perforacja przewodu pokarmowego
Perforacja przewodu pokarmowego to stan nagłego zagrożenia życia, w którym dochodzi do powstania otworu w ścianie narządu przewodu pokarmowego, umożliwiającego wydostanie się jego zawartości do jamy otrzewnej. Najczęściej perforacja dotyczy żołądka, dwunastnicy lub jelita grubego.
Główne przyczyny perforacji przewodu pokarmowego to choroba wrzodowa, nowotwory, zapalenie uchyłków jelita, ciała obce, urazy, jatrogenne uszkodzenia podczas procedur endoskopowych oraz martwicze zapalenie jelit. Typowe objawy to nagły, silny ból brzucha o charakterze rozlanym, objawy otrzewnowe, wzdęcie brzucha oraz objawy wstrząsu septycznego.
Diagnostyka obejmuje badanie przedmiotowe, badania laboratoryjne (podwyższone parametry zapalne), oraz badania obrazowe – RTG jamy brzusznej z uwidocznieniem wolnego powietrza pod kopułą przepony oraz tomografię komputerową. Leczenie perforacji przewodu pokarmowego jest zawsze chirurgiczne i wymaga pilnej interwencji. Polega na zaopatrzeniu miejsca perforacji, toalecie jamy otrzewnej oraz antybiotykoterapii o szerokim spektrum.
Rokowanie zależy od czasu, jaki upłynął od perforacji do interwencji chirurgicznej, lokalizacji perforacji, stanu ogólnego pacjenta oraz chorób współistniejących. Wczesne rozpoznanie i leczenie znacząco poprawia rokowanie, natomiast opóźnienie leczenia zwiększa ryzyko rozwoju zapalenia otrzewnej, wstrząsu septycznego i zgonu.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Mycofit
Mykofenolan mofetylu (Mycofit 250 mg) jest silnym lekiem immunosupresyjnym, którego stosowanie wiąże się z podwyższonym ryzykiem rozwoju chłoniaków, nowotworów skóry oraz zakażeń oportunistycznych, w tym reaktywacji latentnych infekcji wirusowych (HBV, HCV, wirusy BK i JC). Należy zwrócić szczególną uwagę na monitorowanie objawów niewydolności nerek i powikłań neurologicznych, a także na możliwość ciężkiego przebiegu COVID-19. U pacjentów obserwowano hipogammaglobulinemię z nawracającymi infekcjami, rozstrzenia oskrzeli, śródmiąższową chorobę płuc i włóknienie płuc, co wymaga diagnostyki i ewentualnej zmiany terapii. Monitorowanie morfologii krwi jest kluczowe, zwłaszcza w kierunku neutropenii (granulocyty obojętnochłonne < 1,3 x 10³/µl), z zaleceniem badań: raz w tygodniu w pierwszym miesiącu, dwa razy w miesiącu w drugim i trzecim, a następnie raz w miesiącu do końca roku leczenia. W przypadku neutropenii wskazane jest rozważenie przerwania terapii.
chłoniak, COVID-19, cytomegalia, hipogammaglobulinemia, immunosupresja, inhibitor IMPDH, krwotok z przewodu pokarmowego, kwas mykofenolowy, mykofenolan mofetylu, nefropatia BK, neutropenia, obrzęk płuc, perforacja przewodu pokarmowego, poliomawirus, poronienie samoistne, postępująca leukoencefalopatia wieloogniskowa, rozstrzenie oskrzeli, śródmiąższowa choroba płuc, wirus JC, wirusowe zapalenie wątroby, włóknienie płuc, wybiórcza aplazja czerwonokrwinkowa, zakażenie oportunistyczne, zespół Kelleya-Seegmillera, zespół Lescha-Nyhana - Leksykon leków
Działania niepożądane – Linorion 20 mg
Lenalidomid, substancja czynna preparatu Linorion, charakteryzuje się szerokim spektrum działań niepożądanych, które różnią się w zależności od wskazań klinicznych i schematów terapeutycznych. Do najpoważniejszych należą żylna choroba zakrzepowo-zatorowa (zakrzepica żył głębokich i zatorowość płucna), neutropenia 3. i 4. stopnia (występująca u 74,6% pacjentów z zespołami mielodysplastycznymi), zapalenie płuc (często u pacjentów po przeszczepie ASCT), gorączka neutropeniczna oraz niewydolność nerek, w tym ostra. Zaburzenia hematologiczne są bardzo częste: neutropenia do 83,3%, trombocytopenia do 72,3%, niedokrwistość do 70,7%, leukopenia do 38,8%. Układ pokarmowy jest często dotknięty biegunką (30,8-54,5%), zaparciami (19,6-56,1%), nudnościami (ok. 19,6%) oraz zapaleniem żołądka i jelit (22,5%), a rzadko perforacją przewodu pokarmowego. Wysypka i świąd skóry występują u 18,1-31,7% i do 25,4% pacjentów, a ciężkie reakcje skórne, takie jak zespół Stevensa-Johnsona (SJS), toksyczna nekroliza naskórka (TEN) i DRESS, choć rzadkie, mogą zagrażać życiu.
biegunka, chłoniak grudkowy, cholestaza, cytolityczne zapalenie wątroby, drugi nowotwór pierwotny, gorączka neutropeniczna, hipokalcemia, krwiomocz, krwotok wewnątrzczaszkowy, lenalidomid, leukopenia, neuropatia obwodowa, neutropenia, niedokrwistość, niewydolność nerek, obrzęk naczynioruchowy, ostra białaczka szpikowa, ostra niewydolność wątroby, perforacja przewodu pokarmowego, przeszczep komórek macierzystych, rabdomioliza, reakcja anafilaktyczna, szpiczak mnogi, teratogenność, toksyczna nekroliza naskórka, toksyczne zapalenie wątroby, trombocytopenia, zakrzepica żył głębokich, zapalenie żołądka i jelit, zaparcie, zatorowość płucna, zespół DRESS, zespół mielodysplastyczny, zespół rozpadu guza, zespół Stevensa-Johnsona, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Sorafenib Teva
Sorafenib Teva wykazuje szereg istotnych działań niepożądanych, które wymagają ścisłego monitorowania i odpowiedniego postępowania. Najczęściej obserwowanymi efektami toksycznymi są zespół dłoniowo-podeszwowy oraz wysypka, zwykle o nasileniu 1-2 stopnia według CTC, pojawiające się w ciągu pierwszych 6 tygodni terapii. W przypadku cięższych objawów zaleca się stosowanie leków miejscowych, czasowe przerwanie leczenia lub modyfikację dawki. Sorafenib może powodować hipoglikemię, w tym objawową z utratą przytomności, co wymaga regularnego monitorowania glikemii i dostosowania leków przeciwcukrzycowych. Ponadto, lek zwiększa ryzyko nadciśnienia tętniczego, które zwykle jest łagodne lub umiarkowane, lecz wymaga kontroli ciśnienia i standardowej terapii przeciwnadciśnieniowej. Istotne jest także ryzyko krwawień, niedokrwienia mięśnia sercowego (4,9% vs 0,4% w badaniu 1) oraz wydłużenia odcinka QT/QTc, co wymaga monitorowania EKG i elektrolitów u pacjentów z predyspozycjami. Sorafenib może także prowadzić do perforacji przewodu pokarmowego (<1% przypadków) oraz zespołu rozpadu guza (TLS), szczególnie u pacjentów z dużym obciążeniem nowotworowym i niewydolnością nerek.
antracyklina, czas protrombinowy, erytrodyzestezja dłoniowo-podeszwowa, gojenie ran, hipoglikemia, inhibitor VEGF, INR, klasyfikacja Child-Pugh, mikroflora jelitowa, nadciśnienie tętnicze, niedokrwienie mięśnia sercowego, niewydolność nerek, niewydolność oddechowa, niewydolność wątroby, perforacja przewodu pokarmowego, płaskonabłonkowy rak płuca, rak nerkowokomórkowy, ryzyko krwawienia, sorafenib, tętniak tętnicy, UGT1A1, UGT1A9, warfaryna, wydłużenie odcinka QT, zespół dłoniowo-podeszwowy, zespół rozpadu guza - Leksykon substancji czynnych
Cylastatyna – Wskazania do stosowania
Cylastatyna jest inhibitorem dehydropeptydazy-1 (DHP-1), enzymu odpowiedzialnego za nerkową degradację imipenemu, co skutkuje zwiększeniem stężenia i wydłużeniem okresu półtrwania imipenemu w organizmie. Cylastatyna nie wykazuje aktywności przeciwbakteryjnej, lecz jej obecność w preparatach złożonych (stosunek 1:1, np. 500 mg imipenemu + 500 mg cylastatyny) umożliwia skuteczne leczenie szerokiego spektrum zakażeń, w tym powikłanych zakażeń jamy brzusznej, ciężkiego zapalenia płuc (w tym szpitalnego i związanego z respiratorem), zakażeń śródporodowych i poporodowych, powikłanych zakażeń układu moczowego oraz skóry i tkanek miękkich. Preparaty te są wskazane u dorosłych i dzieci powyżej 1 roku życia, z wyłączeniem niemowląt poniżej 1 roku ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności.
antybiotykoterapia empiryczna, badanie mikrobiologiczne, bakteria Gram-dodatnia, bakteria Gram-ujemna, bakterie beztlenowe, bakteriemia, cylastatyna, dehydropeptydaza-1, imipenem, kanalik nerkowy, karbapenem, lekowrażliwość, martwicze zapalenie powięzi, neutropenia, odmiedniczkowe zapalenie nerek, okres półtrwania, patogen wielolekooporny, perforacja przewodu pokarmowego, przestrzeń zaotrzewnowa, rekonstytucja, respiratorowe zapalenie płuc, ropień wewnątrzbrzuszny, szczep oporny na antybiotyki, szpitalne zapalenie płuc, zakażenie jamy brzusznej, zakażenie polimikrobowe, zakażenie śródporodowe, zakażenie układu moczowego, zapalenie pęcherza moczowego - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – IBUM dla dzieci
Podczas stosowania ibuprofenu w postaci czopków 125 mg u pacjentów z określonymi schorzeniami konieczne jest zachowanie szczególnej ostrożności oraz monitorowanie stanu klinicznego. U chorych z toczniem rumieniowatym układowym i mieszaną chorobą tkanki łącznej istnieje ryzyko rozwoju jałowego zapalenia opon mózgowych, natomiast u pacjentów z przewlekłymi zapalnymi chorobami jelit (wrzodziejące zapalenie jelita grubego, choroba Leśniowskiego-Crohna) może dojść do zaostrzenia objawów. Ibuprofen może również powodować zatrzymanie płynów i obrzęki u osób z nadciśnieniem tętniczym i/lub zaburzeniami czynności serca, a u pacjentów z niewydolnością nerek i wątroby wymaga ścisłej kontroli parametrów funkcji tych narządów. Ponadto, stosowanie leku bezpośrednio po dużych zabiegach chirurgicznych może zaburzać procesy gojenia i zwiększać ryzyko powikłań.
