perforacja przewodu pokarmowego
Perforacja przewodu pokarmowego to stan nagłego zagrożenia życia, w którym dochodzi do powstania otworu w ścianie narządu przewodu pokarmowego, umożliwiającego wydostanie się jego zawartości do jamy otrzewnej. Najczęściej perforacja dotyczy żołądka, dwunastnicy lub jelita grubego.
Główne przyczyny perforacji przewodu pokarmowego to choroba wrzodowa, nowotwory, zapalenie uchyłków jelita, ciała obce, urazy, jatrogenne uszkodzenia podczas procedur endoskopowych oraz martwicze zapalenie jelit. Typowe objawy to nagły, silny ból brzucha o charakterze rozlanym, objawy otrzewnowe, wzdęcie brzucha oraz objawy wstrząsu septycznego.
Diagnostyka obejmuje badanie przedmiotowe, badania laboratoryjne (podwyższone parametry zapalne), oraz badania obrazowe – RTG jamy brzusznej z uwidocznieniem wolnego powietrza pod kopułą przepony oraz tomografię komputerową. Leczenie perforacji przewodu pokarmowego jest zawsze chirurgiczne i wymaga pilnej interwencji. Polega na zaopatrzeniu miejsca perforacji, toalecie jamy otrzewnej oraz antybiotykoterapii o szerokim spektrum.
Rokowanie zależy od czasu, jaki upłynął od perforacji do interwencji chirurgicznej, lokalizacji perforacji, stanu ogólnego pacjenta oraz chorób współistniejących. Wczesne rozpoznanie i leczenie znacząco poprawia rokowanie, natomiast opóźnienie leczenia zwiększa ryzyko rozwoju zapalenia otrzewnej, wstrząsu septycznego i zgonu.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Edolox
Etorykoksyb (Edolox) wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ryzyko poważnych działań niepożądanych, zwłaszcza w obrębie przewodu pokarmowego (perforacje, owrzodzenia, krwawienia), które mogą prowadzić do zgonu. Ryzyko to jest zwiększone u pacjentów w podeszłym wieku, stosujących jednocześnie inne NLPZ lub kwas acetylosalicylowy, a także u osób z historią chorób przewodu pokarmowego. Ponadto, stosowanie etorykoksybu wiąże się z podwyższonym ryzykiem zdarzeń zakrzepowych, takich jak zawał mięśnia sercowego i udar mózgu, szczególnie przy wyższych dawkach i dłuższym czasie terapii. Należy stosować najniższą skuteczną dawkę i najkrótszy możliwy czas leczenia, zwracając szczególną uwagę na pacjentów z czynnikami ryzyka sercowo-naczyniowego (nadciśnienie, hiperlipidemia, cukrzyca, palenie tytoniu).
aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, anafilaksja, choroba zwyrodnieniowa stawów, cukrzyca, etorykoksyb, hiperlipidemia, inhibitor COX-2, inhibitor cyklooksygenazy, kwas acetylosalicylowy, lek przeciwzakrzepowy, marskość wątroby, nadciśnienie tętnicze, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, perforacja przewodu pokarmowego, powikłania przewodu pokarmowego, prostaglandyna nerkowa, reakcja skórna, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, udar mózgu, zaburzenie czynności lewej komory serca, zaburzenie czynności nerek, zastoinowa niewydolność serca, zatrzymanie płynów, zawał mięśnia sercowego, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Działania niepożądane – Melobax 15 15 mg
Meloksykam w dawce 15 mg, jako niesteroidowy lek przeciwzapalny (NLPZ), wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które zostały zidentyfikowane na podstawie badań klinicznych obejmujących 15 197 pacjentów oraz danych po wprowadzeniu leku do obrotu. Najczęstsze działania niepożądane dotyczą przewodu pokarmowego i obejmują niestrawność, nudności, wymioty, bóle brzucha, zaparcia, wzdęcia i biegunkę. Poważne powikłania to choroba wrzodowa, perforacja przewodu pokarmowego oraz krwawienia, które mogą prowadzić do zgonu, zwłaszcza u osób w podeszłym wieku. Meloksykam może również zwiększać ryzyko incydentów zakrzepowo-zatorowych, takich jak zawał mięśnia sercowego i udar mózgu, a także powodować obrzęki, nadciśnienie tętnicze i niewydolność serca. Rzadkie, ale ciężkie działania obejmują zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, agranulocytozę oraz ciężką niewydolność nerek, szczególnie u pacjentów z grup ryzyka.
agranulocytoza, astma oskrzelowa, choroba Crohna, choroba wrzodowa, ciężkie skórne działanie niepożądane, hiperkaliemia, incydent zakrzepowo-zatorowy, lek mielotoksyczny, leukopenia, meloksykam, morfologia krwi, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na światło, niedokrwistość, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, ostra martwica cewek nerkowych, perforacja przewodu pokarmowego, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, śródmiąższowe zapalenie nerek, stężenie kreatyniny, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, trombocytopenia, udar mózgu, zaburzenie krwi i układu chłonnego, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, zapalenie okrężnicy, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zatrzymanie sodu i wody, zawał mięśnia sercowego, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Buscofem 400 mg
Ibuprofen w dawce 400 mg w postaci kapsułek miękkich Buscofem posiada liczne przeciwwskazania, które należy bezwzględnie uwzględnić podczas kwalifikacji pacjenta do terapii. Lek jest przeciwwskazany u osób z nadwrażliwością na ibuprofen lub substancje pomocnicze, w tym sorbitol (95,94 mg/kapsułkę), oraz u pacjentów z reakcjami nadwrażliwości na NLPZ, takimi jak astma oskrzelowa, skurcz oskrzeli, obrzęk naczynioruchowy czy pokrzywka. Ponadto, stosowanie jest niewskazane przy niewyjaśnionych zaburzeniach krwiotworzenia, aktywnym lub nawracającym wrzodzie trawiennym, krwawieniach z przewodu pokarmowego lub mózgowych, a także u pacjentów z ciężką niewydolnością serca (NYHA IV), wątroby lub nerek. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest trzeci trymestr ciąży ze względu na ryzyko przedwczesnego zamknięcia przewodu tętniczego u płodu oraz opóźnienia porodu.
astma oskrzelowa, działanie przeciwpłytkowe, krwawienie z naczyń mózgowych, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na ibuprofen, nefrotoksyczność, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, odwodnienie, perforacja przewodu pokarmowego, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, skurcz oskrzeli, trzeci trymestr ciąży, wrzód trawienny, zaburzenia gospodarki wodno-elektrolitowej, zaburzenia krwiotworzenia, zaburzenia krzepnięcia krwi, zamknięcie przewodu tętniczego, zapalenie błony śluzowej nosa - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Piperacillin + Tazobactam Eugia 2 g + 0,25 g
Piperacillin + Tazobactam Eugia to antybiotyk beta-laktamowy z inhibitorem beta-laktamaz, dostępny w dawkach 2 g + 0,25 g oraz 4 g + 0,5 g, stosowany do infuzji. Preparat wykazuje szerokie spektrum działania i jest wskazany u dorosłych oraz dzieci powyżej 2 lat w leczeniu ciężkich zakażeń, takich jak szpitalne zapalenie płuc, powikłane zakażenia dróg moczowych (w tym odmiedniczkowe zapalenie nerek), powikłane zakażenia jamy brzusznej (np. zapalenie otrzewnej, ropnie) oraz zakażenia skóry i tkanek miękkich, w tym stopy cukrzycowej. Ponadto, lek jest stosowany w bakteriemii powiązanej z wymienionymi zakażeniami oraz u pacjentów z neutropenią i gorączką o podłożu bakteryjnym. W populacji pediatrycznej (2-12 lat) wskazania ograniczają się do powikłanych zakażeń jamy brzusznej oraz gorączki neutropenicznej. Należy unikać stosowania u dorosłych w przypadku bakteriemii wywołanej przez szczepy E. coli i K. pneumoniae produkujące ESBL, niewrażliwe na ceftriakson.
antybiotyk beta-laktamowy, bakteriemia, beta-laktamaza ESBL, ciężkie zapalenie płuc, Escherichia coli, gorączka neutropeniczna, infekcja górnych dróg moczowych, inhibitor beta-laktamaz, Klebsiella pneumoniae, lek przeciwbakteryjny, nadciśnienie tętnicze, neutropenia, niewydolność serca, odmiedniczkowe zapalenie nerek, oporność bakterii na antybiotyki, patogeny wielolekooporne, penicylina, perforacja przewodu pokarmowego, perforacja wyrostka robaczkowego, piperacylina sodowa, piperacylina z tazobaktamem, powikłane zakażenie dróg moczowych, powikłane zakażenie jamy brzusznej, powikłane zakażenie skóry i tkanek miękkich, respiratorowe zapalenie płuc, ropień wewnątrzbrzuszny, roztwór do infuzji, szpitalne zapalenie płuc, tazobaktam sodowy, zakażenie stopy cukrzycowej, zapalenie otrzewnej - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Clensia –
Clensia to preparat do oczyszczania jelit w formie proszku do sporządzania roztworu doustnego, zawierający makrogol 4000 oraz elektrolity (sód 168,6 mmol/l, siarczany 52,8 mmol/l, chlorki 34,9 mmol/l, potas 11,2 mmol/l, cytrynian 21,1 mmol/l po rozpuszczeniu 2 saszetek A i 2 saszetek B w 1 litrze wody). Produkt występuje w dwóch rodzajach saszetek: A (duża) i B (mała, o smaku limonki). Przed zastosowaniem należy wykluczyć przeciwwskazania takie jak nadwrażliwość na składniki, niedrożność przewodu pokarmowego, ciężkie zaburzenia opróżniania żołądka (np. gastropareza), perforacja przewodu pokarmowego, toksyczne zapalenie jelita grubego oraz stan pacjenta nieprzytomny ze względu na ryzyko aspiracji i powikłań.
