reakcja nadwrażliwości
Reakcja nadwrażliwości to nieprawidłowa lub nadmierna odpowiedź układu immunologicznego na substancję, która normalnie nie powinna wywoływać odpowiedzi immunologicznej. W klasyfikacji Gella i Coombsa wyróżnia się cztery główne typy reakcji nadwrażliwości (I-IV), z których każdy charakteryzuje się odmiennym mechanizmem patofizjologicznym.
Typ I (natychmiastowy) jest związany z produkcją przeciwciał IgE i uwolnieniem mediatorów zapalnych z komórek tucznych, co prowadzi do objawów alergicznych jak anafilaksja, astma czy pokrzywka. Typ II (cytotoksyczny) obejmuje reakcje, w których przeciwciała IgG lub IgM wiążą się z antygenami na powierzchni komórek, prowadząc do ich zniszczenia. Typ III wynika z odkładania się kompleksów immunologicznych w tkankach, wywołując uszkodzenia poprzez aktywację dopełniacza i napływ komórek zapalnych.
Typ IV (opóźniony) to nadwrażliwość komórkowa, mediowana przez limfocyty T, a nie przeciwciała. Manifestuje się klinicznie w postaci reakcji kontaktowych, ziarniniaków czy odrzucania przeszczepu. Diagnostyka reakcji nadwrażliwości obejmuje testy skórne, oznaczanie specyficznych IgE, testy prowokacyjne oraz badania histopatologiczne. Leczenie zależy od typu reakcji i obejmuje unikanie alergenów, farmakoterapię objawową, immunoterapię swoistą oraz w ciężkich przypadkach – leki immunosupresyjne.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Sitagliptin Adamed 50 mg
Sytagliptyna, dostępna w dawkach 25 mg, 50 mg i 100 mg, wykazuje profil bezpieczeństwa oparty na badaniach klinicznych oraz obserwacjach po wprowadzeniu do obrotu. Do najważniejszych działań niepożądanych należą zapalenie trzustki (w tym postaci martwicze i krwotoczne), reakcje nadwrażliwości (w tym anafilaksja), oraz hipoglikemia, szczególnie w skojarzeniu z pochodnymi sulfonylomocznika (4,7-13,8%) i insuliną (9,6%). Inne często zgłaszane działania to ból głowy, zaparcia, świąd, obrzęk naczynioruchowy, wysypka, a także zaburzenia czynności nerek i mięśniowo-szkieletowe. Częstość występowania działań niepożądanych klasyfikowana jest od bardzo często (≥1/10) do bardzo rzadko (<1/10 000), z wieloma zdarzeniami o nieznanej częstości. W leczeniu skojarzonym obserwuje się zwiększoną częstość hipoglikemii, grypy, nudności, wzdęć, zaparć, obrzęków obwodowych, senności, biegunki i suchości w ustach.
artropatia, badanie TECOS, biegunka, cukrzyca typu 2, hipoglikemia, martwicze zapalenie trzustki, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, odpowiedź anafilaktyczna, ostra niewydolność nerek, ostre zapalenie trzustki, pemfigoid pęcherzowy, pochodna sulfonylomocznika, reakcja nadwrażliwości, śródmiąższowa choroba płuc, sytagliptyna, trombocytopenia, zaburzenie czynności nerek, zakażenie górnych dróg oddechowych, zapalenie błony śluzowej nosogardła, zapalenie kości i stawów, zapalenie naczyń skóry, zapalenie trzustki, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczająca choroba skóry - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Daruph 16 mg
Lek Daruph zawiera dazatynib bezwodny w dawkach 16 mg, 40 mg, 55 mg, 63 mg, 79 mg oraz 111 mg, z odpowiednią zawartością substancji czynnej od 15,8 mg do 110,6 mg oraz laktozy jednowodnej od 21 mg do 149 mg w zależności od dawki. Bezwzględnym przeciwwskazaniem do stosowania jest nadwrażliwość na dazatynib lub którąkolwiek substancję pomocniczą, w tym laktozę. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z nietolerancją galaktozy, całkowitym niedoborem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy, u których stosowanie leku jest niewskazane ze względu na zawartość laktozy. W takich przypadkach należy rozważyć alternatywne terapie.
- Leksykon leków
Przeciwwskazania – Clariscan 0,5 mmol/ml
Clariscan, zawierający kwas gadoterowy w stężeniu 0,5 mmol/ml (279,32 mg/ml), jest środkiem kontrastowym stosowanym w diagnostyce obrazowej, którego podstawowym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na substancję czynną lub składniki pomocnicze preparatu. Lekarz kwalifikujący pacjenta do badania powinien szczegółowo zbadać historię alergii, zwłaszcza na środki kontrastowe zawierające gadolin, w tym kompleksy gadolinu z DOTA (tetraksetan 202,46 mg/ml, tlenek gadolinu 90,62 mg/ml). Parametry fizykochemiczne Clariscan, takie jak osmolalność 1350 mOsm/kg w 37°C, lepkość 3,0 mPas*s w 20°C i 2,1 mPas*s w 37°C oraz pH 6,5-8,0, mogą mieć znaczenie przy ocenie ryzyka działań niepożądanych.
ampułko-strzykawka, astma, diagnostyka obrazowa, działanie niepożądane, kompleks gadolinu, kwas gadoterowy, kwas tetraazacyklododekano-tetraoctowy, nadwrażliwość na substancję czynną, osmolalność, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, roztwór do wstrzykiwań, skłonność do reakcji alergicznych, środek kontrastowy, tetraksetan, tlenek gadolinu - Leksykon leków
Działania niepożądane – Lavistina 24 mg
Betahistyna dichlorowodorek, substancja czynna preparatu Lavistina 24 mg, może wywoływać działania niepożądane o różnej częstości i nasileniu. Najczęściej obserwowane działania niepożądane to nudności i niestrawność (często, ≥1/100 do <1/10) oraz bóle głowy (często, ≥1/100 do <1/10). Dolegliwości żołądkowo-jelitowe, takie jak wymioty, bóle brzucha, wzdęcia i gazy, występują z częstością nieznaną i mogą ustępować po przyjmowaniu leku podczas posiłku lub zmniejszeniu dawki. Ponadto, sporadycznie zgłaszano senność, a także reakcje nadwrażliwości, w tym anafilaksję, które stanowią poważne zagrożenie dla życia i wymagają natychmiastowej interwencji.
anafilaksja, betahistyna dichlorowodorek, ból głowy, ból żołądka, dolegliwość żołądkowo-jelitowa, działanie niepożądane, Lavistina, niestrawność, nudność, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, senność, świąd, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, wysypka, wzdęcie, zaburzenie skóry, zaburzenie układu immunologicznego, zaburzenie układu nerwowego, zaburzenie żołądka i jelit - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Deflegmin Baby 7,5 mg/ml
Lek Deflegmin Baby w postaci kropli doustnych o stężeniu 7,5 mg/ml zawiera ambroksolu chlorowodorek jako substancję czynną. Głównym przeciwwskazaniem do jego stosowania jest nadwrażliwość na ambroksol lub na którąkolwiek substancję pomocniczą, w tym chlorek benzalkoniowy obecny w ilości 0,25 mg/ml roztworu (25 kropli). Ze względu na ryzyko reakcji alergicznych, szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z historią nadwrażliwości na leki mukolityczne, niemowląt i małych dzieci z obciążonym wywiadem alergicznym oraz u osób, które wcześniej doświadczyły działań niepożądanych po ambroksolu. Zmiana klarowności lub barwy roztworu stanowi wskazanie do rezygnacji z podania leku.
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Bufar Easyhaler (320 mcg + 9 mcg)/dawkę inh.
BUFAR Easyhaler to preparat wziewny zawierający budezonid (320 µg) oraz formoterol fumaran dwuwodny (9 µg) w każdej dawce. Profil działań niepożądanych obejmuje zarówno efekty charakterystyczne dla kortykosteroidów wziewnych, jak i β2-mimetyków. Najczęściej obserwuje się drżenie mięśniowe i kołatanie serca, które mają łagodne nasilenie i ustępują po kilku dniach terapii. Inne działania niepożądane to m.in. drożdżyca jamy ustnej i gardła (często), hipokaliemia (rzadko), hiperglikemia (bardzo rzadko), zaburzenia psychiczne (agresja, niepokój, zaburzenia snu), a także rzadkie reakcje nadwrażliwości i objawy zespołu Cushinga. Występowanie działań niepożądanych jest zgodne z farmakologicznym profilem obu substancji, a jednoczesne stosowanie nie zwiększa ich częstości.
budezonid, częstoskurcz nadkomorowy, drożdżyca jamy ustnej, dusznica bolesna, dysfonia, działanie niepożądane leku, działanie ogólnoustrojowe, formoterolu fumaran dwuwodny, gęstość mineralna kości, hiperglikemia, hipokaliemia, kołatanie serca, kortykosteroid, lek rozszerzający oskrzela, migotanie przedsionków, obrzęk naczyniowo-ruchowy, palpitacje, paradoksalny skurcz oskrzeli, produkcja kortyzolu, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, receptor β2-adrenergiczny, skurcz dodatkowy, skurcz oskrzeli, supresja nadnerczy, wydłużenie odstępu QTc, wziewny kortykosteroid, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie snu, zaćma, zespół Cushinga, β2-mimetyk - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Syrop prawoślazowy Amara
Syrop prawoślazowy Amara jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na macerat z korzenia prawoślazu (Althaea officinalis L., radix) oraz na substancje pomocnicze zawarte w preparacie. Preparat zawiera 32,9 g maceratu z korzenia prawoślazu (DER 1:6-7) w 100 g syropu, co odpowiada 5 g korzenia prawoślazu. Istotne jest również, że syrop zawiera do 1% (m/m) etanolu, co wymaga ostrożności u pacjentów z chorobami wątroby, padaczką, uszkodzeniami mózgu, chorobami psychicznymi, a także u kobiet w ciąży, karmiących piersią oraz u dzieci. Przed rozpoczęciem terapii należy przeprowadzić szczegółowy wywiad alergologiczny, zwracając uwagę na objawy takie jak wysypka, świąd, pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy, skurcz oskrzeli czy zaburzenia żołądkowo-jelitowe o podłożu alergicznym.
charakterystyka produktu leczniczego, choroba psychiczna, choroba wątroby, ciąża, etanol, karmienie piersią, korzeń prawoślazu, nadwrażliwość, obrzęk naczynioruchowy, padaczka, pokrzywka, postać farmaceutyczna, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, skurcz oskrzeli, substancja czynna, substancja pomocnicza, świąd, uszkodzenie mózgu, właściwość organoleptyczna, wysypka skórna, zaburzenie żołądkowo-jelitowe - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Calcium dobesilate Galena
Calcium Dobesilate Galena, zawierający wapnia dobezylan, wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ryzyko wystąpienia agranulocytozy, prawdopodobnie związanej z reakcją nadwrażliwości. Objawy takie jak wysoka gorączka, zakażenia jamy ustnej (zapalenie gardła i migdałków) oraz stany zapalne odbytu i narządów płciowych powinny być natychmiast zgłaszane przez pacjenta. W przypadku ich wystąpienia konieczne jest przerwanie terapii i wykonanie morfologii krwi z rozmazem w celu oceny układu krwiotwórczego. U pacjentów z ciężką niewydolnością nerek, zwłaszcza dializowanych, wskazane jest stosowanie zredukowanych dawek, aby uniknąć kumulacji leku i działań niepożądanych wynikających z zaburzonej eliminacji.
agranulocytoza, biegunka, ból brzucha, choroba wrzodowa dwunastnicy, choroba wrzodowa żołądka, dializoterapia, gorączka, laktoza jednowodna, morfologia krwi, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, niewydolność nerek, nudności, przewlekłe zapalenie błony śluzowej żołądka, przewód pokarmowy, reakcja nadwrażliwości, stan zapalny, układ krwiotwórczy, wapnia dobezylan, wzdęcia, zapalenie gardła, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Hydroxyzinum Zentiva 25 mg
Hydroksyzyna chlorowodorek, dostępna w dawkach 10 mg i 25 mg w postaci tabletek powlekanych (Hydroxyzinum Zentiva), wykazuje profil bezpieczeństwa obejmujący przede wszystkim działania niepożądane związane z depresyjnym lub paradoksalnym pobudzeniem ośrodkowego układu nerwowego, działaniem przeciwcholinergicznym oraz reakcjami nadwrażliwości. W kontrolowanych badaniach klinicznych (735 pacjentów na hydroksyzynie do 50 mg/dobę vs 630 na placebo) najczęściej zgłaszanym działaniem była senność (13,74% vs 2,70%), a także ból głowy (1,63% vs 1,90%), zmęczenie (1,36% vs 0,63%) i suchość w jamie ustnej (1,22% vs 0,63%). Profil bezpieczeństwa uwzględnia również działania niepożądane związane z metabolitem hydroksyzyny – cetyryzyną, takie jak trombocytopenia, zaburzenia psychiczne (agresywność, depresja, tiki), parestezje, zaburzenia oddawania moczu, astenia, obrzęki i przyrost masy ciała.
bezsenność, ból głowy, częstoskurcz komorowy, dezorientacja, dyskineza, dystonia, działanie przeciwcholinergiczne, hydroksyzyna chlorowodorek, niedociśnienie tętnicze, obrzęk naczynioruchowy, omamy, ośrodkowy układ nerwowy, ostra uogólniona osutka krostkowa, parestezja, pobudzenie psychoruchowe, reakcja nadwrażliwości, rotacja gałek ocznych, rumień wielopostaciowy, sedacja, senność, skurcz oskrzeli, splątanie, suchość jamy ustnej, testy czynnościowe wątroby, torsade de pointes, trombocytopenia, wstrząs anafilaktyczny, wydłużenie odstępu QT, wysypka grudkowo-plamkowa, wysypka polekowa, zaburzenia akomodacji, zaburzenia psychiczne, zaburzenia rytmu serca, zapalenie wątroby, zatrzymanie moczu, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Erythromycinum TZF
Przed rozpoczęciem terapii erytromycyną konieczne jest przeprowadzenie szczegółowego wywiadu dotyczącego nadwrażliwości na makrolidy oraz innych alergenów. W przypadku wystąpienia reakcji alergicznych, w tym rzadkich, lecz ciężkich jak ostra uogólniona osutka krostkowa (AGEP), należy natychmiast przerwać leczenie i wdrożyć odpowiednie postępowanie. Erytromycyna wymaga ostrożności u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby oraz u osób przyjmujących leki hepatotoksyczne, z zaleceniem monitorowania parametrów wątrobowych podczas terapii długoterminowej. U kobiet ciężarnych erytromycyna nie osiąga terapeutycznych stężeń w płodzie, a w leczeniu kiły zaleca się podanie penicyliny noworodkowi po urodzeniu. Ponadto, u pacjentów z miastenią może nasilać objawy choroby, co wymaga szczególnej ostrożności.