astma oskrzelowa, choroba alergiczna, choroba Leśniowskiego-Crohna, choroba przewodu pokarmowego, czopek leczniczy, duży zabieg chirurgiczny, ibuprofen, jałowe zapalenie opon mózgowych, mieszana choroba tkanki łącznej, nadciśnienie tętnicze, niesteroidowy lek przeciwzapalny, NLPZ, perforacja przewodu pokarmowego, przewlekła zapalna choroba jelit, skurcz oskrzeli, toczeń rumieniowaty układowy, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności serca, zaburzenie czynności wątroby, zatrzymanie płynów - Leksykon leków
Działania niepożądane – Arthrotec 50 mg + 0,2 mg
Arthrotec, zawierający 50 mg diklofenaku sodowego oraz 0,2 mg mizoprostolu, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, z dominującymi objawami ze strony układu pokarmowego, takimi jak ból brzucha, biegunka, nudności i niestrawność, występującymi bardzo często (≥1/10). Często obserwuje się również owrzodzenia przewodu pokarmowego, zapalenia dwunastnicy i żołądka oraz inne powikłania, w tym rzadkie, ale poważne, jak krwotok z przewodu pokarmowego czy perforacje. Reakcje skórne, od wysypki i świądu po ciężkie zespoły, takie jak zespół Stevensa-Johnsona czy toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, również należą do potencjalnych działań niepożądanych. Wśród rzadkich powikłań wymienia się zaburzenia hematologiczne (np. trombocytopenia, agranulocytoza) oraz poważne uszkodzenia nerek, w tym niewydolność i martwicę brodawek nerkowych. Mizoprostol w składzie leku może powodować nieregularne krwawienia menstruacyjne, krwotok z pochwy oraz, w bardzo rzadkich przypadkach, poważne powikłania położnicze, w tym obumarcie płodu i poronienie.
agranulocytoza, aseptyczne zapalenie opon mózgowych, ból brzucha, diklofenak sodowy, krwotok macicy, krwotok z przewodu pokarmowego, martwica brodawek nerkowych, mizoprostol, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość, niedokrwistość hemolityczna, niepłodność kobieca, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, obumarcie płodu, owrzodzenie przewodu pokarmowego, pęcherzowe zapalenie skóry, pęknięcie macicy, perforacja macicy, perforacja przewodu pokarmowego, poród przedwczesny, poronienie niepełne, reakcja anafilaktyczna, retencja płynów, rumień wielopostaciowy, skurcz macicy, śródmiąższowe zapalenie nerek, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, trombocytopenia, udar mózgu, wada rozwojowa płodu, zahamowanie agregacji płytek krwi, zakrzepica tętnic, zapalenie dwunastnicy, zapalenie kłębuszków nerkowych, zapalenie naczyń, zapalenie pochwy, zapalenie przełyku, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zapalenie żołądka, zator płynem owodniowym, zawał mięśnia sercowego, zespół DRESS, zespół Kounisa, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Thiotepa Fresenius Kabi 100 mg
Tiotepa jest stosowana w leczeniu kondycjonującym przed przeszczepieniem komórek macierzystych układu krwiotwórczego (HPCT) i charakteryzuje się znacznym profilem toksyczności, obejmującym głównie układ hematologiczny, wątrobę oraz układ oddechowy. W badaniach klinicznych z udziałem 6588 dorosłych i 902 pacjentów pediatrycznych odnotowano częste działania niepożądane, takie jak leukopenia, trombocytopenia, neutropenia z gorączką, niedokrwistość, pancytopenia, ostra i przewlekła choroba przeszczep przeciwko gospodarzowi (GVHD), zakażenia, zapalenie błon śluzowych, krwotoczne zapalenie pęcherza moczowego oraz poważne reakcje skórne, w tym zespół Stevensa-Johnsona. Szczególnie niebezpiecznym powikłaniem jest leukoencefalopatia, zwłaszcza u pacjentów wcześniej leczonych metotreksatem i radioterapią, z ryzykiem zgonu. Długotrwałe stosowanie wiąże się także z ryzykiem wtórnych nowotworów złośliwych.
ataksja, choroba przeszczep przeciwko gospodarzowi, choroba zarostowa żył wątrobowych, cytopenia, encefalopatia, erytrodermia łuszczycowa, granulocytopenia, idiopatyczne zapalenie płuc, kardiomiopatia, krwotoczne zapalenie pęcherza moczowego, krwotok mózgowy, leczenie kondycjonujące, leukoencefalopatia, leukopenia, mielosupresja, neutropenia z gorączką, niedoczynność przysadki mózgowej, niedoczynność tarczycy, niedokrwistość, niedorozwój gonad, niedotlenienie, niedowład, niedrożność jelit, niewydolność wątroby, niewydolność wielonarządowa, obrzęk płuc, owrzodzenie przewodu pokarmowego, pancytopenia, perforacja przewodu pokarmowego, plamica małopłytkowa, przeszczepienie komórek macierzystych układu krwiotwórczego, tętniak wewnątrzczaszkowy, tętnicze nadciśnienie płucne, toksyczna martwica naskórka, trombocytopenia, wtórny nowotwór złośliwy, zaburzenia pamięci, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zakażenia pasożytnicze, zapalenie błon śluzowych, zapalenie mięśnia sercowego, zapalenie pęcherzyków płucnych, zatrzymanie oddychania, zespół Stevensa-Johnsona, zespół wstrząsu toksycznego - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Coxitex
Etorykoksyb, substancja czynna leku Coxitex, wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ryzyko poważnych działań niepożądanych obejmujących układ pokarmowy, sercowo-naczyniowy, nerkowy oraz wątrobowy. U pacjentów, zwłaszcza w podeszłym wieku, stosujących jednocześnie NLPZ lub kwas acetylosalicylowy, obserwowano powikłania takie jak perforacje, owrzodzenia i krwawienia przewodu pokarmowego (PUBs), które mogą prowadzić do zgonu. Etorykoksyb zwiększa ryzyko zdarzeń zakrzepowych (zawał mięśnia sercowego, udar mózgu), szczególnie przy wyższych dawkach i długotrwałej terapii, co wymaga stosowania najmniejszej skutecznej dawki i okresowej oceny stanu pacjenta. U pacjentów z nadciśnieniem tętniczym, cukrzycą, hipercholesterolemią oraz palących tytoń należy rozważyć ryzyko sercowo-naczyniowe przed rozpoczęciem leczenia. Ponadto, etorykoksyb może powodować zatrzymanie płynów, obrzęki, nadciśnienie tętnicze oraz pogorszenie niewydolności serca, co wymaga monitorowania ciśnienia tętniczego i czynności nerek, zwłaszcza u pacjentów z istniejącymi zaburzeniami nerkowymi, niewydolnością serca lub marskością wątroby.
aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, anafilaksja, choroba zwyrodnieniowa stawów, cukrzyca, doustny lek przeciwzakrzepowy, działanie przeciwpłytkowe, etorykoksyb, hiperlipidemia, inhibitor COX-2, inhibitor cyklooksygenazy, kwas acetylosalicylowy, leczenie przeciwpłytkowe, marskość wątroby, nadciśnienie tętnicze, niesteroidowy lek przeciwzapalny, obrzęk naczynioruchowy, perforacja przewodu pokarmowego, prostaglandyna, synteza prostaglandyn, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, udar mózgu, warfaryna, zastoinowa niewydolność serca, zawał mięśnia sercowego, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Działania niepożądane – Pazopanib STADA 200 mg
Pazopanib, dostępny w dawkach 200 mg i 400 mg, jest stosowany w terapii raka nerkowokomórkowego (RCC) oraz mięsaków tkanek miękkich (STS). W badaniach klinicznych obejmujących 1149 pacjentów z RCC i 382 z STS zidentyfikowano liczne działania niepożądane, w tym ciężkie incydenty naczyniowo-mózgowe (przemijające napady niedokrwienne, udar niedokrwienny), sercowo-naczyniowe (niedokrwienie mięśnia sercowego, zawał serca), zaburzenia rytmu serca (wydłużenie odstępu QT, torsade de pointes), perforacje i przetoki przewodu pokarmowego oraz poważne krwotoki (z płuc, przewodu pokarmowego i mózgu). U pacjentów z STS dodatkowo obserwowano żylne powikłania zakrzepowo-zatorowe, zaburzenia czynności lewej komory oraz odma opłucnową. Działania niepożądane potencjalnie prowadzące do zgonu obejmują krwotoki, niewydolność wątroby, perforacje przewodu pokarmowego oraz udar niedokrwienny mózgu.
ageuzja, aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, biegunka, chlorowodorek pazopanibu, dysgeuzja, hiperbilirubinemia, hipopigmentacja skóry, jadłowstręt, krwioplucie, krwotok z płuc, krwotok z przewodu pokarmowego, mięsak tkanek miękkich, nadciśnienie tętnicze, niedokrwienie mięśnia sercowego, niewydolność wątroby, odma opłucnowa, ośrodkowy układ nerwowy, perforacja przewodu pokarmowego, przemijający napad niedokrwienny, rak nerkowokomórkowy, torsade de pointes, udar niedokrwienny mózgu, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie czynności lewej komory, zaburzenie czynności serca, zaburzenie czynności wątroby, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, zatorowość płucna, zawał serca, złuszczająca wysypka - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Metafen Ibuprofen
Ibuprofen, jako niesteroidowy lek przeciwzapalny (NLPZ), wymaga stosowania w najmniejszej skutecznej dawce przez możliwie najkrótszy czas, aby zminimalizować ryzyko działań niepożądanych. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z nadciśnieniem tętniczym, zaburzeniami czynności serca, nerek, wątroby, chorobami przewodu pokarmowego (np. wrzodziejące zapalenie jelita grubego, choroba Leśniowskiego-Crohna), astmą oskrzelową oraz u osób w podeszłym wieku. Ibuprofen może powodować ciężkie powikłania ze strony przewodu pokarmowego, takie jak owrzodzenia, perforacje i krwotoki, które mogą wystąpić bez objawów ostrzegawczych. W przypadku krwawienia lub owrzodzenia stosowanie leku należy natychmiast przerwać. Równoczesne stosowanie ibuprofenu z lekami przeciwzakrzepowymi, antyagregacyjnymi lub kortykosteroidami zwiększa ryzyko krwawień. Dawkowanie powyżej 2400 mg/dobę wiąże się z podwyższonym ryzykiem incydentów sercowo-naczyniowych, takich jak zawał mięśnia sercowego czy udar, szczególnie u pacjentów z chorobami układu sercowo-naczyniowego i czynnikami ryzyka.
astma oskrzelowa, brak laktazy, choroba Leśniowskiego-Crohna, cukrzyca, czas krwawienia, działanie antyagregacyjne, dziedziczna nietolerancja galaktozy, hiperlipidemia, jałowe zapalenie opon mózgowych, kortykosteroid, krwotok z przewodu pokarmowego, lek antyagregacyjny, lek przeciwzakrzepowy, mieszana choroba tkanki łącznej, nadciśnienie tętnicze, niesteroidowy lek przeciwzapalny, ostra uogólniona osutka krostkowa, owrzodzenie przewodu pokarmowego, perforacja przewodu pokarmowego, powikłania bakteryjne ospy wietrznej, pozaszpitalne bakteryjne zapalenie płuc, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, toczeń rumieniowaty układowy, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, udar mózgu, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności serca, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie krzepnięcia, zaburzenie widzenia, zastoinowa niewydolność serca, zawał mięśnia sercowego, zespół DRESS, zespół Kounisa, zespół Stevensa-Johnsona, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Klean-prep –
Przed zastosowaniem preparatu Klean-Prep, zawierającego makrogol 3350 oraz elektrolity (Na⁺ 125 mmol/l, K⁺ 10 mmol/l, SO₄²⁻ 40 mmol/l, Cl⁻ 35 mmol/l, HCO₃⁻ 20 mmol/l), konieczna jest dokładna ocena stanu klinicznego pacjenta oraz wykluczenie przeciwwskazań. Bezwzględne przeciwwskazania obejmują zaawansowaną zastoinową niewydolność serca (NYHA III/IV), ciężkie uszkodzenie nerek, a także patologie przewodu pokarmowego takie jak niedrożność, perforacja, ostre owrzodzenia, toksyczne zapalenie okrężnicy czy rozszerzenie okrężnicy. Preparat jest również przeciwwskazany u dzieci, pacjentów nieprzytomnych, z zaburzeniami połykania, skłonnością do aspiracji oraz u osób osłabionych lub wyniszczonych, ze względu na ryzyko powikłań i zaburzeń elektrolitowych.
aspartam, aspiracja treści pokarmowej, aspiracja treści żołądkowej, chlorek potasu, chlorek sodu, choroba refluksowa przełyku, ciężkie uszkodzenie nerek, diagnostyka jelita grubego, dysfunkcja zwieracza, klasyfikacja NYHA, makrogol 3350, nadwrażliwość na substancje czynne, niedrożność jelita, niedrożność przewodu pokarmowego, perforacja przewodu pokarmowego, rozszerzenie okrężnicy, siarczan sodu bezwodny, środek przeczyszczający, wodorowęglan sodu, zaburzenie gospodarki wodno-elektrolitowej, zaburzenie połykania, zapalenie otrzewnej, zarzucanie pokarmu, zastoinowa niewydolność serca, zatrzymanie treści żołądkowej - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Ibuprofen AFL 200 mg
Ibuprofen AFL w dawce 200 mg w postaci tabletek drażowanych jest niesteroidowym lekiem przeciwzapalnym (NLPZ) o licznych przeciwwskazaniach, które należy uwzględnić w praktyce klinicznej. Bezwzględnie nie powinien być stosowany u pacjentów z nadwrażliwością na ibuprofen lub substancje pomocnicze, w tym sacharozę (129,2 mg/tabletkę) i sód (0,35-0,42 mg/tabletkę). Przeciwwskazania obejmują także reakcje alergiczne po NLPZ, takie jak nieżyt błony śluzowej nosa, pokrzywka czy astma oskrzelowa. Ponadto, lek jest niewskazany u chorych z czynną lub przebytą chorobą wrzodową żołądka i dwunastnicy, a także u osób z historią perforacji lub krwawienia z przewodu pokarmowego, zwłaszcza powiązanych z NLPZ. Bezwzględne przeciwwskazania dotyczą także ciężkiej niewydolności wątroby, nerek oraz serca (klasa IV NYHA), ze względu na ryzyko nasilenia niewydolności i nefrotoksyczność.
agregacja płytek krwi, astma oskrzelowa, choroba autoimmunologiczna, choroba wrzodowa, czas krwawienia, czynność skurczowa macicy, inhibitor COX-2, klasyfikacja NYHA, krwawienie z przewodu pokarmowego, lek przeciwzakrzepowy, nadwrażliwość, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wątroby, nieżyt błony śluzowej nosa, perforacja przewodu pokarmowego, pokrzywka, przewód tętniczy płodu, reakcja nadwrażliwości, retencja płynów, sacharoza, skaza krwotoczna, trymestr ciąży, zaburzenie krzepnięcia krwi - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Ibuprofen Forte DOZ 400 mg
Ibuprofen Forte DOZ (400 mg, tabletki powlekane) jest niesteroidowym lekiem przeciwzapalnym (NLPZ) o licznych przeciwwskazaniach, których znajomość jest kluczowa dla bezpieczeństwa pacjenta. Leku nie należy stosować u osób z nadwrażliwością na ibuprofen, inne NLPZ lub substancje pomocnicze, a także u pacjentów z chorobą wrzodową żołądka i/lub dwunastnicy (czynną lub w wywiadzie), perforacją przewodu pokarmowego, krwawieniami z przewodu pokarmowego, ciężką niewydolnością wątroby, nerek lub serca (klasa IV wg NYHA). Przeciwwskazane jest także łączenie ibuprofenu z innymi NLPZ, w tym selektywnymi inhibitorami COX-2, ze względu na zwiększone ryzyko działań niepożądanych, zwłaszcza ze strony przewodu pokarmowego. Stosowanie leku jest bezwzględnie przeciwwskazane w III trymestrze ciąży z powodu ryzyka przedwczesnego zamknięcia przewodu tętniczego u płodu oraz powikłań porodowych.
astma, choroba wrzodowa, czarne stolce, ibuprofen, inhibitor COX-2, krwawienie śródczaszkowe, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na lek, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wątroby, nieżyt nosa, obrzęk naczynioruchowy, perforacja przewodu pokarmowego, pokrzywka, przewód tętniczy, reakcja alergiczna, skaza krwotoczna, trzeci trymestr ciąży, zaburzenia krzepnięcia - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Opokan max
Meloksykam, jako niesteroidowy lek przeciwzapalny (NLPZ), powinien być stosowany w najmniejszej skutecznej dawce i przez najkrótszy możliwy czas, aby zminimalizować ryzyko działań niepożądanych, takich jak krwawienia, owrzodzenia i perforacje przewodu pokarmowego, które mogą wystąpić w każdym okresie terapii. Maksymalna dawka dobowa nie powinna być przekraczana, a jednoczesne stosowanie z innymi NLPZ, w tym selektywnymi inhibitorami COX-2, jest przeciwwskazane ze względu na zwiększone ryzyko toksyczności bez poprawy skuteczności. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z historią choroby wrzodowej, nadciśnieniem tętniczym, zastoinową niewydolnością serca oraz u osób w podeszłym wieku. W grupach wysokiego ryzyka zaleca się stosowanie leków gastroprotekcyjnych, takich jak inhibitory pompy protonowej lub mizoprostol. Monitorowanie parametrów wątrobowych, nerkowych oraz ciśnienia tętniczego jest wskazane, zwłaszcza na początku terapii i przy zwiększaniu dawki.
antagonista receptora angiotensyny II, antagonista witaminy K, choroba Crohna, choroba wrzodowa żołądka, czynnościowa niewydolność nerek, hiperkaliemia, inhibitor ACE, inhibitor cyklooksygenazy-2, inhibitor pompy protonowej, kłębuszkowe zapalenie nerek, krwawienie z przewodu pokarmowego, lek gastroprotekcyjny, lek przeciwzakrzepowy, martwica rdzenia nerki, mizoprostol, nadciśnienie tętnicze, nefropatia toczniowa, niedobór laktazy, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nietolerancja galaktozy, pemetreksed, perforacja przewodu pokarmowego, rumień polekowy, śródmiąższowe zapalenie nerek, toksyczne martwicze oddzielanie naskórka, udar mózgu, wrzodziejące zapalenie okrężnicy, zaburzenia elektrolitowe, zakrzepica tętnic, zapalenie przełyku, zastoinowa niewydolność serca, zawał serca, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Pazopanib Pharmascience
Pazopanib Pharmascience jest inhibitorem VEGF stosowanym w terapii przeciwnowotworowej, którego stosowanie wymaga ścisłego monitorowania funkcji wątroby, serca oraz układu krążenia. U pacjentów z łagodnymi zaburzeniami czynności wątroby zalecana dawka wynosi 800 mg/dobę, natomiast u pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami – 200 mg/dobę; stosowanie u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami jest przeciwwskazane. Monitorowanie parametrów wątrobowych (ALT, bilirubina) powinno odbywać się przed leczeniem oraz w 3., 5., 7., 9. tygodniu, a następnie okresowo. W przypadku wzrostu aminotransferaz >8× GGN lub jednoczesnego wzrostu bilirubiny >2× GGN, konieczne jest przerwanie terapii. Pazopanib może indukować nadciśnienie tętnicze, z ryzykiem przełomu nadciśnieniowego, dlatego ciśnienie krwi należy kontrolować od pierwszego tygodnia leczenia z częstotliwością dostosowaną do stanu pacjenta. Występuje ryzyko zespołu PRES/RPLS, śródmiąższowej choroby płuc, niewydolności serca (w tym zmniejszenia LVEF), wydłużenia QT oraz powikłań zakrzepowo-zatorowych, co wymaga odpowiedniej selekcji pacjentów i monitorowania klinicznego oraz EKG i elektrolitów.
białkomocz, bilirubina niesprzężona, frakcja wyrzutowa lewej komory, glikoproteina p, hepatotoksyczność, hiperbilirubinemia, hiperglikemia, inhibitor UGT1A1, inhibitor VEGF, izoenzym CYP3A4, krwioplucie, krwotok mózgowy, mięsak tkanek miękkich, mikroangiopatia zakrzepowa, nadciśnienie tętnicze, napad drgawkowy, neutropenia, niedoczynność tarczycy, niedokrwienie mięśnia sercowego, niewydolność wątroby, odma opłucnowa, perforacja przewodu pokarmowego, podwyższone stężenie bilirubiny, powikłanie zakrzepowo-zatorowe, przełom nadciśnieniowy, przemijający napad niedokrwienny, rak nerkowokomórkowy, rozwarstwienie tętnicy, śródmiąższowa choroba płuc, torsade de pointes, transferaza urydyno-difosforano-glukuronozylowa, udar niedokrwienny mózgu, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie czynności wątroby, zakrzepica żył, zapalenie płuc, zastoinowa niewydolność serca, zator płucny, zawał mięśnia sercowego, zespół Gilberta, zespół nerczycowy, zespół odwracalnej tylnej encefalopatii, zespół odwracalnej tylnej leukoencefalopatii, zespół rozpadu guza - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Ibumax 400 mg 400 mg
Lek Ibumax 400 mg, zawierający 400 mg ibuprofenu, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na ibuprofen lub inne składniki preparatu, a także u osób z historią reakcji alergicznych na NLPZ, w tym astmą oskrzelową, pokrzywką czy katarem alergicznym. Nie powinien być stosowany u pacjentów z czynną lub przebytą chorobą wrzodową żołądka i/lub dwunastnicy, perforacją przewodu pokarmowego, czy krwawieniem z przewodu pokarmowego, zwłaszcza jeśli wystąpiły co najmniej dwa epizody owrzodzenia lub krwotoku. Ponadto, lek jest przeciwwskazany w ciężkiej niewydolności wątroby, nerek oraz serca (klasa IV wg NYHA), ze względu na ryzyko nasilenia niewydolności i kumulacji metabolitów.
astma oskrzelowa, choroba wrzodowa, hemostaza, ibuprofen, inhibitor COX-2, katar alergiczny, krwawienie z przewodu pokarmowego, krzepnięcie krwi, kwas acetylosalicylowy, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wątroby, owrzodzenie przewodu pokarmowego, perforacja przewodu pokarmowego, płytki krwi, pokrzywka, przewód tętniczy, skaza krwotoczna, trzeci trymestr ciąży - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Aspicam Bio 7,5 mg
Meloksykam (Aspicam Bio 7,5 mg) jest niesteroidowym lekiem przeciwzapalnym (NLPZ) o licznych przeciwwskazaniach, które należy uwzględnić przed rozpoczęciem terapii. Lek jest bezwzględnie przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na meloksykam, inne NLPZ lub kwas acetylosalicylowy, zwłaszcza jeśli wystąpiły u nich reakcje alergiczne takie jak astma, polipy nosa, obrzęk naczynioruchowy czy pokrzywka. Ponadto, meloksykam nie powinien być stosowany u osób z aktywną lub nawracającą chorobą wrzodową żołądka i dwunastnicy, krwawieniami z przewodu pokarmowego lub perforacją w wywiadzie, a także u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby i nerek (zwłaszcza bez dializ). Przeciwwskazaniem jest także ciężka niewydolność serca ze względu na ryzyko retencji płynów i pogorszenia funkcji mięśnia sercowego.
astma, choroba wrzodowa dwunastnicy, choroba wrzodowa żołądka, krwawienie śródmózgowe, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, laktoza jednowodna, meloksykam, nadwrażliwość na lek, niedobór laktazy, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nietolerancja galaktozy, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wątroby, NLPZ, obrzęk, obrzęk naczynioruchowy, perforacja przewodu pokarmowego, pokrzywka, polipy nosa, retencja płynów, trzeci trymestr ciąży, zaburzenia krzepnięcia, zamknięcie przewodu tętniczego, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Metafen 200 mg + 325 mg
Metafen, zawierający 200 mg ibuprofenu i 325 mg paracetamolu, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na składniki leku, w tym reakcjami alergicznymi na NLPZ, takimi jak skurcz oskrzeli, obrzęk naczynioruchowy, astma, zapalenie błony śluzowej nosa czy pokrzywka. Nie powinien być stosowany u osób z ciężką niewydolnością nerek i wątroby, aktywną lub przebytą chorobą wrzodową żołądka i/lub dwunastnicy, perforacją lub krwawieniem z przewodu pokarmowego, a także u pacjentów z ciężkim nadciśnieniem tętniczym, ciężkimi chorobami układu krążenia, tachykardią, dławicą piersiową oraz niewydolnością serca klasy IV wg NYHA. Przeciwwskazaniem jest także skaza krwotoczna oraz jednoczesne stosowanie innych NLPZ, kwasu acetylosalicylowego w dawce >75 mg/dobę, leków zawierających paracetamol, ciąża, laktacja oraz wiek poniżej 12 lat.
astma, choroba wrzodowa dwunastnicy, choroba wrzodowa żołądka, choroby układu krążenia, dławica piersiowa, ibuprofen, inhibitor COX-2, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, laktacja, lek nefrotoksyczny, lek przeciwzakrzepowy, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na substancje czynne, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, paracetamol, perforacja przewodu pokarmowego, pokrzywka, przewód tętniczy Botalla, skaza krwotoczna, skurcz oskrzeli, tachykardia, toczeń rumieniowaty układowy, zaburzenie krzepnięcia krwi, zapalenie błony śluzowej nosa, zespół Reye’a - Leksykon leków
Działania niepożądane – Pazopanib Pharmascience 400 mg
Profil bezpieczeństwa pazopanibu opiera się na badaniach klinicznych obejmujących 1149 pacjentów z rakiem nerkowokomórkowym (RCC) oraz 382 z mięsakami tkanek miękkich (STS). Najczęstsze działania niepożądane (≥10%) to biegunka, zmiana koloru włosów, hipopigmentacja skóry, złuszczająca wysypka, nadciśnienie tętnicze, nudności, ból głowy, uczucie zmęczenia, jadłowstręt, wymioty, zaburzenia smaku, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, zmniejszenie masy ciała oraz podwyższone aktywności enzymów wątrobowych (ALT, AST). Rzadziej (<1%) występują poważne działania niepożądane zagrażające życiu, takie jak powikłania naczyniowo-mózgowe (przemijające napady niedokrwienne, udar niedokrwienny), sercowo-naczyniowe (niedokrwienie mięśnia sercowego, zawał, zaburzenia rytmu w tym torsade de pointes), perforacje przewodu pokarmowego oraz krwotoki z płuc, przewodu pokarmowego i mózgu. U pacjentów z STS dodatkowo obserwowano żylne powikłania zakrzepowo-zatorowe, zaburzenia czynności lewej komory serca oraz odma opłucnową.
aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, biegunka, ból głowy, dysgeuzja, dyspepsja, hipofosfatemia, hipopigmentacja skóry, jadłowstręt, krwioplucie, krwotok z płuc, krwotok z przewodu pokarmowego, małopłytkowość, mięsak tkanek miękkich, nadciśnienie tętnicze, neutropenia, niedoczynność tarczycy, niedokrwienie mięśnia sercowego, nudności, odma opłucnowa, perforacja przewodu pokarmowego, powikłania zakrzepowo-zatorowe, przemijający napad niedokrwienny, rak nerkowokomórkowy, torsade de pointes, udar niedokrwienny mózgu, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia czynności lewej komory serca, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia smaku, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, zawał mózgu, zawał serca, zawroty głowy, zespół ręka-stopa, złuszczająca wysypka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Elecoxel 100 mg
Celekoksyb, substancja czynna leku Elecoxel dostępnego w kapsułkach 100 mg i 200 mg, wykazuje profil bezpieczeństwa oparty na danych z kontrolowanych badań klinicznych (do 12 tygodni) oraz długoterminowych badań (do 3 lat) obejmujących dawki dobowej od 100 mg do 800 mg. Najczęściej obserwowane działania niepożądane dotyczą układu sercowo-naczyniowego (np. nadciśnienie tętnicze, zawał mięśnia sercowego, arytmie), przewodu pokarmowego (bóle brzucha, biegunka, owrzodzenia, perforacje), nerek (zwiększenie kreatyniny, ostra niewydolność nerek) oraz wątroby (podwyższenie ALT, AST, zapalenie wątroby). Częstość występowania działań niepożądanych klasyfikowana jest od bardzo często (≥10%) do bardzo rzadko (<0,01%), a szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko poważnych zdarzeń sercowo-naczyniowych przy długotrwałym stosowaniu wysokich dawek celekoksybu.
arytmia, celekoksyb, choroba zwyrodnieniowa stawów, dyspepsja, enzymy wątrobowe, hiperkaliemia, inhibitor COX-2, krwawienie z przewodu pokarmowego, krwotok mózgowy, leukopenia, małopłytkowość, nadciśnienie tętnicze, niedokrwistość, niewydolność wątroby, ostra niewydolność nerek, owrzodzenie dwunastnicy, perforacja przewodu pokarmowego, polip gruczolakowaty, retencja płynów, reumatoidalne zapalenie stawów, toksyczna nekroliza naskórka, wstrząs anafilaktyczny, zakażenie dróg moczowych, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie górnych dróg oddechowych, zapalenie naczyń, zapalenie wątroby, zapalenie zatok, zawał mięśnia sercowego, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon substancji czynnych
Naproksen – Działania niepożądane
Naproksen, jako niesteroidowy lek przeciwzapalny z grupy pochodnych kwasu propionowego, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które należy uwzględnić w praktyce klinicznej. Najczęstsze objawy dotyczą przewodu pokarmowego i obejmują nudności, zgagę, ból brzucha oraz owrzodzenia (często ≥1/100 do <1/10), a także krwawienia i perforacje (niezbyt często ≥1/1 000 do <1/100). Ryzyko poważnych powikłań, takich jak krwawienia z przewodu pokarmowego, wzrasta wraz z dawką i czasem terapii, szczególnie u osób starszych. Działania niepożądane ze strony układu sercowo-naczyniowego obejmują obrzęki obwodowe (często ≥1/100 do <1/10), nadciśnienie tętnicze (częstość nieznana), kołatanie serca oraz rzadko niewydolność serca (≥1/10 000 do <1/1 000). Długotrwałe stosowanie dużych dawek może zwiększać ryzyko incydentów zakrzepowo-zatorowych, takich jak zawał mięśnia sercowego i udar mózgu.
agranulocytoza, choroba Leśniowskiego-Crohna, eozynofilia, eozynofilowe zapalenie płuc, fotodermatoza, granulocytopenia, kłębuszkowe zapalenie nerek, kwas propionowy, leukopenia, małopłytkowość, martwica brodawek nerkowych, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na światło, neutropenia, niedokrwistość, niedokrwistość aplastyczna, niedokrwistość hemolityczna, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk tarczy nerwu wzrokowego, owrzodzenie przewodu pokarmowego, perforacja przewodu pokarmowego, porfiria późna skórna, przewód pokarmowy, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, śródmiąższowe zapalenie nerek, toczeń rumieniowaty układowy, toksyczne martwicze oddzielanie naskórka, udar mózgu, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zapalenie jamy ustnej, zapalenie naczyń, zapalenie nerwu wzrokowego, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy błędnikowe, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry, zmętnienie rogówki, żółtaczka - Leksykon substancji czynnych
Deksibuprofen – Działania niepożądane
Deksibuprofen, będący składnikiem leku Seractil dostępnym w dawkach 200 mg i 400 mg, wykazuje profil bezpieczeństwa zbliżony do racemicznego ibuprofenu. W badaniach klinicznych, trwających około 2 tygodni, zdarzenia niepożądane ze strony przewodu pokarmowego występowały u 8-20% pacjentów, najczęściej o łagodnym przebiegu. Najpoważniejsze powikłania obejmują chorobę wrzodową, perforacje i krwawienia, szczególnie u osób starszych. Stosowanie dużych dawek deksibuprofenu (1200 mg/dobę) wiąże się z ryzykiem incydentów zatorowo-zakrzepowych podobnym do ibuprofenu w dawce 2400 mg/dobę. Dodatkowo, mogą wystąpić reakcje nadwrażliwości, poważne reakcje skórne (np. zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka) oraz rzadkie zaburzenia hematologiczne i nerkowe, w tym śródmiąższowe zapalenie nerek i zespół nerczycowy.
agranulocytoza, aseptyczne zapalenie opon mózgowych, choroba Leśniowskiego-Crohna, choroba wrzodowa żołądka, deksibuprofen, incydent sercowo-naczyniowy, incydent zatorowo-zakrzepowy, leukopenia, niedokrwistość aplastyczna, niedokrwistość hemolityczna, ostra uogólniona osutka krostkowa, pancytopenia, perforacja przewodu pokarmowego, powikłanie żołądkowo-jelitowe, reakcja skórna, śródmiąższowe zapalenie nerek, toksyczne martwicze oddzielanie naskórka, trombocytopenia, udar mózgu, układowy toczeń rumieniowaty, uogólniona reakcja nadwrażliwości, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zaburzenie krwi, zapalenie wątroby, zatrzymanie płynów, zawał mięśnia sercowego, zespół Lyella, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Pazopanib Viatris 200 mg
Profil bezpieczeństwa pazopanibu oceniono na podstawie badań klinicznych obejmujących 1149 pacjentów z rakiem nerkowokomórkowym (RCC) oraz 382 pacjentów z mięsakami tkanek miękkich (STS). Najczęstsze działania niepożądane (≥10%) to zaburzenia żołądkowo-jelitowe (biegunka, nudności, wymioty, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej), dermatologiczne (zmiana koloru włosów, hipopigmentacja, złuszczająca wysypka), naczyniowe (nadciśnienie tętnicze), neurologiczne (ból głowy, zaburzenia smaku) oraz ogólne (zmęczenie, jadłowstręt, utrata masy ciała). Często obserwowano także wzrost aktywności enzymów wątrobowych AlAT i AspAT oraz hiperbilirubinemię. Rzadziej (<1%) występowały poważne powikłania, takie jak udar niedokrwienny mózgu, zawał mięśnia sercowego, perforacje przewodu pokarmowego, krwotoki (z przewodu pokarmowego, płuc, mózgu) oraz zaburzenia rytmu serca typu torsade de pointes.
aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, biegunka, dysgeuzja, hiperbilirubinemia, hipogeuzja, hipopigmentacja skóry, jadłowstręt, krwioplucie, krwotok z płuc, małopłytkowość, mięsak tkanek miękkich, nadciśnienie tętnicze, neutropenia, niedokrwienie mięśnia sercowego, niewydolność serca, niewydolność wątroby, nudności, odma opłucnowa, pazopanib, perforacja przewodu pokarmowego, powikłanie zakrzepowo-zatorowe, przemijający napad niedokrwienny, rak nerkowokomórkowy, torsade de pointes, udar niedokrwienny mózgu, wydłużenie odstępu QT, wymioty, zaburzenie czynności lewej komory, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, zawał serca, złuszczająca wysypka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Etoricoxib Teva 30 mg
Etorykoksyb, selektywny inhibitor COX-2 z grupy NLPZ, jest stosowany w leczeniu chorób reumatycznych, bólu oraz ostrej dny moczanowej. Bezpieczeństwo leku oceniono w badaniach klinicznych obejmujących 9295 pacjentów, w tym 6757 z ChZS, RZS, przewlekłym bólem lędźwiowo-krzyżowym i ZZSK, z długotrwałą terapią u około 600 osób przez ≥1 rok. Dawki stosowane w badaniach wynosiły 30 mg, 60 mg, 90 mg, a w ostrej dnie 120 mg/dobę przez 8 dni. Profil działań niepożądanych obejmuje często zapalenie błony śluzowej żołądka i jelit, zakażenia dróg oddechowych i moczowych, obrzęki, zawroty głowy oraz bardzo często bóle głowy. Rzadziej obserwowano reakcje nadwrażliwości, w tym obrzęk naczynioruchowy i reakcje anafilaktyczne. W badaniach programu MEDAL (do 3,5 roku) oraz innych analizach z udziałem 17 412 pacjentów monitorowano ryzyko sercowo-naczyniowe, szczególnie przy dawkach 60-90 mg przez średnio 18 miesięcy.
choroba zwyrodnieniowa stawów, dezorientacja, dna moczanowa, dyspepsja, etorykoksyb, krwawienie żołądkowo-jelitowe, leukopenia, nadciśnienie tętnicze, niedokrwistość, niesteroidowy lek przeciwzapalny, obrzęk naczynioruchowy, ostry ból pooperacyjny, perforacja przewodu pokarmowego, przewlekły ból okolicy lędźwiowo-krzyżowej, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, reumatoidalne zapalenie stawów, selektywny inhibitor COX-2, trombocytopenia, udar mózgu, wstrząs anafilaktyczny, zakażenie górnych dróg oddechowych, zakażenie układu moczowego, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie wyrostka zębodołowego, zawał mięśnia sercowego, zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa - Leksykon leków
Działania niepożądane – MIG dla dzieci 20 mg/ml
MIG dla dzieci (ibuprofen 20 mg/ml zawiesina doustna) może powodować działania niepożądane, których częstość i nasilenie zależą od dawki oraz indywidualnej reakcji pacjenta. Najczęściej obserwuje się objawy ze strony przewodu pokarmowego, takie jak zgaga, ból brzucha, nudności, wymioty, wzdęcia, biegunka, zaparcia oraz niewielkie krwawienia, które mogą prowadzić do anemii. Niezbyt często występują poważniejsze powikłania, w tym choroba wrzodowa żołądka i/lub dwunastnicy z krwawieniem i perforacją, wrzodziejące zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, zaostrzenie zapalenia jelita grubego i choroby Crohna oraz zapalenie żołądka. Rzadkie, ale ciężkie reakcje obejmują uogólnione reakcje nadwrażliwości (obrzęk twarzy, języka, krtani, duszność, tachykardię, wstrząs anafilaktyczny) oraz ciężkie skórne reakcje (rumień wielopostaciowy, zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka). Działania niepożądane mogą również dotyczyć układu krwiotwórczego (niedokrwistość, leukopenia, małopłytkowość, pancytopenia, agranulocytoza), układu nerwowego (ból głowy, zawroty głowy, bezsenność, reakcje psychotyczne), sercowo-naczyniowego (kołatanie serca, niewydolność serca, zawał mięśnia sercowego, nadciśnienie) oraz nerek (śródmiąższowe zapalenie nerek, niewydolność nerek, martwica brodawek nerkowych). Dawkowanie dobowo nie powinno przekraczać 1200 mg doustnie, a 1800 mg w postaci czopków, aby ograniczyć ryzyko powikłań.
AGEP, agranulocytoza, choroba Leśniowskiego-Crohna, choroba wrzodowa żołądka, ibuprofen, jałowe zapalenie opon mózgowych, krwawienie z przewodu pokarmowego, leukopenia, małopłytkowość, martwica brodawek nerkowych, martwicze zapalenie powięzi, mieszana choroba tkanki łącznej, morfologia krwi, niedokrwistość, niewydolność wątroby, obrzęk krtani, obrzęk twarzy, ostre zapalenie wątroby, pancytopenia, perforacja przewodu pokarmowego, reakcja nadwrażliwości, rumień wielopostaciowy, SCAR, skurcz oskrzeli, śródmiąższowe zapalenie nerek, toczeń rumieniowaty układowy, toksyczne martwicze oddzielanie naskórka, udar mózgu, uszkodzenie wątroby, wrzodziejące zapalenie jamy ustnej, zaburzenie krwiotworzenia, zapalenie jelita grubego, zapalenie naczyń, zapalenie przełyku, zapalenie trzustki, zawał mięśnia sercowego, zespół DRESS, zespół Kounisa, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry, zwężenie światła jelita - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Ibufen Baby 125 mg
Stosowanie czopków ibuprofenu (Ibufen Baby 125 mg) u pacjentów pediatrycznych wymaga ścisłego przestrzegania przeciwwskazań, aby uniknąć poważnych powikłań. Lek jest bezwzględnie przeciwwskazany u dzieci z nadwrażliwością na ibuprofen, inne NLPZ lub substancje pomocnicze, a także u pacjentów z reakcjami nadwrażliwości po NLPZ, takimi jak skurcz oskrzeli, astma oskrzelowa, nieżyt nosa, obrzęk naczynioruchowy czy pokrzywka. Ponadto, nie należy stosować leku u dzieci z czynna chorobą wrzodową żołądka lub dwunastnicy, nawracającym krwawieniem z przewodu pokarmowego, stanami po perforacji przewodu pokarmowego, ciężką niewydolnością wątroby, nerek lub serca (klasa IV wg NYHA), a także w ostatnim trymestrze ciąży ze względu na ryzyko przedwczesnego zamknięcia przewodu tętniczego u płodu i hamowania czynności skurczowej macicy. Dodatkowo, lek nie powinien być podawany dzieciom o masie ciała poniżej 12,5 kg oraz pacjentom ze skazą krwotoczną.
astma oskrzelowa, choroba wrzodowa, czynność skurczowa macicy, filtracja kłębuszkowa, ibuprofen, krwawienie z górnego odcinka przewodu pokarmowego, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, lek przeciwzakrzepowy, nadwrażliwość, nefrotoksyczność, niesteroidowe leki przeciwzapalne, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wątroby, nieżyt nosa, obrzęk naczynioruchowy, perforacja przewodu pokarmowego, pokrzywka, przewód tętniczy, skaza krwotoczna, skurcz oskrzeli, trymestr ciąży, zaburzenia krzepnięcia krwi - Leksykon substancji czynnych
Distygmina – Przeciwwskazania stosowania
Distygmina, aktywny składnik preparatu Ubretid (5 mg), jest inhibitorem cholinesterazy o długotrwałym działaniu, którego stosowanie jest bezwzględnie przeciwwskazane u pacjentów z nadwrażliwością na bromek distygminy lub inne składniki preparatu, w tym laktozę (151 mg/tabletkę). Kluczowe przeciwwskazania obejmują ciężką niewydolność krążenia, ciężki wstrząs pooperacyjny, astmę oskrzelową, ciężkie stany skurczowe lub mechaniczną niedrożność przewodu pokarmowego oraz mechaniczną niedrożność dróg moczowych. Mechanizm przeciwwskazań opiera się na nasileniu parasympatykotonii, co może prowadzić do bradykardii, spadku ciśnienia tętniczego, skurczu oskrzeli, nasilenia napięcia mięśni gładkich przewodu pokarmowego i dróg moczowych, a w konsekwencji do poważnych powikłań klinicznych, takich jak perforacja jelit czy retencja moczu z ryzykiem uszkodzenia nerek.
astma oskrzelowa, bradykardia, bromek distygminy, choroba Parkinsona, distygmina, działanie cholinomimetyczne, inhibitor cholinesterazy, laktoza, miastenia gravis, nadwrażliwość na substancję czynną, niedobór laktazy, niedrożność dróg moczowych, niedrożność przewodu pokarmowego, niestabilna choroba wieńcowa, nietolerancja galaktozy, nietolerancja laktozy, niewydolność krążenia, padaczka, perforacja przewodu pokarmowego, POChP, retencja moczu, rozstrzenie oskrzeli, skurcz oskrzeli, stan skurczowy, układ przywspółczulny, wstrząs pooperacyjny, zaburzenie rytmu serca, zapalenie płuc, zawał mięśnia sercowego, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ibum Forte Pure 200 mg/5 ml
Ibum Forte Pure w postaci zawiesiny doustnej zawiera 200 mg ibuprofenu w 5 ml produktu. Ibuprofen, jak inne NLPZ, może wywoływać działania niepożądane, z których najczęstsze dotyczą układu żołądkowo-jelitowego, obejmując nudności, wymioty, biegunkę, wzdęcia, zaparcia, niestrawność, bóle brzucha, a także poważniejsze powikłania jak choroba wrzodowa, perforacja czy krwawienia z przewodu pokarmowego, szczególnie u osób w podeszłym wieku. Dodatkowo mogą wystąpić smoliste stolce i krwawe wymioty wskazujące na krwawienie z górnego odcinka przewodu pokarmowego oraz wrzodziejące zapalenie błony śluzowej jamy ustnej. Ibuprofen może także zaostrzać zapalenie jelita grubego i chorobę Leśniowskiego-Crohna. Wysokie dawki (do 2400 mg/dobę) wiążą się z niewielkim wzrostem ryzyka tętniczych incydentów zatorowo-zakrzepowych, takich jak zawał mięśnia sercowego czy udar mózgu.
agranulocytoza, biegunka, ból brzucha, choroba Leśniowskiego-Crohna, choroba wrzodowa żołądka, ibuprofen, incydent zatorowo-zakrzepowy, krwawe wymioty, leukopenia, martwicze zapalenie powięzi, morfologia krwi, niedokrwistość, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niestrawność, nudności i wymioty, objaw grypopodobny, owrzodzenie jamy ustnej, pancytopenia, perforacja przewodu pokarmowego, reakcja nadwrażliwości, reakcja psychotyczna, smolisty stolec, trombocytopenia, udar mózgu, wrzodziejące zapalenie jamy ustnej, wzdęcia, zaburzenie układu krwiotwórczego, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie jelita grubego, zaparcia, zawał mięśnia sercowego - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Pazopanib Zentiva
Pazopanib wymaga ścisłego monitorowania czynności wątroby, ze względu na ryzyko niewydolności wątroby, w tym zgonów. Dawkowanie powinno być dostosowane do stopnia zaburzeń wątroby: 800 mg/dobę u pacjentów z łagodnymi zaburzeniami (bilirubina do 1,5 × GGN), 200 mg/dobę przy umiarkowanych zaburzeniach (bilirubina >1,5 do 3 × GGN), a stosowanie jest przeciwwskazane przy ciężkich zaburzeniach (bilirubina >3 × GGN). Monitorowanie aminotransferaz (AlAT, AspAT) i bilirubiny jest konieczne przed leczeniem, w 3., 5., 7., 9. tygodniu oraz w 3. i 4. miesiącu terapii, a następnie okresowo. W przypadku wzrostu aminotransferaz >8 × GGN należy przerwać leczenie do normalizacji, a następnie ewentualnie wznowić dawką 400 mg/dobę z kontrolą co tydzień. Wzrost aminotransferaz >3 × GGN z bilirubiną >2 × GGN wymaga trwałego odstawienia leku. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów powyżej 60. roku życia oraz nosicieli allelu HLA-B*57:01. Pazopanib może powodować nadciśnienie tętnicze, w tym przełom nadciśnieniowy, dlatego ciśnienie krwi należy kontrolować już w pierwszym tygodniu leczenia i często w trakcie terapii. W razie nadciśnienia (ciśnienie skurczowe ≥150 mm Hg lub rozkurczowe ≥100 mm Hg) należy wdrożyć leczenie hipotensyjne i rozważyć modyfikację dawki, a w przypadku ciężkiego nadciśnienia – przerwać terapię.
aktywność aminotransferaz, białko oporności raka piersi, białkomocz, ciężkie zaburzenia czynności wątroby, frakcja wyrzutowa lewej komory, glikoproteina p, hiperbilirubinemia, hiperglikemia, incydent krwotoczny, inhibitor izoenzymu CYP3A4, inhibitor VEGF, krwioplucie, krwotok do mózgu, łagodne zaburzenia czynności wątroby, mikroangiopatia zakrzepowa, nadciśnienie tętnicze, neutropenia, niedoczynność tarczycy, niedokrwienie mięśnia sercowego, niewydolność wątroby, odma opłucnowa, perforacja przewodu pokarmowego, przełom nadciśnieniowy, przemijający napad niedokrwienny, rozwarstwienie tętnicy, śródmiąższowa choroba płuc, stężenie bilirubiny, tętniak, torsade de pointes, transferaza urydyno-difosforano-glukuronozylowa, udar niedokrwienny mózgu, umiarkowane zaburzenia czynności wątroby, wydłużenie odstępu QT, zakrzepica żył, zapalenie płuc, zastoinowa niewydolność serca, zator płucny, zawał mięśnia sercowego, zespół Gilberta, zespół nerczycowy, zespół odwracalnej tylnej encefalopatii, zespół odwracalnej tylnej leukoencefalopatii, zespół rozpadu guza, żylne powikłania zakrzepowo-zatorowe - Leksykon leków
Działania niepożądane – Pazopanib STADA 400 mg
Pazopanib STADA, dostępny w tabletkach 200 mg i 400 mg, wykazuje specyficzny profil bezpieczeństwa u pacjentów z rakiem nerkowokomórkowym (RCC) oraz mięsakami tkanek miękkich (STS), potwierdzony w badaniach klinicznych (n=1149 dla RCC, n=382 dla STS). Ciężkie działania niepożądane, występujące z częstością <1%, obejmują powikłania naczyniowo-mózgowe (przemijające napady niedokrwienne, udar niedokrwienny mózgu), sercowo-naczyniowe (niedokrwienie mięśnia sercowego, zawał serca, zaburzenia czynności serca), perforacje i przetoki przewodu pokarmowego, zaburzenia rytmu serca (wydłużenie QT, torsade de pointes) oraz krwotoki (z płuc, przewodu pokarmowego, do mózgu). U pacjentów z STS dodatkowo obserwowano żylne powikłania zakrzepowo-zatorowe, zaburzenia funkcji lewej komory i odmę opłucnową. Potencjalnie śmiertelne powikłania, takie jak krwotok z przewodu pokarmowego, krwotok z płuc, ciężkie dysfunkcje wątroby, perforacja przewodu pokarmowego i udar niedokrwienny mózgu, wymagają natychmiastowej interwencji medycznej.
aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, biegunka, ból głowy, chlorowodorek pazopanibu, dysgeuzja, hipopigmentacja skóry, jadłowstręt, krwioplucie, krwotok z płuc, krwotok z przewodu pokarmowego, mięsak tkanek miękkich, nadciśnienie tętnicze, niedokrwienie mięśnia sercowego, nudności, odma opłucnowa, pazopanib, perforacja przewodu pokarmowego, powikłanie zakrzepowo-zatorowe, przemijający napad niedokrwienny, rak nerkowokomórkowy, torsade de pointes, udar niedokrwienny mózgu, wydłużenie odstępu QT, wymioty, zaburzenie czynności lewej komory, zaburzenie czynności serca, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie smaku, zakrzepica żył głębokich, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, zatorowość płucna, zawał mózgu, zawał serca, złuszczająca wysypka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Opokan max 15 mg
Meloksykam, jako niesteroidowy lek przeciwzapalny (NLPZ), wykazuje dobrze udokumentowany profil bezpieczeństwa oparty na badaniach klinicznych obejmujących 15 197 pacjentów stosujących dawki 7,5 lub 15 mg doustnie do roku. Najczęstsze działania niepożądane dotyczą przewodu pokarmowego i obejmują zaburzenia takie jak nudności, wymioty, biegunka, ból brzucha oraz poważniejsze powikłania, w tym chorobę wrzodową, perforację i krwawienia, które mogą prowadzić do zgonu, zwłaszcza u osób starszych. Rzadziej obserwuje się reakcje skórne o ciężkim przebiegu, takie jak zespół Stevensa-Johnsona (SJS) i toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka (TEN). Ponadto, stosowanie meloksykamu może wiązać się z ryzykiem wystąpienia obrzęków, nadciśnienia tętniczego, niewydolności serca oraz zdarzeń zakrzepowo-zatorowych, w tym zawału mięśnia sercowego i udaru mózgu, szczególnie przy długotrwałym stosowaniu i wyższych dawkach.
agranulocytoza, biegunka, ból brzucha, ból głowy, choroba Leśniowskiego-Crohna, choroba wrzodowa, dyspepsja, hiperkaliemia, kołatanie serca, krwawe wymioty, krwawienie z przewodu pokarmowego, leukopenia, martwica brodawek nerkowych, meloksykam, nadciśnienie tętnicze, napad astmy, niedokrwistość, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, niewydolność serca, nudności, obrzęk, obrzęk naczynioruchowy, ostra martwica kanalików nerkowych, owrzodzenie żołądka, perforacja przewodu pokarmowego, pokrzywka, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, śródmiąższowe zapalenie nerek, stan splątania, stolce smoliste, szumy uszne, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, trombocytopenia, udar mózgu, wrzodziejące zapalenie jamy ustnej, wrzodziejące zapalenie okrężnicy, wymioty, wzdęcia, zaburzenia morfologii krwi, zaburzenia nastroju, zaburzenia widzenia, zapalenie okrężnicy, zapalenie przełyku, zapalenie spojówek, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zapalenie żołądka, zaparcia, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Przeciwwskazania – DicloDuo Combi 75 mg + 20 mg
DicloDuo Combi, zawierający diklofenak sodu (75 mg) oraz omeprazol (20 mg) w formie kapsułek o zmodyfikowanym uwalnianiu, posiada szereg bezwzględnych przeciwwskazań. Lek jest niewskazany u pacjentów z nadwrażliwością na diklofenak, omeprazol, podstawione benzoimidazole lub substancje pomocnicze, a także u osób z reakcjami nadwrażliwości na inne NLPZ (np. astma, pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy). Przeciwwskazania obejmują także ciężką niewydolność wątroby, nerek i serca, w tym zastoinową niewydolność serca klasy II–IV wg NYHA, chorobę niedokrwienną serca, choroby naczyń obwodowych i zaburzenia krążenia mózgowego, ze względu na ryzyko poważnych zdarzeń sercowo-naczyniowych. Stosowanie w ostatnim trymestrze ciąży jest bezwzględnie przeciwwskazane z powodu ryzyka przedwczesnego zamknięcia przewodu tętniczego oraz niewydolności nerek płodu. Ponadto, lek nie powinien być stosowany u pacjentów z aktywnym lub nawracającym owrzodzeniem trawiennym lub krwawieniem z przewodu pokarmowego, zwłaszcza po wcześniejszym stosowaniu NLPZ.
acenokumarol, benzoimidazol, choroba naczyń obwodowych, choroba niedokrwienna serca, choroba sercowo-naczyniowa, cukrzyca, diklofenak sodu, działanie niepożądane, glikokortykosteroid, hiperlipidemia, inhibitor COX-2, inhibitor pompy protonowej, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, krwawienie z przewodu pokarmowego, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwzakrzepowy, małowodzie, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na substancje czynne, nelfinawir, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność wątroby, NLPZ, obrzęk naczynioruchowy, omeprazol, owrzodzenie trawienne, perforacja przewodu pokarmowego, polip nosa, przewlekłe zapalenie zatok, przewlekły nieżyt nosa, przewód tętniczy, SSRI, trzeci trymestr ciąży, udar, warfaryna, zaburzenia krążenia mózgowego, zastoinowa niewydolność serca, zawał serca, zdarzenie zakrzepowe - Leksykon substancji czynnych
Gefitinib – Działania niepożądane
Gefitynib, stosowany w dawce 250 mg, wykazuje charakterystyczny profil działań niepożądanych na podstawie danych z badań klinicznych III fazy (ISEL, INTEREST, IPASS) obejmujących 2462 pacjentów. Najczęstsze działania niepożądane (>20%) to biegunka oraz zmiany skórne, takie jak wysypka, trądzik, suchość skóry i świąd, zwykle pojawiające się w pierwszym miesiącu terapii i mające przebieg odwracalny. Ciężkie działania niepożądane (3. i 4. stopnia wg CTC) wystąpiły u około 8% pacjentów, a u 3% konieczne było przerwanie leczenia. Szczególnie istotnym i potencjalnie śmiertelnym powikłaniem jest śródmiąższowa choroba płuc (ChŚP), występująca u 1,3% pacjentów, z ciężkim przebiegiem i śmiertelnością sięgającą 38,6% w badaniu porejestracyjnym w Japonii. Ryzyko ChŚP jest wyższe u pacjentów azjatyckich, co wymaga intensywnego monitorowania objawów oddechowych (duszność, kaszel, gorączka) zwłaszcza na początku terapii.
aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginowa, białkomocz, biegunka, bilirubina całkowita, brak łaknienia, docetaksel, duszność, gefitynib, gorączka, hepatotoksyczność, karboplatyna/paklitaksel, kaszel, krwawienie z nosa, krwiomocz, krwotoczne zapalenie pęcherza moczowego, łysienie, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, nadżerka rogówki, niewydolność wątroby, nudności, obrzęk naczynioruchowy, odwodnienie, osłabienie, perforacja przewodu pokarmowego, pokrzywka, rumień wielopostaciowy, śródmiąższowa choroba płuc, stężenie kreatyniny, substancja czynna, suchość jamy ustnej, suchość oka, suchość skóry, świąd, trądzik, Wspólna Skala Toksyczności, wymioty, wysypka, wysypka krostkowa, zapalenie jamy ustnej, zapalenie naczyń skórnych, zapalenie pęcherza moczowego, zapalenie powiek, zapalenie rogówki, zapalenie spojówek, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Nurofen Forte 400 mg
Nurofen Forte, zawierający 400 mg ibuprofenu w formie tabletek powlekanych, jest niesteroidowym lekiem przeciwzapalnym (NLPZ) o ściśle określonych przeciwwskazaniach. Bezwzględnie nie powinien być stosowany u pacjentów z nadwrażliwością na ibuprofen lub substancje pomocnicze, w tym sacharozę (232,2 mg/tabletkę, ~0,68 mmol) oraz sód (27,42 mg/tabletkę, ~1,1 mmol). Przeciwwskazania obejmują także historię reakcji nadwrażliwości na NLPZ, takich jak pokrzywka, nieżyt błony śluzowej nosa, obrzęk naczynioruchowy czy astma oskrzelowa. Ponadto, lek jest niewskazany u pacjentów z aktywną lub nawracającą chorobą wrzodową żołądka i/lub dwunastnicy, zwłaszcza przy co najmniej dwóch epizodach owrzodzenia lub krwawienia, a także u osób z historią perforacji lub krwawienia z przewodu pokarmowego związanego z wcześniejszym stosowaniem NLPZ.
agregacja płytek krwi, astma oskrzelowa, choroba wrzodowa żołądka, czynność skurczowa macicy, dysfagia, ibuprofen, nadwrażliwość na ibuprofen, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wątroby, nieżyt błony śluzowej nosa, obrzęk naczynioruchowy, owrzodzenie, perforacja przewodu pokarmowego, pokrzywka, przewód tętniczy, reakcja nadwrażliwości, retencja płynów, skaza krwotoczna, trymestr ciąży, zaburzenie krzepnięcia - Leksykon leków
Działania niepożądane – Abrea 100 mg
Lek Abrea zawierający kwas acetylosalicylowy w dawkach 75 mg, 100 mg i 160 mg w postaci tabletek dojelitowych może powodować liczne działania niepożądane o różnej częstości i nasileniu. Najistotniejszym ryzykiem jest zwiększona skłonność do krwawień, występująca często (≥1/100 do <1/10), obejmująca krwawienia z nosa, dziąseł, przewodu pokarmowego (jawne i utajone), które mogą prowadzić do niedokrwistości z niedoboru żelaza. Rzadziej (≥1/10000 do <1/1000) obserwuje się krwawienia śródczaszkowe. Do często występujących działań ze strony przewodu pokarmowego należą niestrawność, nudności, wymioty i biegunka, natomiast ciężkie krwotoki z przewodu pokarmowego są rzadkie. Zgłaszano także owrzodzenia i perforacje przewodu pokarmowego o częstości nieznanej. W zakresie hematologicznym niezbyt często występuje trombocytopenia i granulocytoza, a rzadko niedokrwistość aplastyczna. Reakcje nadwrażliwości, w tym obrzęk naczynioruchowy i anafilaksja, mają częstość nieznaną.
duszność, granulocytoza, hiperurykemia, hipoglikemia, krwawe wymioty, krwawienie śródczaszkowe, krwotoczne zapalenie naczyń, krwotok z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, napad astmy, niedokrwistość aplastyczna, niedokrwistość z niedoboru żelaza, niestrawność, niewydolność wątroby, nudności, obrzęk alergiczny, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, owrzodzenie dwunastnicy, perforacja przewodu pokarmowego, plamica, podwyższone enzymy wątrobowe, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, rumień guzowaty, rumień wielopostaciowy, skłonność do krwawienia, skurcz oskrzeli, smolisty stolec, szum uszny, toksyczna nekroliza naskórka, trombocytopenia, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie czynności nerek, zapalenie błony śluzowej nosa, zespół Lyella, zespół Reye’a, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Zoledronic acid Fresenius Kabi 4 mg/5 ml
Kwas zoledronowy, stosowany w dawce 4 mg do infuzji, wiąże się z szeregiem działań niepożądanych, które należy uwzględnić w praktyce klinicznej. Najczęściej obserwuje się reakcję ostrej fazy w ciągu 3 dni po podaniu, objawiającą się bólem kości, gorączką, zmęczeniem, bólami stawów i mięśni oraz dreszczami, które ustępują samoistnie. Istotne klinicznie działania niepożądane obejmują zaburzenia czynności nerek (wzrost stężenia kreatyniny w surowicy, ryzyko niewydolności nerek), martwicę kości szczęki (odsłonięcie kości niegojące się powyżej 8 tygodni), hipokalemię (obniżenie stężenia wapnia w surowicy z ryzykiem zaburzeń rytmu serca i objawów nerwowo-mięśniowych), migotanie przedsionków, reakcje anafilaktyczne oraz chorobę śródmiąższową płuc. Działania niepożądane sklasyfikowano według częstości występowania, od bardzo często (≥1/10) do bardzo rzadko (<1/10 000), co pozwala na precyzyjne monitorowanie i ocenę ryzyka u pacjentów.
arytmia, bisfosfonian, bradykardia, choroba śródmiąższowa płuc, drgawka, duszność, hipofosfatemia, hipokalcemia, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas zoledronowy, leukopenia, martwica kości szczęki, migotanie przedsionków, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie tętnicze, niedoczulica, niedokrwistość, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, pancytopenia, parestezja, perforacja przewodu pokarmowego, reakcja anafilaktyczna, reakcja ostrej fazy, stan splątania, tężyczka, toksyczna nekroliza naskórka, trombocytopenia, wstrząs, zaburzenie czynności nerek, zapalenie jamy ustnej, zapalenie stawów, zespół Stevensa-Johnsona, złamanie podkrętarzowe - Leksykon leków
Działania niepożądane – Okitask 25 mg
Ketoprofen w postaci granulatu powlekanego (Okitask 25 mg), jako niesteroidowy lek przeciwzapalny (NLPZ), wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, z dominującymi zaburzeniami ze strony układu pokarmowego. Najczęściej obserwowane objawy to dyspepsja, nudności, bóle brzucha (częstość ≥1/100 do <1/10), a także rzadsze, ale poważne powikłania, takie jak wrzody trawienne, krwawienia i perforacje przewodu pokarmowego (częstość ≥1/10.000 do <1/1.000), które mogą prowadzić do zgonu, zwłaszcza u osób starszych. Ponadto, ketoprofen może nasilać choroby zapalne jelit, takie jak wrzodziejące zapalenie jelita grubego i choroba Leśniowskiego-Crohna. Wśród innych działań niepożądanych wymienia się reakcje alergiczne, w tym bardzo rzadkie (<1/10.000) reakcje anafilaktyczne i zespół Stevensa-Johnsona, które wymagają natychmiastowej interwencji medycznej.
agranulocytoza, astma, biegunka, ból brzucha, cewkowo-śródmiąższowe zapalenie nerek, choroba Leśniowskiego-Crohna, duszność, dyspepsja, hipoplazja szpiku kostnego, ketoprofen, kołatanie serca, krwawe wymioty, krwawienie z przewodu pokarmowego, małopłytkowość, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na światło, niedokrwistość pokrwotoczna, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niestrawność, nudności, obrzęk głośni, obrzęk krtani, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, perforacja przewodu pokarmowego, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, skurcz oskrzeli, smolisty stolec, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, wrzód trawienny, wrzodziejące zapalenie jamy ustnej, wrzodziejące zapalenie jelit, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie okrężnicy, zapalenie wątroby, zaparcie, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Iburapid 400 mg
Ibuprofen w dawkach 200 mg i 400 mg (Iburapid) stosowany krótkotrwale wykazuje profil działań niepożądanych obejmujący głównie zaburzenia ze strony układu pokarmowego (niestrawność, ból brzucha, nudności – częstość niezbyt częsta), skórne reakcje alergiczne (wysypki – niezbyt często; ciężkie reakcje SCAR – bardzo rzadko) oraz rzadkie zaburzenia hematologiczne (anemia, leukopenia, trombocytopenia, pancytopenia, agranulocytoza). Długotrwałe stosowanie może prowadzić do poważniejszych powikłań, w tym zaburzeń czynności wątroby, ciężkich powikłań żołądkowo-jelitowych (krwawienia, perforacje), a także zwiększonego ryzyka tętniczych incydentów zatorowo-zakrzepowych przy dawkach do 2400 mg/dobę. Rzadko obserwuje się objawy ze strony układu nerwowego (depresja, dezorientacja, aseptyczne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych), nerek (niewydolność, martwica brodawek nerkowych) oraz układu sercowo-naczyniowego (obrzęk, niewydolność serca, nadciśnienie tętnicze). Występują również reakcje nadwrażliwości, w tym zespół Kounisa i zespół DRESS.
AGEP, agranulocytoza, agregacja płytek krwi, aseptyczne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, choroba Leśniowskiego-Crohna, choroba wrzodowa żołądka, czas krwawienia, fotodermatoza, hematemeza, hipotensja, ibuprofen, incydent zatorowo-zakrzepowy, krwawienie z przewodu pokarmowego, martwica brodawek nerkowych, mieszana choroba tkanki łącznej, morfologia krwi, nadciśnienie tętnicze, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, perforacja przewodu pokarmowego, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, retencja sodu, rumień wielopostaciowy, SCAR, skurcz oskrzeli, smołowate stolce, szumy uszne, tachykardia, toczeń rumieniowaty układowy, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, udar mózgu, wrzodziejące zapalenie jamy ustnej, zapalenie okrężnicy, zawał mięśnia sercowego, zespół DRESS, zespół Kounisa, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon chorób i schorzeń
Aktynomikoza – Epidemiologia
Aktynomykoza to przewlekła, rzadko występująca choroba zakaźna o globalnym zasięgu, najczęściej diagnozowana u osób w wieku 20-50 lat, z przewagą mężczyzn (stosunek 3:1), z wyjątkiem aktynomykozy miednicy, która dotyczy głównie kobiet stosujących wewnątrzmaciczne wkładki antykoncepcyjne (IUD). Roczna zapadalność w różnych regionach waha się od 1 na 40 000 do 1 na 300 000 osób, a w większości ośrodków medycznych notuje się około jednego przypadku rocznie. Czynniki ryzyka obejmują złą higienę jamy ustnej, próchnicę, zabiegi stomatologiczne, urazy zębów oraz stosowanie IUD, które sprzyjają kolonizacji i inwazji bakterii Actinomyces, będących naturalną florą jamy ustnej, przewodu pokarmowego i układu moczowo-płciowego. Aktynomykoza manifestuje się najczęściej w trzech lokalizacjach: twarzowo-szyjnej (50-60% przypadków), jamy brzusznej (około 20%) oraz płuc (15-20%), z rzadszym zajęciem układu mięśniowo-szkieletowego i ośrodkowego układu nerwowego (OUN). W przypadku aktynomykozy OUN, śmiertelność wynosi około 11%, a dominującymi gatunkami są Actinomyces israelii (41,5%) i Actinomyces meyeri (22,6%).
Actinomyces, Actinomyces israelii, aktynomykoza miednicy, aktynomykoza OUN, aktynomykoza płucna, antybiotykoterapia, aspiracja wydzieliny, choroba zakaźna, immunosupresja, nadzór epidemiologiczny, niedożywienie, niedrożność jelit, perforacja przełyku, perforacja przewodu pokarmowego, próchnica zębów, przerost migdałków, ropień mózgu, ropień nadtwardówkowy, ropień podtwardówkowy, tonsilektomia, wkładka wewnątrzmaciczna, zakażenie rozsiane, zapalenie mózgu, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, zapalenie wyrostka robaczkowego, zespół guzowatej szczęki - Leksykon leków
Działania niepożądane – IBU-SPA 400 mg + 100 mg
Produkt IBU-SPA, zawierający ibuprofen 400 mg oraz kofeinę 100 mg, wiąże się z ryzykiem działań niepożądanych, których częstość i nasilenie zależą od dawki oraz indywidualnych cech pacjenta. Najczęściej obserwowane objawy dotyczą przewodu pokarmowego i obejmują nudności, wymioty, biegunkę, niestrawność, ból brzucha, wzdęcia oraz zaparcia (częstość ≥1/100 do <1/10). Poważniejsze powikłania, takie jak owrzodzenia, perforacje i krwawienia z przewodu pokarmowego (rzadkość ≥1/10 000 do <1/1 000), mogą prowadzić do zgonu, zwłaszcza u osób starszych. W badaniach klinicznych po ekstrakcji zębów wielokorzeniowych odnotowano zapalenie kości zębodołu (2,8%) oraz aftowe zapalenie błony śluzowej jamy ustnej (1,4%). Ibuprofen w dawkach do 2400 mg/dobę może zwiększać ryzyko tętniczych incydentów zatorowo-zakrzepowych, takich jak zawał mięśnia sercowego czy udar mózgu, co wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z chorobami sercowo-naczyniowymi.
aftowe zapalenie jamy ustnej, ból głowy, choroba Leśniowskiego-Crohna, działanie niepożądane leku, ibuprofen, incydent zatorowo-zakrzepowy, krwawienie z przewodu pokarmowego, nadciśnienie tętnicze, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niestrawność, niewydolność serca, nudności, obrzęk, perforacja przewodu pokarmowego, reakcja nadwrażliwości, reakcja skórna, smoliste stolce, udar mózgu, wrzodziejące zapalenie jamy ustnej, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, wysypka skórna, zapalenie błony śluzowej żołądka, zawał mięśnia sercowego - Leksykon leków
Działania niepożądane – Gefitinib Zentiva 250 mg
Gefitynib (Gefitinib Zentiva, 250 mg) jest związany z szeregiem działań niepożądanych, które najczęściej pojawiają się w pierwszym miesiącu terapii i są przeważnie odwracalne. Na podstawie danych z badań klinicznych III fazy (ISEL, INTEREST, IPASS) obejmujących 2462 pacjentów, najczęstszymi działaniami niepożądanymi (>20%) są biegunka oraz objawy skórne, takie jak wysypka, trądzik, suchość skóry i świąd. Ciężkie działania niepożądane (3. i 4. stopnia wg CTC) wystąpiły u około 8% pacjentów, a 3% przerwało leczenie z powodu nietolerancji. Szczególnie istotna jest śródmiąższowa choroba płuc (ChŚP), występująca u 1,3% pacjentów, często o ciężkim przebiegu (3.-4. stopnia CTC), z udokumentowanymi przypadkami zgonów. Częstość ChŚP jest wyższa u pacjentów azjatyckich (do 3-5,8%), co podkreśla konieczność ścisłego monitorowania tej grupy.
aminotransferaza alaninowa, białkomocz, brak łaknienia, choroba śródmiąższowa płuc, gefitynib, krwawienie z nosa, krwiomocz, krwotoczne zapalenie pęcherza moczowego, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, odwodnienie, perforacja przewodu pokarmowego, pokrzywka, rumień wielopostaciowy, suchość oka, Wspólna Skala Toksyczności, zapalenie powiek, zapalenie rogówki, zapalenie spojówek, zapalenie trzustki, zespół erytrodyzestezji dłoniowo-podeszwowej, zespół Stevensa-Johnsona