acesulfam potasowy, aspiracja płynu, chlorek potasu, chlorek sodu, cytrynian sodu dwuwodny, elektrolit, gastropareza, jon elektrolitowy, kwas cytrynowy bezwodny, makrogol 4000, megacolon toxicum, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość, niedrożność jelit, niedrożność przewodu pokarmowego, niewydolność serca, oczyszczanie jelita, perforacja przewodu pokarmowego, siarczan sodu bezwodny, symetykon, toksyczne rozdęcie jelita grubego, toksyczne zapalenie jelita grubego, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie gospodarki potasowej, zaburzenie opróżniania żołądka - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Ibum Forte Pure 200 mg/5 ml
Lek Ibum Forte Pure w postaci zawiesiny doustnej o stężeniu 200 mg/5 ml jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na ibuprofen lub substancje pomocnicze, takie jak maltitol ciekły (1119 mg/5 ml) i sodu benzoesan (3,357 mg/5 ml). Nie należy go stosować u osób z reakcjami alergicznymi na NLPZ, w tym astmą aspirynową, pokrzywką czy zapaleniem błony śluzowej nosa. Przeciwwskazania obejmują także czynną lub nawracającą chorobę wrzodową żołądka i/lub dwunastnicy, perforację przewodu pokarmowego, krwawienia z przewodu pokarmowego, ciężką niewydolność wątroby, nerek i serca (klasa IV wg NYHA), a także ciężkie odwodnienie spowodowane wymiotami, biegunką lub niedostatecznym spożyciem płynów. Lek jest również przeciwwskazany przy czynnych krwawieniach, zaburzeniach krzepnięcia, skazie krwotocznej oraz małopłytkowości o nieustalonym pochodzeniu.
astma, biegunka, choroba wrzodowa dwunastnicy, choroba wrzodowa żołądka, ibuprofen, inhibitor COX-2, klasyfikacja NYHA, krwawienie naczyniowo-mózgowe, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, małopłytkowość, maltitol ciekły, nadwrażliwość na substancję czynną, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wątroby, NLPZ, odwodnienie, perforacja przewodu pokarmowego, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, skaza krwotoczna, skurcz oskrzeli, sodu benzoesan, substancja pomocnicza, trzeci trymestr ciąży, układ krzepnięcia, wymioty, wywiad alergologiczny, zabieg operacyjny, zaburzenie hemostazy, zaburzenie krzepnięcia, zapalenie błony śluzowej nosa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Kostarox 90 mg
Profil bezpieczeństwa etorykoksybu, substancji czynnej leku Kostarox, został oceniony w licznych badaniach klinicznych obejmujących ponad 9295 pacjentów, w tym 6757 z chorobą zwyrodnieniową stawów (ChZS), reumatoidalnym zapaleniem stawów (RZS), przewlekłym bólem lędźwiowo-krzyżowym oraz zesztywniającym zapaleniem stawów kręgosłupa. Długoterminowe stosowanie (≥1 rok) u około 600 pacjentów z ChZS i RZS wykazało spójny profil działań niepożądanych, podobny do obserwowanego w krótkotrwałych badaniach. W badaniu ostrego zapalenia stawów w przebiegu dny moczanowej stosowano dawkę 120 mg/dobę przez 8 dni, bez istotnego odchylenia w zakresie bezpieczeństwa. Program bezpieczeństwa układu sercowo-naczyniowego, obejmujący 17 412 pacjentów przyjmujących 60 mg lub 90 mg etorykoksybu przez średnio 18 miesięcy, potwierdził profil działań niepożądanych zgodny z wcześniejszymi obserwacjami. Działania niepożądane o częstości ≥1/100 obejmują m.in. zapalenia, obrzęki, bóle głowy, kołatania serca, nadciśnienie tętnicze, skurcze oskrzeli, bóle brzucha oraz zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych (AlAT, AspAT). Rzadziej obserwowano poważne reakcje skórne, niewydolność wątroby, incydenty sercowo-naczyniowe oraz powikłania nerkowe.
aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, białkomocz, choroba zwyrodnieniowa stawów, etorykoksyb, incydent naczyniowo-mózgowy, inhibitor COX-2, leukopenia, małopłytkowość, nadciśnienie tętnicze, niedokrwistość, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, ostre zapalenie stawów w dnie moczanowej, perforacja przewodu pokarmowego, przemijający napad niedokrwienny, przewlekły ból okolicy lędźwiowo-krzyżowej, reakcja anafilaktyczna, refluks żołądkowo-przełykowy, reumatoidalne zapalenie stawów, skurcz oskrzeli, śródmiąższowe zapalenie nerek, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, układ sercowo-naczyniowy, wstrząs anafilaktyczny, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zastoinowa niewydolność serca, zawał mięśnia sercowego, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona, zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Trexan Neo 2,5 mg
Metotreksat, substancja czynna leku Trexan Neo, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, których częstość i nasilenie zależą od dawki, drogi podania, częstotliwości oraz czasu ekspozycji. Do najpoważniejszych powikłań należą supresja szpiku kostnego (leukopenia, trombocytopenia, niedokrwistość), toksyczność płucna (śródmiąższowe zapalenie płuc), hepatotoksyczność (marskość i włóknienie wątroby), nefrotoksyczność (niewydolność nerek), neurotoksyczność oraz incydenty zakrzepowo-zatorowe i wstrząs anafilaktyczny. Bardzo często (≥1/10) obserwuje się zaburzenia żołądkowo-jelitowe (zapalenie jamy ustnej, nudności, ból brzucha) oraz podwyższone parametry czynności wątroby (AlAT, AspAT, bilirubina, fosfataza zasadowa). Często (≥1/100 do <1/10) występują leukopenia, niedokrwistość, zapalenie płuc, owrzodzenia błony śluzowej jamy ustnej i zmiany skórne.
agranulocytoza, aseptyczne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, azotemia, białkomocz, ból brzucha, depresja szpiku kostnego, eozynofilia, hepatotoksyczność, hipogammaglobulinemia, incydent zakrzepowo-zatorowy, jadłowstręt, krwawienie pęcherzykowe, krwiomocz, leukoencefalopatia, leukopenia, marskość wątroby, martwica kości szczęki, nefrotoksyczność, neurotoksyczność, neutropenia, niedokrwistość, niedokrwistość aplastyczna, niedokrwistość megaloblastyczna, niestrawność, niewydolność nerek, obrzęk mózgu, oligospermia, osteoporoza, owrzodzenie błony śluzowej, pancytopenia, perforacja przewodu pokarmowego, posocznica, retinopatia, rumień wielopostaciowy, śródmiąższowe zapalenie pęcherzyków płucnych, śródmiąższowe zapalenie płuc, supresja szpiku kostnego, tamponada serca, toksyczne rozdęcie okrężnicy, toksyczność płucna, trombocytopenia, włóknienie śródmiąższowe, wstrząs anafilaktyczny, zakażenie oportunistyczne, zapalenie jamy ustnej, zapalenie osierdzia, zapalenie płuc Pneumocystis jiroveci, zespół Stevensa-Johnsona, złamanie przeciążeniowe, zwyrodnienie tłuszczowe wątroby - Leksykon chorób i schorzeń
Zespół zollingera-ellisona – Rokowania, prognozy i postęp choroby
Rokowanie w zespole Zollingera-Ellisona (ZES) jest zróżnicowane i zależy od charakterystyki guza oraz stopnia zaawansowania choroby. Wczesne rozpoznanie i całkowite usunięcie guza chirurgicznie zapewnia ponad 80% przeżywalność po 15 latach, a 5-10-letnie przeżycie przekracza 90%. Czynniki pogarszające rokowanie to m.in. guzy trzustkowe, większe rozmiary guza, obecność przerzutów do wątroby, węzłów chłonnych lub kości, ektopowy zespół Cushinga oraz wysokie stężenia gastryny w surowicy. Pacjenci z ZES powiązanym z zespołem MEN wykazują lepsze przeżycie niż osoby ze sporadycznym ZES. Współczesne leczenie inhibitorami pompy protonowej (PPI) skutecznie kontroluje nadmierne wydzielanie kwasu, co zmniejsza powikłania związane z nadkwaśnością, a główną przyczyną zgonów pozostaje progresja guza gastrinoma.