antybiotyk makrolidowy, bradykardia, chlamydioza, choroba wieńcowa, Clostridioides difficile, częstoskurcz komorowy, erytromycyna, hepatotoksyczność, kiła, krztusiec, miastenia, niewydolność serca, ostra uogólniona osutka krostkowa, przerostowe zwężenie odźwiernika, reakcja nadwrażliwości, rzekomobłoniaste zapalenie okrężnicy, torsades de pointes, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia przewodzenia, zaburzenia rytmu serca, zakażenie Clostridioides difficile, zawał mięśnia sercowego - Leksykon leków
Działania niepożądane – Remifentanil B. Braun 5 mg
Remifentanil B. Braun, jako agonista receptorów opioidowych μ, wywołuje działania niepożądane typowe dla opioidów, z szybkim ustępowaniem objawów po zaprzestaniu podawania, zwykle w ciągu kilku minut, co wynika z jego specyficznego profilu farmakokinetycznego. Do bardzo często występujących działań należą sztywność mięśni szkieletowych, hipotonia oraz nudności i wymioty. Często obserwuje się bradykardię, wzrost ciśnienia tętniczego w okresie pooperacyjnym, ostre zahamowanie czynności ośrodka oddechowego oraz bezdech, a także świąd i dreszcze pooperacyjne. Rzadko występują reakcje nadwrażliwości, w tym anafilaksja, sedacja w fazie wybudzania, asystolia lub zatrzymanie akcji serca (w skojarzeniu z innymi środkami do znieczulenia ogólnego), a także zaparcia i ból pooperacyjny. Częstość występowania działań niepożądanych klasyfikuje się zgodnie z przyjętymi standardami, np. bardzo często ≥ 1/10, często ≥ 1/100 do < 1/10, rzadko ≥ 1/10 000 do < 1/1 000.
agonista receptorów opioidowych, anafilaksja, asystolia, bezdech, blok przedsionkowo-komorowy, ból pooperacyjny, bradykardia, depresja oddechowa, dreszcze pooperacyjne, drgawka, farmakodynamika remifentanylu, hipoksja, hipotonia, nadciśnienie, nadciśnienie tętnicze, nudności i wymioty, pobudzenie psychoruchowe, profil farmakokinetyczny, reakcja nadwrażliwości, remifentanyl, sedacja, świąd, sztywność mięśni szkieletowych, tachykardia, tolerancja lekowa, uzależnienie od leku, zaparcie, zatrzymanie akcji serca, zespół odstawienia opioidów, znieczulenie ogólne - Leksykon leków
Działania niepożądane – Naproxen Hasco 100 mg/g (10%)
Żel Naproxen Hasco (100 mg/g) stosowany miejscowo może wywoływać głównie miejscowe działania niepożądane, takie jak nadwrażliwość, zaczerwienienie, podrażnienie, rumień, świąd oraz pieczenie w miejscu aplikacji. Szczególną uwagę należy zwrócić na rzadkie reakcje fotowrażliwości, manifestujące się nasilonym rumieniem, wysypką lub świądem po ekspozycji na promieniowanie UV. Mimo miejscowego podania, długotrwałe stosowanie na rozległe powierzchnie skóry może prowadzić do absorpcji naproksenu do krwiobiegu i wywołania ogólnoustrojowych działań niepożądanych, takich jak nudności, biegunka, senność, bóle głowy oraz reakcje nadwrażliwości ogólnoustrojowe. Częstość występowania działań miejscowych jest zazwyczaj wysoka, natomiast ogólnoustrojowe objawy pojawiają się bardzo rzadko i głównie przy długotrwałym stosowaniu.
biegunka, ból głowy, działanie niepożądane ogólnoustrojowe, ekspozycja na światło słoneczne, fotosensytyzacja, fotowrażliwość, nadwrażliwość, nadwrażliwość miejscowa, nadwrażliwość ogólnoustrojowa, Naproxen Hasco, nudności, pieczenie skóry, podrażnienie skóry, pokrzywka, promieniowanie UV, reakcja nadwrażliwości, reakcja skórna, rumień, senność, świąd, zaczerwienienie skóry - Leksykon leków
Działania niepożądane – Feiba NF 500 j.m. = 500 j. FEIBA
FEIBA NF jest produktem leczniczym zawierającym zespół czynników krzepnięcia stosowanym u pacjentów z hemofilią A lub B z inhibitorem czynnika VIII lub IX oraz w nabytej hemofilii z inhibitorem czynnika VIII. Terapia tym preparatem wiąże się z ryzykiem poważnych działań niepożądanych, w tym powikłań zakrzepowo-zatorowych takich jak zakrzepica żylna, tętnicza, zatorowość płucna, udar mózgu oraz zawał mięśnia sercowego. Częstość występowania tych zdarzeń jest nieznana, co podkreśla konieczność ścisłego monitorowania pacjentów. Inne istotne działania niepożądane obejmują reakcje nadwrażliwości (w tym anafilaksję), rozsiane wykrzepianie śródnaczyniowe (DIC) oraz wzrost miana inhibitora czynnika VIII lub IX, co może wymagać natychmiastowej interwencji medycznej. Dodatkowo, często obserwuje się objawy takie jak ból głowy, zawroty głowy, niedociśnienie, wysypka, świąd oraz objawy ze strony układu oddechowego i pokarmowego.
częstoskurcz, duszność, hemofilia, hemofilia nabyta, inhibitor czynnika krzepnięcia, nadciśnienie, nadwrażliwość, niedociśnienie, niedoczulica, obrzęk naczynioruchowy, odpowiedź anamnestyczna, parestezja, pokrzywka, powikłanie zakrzepowo-zatorowe, przeciwciało anty-HBs, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, rozsiane wykrzepianie śródnaczyniowe, skurcz oskrzeli, świszczący oddech, udar mózgu, udar zakrzepowy, udar zatorowy, układ limfatyczny, zakrzepica, zakrzepica tętnicza, zakrzepica żylna, zakrzepica żylna głęboka, zapalenie wątroby typu B, zatorowość, zatorowość płucna, zawał serca, zespół czynników krzepnięcia - Leksykon substancji czynnych
Wirus poliomyelitis – Przedawkowanie
Przedawkowanie inaktywowanego wirusa poliomyelitis w szczepionkach takich jak IMOVAX POLIO, DULTAVAX i PENTAXIM nie jest udokumentowane ani uznawane za klinicznie istotne, co potwierdzają Charakterystyki Produktów Leczniczych (ChPL) tych preparatów. Wirus poliomyelitis występuje w trzech serotypach: typ 1 (szczep Mahoney) – 29 jednostek antygenu D, typ 2 (szczep MEF-1) – 7 jednostek antygenu D oraz typ 3 (szczep Saukett) – 26 jednostek antygenu D, co odpowiada wcześniejszym oznaczeniom 40-8-32 jednostek antygenu D. Szczepionki zawierają wirusa namnażanego w komórkach VERO, a ich inaktywowana forma eliminuje ryzyko replikacji i wywołania aktywnego zakażenia, co stanowi podstawę wysokiego profilu bezpieczeństwa tych preparatów. W praktyce klinicznej brak jest przypadków przedawkowania, a podawanie szczepionek w ściśle określonych dawkach minimalizuje ryzyko nadmiernej ekspozycji na antygeny.
antygen D, charakterystyka produktu leczniczego, Dultavax, IMOVAX POLIO, inaktywowany wirus poliomyelitis, komórki Vero, limfadenopatia, Pentaxim, powiększenie węzłów chłonnych, reakcja alergiczna, reakcja miejscowa, reakcja nadwrażliwości, reakcja ogólnoustrojowa, reakcja poszczepienna, serotyp, szczep Mahoney, szczep MEF-1, szczep Saukett, wirus poliomyelitis, złe samopoczucie - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Reumatol
Maść Reumatol zawierająca 150 mg metylu salicylanu oraz 100 mg lewomentolu na gram wymaga stosowania zgodnie z określonymi zasadami bezpieczeństwa. Preparat należy aplikować miejscowo na ograniczone powierzchnie skóry, unikając stosowania pod opatrunkami rozgrzewającymi lub w formie okładów, co mogłoby zwiększyć wchłanianie substancji czynnych i ryzyko działań niepożądanych. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, zwłaszcza w ostrych schorzeniach, gdzie wskazana jest konsultacja lekarska przed rozpoczęciem terapii. Maść jest przeciwwskazana u dzieci poniżej 12. roku życia ze względu na ryzyko działań niepożądanych. W trakcie stosowania należy monitorować objawy takie jak duszność, rumień czy świąd w miejscu aplikacji, które wymagają natychmiastowego przerwania leczenia i konsultacji lekarskiej.
