Działania niepożądane
Deksibuprofen

Deksibuprofen, będący składnikiem leku Seractil dostępnym w dawkach 200 mg i 400 mg, wykazuje profil bezpieczeństwa zbliżony do racemicznego ibuprofenu. W badaniach klinicznych, trwających około 2 tygodni, zdarzenia niepożądane ze strony przewodu pokarmowego występowały u 8-20% pacjentów, najczęściej o łagodnym przebiegu. Najpoważniejsze powikłania obejmują chorobę wrzodową, perforacje i krwawienia, szczególnie u osób starszych. Stosowanie dużych dawek deksibuprofenu (1200 mg/dobę) wiąże się z ryzykiem incydentów zatorowo-zakrzepowych podobnym do ibuprofenu w dawce 2400 mg/dobę. Dodatkowo, mogą wystąpić reakcje nadwrażliwości, poważne reakcje skórne (np. zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka) oraz rzadkie zaburzenia hematologiczne i nerkowe, w tym śródmiąższowe zapalenie nerek i zespół nerczycowy.

Działania niepożądane deksibuprofenu

Deksibuprofen, aktywny składnik leku Seractil, dostępny w tabletkach powlekanych 200 mg i 400 mg, wykazuje profil bezpieczeństwa zbliżony do racemicznej postaci ibuprofenu. Doświadczenia kliniczne wskazują, że ryzyko działań niepożądanych wywoływanych przez deksibuprofen jest porównywalne z tym, jakie wywołuje racemiczny ibuprofen.1

Częstotliwość występowania działań niepożądanych

Badania kliniczne pomostowe i inne badania obejmujące okres około 2 tygodni wskazują na występowanie u około 8-20% pacjentów zdarzeń żołądkowo-jelitowych o zazwyczaj łagodnym przebiegu. Znacznie niższą częstotliwość obserwuje się w populacjach niskiego ryzyka, np. podczas krótkotrwałego lub okazjonalnego stosowania deksibuprofenu.2

Najczęstsze działania niepożądane

Najczęstsze zdarzenia niepożądane podczas stosowania deksibuprofenu mają charakter żołądkowo-jelitowy. Obejmują one chorobę wrzodową żołądka, perforację lub krwawienie z przewodu pokarmowego, które czasami mogą zakończyć się zgonem, szczególnie u osób w podeszłym wieku.3

Ryzyko powikłań sercowo-naczyniowych

Badania kliniczne wskazują, że stosowanie ibuprofenu, szczególnie w dużej dawce (2400 mg/dobę), może być związane z niewielkim wzrostem ryzyka wystąpienia tętniczych incydentów zatorowo-zakrzepowych (np. zawału mięśnia sercowego lub udaru mózgu). Pomimo ograniczonych danych dotyczących deksibuprofenu i ryzyka wystąpienia choroby zatorowo-zakrzepowej, uzasadnione jest założenie, że ryzyko dla dużej dawki deksibuprofenu (1200 mg/dobę) jest zbliżone do ryzyka dla dużej dawki ibuprofenu (2400 mg/dobę).4

Szczegółowe ryzyko działań niepożądanych

Powikłania żołądkowo-jelitowe

Powikłania żołądkowo-jelitowe stanowią najpoważniejsze zagrożenie związane ze stosowaniem deksibuprofenu. Utrata krwi w wyniku krwawień w obrębie przewodu pokarmowego może prowadzić do krwawych wymiotów i niedokrwistości.5 Szczególne zagrożenie stanowią: perforacje przewodu pokarmowego, zaostrzenie choroby uchyłkowej, nieswoiste krwotoczne zapalenie jelita grubego, wrzodziejące zapalenie jelita grubego lub choroba Leśniowskiego-Crohna.6

Reakcje nadwrażliwości

W przypadku stosowania deksibuprofenu istnieje ryzyko wystąpienia uogólnionych reakcji nadwrażliwości, które mogą obejmować gorączkę z wysypką, bóle brzuszne, ból głowy, nudności i wymioty, oznaki uszkodzenia wątroby, a także aseptyczne zapalenie opon mózgowych.7 Ciężkie uogólnione reakcje nadwrażliwości mogą manifestować się obrzękiem twarzy, języka i krtani, skurczem oskrzeli, astmą, tachykardią, hipotonią oraz wstrząsem.8

Powikłania skórne

Deksibuprofen może powodować poważne reakcje skórne, w tym rumień wielopostaciowy, nekrolizę naskórka, reakcje pęcherzowe takie jak zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka (zespół Lyella) oraz alergiczne zapalenie naczyń.9 Raportowano również przypadki ostrej uogólnionej osutki krostkowej (AGEP).10

Zaburzenia nerkowe

Bardzo rzadko obserwuje się śródmiąższowe zapalenie nerek, zespół nerczycowy lub niewydolność nerek związane ze stosowaniem deksibuprofenu.11 Szczególnie narażeni są pacjenci z nadciśnieniem tętniczym lub zaburzeniem czynności nerek, u których może dojść do zatrzymania płynów w organizmie.12

Zaburzenia hematologiczne

Podczas terapii deksibuprofeninem może wystąpić wydłużenie czasu krwawienia.13 Rzadko obserwuje się poważne zaburzenia krwi takie jak trombocytopenia, leukopenia, granulocytopenia, agranulocytoza, pancytopenia, niedokrwistość aplastyczna lub hemolityczna.14

Tabela działań niepożądanych deksibuprofenu

Poniższa tabela przedstawia szczegółowy wykaz działań niepożądanych związanych ze stosowaniem deksibuprofenu, pogrupowanych według klasyfikacji układów i narządów MedDRA, wraz z częstotliwością ich występowania.<sup data-drug="Seractil" data-section="Działania niepożądane" title="Działania niepożądane są pogrupowane według klasyfikacji układów i narządów MedDRA. Częstość występowania działań niepożądanych określono jako: Bardzo często (≥1/10), Często (≥1/100, <1/10), Niezbyt często (≥1/1 000, <1/100), Rzadko (≥1/10 000, <1/1 000), Bardzo rzadko (15

Układ/narząd Częstość występowania Działanie niepożądane Opis
Zakażenia i zarażenia pasożytnicze Bardzo rzadko Nasilenie stanów zapalnych wywołanych zakażeniem Może wystąpić martwicze zapalenie powięzi
Zaburzenia krwi i układu chłonnego Częstość nieznana Wydłużenie czasu krwawienia Może prowadzić do zwiększonego ryzyka krwawień
Rzadko Zaburzenia krwi Trombocytopenia, leukopenia, granulocytopenia, agranulocytoza, pancytopenia, niedokrwistość aplastyczna lub hemolityczna
Zaburzenia układu immunologicznego Niezbyt często Plamica, obrzęk naczynioruchowy Plamica może mieć charakter alergiczny
Rzadko Reakcje anafilaktyczne Potencjalnie zagrażające życiu reakcje nadwrażliwości
Bardzo rzadko Uogólnione reakcje nadwrażliwości Objawy: gorączka z wysypką, bóle brzuszne, ból głowy, nudności, wymioty, uszkodzenia wątroby, aseptyczne zapalenie opon mózgowych
Zaburzenia psychiczne Niezbyt często Lęk Może nasilać istniejące stany lękowe
Rzadko Reakcje psychotyczne Depresja, drażliwość
Zaburzenia układu nerwowego Często Senność, ból głowy, zawroty głowy Zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego i błędnikowego
Niezbyt często Bezsenność, niepokój psychoruchowy Może zaburzać normalny cykl snu
Rzadko Dezorientacja, splątanie, pobudzenie Wpływ na funkcje poznawcze
Bardzo rzadko Aseptyczne zapalenie opon mózgowych Występuje częściej u pacjentów z chorobami autoimmunologicznymi
Zaburzenia oka Niezbyt często Zaburzenia widzenia Mogą być przemijające
Rzadko Odwracalne toksyczne niedowidzenie Wpływ na ostrość widzenia
Zaburzenia ucha i błędnika Niezbyt często Szumy uszne Mogą być objawem przedawkowania
Rzadko Upośledzenie słuchu Może być przejściowe lub trwałe
Zaburzenia układu oddechowego Niezbyt często Nieżyt nosa, skurcz oskrzeli Może nasilać objawy astmy
Zaburzenia żołądka i jelit Bardzo często Niestrawność, ból brzucha Najczęstsze objawy ze strony przewodu pokarmowego
Często Biegunka, nudności, wymioty Mogą prowadzić do odwodnienia
Niezbyt często Owrzodzenie żołądka i (lub) dwunastnicy, krwawienia z przewodu pokarmowego Także zapalenie błony śluzowej żołądka, wrzodziejące zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, smoliste stolce
Rzadko Powikłania ze strony przewodu pokarmowego Wzdęcia, zaparcia, zapalenie przełyku, zwężenie przełyku, perforacje, zaostrzenie choroby uchyłkowej, nieswoiste krwotoczne zapalenie jelita grubego, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, choroba Leśniowskiego-Crohna
Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych Rzadko Nieprawidłowa czynność wątroby Zapalenie wątroby i żółtaczka
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Często Wysypka Objaw nadwrażliwości
Niezbyt często Pokrzywka, świąd Reakcje skórne o łagodnym nasileniu
Bardzo rzadko Ciężkie reakcje skórne Rumień wielopostaciowy, nekroliza naskórka, układowy toczeń rumieniowaty, łysienie, reakcja nadwrażliwości na światło, reakcje pęcherzowe (zespół Stevensa-Johnsona, zespół Lyella), alergiczne zapalenie naczyń
Częstość nieznana Ostra uogólniona osutka krostkowa (AGEP) Ciężka reakcja skórna z gorączką i nadkażeniami
Zaburzenia nerek i dróg moczowych Bardzo rzadko Zaburzenia nerkowe Śródmiąższowe zapalenie nerek, zespół nerczycowy lub niewydolność nerek
Zaburzenia ogólne Często Zmęczenie, zatrzymanie płynów Zatrzymanie płynów szczególnie u pacjentów z nadciśnieniem tętniczym lub zaburzeniem czynności nerek
Zaburzenia sercowo-naczyniowe Częstość nieznana Obrzęki, nadciśnienie tętnicze, niewydolność serca Zwiększone ryzyko incydentów sercowo-naczyniowych, szczególnie przy dużych dawkach

Szczególne grupy ryzyka

Pacjenci z chorobami autoimmunologicznymi

W większości przypadków, w których donoszono o wystąpieniu aseptycznego zapalenia opon mózgowych podczas leczenia ibuprofenem, stwierdzano obecność innych czynników ryzyka, takich jak schorzenia autoimmunologiczne (np. układowy toczeń rumieniowaty) lub inne choroby kolagenowe.16 Ryzyko to może dotyczyć również pacjentów leczonych deksibuprofeninem.

Osoby w podeszłym wieku

Pacjenci w podeszłym wieku są szczególnie narażeni na powikłania ze strony przewodu pokarmowego, w tym na krwawienia i perforacje, które mogą zakończyć się zgonem.17 W tej grupie pacjentów należy zachować szczególną ostrożność podczas stosowania deksibuprofenu.

Pacjenci z chorobą układu krążenia

U pacjentów z chorobami układu krążenia stosowanie deksibuprofenu, zwłaszcza w dużych dawkach (1200 mg/dobę), może wiązać się ze zwiększonym ryzykiem incydentów sercowo-naczyniowych, takich jak zawał mięśnia sercowego czy udar mózgu.18 Należy u nich stosować najmniejszą skuteczną dawkę przez możliwie najkrótszy okres.

Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek

Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek mają zwiększoną skłonność do zatrzymania płynów w organizmie podczas terapii deksibuprofeninem.19 Może to prowadzić do nasilenia niewydolności nerek i wystąpienia obrzęków.

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl