świąd
Świąd to nieprzyjemne odczucie skórne, które wywołuje potrzebę drapania. Jest to jeden z najczęstszych objawów dermatologicznych, mogący towarzyszyć licznym chorobom skóry, a także schorzeniom ogólnoustrojowym.
Patofizjologia świądu jest złożona i obejmuje aktywację wyspecjalizowanych włókien nerwowych C przez różne mediatory (histamina, serotonina, proteazy, neuropeptydy). Sygnał jest przekazywany do rogów tylnych rdzenia kręgowego, a następnie do kory mózgowej, gdzie powstaje świadome odczucie świądu.
Etiologia świądu obejmuje choroby dermatologiczne (atopowe zapalenie skóry, łuszczyca, świerzb), schorzenia systemowe (niewydolność nerek, choroby wątroby, choroby tarczycy), zaburzenia hematologiczne (czerwienica prawdziwa), nowotwory, choroby neurologiczne oraz zaburzenia psychogenne. Świąd może być także skutkiem ubocznym stosowania niektórych leków.
Diagnostyka świądu wymaga dokładnego wywiadu, badania fizykalnego oraz, w zależności od podejrzewanej przyczyny, badań laboratoryjnych i obrazowych. Leczenie powinno być ukierunkowane na przyczynę, a terapia objawowa obejmuje stosowanie leków przeciwhistaminowych, miejscowych i ogólnych kortykosteroidów, leków przeciwświądowych oraz metod niefarmakologicznych.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Clotrimazolum Promedo 10 mg/g
Produkt leczniczy Clotrimazolum Promedo w postaci kremu 10 mg/g wykazuje działania niepożądane głównie w obrębie układu immunologicznego oraz skóry i tkanki podskórnej. W grupie zaburzeń układu immunologicznego odnotowano reakcje alergiczne o nieznanej częstości, takie jak ogólnoustrojowe reakcje nadwrażliwości, świąd oraz wysypka, które mogą mieć różne nasilenie i wymagają monitorowania klinicznego. W zakresie skóry i tkanki podskórnej rzadko obserwuje się miejscowe reakcje niepożądane, w tym zaczerwienienie, pieczenie, podrażnienie oraz uczucie bólu w miejscu aplikacji kremu. Objawy te zwykle ustępują po zaprzestaniu stosowania preparatu.
alkohol benzylowy, alkohol cetostearylowy, ból, Clotrimazolum Promedo, działania niepożądane, klotrymazol, lek przeciwgrzybiczy, nadwrażliwość, pieczenie skóry, podrażnienie skóry, reakcja alergiczna ogólnoustrojowa, reakcja nadwrażliwości, reakcja skórna miejscowa, substancje pomocnicze, świąd, wysypka, zaczerwienienie skóry, zmiany skórne - Leksykon leków
Działania niepożądane – Opokan Actigel 100 mg/g
Opokan Actigel zawiera 100 mg naproksenu sodowego na gram żelu i jest stosowany miejscowo w celu łagodzenia bólu i stanów zapalnych. Preparat zawiera także substancje pomocnicze, takie jak glikol propylenowy (100 mg/g), etanol (285,6 mg/g) oraz dimetylosulfotlenek, które mogą przyczyniać się do działań niepożądanych. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi są reakcje skórne, w tym świąd, wysypka, pokrzywka, pieczenie, zaczerwienienie oraz fotosensytywność, występujące bardzo rzadko (<1/10 000). Długotrwałe stosowanie na rozległe powierzchnie skóry może prowadzić do ogólnoustrojowych działań niepożądanych charakterystycznych dla naproksenu, takich jak zaburzenia żołądkowo-jelitowe (nudności, wymioty, zaparcia, biegunka, zgaga, bóle brzucha, zaostrzenie choroby wrzodowej, żółtaczka), zaburzenia czynności nerek, układu nerwowego (bóle i zawroty głowy, osłabienie koncentracji, bezsenność, szumy uszne) oraz zaburzenia widzenia.
absorpcja przezskórna, choroba wrzodowa, dimetylosulfotlenek, duszność, działanie niepożądane, fotosensytywność, glikol propylenowy, kołatanie serca, naproksen sodowy, obrzęk twarzy, pokrzywka, produkt leczniczy, promieniowanie UV, reakcja nadwrażliwości, reakcja uczuleniowa, rumień, stosunek korzyści do ryzyka, świąd, szumy uszne, układ immunologiczny, układ nerwowy, wysypka, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia ucha i błędnika, zaburzenia widzenia, zaburzenia żołądka i jelit, zawroty głowy, zgłaszanie działań niepożądanych, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Livazo 1 mg
Produkt leczniczy Livazo (pitawastatyna w postaci soli wapnia) wykazuje profil bezpieczeństwa typowy dla statyn, z najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi obejmującymi bóle mięśni oraz podwyższone stężenie kinazy kreatynowej (CK) przekraczające 3-krotnie górną granicę normy (GGN) u 1,8% pacjentów. W badaniach klinicznych rzadko (0,04%) odnotowano stężenia CK ≥10× GGN z towarzyszącymi skurczami mięśni. Inne działania niepożądane o częstości niezbyt częstej lub rzadkiej obejmują zaburzenia ze strony układu nerwowego (bóle głowy, zawroty głowy), przewodu pokarmowego (zaparcia, biegunki, nudności), wątroby (podwyższone aminotransferazy, żółtaczka cholestatyczna) oraz mięśniowo-szkieletowe (miopatia, rabdomioliza). W populacji pediatrycznej (6-17 lat) częstość działań niepożądanych jest podobna do dorosłych, z najczęstszymi objawami w postaci bólów głowy (4,9%), mięśni (2,1%) i brzucha (4,9%).
anemia, bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból mięśni, ból stawów, cukrzyca, częstomocz, depresja, ginekomastia, hipoestezja, immunozależna miopatia martwicza, jadłowstręt, kinaza keratynowa, miastenia, miastenia oczna, miopatia, nadciśnienie tętnicze, nieprawidłowa czynność wątroby, niestrawność, nudności, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, osłabienie, ostra niewydolność nerek, ostre zapalenie trzustki, pokrzywka, rabdomioliza, rumień, skurcz mięśni, śródmiąższowa choroba płuc, suchość w ustach, świąd, szum w uszach, utrata pamięci, wymioty, wysypka, zaburzenie ostrości widzenia, zaburzenie seksualne, zaburzenie smaku, zaburzenie snu, zaparcie, zawroty głowy, zespół toczniopodobny, złe samopoczucie, zmęczenie, żółtaczka cholestatyczna - Leksykon leków
Działania niepożądane – Gefitinib Synthon 250 mg
Gefitynib Synthon (250 mg) charakteryzuje się specyficznym profilem działań niepożądanych, które występują najczęściej w pierwszym miesiącu terapii i są przeważnie odwracalne. Najczęstsze działania niepożądane (≥20%) to biegunka oraz objawy skórne, takie jak wysypka, trądzik, suchość skóry i świąd. Ciężkie działania niepożądane (3. i 4. stopnia wg CTC) wystąpiły u około 8% pacjentów, a przerwanie leczenia z powodu toksyczności dotyczyło 3%. Szczególną uwagę należy zwrócić na śródmiąższową chorobę płuc (ILD), która pojawiła się u 1,3% pacjentów i często miała ciężki przebieg, prowadząc w niektórych przypadkach do zgonu. Inne często obserwowane działania obejmują brak łaknienia, zapalenie spojówek, krwawienia, zaburzenia żołądkowo-jelitowe (wymioty, nudności, zapalenie jamy ustnej), podwyższenie aktywności aminotransferaz oraz reakcje skórne o łagodnym lub umiarkowanym nasileniu.
aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginowa, białkomocz, biegunka, choroba śródmiąższowa płuc, działanie niepożądane gefitynibu, gorączka, krwawienie z nosa, krwiomocz, krwotoczne zapalenie pęcherza moczowego, łysienie, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, nadżerka rogówki, niedrobnokomórkowy rak płuca, niewydolność wątroby, nudności, objaw skórny, obrzęk naczynioruchowy, odwodnienie, osłabienie, perforacja przewodu pokarmowego, pokrzywka, reakcja alergiczna, rumień wielopostaciowy, suchość jamy ustnej, suchość oka, suchość skóry, świąd, trądzik, Wspólna Skala Toksyczności, wymioty, wysypka, wysypka krostkowa, zapalenie jamy ustnej, zapalenie naczyń skórnych, zapalenie pęcherza moczowego, zapalenie powiek, zapalenie rogówki, zapalenie spojówek, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zespół Stevensa-Johnsona, zmiany paznokci - Leksykon substancji czynnych
Nadroparyna – Działania niepożądane
Nadroparyna wapniowa, jako heparyna drobnocząsteczkowa, najczęściej wywołuje krwawienia o różnej lokalizacji, występujące bardzo często (≥1/10), w tym szczególnie niebezpieczne krwiaki rdzeniowe, które mogą prowadzić do trwałych deficytów neurologicznych. Ryzyko krwawień wzrasta u pacjentów z czynnikami ryzyka, takimi jak niewydolność nerek, niekontrolowane nadciśnienie tętnicze, choroby wrzodowe przewodu pokarmowego czy stosowanie leków wpływających na hemostazę. Małopłytkowość, w tym HIT (rzadko, ≥1/10,000 do <1/1000), stanowi poważne powikłanie wymagające natychmiastowego odstawienia leku i wdrożenia alternatywnej terapii przeciwzakrzepowej. Inne rzadkie działania niepożądane to eozynofilia, trombocytoza, reakcje nadwrażliwości (w tym obrzęk naczynioruchowy i reakcje rzekomo-anafilaktyczne), przemijająca hiperkaliemia (związana z hamowaniem wydzielania aldosteronu), a także reakcje skórne, w tym bardzo rzadka martwica skóry w miejscu wstrzyknięcia.
aminotransferazy, ból głowy, cukrzyca, czynnik płytkowy 4, eozynofilia, gospodarka wapniowo-fosforanowa, heparyna drobnocząsteczkowa, hiperkaliemia, krwawienie, krwiak rdzeniowy, małopłytkowość, małopłytkowość wywołana heparyną, martwica skóry, migrena, nadroparyna wapniowa, niewydolność nerek, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, priapizm, reakcja rzekomo-anafilaktyczna, rumień, świąd, trombocytoza, udar krwotoczny, wysypka, zakrzepica tętnicza, zakrzepica żylna, znieczulenie zewnątrzoponowe, zwapnienie - Leksykon leków
Działania niepożądane – Duphagol –
Duphagol, zawierający 13,125 g makrogolu 3350 oraz elektrolity (350,7 mg NaCl, 46,6 mg KCl, 178,5 mg NaHCO3 w saszetce), wywołuje przede wszystkim działania niepożądane ze strony przewodu pokarmowego, występujące bardzo często (≥1/10), takie jak bóle i skurcze żołądka, biegunka, nudności, wymioty oraz wzdęcia. Objawy te wynikają z mechanizmu działania leku, polegającego na zwiększeniu objętości treści jelitowej i nasileniu perystaltyki. W przypadku łagodnej biegunki zaleca się zmniejszenie dawki. Rzadziej obserwuje się niestrawność, rozdęcie jamy brzusznej (≥1/1000 do <1/100) oraz dyskomfort w okolicy odbytu (<1/10 000). Ponadto, często (≥1/100 do <1/10) występuje ból głowy i obrzęki obwodowe, a także reakcje immunologiczne, takie jak świąd (≥1/100 do <1/10) i wysypka (≥1/1000 do <1/100). Bardzo rzadko (<1/10 000) mogą pojawić się ciężkie reakcje alergiczne, w tym anafilaksja, obrzęk naczynioruchowy i duszność, wymagające natychmiastowej interwencji.
anafilaksja, ból głowy, burczenie w brzuchu, choroba nerek, duszność, dyskomfort odbytu, działania niepożądane leków, gazy jelitowe, hiperkaliemia, hipokaliemia, hiponatremia, łagodna biegunka, makrogol 3350, niestrawność, nudności i wymioty, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, odwodnienie, perystaltyka jelit, pokrzywka, reakcja alergiczna, reakcje immunologiczne, rozdęcie jamy brzusznej, rumień, skurcze żołądka, świąd, układ immunologiczny, wysypka, wysypka alergiczna, wzdęcia, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia przewodu pokarmowego, zapalenie błony śluzowej nosa - Leksykon leków
Przedawkowanie – Konaten 40 mg
Przedawkowanie atomoksetyny, substancji czynnej leku Konaten, może wystąpić zarówno po pojedynczej, jak i wielokrotnej dawce, manifestując się objawami ze strony układu pokarmowego (nudności, wymioty, bóle brzucha, biegunka), nerwowego (senność, zawroty głowy, drżenie) oraz objawami pobudzenia układu współczulnego (tachykardia, nadciśnienie tętnicze, rozszerzenie źrenic, suchość w jamie ustnej). Objawy te mają zwykle nasilenie łagodne do umiarkowanego, jednak mogą wystąpić poważne powikłania, takie jak napady drgawek czy wydłużenie odstępu QT, które są potencjalnie zagrażające życiu. Zgony po przedawkowaniu atomoksetyny są bardzo rzadkie i najczęściej związane z jednoczesnym przyjęciem innych leków. Ze względu na wysoki stopień wiązania atomoksetyny z białkami osocza, hemodializa nie jest skuteczną metodą eliminacji leku.
atomoksetyna, białka osocza, biegunka, ból brzucha, ciśnienie tętnicze, drgawki, drżenie, EKG, farmakokinetyka, hemodializa, napad drgawkowy, nudności, pobudzenie, rozszerzenie źrenic, senność, świąd, tachykardia, układ pokarmowy, układ współczulny, węgiel aktywny, wydłużenie odstępu QT, wysypka, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia świadomości, zaburzenia zachowania, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Nebivor 5 mg
Nebiwolol, będący beta-adrenolitykiem stosowanym w leczeniu nadciśnienia tętniczego oraz przewlekłej niewydolności serca, wykazuje zróżnicowany profil działań niepożądanych zależny od leczonej jednostki chorobowej. U pacjentów z nadciśnieniem tętniczym najczęściej obserwuje się działania niepożądane takie jak bradykardia, niewydolność serca, spowolnienie przewodzenia przedsionkowo-komorowego, niedociśnienie tętnicze, duszność, zaburzenia żołądkowo-jelitowe (zaparcia, nudności, biegunka), a także objawy skórne (świąd, wysypka, nasilenie łuszczycy). Częstość występowania tych działań mieści się w zakresie od ≥1/100 do <1/10 dla najczęstszych objawów. Dodatkowo, beta-adrenolityki mogą powodować zmniejszenie wydzielania łez oraz objawy takie jak omamy, psychozy czy objaw Raynauda, które również mogą wystąpić podczas terapii nebiwololem.
beta-adrenolityk, biegunka, blok przedsionkowo-komorowy, ból głowy, bradykardia, chromanie przestankowe, duszność, impotencja, koszmary senne, łuszczyca, nadciśnienie tętnicze, nebiwolol, niedociśnienie ortostatyczne, niedociśnienie tętnicze, niestrawność, nudności, objaw Raynauda, obrzęk, obrzęk kończyn dolnych, obrzęk naczynioruchowy, omam, omdlenie, parestezja, pokrzywka, przewlekła niewydolność serca, psychoza, skurcz oskrzeli, splątanie, świąd, wymioty, wysypka rumieniowa, wzdęcie, zaburzenia widzenia, zaparcie, zawroty głowy, zespół oczno-śluzówkowo-skórny, zespół suchego oka, zmęczenie - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Sumamed 500 mg
Sumamed 500 mg, zawierający 500 mg azytromycyny dwuwodnej w formie tabletek powlekanych, jest antybiotykiem makrolidowym, którego stosowanie wymaga szczegółowego wywiadu alergologicznego. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na azytromycynę, erytromycynę, inne makrolidy, ketolidy oraz substancje pomocnicze preparatu. Reakcje nadwrażliwości mogą obejmować spektrum od łagodnych zmian skórnych po zagrażające życiu anafilaksje, co podkreśla konieczność dokładnej oceny historii alergii pacjenta przed rozpoczęciem terapii.
anafilaksja, antybiotyk, antybiotyk ketolidowy, antybiotyk makrolidowy, azytromycyna, azytromycyna dwuwodna, erytromycyna, nadwrażliwość, obrzęk naczynioruchowy, reakcja alergiczna, reakcja krzyżowa, reakcja nadwrażliwości, reakcja ogólnoustrojowa, reakcja skórna, substancja czynna, świąd, terapia antybiotykowa, wstrząs anafilaktyczny, wysypka, wywiad alergologiczny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Koper włoski fix –
Produkt leczniczy Koper włoski fix, zawierający 2,0 g owocu kopru włoskiego w saszetce, może wywoływać działania niepożądane o charakterze alergicznym, głównie dotyczące układu skórnego i oddechowego. Objawy skórne obejmują wysypkę, świąd, pokrzywkę oraz rumień, natomiast reakcje oddechowe manifestują się dusznością, kaszlem, skurczem oskrzeli i nieżytem nosa. Częstość występowania tych działań niepożądanych jest nieznana z powodu ograniczonych danych epidemiologicznych. W przypadku wystąpienia objawów alergicznych zaleca się natychmiastowe przerwanie stosowania produktu oraz konsultację z lekarzem, szczególnie u pacjentów z historią alergii na rośliny z rodziny baldaszkowatych (Apiaceae).