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Grinazole 100 mg/ml
Lek Grinazole w postaci pasty dentystycznej do podawania dokanałowego zawiera 100 mg metronidazolu w 1 g pasty i może wywoływać działania niepożądane, które należy monitorować podczas terapii. Najważniejsze działania niepożądane obejmują reakcje nadwrażliwości o nieznanej częstości, manifestujące się od łagodnych objawów skórnych (świąd, wysypka) po ciężkie reakcje anafilaktyczne. Ponadto, możliwe jest podrażnienie okołowierzchołkowe, które może nasilać objawy zapalenia ozębnej, objawiające się bólem, obrzękiem i nasileniem stanu zapalnego w okolicy leczonego zęba. Ze względu na lokalne podawanie pasty, ekspozycja ogólnoustrojowa na metronidazol jest ograniczona, jednak ryzyko działań niepożądanych miejscowych nie jest wyeliminowane.
anafilaksja, ekspozycja ogólnoustrojowa, metronidazol, metylu parahydroksybenzoesan, objaw zapalenia, pasta dentystyczna, podanie dokanałowe, produkt leczniczy, propylu parahydroksybenzoesan, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, reakcja niepożądana, stan w miejscu podania, stan zapalny, świąd, tkanki okołowierzchołkowe, zaburzenie ogólne, zaburzenie układu immunologicznego, zapalenie ozębnej - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Montelukast Bluefish Pharma 4 mg
Montelukast Bluefish Pharma w dawce 4 mg w formie tabletek do rozgryzania i żucia jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na montelukast sodowy lub substancje pomocnicze, w tym aspartam (E 951) w ilości 1,2 mg na tabletkę. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z fenyloketonurią ze względu na obecność fenyloalaniny w aspartamie, co może stanowić obciążenie metaboliczne. Reakcje nadwrażliwości mogą wystąpić nawet przy pierwszym podaniu leku i obejmować spektrum od łagodnych objawów skórnych do ciężkich reakcji anafilaktycznych, co wymaga natychmiastowego przerwania terapii i konsultacji lekarskiej.
aspartam, choroba przyzębia, fenyloalanina, fenyloketonuria, montelukast sodowy, nadwrażliwość na substancję czynną, reakcja alergiczna na montelukast, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, substancja czynna, substancja pomocnicza, substancja pomocnicza o znanym działaniu, tabletka do rozgryzania i żucia, zaburzenie funkcji motorycznej, zaburzenie genetyczne, zaburzenie połykania - Leksykon substancji czynnych
Owoc jarzębiny – Działania niepożądane
Owoc jarzębiny (Sorbus aucuparia L., fructus) jest składnikiem nalewki złożonej (Tincturae compositae) w proporcji 1:10, stosowanym m.in. w Kroplach złożonych Solidaginis. Analizy kliniczne wskazują na dobrą tolerancję tego surowca, jednak w preparatach złożonych mogą wystąpić działania niepożądane, głównie ze strony przewodu pokarmowego (nudności, zgaga, uczucie pełności, wzdęcia, biegunka) oraz reakcje alergiczne. Objawy te mają zazwyczaj łagodny do umiarkowanego charakter i ustępują po przerwaniu terapii lub modyfikacji dawkowania. Częstość występowania działań niepożądanych nie jest precyzyjnie określona, a ryzyko reakcji alergicznych jest podwyższone u pacjentów z nadwrażliwością na lateks lub rośliny z rodziny astrowatych (Asteraceae).
biegunka, dolegliwość żołądkowo-jelitowa, dolegliwości przewodu pokarmowego, duszność, Krople złożone Solidaginis, kwiat nagietka, leczenie przeciwalergiczne, liść pokrzywy, monitorowanie działań niepożądanych, nadwrażliwość na lateks, nalewka złożona, nudności, obrzęk, owoc jarzębiny, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, rośliny z rodziny astrowatych, Sorbus aucuparia, świąd, uczucie pełności, wysypka, wzdęcia, zaburzenie krążeniowe, zaburzenie przewodu pokarmowego, zgaga, ziele drapacza lekarskiego, ziele nawłoci pospolitej - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Kreon 35 000 35000 IU
Lek Kreon 35 000 zawiera 420 mg pankreatyny pochodzenia wieprzowego, charakteryzującej się aktywnością enzymatyczną: lipolityczną 35 000 Ph.Eur.U, amylolityczną 25 200 Ph.Eur.U oraz proteolityczną 1 400 Ph.Eur.U. Głównym i bezwzględnym przeciwwskazaniem do stosowania preparatu jest nadwrażliwość na pankreatynę lub inne składniki pomocnicze, w tym białka wieprzowe. Lek występuje w formie kapsułek dojelitowych zawierających granulki w otoczce odpornej na działanie soku żołądkowego, co również może wywołać reakcje alergiczne u wrażliwych pacjentów. Przed rozpoczęciem terapii konieczne jest przeprowadzenie szczegółowego wywiadu alergologicznego, zwłaszcza u osób z historią reakcji na enzymy trzustkowe pochodzenia wieprzowego lub składniki kapsułek.
aktywność amylolityczna, aktywność lipolityczna, aktywność proteolityczna, kapsułki dojelitowe twarde, minimikrosfery, nadwrażliwość na substancję czynną, niewydolność zewnątrzwydzielnicza trzustki, otoczka odporna na sok żołądkowy, pankreatyna, proszek trzustkowy, reakcja nadwrażliwości, suplementacja enzymów trzustkowych, terapia enzymatyczna, testy diagnostyczne, wywiad alergologiczny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Sitagliptin Polpharma 50 mg
Sitagliptin Polpharma (sitagliptina) jest stosowany w leczeniu cukrzycy typu 2, jednak jego profil bezpieczeństwa wymaga szczególnej uwagi ze względu na ryzyko ciężkich działań niepożądanych, takich jak ostre i martwicze zapalenie trzustki, reakcje nadwrażliwości (w tym anafilaksja) oraz hipoglikemia, zwłaszcza w terapii skojarzonej z pochodnymi sulfonylomocznika (częstość hipoglikemii 4,7-13,8%) lub insuliną (9,6%). Dane z badania TECOS, obejmującego 7332 pacjentów leczonych sytagliptyną (100 mg/dobę lub 50 mg/dobę przy niewydolności nerek) i 7339 na placebo, wykazały podobną częstość ciężkich działań niepożądanych w obu grupach, z częstością ciężkiej hipoglikemii 2,7% vs. 2,5% (u pacjentów stosujących insulinę i/lub sulfonylomocznik) oraz zapalenia trzustki 0,3% vs. 0,2%. Profil działań niepożądanych obejmuje również często występujące bóle głowy, hipoglikemię, zakażenia górnych dróg oddechowych (>5%), a także rzadziej występujące zaburzenia skórne, nerek i mięśniowo-szkieletowe, z wieloma zdarzeniami o nieznanej częstości zgłaszanymi po wprowadzeniu leku do obrotu.
artropatia, ból głowy, ciężkie działanie niepożądane, cukrzyca typu 2, dializoterapia, hipoglikemia, martwicze zapalenie trzustki, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, ostra niewydolność nerek, ostre zapalenie trzustki, pemfigoid pęcherzowy, pochodna sulfonylomocznika, profil bezpieczeństwa, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, śródmiąższowa choroba płuc, sytagliptyna, terapia skojarzona, trombocytopenia, zakażenie górnych dróg oddechowych, zapalenie błony śluzowej nosogardła, zapalenie kości i stawów, zapalenie naczyń skóry, zapalenie trzustki, zawrót głowy, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczająca choroba skóry - Leksykon leków
Działania niepożądane – Omnipaque 518 mg/ml (240 mg jodu/ml)
Omnipaque (joheksol) to niejonowy, monomeryczny, trójjodowy środek kontrastowy o stężeniu 518 mg/ml (240 mg jodu/ml), stosowany w badaniach radiograficznych. Preparat charakteryzuje się izotonicznością przy stężeniu 140 mg I/ml oraz osmolalnością 0,51 Osm/kg H₂O (37°C) i lepkością 5,6 mPa·s (20°C) oraz 3,3 mPa·s (37°C), co wpływa na jego dobrą tolerancję. Działania niepożądane mogą wystąpić niezależnie od dawki i drogi podania, z naciskiem na reakcje nadwrażliwości, które mogą przejść od łagodnych objawów (wysypka, świąd, nudności) do ciężkich reakcji anafilaktoidalnych i wstrząsu, wymagających natychmiastowego przerwania podawania i interwencji. Często obserwuje się przemijające zwiększenie stężenia kreatyniny w osoczu oraz nefropatię kontrastową (CIN), a bardzo rzadko zatrucie jodem manifestujące się obrzękiem i wzmożonym napięciem ślinianek utrzymującym się do 10 dni.
angiografia, czynność nerek, gospodarka wodno-elektrolitowa, hemodializa, joheksol, kreatynina, lepkość w medycynie, nefropatia kontrastowa, obrzęk ślinianek, Omnipaque, osmolalność, przedawkowanie leku, reakcja anafilaktoidalna, reakcja nadwrażliwości, środek kontrastujący niejonowy, świnka jodowa, uszkodzenie nerek, wstrząs, zatrucie jodem - Leksykon leków
Działania niepożądane – Cagynol 300 mg
Lek Cagynol 300 mg w postaci globulek zawiera sertakonazolu azotan i może wywoływać działania niepożądane o rzadkiej częstości występowania (>1/10 000, <1/1 000). Do najczęściej obserwowanych należą miejscowa nietolerancja objawiająca się uczuciem pieczenia oraz zaostrzeniem świądu w miejscu aplikacji, które mają zwykle charakter przejściowy i ustępują podczas kontynuacji terapii. Ponadto możliwe są reakcje uczuleniowe związane z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki pomocnicze preparatu. Działania te dotyczą głównie układu skórnego i immunologicznego.
Cagynol, działanie niepożądane, globulka, klasyfikacja układów i narządów, konwencja MedDRA, miejscowa nietolerancja, monitorowanie działań niepożądanych, personel medyczny, produkt leczniczy, reakcja miejscowa, reakcja nadwrażliwości, reakcja uczuleniowa, sertakonazolu azotan, stosunek korzyści do ryzyka, świąd, uczucie pieczenia, wywiad alergiczny, zaburzenie skóry i tkanki podskórnej, zaburzenie układu immunologicznego - Leksykon leków
Działania niepożądane – Apra 30 mg
Arypiprazol, stosowany w dawkach 5-30 mg, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, z których najczęstsze to akatyzja i nudności (>3% pacjentów). Działania niepożądane klasyfikowane są według częstości występowania: bardzo często (≥10%), często (1-10%), niezbyt często (0,1-1%), rzadko (0,01-0,1%), bardzo rzadko (<0,01%) oraz nieznana. Szczególnie istotne są zaburzenia ze strony układu nerwowego (zaburzenia pozapiramidowe, akatyzja, późne dyskinezy), metaboliczne (hiperglikemia, cukrzyca, hiperprolaktynemia, zmiany masy ciała), a także poważne powikłania, takie jak złośliwy zespół neuroleptyczny, zaburzenia rytmu serca (w tym torsades de pointes), choroba zakrzepowo-zatorowa żył, niewydolność wątroby, zespół DRESS oraz rabdomioliza. Występują również liczne działania niepożądane o nieznanej częstości, w tym reakcje nadwrażliwości, zaburzenia psychiczne (myśli samobójcze, zaburzenia kontroli impulsów), oraz objawy ze strony układu sercowo-naczyniowego i oddechowego.
akatyzja, arypiprazol, arytmia komorowa, bradykardia, choroba zakrzepowo-zatorowa, drgawka typu grand mal, dysfagia, hiperglikemia, hiperprolaktynemia, leukopenia, nadciśnienie tętnicze, napad przymusowego patrzenia, neutropenia, niewydolność wątroby, nudność, patologiczne uzależnienie od hazardu, poriomania, późna dyskineza, priapizm, rabdomioliza, reakcja fotoalergiczna, reakcja nadwrażliwości, skurcz gardła, skurcz krtani, substancja czynna, torsades de pointes, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie kontroli impulsów, zaburzenie pozapiramidowe, zaburzenie regulacji temperatury, zachłystowe zapalenie płuc, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zatrzymanie moczu, zespół abstynencyjny noworodków, zespół DRESS, zespół serotoninowy, złośliwy zespół neuroleptyczny, żółtaczka - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Adeksa 100 mg
Akarboza (Adeksa 100 mg) jest przeciwwskazana u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub substancje pomocnicze, a także u osób z przewlekłymi chorobami jelit charakteryzującymi się zaburzeniami trawienia i wchłaniania. Ze względu na mechanizm działania polegający na hamowaniu enzymów trawiących węglowodany, stosowanie akarbozy może nasilać objawy tych schorzeń. Ponadto, lek jest przeciwwskazany w stanach sprzyjających zwiększonemu gromadzeniu się gazów jelitowych, takich jak zespół Roemhelda, duże przepukliny, niedrożność jelit oraz owrzodzenia jelit, gdyż fermentacja węglowodanów w dalszych odcinkach przewodu pokarmowego prowadzi do wzmożonej produkcji gazów, co może pogorszyć stan kliniczny pacjenta.
akarboza, biodostępność ogólnoustrojowa, ciężka niewydolność nerek, enzym jelitowy, fermentacja bakteryjna, klirens kreatyniny, kontrola glikemii, mechanizm działania leku, nadwrażliwość na substancję czynną, niedrożność jelit, obrzęk naczynioruchowy, owrzodzenie jelit, przepuklina, przewlekła choroba jelit, reakcja nadwrażliwości, terapia hipoglikemizująca, terapia przeciwcukrzycowa, trawienie węglowodanów, wstrząs anafilaktyczny, zespół Roemhelda, zespół sercowo-żołądkowy - Leksykon substancji czynnych
Kwiat pierwiosnka z kielichem – Działania niepożądane
Kwiat pierwiosnka z kielichem (Primula veris L. i/lub Primula elatior (L.) Hill.) jest składnikiem preparatu Sinupret, występującym w proporcji 1:3:3:3:3 wraz z innymi roślinnymi ekstraktami. Działania niepożądane związane z tym składnikiem obejmują głównie zaburzenia żołądka i jelit, takie jak ból żołądka oraz nudności, które występują z częstością niezbyt częstą (≥1/1000 do <1/100). Ponadto, mogą pojawić się reakcje nadwrażliwości – miejscowe (osutka, rumień, świąd) z częstością rzadką (≥1/10 000 do <1/1000) oraz układowe reakcje alergiczne o częstości nieznanej, obejmujące obrzęk naczynioruchowy, duszność i obrzęk twarzy, które stanowią potencjalne zagrożenie życia i wymagają natychmiastowej interwencji medycznej.
ból żołądka, duszność, działanie niepożądane, korzeń goryczki, kwiat bzu czarnego, kwiat pierwiosnka z kielichem, miejscowa reakcja nadwrażliwości, niedożywienie, nudności, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk twarzy, osutka skórna, Primula elatior, Primula veris, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, rumień, Sinupret, świąd, układowa reakcja alergiczna, wyciąg roślinny złożony, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie hemodynamiczne, ziele szczawiu, ziele werbeny - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Zoledronic Acid Accord 4 mg/100 ml
Kwas zoledronowy w postaci roztworu do infuzji Zoledronic Acid Accord 4 mg/100 mL (stężenie 0,04 mg/mL) jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub inne bisfosfoniany oraz na substancje pomocnicze preparatu. Szczególną uwagę należy zwrócić na reakcje alergiczne, które mogą mieć charakter od łagodnych do zagrażających życiu. Preparat zawiera 342,9 mg sodu na 100 mL, co jest istotne klinicznie u pacjentów na diecie niskosodowej. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest także karmienie piersią ze względu na ryzyko przenikania leku do mleka i potencjalne działania niepożądane u niemowląt.