5-letni wskaźnik przeżycia, choroba przerzutowa, diagnostyka obrazowa, ektopowy zespół Cushinga, gastryna, gastryna w surowicy, guz pierwotny, guz trzustki, inhibitor pompy protonowej, leczenie chirurgiczne, niedrożność odźwiernika, perforacja przewodu pokarmowego, progresja guza, przerzut do wątroby, przerzut do węzła chłonnego, resekcja chirurgiczna, wskaźnik przeżywalności, wydzielanie kwasu żołądkowego, zespół Cushinga, zespół mnogiej gruczolakowatości wewnątrzwydzielniczej, zespół Zollingera-Ellisona, zwężenie przełyku - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Celebrex
Celebrex (celekoksyb) wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z grup podwyższonego ryzyka, w tym osób w podeszłym wieku, stosujących jednocześnie inne NLPZ, leki przeciwpłytkowe (w tym ASA), glikokortykosteroidy, nadużywających alkoholu oraz z historią chorób przewodu pokarmowego. Stosowanie celekoksybu wiąże się z ryzykiem poważnych działań niepożądanych ze strony przewodu pokarmowego, takich jak perforacje, owrzodzenia i krwawienia, które mogą prowadzić do zgonu. Jednoczesne podawanie celekoksybu z ASA zwiększa ryzyko gastropatii, a łączenie z innymi NLPZ jest przeciwwskazane ze względu na brak korzyści terapeutycznych i wzrost ryzyka działań niepożądanych. Zaleca się stosowanie najniższej skutecznej dawki przez możliwie najkrótszy czas.
antagonista receptora angiotensyny II, apiksaban, brak laktazy, celekoksyb, choroba zakrzepowo-zatorowa, choroba zwyrodnieniowa stawów, cyklooksygenaza typu 2, cytochrom CYP2C9, cytochrom CYP2D6, czas protrombinowy, dabigatran, działanie przeciwpłytkowe, hipowolemii, inhibitor konwertazy angiotensyny, kwas acetylosalicylowy, laktoza jednowodna, lek przeciwzakrzepowy, martwica wątroby, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nietolerancja galaktozy, niewydolność mięśnia sercowego, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, owrzodzenie przewodu pokarmowego, perforacja przewodu pokarmowego, piorunujące zapalenie wątroby, pochodna kumaryny, reakcja anafilaktyczna, rywaroksaban, selektywny inhibitor COX-2, sulfonamid, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, warfaryna, wysypka polekowa z eozynofilią, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zawał serca, zdarzenie sercowo-naczyniowe, zespół Stevensa-Johnsona, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Aspicam Bio
Podczas terapii meloksykamem należy stosować najniższą skuteczną dawkę przez możliwie najkrótszy czas, aby ograniczyć ryzyko działań niepożądanych, zwłaszcza ze strony przewodu pokarmowego. Maksymalna dawka dobowa nie powinna być przekraczana, a łączenie meloksykamu z innymi NLPZ, w tym selektywnymi inhibitorami COX-2, jest przeciwwskazane ze względu na zwiększone ryzyko toksyczności bez poprawy skuteczności. Pacjenci z historią choroby wrzodowej, zapalenia przełyku lub żołądka wymagają szczególnej ostrożności i monitorowania, a u osób z podwyższonym ryzykiem powikłań żołądkowo-jelitowych zaleca się stosowanie leków ochronnych, takich jak inhibitory pompy protonowej lub mizoprostol. Ryzyko krwawień i perforacji przewodu pokarmowego wzrasta wraz z dawką i wiekiem pacjenta, a w przypadku wystąpienia owrzodzeń lub krwawień należy natychmiast przerwać leczenie.
antagonista angiotensyny II, brak laktazy, choroba Leśniowskiego-Crohna, choroba wrzodowa, czynnościowa niewydolność nerek, heparyna, hiperkaliemia, hipowolemia, inhibitor ACE, inhibitor cyklooksygenazy-2, inhibitor pompy protonowej, kłębuszkowe zapalenie nerek, krwawienie z przewodu pokarmowego, lek moczopędny, lek przeciwzakrzepowy, martwica rdzenia nerki, meloksykam, mizoprostol, nadciśnienie tętnicze, nefropatia toczniowa, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nietolerancja galaktozy, owrzodzenie przewodu pokarmowego, perforacja przewodu pokarmowego, sartan, schyłkowa niewydolność nerek, śródmiąższowe zapalenie nerek, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, trwały rumień polekowy, udar, wrzodziejące zapalenie okrężnicy, zapalenie przełyku, zastoinowa niewydolność serca, zawał serca, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Butapirazol
Butapirazol w postaci czopków 250 mg zawierających fenylobutazon wymaga stosowania z zachowaniem szczególnej ostrożności, zwłaszcza u pacjentów w podeszłym wieku, z chorobami przewodu pokarmowego, układu krążenia, wątroby oraz nerek. Zaleca się stosowanie najmniejszej skutecznej dawki przez najkrótszy możliwy czas, aby zminimalizować ryzyko poważnych działań niepożądanych, takich jak krwawienia, owrzodzenia lub perforacje przewodu pokarmowego, które mogą wystąpić bez objawów ostrzegawczych. Należy monitorować funkcję wątroby i nerek, a także wskaźniki hematologiczne podczas terapii trwającej powyżej 7 dni. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z astmą, chorobami alergicznymi, nadciśnieniem tętniczym, zastoinową niewydolnością serca oraz chorobami układu krążenia, ze względu na ryzyko zaostrzeń i powikłań, w tym zatrzymania płynów, obrzęków oraz potencjalnego zwiększenia ryzyka zatorów tętniczych.
alergiczny nieżyt nosa, astma oskrzelowa, choroba Crohna, choroba naczyń mózgowych, choroba niedokrwienna serca, choroba tętnic obwodowych, choroba wrzodowa żołądka, cukrzyca, czynność nerek, enzym wątrobowy, eozynofilia, fenylobutazon, glikokortykosteroid, hiperlipidemia, insulina, lek moczopędny, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwzakrzepowy, nadciśnienie tętnicze, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, obrzęk błony śluzowej nosa, obrzęk Quinckego, perforacja przewodu pokarmowego, pochodna sulfonylomocznika, pokrzywka, polip nosa, porfiria wątrobowa, przewlekła obturacyjna choroba płuc, reakcja anafilaktyczna, selektywny inhibitor cyklooksygenazy-2, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, udar, wrzodziejące zapalenie okrężnicy, wskaźnik hematologiczny, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie hemostazy, zastoinowa niewydolność serca, zator tętnicy, zatrzymanie płynów, zawał serca, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon substancji czynnych
Kwas mykofenolowy – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Kwas mykofenolowy (MPA), stosowany w postaci mykofenolanu sodu lub mykofenolan mofetylu, wykazuje silne działanie immunosupresyjne poprzez cytostatyczne hamowanie limfocytów B i T. Terapia MPA wymaga ścisłego monitorowania, zwłaszcza morfologii krwi (częstotliwość badań: raz w tygodniu w pierwszym miesiącu, dwa razy w miesiącu w drugim i trzecim miesiącu, a następnie raz w miesiącu do końca pierwszego roku), ze względu na ryzyko neutropenii (<1,5 x 10^9/μl) i niedokrwistości, które mogą wymagać przerwania leczenia. Pacjenci są narażeni na zwiększone ryzyko zakażeń oportunistycznych, w tym nefropatii wirusa BK i postępującej wieloogniskowej leukoencefalopatii (PML) wywołanej przez wirusa JC, a także na ciężki przebieg COVID-19. Ponadto, obserwuje się ryzyko reaktywacji wirusów HBV i HCV, dlatego konieczne jest monitorowanie pacjentów z aktywnym zakażeniem. W terapii MPA odnotowano także przypadki hipogammaglobulinemii, aplazji układu czerwonokrwinkowego (PRCA) oraz rozstrzenia oskrzeli i śródmiąższowej choroby płuc, co wymaga szczególnej uwagi klinicznej i ewentualnej zmiany leczenia.
azatiopryna, bazyliksymab, chłoniak, cholestyramina, cyklosporyna, dehydrogenaza inozynomonofosforanu, działanie immunosupresyjne, fosforybozylotransferaza hipoksantynowo-guaninowa, globulina antylimfocytarna, hipogammaglobulinemia, kortykosteroid, kwas mykofenolowy, mykofenolan mofetylu, mykofenolan sodu, nefropatia BK, neutropenia, niedokrwistość, perforacja przewodu pokarmowego, posocznica, postępująca wieloogniskowa leukoencefalopatia, rozstrzenie oskrzeli, sód mykofenolanu, śródmiąższowa choroba płuc, takrolimus, terapia indukcyjna, teratogenność, węgiel aktywowany, wirus JC, wybiórcza aplazja czerwonokrwinkowa, zakażenie oportunistyczne, zapalenie wątroby typu B, zapalenie wątroby typu C, zespół Kelly-Seegmillera, zespół Lesch-Nyhana, żywa atenuowana szczepionka - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Olfen 75 SR 75 mg
Olfen 75 SR, zawierający diklofenak sodowy w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na diklofenak lub składniki pomocnicze, w tym laktozę jednowodną (60 mg/tabletkę) i sód (5,42 mg/tabletkę). Bezwzględne przeciwwskazania obejmują aktywną chorobę wrzodową żołądka i/lub dwunastnicy, krwawienia lub perforację przewodu pokarmowego, a także historię nawracających epizodów tych schorzeń związanych z wcześniejszym stosowaniem NLPZ. Lek jest również przeciwwskazany w ostatnim trymestrze ciąży ze względu na ryzyko zamknięcia przewodu tętniczego Botalla i innych powikłań rozwojowych płodu. Ponadto, nie powinien być stosowany u pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby, nerek lub serca, a także u osób z nadwrażliwością na inne NLPZ, zwłaszcza z astmą aspirynową, pokrzywką lub ostrym zapaleniem błony śluzowej nosa.
astma aspirynowa, astma oskrzelowa, choroba naczyń mózgowych, choroba naczyń obwodowych, choroba niedokrwienna serca, choroba wrzodowa żołądka i dwunastnicy, ciężka niewydolność nerek, ciężka niewydolność serca, ciężka niewydolność wątroby, cukrzyca, czynnik ryzyka sercowo-naczyniowego, diklofenak sodowy, dysfagia, działanie nefrotoksyczne, hiperlipidemia, krwawienie z przewodu pokarmowego, krwotok, laktoza jednowodna, lek gastroprotekcyjny, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość, nawracająca choroba wrzodowa, niesteroidowy lek przeciwzapalny, ostre zapalenie błony śluzowej nosa, perforacja przewodu pokarmowego, pokrzywka, reakcja alergiczna, reakcja bronchospastyczna, retencja płynów, tabletka powlekana o przedłużonym uwalnianiu, trzeci trymestr ciąży, zamknięcie przewodu tętniczego Botalla, zastoinowa niewydolność serca - Leksykon substancji czynnych
Mizoprostol – Działania niepożądane
Mizoprostol, syntetyczny analog prostaglandyny E1, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które są zależne od dawki i wskazania terapeutycznego. Najczęściej obserwowane są objawy ze strony przewodu pokarmowego, takie jak biegunka (bardzo często przy dawce 50 µg co 4 godziny), bóle brzucha, nudności i wymioty (często przy dawce 25 µg co 2 godziny, bardzo często przy 50 µg co 4 godziny), które zwykle mają łagodne lub umiarkowane nasilenie i ustępują samoistnie. Rzadziej występują poważne powikłania, takie jak krwotok z przewodu pokarmowego, perforacje czy zapalenie trzustki. W zakresie układu nerwowego zgłaszane są zawroty i bóle głowy (często), a także rzadkie, ale poważne zdarzenia, jak drgawki u noworodków czy aseptyczne zapalenie opon mózgowych. Szczególną uwagę należy zwrócić na działania niepożądane w położnictwie, gdzie nadmierna stymulacja macicy (niezbyt często przy 25 µg co 2 godziny, często przy 50 µg co 4 godziny) może prowadzić do poważnych komplikacji, w tym krwotoku poporodowego (bardzo często przy 25 µg co 2 godziny), pęknięcia macicy (rzadko, zwłaszcza u wieloródek i kobiet po cesarskim cięciu) oraz zaburzeń tętna i kwasicy u płodu, co może skutkować niedotlenieniem i powikłaniami neurologicznymi u noworodka.
analog prostaglandyny E1, aseptyczne zapalenie opon mózgowych, ból brzucha, ból głowy, bolesne miesiączkowanie, choroba przewodu pokarmowego, drgawki noworodkowe, działanie niepożądane przewodu pokarmowego, indukcja porodu, krwotok maciczny, krwotok poporodowy, krwotok z przewodu pokarmowego, kwasica płodu, mózgowe porażenie dziecięce, nadmierna stymulacja macicy, niepłodność kobieca, niesteroidowy lek przeciwzapalny, owrzodzenie żołądka, pęknięcie macicy, perforacja macicy, perforacja przewodu pokarmowego, poród przedwczesny, poronienie niepełne, przedwczesne odklejenie łożyska, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, sinica noworodkowa, skala Apgar, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, zaburzenia tętna płodu, zamartwica noworodka, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, zapalenie trzustki, zator płynem owodniowym, zawrót głowy, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Działania niepożądane – Sorafenib Stada 200 mg
Sorafenib Stada wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które obejmują zarówno często występujące objawy, takie jak biegunka, zmęczenie, łysienie, zespół ręka-stopa oraz wysypka, jak i poważne powikłania zagrażające życiu, w tym zawał mięśnia sercowego, perforację przewodu pokarmowego, polekowe zapalenie wątroby, krwotoki oraz nadciśnienie tętnicze i przełom nadciśnieniowy. Działania niepożądane zostały sklasyfikowane według układów i narządów oraz częstości występowania, z kategoriami od bardzo często (≥1/10) do częstości nieznanej. W badaniach klinicznych u pacjentów leczonych sorafenibem zaobserwowano m.in. limfopenię i neutropenię (często), hipofosfatemia (bardzo często, do 45% pacjentów), hipokalcemia (często, do 35,7%), a także wzrost aktywności lipazy i amylazy, co wymaga regularnego monitorowania parametrów laboratoryjnych i funkcji narządów. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko kardiologiczne, w tym zastoinową niewydolność serca, która wystąpiła u 1,9% pacjentów w badaniach klinicznych.
białkomocz, choroba refluksowa, dysfagia, encefalopatia, erytrodyzestezja dłoniowo-podeszwowa, ginekomastia, hiperbilirubinemia, hipofosfatemia, hipoglikemia, hipokalcemia, hipokaliemia, hiponatremia, leukoencefalopatia, leukoklastyczne zapalenie naczyń, leukopenia, limfopenia, lipaza i amylaza, małopłytkowość, nadciśnienie tętnicze, nadczynność tarczycy, nadmierne rogowacenie, neuropatia czuciowa, neutropenia, niedoczynność tarczycy, niedokrwistość, niewydolność nerek, obrzęk naczynioruchowy, perforacja przewodu pokarmowego, polekowe zapalenie wątroby, przełom nadciśnieniowy, rabdomioliza, rak nerkowokomórkowy, rak płaskonabłonkowy skóry, rak wątrobowokomórkowy, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, rogowiak kolczystokomórkowy, rumień wielopostaciowy, śródmiąższowa choroba płuc, toksyczna nekroliza naskórka, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie erekcji, zapalenie błony śluzowej, zapalenie dróg żółciowych, zapalenie pęcherzyka żółciowego, zapalenie trzustki, zapalenie żołądka, zastoinowa niewydolność serca, zawał mięśnia sercowego, zespół nerczycowy, zespół ręka-stopa, zespół rozpadu guza, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry, zróżnicowany rak tarczycy - Leksykon leków
Interakcje leku – Kostarox 120 mg
Etorykoksyb, substancja czynna preparatu Kostarox, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne z różnymi grupami leków, które mają istotne znaczenie kliniczne. Stosowanie etorykoksybu w dawce 120 mg/dobę u pacjentów przyjmujących warfarynę powoduje wzrost INR o około 13%, co wymaga ścisłego monitorowania czasu protrombinowego. NLPZ, w tym etorykoksyb, mogą osłabiać działanie leków moczopędnych, inhibitorów ACE i antagonistów receptora angiotensyny II, zwiększając ryzyko pogorszenia czynności nerek, zwłaszcza u osób starszych i pacjentów z zaburzeniami nerkowymi. Jednoczesne stosowanie z kwasem acetylosalicylowym w dawkach profilaktycznych (81 mg/dobę) jest możliwe, jednak zwiększa ryzyko owrzodzeń przewodu pokarmowego. W przypadku cyklosporyny i takrolimusu konieczne jest monitorowanie funkcji nerek ze względu na potencjalne nasilenie nefrotoksyczności. Etorykoksyb może także zwiększać stężenie litu w osoczu poprzez zmniejszenie jego wydalania, co wymaga monitorowania i dostosowania dawki litu.
antagonista receptora angiotensyny, cytochrom CYP3A4, czas protrombinowy, digoksyna, doustny środek antykoncepcyjny, estrogen sprzężony, etorykoksyb, etynyloestradiol, hepatotoksyczność, hormonalna terapia zastępcza, immunosupresanty, incydent zakrzepowy, inhibitor ACE, izoenzym cytochromu P450, ketokonazol, klirens nerkowy, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, lek moczopędny, lek przeciwzakrzepowy, leki przeciwgrzybicze, lit w leczeniu, metotreksat, międzynarodowy wskaźnik znormalizowany, nefrotoksyczność, ostra niewydolność nerek, owrzodzenie przewodu pokarmowego, perforacja przewodu pokarmowego, reumatoidalne zapalenie stawów, ryfampicyna, sulfotransferaza, warfaryna - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Roticox
Etorykoksyb, selektywny inhibitor COX-2, wiąże się z ryzykiem poważnych powikłań żołądkowo-jelitowych, takich jak perforacje, owrzodzenia i krwawienia (PUBs), które mogą prowadzić do zgonu. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów w podeszłym wieku, z historią chorób przewodu pokarmowego oraz u osób stosujących jednocześnie inne NLPZ lub kwas acetylosalicylowy, co zwiększa ryzyko działań niepożądanych. Długoterminowe badania nie wykazały istotnej różnicy w bezpieczeństwie układu pokarmowego między selektywnymi inhibitorami COX-2 a klasycznymi NLPZ podawanymi z ASA. Ponadto, etorykoksyb może zwiększać ryzyko zdarzeń zakrzepowych, takich jak zawał mięśnia sercowego i udar mózgu, zwłaszcza u pacjentów z czynnikami ryzyka sercowo-naczyniowego (nadciśnienie tętnicze, hiperlipidemia, cukrzyca, palenie tytoniu). Zaleca się stosowanie najniższej skutecznej dawki i najkrótszego możliwego czasu terapii oraz regularną ocenę stanu pacjenta.
aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, anafilaksja, choroba przewodu pokarmowego, choroba zwyrodnieniowa stawów, ciśnienie tętnicze, cukrzyca, doustny lek przeciwzakrzepowy, etorykoksyb, górny odcinek przewodu pokarmowego, hiperlipidemia, kwas acetylosalicylowy, marskość wątroby, nadciśnienie tętnicze, niewydolność serca, niewydolność wątroby, niewyrównana niewydolność serca, NLPZ, obrzęk naczynioruchowy, perforacja przewodu pokarmowego, prostaglandyna nerkowa, selektywny inhibitor COX-2, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, udar mózgu, warfaryna, zaburzenie czynności lewej komory serca, zaburzenie czynności nerek, zastoinowa niewydolność serca, zatrzymanie płynów, zawał mięśnia sercowego, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Pazopanib Accord
Pazopanib Accord wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ryzyko poważnych działań niepożądanych, w tym hepatotoksyczności, nadciśnienia tętniczego, zaburzeń sercowo-naczyniowych oraz powikłań zakrzepowo-zatorowych. U pacjentów z łagodnymi zaburzeniami czynności wątroby zalecana dawka wynosi 800 mg/dobę, natomiast przy umiarkowanych zaburzeniach dawka powinna być zmniejszona do 200 mg/dobę; lek jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami (bilirubina >3 × GGN). Monitorowanie czynności wątroby jest obowiązkowe przed leczeniem oraz w określonych odstępach czasu (3., 5., 7., 9. tydzień, następnie 3. i 4. miesiąc, a potem okresowo). W przypadku wzrostu aminotransferaz >8 × GGN należy przerwać terapię, a po poprawie wznowić ją w dawce 400 mg/dobę, z dalszym ścisłym monitorowaniem. Wystąpienie jednoczesnego wzrostu aminotransferaz >3 × GGN i bilirubiny >2 × GGN wymaga trwałego odstawienia leku. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów powyżej 60. roku życia oraz nosicieli allelu HLA-B*57:01.
