Wskazania do stosowania
Cylastatyna

Wskazania do stosowania cylastatyny

Cylastatyna jest składnikiem złożonych produktów leczniczych, występując zawsze w połączeniu z imipenemem. Stanowi inhibitor dehydropeptydazy-1 (DHP-1), enzymu zlokalizowanego w komórkach kanalików nerkowych, który metabolizuje imipenem. Cylastatyna nie posiada aktywności przeciwbakteryjnej, a jej rola polega wyłącznie na blokowaniu degradacji imipenemu w nerkach, co zwiększa stężenie tego antybiotyku w układzie moczowym i wydłuża jego okres półtrwania. W związku z tym wskazania do stosowania cylastatyny są tożsame ze wskazaniami do stosowania preparatów złożonych zawierających imipenem z cylastatyną.^{1 2 3 4}

Wskazania kliniczne dla terapii produktami zawierającymi cylastatynę

Produkty lecznicze zawierające cylastatynę w połączeniu z imipenemem (Imipenem + Cilastatin AptaPharma, Imipenem + Cylastatyna ELC, Imipenem + Cylastatyna Ranbaxy, Imipenem/Cilastatin Kabi) są wskazane do stosowania w leczeniu następujących zakażeń u osób dorosłych oraz dzieci w wieku 1 roku i starszych:^{1 2 3 4}

• Powikłane zakażenia w obrębie jamy brzusznej – w tym stany zakaźne obejmujące narządy wewnętrzne jamy brzusznej, zakażenia przestrzeni zaotrzewnowej, ropnie wewnątrzbrzuszne czy perforacje przewodu pokarmowego
• Ciężkie zapalenie płuc – szczególnie w przypadkach szpitalnego zapalenia płuc oraz zapalenia płuc związanego ze stosowaniem respiratora
• Zakażenia śródporodowe i poporodowe – obejmujące powikłania infekcyjne związane z porodem i okresem po porodzie
• Powikłane zakażenia układu moczowego – w tym zakażenia górnych dróg moczowych, odmiedniczkowe zapalenie nerek czy powikłane zapalenie pęcherza moczowego
• Powikłane zakażenia skóry i tkanek miękkich – takie jak martwicze zapalenie powięzi, zakażone owrzodzenia czy rozległe ropnie tkanek miękkich

^{1 2 3 4}

Szczególne populacje pacjentów i sytuacje kliniczne

Preparaty zawierające cylastatynę w połączeniu z imipenemem znajdują zastosowanie również w następujących szczególnych sytuacjach klinicznych:^{1 2 3 4}

• Pacjenci z neutropenią i gorączką – u pacjentów ze znacząco obniżoną liczbą neutrofilów, u których wystąpiła gorączka prawdopodobnie wywołana zakażeniem bakteryjnym, produkty zawierające cylastatynę i imipenem stanowią ważną opcję terapeutyczną. Są to często pacjenci onkologiczni po chemioterapii lub pacjenci z zaburzeniami hematologicznymi.
• Bakteriemia – leczenie pacjentów z bakteriemią, która przebiega w powiązaniu z zakażeniami wymienionymi powyżej lub gdy istnieje podejrzenie, że przebiega w powiązaniu z tymi zakażeniami. Bakteriemia oznacza obecność bakterii we krwi, co stanowi poważny stan kliniczny wymagający szybkiego wdrożenia skutecznej antybiotykoterapii.

^{1 2 3 4}

Właściwe populacje pacjentów

Produkty lecznicze zawierające cylastatynę w połączeniu z imipenemem są wskazane do stosowania zarówno u pacjentów dorosłych, jak i u dzieci w wieku od 1 roku życia. Zastosowanie tych produktów u dzieci poniżej 1 roku życia nie jest zalecane ze względu na brak wystarczających danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności w tej grupie wiekowej.^{1 2 3 4}

Uwzględnienie oficjalnych wytycznych

Przy stosowaniu produktów zawierających cylastatynę w połączeniu z imipenemem należy uwzględniać oficjalne wytyczne dotyczące prawidłowego stosowania leków przeciwbakteryjnych. Obejmuje to wytyczne dotyczące antybiotykoterapii empirycznej i celowanej, strategie zapobiegania rozwojowi oporności bakterii oraz zasady racjonalnej antybiotykoterapii.^{1 2 3 4}

Mechanizm działania cylastatyny w kontekście wskazań terapeutycznych

Cylastatyna jest selektywnym inhibitorem enzymu dehydropeptydazy-1 (DHP-1) występującego w nerkach, który odpowiada za rozpad imipenemu. Sama cylastatyna nie wykazuje aktywności przeciwbakteryjnej. Jej rola polega na blokadzie nerkowej degradacji imipenemu, co prowadzi do zwiększenia stężenia tego karbapenemu w układzie moczowym oraz utrzymania efektywnego stężenia terapeutycznego w organizmie. Jest to szczególnie istotne w leczeniu zakażeń układu moczowego, gdzie wysokie stężenie aktywnego antybiotyku w drogach moczowych ma kluczowe znaczenie terapeutyczne.

Dzięki połączeniu obu substancji w jednym preparacie (w stosunku 1:1), uzyskuje się:^{1 2 3 4}

• Zwiększoną skuteczność terapeutyczną imipenemu
• Wydłużenie okresu półtrwania imipenemu w organizmie
• Poprawę parametrów farmakokinetycznych
• Lepszą penetrację do miejsc zakażenia
• Wyższe stężenie aktywnej substancji przeciwbakteryjnej w drogach moczowych

Dodatkowe sytuacje kliniczne i rozważania

Ze względu na szeroki zakres działania preparatów zawierających cylastatynę i imipenem, substancje te znajdują zastosowanie w empirycznej terapii ciężkich zakażeń, zwłaszcza u pacjentów hospitalizowanych. Są szczególnie przydatne w przypadkach:

• Infekcji wywołanych przez patogeny wielolekooporne
• Zakażeń mieszanych (polimikrobowych), wymagających pokrycia spektrum zarówno bakterii Gram-dodatnich, Gram-ujemnych, jak i beztlenowych
• Zakażeń szpitalnych, gdzie występuje wysokie ryzyko obecności szczepów opornych na antybiotyki
• Sytuacji klinicznych wymagających szybkiego wdrożenia skutecznej antybiotykoterapii o szerokim spektrum działania

Dawkowanie w zależności od wskazań

W dostępnych na rynku preparatach cylastatyna występuje zawsze w równomolowym stosunku do imipenemu, najczęściej w dawce 500 mg cylastatyny z 500 mg imipenemu. Po rekonstytucji produkty te dostarczają roztworu zawierającego 5 mg/ml imipenemu i 5 mg/ml cylastatyny, co zapewnia optymalne stężenia obu składników do skutecznej terapii.^{2 3}

Profil pacjenta a wybór terapii

Przy podejmowaniu decyzji o zastosowaniu terapii produktami zawierającymi cylastatynę i imipenem należy uwzględnić:

• Ciężkość zakażenia i stan kliniczny pacjenta
• Lokalizację zakażenia i rodzaj patogenu (jeśli jest znany)
• Wcześniejszą ekspozycję na antybiotyki
• Ryzyko zakażenia wielolekoopornego
• Funkcję nerek pacjenta (ze względu na główną drogę eliminacji leku)
• Wiek pacjenta (zastosowanie u dzieci ≥1 roku)

Racjonalne podejście terapeutyczne

Stosując preparaty zawierające cylastatynę i imipenem należy przestrzegać zasad racjonalnej antybiotykoterapii, co podkreślają charakterystyki wszystkich omawianych produktów leczniczych.^{1 2 3 4} Obejmuje to:

• Identyfikację czynnika etiologicznego (gdy możliwe) przed rozpoczęciem terapii
• Wykonanie badań mikrobiologicznych, w tym oceny lekowrażliwości
• Przejście z terapii empirycznej na celowaną po uzyskaniu wyników badań
• Stosowanie odpowiednich dawek i właściwego czasu trwania leczenia
• Monitorowanie skuteczności terapii i dostosowywanie leczenia w razie potrzeby