bisfosfoniany, dieta niskosodowa, działanie niepożądane, karmienie piersią, kwas zoledronowy, laktacja, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość, niewydolność serca, reakcja nadwrażliwości, reakcja skórna, reakcja systemowa, roztwór do infuzji, substancja pomocnicza, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie elektrolitowe - Leksykon leków
Działania niepożądane – Vertix 8 mg
Betahistyna dichlorowodorek, substancja czynna leku Vertix, wykazuje działania niepożądane o różnej częstości występowania, z najczęściej obserwowanymi w badaniach klinicznych kontrolowanych placebo dolegliwościami ze strony przewodu pokarmowego (nudności, zaburzenia trawienia) oraz układu nerwowego (bóle głowy) o częstości od ≥1/100 do <1/10. Po wprowadzeniu leku do obrotu zgłaszano również reakcje nadwrażliwości, w tym anafilaksję, oraz skórne i podskórne reakcje alergiczne (obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, wysypka, świąd) o nieznanej częstości. W przypadku dolegliwości żołądkowo-jelitowych zaleca się podawanie betahistyny podczas posiłku lub zmniejszenie dawki, co zwykle łagodzi objawy.
anafilaksja, badanie kontrolowane placebo, betahistyna dichlorowodorek, ból głowy, ból żołądka, dolegliwości przewodu pokarmowego, dolegliwości żołądkowo-jelitowe, duszność, działanie niepożądane, monitorowanie działań niepożądanych, nudność, obrzęk naczynioruchowy, odwodnienie, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, reakcja skórna, spadek ciśnienia, świąd, wymioty, wysypka, wzdęcia, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie skóry, zaburzenie trawienia, zaburzenie układu nerwowego, zaburzenie żołądkowo-jelitowe - Leksykon leków
Przedawkowanie – Diclogel 10 mg/g
Diclogel zawiera 10 mg diklofenaku sodowego na gram żelu, a jego miejscowa aplikacja skutkuje minimalnym wchłanianiem systemowym, co ogranicza ryzyko przedawkowania przy standardowym stosowaniu. Główne zagrożenie przedawkowaniem wiąże się z przypadkowym spożyciem, gdzie 100 g żelu dostarcza 1000 mg diklofenaku sodowego, co może wywołać objawy toksyczności typowe dla NLPZ, takie jak zaburzenia żołądkowo-jelitowe (bóle brzucha, nudności, wymioty, biegunka, krwawienia), zaburzenia neurologiczne (bóle i zawroty głowy, senność, dezorientacja), niewydolność nerek, uszkodzenie wątroby, zaburzenia układu krążenia oraz rzadko depresję oddechową. W przypadku zatrucia konieczne jest szybkie wdrożenie płukania żołądka, podanie węgla aktywnego oraz leczenie objawowe zgodne z protokołami dla zatrucia NLPZ.
dekontaminacja przewodu pokarmowego, depresja oddechowa, diklofenak sodowy, glikol propylenowy, krwawienie z przewodu pokarmowego, leczenie objawowe, niesteroidowy lek przeciwzapalny, NLPZ, ostra niewydolność nerek, parahydroksybenzoesan, płukanie żołądka, podwyższenie enzymów wątrobowych, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, spadek ciśnienia tętniczego, uszkodzenie wątroby, węgiel aktywny, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zatrzymanie moczu - Leksykon substancji czynnych
Tyzanidyna – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Tyzanidyna, będąca agonistą α2-adrenergicznym o działaniu miorelaksacyjnym, wymaga szczególnej ostrożności w stosowaniu, zwłaszcza w kontekście interakcji farmakokinetycznych i farmakodynamicznych. Metabolizm tyzanidyny odbywa się głównie przez CYP1A2, dlatego jednoczesne stosowanie z silnymi inhibitorami tego enzymu (np. fluwoksaminą, cyprofloksacyną) jest bezwzględnie przeciwwskazane, a z umiarkowanymi inhibitorami niezalecane ze względu na ryzyko znacznego wzrostu stężenia leku w osoczu. Należy monitorować ciśnienie tętnicze, gdyż tyzanidyna może powodować niedociśnienie, w tym ortostatyczne, a także ciężkie objawy niedociśnienia, takie jak utrata przytomności czy zapaść naczyniowa. Nagłe odstawienie, szczególnie po długotrwałym stosowaniu dawek 20-28 mg/dobę, może wywołać zespół z odbicia objawiający się nadciśnieniem tętniczym i tachykardią, co wymaga stopniowego zmniejszania dawki o 2-4 mg/dobę. U pacjentów z klirensem kreatyniny <25 ml/min ekspozycja na lek może wzrosnąć nawet 6-krotnie, co wymaga rozpoczęcia terapii od dawki 2 mg raz na dobę i stopniowego jej zwiększania w zależności od tolerancji i skuteczności.
aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, anafilaksja, brak laktazy, brak sacharazy-izomaltazy, choroba wieńcowa, CYP1A2, cyprofloksacyna, EKG, fluwoksamina, halucynacja, halucynacje wzrokowe, inhibitor CYP1A2, inhibitor enzymu, klirens kreatyniny, niedociśnienie ortostatyczne, niedociśnienie tętnicze, nietolerancja fruktozy, nietolerancja galaktozy, niewydolność nerek, obrzęk naczynioruchowy, odstęp QT, psychoza, reakcja nadwrażliwości, sedacja, stężenie w osoczu, tachykardia z odbicia, udar mózgu, urojenia, wskaźniki czynności wątroby, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia sercowo-naczyniowe, zaburzenie czynności wątroby, zapalenie skóry, zapalenie wątroby, zespół odstawienny, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, żółtaczka - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Diafer
Preparat Diafer (50 mg Fe/ml, roztwór do wstrzykiwań) jest dożylnym kompleksem żelaza, którego stosowanie wiąże się z ryzykiem ciężkich reakcji nadwrażliwości, w tym anafilaktycznych i rzekomoanafilaktycznych. Reakcje te mogą wystąpić nawet u pacjentów wcześniej tolerujących preparaty dożylne. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z alergiami, ciężką astmą, atopią oraz chorobami immunologicznymi, takimi jak toczeń rumieniowaty układowy czy reumatoidalne zapalenie stawów. Podawanie Diaferu powinno odbywać się wyłącznie pod nadzorem wykwalifikowanego personelu medycznego, w warunkach wyposażonych w sprzęt do resuscytacji i leczenia reakcji anafilaktycznych, z obserwacją pacjenta przez minimum 30 minut po iniekcji. W przypadku objawów nadwrażliwości konieczne jest natychmiastowe przerwanie podawania leku.
adrenalina, alergia atopowa, bakteriemia, choroba immunologiczna, ciężka astma, dysfagia, kortykosteroid, leczenie anafilaksji, obniżenie ciśnienia, podrażnienie skóry, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, resuscytacja, reumatoidalne zapalenie stawów, skurcz tętnicy wieńcowej, środek przeciwhistaminowy, toczeń rumieniowaty układowy, wypływ okołożylny, wyprysk, zawał mięśnia sercowego, zespół Kounisa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Fulvestrant Fresenius Kabi 250 mg/5 ml
Fulvestrant Fresenius Kabi w dawce 250 mg/5 ml podawany domięśniowo wykazuje profil bezpieczeństwa oparty na analizie badań klinicznych (CONFIRM, FINDER 1, FINDER 2, NEWEST, FALCON) z medianą leczenia 6,5 miesiąca przy dawce 500 mg. Najczęściej obserwowane działania niepożądane to odczyny w miejscu podania, astenia, nudności oraz podwyższenie aktywności enzymów wątrobowych (AlAT, AspAT, fosfataza alkaliczna). Szczególną uwagę należy zwrócić na poważne działania niepożądane, takie jak reakcje anafilaktyczne (niezbyt często), żylna choroba zakrzepowo-zatorowa (często), zaburzenia wątroby, w tym niewydolność i zapalenie wątroby (niezbyt często), oraz zaburzenia neurologiczne, w tym neuropatia obwodowa i nerwoból. Reakcje w miejscu podania, w tym krwotok i krwiak, wymagają monitorowania i odpowiedniej interwencji.