allel HLA-B*5701, aminotransferazy, białkomocz, frakcja wyrzutowa lewej komory, hepatotoksyczność, hiperbilirubinemia, inhibitor VEGF, krwioplucie, krwotok do mózgu, krwotok z przewodu pokarmowego, mięsak tkanek miękkich, mikroangiopatia zakrzepowa, nadciśnienie tętnicze, neutropenia, niedoczynność tarczycy, niewydolność wątroby, odma opłucnowa, perforacja przewodu pokarmowego, powikłanie zakrzepowo-zatorowe, przełom nadciśnieniowy, przemijający napad niedokrwienny, rak nerkowokomórkowy, rozwarstwienie tętnicy, śródmiąższowa choroba płuc, tętniczy incydent zakrzepowy, torsade de pointes, udar niedokrwienny mózgu, wydłużenie odstępu QT, zakrzepica żył, zapalenie płuc, zastoinowa niewydolność serca, zator płucny, zawał mięśnia sercowego, zespół Gilberta, zespół nerczycowy, zespół odwracalnej tylnej encefalopatii, zespół odwracalnej tylnej leukoencefalopatii, zespół rozpadu guza - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Aleve 220 mg
Lek Aleve (naproksen sodowy 220 mg) jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na naproksen lub inne składniki preparatu, a także u osób z astmą oskrzelową, pokrzywką lub reakcjami alergicznymi po NLPZ, w tym kwasie acetylosalicylowym. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest także czynna lub przebyta choroba wrzodowa żołądka i/lub dwunastnicy, perforacja lub krwawienie z przewodu pokarmowego, a także skaza krwotoczna ze względu na wpływ naproksenu na funkcję płytek krwi. Ponadto, lek nie powinien być stosowany u pacjentów z ciężką niewydolnością serca, nerek lub wątroby, gdyż zmiany farmakokinetyczne mogą prowadzić do kumulacji leku i nasilenia działań niepożądanych. Stosowanie Aleve jest bezwzględnie przeciwwskazane w trzecim trymestrze ciąży z powodu ryzyka przedwczesnego zamknięcia przewodu tętniczego płodu, zahamowania czynności skurczowej macicy oraz zwiększonego ryzyka krwawień okołoporodowych.
astma oskrzelowa, choroba wrzodowa dwunastnicy, choroba wrzodowa żołądka, czas krwawienia, czynność skurczowa macicy, farmakokinetyka, krwawienie okołoporodowe, kwas acetylosalicylowy, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwzakrzepowy, nadciśnienie tętnicze, naproksen sodowy, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wątroby, owrzodzenie, perforacja przewodu pokarmowego, płytki krwi, pokrzywka, przewód tętniczy płodu, reakcja alergiczna, skaza krwotoczna, trymestr ciąży, układ sercowo-naczyniowy, zaburzenie krzepnięcia - Leksykon substancji czynnych
Topotekan – Działania niepożądane
Topotekan jest stosowany w leczeniu nawrotowego drobnokomórkowego raka płuca, raka jajnika oraz raka szyjki macicy, zarówno w monoterapii, jak i w skojarzeniu z cisplatyną. Najistotniejszym ograniczeniem terapeutycznym jest toksyczność hematologiczna, głównie ciężka neutropenia (liczba granulocytów obojętnochłonnych < 0,5 x 10^9/l), występująca u 77% pacjentów (39% kursów), z medianą czasu do wystąpienia 9 dni i medianą trwania 7 dni. Gorączka neutropeniczna i infekcje towarzyszące pojawiały się odpowiednio u 16% i 23% pacjentów, a posocznica u 5%. Małopłytkowość ciężka (< 25 x 10^9/l) dotyczyła 25% pacjentów, a umiarkowana (25-50 x 10^9/l) kolejnych 25%, z medianą czasu do wystąpienia 15 dni. Niedokrwistość umiarkowana do ciężkiej (Hb ≤ 8,0 g/dl) występowała u 37% pacjentów, często wymagając transfuzji. Profil bezpieczeństwa w terapii skojarzonej z cisplatyną jest zbliżony do monoterapii, z nieco mniejszą toksycznością hematologiczną niż w monoterapii topotekanem, ale większą niż przy stosowaniu samej cisplatyny.
alopecja, anoreksja, chemioterapia nowotworowa, ciężka małopłytkowość, ciężka neutropenia, drobnokomórkowy rak płuca, gorączka neutropeniczna, hiperbilirubinemia, jadłowstręt, krwawienie, leukopenia, łysienie, małopłytkowość, neutropenia, niedokrwistość, obrzęk naczynioruchowy, pancytopenia, perforacja przewodu pokarmowego, pokrzywka, posocznica, rak jajnika, rak szyjki macicy, reakcja anafilaktyczna, śródmiąższowa choroba płuc, toksyczność hematologiczna, toksyczność niehematologiczna, wynaczynienie, zapalenie błony śluzowej, zapalenie okrężnicy neutropeniczne - Leksykon leków
Interakcje leku – Egidon 60 mg
Etorykoksyb, jako selektywny inhibitor COX-2, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne o istotnym znaczeniu klinicznym. W dawce 120 mg/dobę zwiększa INR u pacjentów przyjmujących warfarynę o około 13%, co wymaga ścisłego monitorowania czasu protrombinowego. Może osłabiać działanie leków moczopędnych, inhibitorów ACE i antagonistów receptora angiotensyny II, zwiększając ryzyko ostrej niewydolności nerek, zwłaszcza u osób odwodnionych i starszych. Współstosowanie z metotreksatem w dawce 120 mg podnosi stężenie metotreksatu w osoczu o 28% i zmniejsza jego klirens nerkowy o 13%, co wymaga monitorowania toksyczności. Etorykoksyb zwiększa AUC etynyloestradiolu w doustnych środkach antykoncepcyjnych o 37-60% oraz stężenia estrogenów w HTZ (estron o 41%, ekwilina o 76%, 17-β-estradiol o 22%), co podnosi ryzyko działań niepożądanych związanych z estrogenami. Ponadto, lek może zwiększać stężenie litu w osoczu poprzez zmniejszenie jego wydalania nerkowego, co wymaga kontroli poziomu litu i dostosowania dawki.
antagonista receptora angiotensyny II, cyklosporyna, czas protrombinowy, digoksyna, doustny lek antykoncepcyjny, działanie antyagregacyjne, działanie nefrotoksyczne, działanie niepożądane, efekt antyagregacyjny, etorykoksyb, etynyloestradiol, farmakodynamika, farmakokinetyka, funkcja nerek, hormonalna terapia zastępcza, inhibitor ACE, inhibitor COX-2, izoenzym cytochromu P450, ketokonazol, klirens nerkowy, kwas acetylosalicylowy, lek moczopędny, lek przeciwzakrzepowy, lek zobojętniający, lit pierwiastek, metotreksat, międzynarodowy wskaźnik znormalizowany, mikonazol, minoksydyl, ostra niewydolność nerek, owrzodzenie przewodu pokarmowego, perforacja, perforacja przewodu pokarmowego, prednizolon, prednizon, ryfampicyna, salbutamol, skoniugowany estrogen, stan stacjonarny, sulfotransferaza, takrolimus, toksyczność digoksyny, warfaryna, worykonazol, wskaźnik INR, żylny incydent zakrzepowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – MEL MAX 15 mg
Meloksykam (Mel Forte, 15 mg, tabletki ulegające rozpadowi w jamie ustnej) jest niesteroidowym lekiem przeciwzapalnym (NLPZ) wiążącym się z ryzykiem działań niepożądanych o różnym nasileniu i częstości. Najczęściej obserwuje się objawy ze strony przewodu pokarmowego, takie jak nudności, wymioty, biegunka, ból brzucha, zaparcia, a także poważne powikłania, w tym chorobę wrzodową, perforację i krwawienia, które mogą prowadzić do zgonu, zwłaszcza u osób starszych. Dodatkowo, meloksykam może powodować zaburzenia hematologiczne (np. niedokrwistość, leukopenia, trombocytopenia, agranulocytoza – bardzo rzadko), reakcje alergiczne, zaburzenia neurologiczne (ból głowy, zawroty głowy, splątanie), a także rzadkie, ale poważne reakcje skórne, takie jak zespół Stevensa-Johnsona i toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka. Wśród działań niepożądanych odnotowano również zaburzenia czynności wątroby i nerek, w tym ostrą niewydolność nerek u pacjentów z grup ryzyka.