Apiaceae, drogi oddechowe, duszność, działanie niepożądane, farmakoterapia, Foeniculum vulgare, interwencja medyczna, kaszel, monitorowanie bezpieczeństwa, niepożądane działanie produktu leczniczego, nieżyt nosa, owoc kopru włoskiego, pokrzywka, pracownik służby zdrowia, reakcja alergiczna, reakcja alergiczna oddechowa, reakcja alergiczna skórna, roślina baldaszkowata, rumień, skurcz oskrzeli, stosunek korzyści do ryzyka, substancja czynna, świąd, tkanka podskórna, układ oddechowy, układ skórny, wysypka, wywiad alergiczny - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Pazopanib Pharmascience 400 mg
Stosowanie pazopanibu w dawkach 200 mg lub 400 mg jest przeciwwskazane u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną (chlorowodorek pazopanibu) lub na którąkolwiek substancję pomocniczą zawartą w preparacie. Przed rozpoczęciem terapii konieczne jest szczegółowe zebranie wywiadu alergologicznego, zwłaszcza w kontekście wcześniejszych reakcji na inhibitory kinazy tyrozynowej lub substancje o podobnej strukturze chemicznej. Pacjent powinien być poinformowany o konieczności natychmiastowego zgłaszania objawów nadwrażliwości, takich jak wysypka, pokrzywka, obrzęk twarzy, trudności w oddychaniu, zawroty głowy czy spadek ciśnienia tętniczego. W przypadku wystąpienia tych objawów należy przerwać leczenie i wdrożyć odpowiednie postępowanie medyczne.
chlorowodorek pazopanibu, duszność, dyspnea, hipotensja, inhibitor kinazy tyrozynowej, nadwrażliwość, obrzęk gardła, obrzęk twarzy, omdlenie, pazopanib, Pazopanib Pharmascience, pokrzywka, przedawkowanie, reakcja nadwrażliwości, świąd, tabletka powlekana, wysypka skórna, wywiad alergologiczny, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Canephron 18 mg + 18 mg + 18 mg
Produkt leczniczy Canephron w postaci tabletek drażowanych zawiera wyciągi roślinne: korzeń lubczyka, ziele centurii oraz liść rozmarynu, w dawce 18 mg każdego składnika na tabletkę. Profil bezpieczeństwa leku obejmuje działania niepożądane głównie ze strony układu pokarmowego, takie jak nudności, dyskomfort w jamie brzusznej oraz biegunka, które występują z częstością ≥1/100 do <1/10. Reakcje alergiczne i nadwrażliwości, manifestujące się wysypką, świądem, obrzękiem czy trudnościami w oddychaniu, mają częstość nieznaną. W przypadku pojawienia się objawów nadwrażliwości zaleca się natychmiastowe przerwanie terapii i ocenę stanu klinicznego pacjenta.
biegunka, Canephron, duszność, dyskomfort jamy brzusznej, działanie niepożądane, glukoza ciekła, korzeń lubczyka, laktoza jednowodna, liść rozmarynu, monitorowanie pacjenta, nadwrażliwość, niepożądane działanie produktu leczniczego, nietolerancja laktozy, nudność, objaw alergii, objaw nadwrażliwości, obrzęk, ocena stanu klinicznego, profil bezpieczeństwa leku, reakcja alergiczna, sacharoza, stosunek korzyści do ryzyka, świąd, tabletka drażowana, wyciąg roślinny, wysypka skórna, zaburzenia żołądka i jelit, zaburzenie układu immunologicznego, ziele centurii - Leksykon leków
Działania niepożądane – Viglita 50 mg
Bezpieczeństwo stosowania wildagliptyny oceniano w randomizowanych, podwójnie ślepych badaniach klinicznych obejmujących 5451 pacjentów, którzy przyjmowali lek w dawce dobowej do 100 mg (50 mg dwa razy na dobę) przez co najmniej 12 tygodni. W monoterapii wildagliptyna wykazywała niskie ryzyko hipoglikemii (0,4% vs 0,2% placebo), natomiast w terapii skojarzonej częstość hipoglikemii wzrastała, szczególnie w połączeniu z sulfonylomocznikami i insuliną (do 14% i 16% odpowiednio). Nie odnotowano ciężkich epizodów hipoglikemii w monoterapii. Rzadko zgłaszano zaburzenia czynności wątroby, w tym zapalenie wątroby, które miały przebieg bezobjawowy i ustępowały po odstawieniu leku. Podwyższenie aktywności aminotransferaz (AlAT, AspAT) ≥ 3x ULN występowało u 0,2-0,3% pacjentów, bez związku z cholestazą lub żółtaczką. Obrzęk naczynioruchowy pojawiał się sporadycznie, częściej przy jednoczesnym stosowaniu inhibitorów ACE, zwykle o łagodnym przebiegu.
aktywność AlAT, aktywność AspAT, astenia, badanie kontrolowane placebo, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból mięśni, ból stawów, cholestaza, choroba refluksowa przełyku, ciężka hipoglikemia, drżenie, działanie niepożądane, górna granica normy, hipoglikemia, inhibitor ACE, insulina, metformina, metoda podwójnie ślepej próby, monoterapia, nadmierne pocenie, nieostre widzenie, nudności, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, ostre zapalenie trzustki, pemfigoid pęcherzowy, pioglitazon, pokrzywka, próby czynnościowe wątroby, sulfonylomocznik, świąd, wildagliptyna, wymioty, wysypka, wzdęcia, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie erekcji, zakażenie górnych dróg oddechowych, zapalenie naczyń skóry, zapalenie nosogardzieli, zapalenie skóry, zapalenie wątroby, zaparcie, zawroty głowy, zmiany pęcherzowe skóry, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Scaldex –
Lek Scaldex w formie maści zawiera nalewkę z kwiatów nagietka, wyciąg z propolisu, bacytracynę oraz witaminę A i może wywoływać liczne działania niepożądane, głównie reakcje nadwrażliwości miejscowej, takie jak świąd, wysypka i obrzęk w okolicy rany oparzeniowej. W przypadku wystąpienia tych objawów zaleca się natychmiastowe przerwanie terapii i konsultację lekarską. Długotrwałe stosowanie bacytracyny może prowadzić do selekcji szczepów opornych bakterii lub grzybów, co zwiększa ryzyko nadkażeń. Systemowa absorpcja składników, zwłaszcza przy aplikacji na duże powierzchnie lub uszkodzoną skórę, może skutkować poważnymi powikłaniami neurologicznymi (utrata przytomności, blokada nerwowo-mięśniowa), kardiologicznymi (zatrzymanie krążenia), naczyniowymi (niedociśnienie), oddechowymi (bezdech) oraz nefrologicznymi (toksyczne działanie na nerki).
absorpcja systemowa, bacytracyna, bezdech, blokada nerwowo-mięśniowa, kontaktowe zapalenie skóry, lanolina, nadkażenie bakteryjne, nadkażenie mikrobiologiczne, nadmierna potliwość, nagietek lekarski, nefrotoksyczność, niedociśnienie, obrzęk rany, obrzęk twarzy, obrzęk ust, pokrzywka kontaktowa, propolis, rana oparzeniowa, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, reakcja nadwrażliwości miejscowa, rumień, świąd, świąd uogólniony, wysypka, wysypka kontaktowa, zarażenie pasożytnicze, zatrzymanie krążenia - Leksykon leków
Działania niepożądane – Donectil 10 mg
Donectil, zawierający chlorowodorek donepezylu w dawkach 5 mg lub 10 mg, jest stosowany w terapii choroby Alzheimera, jednak wiąże się z ryzykiem licznych działań niepożądanych. Do często obserwowanych należą zaburzenia układu nerwowego, takie jak zawroty głowy i bezsenność, oraz objawy ze strony układu pokarmowego, w tym biegunka, nudności i wymioty. Rzadziej występują poważniejsze powikłania, jak omdlenia (wymagające wykluczenia bloku serca lub długich zahamowań zatokowych), napady drgawek, objawy pozapiramidowe, a także zaburzenia psychiczne, w tym omamy, pobudzenie, agresja oraz hiperseksualność. Donectil może również powodować kardiologiczne działania niepożądane, takie jak bradykardia, blok zatokowo-przedsionkowy i przedsionkowo-komorowy, a w bardzo rzadkich przypadkach polimorficzny częstoskurcz komorowy typu torsade de pointes oraz wydłużenie odstępu QT w EKG. Wśród innych istotnych działań wymienia się rabdomiolizę, zaburzenia czynności wątroby (w tym zapalenie wątroby) oraz zwiększone ryzyko urazów i upadków.
bezsenność, biegunka, blok przedsionkowo-komorowy, blok serca, blok zatokowo-przedsionkowy, ból głowy, bradykardia, chlorowodorek donepezylu, choroba Alzheimera, dolegliwość brzuszna, hiperseksualność, jadłowstręt, kamptokormia, kinaza kreatynowa, krwawienie z przewodu pokarmowego, kurcz mięśniowy, napad drgawkowy, nietrzymanie moczu, nudności, objaw pozapiramidowy, omam, omdlenie, pleurothotonus, pobudzenie, polimorficzny częstokurcz komorowy, przeziębienie, rabdomioliza, świąd, torsade de pointes, wrzód żołądka i dwunastnicy, wydłużenie odstępu QT, wymioty, wysypka, zaburzenie czynności wątroby, zachowanie agresywne, zahamowanie zatokowe, zapalenie wątroby, zawroty głowy, złośliwy zespół neuroleptyczny, zmęczenie, zwiększone libido - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Tantum Verde 1,5 mg/ml
Lek Tantum Verde w postaci roztworu do płukania jamy ustnej i gardła o stężeniu 1,5 mg/ml zawiera benzydaminę chlorowodorek i posiada bezwzględne przeciwwskazania do stosowania, które muszą być ściśle przestrzegane. Podstawowym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na substancję czynną – benzydaminę chlorowodorek – oraz na substancje pomocnicze, w szczególności na metylu parahydroksybenzoesan obecny w stężeniu 1 mg/ml, który może wywoływać reakcje alergiczne. Stosowanie leku jest odradzane u pacjentów z potwierdzoną alergią na benzydaminę, uczuleniem na parabeny oraz u osób, które doświadczyły niepożądanych objawów takich jak wysypka, świąd, obrzęk błony śluzowej jamy ustnej czy duszność po wcześniejszym zastosowaniu preparatu.
- Leksykon substancji czynnych
Owocnia pomarańczy – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Owocnia pomarańczy (Citrus aurantium L. ssp. aurantium) jest istotnym składnikiem preparatu Melisana Klosterfrau Original, występującym w ilości 714 mg/100 ml, wchodzącym w skład mieszaniny olejków lotnych. Produkt zawiera również korzeń arcydzięgla, bogaty w furokumaryny, które wykazują działanie fotouczulające, co w połączeniu z ekspozycją na promieniowanie UV może prowadzić do zapalenia skóry. Ze względu na wysoką zawartość etanolu (66,8% V/V) preparat nie powinien być stosowany na czczo, aby uniknąć dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego, takich jak zgaga, ból żołądka, nudności czy odruchy wymiotne. Wskazane jest zachowanie ostrożności podczas stosowania miejscowego, zwłaszcza u pacjentów z nadwrażliwością skórną oraz osób powyżej 65 roku życia, u których zaleca się wykonanie testu uczuleniowego przed rozpoczęciem terapii.
choroba przewodu pokarmowego, Citrus aurantium, fotouczulenie, furokumaryny, kłącze imbiru, kłącze omanu, kora cynamonowca, korzeń arcydzięgla, liść melisy, nadwrażliwość skórna, nudności, olejek cytrusowy, olejki lotne, owocnia pomarańczy, promieniowanie UV, reakcja nadwrażliwości, stan zapalny skóry, świąd, test uczuleniowy, zaczerwienienie skóry, zawartość alkoholu, zgaga - Leksykon leków
Przedawkowanie – Curacne 40 mg 40 mg
Izotretynoina, będąca pochodną witaminy A i substancją czynną leku Curacne 40 mg, w przypadku przedawkowania wywołuje objawy charakterystyczne dla ostrej hiperwitaminozy A. Mimo stosunkowo niskiej ostrej toksyczności, nadmierne stężenie retinoidów prowadzi do zaburzenia homeostazy komórkowej w różnych tkankach. Typowe symptomy przedawkowania obejmują ciężki, pulsujący ból głowy, nudności, wymioty, senność, drażliwość oraz świąd, o nasileniu od łagodnego do umiarkowanego, a w przypadku bólu głowy – umiarkowanym do ciężkiego. Objawy te są zazwyczaj odwracalne i ustępują samoistnie bez konieczności specyficznego leczenia, jednak w cięższych przypadkach wskazane jest monitorowanie funkcji życiowych pacjenta oraz leczenie objawowe.
ból głowy, drażliwość, hiperwitaminoza A, homeostaza komórkowa, izotretynoina, leczenie objawowe, lipofilność, monitorowanie pacjenta, nudności, ostra toksyczność, ostre przedawkowanie, przewlekłe przyjmowanie, senność, świąd, układ kostno-stawowy, witamina A, wymioty, zaburzenia widzenia, zespół ostrej toksyczności - Leksykon leków
Działania niepożądane – Espumisan 40 mg/ml
Espumisan w postaci kropli doustnych zawiera symetykon w stężeniu 40 mg/ml, charakteryzujący się bardzo korzystnym profilem bezpieczeństwa ze względu na minimalną absorpcję z przewodu pokarmowego. Działania niepożądane są bardzo rzadkie i obejmują głównie reakcje nadwrażliwości o częstości nieznanej, takie jak pokrzywka, wysypka, rumień, świąd oraz alergiczne zapalenie skóry. Ze względu na lokalne działanie symetykonu i brak istotnej absorpcji ogólnoustrojowej, ryzyko wystąpienia poważnych reakcji systemowych jest minimalne. Monitorowanie pacjentów powinno uwzględniać możliwość wystąpienia objawów alergicznych, zwłaszcza u osób z predyspozycjami.
absorpcja ogólnoustrojowa, alergiczne zapalenie skóry, działanie niepożądane, działanie ogólnoustrojowe, emulsja, krople doustne, nadzór nad bezpieczeństwem farmakoterapii, pokrzywka, profil bezpieczeństwa, przewód pokarmowy, reakcja nadwrażliwości, rumień, substancja czynna, świąd, symetykon, terapia objawowa, tkanka podskórna, wysypka, zaburzenie skóry - Leksykon substancji czynnych
Eksemestan – Działania niepożądane
Eksemestan, stosowany w dawce 25 mg/dobę u kobiet po menopauzie z rakiem piersi, działa jako inhibitor aromatazy, prowadząc do obniżenia stężenia estrogenów. W badaniach klinicznych wykazano dobrą tolerancję leku, z działaniami niepożądanymi o nasileniu od łagodnego do umiarkowanego, głównie związanymi z estrogenową supresją. Wskaźnik przerwania terapii z powodu działań niepożądanych wynosił 7,4% u pacjentek z wczesnym rakiem piersi (po leczeniu tamoksyfenem) oraz 2,8% u chorych z zaawansowanym rakiem. Najczęściej zgłaszane objawy u pacjentek z wczesnym rakiem to uderzenia gorąca (22%), bóle stawów (18%) i zmęczenie (16%), natomiast u pacjentek z zaawansowanym rakiem – uderzenia gorąca (14%) i nudności (12%). Działania niepożądane obejmują m.in. leukopenię (częstość od niezbyt często do bardzo często), trombocytopenię (rzadko do często), bezsenność i depresję (bardzo często), bóle głowy (bardzo często), nudności (bardzo często), bóle stawów i mięśniowo-szkieletowe (bardzo często), osteoporozę i złamania (często), a także zmiany skórne i zaburzenia żołądkowo-jelitowe.
anoreksja, apolipoproteina A1, aromataza, astenia, bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból stawów, cholesterol HDL, depresja, dyspepsja, eksemestan, estrogeny, hipercholesterolemia, jadłowstręt, leukopenia, limfopenia, łysienie, nadciśnienie tętnicze, nadmierna potliwość, nadwrażliwość, niedokrwienie serca, niesteroidowe leki przeciwzapalne, niestrawność, niewydolność serca, nudności, obrzęk obwodowy, osteoporoza, osutka krostkowa, parestezja, pokrzywka, powikłania zakrzepowo-zatorowe, rak piersi, senność, świąd, tamoksyfen, trombocytopenia, uderzenia gorąca, układ chłonny, wrzód żołądka, wymioty, wysypka, zaawansowany rak piersi, zapalenie wątroby, zaparcia, zastoinowe zapalenie wątroby, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy, zespół cieśni nadgarstka, złamania kości, zmęczenie - Leksykon leków
Działania niepożądane – Nossin 5 mg
Lewocetyryzyna w dawce 5 mg/dobę, stosowana u dorosłych i młodzieży powyżej 12 lat, wykazuje profil bezpieczeństwa z przewagą działań niepożądanych o łagodnym lub umiarkowanym nasileniu. W badaniach klinicznych u 935 pacjentów najczęściej obserwowano senność (5,2%), ból głowy (2,6%), suchość w jamie ustnej (2,6%) oraz zmęczenie (2,5%). Działania sedatywne (senność, zmęczenie, osłabienie) występowały istotnie częściej niż w grupie placebo (8,1% vs 3,1%). U dzieci w wieku 6 miesięcy do 6 lat, przy dawce 1,25 mg/dobę lub 2,5 mg/dobę, najczęstsze działania niepożądane to biegunka (1,9%), senność (1,9%), zaburzenia snu (1,3%) i zaparcia (1,3%). U dzieci 6-12 lat senność występowała z częstością 2,9%. Odsetek przerwania terapii z powodu działań niepożądanych był niższy niż w grupie placebo (1,0% vs 1,8%).
agresja, bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból mięśni, ból stawów, depresja, drgawka, drżenie, duszność, dyzuria, działanie sedatywne, kołatanie serca, koszmar senny, lewocetyryzyna, myśl samobójcza, nadwrażliwość, nieprawidłowy wynik badań czynności wątroby, niewyraźne widzenie, nudność, obrzęk, obrzęk naczyniowo-ruchowy, omam, omdlenie, osłabienie, parestezja, pobudzenie, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, rotacyjny ruch gałek ocznych, senność, suchość w jamie ustnej, świąd, tachykardia, wymioty, wysypka, zaburzenie równowagi, zaburzenie smaku, zaburzenie snu, zaburzenie widzenia, zapalenie wątroby, zaparcie, zatrzymanie moczu, zawrót głowy, zmęczenie, zwiększenie łaknienia, zwiększenie masy ciała - Leksykon substancji czynnych
Pleryksafor – Przeciwwskazania stosowania
Pleryksafor, dostępny w postaci roztworu do wstrzykiwań o stężeniu 20 mg/ml (24 mg w 1,2 ml fiolce) w preparatach Plerixafor Biofar, MSN oraz Zentiva, posiada jedno bezwzględne przeciwwskazanie – nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą. Roztwory charakteryzują się pH w zakresie 6,0-7,5 oraz osmolalnością 260-320 mOsm/kg, a ich wygląd jest klarowny, bezbarwny do jasnożółtego, bez widocznych cząstek stałych. Przed podaniem należy zweryfikować parametry fizykochemiczne i brak zanieczyszczeń. Wskazane jest przeprowadzenie szczegółowego wywiadu alergicznego, aby wykluczyć ryzyko reakcji nadwrażliwości, zwłaszcza u pacjentów z historią alergii na podobne związki lub substancje pomocnicze wymienione w charakterystyce produktu leczniczego (punkt 6.1).
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Esberitox N –
Esberitox N to preparat zawierający wyciągi z Baptisia tinctoria, Echinacea purpurea oraz Thuja occidentalis, stosowany w terapii wspomagającej układ immunologiczny. W trakcie stosowania leku mogą wystąpić działania niepożądane, głównie reakcje nadwrażliwości, takie jak wysypka skórna, świąd, obrzęk twarzy, duszność, zawroty głowy oraz obniżenie ciśnienia tętniczego. Szczególną uwagę należy zwrócić na możliwość wystąpienia wstrząsu anafilaktycznego, który stanowi stan zagrożenia życia i wymaga natychmiastowej interwencji medycznej. Dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego obejmują ból brzucha, wymioty oraz biegunkę, jednak brak jest precyzyjnych danych dotyczących częstości ich występowania.
Baptisia tinctoria, biegunka, ból brzucha, duszność, działanie niepożądane, echinacea purpurea, hipotensja, jeżówka, obrzęk dróg oddechowych, obrzęk twarzy, reakcja nadwrażliwości, spadek ciśnienia tętniczego, świąd, Thuja occidentalis, układ immunologiczny, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, wysypka skórna, zaburzenia sercowo-naczyniowe, zaburzenia świadomości, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zawroty głowy - Leksykon substancji czynnych
Benzoesan sodu – Działania niepożądane
Benzoesan sodu (E211), powszechnie stosowany jako konserwant i substancja pomocnicza w produktach leczniczych, może wywoływać szerokie spektrum działań niepożądanych o różnym nasileniu. Reakcje immunologiczne obejmują m.in. zespół Kounisa, gorączkę polekową, anafilaksję oraz reakcję Jarischa-Herxheimera. W zakresie dermatologicznym obserwuje się wysypki, pokrzywkę, świąd, a także ciężkie zespoły takie jak rumień wielopostaciowy, zespół Stevensa-Johnsona, toksyczną nekrolizę naskórka oraz DRESS. Zaburzenia hematologiczne, choć rzadkie, obejmują eozynofilię, dodatni odczyn Coombsa, małopłytkowość, leukopenię i bardzo rzadko niedokrwistość hemolityczną. Wątroba może reagować przemijającym wzrostem enzymów wątrobowych, żółtaczką zastoinową oraz zapaleniem wątroby. Ze strony przewodu pokarmowego często występują biegunka, nudności, ból brzucha i wymioty, a także rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego związane z Clostridioides difficile. Działania niepożądane ze strony OUN to najczęściej bóle i zawroty głowy, a w przypadku preparatów zawierających efedrynę (np. Tussipect) także pobudzenie, rozdrażnienie i zaburzenia snu. Benzoesan sodu może również zaburzać mikrobiom, sprzyjając nadmiernemu wzrostowi Candida i Clostridioides difficile. W preparatach z efedryną obserwuje się kołatanie serca i wzrost ciśnienia tętniczego.
anafilaksja, benzoesan sodu, biegunka, ból brzucha, ból głowy, eozynofilia, gorączka polekowa, kandydoza, kołatanie serca, leukopenia, małopłytkowość, nadciśnienie tętnicze, niedokrwistość hemolityczna, nudności, obrzęk naczynioruchowy, odczyn Coombsa, pokrzywka, reakcja Jarischa-Herxheimera, rumień wielopostaciowy, rzekomobłoniaste zapalenie jelita, świąd, toksyczna nekroliza naskórka, wymioty, zakażenie Clostridioides difficile, zapalenie wątroby, zawroty głowy, zespół choroby posurowiczej, zespół DRESS, zespół Kounisa, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka - Leksykon substancji czynnych
Fosforan kodeiny półwodny – Działania niepożądane
Fosforan kodeiny półwodny, obecny w produkcie Sirupus Pini compositus w stężeniu 0,05 g/100 g syropu (9,6 mg w dawce 15 ml), może wywoływać działania niepożądane obejmujące różne układy narządowe. Zgodnie z klasyfikacją MedDRA, częstotliwość występowania tych działań jest określona jako nieznana z powodu ograniczonych danych klinicznych. Do najczęściej obserwowanych objawów należą zaburzenia żołądkowo-jelitowe, takie jak suchość w jamie ustnej, nudności, wymioty oraz zaparcia. Ponadto, mogą wystąpić zaburzenia snu, manifestujące się trudnościami z zasypianiem, utrzymaniem snu oraz pogorszeniem jego jakości. Reakcje alergiczne, w tym wysypka, świąd, pokrzywka i rumień, również zostały zgłoszone, jednak ich częstość nie została precyzyjnie określona.
defekacja, Departament Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych, działanie niepożądane, fosforan kodeiny półwodny, nudności, pokrzywka, produkcja śliny, reakcja alergiczna, rumień, Sirupus Pini compositus, suchość jamy ustnej, świąd, system MedDRA, układ pokarmowy, Urząd Rejestracji Produktów Leczniczych, wymioty, wysypka, zaburzenie psychiczne, zaburzenie snu, zaburzenie układu immunologicznego, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zaparcie - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Duexon (25 mcg + 50 mcg)/dawkę odmierzoną
Produkt leczniczy Duexon to aerozol inhalacyjny zawierający dwie substancje czynne: salmeterol (w postaci ksynafonianu) oraz flutykazon propionian, dostępny w dawkach (25 µg + 50 µg), (25 µg + 125 µg) oraz (25 µg + 250 µg) na dawkę odmierzoną, co odpowiada dawkom dostarczonym 21 µg salmeterolu i 44, 110 lub 220 µg flutykazonu propionianu. Bezwzględnym przeciwwskazaniem do stosowania Duexon jest nadwrażliwość na którykolwiek składnik preparatu, zarówno substancje czynne, jak i pomocnicze. Przed przepisaniem leku konieczne jest szczegółowe zebranie wywiadu alergologicznego, aby wykluczyć wcześniejsze reakcje alergiczne, które mogą manifestować się jako reakcje skórne, bronchospazm, obrzęk naczynioruchowy lub inne reakcje alergiczne.
aerozol inhalacyjny, bronchospazm, duszność, flutykazon propionian, inhalator ciśnieniowy, manifestacja kliniczna, nadwrażliwość, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, reakcja skórna, salmeterol, skurcz oskrzeli, spadek ciśnienia tętniczego, świąd, świszczący oddech, wywiad alergologiczny - Leksykon substancji czynnych
Modafinil – Działania niepożądane
Modafinil, substancja czynna w lekach takich jak Actimodan, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych o różnym nasileniu i częstości, potwierdzonych zarówno w badaniach klinicznych (n=1561), jak i w praktyce klinicznej. Najczęstszym działaniem niepożądanym jest ból głowy (ok. 21%), zwykle łagodny lub umiarkowany, zależny od dawki i samoistnie ustępujący. Poważne reakcje obejmują ciężkie reakcje skórne (rumień wielopostaciowy, zespół Stevensa-Johnsona, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, DRESS), reakcje anafilaktyczne oraz ciężkie zaburzenia psychiczne (psychoza, mania, myśli samobójcze). Działania niepożądane dotyczą wielu układów: neurologicznego (zawroty głowy, parestezje, dyskineza, zaburzenia pamięci), psychicznego (nerwowość, bezsenność, lęk, depresja, agresja), sercowo-naczyniowego (częstoskurcz, kołatanie, nadciśnienie, niedociśnienie), pokarmowego (nudności, biegunka, suchość w jamie ustnej) oraz skórnego (wysypka, świąd, ciężkie reakcje dermatologiczne). W badaniach laboratoryjnych obserwowano zależne od dawki wzrost aktywności fosfatazy alkalicznej i gamma-glutamylotransferazy oraz zmiany masy ciała i nieprawidłowości EKG.
agresja, astma, bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, brak koordynacji ruchów, chwiejność emocjonalna, ciężka reakcja skórna, cukrzyca, częstoskurcz, depersonalizacja, depresja, drażliwość, drżenie, duszność, dysfagia, dyskineza, eozynofilia, fosfataza alkaliczna, gamma-glutamylotransferaza, hipercholesterolemia, hiperglikemia, hiperkineza, kołatanie serca, krwawienie z nosa, lęk, leukopenia, mania, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, miastenia, migrena, myśl samobójcza, nadciśnienie tętnicze, nadmierne pocenie się, nadpobudliwość psychoruchowa, nerwowość, niedociśnienie tętnicze, niedoczulica, niemiarowość, nieprawidłowość w badaniach czynności wątroby, nieprawidłowy zapis EKG, niestrawność, niewyraźne widzenie, nieżyt nosa, nudność, obniżenie popędu płciowego, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, omam, owrzodzenie jamy ustnej, parestezja, pobudzenie, pobudzenie OUN, pokrzywka, psychoza, reakcja anafilaktyczna, refluks, rozszerzenie naczyń, rumień wielopostaciowy, rzadkoskurcz, skurcz dodatkowy, skurcz łydki, splątanie, suchość w jamie ustnej, świąd, trądzik, urojenie, wymioty, wysypka, wysypka polekowa z eozynofilią, wzdęcie, wzmożone napięcie mięśniowe, zaburzenie miesiączkowania, zaburzenie mowy, zaburzenie myślenia, zaburzenie osobowości, zaburzenie pamięci, zaburzenie psychiczne, zaburzenie ruchowe, zaburzenie snu, zapalenie języka, zaparcie, zawrót głowy, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona, zespół suchego oka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Tamsulosin Medreg 0,4 mg
Tamsulosin Medreg w dawce 0,4 mg w postaci kapsułek o zmodyfikowanym uwalnianiu może wywoływać działania niepożądane o różnej częstości występowania. Najczęściej obserwuje się zawroty głowy (1,3%) oraz zaburzenia ejakulacji, w tym ejakulację wsteczną i brak ejakulacji. Niezbyt często występują bóle głowy, niewyraźne widzenie, kołatanie serca, niedociśnienie ortostatyczne, zapalenie błony śluzowej nosa, zaburzenia żołądkowo-jelitowe (zaparcia, biegunka, nudności, wymioty), reakcje skórne (wysypka, świąd, pokrzywka) oraz astenia. Rzadko notuje się omdlenia i obrzęk naczynioruchowy, a bardzo rzadko priapizm i zespół Stevensa-Johnsona. Częstość występowania migotania przedsionków, arytmii, tachykardii, krwawienia z nosa, duszności, rumienia wielopostaciowego oraz złuszczającego zapalenia skóry jest nieznana.
arytmia, astenia, duszność, działanie niepożądane, ejakulacja wsteczna, kołatanie serca, krwawienie z nosa, migotanie przedsionków, niedociśnienie ortostatyczne, niedokrwienie mózgu, niewyraźne widzenie, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, priapizm, rumień wielopostaciowy, śródoperacyjny zespół wiotkiej tęczówki, suchość w jamie ustnej, świąd, tachykardia, tamsulosyny chlorowodorek, wysypka, zaburzenia ejakulacji, zaburzenia naczyniowe, zaburzenia oka, zaburzenia serca, zaburzenia układu nerwowego, zaburzenia żołądka i jelit, zaćma, zapalenie błony śluzowej nosa, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Działania niepożądane – Maglek B6 Forte 100 mg Mg2+ + 10 mg
Maglek B6 Forte to preparat zawierający 100 mg jonów magnezu w postaci magnezu cytrynianu oraz 10 mg pirydoksyny chlorowodorku (witamina B6) w jednej tabletce powlekanej. Działania niepożądane związane ze stosowaniem leku występują rzadko i obejmują głównie dolegliwości ze strony układu pokarmowego, takie jak bóle brzucha, zmiękczenie stolca oraz biegunka (częstość ≥1/10 000 do <1/1 000), które są przemijające i zwykle nie wymagają przerwania terapii. Rzadko obserwuje się także zaczerwienienie skóry (≥1/10 000 do <1/1 000), będące reakcją na składniki preparatu. Bardzo rzadko (<1/10 000) mogą wystąpić reakcje alergiczne o różnym nasileniu, od łagodnych (świąd, wysypka) do ciężkich (obrzęk naczynioruchowy, wstrząs anafilaktyczny).
biegunka, ból brzucha, chlorowodorek pirydoksyny, cytrynian magnezu, działanie niepożądane, jon magnezu, klasyfikacja MedDRA, laktoza jednowodna, nietolerancja laktozy, obrzęk Quinckego, reakcja alergiczna, świąd, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenia immunologiczne, zaburzenia skórne, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zaczerwienienie skóry, zmiękczenie stolca - Leksykon leków
Działania niepożądane – Memorion 5 mg
Lek Memorion zawierający chlorowodorek donepezylu w dawkach 5 mg lub 10 mg jest stosowany w terapii chorób neurodegeneracyjnych, jednak jego stosowanie wiąże się z ryzykiem licznych działań niepożądanych. Do najczęstszych należą biegunka, nudności, wymioty, skurcze mięśni, zmęczenie oraz bezsenność. Istotne są również zaburzenia sercowo-naczyniowe, takie jak bradykardia, blok zatokowo-przedsionkowy, blok przedsionkowo-komorowy, a także wydłużenie odstępu QT i torsade de pointes. Wśród działań niepożądanych odnotowano także napady drgawek, objawy pozapiramidowe, złośliwy zespół neuroleptyczny (ZZN), kamptokormię oraz poważne powikłania ze strony przewodu pokarmowego, w tym krwawienia i wrzody żołądka i dwunastnicy. Rabdomioliza, choć rzadka, stanowi poważne zagrożenie, szczególnie w początkowym okresie leczenia lub przy zwiększaniu dawki donepezylu.
bezsenność, biegunka, blok przedsionkowo-komorowy, blok zatokowo-przedsionkowy, bradykardia, chlorowodorek donepezylu, choroba neurodegeneracyjna, donepezil, działanie cholinergiczne, działanie niepożądane, hiperseksualność, jadłowstręt, kamptokormia, krwawienie z przewodu pokarmowego, mięśniowa kinaza kreatynowa, nadmierne wydzielanie śliny, napad drgawkowy, nietrzymanie moczu, nudność, objaw pozapiramidowy, omam, omdlenie, pobudzenie, polimorficzny częstoskurcz komorowy, rabdomioliza, skurcz mięśni, świąd, torsade de pointes, wrzód żołądka i dwunastnicy, wydłużenie odstępu QT, wymioty, wysypka, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie gastryczne, zaburzenie hepatologiczne, zaburzenie mięśniowo-szkieletowe, zaburzenie przewodzenia, zaburzenie psychiczne, zaburzenie sercowo-naczyniowe, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zachowanie agresywne, zapalenie wątroby, zawrót głowy, złośliwy zespół neuroleptyczny, zwiększone libido - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Aleric Deslo Active 2,5 mg
Preparat Aleric Deslo Active zawiera 2,5 mg desloratadyny w formie tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej i jest wskazany do objawowego leczenia alergicznego zapalenia błony śluzowej nosa oraz pokrzywki. Lek może być stosowany u dorosłych, młodzieży od 12 roku życia oraz dzieci w wieku 6-11 lat. Desloratadyna skutecznie łagodzi objawy takie jak wyciek z nosa, świąd, kichanie, obrzęk błony śluzowej nosa oraz bąble pokrzywkowe, świąd i zaczerwienienie skóry, co potwierdzają badania kliniczne. Tabletki mają postać ceglastoczerwoną, okrągłą, płaską z wytłoczonym napisem „2,5” i zawierają 1,5 mg aspartamu, co jest istotne u pacjentów z fenyloketonurią.
- Leksykon leków
Przeciwwskazania – Rywastigmina Aurovitas 4,6 mg/24 h
Rywastygmina Aurovitas w formie systemu transdermalnego (plastra) jest przeciwwskazana u pacjentów z potwierdzoną nadwrażliwością na rywastygminę (substancję czynną), inne karbaminiany oraz składniki pomocnicze akrylowej matrycy plastra. Dostępne są dwie dawki: plaster o powierzchni 5 cm² zawierający 9 mg rywastygminy, uwalniający 4,6 mg/24 h, oraz plaster o powierzchni 10 cm² z 18 mg rywastygminy, uwalniający 9,5 mg/24 h. Przed zastosowaniem należy szczegółowo zebrać wywiad alergologiczny, zwracając uwagę na reakcje na inhibitory acetylocholinesterazy, karbaminiany oraz inne systemy transdermalne.
alergiczne kontaktowe zapalenie skóry, inhibitor acetylocholinesterazy, karbaminiany, matryca akrylowa, nadwrażliwość, obrzęk, pęcherz skórny, plaster leczniczy, reakcja skórna, rumień, rywastygmina, substancja czynna, świąd, system transdermalny, warstwa silikonowa, warstwa zabezpieczająca, wywiad alergologiczny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Sitagliptin Polpharma 25 mg
Sitagliptin Polpharma, dostępny w dawkach 25 mg, 50 mg oraz 100 mg, jest lekiem przeciwcukrzycowym stosowanym w terapii cukrzycy typu 2. W trakcie badań klinicznych i po wprowadzeniu do obrotu zidentyfikowano szereg działań niepożądanych, w tym ciężkie, takie jak zapalenie trzustki oraz reakcje nadwrażliwości. Hipoglikemia występuje często, zwłaszcza w terapii skojarzonej z pochodnymi sulfonylomocznika (4,7-13,8%) oraz insuliną (9,6%). Inne działania niepożądane obejmują m.in. trombocytopenię (rzadko), ból głowy (często), śródmiąższową chorobę płuc (częstość nieznana), zaparcia (niezbyt często), wysypkę i obrzęk naczynioruchowy (częstość nieznana). W terapii skojarzonej obserwuje się zwiększoną częstość występowania hipoglikemii, grypy, nudności, wzdęć, zaparć, obrzęków obwodowych oraz innych objawów, zależnie od stosowanych leków towarzyszących (metformina, pioglitazon, insulina). U dzieci i młodzieży (10-17 lat) profil działań niepożądanych jest porównywalny do dorosłych, bez specyficznych zagrożeń.
artropatia, bezpieczeństwo sercowo-naczyniowe, biegunka, ból głowy, ból kończyny, ból mięśni, ból pleców, ból stawów, cukrzyca typu 2, działanie niepożądane, hipoglikemia, lek przeciwcukrzycowy, martwicze zapalenie trzustki, monoterapia, nudności, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, odpowiedź anafilaktyczna, ostra niewydolność nerek, ostre zapalenie trzustki, pemfigoid pęcherzowy, pochodna sulfonylomocznika, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, śródmiąższowa choroba płuc, suchość w ustach, świąd, sytagliptyna, terapia skojarzona, trombocytopenia, wymioty, wysypka, wzdęcie, zaburzenie czynności nerek, zakażenie górnych dróg oddechowych, zapalenie błony śluzowej nosogardła, zapalenie kości i stawów, zapalenie naczyń skóry, zaparcie, zawrót głowy, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczająca choroba skóry - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Permetryna Scabinol 40 mg/g
Permetryna Scabinol (40 mg/g, żel) jest stosowana miejscowo w leczeniu świerzbu, z dawkowaniem dostosowanym do powierzchni ciała i wieku pacjenta. Dorośli i młodzież powyżej 12 lat mogą stosować do 40 g żelu (1 tuba), z możliwością zwiększenia dawki do 80 g w razie potrzeby. Dzieci w wieku 6-12 lat stosują do 20 g, a dzieci 2 miesiące-5 lat do 10 g żelu. Preparatu nie stosuje się u niemowląt poniżej 2 miesięcy z powodu braku danych bezpieczeństwa. Aplikacja powinna obejmować całe ciało, z wyjątkiem głowy i twarzy, chyba że te okolice są zakażone, z uwzględnieniem szczególnych obszarów takich jak przestrzenie międzypalcowe, skóra pod paznokciami, nadgarstki, doły pachowe, narządy płciowe, piersi i pośladki. U osób starszych (>65 lat) zaleca się szczególną ostrożność przy aplikacji na szyję, twarz, uszy i skórę głowy. Preparat należy pozostawić na skórze przez 8-14 godzin, po czym dokładnie zmyć. W przypadku mycia miejsc pokrytych preparatem w trakcie leczenia, konieczne jest ponowne nałożenie żelu.
błona śluzowa, doświadczenie kliniczne, nadwrażliwość, nadzór lekarski, narządy płciowe zewnętrzne, nieskuteczność terapii, pasożyt, permetryna, personel medyczny, podrażnienie skóry, produkt nawilżający, rękawiczki ochronne, stosowanie zewnętrzne, sucha skóra, świąd, uszkodzenie skóry, wysypka, zakażenie - Leksykon leków
Działania niepożądane – Adaster 5 mg
Finasteryd w dawce 5 mg, stosowany w terapii chorób gruczołu krokowego, wykazuje profil działań niepożądanych obejmujący głównie zaburzenia układu rozrodczego, takie jak impotencja i osłabienie popędu płciowego, które pojawiają się najczęściej na początku leczenia i u większości pacjentów ustępują podczas dalszej terapii. W badaniu MTOPS wykazano, że bezpieczeństwo terapii skojarzonej finasterydu i doksazosyny jest porównywalne do monoterapii, a częstość zaburzeń ejakulacji odpowiada sumie częstości obu leków stosowanych osobno. W 7-letnim badaniu kontrolowanym placebo u 18 882 mężczyzn, rak gruczołu krokowego rozpoznano u 18,4% pacjentów leczonych finasterydem oraz u 24,4% w grupie placebo, przy czym nowotwory o wysokim stopniu zaawansowania (Gleason 7-10) wystąpiły u 6,4% w grupie finasterydu i 5,1% w grupie placebo, co może wynikać z wpływu leku na objętość gruczołu. Finasteryd obniża stężenie PSA, co należy uwzględnić przy interpretacji wyników diagnostycznych.
badanie MTOPS, biopsja igłowa, ból jąder, depresja, doksazosyna, enzymy wątrobowe, finasteryd, ginekomastia, gruczoł krokowy, hematospermia, impotencja, kołatanie serca, leczenie skojarzone, niepłodność męska, obrzęk naczynioruchowy, osłabienie popędu płciowego, pokrzywka, PSA, rak gruczołu krokowego, rak sutka u mężczyzn, reakcja nadwrażliwości, skala Gleasona, stopień zaawansowania nowotworu, stosunek korzyści do ryzyka, świąd, tkliwość piersi, wysypka, zaburzenia ejakulacji, zaburzenia erekcji, zmniejszenie objętości ejakulatu - Leksykon leków
Działania niepożądane – Envil gardło 1,5 mg + 1 mg + 17,42 mg
Produkt leczniczy Envil gardło, zawierający 1,5 mg cetylopirydyniowego chlorku, 1,0 mg lidokainy chlorowodorku jednowodnego oraz 17,42 mg cynku glukonianu w formie tabletek do ssania, może wywoływać działania niepożądane o różnej częstości i nasileniu. Do najczęściej obserwanych należą reakcje skórne, takie jak rumień, świąd, wyprysk i pieczenie (niezbyt często), a także rzadkie, ale poważne ciężkie reakcje skórne (wyprysk pęcherzowy, pryszczowaty, pokrzywka), które wymagają natychmiastowego przerwania terapii. W obrębie układu pokarmowego rzadko występują nudności, bóle brzucha, biegunka, wymioty oraz metaliczny smak w ustach, a także zapalenie błony śluzowej jamy ustnej. W układzie immunologicznym rzadko obserwuje się nadwrażliwość na światło słoneczne i ból głowy, natomiast w układzie nerwowym zgłaszano drgawki o nieznanej częstości, stanowiące poważne powikłanie wymagające pilnej interwencji. Bardzo rzadko może dochodzić do nasilenia istniejącej niewydolności nerek, co wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z zaburzeniami funkcji nerek.
aspartam, cetylopirydyniowy chlorek, charakterystyka produktu leczniczego, ciężkie reakcje skórne, drgawki, dysguezia, Envil gardło, fotosensytywność, glukonian cynku, lidokainy chlorowodorek, mannitol, niewydolność nerek, pieczenie, pokrzywka, produkt leczniczy, reakcje skórne, rumień, świąd, tabletki do ssania, wyprysk, wyprysk pęcherzowy, wyprysk pryszczowaty, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej - Leksykon substancji czynnych
Kłącze omanu – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Kłącze omanu (Inula helenium L.) jest istotnym składnikiem preparatu Melisana Klosterfrau Original, zawierającego 714 mg surowca oraz 66,8% etanolu. Stosowanie preparatów z kłączem omanu wymaga zachowania ostrożności ze względu na ryzyko reakcji fotouczulających, zwłaszcza w połączeniu z korzeniem arcydzięgla zawierającym furokumaryny, które nasilają nadwrażliwość skóry na promieniowanie UV i mogą prowadzić do stanów zapalnych. Zaleca się unikanie długotrwałej ekspozycji na słońce, intensywnego naświetlania UV oraz ochronę leczonych obszarów skóry. Podawanie doustne preparatu na czczo jest przeciwwskazane ze względu na wysoką zawartość alkoholu, co może wywoływać dolegliwości żołądkowo-jelitowe (zgaga, ból żołądka, nudności, odruchy wymiotne); preparat należy przyjmować po posiłku, aby zminimalizować ryzyko tych objawów.
błona śluzowa, ból żołądka, dolegliwość żołądkowo-jelitowa, działanie drażniące, działanie niepożądane, furokumaryna, Inula helenium, kłącze galangi, kłącze imbiru, kłącze omanu, korzeń arcydzięgla, liść melisy, nudność, objaw niepożądany, odruch wymiotny, pęcherz, promieniowanie UV, przewód pokarmowy, reakcja alergiczna, reakcja fotouczulająca, stan zapalny skóry, świąd, test uczuleniowy, wysuszenie skóry, zaczerwienienie, zgaga - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Herpex 50 mg/g
Herpex, zawierający 50 mg/g acyklowiru, jest wskazany do miejscowego leczenia zakażeń wirusem opryszczki. Preparat należy aplikować na zmienioną chorobowo powierzchnię skóry oraz przylegające obszary, w dawce 5 razy na dobę co 4 godziny, z przerwą nocną, nakładając cienką warstwę kremu za pomocą pałeczki kosmetycznej lub czystych palców. Standardowy czas terapii wynosi 5 dni, z możliwością przedłużenia do maksymalnie 10 dni w przypadku braku wygojenia zmian lub powstania strupów. Przekroczenie tego okresu nie jest zalecane. Higiena rąk przed i po aplikacji jest kluczowa dla zapobiegania wtórnym zakażeniom bakteryjnym oraz rozprzestrzenianiu wirusa.
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Lactulosum Orifarm 2,5 g/5 ml
Lactulosum Orifarm (2,5 g/5 ml, syrop) wykazuje profil bezpieczeństwa obejmujący działania niepożądane o różnym nasileniu i częstości, istotne w kontekście terapii zaparć oraz encefalopatii wątrobowej. Wśród najczęstszych objawów podczas leczenia zaparć dominują łagodne, przemijające wzdęcia, bóle brzucha o charakterze skurczowym oraz nudności, przy czym biegunka jest bardzo rzadka i ustępuje zwykle w ciągu 5 godzin od rozpoczęcia terapii. W przypadku stosowania wyższych dawek w encefalopatii wątrobowej obserwuje się częstsze występowanie biegunki, nasilone wzdęcia, bóle brzucha, nudności oraz rzadkie, ale poważne powikłanie w postaci odmy pęcherzykowej jelit. Reakcje nadwrażliwości immunologicznej, takie jak wysypka, świąd i pokrzywka, mogą wystąpić niezależnie od wskazania i wymagają natychmiastowego przerwania terapii.
biegunka, ból brzucha, choroba sercowo-naczyniowa, encefalopatia wątrobowa, fermentacja bakteryjna, hipokaliemia, hiponatremia, laktuloza, leczenie, lek przeczyszczający, nudności, odma pęcherzykowa jelit, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, świąd, terapia, wysypka, wzdęcia, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zaparcie - Leksykon leków
Działania niepożądane – Esogasec 20 mg
Ezomeprazol, substancja czynna leku Esogasec, wykazuje dobrze udokumentowany profil bezpieczeństwa, jednak może powodować działania niepożądane o różnym nasileniu i częstości. Najczęściej obserwuje się bóle głowy, bóle brzucha, biegunkę oraz nudności, bez zależności od dawki. Rzadkie działania niepożądane obejmują leukopenię, trombocytopenię, reakcje nadwrażliwości (w tym anafilaksję), obrzęki obwodowe, hiponatremię, hipomagnezemię z możliwą hipokalcemią, zaburzenia snu, pobudzenie, splątanie, depresję, a także agresję i omamy. Ze strony układu nerwowego mogą wystąpić zawroty głowy, parestezje, senność i zaburzenia smaku. Rzadko zgłaszane są zaburzenia widzenia, skurcz oskrzeli, a także liczne objawy ze strony przewodu pokarmowego, wątroby, skóry, mięśniowo-szkieletowe oraz nerek, w tym bardzo rzadkie, ale poważne stany jak agranulocytoza, pancytopenia, ciężkie reakcje skórne (zespół Stevensa-Johnsona, TEN), niewydolność wątroby czy śródmiąższowe zapalenie nerek.
agranulocytoza, agresja, bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból mięśni, ból stawu, depresja, encefalopatia, ezomeprazol, ginekomastia, hipokalcemia, hipomagnezemia, hiponatremia, kandydoza przewodu pokarmowego, leukopenia, łysienie, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, mikroskopowe zapalenie jelita grubego, nadmierna potliwość, nadwrażliwość na światło, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, nudności, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, omamy, osłabienie siły mięśniowej, pancytopenia, parestezja, pobudzenie, podostra postać skórna tocznia rumieniowatego, pokrzywka, polip dna żołądka, profil bezpieczeństwa, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, splątanie, śródmiąższowe zapalenie nerek, suchość jamy ustnej, świąd, trombocytopenia, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, wysypka, wzdęcie, zaburzenie smaku, zaburzenie widzenia, zapalenie jamy ustnej, zapalenie skóry, zapalenie wątroby, zaparcie, zawrót głowy, zawrót głowy pochodzenia błędnikowego, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona, złamanie kości udowej, zwiększona aktywność enzymów wątrobowych