perforacja przewodu pokarmowego
Perforacja przewodu pokarmowego to stan nagłego zagrożenia życia, w którym dochodzi do powstania otworu w ścianie narządu przewodu pokarmowego, umożliwiającego wydostanie się jego zawartości do jamy otrzewnej. Najczęściej perforacja dotyczy żołądka, dwunastnicy lub jelita grubego.
Główne przyczyny perforacji przewodu pokarmowego to choroba wrzodowa, nowotwory, zapalenie uchyłków jelita, ciała obce, urazy, jatrogenne uszkodzenia podczas procedur endoskopowych oraz martwicze zapalenie jelit. Typowe objawy to nagły, silny ból brzucha o charakterze rozlanym, objawy otrzewnowe, wzdęcie brzucha oraz objawy wstrząsu septycznego.
Diagnostyka obejmuje badanie przedmiotowe, badania laboratoryjne (podwyższone parametry zapalne), oraz badania obrazowe – RTG jamy brzusznej z uwidocznieniem wolnego powietrza pod kopułą przepony oraz tomografię komputerową. Leczenie perforacji przewodu pokarmowego jest zawsze chirurgiczne i wymaga pilnej interwencji. Polega na zaopatrzeniu miejsca perforacji, toalecie jamy otrzewnej oraz antybiotykoterapii o szerokim spektrum.
Rokowanie zależy od czasu, jaki upłynął od perforacji do interwencji chirurgicznej, lokalizacji perforacji, stanu ogólnego pacjenta oraz chorób współistniejących. Wczesne rozpoznanie i leczenie znacząco poprawia rokowanie, natomiast opóźnienie leczenia zwiększa ryzyko rozwoju zapalenia otrzewnej, wstrząsu septycznego i zgonu.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Modafen Grip 200 mg + 5 mg
Modafen Grip to preparat zawierający ibuprofen (200 mg) oraz chlorowodorek fenylefryny (5 mg), z których każdy wykazuje odrębny profil działań niepożądanych. Ibuprofen, jako NLPZ, najczęściej powoduje działania niepożądane ze strony przewodu pokarmowego, takie jak niestrawność, nudności, wymioty, biegunka, wzdęcia i zaparcia (bardzo często, ≥1/10), a także ból brzucha (często, ≥1/100 do <1/10). Rzadziej obserwuje się poważne powikłania, w tym wrzód żołądka, perforację i krwotok (rzadko, ≥1/10 000 do <1/1000). Istnieje także niewielkie ryzyko incydentów zatorowo-zakrzepowych przy dawkach ibuprofenu do 2400 mg/dobę, a także obrzęków, nadciśnienia i niewydolności serca. Fenylefryna, agonista receptorów α1-adrenergicznych, najczęściej wywołuje działania niepożądane ze strony układu nerwowego i sercowo-naczyniowego, takie jak ból głowy, zawroty głowy i bezsenność (często, ≥1/100 do <1/10), a także rzadko nerwowość i bradykardię odruchową po podaniu dożylnym u pacjentów z nadciśnieniem.
agonista receptorów alfa-1-adrenergicznych, agranulocytoza, anafilaksja, arytmia, aseptyczne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, bradykardia odruchowa, choroba Crohna, fenylefryna, incydent zatorowo-zakrzepowy, jaskra z zamkniętym kątem przesączania, kołatanie serca, krwiomocz, krwotok z przewodu pokarmowego, lek sympatykomimetyczny, leukopenia, mieszana choroba tkanki łącznej, nadciśnienie tętnicze, niedokrwistość, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, ostra uogólniona osutka krostkowa, pancytopenia, perforacja przewodu pokarmowego, pokrzywka, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, śródmiąższowe zapalenie nerek, światłowstręt, tachykardia, toczeń rumieniowaty układowy, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, trombocytopenia, udar mózgu, wrzód żołądka, wrzodziejące zapalenie jamy ustnej, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenia czynności wątroby, zaostrzenie astmy, zapalenie okrężnicy, zapalenie pęcherza moczowego, zawał mięśnia sercowego, zespół DRESS, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Nalgesin Mini 220 mg
Lek Nalgesin Mini zawiera 220 mg naproksenu sodowego (odpowiadającego 200 mg naproksenu) i posiada liczne bezwzględne przeciwwskazania do stosowania. Należą do nich nadwrażliwość na naproksen lub substancje pomocnicze, a także historia astmy, polipów nosa, zapalenia błony śluzowej nosa, pokrzywki czy reakcji anafilaktycznych po NLPZ. Przeciwwskazany jest u pacjentów z aktywną lub nawracającą chorobą wrzodową żołądka i/lub dwunastnicy, krwawieniami z przewodu pokarmowego, a także u osób z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby i nerek. Ponadto, lek jest niewskazany w ciężkiej niewydolności serca oraz w ostatnim trymestrze ciąży ze względu na ryzyko przedwczesnego zamknięcia przewodu tętniczego u płodu i zwiększone ryzyko krwawień. Przeciwwskazania obejmują także krwawienia naczyniowo-mózgowe i inne aktywne krwawienia oraz stosowanie u dzieci poniżej 2 lat ze względu na brak danych bezpieczeństwa.
astma, choroba naczyń obwodowych, choroba niedokrwienna serca, choroba wrzodowa dwunastnicy, choroba wrzodowa żołądka, działanie przeciwpłytkowe, heparyna drobnocząsteczkowa, krwawienie naczyniowo-mózgowe, krwawienie z przewodu pokarmowego, lek gastroprotekcyjny, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwzakrzepowy, metotreksat, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na naproksen sodowy, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, niewydolność serca, perforacja przewodu pokarmowego, pokrzywka, polipy nosa, przewód tętniczy płodu, reakcja anafilaktoidalna, reakcja anafilaktyczna, retencja płynów, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, skurcz oskrzeli, trzeci trymestr ciąży, warfaryna, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zapalenie błony śluzowej nosa - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Asikreba
Sunitynib (Asikreba) wymaga ścisłego monitorowania ze względu na liczne potencjalne działania niepożądane, w tym ciężkie reakcje skórne (np. SJS, TEN, EM), krwotoki (zwłaszcza z nosa i guzów), zaburzenia hematologiczne (neutropenia, małopłytkowość, niedokrwistość), nadciśnienie tętnicze (ciśnienie skurczowe >200 mmHg, rozkurczowe >110 mmHg), kardiomiopatię z obniżeniem LVEF, wydłużenie QT i ryzyko torsade de pointes. Zaleca się unikanie jednoczesnego stosowania z silnymi inhibitorami lub induktorami CYP3A4 ze względu na zmiany stężenia leku w osoczu. Przed terapią i w trakcie leczenia należy wykonywać badania morfologii krwi, czynności tarczycy, parametrów wątrobowych (AlAT, AspAT, bilirubina) oraz monitorować ciśnienie tętnicze i funkcję serca (LVEF). W przypadku ciężkich działań niepożądanych, takich jak SJS, TEN, niewydolność serca, ciężkie krwotoki, zapalenie trzustki czy mikroangiopatia zakrzepowa, konieczne jest przerwanie leczenia. U pacjentów z czynnikami ryzyka kardiologicznego lub wcześniejszymi incydentami sercowymi sunitynib stosować ze szczególną ostrożnością, a u wszystkich pacjentów zaleca się okresowe badania kardiologiczne i kontrolę elektrolitów.
czynnik krzepnięcia, frakcja wyrzutowa lewej komory, hepatotoksyczność, hipoglikemia, induktor CYP3A4, inhibitor CYP3A4, kardiomiopatia, krwioplucie, krwotok płucny, lek przeciwzakrzepowy, małopłytkowość, martwica kości szczęki, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, martwicze zapalenie powięzi, mikroangiopatia zakrzepowa, morfologia krwi, nadciśnienie tętnicze, nadczynność tarczycy, neutrofil, niedoczynność tarczycy, niedokrwienie mięśnia sercowego, niedokrwistość, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, perforacja przewodu pokarmowego, piodermia zgorzelinowa, przemijający napad niedokrwienny, rozwarstwienie tętnicy, rumień wielopostaciowy, torsade de pointes, udar naczyniowy mózgu, wydłużenie odstępu QT, zakrzepica żył głębokich, zapalenie mięśnia sercowego, zapalenie przełyku, zapalenie trzustki, zastoinowa niewydolność serca, zator tętnicy płucnej, zawał mięśnia sercowego, zawał mózgu, zespół nerczycowy, zespół odwracalnej tylnej leukoencefalopatii, zespół ostrego rozpadu guza, zespół Stevensa-Johnsona, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Profenid 100 mg
Ketoprofen, substancja czynna Profenid 100 mg, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które obejmują różne układy i narządy. W zakresie hematologicznym rzadko występuje niedokrwistość z krwawienia, a z częstością nieznaną obserwuje się agranulocytozę, trombocytopenię, zahamowanie czynności szpiku, niedokrwistość hemolityczną oraz leukopenię. Reakcje anafilaktyczne, w tym wstrząs anafilaktyczny, również należą do działań o nieznanej częstości, stanowiąc zagrożenie życia. Zaburzenia psychiczne, takie jak depresja, omamy, stan splątania i zaburzenia nastroju, oraz neurologiczne (bóle i zawroty głowy, senność, parestezje, jałowe zapalenie opon mózgowych, drgawki) występują z różną częstością. W obrębie układu sercowo-naczyniowego odnotowano niewydolność serca, migotanie przedsionków, nadciśnienie tętnicze, rozszerzenie naczyń i zapalenie naczyń. Ze strony układu oddechowego rzadko pojawia się duszność i napad astmy, a z częstością nieznaną skurcz oskrzeli i zapalenie błony śluzowej nosa. Częstość występowania działań niepożądanych ze strony przewodu pokarmowego jest wysoka i obejmuje niestrawność, nudności, bóle brzucha i wymioty, a także zaparcia, biegunkę, wzdęcia, zapalenie błony śluzowej żołądka, owrzodzenia i poważne powikłania jak krwawienia, perforacje i zapalenie trzustki. Doustne stosowanie ketoprofenu w dawce 200 mg/dobę zwiększa ryzyko krwawień z przewodu pokarmowego, które rośnie wraz z dawką.
agranulocytoza, cewkowo-śródmiąższowe zapalenie nerek, choroba Crohna, dyspepsja, hiperkaliemia, hiponatremia, jałowe zapalenie opon mózgowych, ketoprofen, krwawienie z przewodu pokarmowego, leukocytoklastyczne zapalenie naczyń, leukopenia, migotanie przedsionków, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na światło, napad astmy, niedokrwistość hemolityczna, niedokrwistość pokrwotoczna, niewydolność serca, obrzęk, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, osutka krostkowa, owrzodzenie żołądka, parestezja, perforacja przewodu pokarmowego, podwyższone aminotransferazy, reakcja anafilaktyczna, skurcz oskrzeli, szumy uszne, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, trombocytopenia, wstrząs anafilaktyczny, zahamowanie czynności szpiku kostnego, zapalenie błony śluzowej nosa, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawroty głowy obwodowe, zawroty głowy ośrodkowe, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon substancji czynnych
Prednizon – Przeciwwskazania stosowania
Prednizon, glikokortykosteroid o silnym działaniu przeciwzapalnym i immunosupresyjnym, posiada bezwzględne przeciwwskazania obejmujące nadwrażliwość na substancję czynną oraz substancje pomocnicze (np. laktozę) oraz układowe zakażenia grzybicze, które wykluczają jego stosowanie. Charakterystyki preparatów takich jak Esotkaleno, Medoxa i Rectodelt wskazują, że poza tymi przeciwwskazaniami nie ma innych bezwzględnych ograniczeń do krótkotrwałego stosowania prednizonu w stanach zagrożenia życia. W przypadku Rectodelt, szczególnie w formie czopków, konieczna jest indywidualna ocena stosunku korzyści do ryzyka, uwzględniająca potencjalne działania niepożądane.
biodostępność, bisfosfonian, choroba zakrzepowo-zatorowa, cukrzyca, demineralizacja kości, działanie immunosupresyjne, glikokortykosteroid, gospodarka elektrolitowa, gospodarka węglowodanowa, jaskra, jaskra zamkniętego kąta, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na prednizon, niewydolność nerek, niewydolność serca, osteoporoza, perforacja przewodu pokarmowego, suplementacja wapnia, układowe zakażenie grzybicze, wrzód żołądka i dwunastnicy, zaburzenie gospodarki węglowodanowej, zaburzenie psychiczne, zakażenie bakteryjne, zakrzepica, zawał mięśnia sercowego - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Dekenor 50 mg/2 ml
Lek Dekenor (deksketoprofen) w postaci roztworu do wstrzykiwań/infuzji (50 mg/2 ml) jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na deksketoprofen, inne NLPZ lub substancje pomocnicze, a także u osób z historią reakcji alergicznych na NLPZ, takich jak napad astmy, skurcz oskrzeli, polipy nosa, pokrzywka czy obrzęk naczynioruchowy. Nie należy stosować leku u pacjentów z aktywnym lub przebytym krwawieniem z przewodu pokarmowego, chorobą wrzodową, chorobą Leśniowskiego-Crohna, wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego, przewlekłą niestrawnością, ciężką niewydolnością serca, umiarkowanym lub ciężkim upośledzeniem czynności nerek (klirens kreatyniny ≤59 ml/min), ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby (Child-Pugh 10-15), skazą krwotoczną, ciężkim odwodnieniem oraz u kobiet w III trymestrze ciąży i w okresie laktacji. Centralne podawanie jest przeciwwskazane ze względu na zawartość etanolu.
choroba Leśniowskiego-Crohna, choroba wrzodowa żołądka, ciężka niewydolność serca, ciężkie odwodnienie, czynne krwawienie, deksketoprofen, działanie niepożądane, fibrat, interakcja lekowa, ketoprofen, klirens kreatyniny, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, nadwrażliwość, napad astmy, niesteroidowy lek przeciwzapalny, obrzęk naczynioruchowy, okres laktacji, ostry nieżyt błony śluzowej nosa, perforacja przewodu pokarmowego, podanie dokanałowe, podanie nadtwardówkowe, pokrzywka, polipy nosa, przewlekła niestrawność, reakcja fotoalergiczna, reakcja fototoksyczna, roztwór do wstrzykiwań, skaza krwotoczna, skurcz oskrzeli, trzeci trymestr ciąży, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, wskaźnik Child-Pugh, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie krzepnięcia, zaburzenie przebiegające z krwawieniem - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ibuprom Max Sprint 400 mg
Ibuprom Max Sprint zawiera ibuprofen w dawce 400 mg i należy do grupy niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ), które charakteryzują się specyficznym profilem działań niepożądanych. Najczęściej obserwowane są zaburzenia ze strony przewodu pokarmowego, obejmujące niestrawność, ból brzucha, nudności (częstość niezbyt często: 1/1000 do <1/100), a także poważne powikłania, takie jak owrzodzenia żołądka i dwunastnicy, perforacje oraz krwawienia (bardzo rzadko: <1/10 000), które mogą manifestować się smołowatymi stolcami lub krwawymi wymiotami i wymagają natychmiastowej interwencji. Objawy neurologiczne, takie jak bóle głowy (niezbyt często) oraz zawroty głowy, zaburzenia snu i jałowe zapalenie opon mózgowych (rzadko), również wymagają uwagi klinicznej, zwłaszcza u pacjentów z chorobami autoimmunologicznymi. Bardzo rzadko zgłaszano depresję, reakcje psychotyczne oraz szumy uszne, które mogą wskazywać na ototoksyczność.
agranulocytoza, alergiczny zawał mięśnia sercowego, anemia, choroba Leśniowskiego-Crohna, ciężkie skórne działania niepożądane, dysfagia, ibuprofen, incydent zatorowo-zakrzepowy, jałowe zapalenie opon mózgowych, krwawienie z przewodu pokarmowego, leukopenia, martwica brodawek nerkowych, mieszana choroba tkanki łącznej, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność wątroby, ostra niewydolność nerek, ostra uogólniona osutka krostkowa, ostre zapalenie wątroby, owrzodzenie żołądka, pancytopenia, perforacja przewodu pokarmowego, rumień wielopostaciowy, śródmiąższowe zapalenie nerek, szumy uszne, toczeń rumieniowaty układowy, toksyczne martwicze oddzielanie naskórka, trombocytopenia, wrzodziejące zapalenie jamy ustnej, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie czynności wątroby, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie okrężnicy, zespół DRESS, zespół Kounisa, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Elecoxel 200 mg
Elecoxel, zawierający celekoksyb, wykazuje szeroki profil działań niepożądanych potwierdzony danymi z 12 badań klinicznych (do 12 tygodni, dawki 100-800 mg/dobę), badań długoterminowych (do 3 lat, dawka 400 mg/dobę) oraz obserwacji porejestracyjnych obejmujących ponad 70 milionów pacjentów. Najczęściej zgłaszane działania niepożądane to zakażenia górnych dróg oddechowych, hipercholesterolemia, bezsenność, zawroty głowy, nadciśnienie tętnicze, objawy ze strony przewodu pokarmowego (bóle brzucha, biegunka, nudności, wymioty) oraz podwyższenie aktywności enzymów wątrobowych. Rzadziej obserwowano poważne reakcje, takie jak zawał mięśnia sercowego, niewydolność serca, krwawienia z przewodu pokarmowego, reakcje anafilaktyczne, zespół Stevensa-Johnsona czy toksyczną nekrolizę naskórka. Działania niepożądane zostały sklasyfikowane zgodnie z MedDRA, a ich częstość występowania waha się od bardzo często (≥1/10) do bardzo rzadko (<1/10 000).
agranulocytoza, ból brzucha, celekoksyb, choroba zwyrodnieniowa stawów, drgawki, dyspepsja, hipercholesterolemia, hiperkaliemia, inhibitor COX-2, kołatanie serca, krwawienie z przewodu pokarmowego, krwotok do gałki ocznej, krwotok śródmózgowy, leukopenia, małopłytkowość, nadciśnienie tętnicze, niedokrwistość, niewydolność serca, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, owrzodzenie żołądka i dwunastnicy, pancytopenia, perforacja przewodu pokarmowego, polip gruczolakowaty, reumatoidalne zapalenie stawów, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, śródmiąższowe zapalenie nerek, tachykardia, toksyczna nekroliza naskórka, udar mózgu, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenia rytmu serca, zakażenie dróg moczowych, zakażenie górnych dróg oddechowych, zakrzepica żył głębokich, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, zapalenie naczyń, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, zapalenie płuc, zapalenie spojówek, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zapalenie zatok, zapalenie żołądka, zawał mięśnia sercowego, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry, żółtaczka - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Dololibre
Produkt Dololibre (naproksen, 50 mg/ml, zawiesina doustna) powinien być stosowany zgodnie z zasadą najmniejszej skutecznej dawki przez możliwie najkrótszy czas, aby zminimalizować ryzyko działań niepożądanych, zwłaszcza ze strony układu sercowo-naczyniowego i przewodu pokarmowego. Nie zaleca się łączenia naproksenu z innymi NLPZ, w tym selektywnymi inhibitorami COX-2, ze względu na zwiększone ryzyko powikłań bez poprawy skuteczności. W przypadku objawów takich jak krwawienie z przewodu pokarmowego, zaburzenia widzenia czy ubytek słuchu, leczenie należy natychmiast przerwać. Szczególną ostrożność wymaga stosowanie u pacjentów z nadciśnieniem tętniczym, zastoinową niewydolnością serca, chorobą niedokrwienną serca, chorobami naczyń mózgowych oraz u osób z czynnikami ryzyka sercowo-naczyniowego (np. cukrzyca, palenie tytoniu), gdzie konieczne jest monitorowanie parametrów życiowych i rozważenie stosunku korzyści do ryzyka.
astma oskrzelowa, choroba Leśniowskiego-Crohna, choroba naczyń mózgowych, choroba niedokrwienna serca, choroba tętnic obwodowych, doustny kortykosteroid, hiperlipidemia, inhibitor pompy protonowej, katar sienny, krwawienie z przewodu pokarmowego, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwzakrzepowy, mizoprostol, nadciśnienie tętnicze, niesteroidowy lek przeciwzapalny, obrzęk naczynioruchowy, owrzodzenie przewodu pokarmowego, perforacja przewodu pokarmowego, pokrzywka, przewlekła obturacyjna choroba płuc, selektywny inhibitor COX-2, selektywny inhibitor zwrotnego wychwytu serotoniny, skurcz oskrzeli, udar mózgu, wrzód trawienny, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zastoinowa niewydolność serca, zawał mięśnia sercowego - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Diclac 150 Duo
Diclac 150 Duo, zawierający diklofenak, powinien być stosowany w najmniejszej skutecznej dawce i przez najkrótszy możliwy czas, aby zminimalizować ryzyko powikłań, zwłaszcza ze strony przewodu pokarmowego i układu krążenia. Istotne jest monitorowanie pacjentów z chorobą wrzodową żołądka i/lub dwunastnicy, osób w podeszłym wieku oraz tych przyjmujących leki zwiększające ryzyko krwawień (kortykosteroidy, leki przeciwzakrzepowe, przeciwpłytkowe, SSRI). W przypadku wystąpienia krwawienia lub owrzodzenia przewodu pokarmowego należy natychmiast przerwać leczenie. U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby konieczny jest ścisły nadzór i regularne monitorowanie enzymów wątrobowych, a w przypadku utrzymujących się nieprawidłowości lub objawów klinicznych leczenie należy przerwać. Diklofenak może również powodować zatrzymanie płynów i obrzęki, co wymaga ostrożności u pacjentów z niewydolnością serca, nerek, nadciśnieniem tętniczym oraz u osób starszych.
agregacja płytek krwi, alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, brak laktazy, choroba Leśniowskiego-Crohna, choroba wrzodowa żołądka, cukrzyca, diklofenak, enzym wątrobowy, hiperlipidemia, inhibitor cyklooksygenazy-2, inhibitor pompy protonowej, lek moczopędny, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwzakrzepowy, mizoprostol, nadciśnienie tętnicze, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nietolerancja galaktozy, obrzęk błony śluzowej nosa, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk Quinckego, perforacja przewodu pokarmowego, polip nosa, porfiria wątrobowa, powikłania żołądkowo-jelitowe, przewlekła obturacyjna choroba płuc, reakcja anafilaktyczna, reakcja rzekomoanafilaktyczna, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, udar mózgu, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie hemostazy, zakrzepica tętnic, zastoinowa niewydolność serca, zawał serca, zespół Stevensa-Johnsona, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Działania niepożądane – Pazopanib Pharmascience 200 mg
Pazopanib Pharmascience, dostępny w dawkach 200 mg i 400 mg w formie tabletek powlekanych, jest stosowany w leczeniu raka nerkowokomórkowego (RCC) oraz mięsaków tkanek miękkich (STS). Profil bezpieczeństwa opiera się na danych z badań klinicznych obejmujących 1149 pacjentów z RCC i 382 z STS. Najpoważniejsze działania niepożądane, występujące u mniej niż 1% pacjentów, obejmują zaburzenia naczyniowo-mózgowe (przemijające napady niedokrwienne, udar niedokrwienny, zawał mózgu), sercowo-naczyniowe (niedokrwienie mięśnia sercowego, zawał serca, zaburzenia rytmu serca typu torsade de pointes, wydłużenie odstępu QT), perforacje i przetoki przewodu pokarmowego oraz krwotoki z płuc, przewodu pokarmowego i mózgu. U pacjentów z STS dodatkowo obserwowano żylne powikłania zakrzepowo-zatorowe, zaburzenia czynności lewej komory serca oraz odma opłucnową. Poważne powikłania, takie jak krwotok z przewodu pokarmowego, krwotok z płuc, zaburzenia czynności wątroby, perforacja przewodu pokarmowego i udar niedokrwienny mózgu, mogą prowadzić do zgonu i wymagają intensywnego monitorowania klinicznego.
aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, dyspepsja, hepatotoksyczność, jadłowstręt, krwioplucie, krwotok z płuc, krwotok z przewodu pokarmowego, mięsak tkanek miękkich, nadciśnienie tętnicze, niedokrwienie mięśnia sercowego, odma opłucnowa, pazopanib, perforacja przewodu pokarmowego, powikłanie zakrzepowo-zatorowe, przełom nadciśnieniowy, przemijający napad niedokrwienny, rak nerkowokomórkowy, torsade de pointes, udar niedokrwienny mózgu, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie czynności lewej komory serca, zaburzenie czynności serca, zaburzenie czynności wątroby, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, zawał mózgu, zawał serca, zespół erytrodyzestezji dłoniowo-podeszwowej, złuszczająca wysypka - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Napritum
Naproksen, jako niesteroidowy lek przeciwzapalny (NLPZ), wymaga stosowania w najmniejszej skutecznej dawce przez możliwie najkrótszy czas, aby zminimalizować ryzyko działań niepożądanych. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z chorobami przewodu pokarmowego, zaburzeniami krzepnięcia, astmą oskrzelową, nadwrażliwością na NLPZ oraz u osób z niewydolnością wątroby (zwłaszcza marskością) i nerek. Naproksen może powodować poważne powikłania, takie jak owrzodzenia i krwawienia z przewodu pokarmowego, szczególnie u osób starszych, stosujących wysokie dawki NLPZ lub leki zwiększające ryzyko krwawień (kortykosteroidy, leki przeciwzakrzepowe, SSRI). Zaleca się monitorowanie czynności nerek i wątroby oraz unikanie jednoczesnego stosowania z innymi NLPZ, w tym inhibitorami COX-2. Dawka dobowa do 1000 mg wiąże się z niewielkim ryzykiem incydentów sercowo-naczyniowych, jednak u pacjentów z chorobami układu krążenia konieczna jest szczególna ostrożność.
agregacja płytek krwi, aseptyczne zapalenie opon mózgowych, astma oskrzelowa, białkomocz, choroba Crohna, choroba naczyń mózgowych, choroba niedokrwienna serca, choroba przewodu pokarmowego, choroba tętnic obwodowych, ciężka reakcja skórna, enzym wątrobowy, incydent zatorowo-zakrzepowy, krwawienie z przewodu pokarmowego, krwiomocz, marskość wątroby, martwica brodawek nerkowych, mieszana choroba tkanki łącznej, nadciśnienie tętnicze, nietolerancja galaktozy, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk tarczy nerwu wzrokowego, ostre śródmiąższowe zapalenie nerek, owrzodzenie przewodu pokarmowego, perforacja przewodu pokarmowego, pochodna kumaryny, polip nosa, pozagałkowe zapalenie nerwu wzrokowego, pseudoporfira, reakcja anafilaktyczna, reakcja bronchospastyczna, reakcja polekowa z eozynofilią, skurcz oskrzeli, toczeń rumieniowaty, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, udar mózgu, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie krzepnięcia, zaburzenie oka, zaburzenie żołądka i jelit, zapalenie błony śluzowej nosa, zapalenie brodawek, zapalenie jelita grubego, zastoinowa niewydolność serca, zawał serca, zespół DRESS, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Działania niepożądane – Febuxostat Laboratorios Liconsa 120 mg
Febuksostat, stosowany głównie w leczeniu dny moczanowej oraz profilaktyce zespołu rozpadu guza u pacjentów onkologicznych, wykazuje dobrze scharakteryzowany profil bezpieczeństwa na podstawie badań klinicznych obejmujących dawki od 10 mg do 300 mg oraz badania FAST z udziałem ponad 7000 pacjentów. Najczęstsze działania niepożądane to zaostrzenie dny moczanowej, zaburzenia czynności wątroby, biegunka, nudności, bóle głowy i zawroty, duszność, wysypka, świąd, bóle stawów i mięśni, obrzęki oraz zmęczenie, zwykle o łagodnym lub umiarkowanym nasileniu. Rzadkie, ale poważne reakcje nadwrażliwości obejmują zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, reakcje anafilaktyczne oraz nagłą śmierć sercową. W badaniu FLORENCE u pacjentów z umiarkowanym do wysokiego ryzyka zespołu rozpadu guza działania niepożądane wystąpiły u 6,4% pacjentów, głównie o łagodnym lub umiarkowanym nasileniu, z dodatkowymi rzadkimi zaburzeniami serca (blok lewej odnogi pęczka Hisa, częstoskurcz zatokowy) i naczyniowymi (krwawienie).
agranulocytoza, białkomocz, blok lewej odnogi pęczka Hisa, cewkowo-śródmiąższowe zapalenie nerek, chemioterapia, częstoskurcz zatokowy, dna moczanowa, febuksostat, hiperlipidemia, kamica nerkowa, kamica żółciowa, krwiomocz, małopłytkowość, migotanie przedsionków, nagła śmierć sercowa, niedoczynność tarczycy, niewydolność nerek, nowotwór krwi, okluzja tętnicy siatkówki, pancytopenia, perforacja przewodu pokarmowego, polimialgia reumatyczna, profil bezpieczeństwa leku, rabdomioliza, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, reakcja niepożądana, refluks żołądkowo-przełykowy, toksyczne martwicze oddzielanie naskórka, zaburzenie czynności wątroby, zapalenie trzustki, zapaść krążeniowa, zespół rozpadu guza, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon substancji czynnych
Meloksykam – Działania niepożądane
Meloksykam, jako niesteroidowy lek przeciwzapalny (NLPZ), wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, z dominującymi objawami ze strony układu pokarmowego, takimi jak niestrawność, nudności, wymioty, ból brzucha, zaparcia, wzdęcia i biegunka, występującymi bardzo często. Istotnym ryzykiem są poważne powikłania, w tym choroba wrzodowa, perforacja oraz krwawienia z przewodu pokarmowego, które mogą prowadzić do zgonu, zwłaszcza u pacjentów w podeszłym wieku i przy stosowaniu dawek 7,5–15 mg/dobę przez okres do 1 roku. Dodatkowo meloksykam może indukować zaburzenia hematologiczne (niedokrwistość, leukopenia, trombocytopenia, agranulocytoza), reakcje immunologiczne (w tym anafilaksję), zaburzenia czynności wątroby (wzrost aminotransferaz, bilirubiny, rzadko zapalenie wątroby) oraz poważne reakcje skórne, takie jak zespół Stevensa-Johnsona i toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, wymagające natychmiastowego odstawienia leku i interwencji medycznej.
agranulocytoza, choroba Leśniowskiego-Crohna, choroba wrzodowa, hiperkaliemia, krwawienie z przewodu pokarmowego, leukopenia, martwica brodawek nerkowych, mielotoksyczność, morfologia krwi, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na światło, niedokrwistość, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niestrawność, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, owrzodzenie żołądka, perforacja, perforacja przewodu pokarmowego, reakcja anafilaktyczna, refluks żołądkowo-przełykowy, rumień wielopostaciowy, śródmiąższowe zapalenie nerek, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, trombocytopenia, udar mózgu, wrzodziejące zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, wstrząs anafilaktyczny, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie okrężnicy, zapalenie przełyku, zapalenie spojówek, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawał serca, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Spedifen 400 400 mg
Lek Spedifen 400, zawierający 400 mg ibuprofenu w postaci soli z argininą, posiada szereg bezwzględnych przeciwwskazań, które należy uwzględnić przed rozpoczęciem terapii. Należą do nich nadwrażliwość na ibuprofen lub składniki pomocnicze, w tym sacharozę (16,7 mg) i sód (82,7 mg) w jednej tabletce, a także reakcje alergiczne na ASA lub inne NLPZ, objawiające się m.in. astmą oskrzelową, pokrzywką czy nieżytem nosa. Przeciwwskazany jest u pacjentów z aktywnymi lub nawracającymi krwawieniami z przewodu pokarmowego, chorobą wrzodową żołądka i/lub dwunastnicy, wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego z krwawieniami, skazą krwotoczną oraz w przypadku ciężkiej niewydolności nerek, wątroby i serca (klasa IV wg NYHA). Stosowanie w III trymestrze ciąży jest bezwzględnie przeciwwskazane ze względu na ryzyko przedwczesnego zamknięcia przewodu tętniczego u płodu i zaburzenia porodu.
alergia na NLPZ, antykoagulant, astma oskrzelowa, choroba autoimmunologiczna, choroba niedokrwienna serca, choroba wrzodowa żołądka, ciężka niewydolność nerek, ciężka niewydolność serca, ciężka niewydolność wątroby, glikokortykosteroid, krwawienie do ośrodkowego układu nerwowego, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, nadciśnienie tętnicze, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nieżyt błony śluzowej nosa, perforacja przewodu pokarmowego, pokrzywka, przewód tętniczy, retencja płynów, skaza krwotoczna, stan spastyczny oskrzeli, substancja czynna, trzeci trymestr ciąży, umiarkowana niewydolność nerek, umiarkowana niewydolność wątroby, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zaburzenie układu odpornościowego - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Kidofen max 250 mg/5 ml
Kidofen max w postaci zawiesiny doustnej o stężeniu 250 mg/5 ml ibuprofenu posiada liczne przeciwwskazania, które należy uwzględnić przed zastosowaniem. Preparat jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na ibuprofen lub substancje pomocnicze, a także u osób z historią reakcji nadwrażliwości na NLPZ lub kwas acetylosalicylowy, takich jak skurcz oskrzeli, astma indukowana NLPZ, nieżyt błony śluzowej nosa, obrzęk naczynioruchowy czy pokrzywka. Ponadto, lek nie powinien być stosowany u pacjentów z aktywnym lub nawracającym krwawieniem i perforacją przewodu pokarmowego, chorobą wrzodową żołądka i/lub dwunastnicy, krwotokiem z przewodu pokarmowego, krwawieniem z naczyń mózgowych, innym czynnym krwawieniem, zaburzeniami wytwarzania krwi o nieustalonym pochodzeniu oraz u osób z ciężką niewydolnością wątroby, nerek lub serca (klasa IV wg NYHA). Lek jest także przeciwwskazany w ostatnim trymestrze ciąży oraz u pacjentów z ciężkim odwodnieniem spowodowanym wymiotami, biegunką lub niewystarczającym spożyciem płynów.
alkohol benzylowy, alkoholizm, astma indukowana przez NLPZ, biegunka, choroba wątroby, choroba wrzodowa dwunastnicy, choroba wrzodowa żołądka, ciężkie odwodnienie, dieta niskosodowa, glikol propylenowy, ibuprofen, klasyfikacja NYHA, krwawienie z naczyń mózgowych, krwotok z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, maltitol ciekły, nadwrażliwość na substancję czynną, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nietolerancja fruktozy, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wątroby, nieżyt błony śluzowej nosa, obrzęk naczynioruchowy, perforacja przewodu pokarmowego, pokrzywka, reakcja alergiczna, skurcz oskrzeli, sodu benzoesan, substancja pomocnicza, trymestr ciąży, wymioty, zaburzenie wytwarzania krwi - Leksykon leków
Działania niepożądane – Sunitinib MSN 50 mg
Sunitynib, stosowany w leczeniu raka nerkowokomórkowego (RCC), nowotworów podścieliskowych przewodu pokarmowego (GIST) oraz nowotworów neuroendokrynnych trzustki (pNET), wiąże się z szerokim spektrum działań niepożądanych, obejmujących zarówno łagodne, jak i potencjalnie zagrażające życiu powikłania. Do najcięższych należą niewydolność nerek i serca, zator tętnicy płucnej, perforacja przewodu pokarmowego oraz różnorodne krwotoki (m.in. z układu oddechowego, przewodu pokarmowego, mózgowe). Częstość występowania działań niepożądanych klasyfikuje się od bardzo często (≥ 1/10) do bardzo rzadko (< 1/10 000), a najczęściej obserwowane objawy to neutropenia, małopłytkowość, niedokrwistość, niedoczynność tarczycy, nadciśnienie tętnicze, biegunka, nudności, zapalenie jamy ustnej oraz erytrodyzestezja dłoniowo-podeszwowa. Nasilenie objawów może ulegać zmniejszeniu podczas kontynuacji terapii, jednak wymaga to stałego monitorowania i odpowiedniej interwencji.
badanie czynności tarczycy, bilirubina, erytrodyzestezja dłoniowo-podeszwowa, krwotok mózgowy, krwotok z przewodu pokarmowego, krwotok z układu oddechowego, małopłytkowość, morfologia krwi, nadciśnienie tętnicze, neutropenia, niedoczynność tarczycy, niedokrwistość, niewydolność nadnerczy, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wątroby, niewydolność wielonarządowa, nowotwór neuroendokrynny trzustki, nowotwór podścieliskowy przewodu pokarmowego, odma opłucnowa, perforacja przewodu pokarmowego, rak nerkowokomórkowy, rozsiane krzepnięcie wewnątrznaczyniowe, sunitynib, transaminaza, zaburzenie czynności wątroby, zakrzepica żylna, zapalenie jamy ustnej, zator tętnicy płucnej - Leksykon leków
Działania niepożądane – Sunitinib Vipharm 12,5 mg
Sunitynib, dostępny w kapsułkach o dawkach 12,5 mg, 25 mg oraz 50 mg, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które mogą mieć istotne znaczenie kliniczne w terapii nowotworów takich jak rak nerkowokomórkowy (RCC), nowotwory podścieliskowe przewodu pokarmowego (GIST) oraz nowotwory neuroendokrynne trzustki (pNET). Do najcięższych powikłań należą niewydolność nerek i serca, zator tętnicy płucnej, perforacja przewodu pokarmowego oraz różnego rodzaju krwotoki, w tym mózgowe, które mogą prowadzić do zgonu. Często obserwuje się także zaburzenia hematologiczne, takie jak neutropenia, małopłytkowość i niedokrwistość, oraz objawy ze strony przewodu pokarmowego (biegunka, nudności, zapalenie jamy ustnej, wymioty) i skóry (przebarwienia, erytrodyzestezja dłoniowo-podeszwowa). Nasilenie tych objawów może ulegać zmniejszeniu podczas kontynuacji leczenia, jednak konieczne jest monitorowanie funkcji tarczycy ze względu na ryzyko niedoczynności.
dysgeuzja, kandydoza jamy ustnej, krwotok, krwotok do jamy otrzewnowej, małopłytkowość, martwicze zapalenie powięzi, nadciśnienie tętnicze, neutropenia, niedoczynność tarczycy, niedokrwistość, niewydolność nadnerczy, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wielonarządowa, nowotwór neuroendokrynny trzustki, nowotwór podścieliskowy przewodu pokarmowego, odma opłucnowa, perforacja przewodu pokarmowego, posocznica, rak nerkowokomórkowy, rozsiane krzepnięcie wewnątrznaczyniowe, sunitynib, zakażenie bakteryjne, zakażenie dróg moczowych, zakażenie grzybicze, zakażenie układu oddechowego, zakażenie wirusowe, zapalenie jamy ustnej, zator tętnicy płucnej, zespół ręka-stopa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Sunitinib Krka 25 mg
Sunitynib (Sunitinib Krka) jest stosowany w leczeniu nowotworów takich jak GIST, MRCC oraz pNET, jednak jego stosowanie wiąże się z ryzykiem poważnych działań niepożądanych, w tym niewydolności nerek, niewydolności serca, zatorowości płucnej, perforacji przewodu pokarmowego oraz krwotoków. W badaniach klinicznych odnotowano często występujące zaburzenia hematologiczne, takie jak neutropenia (3. i 4. stopnia u 10% i 1,7% pacjentów z GIST, 16% i 1,6% z MRCC, 13% i 2,4% z pNET), małopłytkowość oraz niedokrwistość. Często obserwuje się także nadciśnienie tętnicze, które u 4,7% pacjentów z guzami litymi osiągało wartości skurczowe >200 mm Hg lub rozkurczowe >110 mm Hg. Niedoczynność tarczycy rozwija się u 4-16% pacjentów z MRCC, 6,2% z GIST oraz 7,2% z pNET, co wymaga regularnego monitorowania funkcji tarczycy podczas terapii. Ponadto, u pacjentów leczonych sunitynibem obserwowano zmniejszenie frakcji wyrzutowej lewej komory (LVEF) u 2-27% chorych, a także ryzyko wydłużenia odstępu QTc (>500 ms u 0,5% pacjentów).
białkomocz, dysfagia, encefalopatia hiperamonemiczna, erytrodyzestezja dłoniowo-podeszwowa, kardiomiopatia, krwioplucie, krwotok z przewodu pokarmowego, małopłytkowość, martwica kości szczęki, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, mikroangiopatia zakrzepowa, miopatia, nadciśnienie tętnicze, nekrotyczne zapalenie powięzi, neutropenia, niedoczynność tarczycy, niedokrwistość, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wątroby, nowotwór neuroendokrynny trzustki, nowotwór podścieliskowy przewodu pokarmowego, obrzęk naczynioruchowy, pancytopenia, perforacja przewodu pokarmowego, piodermia zgorzelinowa, rabdomioliza, rak nerkowokomórkowy z przerzutami, rumień wielopostaciowy, sunitynib, torsade de pointes, wydłużenie odstępu QT, wysięk osierdziowy, zaburzenia smaku, zakrzepica żył głębokich, zapalenie pęcherzyka żółciowego, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zator tętnicy płucnej, zatorowość płucna, zespół nerczycowy, zespół odwracalnej tylnej encefalopatii, zespół ręka-stopa, zespół Stevensa-Johnsona, zmniejszenie frakcji wyrzutowej lewej komory, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Egidon
Etorykoksyb (Egidon), selektywny inhibitor COX-2, wiąże się z ryzykiem powikłań żołądkowo-jelitowych, w tym perforacji, owrzodzeń i krwawień (PUBs), szczególnie u pacjentów w podeszłym wieku, stosujących jednocześnie inne NLPZ lub ASA oraz z historią chorób przewodu pokarmowego. Jednoczesne stosowanie etorykoksybu z kwasem acetylosalicylowym zwiększa ryzyko powikłań żołądkowo-jelitowych, a długotrwałe badania nie wykazały istotnej różnicy w bezpieczeństwie przewodu pokarmowego między selektywnymi inhibitorami COX-2 a nieselektywnymi NLPZ podawanymi z ASA. Ponadto, etorykoksyb zwiększa ryzyko zdarzeń zakrzepowych, takich jak zawał mięśnia sercowego i udar mózgu, zwłaszcza przy wyższych dawkach i dłuższym czasie leczenia, co wymaga stosowania najniższej skutecznej dawki i okresowej oceny stanu pacjenta, szczególnie u osób z nadciśnieniem, hiperlipidemią, cukrzycą i palących tytoń.
aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, anafilaksja, cukrzyca, hiperlipidemia, inhibitor COX-2, kwas acetylosalicylowy, marskość wątroby, nadciśnienie tętnicze, obrzęk naczynioruchowy, pacjent w podeszłym wieku, perforacja przewodu pokarmowego, prostaglandyna nerkowa, reakcja nadwrażliwości, toksyczne martwicze oddzielanie naskórka, udar mózgu, zaburzenie czynności wątroby, zastoinowa niewydolność serca, zatrzymanie płynów, zawał mięśnia sercowego, zdarzenie zakrzepowe, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Działania niepożądane – Axoprofen Max 600 mg
Ibuprofen Aristo w dawce 600 mg, stosowany doustnie, może wywoływać liczne działania niepożądane, z których najczęstsze dotyczą układu pokarmowego, w tym owrzodzenia, perforacje oraz krwawienia, które mogą prowadzić do zgonu, zwłaszcza u osób starszych. Ryzyko tych powikłań jest zależne od dawki i czasu terapii. Ponadto, obserwuje się objawy takie jak nudności, wymioty, biegunka, zaparcia, dyspepsja, a także zaostrzenia chorób zapalnych jelit. Ibuprofen może również powodować obrzęki, nadciśnienie tętnicze, niewydolność serca oraz zwiększać ryzyko incydentów zatorowo-zakrzepowych, zwłaszcza przy dawkach dobowych 2400 mg. Reakcje nadwrażliwości mogą mieć charakter od łagodnych wysypek po ciężkie, zagrażające życiu obrzęki krtani i wstrząs anafilaktyczny. Rzadko występują ciężkie skórne reakcje nadwrażliwości (SCAR), zaburzenia krwiotworzenia oraz uszkodzenia nerek i wątroby.
AGEP, agranulocytoza, aseptyczne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, choroba Leśniowskiego-Crohna, ciężkie skórne działanie niepożądane, eozynofilia, incydent zatorowo-zakrzepowy, koagulopatia, krwawienie z przewodu pokarmowego, leukopenia, małopłytkowość, martwica brodawek nerkowych, nadciśnienie tętnicze, neutropenia, niedokrwistość, niedokrwistość aplastyczna, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność nerek, niewydolność oddechowa, niewydolność serca, niewydolność wątroby, obrzęk krtani, obrzęk twarzy, ostre zapalenie wątroby, owrzodzenie trawienne, pancytopenia, perforacja przewodu pokarmowego, reakcja nadwrażliwości, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, spadek ciśnienia tętniczego, śródmiąższowe zapalenie nerek, tachykardia, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, udar mózgu, uszkodzenie wątroby, wrzodziejące zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, zaburzenie krwiotworzenia, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie jelita grubego, zapalenie naczyń, zapalenie nerwu wzrokowego, zapalenie przełyku, zapalenie trzustki, zawał mięśnia sercowego, zespół DRESS, zespół Kounisa, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry, żółtaczka - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Diclac 75 Duo 75 mg
Diclac 75 Duo, zawierający 75 mg diklofenaku sodowego w formie tabletki o zmodyfikowanym uwalnianiu (12,5 mg frakcja szybko uwalniająca, 62,5 mg frakcja wolno uwalniająca), jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na diklofenak lub substancje pomocnicze, w tym laktozę (41,75 mg/tabletka). Bezwzględne przeciwwskazania obejmują aktywną lub przebyłą chorobę wrzodową żołądka i/lub dwunastnicy, krwawienia i perforacje przewodu pokarmowego, niewydolność wątroby i nerek dowolnego stopnia, a także schorzenia układu sercowo-naczyniowego takie jak zastoinowa niewydolność serca (klasa II-IV wg NYHA), choroba niedokrwienna serca, choroby naczyń obwodowych i mózgowych. Lek jest również przeciwwskazany w ostatnim trymestrze ciąży ze względu na ryzyko dla płodu i przebiegu porodu. Ponadto, stosowanie diklofenaku jest niewskazane u pacjentów z objawami nadwrażliwości krzyżowej na NLPZ, takimi jak astma, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka czy ostre zapalenie błony śluzowej nosa.
antykoagulant, astma oskrzelowa, choroba naczyń mózgowych, choroba naczyń obwodowych, choroba niedokrwienna serca, choroba wrzodowa dwunastnicy, czynna choroba wrzodowa żołądka, diklofenak sodowy, glikokortykosteroid, hiperlipidemia, kortykosteroid, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, laktoza jednowodna, lek przeciwzakrzepowy, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość krzyżowa, nadwrażliwość na substancję czynną, nawracająca choroba wrzodowa, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, ostre zapalenie błony śluzowej nosa, perforacja przewodu pokarmowego, pierwszy i drugi trymestr ciąży, powikłanie żołądkowo-jelitowe, tabletka o zmodyfikowanym uwalnianiu, trzeci trymestr ciąży, zastoinowa niewydolność serca - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Lactulosum Amara 7,5 g/15 ml
Laktuloza, substancja czynna syropu Lactulosum Amara (7,5 g/15 ml), jest bezwzględnie przeciwwskazana u pacjentów z nadwrażliwością na laktulozę lub substancje pomocnicze, a także u osób z niedrożnością przewodu pokarmowego lub ryzykiem perforacji jelit. Podanie leku w tych stanach może prowadzić do nasilenia objawów klinicznych i poważnych powikłań, co stanowi istotne zagrożenie dla pacjenta. Ponadto, laktuloza nie powinna być stosowana u chorych z galaktozemią oraz nietolerancją laktozy, gdyż może to pogorszyć przebieg tych metabolicznych zaburzeń i wywołać objawy takie jak bóle brzucha, wzdęcia czy biegunka.
- Leksykon leków
Przeciwwskazania – Voltaren Express 12,5 mg
Diklofenak potasowy w postaci kapsułek miękkich Voltaren Express 12,5 mg jest przeciwwskazany u pacjentów z aktywną chorobą wrzodową żołądka i/lub dwunastnicy, aktywnymi krwawieniami lub perforacją przewodu pokarmowego, a także u osób z historią nawracających owrzodzeń lub krwawień związanych z NLPZ. Leku nie należy stosować u pacjentów z potwierdzoną nadwrażliwością na diklofenak lub substancje pomocnicze, w tym sorbitol (10,86 mg w kapsułce), co jest istotne u osób z nietolerancją cukrów. Przeciwwskazania obejmują również ciężką niewydolność wątroby, niewydolność nerek z GFR <15 ml/min/1,73 m² oraz choroby układu sercowo-naczyniowego, takie jak zastoinowa niewydolność serca (klasa II-IV wg NYHA), choroba niedokrwienna serca, choroby naczyń obwodowych i mózgowych.