agranulocytoza, choroba Leśniowskiego-Crohna, choroba wrzodowa, działanie niepożądane, hiperkaliemia, kołatanie serca, krwawienie z przewodu pokarmowego, leukopenia, martwica brodawek nerkowych, meloksykam, morfologia krwi, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na światło, napad astmy, niedokrwistość, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, obrzęk, obrzęk naczynioruchowy, ostra martwica kanalików nerkowych, ostra niewydolność nerek, owrzodzenie żołądka, perforacja, perforacja przewodu pokarmowego, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktoidalna, reakcja anafilaktyczna, rumień polekowy, rumień wielopostaciowy, splątanie, śródmiąższowe zapalenie nerek, szumy uszne, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, trombocytopenia, udar mózgu, wrzodziejące zapalenie okrężnicy, zaburzenie nastroju, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie okrężnicy, zapalenie przełyku, zapalenie spojówek, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zapalenie żołądka, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Sunitinib Krka 50 mg
Sunitynib jabłczan (Sunitinib Krka) jest związany z ryzykiem poważnych działań niepożądanych, które mogą zagrażać życiu, takich jak niewydolność nerek, niewydolność serca, zator tętnicy płucnej, perforacja przewodu pokarmowego oraz krwotoki w różnych lokalizacjach (układ oddechowy, przewód pokarmowy, guz nowotworowy, układ moczowy, krwotok mózgowy). Dodatkowo obserwuje się potencjalnie śmiertelne zdarzenia, w tym niewydolność wielonarządową, rozsiane krzepnięcie wewnątrznaczyniowe (DIC), krwotok do jamy otrzewnowej, niewydolność nadnerczy, odmę opłucnową, wstrząs oraz nagły zgon. Najczęstsze działania niepożądane obejmują zmniejszenie apetytu, zaburzenia smaku, nadciśnienie tętnicze, uczucie zmęczenia, biegunki, nudności, zapalenie jamy ustnej, niestrawność, wymioty, przebarwienia skórne oraz erytrodyzestezję dłoniowo-podeszwową. W trakcie terapii może również rozwinąć się niedoczynność tarczycy oraz zaburzenia hematologiczne, takie jak neutropenia, małopłytkowość i niedokrwistość.
dysgeuzja, erytrodyzestezja dłoniowo-podeszwowa, infekcja wirusowa, krwotok, krwotok do jamy otrzewnowej, krwotok mózgowy, krwotok z nosa, małopłytkowość, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość, neuroendokrynny nowotwór trzustki, neutropenia, niedoczynność tarczycy, niedokrwistość, niewydolność nadnerczy, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wielonarządowa, nowotwór podścieliskowy przewodu pokarmowego, odma opłucnowa, odwodnienie, perforacja przewodu pokarmowego, rak nerkowokomórkowy, rozsiane krzepnięcie wewnątrznaczyniowe, sunitynib, zapalenie błon śluzowych, zapalenie jamy ustnej, zator tętnicy płucnej, zespół ręka-stopa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Sunitinib Medical Valley 37,5 mg
Sunitynib Medical Valley, zawierający sunitynibu jabłczan, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które wymagają ścisłego monitorowania klinicznego. Do najpoważniejszych powikłań należą niewydolność nerek, niewydolność serca, zator tętnicy płucnej, perforacja przewodu pokarmowego oraz krwotoki, które mogą prowadzić do zgonu. Najczęściej obserwowane działania niepożądane to zaburzenia metaboliczne (zmniejszenie apetytu), neurologiczne (dysgeuzja), układu krążenia (nadciśnienie tętnicze), przewodu pokarmowego (biegunka, nudności, zapalenie jamy ustnej, dyspepsja, wymioty) oraz skórne (przebarwienia, erytrodyzestezja dłoniowo-podeszwowa). Istotne jest także ryzyko rozwoju niedoczynności tarczycy, co wymaga regularnej oceny funkcji tego gruczołu. Zaburzenia hematologiczne, takie jak neutropenia, małopłytkowość i niedokrwistość, występują bardzo często i zwiększają ryzyko infekcji oraz krwawień.
dysgeuzja, dyspepsja, erytrodyzestezja dłoniowo-podeszwowa, gorączka neutropeniczna, hipoglikemia, krwotok, krwotok do jamy otrzewnowej, małopłytkowość, nadciśnienie tętnicze, nadczynność tarczycy, neuroendokrynny guz trzustki, neutropenia, niedoczynność tarczycy, niedokrwistość, niewydolność nadnerczy, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wielonarządowa, nowotwór podścieliskowy przewodu pokarmowego, odma opłucnowa, perforacja przewodu pokarmowego, rak nerkowokomórkowy, rozsiane wykrzepianie wewnątrznaczyniowe, sunitynib jabłczan, zakażenie dróg oddechowych, zapalenie jamy ustnej, zapalenie oskrzeli, zapalenie płuc, zator tętnicy płucnej, zawał mięśnia sercowego, zespół ręka-stopa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ibutact 40 mg/ml
Ibutact w postaci zawiesiny doustnej zawiera ibuprofen w stężeniu 40 mg/ml (5 ml zawiesiny zawiera 200 mg ibuprofenu). Profil działań niepożądanych obejmuje szeroki zakres objawów, które różnią się częstością występowania i nasileniem, głównie przy krótkotrwałym stosowaniu w dawkach OTC. Bardzo rzadko obserwuje się nasilenie zakażeń, w tym martwicze zapalenie powięzi, oraz ciężkie reakcje nadwrażliwości, takie jak anafilaksja czy obrzęk naczynioruchowy. Zaburzenia hematologiczne (anemia, leukopenia, trombocytopenia, pancytopenia, agranulocytoza) również występują bardzo rzadko, z objawami prodromalnymi jak gorączka, ból gardła i krwawienia. Neurologiczne działania niepożądane obejmują bóle głowy (niezbyt często), zawroty głowy (rzadko) oraz aseptyczne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych (bardzo rzadko), szczególnie u pacjentów z chorobami autoimmunologicznymi. W układzie sercowo-naczyniowym odnotowano bardzo rzadko obrzęk i niewydolność serca, a stosowanie dużych dawek (do 2400 mg/dobę) może zwiększać ryzyko incydentów zatorowo-zakrzepowych, takich jak zawał mięśnia sercowego i udar mózgu.
agranulocytoza, anafilaksja, anemia, aseptyczne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, choroba Crohna, ciężkie skórne działanie niepożądane, hipernatremia, krwawienie z przewodu pokarmowego, leukopenia, martwica brodawek nerkowych, martwicze zapalenie powięzi, mieszana choroba tkanki łącznej, morfologia krwi, nadciśnienie tętnicze, nadreaktywność dróg oddechowych, nadwrażliwość na światło, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, ostra uogólniona osutka krostkowa, ostre zapalenie wątroby, pancytopenia, perforacja przewodu pokarmowego, polekowa reakcja z eozynofilią, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, tętniczy incydent zatorowo-zakrzepowy, toczeń rumieniowaty układowy, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, trombocytopenia, udar mózgu, wrzód trawienny, wrzodziejące zapalenie błony śluzowej, zaburzenie czynności wątroby, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie jelita grubego, zapalenie naczyń, zawał mięśnia sercowego, zespół DRESS, zespół Kounisa, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – INOVOX Ultra smak miętowy
Flurbiprofen w dawce 8,75 mg w postaci pastylek twardych INOVOX Ultra (smak miętowy) wymaga stosowania najmniejszej skutecznej dawki przez możliwie najkrótszy czas, aby zminimalizować ryzyko działań niepożądanych, zwłaszcza ze strony przewodu pokarmowego i układu krążenia. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów geriatrycznych, u których NLPZ zwiększają ryzyko krwawień i perforacji przewodu pokarmowego, oraz u osób z chorobami układu oddechowego, zwłaszcza astmą oskrzelową, ze względu na możliwość wystąpienia nagłego, zagrażającego życiu skurczu oskrzeli. Konieczne jest ścisłe monitorowanie tych grup pacjentów podczas terapii. Ponadto, należy bezwzględnie unikać jednoczesnego stosowania innych NLPZ, w tym selektywnych inhibitorów COX-2, aby nie nasilać działań niepożądanych, szczególnie ze strony przewodu pokarmowego i układu sercowo-naczyniowego.
astma oskrzelowa, choroba alergiczna, choroba układu oddechowego, cukrzyca, cyklooksygenaza-2, działanie niepożądane, działanie przeciwbólowe, działanie przeciwgorączkowe, działanie przeciwzapalne, flurbiprofen, glukoza ciekła, niesteroidowy lek przeciwzapalny, pacjent geriatryczny, perforacja przewodu pokarmowego, polipragmazja, próchnica zębów, sacharoza, skurcz oskrzeli - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Arthrotec Forte 75 mg + 0,2 mg
Arthrotec Forte, zawierający 75 mg diklofenaku sodowego oraz 0,2 mg mizoprostolu, jest lekiem o licznych bezwzględnych przeciwwskazaniach, które należy skrupulatnie uwzględnić przed rozpoczęciem terapii. Preparat jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na diklofenak, mizoprostol, kwas acetylosalicylowy, inne NLPZ, prostaglandyny oraz substancje pomocnicze. Nie należy go stosować w aktywnej chorobie wrzodowej żołądka i dwunastnicy, perforacji lub krwawieniu z przewodu pokarmowego, a także w przypadku innych aktywnych krwawień, w tym naczyniowo-mózgowych. Arthrotec Forte jest bezwzględnie przeciwwskazany u kobiet w ciąży, planujących ciążę oraz u kobiet w wieku rozrodczym bez skutecznej antykoncepcji ze względu na ryzyko skurczów macicy i teratogenności mizoprostolu. Ponadto, lek nie powinien być stosowany u pacjentów z astmą aspirynową, zastoinową niewydolnością serca (NYHA II–IV), chorobą niedokrwienną serca, chorobami naczyń obwodowych i mózgowych oraz w leczeniu bólu okołooperacyjnego po CABG. Przeciwwskazaniem jest także ciężka niewydolność nerek i wątroby, co wiąże się z zaburzeniami metabolizmu i wydalania składników leku.
analog prostaglandyny, Arthrotec Forte, astma aspirynowa, astma oskrzelowa, CABG, choroba Leśniowskiego-Crohna, choroba naczyń mózgowych, choroba naczyń obwodowych, choroba niedokrwienna serca, choroba wrzodowa dwunastnicy, choroba wrzodowa żołądka, cukrzyca, diklofenak sodowy, dysfunkcja narządowa, działanie teratogenne, hiperlipidemia, krwawienie naczyniowo-mózgowe, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, lek przeciwzakrzepowy, mizoprostol, nadciśnienie tętnicze, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, nieżyt nosa, NLPZ, perforacja przewodu pokarmowego, pokrzywka, pomostowanie tętnic wieńcowych, triada aspirynowa, udar mózgu, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zaburzenia krzepnięcia krwi, zastoinowa niewydolność serca, zawał serca - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Akineton SR 4 mg 4 mg
Preparat Akineton SR 4 mg, zawierający chlorowodorek biperydenu (3,6 mg biperydenu), jest lekiem o przedłużonym uwalnianiu o działaniu antycholinergicznym, którego stosowanie jest przeciwwskazane u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub substancje pomocnicze, takie jak laktoza jednowodna i sód. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest jaskra z wąskim kątem przesączania, ze względu na ryzyko wzrostu ciśnienia wewnątrzgałkowego i ostrego napadu jaskry. Ponadto, biperyden jest przeciwwskazany u pacjentów z mechanicznymi zwężeniami przewodu pokarmowego, przerostem okrężnicy (megacolon) oraz niedrożnością jelit, gdyż może nasilać zaburzenia perystaltyki i prowadzić do poważnych powikłań, w tym perforacji przewodu pokarmowego.
Akineton SR, biperyden, chlorowodorek biperydenu, ciśnienie wewnątrzgałkowe, jaskra z wąskim kątem przesączania, laktoza jednowodna, lek o przedłużonym uwalnianiu, megacolon, nadwrażliwość na substancję czynną, niedrożność jelit, ostry napad jaskry, perforacja przewodu pokarmowego, przerost okrężnicy, właściwości antycholinergiczne, zaburzenia motoryki jelit, zaburzenia perystaltyki, zahamowanie perystaltyki jelit, zwężenie przewodu pokarmowego - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Nabuton VP 500 mg
Nabumeton, jako niesteroidowy lek przeciwzapalny (NLPZ), posiada szereg bezwzględnych przeciwwskazań do stosowania, które obejmują nadwrażliwość na substancję czynną lub składniki pomocnicze, reakcje alergiczne po NLPZ (w tym astmę aspirynową), ciężką niewydolność wątroby, aktywne lub nawracające krwawienia z przewodu pokarmowego, chorobę wrzodową oraz perforację przewodu pokarmowego. Ponadto, lek jest przeciwwskazany w trzecim trymestrze ciąży ze względu na ryzyko przedwczesnego zamknięcia przewodu tętniczego Botalla i nadciśnienia płucnego u noworodka, a także podczas karmienia piersią. Nabumeton nie powinien być stosowany u pacjentów z ciężką niewydolnością serca, aktywnym krwawieniem z naczyń mózgowych oraz innych krwawieniach, ze względu na wpływ na funkcję płytek krwi i ryzyko nasilenia krwawienia. Metabolizm leku odbywa się głównie w wątrobie, co wymaga ostrożności u pacjentów z jej upośledzoną funkcją, aby uniknąć kumulacji i działań niepożądanych.
choroba naczyń mózgowych, choroba naczyń obwodowych, choroba niedokrwienna serca, choroba wrzodowa żołądka, cukrzyca, glikokortykosteroid, heparyna, hiperlipidemia, inhibitor COX-2, krwawienie z naczyń mózgowych, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, lek gastroprotekcyjny, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwzakrzepowy, nabumeton, nadciśnienie płucne, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na substancję czynną, napad astmy, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wątroby, perforacja przewodu pokarmowego, płytki krwi, pokrzywka, przewód tętniczy Botalla, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktoidalna, retencja sodu, trymestr ciąży, warfaryna - Leksykon substancji czynnych
Sunitynib – Działania niepożądane
Sunitynib, inhibitor kinaz tyrozynowych, jest stosowany w leczeniu zaawansowanego raka nerkowokomórkowego z przerzutami (MRCC), nowotworów podścieliskowych przewodu pokarmowego (GIST) oraz nowotworów neuroendokrynnych trzustki (pNET). Terapia sunitynibem wiąże się z ryzykiem poważnych działań niepożądanych, takich jak niewydolność nerek, niewydolność serca, zator tętnicy płucnej, perforacja przewodu pokarmowego oraz różnego rodzaju krwotoki, które mogą prowadzić do zgonu. Najczęściej obserwowane działania niepożądane obejmują zaburzenia hematologiczne (neutropenia, małopłytkowość, niedokrwistość), niedoczynność tarczycy (występującą u 16% pacjentów z MRCC), nadciśnienie tętnicze (w tym ciężkie u 4,7% pacjentów), zmniejszenie apetytu, zaburzenia smaku, zmęczenie oraz objawy ze strony przewodu pokarmowego (biegunka, nudności, zapalenie jamy ustnej). W badaniach klinicznych u 7115 pacjentów częstość występowania działań niepożądanych bardzo częstych (≥1/10) obejmowała m.in. neutropenię, niedoczynność tarczycy, nadciśnienie tętnicze, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej oraz zespół ręka-stopa.
dysfagia, encefalopatia hiperamonemiczna, erytrodyzestezja dłoniowo-podeszwowa, inhibitor kinazy tyrozynowej, kardiomiopatia, krwotok mózgowy, leukopenia, małopłytkowość, martwica kości szczęki, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, martwicze zapalenie powięzi, mikroangiopatia zakrzepowa, miopatia, nadczynność tarczycy, neutropenia, niedoczynność tarczycy, niedokrwistość, niewydolność nadnerczy, niewydolność nerek, niewydolność serca, nowotwór neuroendokrynny trzustki, nowotwór podścieliskowy przewodu pokarmowego, obrzęk naczynioruchowy, odma opłucnowa, pancytopenia, perforacja przewodu pokarmowego, piodermia zgorzelinowa, przemijający napad niedokrwienny, rabdomioliza, rak nerkowokomórkowy z przerzutami, rozsiane krzepnięcie wewnątrznaczyniowe, rozwarstwienie tętnicy, rumień wielopostaciowy, torsade de pointes, udar mózgu, wysięk osierdziowy, zapalenie tarczycy, zapalenie trzustki, zastoinowa niewydolność serca, zator tętnicy płucnej, zawał mięśnia sercowego, zespół nerczycowy, zespół odwracalnej tylnej encefalopatii, zespół ręka-stopa, zespół Stevensa-Johnsona, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ostenil 70 70 mg
Profil bezpieczeństwa alendronianu został potwierdzony w badaniach klinicznych trwających od 1 do 3 lat u kobiet po menopauzie z osteoporozą. W badaniu jednorocznym porównującym dawkę 70 mg raz w tygodniu (n=519) z dawką 10 mg raz dziennie (n=370) stwierdzono podobny profil działań niepożądanych. W badaniach trzyletnich (alendronian 10 mg/dobę: n=196; placebo: n=397) częstość działań niepożądanych była zbliżona w obu grupach. Najczęściej zgłaszane działania niepożądane obejmowały dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego, takie jak ból brzucha (do 6,6%), niestrawność (do 3,6%), zarzucanie kwaśnej treści do przełyku (do 4,3%), nudności (do 4,0%) oraz wzdęcia i zaparcia. Rzadziej obserwowano poważniejsze powikłania, takie jak owrzodzenia przełyku, perforacje czy krwawienia z górnego odcinka przewodu pokarmowego.
alendronian sodu, bisfosfoniany, choroba wrzodowa żołądka, dysfagia, dyspepsja, hipokalcemia, krwawienie z górnego odcinka przewodu pokarmowego, kurcze mięśni, martwica kości przewodu słuchowego, martwica kości szczęki, nadżerki przełyku, obrzęk naczynioruchowy, okres pomenopauzalny, osteoporoza, owrzodzenie przełyku, perforacja przewodu pokarmowego, reakcja ostrej fazy, refluks żołądkowo-przełykowy, smoliste stolce, toksyczno-rozpływna martwica naskórka, zapalenie błony naczyniowej oka, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie nadtwardówki, zapalenie przełyku, zapalenie twardówki, zawroty głowy błędnikowe, zespół Stevensa-Johnsona, złamanie przeciążeniowe - Leksykon leków
Działania niepożądane – Aglan 15 mg
Meloksykam w dawce 15 mg/1,5 ml (Aglan, roztwór do wstrzykiwań) wykazuje profil działań niepożądanych typowy dla NLPZ, z dominującymi objawami ze strony układu pokarmowego, takimi jak dyspepsja, nudności, wymioty, ból brzucha, zaparcia, wzdęcia i biegunka. Poważne powikłania obejmują chorobę wrzodową, perforację oraz krwawienia z przewodu pokarmowego, które szczególnie u osób starszych mogą prowadzić do zgonu. Działania niepożądane klasyfikowane są według częstości występowania: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do ≤1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000), bardzo rzadko (<1/10 000) oraz nieznana. W badaniach klinicznych obejmujących 15 197 pacjentów stosujących meloksykam doustnie w dawkach 7,5 mg lub 15 mg przez okres do 1 roku, odnotowano także działania niepożądane ze strony układu sercowo-naczyniowego (obrzęki, nadciśnienie tętnicze, niewydolność serca) oraz ryzyko tętniczych zdarzeń zakrzepowych (zawał mięśnia sercowego, udar mózgu), zwłaszcza przy długotrwałym stosowaniu wysokich dawek.
agranulocytoza, biegunka, ból brzucha, choroba Leśniowskiego-Crohna, choroba wrzodowa, dyspepsja, krwawienie z przewodu pokarmowego, martwica brodawek nerkowych, meloksykam, nadciśnienie tętnicze, niedokrwistość, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, nudności, obrzęk, ostra martwica kanalików nerkowych, ostra niewydolność nerek, perforacja przewodu pokarmowego, pokrzywka, skórne działania niepożądane, śródmiąższowe zapalenie nerek, świąd, tętnicze zdarzenie zakrzepowe, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, udar mózgu, układ pokarmowy, wrzód trawienny, wrzodziejące zapalenie jamy ustnej, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie jelita grubego, zawał mięśnia sercowego, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Acatar Zatoki Tabs
Produkt leczniczy Acatar Zatoki Tabs zawiera ibuprofen w dawce 200 mg oraz fenylefryny chlorowodorek 6,1 mg, co wymaga szczególnej ostrożności podczas stosowania, zwłaszcza u pacjentów z grup ryzyka. Ibuprofen, jako niesteroidowy lek przeciwzapalny (NLPZ), niesie ryzyko powikłań ze strony przewodu pokarmowego, takich jak krwawienia, owrzodzenia i perforacje, które mogą wystąpić nawet bez objawów prodromalnych. Ryzyko to jest zwiększone u osób w podeszłym wieku, z chorobą wrzodową w wywiadzie, stosujących jednocześnie doustne kortykosteroidy, leki przeciwkrzepliwe lub przeciwpłytkowe. W takich przypadkach zaleca się stosowanie najmniejszej skutecznej dawki przez możliwie najkrótszy czas oraz rozważenie terapii ochronnej inhibitorami pompy protonowej lub mizoprostolem. Ponadto, u pacjentów z chorobami zapalnymi jelit (wrzodziejące zapalenie jelita grubego, choroba Leśniowskiego-Crohna) stosowanie leku może nasilać objawy choroby.
agregacja płytek krwi, astma oskrzelowa, choroba Leśniowskiego-Crohna, choroba niedokrwienna serca, czynność wątroby, incydent zatorowo-zakrzepowy, inhibitor cyklooksygenazy-2, inhibitor pompy protonowej, mieszana choroba tkanki łącznej, morfologia krwi, nefropatia analgetyczna, niesteroidowy lek przeciwzapalny, ostra uogólniona osutka krostkowa, owrzodzenie przewodu pokarmowego, perforacja przewodu pokarmowego, pozaszpitalne bakteryjne zapalenie płuc, reakcja nadwrażliwości, skurcz oskrzeli, toczeń rumieniowaty układowy, toksyczne martwicze oddzielanie naskórka, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, wstrząs anafilaktyczny, zastoinowa niewydolność serca, zawał mięśnia sercowego, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ibuprom Max Rapid 400 mg
Ibuprofen stosowany w dawkach dostępnych bez recepty do 1200 mg/dobę przez krótki okres najczęściej powoduje działania niepożądane ze strony przewodu pokarmowego, takie jak ból brzucha, nudności, niestrawność, a rzadziej poważne powikłania jak wrzody trawienne, perforacja czy krwawienie, które mogą mieć charakter śmiertelny, zwłaszcza u osób starszych. Długotrwałe stosowanie wysokich dawek (do 2400 mg/dobę) wiąże się z niewielkim wzrostem ryzyka incydentów zakrzepowo-zatorowych, w tym zawału mięśnia sercowego i udaru mózgu. Inne rzadkie działania niepożądane obejmują zaburzenia hematopoezy (np. agranulocytoza, pancytopenia), reakcje nadwrażliwości (anafilaksja, obrzęk naczynioruchowy), aseptyczne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, nefrotoksyczność oraz ciężkie reakcje skórne (zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka).
agranulocytoza, anafilaksja, aseptyczne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, astma, choroba Leśniowskiego-Crohna, hipernatremia, ibuprofen, incydent zakrzepowo-zatorowy, krwawienie z przewodu pokarmowego, leukopenia, martwica brodawek nerkowych, mieszana choroba tkanki łącznej, nadciśnienie tętnicze, niedokrwistość, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, ostra uogólniona osutka krostkowa, pancytopenia, perforacja przewodu pokarmowego, reakcja nadwrażliwości, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, szum uszny, tętniczy incydent zatorowo-zakrzepowy, toczeń rumieniowaty układowy, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, trombocytopenia, udar mózgu, wrzód trawienny, wrzodziejące zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie hematopoezy, zaburzenie psychotyczne, zawał mięśnia sercowego, zespół DRESS, zespół Kounisa, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Działania niepożądane – Sunitinib Synthon 12,5 mg
Sunitynib jabłczan, dostępny w kapsułkach o dawkach 12,5 mg, 25 mg i 50 mg, jest stosowany w leczeniu nowotworów podścieliskowych przewodu pokarmowego (GIST), przerzutowego raka nerkowokomórkowego (MRCC) oraz nowotworów neuroendokrynnych trzustki (pNET). Profil bezpieczeństwa opiera się na danych od 7115 pacjentów, u których odnotowano poważne działania niepożądane, w tym niewydolność nerek, serca, zator tętnicy płucnej, perforację przewodu pokarmowego oraz krwotoki z różnych układów. Często występują także zaburzenia hematologiczne, takie jak neutropenia (stopień 3 u 10-16%, stopień 4 u 1,6-2,4%), małopłytkowość (stopień 3 u 3,7-8,2%, stopień 4 u 0,4-1,2%) i niedokrwistość. Krwawienia, w tym krwotoki z guza, obserwowano u 18-39% pacjentów w zależności od typu nowotworu i fazy leczenia, z ciężkimi krwotokami (stopień ≥3) u 4,5% pacjentów z MRCC. Ponadto, terapia może indukować niedoczynność tarczycy, nadciśnienie tętnicze, zaburzenia ze strony przewodu pokarmowego oraz reakcje nadwrażliwości, w tym obrzęk naczynioruchowy.
białkomocz, dysfagia, erytrodyzestezja dłoniowo-podeszwowa, kardiomiopatia, krwotok do jamy otrzewnowej, krwotok mózgowy, krwotok płucny, leukopenia, limfopenia, małopłytkowość, martwica kości szczęki, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, martwicze zapalenie powięzi, mikroangiopatia zakrzepowa, miopatia, nadciśnienie tętnicze, nadczynność tarczycy, neuropatia obwodowa, neutropenia, niedoczynność tarczycy, niedokrwienie mięśnia sercowego, niedokrwistość, niewydolność nadnerczy, niewydolność nerek, niewydolność oddechowa, niewydolność serca, niewydolność wielonarządowa, nowotwór neuroendokrynny trzustki, nowotwór podścieliskowy przewodu pokarmowego, obrzęk naczynioruchowy, odma opłucnowa, pancytopenia, parestezja, perforacja przewodu pokarmowego, piodermia zgorzelinowa, posocznica, rabdomioliza, rak nerkowokomórkowy z przerzutami, rozsiane wykrzepianie wewnątrznaczyniowe, rumień wielopostaciowy, sunitynibu jabłczan, torsade de pointes, udar mózgu, wydłużenie odstępu QT, wysięk osierdziowy, zakażenie grzybicze, zakażenie wirusowe, zakrzepica żył głębokich, zapalenie jamy ustnej, zapalenie jelita grubego, zapalenie pęcherzyka żółciowego, zapalenie przełyku, zapalenie tarczycy, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zator tętnicy płucnej, zawał mięśnia sercowego, zespół nerczycowy, zespół odwracalnej tylnej encefalopatii, zespół ostrego rozpadu guza, zespół ręka-stopa, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Klertis 50 mg
Sunitynib, substancja czynna leku Klertis, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, od łagodnych do potencjalnie zagrażających życiu. Do najcięższych powikłań należą niewydolność nerek i serca, zator tętnicy płucnej, perforacja przewodu pokarmowego oraz różnorodne krwotoki, w tym mózgowe i z guza nowotworowego. Często obserwuje się nadciśnienie tętnicze (do 33,9% u pacjentów z MRCC), zaburzenia hematologiczne (neutropenia stopnia 3. i 4. u 10-16% pacjentów, małopłytkowość stopnia 3. i 4. do 8,2%), a także niedoczynność tarczycy rozwijającą się u 6,2-16% chorych w zależności od wskazania. Krwawienia występują u 18-39% pacjentów, z krwotokami stopnia ≥3 u 4,5% chorych z MRCC. Zgłaszano również rzadkie, ale poważne zdarzenia, takie jak zespół odwracalnej tylnej encefalopatii, miopatia, rabdomioliza, martwica kości szczęki i żuchwy oraz wydłużenie odstępu QTc (>500 ms u 0,5% pacjentów). Długoterminowa terapia (≥2 lat) nie wiązała się z pojawieniem się nowych działań niepożądanych, choć częstość niedoczynności tarczycy wzrastała z czasem.
dysfunkcja wątroby, encefalopatia hiperamoniczna, erytrodyzestezja dłoniowo-podeszwowa, frakcja wyrzutowa lewej komory, krwawienie z przewodu pokarmowego, krwotok, krwotok mózgowy, lewokomorowa niewydolność serca, małopłytkowość, martwica kości szczęki, mikroangiopatia zakrzepowa, nadciśnienie tętnicze, nadczynność tarczycy, nekrotyczne zapalenie powięzi, neuropatia obwodowa, neutropenia, niedoczynność tarczycy, niedokrwistość, niewydolność nadnerczy, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wątroby, niewydolność wielonarządowa, nowotwór podścieliskowy przewodu pokarmowego, nowotwory neuroendokrynne trzustki, obrzęk naczynioruchowy, odma opłucnowa, pancytopenia, perforacja przewodu pokarmowego, piodermia zgorzelinowa, przemijający atak niedokrwienny, rabdomioliza, rak nerkowokomórkowy z przerzutami, rozsiane krzepnięcie wewnątrznaczyniowe, sunitynib, udar mózgu, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia smaku, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zastoinowa niewydolność serca, zator tętnicy płucnej, zatorowość płucna, zespół odwracalnej tylnej leukoencefalopatii, zespół ostrego rozpadu guza, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa