Wprowadzenie do właściwości farmakokinetycznych

Bronchosol MAXIPUREN 200 mg to produkt leczniczy w postaci kapsułki dojelitowej, miękkiej, zawierający jako substancję czynną 200 mg olejku eukaliptusowego (Eucalyptus globulus Labill, Eucalyptus polybractea R.T. Baker, Eucalyptus smithii R.T. Baker, aetheroleum). Poniżej przedstawiono szczegółowe informacje dotyczące jego właściwości farmakokinetycznych, które obejmują procesy wchłaniania, dystrybucji, metabolizmu oraz eliminacji substancji czynnej z organizmu.¹

Wchłanianie

Bronchosol MAXIPUREN posiada specjalną otoczkę dojelitową, która determinuje miejsce uwalniania substancji czynnej. Przy prawidłowym zastosowaniu leku, czyli przyjęciu go 15 minut przed posiłkiem, uwalnianie substancji czynnej z kapsułki następuje w jelicie cienkim i przebiega szybko. Szybkość wchłaniania olejku eukaliptusowego wynika z jego lipofilnego charakteru, co ułatwia przenikanie przez błony biologiczne.²

Dystrybucja

Obecnie brak jest kompletnych danych dotyczących dystrybucji olejku eukaliptusowego u ludzi. Dostępne są natomiast wyniki badań przeprowadzonych na myszach, które wskazują, że 5 minut po doustnym podaniu 7 do 14 mg 1,8-cyneolu (głównego składnika olejku eukaliptusowego), jego maksymalne stężenie we krwi wynosiło od 6,6 do 16,2 ng/ml. Te dane sugerują, że 1,8-cyneol stosunkowo szybko pojawia się we krwi po podaniu doustnym.³

Metabolizm

Brak jest szczegółowych danych na temat metabolizmu olejku eukaliptusowego u ludzi. Informacje dotyczące metabolizmu tego związku pochodzą z badań przeprowadzonych na ssakach żywiących się liśćmi eukaliptusa, w szczególności na lisie workowatym (pałanka kuzu – Trichosurus vulpecula). Zidentyfikowano główne metabolity olejku eukaliptusowego, które obejmują:⁴

• Z cymenu: krezol i kwas kuminowy
• Z pinenu: kwas myrtenowy i werbenol
• Z cyneolu: kwas 9-cyneolowy, p-krezol i 9-hydroksycyneol

Po podaniu doustnym olejek eukaliptusowy podlega intensywnemu metabolizmowi pierwszego przejścia w wątrobie. Główne procesy metaboliczne obejmują hydroksylację i/lub sprzęganie z kwasem glukuronowym i siarkowym, co prowadzi do powstania metabolitów łatwiej rozpuszczalnych w wodzie, ułatwiając ich wydalanie.⁵

Eliminacja

Eliminacja 1,8-cyneolu z organizmu przebiega dwufazowo. W fazie początkowej stężenie 1,8-cyneolu w osoczu szybko spada (w kompartmentach peryferyjnych proces ten zachodzi w ciągu kilku minut). Druga faza eliminacji przebiega wolniej, a okres półtrwania w fazie końcowej wynosi od 30 do 45 minut. W badaniach po 10-minutowej inhalacji cyneolem wykazano, że okres półtrwania (t0,5) wyniósł 35,8 minuty.⁶

Drogi eliminacji

Wydalanie metabolitów 1,8-cyneolu i produktów jego sprzęgania z kwasem glukuronowym odbywa się głównie przez następujące drogi:⁷

• Nerki – główna droga eliminacji metabolitów 1,8-cyneolu i produktów jego sprzęgania z kwasem glukuronowym
• Kał – wydalanie tą drogą jest nieznaczne
• Żółć – niewielkie ilości niezmetabolizowanego związku
• Mleko matki – niewielkie ilości substancji mogą przenikać do mleka
• Płuca i skóra – 1,8-cyneol w postaci niezmetabolizowanej może być wydalany również tymi drogami

Badania farmakologiczne wykazały, że w ciągu pięciu godzin od podania dożylnego 1,8-cyneolu, około 4% podanej dawki zostało wydalone przez płuca. Informacja ta wskazuje na istotną rolę dróg oddechowych w eliminacji tej substancji.⁸

Charakterystyka farmakokinetyczna – parametry ogólne