anoreksja, astenia, biegunka, ból głowy, ból pleców, bóle mięśniowo-stawowe, enzymy wątrobowe, fosfataza zasadowa, gamma-glutamylotranspeptydaza, hiperbilirubinemia, kandydoza pochwy, krwawienie z pochwy, krwiak, krwotok, małopłytkowość, nerwoból, neuropatia obwodowa, niewydolność wątroby, nudności, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, rwa kulszowa, uderzenia gorąca, upławy, wstrzyknięcie domięśniowe, wymioty, wysypka, zaburzenia hematologiczne, zakażenie dróg moczowych, zapalenie wątroby, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Succus Urticae Phytopharm 2,425 g/2,5 ml
Produkt leczniczy Succus Urticae Phytopharm, zawierający sok ze świeżego ziela pokrzywy, może wywoływać działania niepożądane, głównie ze strony przewodu pokarmowego oraz układu immunologicznego. Do najczęściej obserwowanych objawów należą nudności, wymioty oraz biegunka, które mają charakter przemijający i ustępują po odstawieniu leku lub modyfikacji dawki. Ponadto, mogą wystąpić reakcje alergiczne, takie jak świąd, wysypka oraz pokrzywka, które wymagają szczególnej uwagi klinicznej i mogą stanowić wskazanie do przerwania terapii. Częstość występowania tych działań niepożądanych nie jest znana, co podkreśla konieczność ostrożnego monitorowania pacjentów podczas stosowania preparatu.
biegunka, dyskomfort w nadbrzuszu, działanie niepożądane, jama brzuszna, nudności, pokrzywka, przewód pokarmowy, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, sok z pokrzywy, świąd, treść żołądkowa, układ immunologiczny, układ pokarmowy, wymioty, wysypka, zaburzenia układu pokarmowego, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zmiana chorobowa skóry, zmiana skórna - Leksykon leków
Działania niepożądane – Bronchipret TE 15 g + 1,5 g
Bronchipret TE w formie syropu, zawierający płynne wyciągi z tymianku (Thymus vulgaris L. i/lub Thymus zygis L., herba) oraz liści bluszczu (Hedera helix L., folium), może wywoływać działania niepożądane, które należy monitorować podczas terapii. Najczęściej obserwowane są zaburzenia żołądkowo-jelitowe o częstości występowania niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), takie jak skurcze żołądka i jelit, nudności, wymioty oraz biegunka. Reakcje nadwrażliwości, w tym wysypka, występują rzadko (≥1/10 000 do <1/1000), natomiast inne reakcje alergiczne, takie jak duszność wysiłkowa, pokrzywka, obrzęk twarzy, ust i okolicy gardła, mają częstość nieznaną i mogą stanowić zagrożenie dla życia. W przypadku pojawienia się objawów nadwrażliwości zaleca się natychmiastowe przerwanie stosowania leku.
biegunka, Bronchipret, duszność wysiłkowa, działanie niepożądane, Hedera helix, liść bluszczu, nudność, obrzęk gardła, obrzęk twarzy, obrzęk ust, pokrzywka, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, Thymus vulgaris, tymianek, wymioty, wysypka skórna, zaburzenie układu immunologicznego, zaburzenie żołądkowo-jelitowe - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Indap 2,5 mg
Indapamid w dawce 2,5 mg, będący diuretykiem strukturalnie podobnym do tiazydów, wymaga szczególnej ostrożności podczas stosowania u kobiet w wieku rozrodczym, ciężarnych oraz karmiących piersią. Dane kliniczne dotyczące ekspozycji na indapamid w ciąży są ograniczone do mniej niż 300 przypadków, co utrudnia formułowanie jednoznacznych zaleceń. Szczególnie w trzecim trymestrze istnieje ryzyko zmniejszenia objętości osocza matki, redukcji przepływu krwi w krążeniu maciczno-łożyskowym, niedokrwienia jednostki płodowo-łożyskowej oraz opóźnienia wzrostu płodu. Badania przedkliniczne nie wykazały teratogenności, jednak ze względu na potencjalne ryzyko zaleca się unikanie stosowania indapamidu w ciąży. W zakresie laktacji brak jest wystarczających danych dotyczących przenikania leku do mleka matki, a strukturalne podobieństwo do tiazydów wskazuje na możliwość zahamowania produkcji mleka oraz ryzyko hipokaliemii i reakcji nadwrażliwości u niemowląt, co stanowi przeciwwskazanie do stosowania indapamidu podczas karmienia piersią.
badanie na zwierzętach, badanie toksykologiczne, diuretyk tiazydowy, hamowanie laktacji, hipokaliemia, indapamid, kapsułka twarda, karmienie piersią, krążenie maciczno-łożyskowe, laktacja, lek diuretyczny, niedokrwienie płodowo-łożyskowe, opóźnienie wzrostu płodu, pochodna sulfonamidów, reakcja nadwrażliwości, redukcja przepływu krwi, trzeci trymestr ciąży, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie przepływu łożyskowego, zmniejszenie objętości osocza - Leksykon substancji czynnych
Etofenamat – Działania niepożądane
Etofenamat, jako miejscowo stosowany niesteroidowy lek przeciwzapalny (NLPZ), wykazuje profil działań niepożądanych głównie ze strony skóry i tkanki podskórnej oraz układu immunologicznego. Najczęściej obserwowane reakcje skórne to świąd, rumień oraz miejscowe podrażnienie (częstość ≥1/100 do <1/10), a także zapalenie skóry i pieczenie (≥1/1 000 do <1/100). Rzadziej występują kontaktowe i alergiczne zapalenie skóry, fotodermatozy oraz reakcje pęcherzowe, w tym zespół Stevensa-Johnsona i toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka (<1/10 000). Reakcje nadwrażliwości immunologicznej, w tym anafilaksje, mogą pojawić się rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000) lub o nieznanej częstości i obejmują objawy od miejscowych reakcji alergicznych po ciężkie reakcje ogólnoustrojowe, takie jak obrzęk naczynioruchowy, skurcz oskrzeli i duszność. W przypadku stosowania plastrów na duże powierzchnie skóry i przez dłuższy czas istnieje ryzyko wystąpienia ogólnoustrojowych działań niepożądanych charakterystycznych dla NLPZ, w tym zaburzeń żołądkowo-jelitowych, nerkowych i wątrobowych.
alergiczne zapalenie skóry, anafilaksja, astma, duszność, etofenamat, fotodermatoza, kontaktowe zapalenie skóry, martwica naskórka, niesteroidowy lek przeciwzapalny, obrzęk naczynioruchowy, plaster leczniczy, pokrzywka, reakcja fotouczuleniowa, reakcja nadwrażliwości, rumień, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, świąd, toksyczne martwicze oddzielanie naskórka, układ immunologiczny, wstrząs anafilaktyczny, wysypka pęcherzowa, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia skóry, zaburzenia układu krwiotwórczego, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Zinacef 1500 mg
Zinacef, zawierający cefuroksym sodowy w dawkach 750 mg i 1500 mg, jest antybiotykiem cefalosporynowym stosowanym do wstrzykiwań lub infuzji. Podstawowym przeciwwskazaniem do jego stosowania jest nadwrażliwość na cefuroksym lub inne składniki preparatu oraz wcześniejsze reakcje alergiczne na cefalosporyny, ze względu na ryzyko poważnych reakcji nadwrażliwości, w tym anafilaksji. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z historią ciężkich reakcji alergicznych na inne antybiotyki beta-laktamowe, takie jak penicyliny, monobaktamy czy karbapenemy, ze względu na możliwość alergii krzyżowej i potencjalne zagrożenie wstrząsem anafilaktycznym.
