parametr farmakokinetyczny
Parametry farmakokinetyczne to mierzalne wartości opisujące, jak organizm wpływa na lek po jego podaniu. Obejmują one takie wskaźniki jak objętość dystrybucji, klirens, biodostępność, okres półtrwania oraz pole pod krzywą stężenia leku w czasie (AUC).
Objętość dystrybucji (Vd) wskazuje, jak szeroko lek rozprzestrzenia się w organizmie poza krwią, podczas gdy klirens określa zdolność organizmu do eliminacji leku. Biodostępność informuje o frakcji podanej dawki, która dociera do krążenia ogólnego w niezmienionej formie, a okres półtrwania mierzy czas potrzebny do zmniejszenia stężenia leku o połowę.
Parametry farmakokinetyczne są kluczowe w ustalaniu schematów dawkowania leków, szczególnie u pacjentów z zaburzoną funkcją nerek lub wątroby. Ich znajomość pozwala lekarzom na indywidualizację terapii oraz przewidywanie potencjalnych interakcji lekowych, co bezpośrednio przekłada się na skuteczność i bezpieczeństwo farmakoterapii.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Afenix 5 mg
Solifenacyna bursztynian, substancja czynna leku Afenix, została poddana szerokim badaniom przedklinicznym, które nie wykazały istotnych zagrożeń dla dorosłych pacjentów. Standardowe testy farmakologiczne bezpieczeństwa potwierdziły brak negatywnego wpływu na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy oraz ośrodkowy układ nerwowy. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym nie ujawniły niepokojących zmian, a testy genotoksyczności i rakotwórczości wykluczyły potencjał mutagenny i onkogenny. Profil bezpieczeństwa jest zatem korzystny, co potwierdza niskie ryzyko uszkodzeń genetycznych i nowotworzenia przy stosowaniu solifenacyny.
analiza farmakokinetyczna, badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie genotoksyczności, badanie pourodzeniowe, badanie prenatalne, badanie przedkliniczne, działanie rakotwórcze, ekspozycja ogólnoustrojowa, ekspozycja w osoczu, ośrodkowy układ nerwowy, parametr farmakokinetyczny, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, profil bezpieczeństwa farmakologicznego, ryzyko nowotworowe, solifenacyna bursztynian, toksyczność po podaniu wielokrotnym, układ sercowo-naczyniowy, wpływ na reprodukcję - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Atorvastatin Aurovitas 40 mg
Atorwastatyna charakteryzuje się szybkim wchłanianiem po podaniu doustnym, osiągając maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) w ciągu 1-2 godzin. Całkowita biodostępność leku wynosi około 12%, co jest wynikiem intensywnego efektu pierwszego przejścia w jelitach i wątrobie, mimo wysokiej biodostępności postaci tabletki (95-99%). Lek wykazuje rozległą dystrybucję (objętość dystrybucji ~381 l) oraz bardzo wysokie wiązanie z białkami osocza (≥98%). Metabolizm atorwastatyny odbywa się głównie przez cytochrom P450 3A4, prowadząc do powstania aktywnych metabolitów hydroksylowych, które odpowiadają za około 70% całkowitej aktywności hamującej reduktazę HMG-CoA. Okres półtrwania leku wynosi około 14 godzin, natomiast działanie farmakodynamiczne utrzymuje się 20-30 godzin dzięki obecności aktywnych metabolitów. Wydalanie następuje głównie z żółcią, bez istotnej recyrkulacji wątrobowo-jelitowej.
atorwastatyna, białko oporności raka piersi, biodostępność, cytochrom P-450 3A4, działanie hipolipemizujące, efekt pierwszego przejścia, heterozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, inhibitor reduktazy HMG-CoA, klasyfikacja Child-Pugh, maksymalne stężenie w osoczu, miopatia, OATP1B1, P-glikoproteina, parametr farmakokinetyczny, poalkoholowe uszkodzenie wątroby, pole pod krzywą stężenia, polimorfizm SLCO1B1, polipeptyd 1B3, polipeptyd transportujący aniony organiczne, rabdomioliza, reduktaza HMG-CoA, skala Tannera, stężenie LDL-C - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Krople żołądkowe –
Produkt leczniczy Krople Żołądkowe jest złożoną mieszaniną wyciągów roślinnych, w skład której wchodzą: wyciąg ze świeżego ziela dziurawca zwyczajnego (Hyperici intractum, 25,0g/100g, ekstrakcja etanolem 96% V/V), nalewka z liści mięty pieprzowej z olejkiem miętowym (Menthae piperitae tinctura cum Menthae piperitae aetheroleo, 25,0g/100g, etanol 90% V/V), nalewka z korzeni kozłka lekarskiego (Valerianae tinctura, 25,0g/100g, etanol 70% V/V) oraz nalewka gorzka z korzeni goryczki żółtej, liści bobrka trójlistkowego i owocni pomarańczy gorzkiej (Amara tinctura, 25,0g/100g, etanol 70% V/V). Ze względu na złożony charakter preparatu oraz obecność licznych związków aktywnych pochodzenia roślinnego, nie przeprowadzono standardowych badań farmakokinetycznych, a dane dotyczące wchłaniania, dystrybucji, metabolizmu i wydalania substancji czynnych nie są dostępne. Produkt zawiera również etanol w stężeniu 67-72% (V/V), co może wpływać na biodostępność składników aktywnych.
badanie farmakokinetyczne, biodostępność, bobrek trójlistkowy, dziurawiec zwyczajny, goryczka żółta, kozłek lekarski, krople doustne, mięta pieprzowa, nalewka gorzka, nalewka kozłkowa, nalewka miętowa, olejek miętowy, parametr farmakokinetyczny, pomarańcza gorzka, postać farmaceutyczna, przewód pokarmowy, składnik aktywny, substancja czynna, wyciąg roślinny, związek aktywny - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Vita Buerlecithin –
Vita Buerlecithin to doustny płynny preparat złożony, zawierający lecytynę sojową (10,4 g/100 ml), witaminy z grupy B: B2 (4,8 mg/100 ml, odpowiadające około 3,5 mg witaminy B2), B6 (3,5 mg/100 ml), B12 (2,5 μg/100 ml), sodowy D-pantotenian (20 mg/100 ml) oraz amid kwasu nikotynowego (35 mg/100 ml). Płynna forma leku sprzyja szybszemu wchłanianiu składników aktywnych w przewodzie pokarmowym. Preparat zawiera także substancje pomocnicze, takie jak etanol (2,7 g/20 ml), sacharoza (1,62 g/20 ml) oraz sód (48 mg/20 ml), które mogą wpływać na farmakokinetykę poszczególnych składników, modyfikując ich rozpuszczalność, osmolarność i transport.
amid kwasu nikotynowego, biodostępność, chlorowodorek pirydoksyny, cyjanokobalamina, droga eliminacji leku, farmakokinetyka substancji, fosfatydylocholina, fosforan ryboflawiny, inozytofosfatyd, kefalina, kompleks fosfolipidowy, lecytyna sojowa, okres półtrwania, pantotenian sodu, parametr farmakokinetyczny, stężenie w osoczu, wiązanie z białkami osocza, witamina B12, witamina B2, witamina B6, witamina z grupy B - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Hascovir LIPOŻEL 50 mg/g
Acyklowir, zawarty w preparacie Hascovir LIPOŻEL w stężeniu 50 mg/g, wykazuje specyficzne właściwości farmakokinetyczne przy miejscowej aplikacji na skórę. Po podaniu miejscowym substancja czynna przenika przez warstwy naskórka, osiągając w warstwie podstawnej, będącej głównym miejscem infekcji wirusem Herpes simplex, stężenia odpowiadające 30-50% wartości obserwowanych po podaniu doustnym. Dla porównania, doustna dawka 200 mg co 4 godziny prowadzi do maksymalnego stężenia acyklowiru w osoczu na poziomie 0,4-0,7 µg/ml. Takie lokalne stężenia w warstwie podstawnej naskórka są kluczowe dla skuteczności terapeutycznej leku.
acyklowir, działanie niepożądane, działanie przeciwwirusowe, ekspozycja ogólnoustrojowa, Hascovir LIPOŻEL, Herpes, herpes simplex, parametr farmakokinetyczny, penetracja przez skórę, podanie ogólnoustrojowe, replikacja wirusa, stężenie w osoczu, warstwa podstawna naskórka, właściwości farmakokinetyczne - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Pharmavate 100 j.m./ml
Produkt leczniczy Pharmavate zawiera ludzki czynnik VIII krzepnięcia, dostępny w stężeniach około 50 j.m./ml (fiolki 250 j.m. i 500 j.m.) oraz 100 j.m./ml (fiolka 1000 j.m.). Po dożylnym podaniu, 66-75% dawki pozostaje w krążeniu, a aktywność czynnika VIII w osoczu pacjenta osiąga 80-120% przewidywanej wartości. Eliminacja czynnika VIII przebiega dwufazowo: faza dystrybucji z okresem półtrwania 3-6 godzin oraz faza eliminacji z okresem półtrwania 8-20 godzin (średnio 12 godzin), co odpowiada biologicznemu okresowi półtrwania czynnika VIII.
aktywność czynnika VIII, biologiczny okres półtrwania, czynnik VIII krzepnięcia, dystrybucja czynnika VIII, faza eliminacji, hemofilia A, klirens, obszar pod krzywą, odzysk leku, okres półtrwania eliminacji, parametr farmakokinetyczny, Pharmavate, profil farmakokinetyczny, rekonstytucja, średni czas obecności, wstrzyknięcie dożylne - Leksykon substancji czynnych
Wyciąg suchy z liści bluszczu – Właściwości farmakokinetyczne
Farmakokinetyka wyciągu suchego z liści bluszczu (Hedera helix L.) zawartego w preparacie Hederasal 26,6 mg/5 ml nie została szczegółowo zbadana. Produkt zawiera 430,55 mg wyciągu suchego (DER 4-8:1) na 100 g syropu (81 ml), ekstrahowanego etanolem 30% (m/m). Brak jest danych dotyczących kluczowych parametrów farmakokinetycznych, takich jak wchłanianie, biodostępność, dystrybucja, wiązanie z białkami osocza, metabolizm, wydalanie oraz okres półtrwania. Współczynnik DER wskazuje na stosunek surowca roślinnego do wyciągu, co jest istotne dla oceny stężenia substancji aktywnych i ich potencjalnej biodostępności.
biodostępność, dystrybucja w tkankach, etanol 30%, Hedera helix, interakcja lekowa, okres półtrwania, parametr farmakokinetyczny, rozpuszczalnik ekstrakcyjny, schemat dawkowania, sorbitol, surowiec roślinny, szlak biotransformacji, wchłanianie, wiązanie z białkami osocza, współczynnik DER, wyciąg suchy z bluszczu, wyciąg suchy z liści bluszczu, wydalanie, zaburzenie funkcji nerek, zaburzenie funkcji wątroby - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Levetiracetam NeuroPharma 750 mg
Lewetyracetam, stosowany jako lek przeciwpadaczkowy, wymaga szczególnej uwagi u kobiet w wieku rozrodczym, ciężarnych oraz karmiących piersią. Zaleca się kompleksowe doradztwo dotyczące planowania ciąży, z podkreśleniem konieczności unikania nagłego odstawienia leku ze względu na ryzyko napadów drgawkowych z odstawienia. Preferowana jest monoterapia, gdyż politerapia zwiększa ryzyko wad wrodzonych. Dane z ponad 1800 ciąż z monoterapią lewetyracetamem, w tym 1500 w I trymestrze, nie wykazały wzrostu ryzyka poważnych wad wrodzonych. Wpływ leku na neurorozwój dzieci jest na podstawie około 100 obserwacji ograniczony i nie wskazuje na zwiększone ryzyko zaburzeń rozwojowych. W ciąży zaleca się stosowanie najniższej skutecznej dawki, z uwagi na zmiany farmakokinetyczne, w szczególności spadek stężenia leku w osoczu do 60% wartości wyjściowej w III trymestrze, co wymaga monitorowania i ewentualnej modyfikacji dawkowania.
dawka terapeutyczna, karmienie piersią, laktacja, lek przeciwpadaczkowy, lewetyracetam, monitorowanie kliniczne, monoterapia, napad drgawkowy z odstawienia, neurorozwój, parametr farmakokinetyczny, płodność, politerapia, stężenie lewetyracetamu w osoczu, tabletka powlekana, trymestr ciąży, wada wrodzona, zaburzenie neurorozwojowe, żółcień pomarańczowa - Leksykon substancji czynnych
Przeciwciała – Właściwości farmakokinetyczne
Antytoksyna jadu żmij zawiera specyficzne przeciwciała neutralizujące jad Vipera berus, gdzie 1 ml roztworu neutralizuje minimum 130 jednostek LD₅₀, a ampułka o objętości 3,85 ml dostarcza co najmniej 500 jednostek LD₅₀. Po podaniu domięśniowym przeciwciała są wchłaniane całkowicie, lecz powoli, w ciągu 1-2 dni, co umożliwia utrzymanie terapeutycznego stężenia przez dłuższy czas. Dystrybucja przeciwciał odbywa się przez prostą dyfuzję z tkanki mięśniowej do osocza, zapewniając równomierne rozprowadzenie i skuteczne neutralizowanie jadu.
antytoksyna jadu żmij, dystrybucja przeciwciał, fagocytoza, jad żmii zygzakowatej, jednostka LD₅₀, kompleks antygen-przeciwciało, mechanizm dystrybucji, okres półtrwania, osocze krwi, parametr farmakokinetyczny, podanie domięśniowe, prosta dyfuzja, przeciwciało neutralizujące, Vipera berus, właściwość farmakokinetyczna - Leksykon substancji czynnych
Wymiotnica ipekakuana – Właściwości farmakokinetyczne
W analizie farmakokinetycznej wymiotnicy ipekakuany (Cephaelis ipecacuanha), składnika homeopatycznego preparatu Malia Kaszel, stwierdzono istotny brak danych naukowych dotyczących parametrów ADME (wchłanianie, dystrybucja, metabolizm, wydalanie). Produkt zawiera tę substancję w rozcieńczeniach homeopatycznych D6 oraz D12, co implikuje potencjalne działanie na różnych poziomach patofizjologicznych, jednak klasyczne parametry farmakokinetyczne mogą mieć ograniczone zastosowanie w kontekście homeopatii. Preparat występuje w formie syropu, co teoretycznie mogłoby wpływać na biodostępność, lecz brak szczegółowych danych uniemożliwia rzetelną ocenę wpływu postaci farmaceutycznej na farmakokinetykę wymiotnicy ipekakuany.
- Leksykon substancji czynnych
Wyciąg alergenów z pyłków traw – Właściwości farmakokinetyczne
Wyciąg alergenów z pyłków traw zawarty w produkcie ORALAIR to kompleks białek i glikoprotein pochodzących z pięciu gatunków traw: Dactylis glomerata, Anthoxanthum odoratum, Lolium perenne, Poa pratensis oraz Phleum pratense. Preparat dostępny jest w formie tabletek podjęzykowych o dawkach 100 IR i 300 IR, gdzie IR (Index of Reactivity) jest jednostką określającą alergenność wyciągu na podstawie reakcji skórnej u pacjentów uczulonych. Kluczową cechą farmakokinetyczną jest brak przenikania niezmienionych alergenów do układu krążenia, co wyklucza zastosowanie klasycznych parametrów farmakokinetycznych takich jak biodostępność, czas półtrwania czy klirens. Działanie terapeutyczne opiera się na lokalnym kontakcie alergenów z układem immunologicznym błony śluzowej jamy ustnej, co stanowi podstawę immunoterapii swoistej.
histamina dichlorowodorek, immunoterapia alergenowa, immunoterapia swoista, kodeina fosforan, kupkówka pospolita, parametr farmakokinetyczny, punktowy test skórny, tabletka podjęzykowa, tomka wonna, tymotka łąkowa, układ immunologiczny błony śluzowej, wiechlina łąkowa, wskaźnik reaktywności, wyciąg alergenów z pyłków traw, życica trwała - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Zyvoxid 2 mg/ml
Linezolid, aktywny enancjomer (s)-linezolidu zawarty w Zyvoxid (2 mg/ml roztwór do infuzji), charakteryzuje się pełną (około 100%) dostępnością biologiczną po podaniu doustnym, z maksymalnym stężeniem w osoczu osiąganym w ciągu 2 godzin. Po podaniu dawki 600 mg dwa razy na dobę, średnie stężenia maksymalne (Cmax) wynoszą 15,1 ± 2,5 mg/l (dożylnie) oraz 21,2 ± 5,8 mg/l (doustnie), a stężenia minimalne (Cmin) odpowiednio 3,68 ± 2,68 mg/l i 6,15 ± 2,94 mg/l. Stan stacjonarny osiągany jest do drugiego dnia terapii, a okres półtrwania eliminacyjnego wynosi 5–7 godzin. Objętość dystrybucji wynosi około 40–50 litrów, co odpowiada całkowitej objętości wody ustrojowej, a wiązanie z białkami osocza utrzymuje się na poziomie około 31%, niezależnie od stężenia leku. Linezolid wykazuje szeroką penetrację do różnych płynów ustrojowych, w tym do płynu mózgowo-rdzeniowego (stosunek stężenia do osocza 0,7:1), co jest istotne w kontekście leczenia zakażeń ośrodkowego układu nerwowego, choć u dzieci z zakażeniami OUN nie uzyskano stabilnych stężeń terapeutycznych.
AUC, Cmax, Cmin, dostępność biologiczna, hemodializa, hydroksyetyloglicyna, jama otrzewnej, klasyfikacja Child-Pugh, klirens kreatyniny, klirens linezolidu, klirens układowy, komora boczna mózgu, kwas aminoetoksyoctowy, linezolid, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, objętość dystrybucji, parametr farmakokinetyczny, płyn mózgowo-rdzeniowy, podanie dożylne, stan stacjonarny, tabletka powlekana, wchłanianie leku, wiązanie z białkami osocza, wodogłowie, zakażenie OUN, zastawka komorowo-otrzewnowa, zawiesina doustna, Zyvoxid - Leksykon substancji czynnych
Wyciąg z owocu niepokalanka zwyczajnego – Właściwości farmakokinetyczne
Wyciąg z owocu niepokalanka zwyczajnego (Vitex agnus-castus L. fructus), stosowany m.in. w preparacie Cyclodynon, zawiera 20 mg suchego wyciągu na tabletkę, uzyskanego z surowca roślinnego w stosunku DER 7-11:1, ekstraktowany 70% etanolem (V/V). Pomimo stosowania standaryzowanych metod ekstrakcji, farmakokinetyka tego wyciągu nie została w pełni scharakteryzowana ze względu na złożony profil biologicznie czynnych związków, których losy w organizmie – w zakresie wchłaniania, dystrybucji, metabolizmu i wydalania – pozostają nieznane. Brak jest kompleksowych badań dotyczących biodostępności i farmakokinetyki poszczególnych składników wyciągu, co utrudnia pełną ocenę ich działania farmakologicznego na poziomie molekularnym.
Mimo braku szczegółowych danych farmakokinetycznych, skuteczność i bezpieczeństwo preparatów zawierających wyciąg z niepokalanka zwyczajnego, takich jak Cyclodynon, potwierdzają badania kliniczne oceniające efekt terapeutyczny całości produktu. Złożoność składu roślinnego wyciągu oraz potencjalne interakcje między jego składnikami stanowią wyzwanie dla precyzyjnego określenia właściwości farmakokinetycznych. W praktyce klinicznej decyzje terapeutyczne opierają się zatem na wynikach badań klinicznych, a nie na parametrach farmakokinetycznych poszczególnych substancji czynnych zawartych w wyciągu.
ADME, badanie kliniczne, Drug Extract Ratio, efekt terapeutyczny, farmakokinetyka i biodostępność, interakcje lekowe, parametr farmakokinetyczny, preparat leczniczy, roślinny produkt leczniczy, rozpuszczalnik ekstrakcyjny, skuteczność kliniczna, standaryzowany wyciąg, substancja czynna, suchy wyciąg, tabletka powlekana, Vitex agnus-castus, właściwości farmakokinetyczne, współczynnik DER, wyciąg z owocu niepokalanka zwyczajnego, związek biologicznie czynny - Leksykon substancji czynnych
Difenyloguanidyna – Właściwości farmakokinetyczne
Difenyloguanidyna jest składnikiem diagnostycznego plastru TRUE Test 36, stosowanego w testach płatkowych do identyfikacji alergii kontaktowej. Wchodzi w skład mieszaniny pochodnych węglowych (panel nr 2, pozycja 15), zawierającej również dietyloditiokarbaminian cynku oraz dibutyloditiokarbaminian cynku w równych proporcjach wagowych, o łącznym stężeniu 250 µg/cm² (203 µg/płatek). Teoretyczna zawartość difenyloguanidyny wynosi około 83,3 µg/cm² lub 67,7 µg/płatek. Preparat jest przeznaczony do miejscowego kontaktu ze skórą, co umożliwia wywołanie reakcji alergicznej u osób uczulonych, bez istotnego wchłaniania ogólnoustrojowego.
alergia kontaktowa, alergiczne kontaktowe zapalenie skóry, charakterystyka farmakokinetyczna, dibutyloditiokarbaminian cynku, dietyloditiokarbaminian cynku, difenyloguanidyna, interakcja farmakokinetyczna, nadwrażliwość kontaktowa, parametr farmakokinetyczny, plaster do prób prowokacyjnych, pochodne węglowe, reakcja alergiczna, test naskórkowy, test płatkowy, TRUE Test 36, wchłanianie ogólnoustrojowe, wynik fałszywie dodatni - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Urapidil Kalceks 25 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne urapidylu przeprowadzone na myszach, szczurach i królikach nie wykazały działania teratogennego, co wskazuje na brak wpływu leku na rozwój wad wrodzonych płodów. Jednakże u samców zaobserwowano obniżoną płodność, a u samic zmiany histopatologiczne narządów rozrodczych, takie jak przedłużony lub brak cyklu rujowego oraz zmniejszona masa macicy, prawdopodobnie związane ze wzrostem poziomu prolaktyny. Zmiany te były odwracalne po zakończeniu terapii i nie wpływały negatywnie na płodność samic. W badaniach na królikach odnotowano zwiększoną śmiertelność płodów, jednak efekt ten był powiązany z toksycznością u matek, co sugeruje mechanizm pośredni. W badaniach około- i pourodzeniowych na szczurach w pokoleniu F1 stwierdzono zwiększoną śmiertelność płodów oraz zmniejszoną masę urodzeniową potomstwa, natomiast w pokoleniu F2 nie zaobserwowano nieprawidłowości.
AUC, badanie okołoporodowe, Cmax, cykl rujowy, dane toksykokinetyczne, działanie teratogenne, ekspozycja kliniczna, margines bezpieczeństwa, narząd rozrodczy, oś przysadka-gruczoły płciowe, parametr farmakokinetyczny, prolaktyna, rozwój zarodka i płodu, śmiertelność płodu, toksyczność matczyna, toksyczność przewlekła, urapidyl, wada wrodzona, zmiana histopatologiczna - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – inVag nie mniej niż 109 CFU bakterii kwasu mlekowego: 25% Lactobacillus fermentum 57A, 25% Lactobacillus plantarum 57B, 50% Lactobacillus gasseri 57C
Produkt leczniczy inVag to dopochwowy preparat probiotyczny zawierający co najmniej 10⁹ CFU bakterii kwasu mlekowego w proporcjach: 25% Lactobacillus fermentum 57A, 25% Lactobacillus plantarum 57B oraz 50% Lactobacillus gasseri 57C. Lek występuje w formie twardych, przezroczystych kapsułek wypełnionych proszkiem, które po aplikacji uwalniają żywe szczepy bakterii, umożliwiając ich miejscową kolonizację w obrębie pochwy. Mechanizm działania opiera się na przywróceniu i utrzymaniu prawidłowej mikroflory pochwy poprzez miejscową aktywność probiotyczną, bez wchłaniania ogólnoustrojowego.
bakteria kwasu mlekowego, bakteria probiotyczna, biodostępność, działanie miejscowe, jednostka tworząca kolonię, kapsułka dopochwowa, klirens, kolonizacja pochwy, kultura bakteryjna, Lactobacillus fermentum, lactobacillus gasseri, Lactobacillus plantarum, mikroflora pochwy, objętość dystrybucji, okres półtrwania, parametr farmakokinetyczny, wchłanianie ogólnoustrojowe, właściwość farmakokinetyczna - Leksykon leków
Skład i postać leku – Zirid 50 mg
Zirid to lek w postaci tabletek powlekanych, zawierający substancję czynną itoprydu chlorowodorek w dawce 50 mg na tabletkę. Tabletki mają charakterystyczny, biały lub prawie biały kolor, okrągły kształt i obustronnie wypukłą powierzchnię z linią podziału umożliwiającą precyzyjne dzielenie dawki. Skład farmaceutyczny obejmuje rdzeń zawierający m.in. 90 mg laktozy jednowodnej, co jest istotne u pacjentów z nietolerancją laktozy, oraz substancje pomocnicze takie jak skrobia żelowana kukurydziana, kroskarmeloza sodowa, krzemionka koloidalna bezwodna i magnezu stearynian. Otoczka tabletek składa się z hypromelozy 2910/5, makrogolu 6000, dwutlenku tytanu i talku. Produkt cechuje się stabilnością i okresem ważności 3 lata, bez konieczności specjalnych warunków przechowywania.
działanie farmakologiczne, hypromeloza, interakcja lekowa, itoprydu chlorowodorek, kroskarmeloza sodowa, krzemionka koloidalna bezwodna, laktoza jednowodna, magnezu stearynian, makrogol, nietolerancja laktozy, niezgodność farmaceutyczna, odpad farmaceutyczny, parametr farmakokinetyczny, skrobia żelowana kukurydziana, stabilność leku, tabletka powlekana, tytanu dwutlenek - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Ginkoflav Med 80 mg
Produkt leczniczy Ginkoflav Med zawiera suchy wyciąg kwantyfikowany z liści miłorzębu japońskiego (Ginkgo biloba L.), bogaty w flawonoidy, ginkgolidy A, B, C oraz bilobalid. Po podaniu doustnym roztworu zawierającego 120 mg wyciągu, biodostępność wynosi odpowiednio 80% dla ginkgolidu A, 88% dla ginkgolidu B oraz 79% dla bilobalidu, co wskazuje na wysoką absorpcję tych składników. Maksymalne stężenia w osoczu różnią się w zależności od formy farmaceutycznej: ginkgolidy A i B osiągają wyższe stężenia po podaniu roztworu (odpowiednio 25-33 ng/ml i 9-17 ng/ml) w porównaniu do tabletek (16-22 ng/ml i 8-10 ng/ml), natomiast bilobalid wykazuje wyższe stężenia po podaniu tabletek (27-54 ng/ml) niż roztworu (19-35 ng/ml).
bilobalid, biodostępność, farmakokinetyka, flawonoid, ginkgo biloba, ginkgolid, ginkgolid A, ginkgolid B, Ginkoflav Med, kapsułka twarda, miłorząb japoński, okres półtrwania, parametr farmakokinetyczny, postać farmaceutyczna, profil farmakokinetyczny, schemat dawkowania, skuteczność terapeutyczna, stężenie w osoczu, wyciąg kwantyfikowany - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Fastum 25 mg/g
Ketoprofen, substancja czynna preparatu Fastum w stężeniu 25 mg/g w postaci żelu, wykazuje różnice farmakokinetyczne w zależności od drogi podania. Po podaniu doustnym osiąga maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) w około 2 godziny, natomiast po aplikacji miejscowej żelu czas do Cmax wydłuża się do 5-8 godzin, z niższymi stężeniami osoczowymi w zakresie 0,08-0,15 μg/ml przy dawkach 50-150 mg. Ketoprofen wiąże się z białkami osocza w 60-90%, co wpływa na jego biodostępność i czas działania. Okres półtrwania w osoczu wynosi 1-3 godziny, a eliminacja zachodzi głównie przez nerki, z wydaleniem około 90% dawki w ciągu 24 godzin, głównie w postaci metabolitów sprzężonych z kwasem glukuronowym.
aplikacja miejscowa, białka osocza, działanie przeciwbólowe, działanie przeciwzapalne, ketoprofen, kwas glukuronowy, niesteroidowy lek przeciwzapalny, okres półtrwania, parametr farmakokinetyczny, pochodne kwasu propionowego, przenikanie przez skórę, stężenie ogólnoustrojowe, stężenie substancji w osoczu, wchłanianie leku, wiązanie z białkami, wydalanie leku, wydalanie nerkowe, zastosowanie miejscowe - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Neo-Capsiderm –
Produkt leczniczy Neo-Capsiderm to maść do stosowania miejscowego, zawierająca noniwamidum (0,05 g/100 g), kamforę (5,3 g/100 g), olejek terpentynowy z sosny nadmorskiej (9,7 g/100 g) oraz olejek eukaliptusowy (2,5 g/100 g). Nie przeprowadzono dedykowanych badań farmakokinetycznych określających wchłanianie, dystrybucję, metabolizm oraz eliminację tych substancji czynnych po aplikacji na skórę. Brak jest danych dotyczących biodostępności miejscowej i ogólnoustrojowej, co jest charakterystyczne dla wielu preparatów miejscowych, zwłaszcza zawierających naturalne olejki eteryczne. W składzie znajduje się również lanolina, która może modyfikować przenikanie substancji aktywnych przez barierę skórną.
aplikacja miejscowa, badanie farmakokinetyczne, biodostępność miejscowa, biodostępność ogólnoustrojowa, działanie terapeutyczne, interakcja lekowa, kamfora, lanolina, maść do stosowania miejscowego, noniwamidum, olejek eteryczny, olejek eukaliptusowy, olejek terpentynowy, parametr farmakokinetyczny, przenikanie ogólnoustrojowe, substancja pochodzenia naturalnego, wchłanianie przezskórne, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby