferon-Fol zawiera 80 mg jonów żelaza(II) w postaci żelaza(II) siarczanu oraz 0,35 mg kwasu foliowego i jest wskazany do stosowania u kobiet w wieku rozrodczym, w ciąży oraz karmiących piersią. Dane kliniczne i doświadczenie po wprowadzeniu leku do obrotu nie wykazały zwiększonego ryzyka wad rozwojowych ani toksyczności dla płodu, zwłaszcza w drugim i trzecim trymestrze ciąży, gdzie badania obejmowały ponad 1000 kobiet. Suplementacja nie wpływa negatywnie na masę urodzeniową, częstość przedwczesnych porodów ani śmiertelność noworodków. Wskazania do stosowania obejmują niedobór żelaza oraz profilaktykę w połączeniu z kwasem foliowym.
- Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Ketilept 300 mg 300 mg
Podczas konsultacji z pacjentkami w wieku rozrodczym, w ciąży lub karmiącymi piersią, lekarz powinien szczegółowo omówić bezpieczeństwo stosowania kwetiapiny (Ketilept 300 mg) z uwzględnieniem aktualnych danych klinicznych. W pierwszym trymestrze ciąży, na podstawie 300–1000 ukończonych ciąż, nie wykazano jednoznacznego wzrostu ryzyka wad wrodzonych, jednak brak jest ostatecznych wniosków, a badania na zwierzętach wskazują na toksyczność reprodukcyjną. Szczególną uwagę należy zwrócić na trzeci trymestr, gdyż ekspozycja noworodków na kwetiapinę może skutkować zaburzeniami pozapiramidowymi, objawami odstawiennymi oraz innymi powikłaniami, takimi jak pobudzenie, zmiany napięcia mięśniowego, drżenia, senność, zaburzenia oddechowe i trudności w karmieniu. Zaleca się ścisłe monitorowanie noworodków oraz poinformowanie zespołu neonatologicznego o stosowanej terapii. W przypadku karmienia piersią, dane dotyczące przenikania kwetiapiny do mleka są ograniczone i niejednoznaczne, co wymaga indywidualnej oceny korzyści i ryzyka oraz wspólnej decyzji z pacjentką.
drżenie, hemifumaran kwetiapiny, Ketilept, kwetiapina, lek antypsychotyczny, objaw odstawienny, obniżone napięcie mięśniowe, pierwszy trymestr ciąży, pobudzenie, prolaktyna, senność, toksyczność reprodukcyjna, trzeci trymestr ciąży, wada wrodzona, wzmożone napięcie mięśniowe, zaburzenie karmienia, zaburzenie pozapiramidowe, zespół zaburzeń oddechowych - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Atrox 10 10 mg
Atorwastatyna (produkt Atrox 10) jest bezwzględnie przeciwwskazana u kobiet w ciąży oraz karmiących piersią ze względu na potencjalne ryzyko teratogenne i brak danych potwierdzających bezpieczeństwo stosowania w tych okresach. Lek może obniżać poziom mewalonianu u płodu, co zaburza biosyntezę cholesterolu niezbędnego do prawidłowego rozwoju tkanek i narządów. W przypadku zajścia w ciążę podczas terapii atorwastatyną, leczenie należy natychmiast przerwać, a wznowienie terapii jest możliwe dopiero po zakończeniu ciąży lub wykluczeniu jej. Ponadto, stosowanie atorwastatyny w okresie laktacji jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko przenikania leku do mleka i potencjalne działania niepożądane u niemowląt. Pacjentki powinny być poinformowane o konieczności stosowania skutecznej antykoncepcji przez cały okres terapii.
atorwastatyna, badanie przedkliniczne, biosynteza cholesterolu, działanie niepożądane, ekspozycja wewnątrzmaciczna, hipercholesterolemia, inhibitor reduktazy HMG-CoA, leczenie hipolipemizujące, lipidy, metoda antykoncepcyjna, mewalonian, miażdżyca, terapia atorwastatyną, wada wrodzona, wiek rozrodczy - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Trosicam 7,5 mg
Meloksykam, jako niesteroidowy lek przeciwzapalny (NLPZ) i inhibitor syntezy prostaglandyn, niesie istotne ryzyko dla kobiet w okresie rozrodczym, ciężarnych oraz karmiących piersią. W pierwszym i drugim trymestrze ciąży stosowanie meloksykamu powinno być ograniczone do przypadków bezwzględnej konieczności, przy zastosowaniu najniższej skutecznej dawki i najkrótszego czasu terapii. Epidemiologiczne dane wskazują na podwyższone ryzyko poronień oraz wad wrodzonych, w tym wad układu krążenia, których częstość wzrasta z poniżej 1% do około 1,5%. W trzecim trymestrze ciąży meloksykam jest przeciwwskazany ze względu na ryzyko przedwczesnego zamknięcia przewodu tętniczego, nadciśnienia płucnego, niewydolności nerek płodu oraz zmniejszenia objętości płynu owodniowego. Ponadto, u matki może powodować wydłużenie czasu krwawienia i zahamowanie skurczów macicy, co może komplikować akcję porodową.
agregacja płytek krwi, inhibitor syntezy prostaglandyn, meloksykam, nadciśnienie płucne, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, NLPZ, płyn owodniowy, poronienie, przenikanie leku do mleka, przetrwały przewód tętniczy, skurcz macicy, trymestr ciąży, trzeci trymestr ciąży, wada rozwojowa układu krążenia, wada wrodzona - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Alprox 0,5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa alprazolamu obejmują szeroki zakres testów toksykologicznych, reprodukcyjnych oraz genotoksycznych, które wykazały, że długotrwałe podawanie leku w wysokich dawkach u zwierząt (do 30 mg/kg/dobę u szczurów i 10 mg/kg/dobę u myszy, odpowiednio 150- i 50-krotnie przekraczających maksymalną dawkę ludzką 10 mg/dobę) nie powoduje działania rakotwórczego ani mutagennego. W badaniach toksyczności wielokrotnych dawek u psów zaobserwowano drgawki, czasem prowadzące do śmierci, jednak ich znaczenie kliniczne dla ludzi pozostaje niejasne. Długoterminowa ekspozycja u szczurów wiązała się z występowaniem zaćmy i rozrostem naczyń w rogówce, co wskazuje na potencjalne działania niepożądane przy bardzo wysokich dawkach.
badanie in vitro, benzodiazepin, dawka terapeutyczna, drgawki, działanie niepożądane, działanie teratogenne, genotoksyczność, mutagenność, obumarcie płodu, rakotwórczość, rozrost naczyń rogówki, rozwój behawioralny, teratogenność, test mikrojądrowy, toksyczność przewlekła, toksyczność wielokrotna, wada wrodzona, zaburzenia zachowania potomstwa, zaćma, zależność od dawki - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Fingolimod Stada 0,5 mg
Fingolimod Stada (0,5 mg, kapsułki twarde) jest przeciwwskazany u kobiet w wieku rozrodczym, które nie stosują skutecznej antykoncepcji, ze względu na wysokie ryzyko teratogenności. Przed rozpoczęciem terapii konieczne jest wykonanie testu ciążowego z wynikiem negatywnym. Pacjentki muszą stosować skuteczną antykoncepcję przez cały okres leczenia oraz przez 2 miesiące po jego zakończeniu, co wynika z czasu eliminacji leku z organizmu. W przypadku planowania ciąży, leczenie fingolimodem należy przerwać co najmniej 2 miesiące przed zajściem w ciążę, z uwagi na ryzyko nawrotu aktywności choroby po odstawieniu. Stosowanie leku w ciąży wiąże się z dwukrotnie zwiększonym ryzykiem poważnych wad wrodzonych, w tym wad serca (np. ubytki przegrody międzyprzedsionkowej i międzykomorowej, tetralogia Fallota), zaburzeń nerek oraz układu mięśniowo-szkieletowego.
badanie ultrasonograficzne, działanie niepożądane, embriogeneza, fingolimod, nawrót choroby, przetrwały pień tętniczy, receptor sfingozyno-1-fosforanu, skuteczna antykoncepcja, test ciążowy, tetralogia Fallota, toksyczność fingolimodu, ubytek przegrody międzykomorowej, ubytek przegrody międzyprzedsionkowej, wada wrodzona, wada wrodzona serca, zaburzenie nerek, zaburzenie układu mięśniowo-szkieletowego - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Mycophenolate mofetil Sandoz 500 mg tabletki powlekane
Mykofenolan mofetylu (MMF) jest silnym lekiem immunosupresyjnym stosowanym w terapii skojarzonej, wymagającym ścisłego monitorowania ze względu na ryzyko poważnych działań niepożądanych. Pacjenci leczeni MMF są narażeni na zwiększone ryzyko rozwoju chłoniaków i nowotworów skóry, co koreluje z intensywnością i czasem trwania immunosupresji. Konieczne jest stosowanie profilaktyki przeciwsłonecznej oraz regularne badania kontrolne. Istotnym zagrożeniem są zakażenia oportunistyczne (bakteryjne, grzybicze, wirusowe, pasożytnicze), w tym reaktywacja wirusów HBV i HCV oraz infekcje poliomawirusami (np. wirus BK, JC). Monitorowanie morfologii krwi jest kluczowe, zwłaszcza w kierunku neutropenii (bezwzględna liczba neutrofilów <1,3 x 10³/μl), która wymaga rozważenia przerwania terapii. Dodatkowo, u pacjentów mogą wystąpić hipogammaglobulinemia, rozstrzenie oskrzeli, śródmiąższowa choroba płuc i włóknienie płuc, co wymaga uważnej obserwacji klinicznej.
bezwzględna liczba neutrofilów, chłoniak, fosforybozylotransferaza hipoksantynowo-guaninowa, hipogammaglobulinemia, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas mykofenolowy, lek immunosupresyjny, mykofenolan mofetylu, nefropatia BK, neutropenia, owrzodzenie przewodu pokarmowego, perforacja przewodu pokarmowego, poliomawirus, postępująca wieloogniskowa leukoencefalopatia, rozstrzenie oskrzeli, śródmiąższowa choroba płuc, szczepionka żywa atenuowana, wada wrodzona, wirus JC, włóknienie płuc, wybiórcza aplazja czerwonokrwinkowa, zakażenie oportunistyczne, zespół Kelleya-Seegmillera, zespół Lescha-Nyhana - Leksykon substancji czynnych
Busulfan – Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Busulfan, stosowany dożylne w przygotowaniu do przeszczepienia krwiotwórczych komórek macierzystych (HPCT) oraz doustnie w leczeniu przewlekłej białaczki szpikowej, wykazuje istotne działanie teratogenne i wpływa negatywnie na płodność. Preparaty dożylne (Busulfan Accord, Busulfan Zentiva) są przeciwwskazane w ciąży ze względu na ryzyko dla płodu i przeciwwskazanie do HPCT u kobiet ciężarnych. Doustny busulfan (Myleran) należy stosować ostrożnie, zwłaszcza w pierwszym trymestrze, po dokładnej ocenie korzyści terapeutycznych względem potencjalnego ryzyka teratogennego, potwierdzonego w badaniach na zwierzętach. Ekspozycja w trzecim trymestrze może prowadzić do zaburzeń wzrostu wewnątrzmacicznego. Kobiety w wieku rozrodczym muszą stosować skuteczną antykoncepcję podczas terapii i przez 6 miesięcy po jej zakończeniu. Dane kliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania busulfanu w ciąży są ograniczone, a przypadki wad wrodzonych po niskich dawkach doustnych nie potwierdzają jednoznacznie związku przyczynowego.
azoospermia, brak miesiączki, dimetyloacetoamid, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, kriokonserwacja nasienia, nieodwracalna bezpłodność, niewydolność jajników, obumieranie zarodków, przeszczepienie krwiotwórczych komórek macierzystych, przewlekła białaczka szpikowa, substancja cytostatyczna, upośledzenie płodności, wada rozwojowa, wada wrodzona, zaburzenie wzrostu wewnątrzmacicznego płodu, zahamowanie czynności jajników, zanik jąder - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Clexane 10 000 j.m. (100 mg)/ml (30 000 j.m. (300 mg)/3 ml)
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa enoksaparyny sodowej w postaci roztworu do wstrzykiwań Clexane (10 000 j.m./ml oraz 30 000 j.m./3 ml) wykazały korzystny profil bezpieczeństwa. W badaniach toksyczności krótkoterminowej (13 tygodni) na szczurach i psach stosowano dawkę 15 mg/kg/dobę podskórnie, natomiast w badaniach długoterminowych (26 tygodni) na szczurach i małpach dawkę 10 mg/kg/dobę podawano podskórnie i dożylnie. We wszystkich tych badaniach nie zaobserwowano działań niepożądanych wykraczających poza oczekiwane działanie przeciwzakrzepowe. Badania mutagenności in vitro (test Amesa, test mutacji komórek chłoniaka myszy, test aberracji chromosomalnej limfocytów ludzkich) oraz in vivo (test aberracji chromosomalnej komórek szpiku kostnego szczura) potwierdziły brak potencjału genotoksycznego i klastogennego enoksaparyny sodowej.
aberracja chromosomalna, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie mutagenności, badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie niepożądane, działanie przeciwzakrzepowe, działanie teratogenne, enoksaparyna sodowa, komórka chłoniaka, lek przeciwzakrzepowy, limfocyt ludzki, mutacja powrotna, postępująca mutacja, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, substancja aktywna, szpik kostny, test Amesa, toksyczność płodowa, wada wrodzona, zdolność rozrodcza - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Sertraline Zentiva 25 mg
Sertralina w dawce 25 mg (chlorowodorek sertraliny) jest lekiem przeciwdepresyjnym z grupy SSRI, którego stosowanie u kobiet w ciąży wymaga szczególnej ostrożności. Brak jest odpowiednio kontrolowanych badań klinicznych potwierdzających bezpieczeństwo stosowania sertraliny w ciąży, a badania na zwierzętach wykazały potencjalny wpływ na rozród, prawdopodobnie związany z toksycznym działaniem farmakodynamicznym na matkę i płód. Stosowanie sertraliny w czasie ciąży jest zalecane jedynie wtedy, gdy korzyści terapeutyczne przewyższają ryzyko. U noworodków narażonych na sertralinę w późnym okresie ciąży (zwłaszcza w III trymestrze) obserwowano objawy odstawienia, takie jak zaburzenia oddechowe (ostra niewydolność oddechowa, sinica, bezdech), neurologiczne (napady drgawkowe, zmiany napięcia mięśniowego, drżenia), metaboliczne (hipoglikemia, wahania temperatury), pokarmowe (wymioty, trudności z karmieniem) oraz zaburzenia zachowania (drażliwość, senność). Ryzyko zespołu przetrwałego nadciśnienia płucnego (PPHN) u noworodków wynosi około 5/1000 ciąż, co jest wyższe niż w populacji ogólnej (1-2/1000). Ponadto, stosowanie SSRI w miesiącu przed porodem może zwiększać ryzyko krwotoku poporodowego.
chlorowodorek sertraliny, drżenie mięśniowe, dysfagia, działanie niepożądane, działanie serotoninergiczne, hipoglikemia, hipotonia mięśniowa, krwotok poporodowy, leki SNRI, leki SSRI, N-desmetylosertralina, napad drgawkowy, ostra niewydolność oddechowa, skurcz mięśnia, wada wrodzona, wzmożone napięcie mięśniowe, zaburzenia oddechowe, zespół odstawienny, zespół przetrwałego nadciśnienia płucnego u noworodków - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Atenza 36 mg
Badania kohortowe obejmujące około 3400 kobiet stosujących metylofenidat w pierwszym trymestrze ciąży nie wykazały ogólnego wzrostu ryzyka wad wrodzonych, jednak zaobserwowano niewielkie zwiększenie częstości wad rozwojowych serca u potomstwa (skorygowane ryzyko względne 1,3; 95% CI: 1,0-1,6), co przekłada się na 3 dodatkowe przypadki na 1000 ciąż. Ponadto, zgłoszono przypadki toksyczności krążeniowo-oddechowej u noworodków, w tym tachykardię płodu i zespół niewydolności oddechowej. Badania przedkliniczne wskazują na szkodliwy wpływ metylofenidatu na reprodukcję jedynie przy dawkach toksycznych dla matki. W związku z tym stosowanie metylofenidatu w ciąży nie jest zalecane, chyba że korzyści przewyższają potencjalne ryzyko. Metylofenidat przenika do mleka matki, a niemowlęta otrzymują 0,16-0,7% dawki matki (po dostosowaniu do masy ciała), z możliwym wpływem na przyrost masy ciała, co wymaga indywidualnej oceny ryzyka i korzyści oraz decyzji dotyczącej karmienia piersią i leczenia.
badanie kohortowe, badanie przedkliniczne, chlorowodorek metylofenidatu, karmienie piersią, lek w ciąży, metylofenidat, mleko ludzkie, niewydolność oddechowa, pierwszy trymestr ciąży, płodność, przyrost masy ciała, ryzyko względne, tachykardia płodu, toksyczność krążeniowo-oddechowa, wada rozwojowa serca, wada wrodzona, wiek rozrodczy, zmniejszenie masy ciała - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lenalidomide Gedeon Richter 5 mg
Lenalidomid wykazuje istotne działania toksyczne w badaniach przedklinicznych, które mają kluczowe znaczenie dla jego stosowania klinicznego. Toksyczność ostra jest stosunkowo niska, z dawkami letalnymi powyżej 2000 mg/kg/dobę u gryzoni. Jednak przewlekłe podawanie lenalidomidu u szczurów (75-300 mg/kg/dobę przez 26 tygodni) powodowało odwracalną mineralizację miedniczek nerkowych, z NOAEL poniżej 75 mg/kg/dobę, co odpowiada około 25-krotnej ekspozycji względem ludzi (AUC). Małpy wykazywały znacznie większą wrażliwość, gdzie dawki 4-6 mg/kg/dobę przez 20 tygodni prowadziły do śmiertelności, utraty masy ciała, cytopenii, krwotoków i atrofii układu chłonnego oraz szpiku. Niższe dawki (1-2 mg/kg/dobę) wywoływały odwracalne zmiany w szpiku i łagodną leukopenię, przy czym dawka 1 mg/kg/dobę odpowiadała ekspozycji stosowanej u ludzi (AUC). Badania mutagenności in vitro i in vivo nie wykazały działania genotoksycznego, jednak brak jest danych dotyczących karcynogenności.
atrezja odbytu, atrofia grasicy, atrofia układu chłonnego, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie karcynogenności, badanie mutagenności, działanie teratogenne, elementy morfotyczne krwi, komórki chłoniaka, komórki mieloidalne i erytroidalne, komórkowość szpiku kostnego, krwinki białe i czerwone, limfocyty ludzkie, mineralizacja miedniczek nerkowych, oligodaktylia, płytki krwi, polidaktylia, potencjał genotoksyczny, profil bezpieczeństwa, szpik kostny, test mikrojąderek komórkowych, test mutacji bakteryjnych, toksyczność hematologiczna, toksyczność nerkowa, toksyczność ostra, toksyczność rozwojowa, toksyczność wielonarządowa, układ krwiotwórczy, wada wrodzona, zaburzenie hematologiczne, zastawka przedsionkowo-komorowa, zmniejszenie liczby leukocytów - Leksykon substancji czynnych
Kwas mezo-2,3-dimerkaptobursztynowy – Działania niepożądane
Kwas mezo-2,3-dimerkaptobursztynowy (DMSA) stosowany w diagnostyce nuklearnej może wywoływać działania niepożądane, w tym reakcje anafilaktoidalne o charakterze od łagodnego do umiarkowanego, reakcje wazowagalne oraz miejscowe reakcje w miejscu wstrzyknięcia, takie jak wysypka, obrzęk czy stan zapalny. Reakcje anafilaktoidalne mogą obejmować objawy takie jak wysypka, świąd, obrzęk krtani, bezdech, nudności czy niskie ciśnienie krwi, a ich częstość występowania jest nieznana. Personel medyczny powinien być przygotowany na natychmiastową interwencję, dysponując odpowiednim sprzętem (rurka dotchawicza, respirator) oraz lekami przeciwwstrząsowymi. Reakcje wazowagalne, często związane z lękiem pacjenta, manifestują się omdleniami, niskim ciśnieniem krwi i zawrotami głowy, a miejscowe reakcje mogą wymagać szczególnej uwagi, zwłaszcza w przypadku rozległego wynaczynienia, które może wymagać interwencji chirurgicznej.
3-dimerkaptobursztynowy, bezdech, dawka promieniowania, dawka skuteczna, diagnostyka nuklearna, DMSA, indukcja nowotworu, kwas mezo-2, medycyna nuklearna, nerw błędny, niskie ciśnienie krwi, obrzęk języka, obrzęk krtani, omdlenie, pokrzywka, preparat radiofarmaceutyczny, promieniowanie jonizujące, reakcja anafilaktoidalna, reakcja wazowagalna, rurka dotchawicza, wada wrodzona, wynaczynienie preparatu, zapalenie spojówek - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Aripsan 15 mg
Arypiprazol, dostępny w dawkach 5 mg, 10 mg oraz 15 mg (preparat Aripsan), wymaga szczególnej ostrożności podczas stosowania u kobiet w ciąży i karmiących piersią. Brak jest wystarczających danych klinicznych potwierdzających bezpieczeństwo leku w ciąży, a badania na zwierzętach wskazują na potencjalną toksyczność dla płodu. Choć nie ustalono bezpośredniego związku przyczynowego między arypiprazolem a wadami wrodzonymi, lek nie powinien być stosowany w ciąży, chyba że korzyści terapeutyczne przewyższają ryzyko. Szczególnie istotne jest poinformowanie pacjentki o konieczności zgłoszenia ciąży podczas terapii oraz o ryzyku działań niepożądanych u noworodków narażonych na lek w trzecim trymestrze, takich jak zaburzenia pozapiramidowe, objawy odstawienne, pobudzenie psychoruchowe, zmiany napięcia mięśniowego, drżenia, senność, zespół zaburzeń oddechowych oraz trudności w karmieniu.