alergia krzyżowa, antybiotyk beta-laktamowy, antybiotyk cefalosporynowy, cefuroksym, ciężka nadwrażliwość, dieta niskosodowa, infuzja dożylna, karbapenem, monobaktam, nadwrażliwość na cefalosporyny, nadwrażliwość na cefuroksym, penicylina, proszek do sporządzania roztworu, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, wstrząs anafilaktyczny, wstrzyknięcie domięśniowe - Leksykon substancji czynnych
Montelukast – Działania niepożądane
Montelukast, stosowany w terapii astmy oraz sezonowego alergicznego nieżytu nosa, wykazuje profil bezpieczeństwa obejmujący różnorodne działania niepożądane o zróżnicowanej częstości występowania. Najczęściej obserwuje się bóle głowy i bóle brzucha u dorosłych oraz dzieci, a także biegunki i wysypki u najmłodszych pacjentów. W badaniach klinicznych odnotowano częste podwyższenie aktywności aminotransferaz (AlAT, AspAT) oraz wysypki skórne. Rzadziej występują reakcje nadwrażliwości, w tym anafilaksja, oraz bardzo rzadko zapalenie wątroby o różnej etiologii. Szczególną uwagę należy zwrócić na rzadkie, ale poważne zespoły, takie jak zespół Churga-Strauss (CSS) z eozynofilią i zapaleniem naczyń, zwłaszcza u pacjentów redukujących dawkę kortykosteroidów doustnych.
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, aminotransferazy, anafilaksja, astma, astma oskrzelowa, bezsenność, biegunka, ból mięśni, ból stawów, depresja, drgawki, działanie przeciwzapalne, eozynofilia, eozynofilia płucna, hipoestezja, kołatanie serca, kortykosteroidy doustne, koszmary senne, krwawienie z nosa, kurcz mięśnia, myśli samobójcze, nacieki eozynofilowe, nadpobudliwość psychoruchowa, nudności, obrzęk naczynioruchowy, parestezje, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, rumień guzowaty, rumień wielopostaciowy, somnambulizm, trombocytopenia, wymioty, zaburzenia obsesyjno-kompulsyjne, zaburzenia psychiczne, zaburzenia snu, zakażenie górnych dróg oddechowych, zapalenie naczyń, zapalenie wątroby, zawroty głowy, zespół Churga-Strauss - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Sapoven 10 mg glikozydów trójterpenowych w przeliczeniu na escynę/g
Produkt leczniczy Sapoven zawiera 10 mg glikozydów trójterpenowych w przeliczeniu na escynę w 1 g maści, jednak brak jest dostępnych danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa jego stosowania, w tym badań toksyczności ostrej, przewlekłej, mutagenności, kancerogenności oraz wpływu na reprodukcję. Maść oparta jest na ekstrakcie z nasion kasztanowca (Hippocastani seminis extractum) o standaryzowanej zawartości glikozydów trójterpenowych, lecz producent nie dostarczył danych przedklinicznych dla tej postaci farmaceutycznej. W składzie preparatu znajdują się substancje pomocnicze takie jak alkohol cetostearylowy, glikol propylenowy (2,0%), kwas sorbowy oraz metylu i propylu parahydroksybenzoesany (odpowiednio 0,1% i 0,05%), które mogą wywoływać miejscowe reakcje skórne, podrażnienia lub reakcje alergiczne, co należy uwzględnić podczas oceny bezpieczeństwa stosowania.
alkohol cetostearylowy, dane przedkliniczne, ekstrakt z nasion kasztanowca, escyna, glikol propylenowy, glikozydy trójterpenowe, konserwant, kwas sorbowy, metylu parahydroksybenzoesan, podrażnienie skórne, potencjał kancerogenny, potencjał mutagenny, propylu parahydroksybenzoesan, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, reakcja skórna, Sapoven, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, wpływ na reprodukcję - Leksykon leków
Działania niepożądane – Lidoposterin 50 mg/g
Lidoposterin w postaci maści zawiera lidokainę w stężeniu 50 mg/g i może wywoływać działania niepożądane, które należy uważnie monitorować podczas terapii. Najczęściej obserwowane reakcje to bardzo częste reakcje nadwrażliwości (≥ 1/10), objawiające się świądem i pieczeniem w miejscu aplikacji, co może wskazywać na reakcję alergiczną na składniki preparatu, w tym alkohol cetylowy. Często (≥ 1/100 do < 1/10) występuje biegunka, manifestująca się luźnymi stolcami i zwiększoną częstością wypróżnień, co może być związane z systemowym wchłanianiem lidokainy. Niezbyt często (≥ 1/1000 do < 1/100) zgłaszano dyskomfort i zaczerwienienie skóry w miejscu aplikacji, świadczące o miejscowej reakcji zapalnej lub podrażnieniu.
alkohol cetylowy, biegunka, lidokaina, Lidoposterin, miejscowa reakcja skórna, monitorowanie niepożądanych działań produktów leczniczych, nadwrażliwość na substancje pomocnicze, podrażnienie skóry, reakcja alergiczna, reakcja miejscowa, reakcja nadwrażliwości, reakcja zapalna, rumień skóry, stosunek korzyści do ryzyka, świąd i pieczenie, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zaczerwienienie - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Hascosept 1,5 mg/g
Lek Hascosept w postaci roztworu do stosowania w jamie ustnej zawiera benzydaminy chlorowodorek w stężeniu 1,5 mg/g (0,15 g/100 g roztworu) i jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na benzydaminy chlorowodorek lub na substancje pomocnicze, w szczególności na metylu parahydroksybenzoesan. Substancja ta, będąca składnikiem pomocniczym, może wywoływać reakcje alergiczne u niektórych pacjentów. Wskazane jest unikanie stosowania leku u osób z historią reakcji alergicznych na benzydaminę lub inne składniki preparatu. Lekarz powinien szczegółowo wywiadować pacjenta pod kątem ewentualnych nadwrażliwości przed zaleceniem terapii.
benzydaminy chlorowodorek, błona śluzowa jamy ustnej, metylu parahydroksybenzoesan, miejscowa reakcja alergiczna, nadwrażliwość, obrzęk gardła, obrzęk języka, obrzęk warg, pieczenie, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, roztwór do stosowania miejscowego, roztwór do stosowania w jamie ustnej, substancja czynna, substancja pomocnicza, świąd, trudności w oddychaniu, wysypka skórna - Leksykon leków
Działania niepożądane – CromoHexal 2,8 mg/dawkę donosową
Leczenie donosowym aerozolem sodu kromoglikanu (CromoHEXAL, 2,8 mg/dawkę) cechuje się korzystnym profilem bezpieczeństwa, z niską częstością działań niepożądanych, które są przeważnie łagodne lub umiarkowane. Do najważniejszych reakcji należą reakcje nadwrażliwości o nieznanej częstości, manifestujące się świądem, dusznością, skurczem oskrzeli oraz obrzękiem naczynioruchowym, które mogą mieć charakter ogólnoustrojowy i wymagają natychmiastowego przerwania terapii. Rzadko (≥1/10 000 do <1/1000) obserwuje się paradoksalne reakcje oskrzelowe, takie jak świszczący oddech lub uczucie ucisku w klatce piersiowej. Bardzo rzadko (<1/10 000) występuje podrażnienie błony śluzowej nosa, zwykle w początkowej fazie leczenia, które ustępuje samoistnie. Krwawienia z nosa, kichanie oraz ból głowy mają nieznaną częstość i mogą być związane z miejscowym lub systemowym działaniem leku.
aerozol do nosa, astma oskrzelowa, działanie drażniące, działanie systemowe leku, krwawienie z nosa, obrzęk naczynioruchowy, podrażnienie błony śluzowej nosa, profil bezpieczeństwa, przewlekłe schorzenie układu oddechowego, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, skurcz oskrzeli, sodu kromoglikan, świszczący oddech, zaburzenie układu immunologicznego, zaburzenie układu oddechowego