astma aspirynowa, astma oskrzelowa, choroba naczyń mózgowych, choroba naczyń obwodowych, choroba niedokrwienna serca, choroba wrzodowa, choroba wrzodowa żołądka, diklofenak potasowy, filtracja kłębuszkowa, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, lek przeciwzakrzepowy, nadwrażliwość krzyżowa, nadwrażliwość na diklofenak, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, nieżyt błony śluzowej nosa, obrzęk naczynioruchowy, perforacja przewodu pokarmowego, pokrzywka, skaza krwotoczna, sorbitol, trzeci trymestr ciąży, zaburzenie krzepnięcia, zastoinowa niewydolność serca - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ibuprofen Lysine InnFarm 200 mg
Ibuprofen, stosowany zarówno w dawkach do 1200 mg doustnie (lub 1800 mg w czopkach) jak i w wyższych dawkach u pacjentów z chorobami reumatycznymi, wiąże się z szerokim spektrum działań niepożądanych, których częstość i nasilenie zależą od dawki oraz indywidualnej reakcji pacjenta. Najczęściej obserwowane są objawy ze strony układu pokarmowego, w tym nudności, wymioty, biegunka, dyspepsja, a także poważniejsze powikłania jak owrzodzenia, perforacje i krwawienia, które mogą prowadzić do zgonu, zwłaszcza u osób starszych. Długotrwałe stosowanie wysokich dawek (do 2400 mg/dobę) zwiększa ryzyko incydentów zatorowo-zakrzepowych, takich jak zawał mięśnia sercowego i udar mózgu, a także może powodować obrzęki, nadciśnienie tętnicze i niewydolność serca. Wśród rzadkich, ale poważnych działań niepożądanych wymienia się zaburzenia krwiotworzenia (np. agranulocytoza), ciężkie reakcje nadwrażliwości, aseptyczne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych oraz ciężkie reakcje skórne (SCAR). Zaleca się regularne monitorowanie morfologii krwi i czynności nerek u pacjentów stosujących ibuprofen przewlekle.
agranulocytoza, aseptyczne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, choroba Leśniowskiego-Crohna, dysfagia, ibuprofen, incydent zatorowo-zakrzepowy, krwawienie z przewodu pokarmowego, leczenie przeciwinfekcyjne, leukopenia, małopłytkowość, martwica brodawek nerkowych, martwicze zapalenie powięzi, mieszana choroba tkanki łącznej, morfologia krwi obwodowej, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na światło, napad astmy, niedokrwistość, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wątroby, ostra uogólniona osutka krostkowa, ostre zapalenie wątroby, owrzodzenie trawienne, pancytopenia, perforacja przewodu pokarmowego, reakcja psychotyczna, rumień wielopostaciowy, SCAR, skurcz oskrzeli, śródmiąższowe zapalenie nerek, toczeń rumieniowaty układowy, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, udar mózgu, wrzodziejące zapalenie błony śluzowej, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie krwiotworzenia, zaburzenie świadomości, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie naczyń, zapalenie przełyku, zapalenie trzustki, zawał mięśnia sercowego, zespół DRESS, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Działania niepożądane – Imatinib LEK-AM 400 mg
Imatinib LEK-AM w dawce 400 mg w kapsułkach twardych wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które wymagają uważnej obserwacji klinicznej, zwłaszcza u pacjentów z zaawansowanymi nowotworami. Przerwanie terapii z powodu działań niepożądanych odnotowano u 2,4-5% pacjentów w różnych fazach przewlekłej białaczki szpikowej (CML) oraz u 4% pacjentów z nowotworami podścieliskowymi przewodu pokarmowego (GIST). Najczęstsze działania niepożądane (≥10%) obejmują nudności, wymioty, biegunkę, bóle brzucha, zmęczenie, bóle mięśni, kurcze mięśni oraz wysypkę. U pacjentów z CML częściej obserwowano mielosupresję, natomiast u chorych z GIST występowały ciężkie krwawienia (stopień 3 lub 4 wg CTC) z przewodu pokarmowego lub wewnątrz guza, które mogą prowadzić do zgonu. Charakterystyczne są także zatrzymanie płynów manifestujące się wysiękiem opłucnowym, wodobrzuszem i obrzękami, które mogą stanowić zagrożenie życia, zwłaszcza u pacjentów w przełomie blastycznym.
choroba śródmiąższowa płuc, eozynofilia, hiperbilirubinemia, hiperglikemia, hiperkalcemia, hiperurykemia, hipofosfatemia, hipokaliemia, hiponatremia, jaskra, limfopenia, martwica wątroby, mielosupresja, mikroangiopatia zakrzepowa, neuropatia obwodowa, neutropenia, neutropenia z gorączką, niedokrwistość, niedokrwistość hemolityczna, niedrożność jelit, niewydolność nerek, nowotwór podścieliskowy przewodu pokarmowego, obrzęk mózgu, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk płuc, ostra białaczka limfoblastyczna, pancytopenia, perforacja przewodu pokarmowego, przewlekła białaczka szpikowa, rabdomioliza, rumień wielopostaciowy, tamponada serca, tarcza zastoinowa, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, trombocytopenia, trombocytoza, uszkodzenie wątroby, wodobrzusze, wstrząs anafilaktyczny, wysięk opłucnowy, zahamowanie czynności szpiku kostnego, zakrzepica, zapalenie osierdzia, zapalenie uchyłka, zastoinowa niewydolność serca, zatrzymanie płynów, zespół ręka-stopa, zespół rozpadu guza, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Coxitex 120 mg
Profil bezpieczeństwa etorykoksybu, substancji czynnej leku Coxitex, został oceniony na podstawie badań klinicznych obejmujących 9295 pacjentów z chorobą zwyrodnieniową stawów (ChZS), reumatoidalnym zapaleniem stawów (RZS), przewlekłym bólem lędźwiowo-krzyżowym oraz zesztywniającym zapaleniem stawów kręgosłupa. W badaniach tych stosowano dawki 30 mg, 60 mg, 90 mg, a w ostrym przebiegu dny moczanowej 120 mg przez okres od kilku dni do ponad roku. Profil działań niepożądanych był spójny we wszystkich wskazaniach i obejmował często występujące zapalenie wyrostka zębodołowego, zapalenie błony śluzowej żołądka i jelit, zakażenia górnych dróg oddechowych oraz zatrzymanie płynów i obrzęki. Często obserwowano także ból brzucha (≥1/10), zaparcia, nudności, wymioty, podwyższenie aktywności enzymów wątrobowych (AlAT, AspAT) oraz wybroczyny. Rzadziej występowały poważne zdarzenia, takie jak reakcje anafilaktyczne, zawał mięśnia sercowego, udar mózgu, zespół Stevensa-Johnsona, niewydolność wątroby i nerek.
bezpieczeństwo sercowo-naczyniowe, białkomocz, ból pooperacyjny, choroba wrzodowa żołądka, choroba zwyrodnieniowa stawów, dna moczanowa, dusznica bolesna, etorykoksyb, inhibitor COX-2, krwawienie z przewodu pokarmowego, leukopenia, migotanie przedsionków, nadciśnienie tętnicze, niedokrwistość, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, owrzodzenie, owrzodzenie błony śluzowej jamy ustnej, perforacja przewodu pokarmowego, przełom nadciśnieniowy, przewlekły ból okolicy lędźwiowo-krzyżowej, reakcja anafilaktyczna, reumatoidalne zapalenie stawów, skurcz oskrzeli, śródmiąższowe zapalenie nerek, tętniczy incydent zakrzepowy, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, trombocytopenia, udar mózgu, zakażenie górnych dróg oddechowych, zakażenie układu moczowego, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie naczyń, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zapalenie wyrostka zębodołowego, zastoinowa niewydolność serca, zawał mięśnia sercowego, zespół jelita drażliwego, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona, zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa, żółtaczka