Właściwości farmakokinetyczne
Ibutact 40 mg/ml

Ibuprofen zawarty w zawiesinie doustnej Ibutact (40 mg/ml) charakteryzuje się szybkim wchłanianiem z przewodu pokarmowego, osiągając maksymalne stężenie w surowicy (Cmax) w ciągu 90 minut po podaniu. Substancja wykazuje bardzo wysoki stopień wiązania z białkami osocza (99%), co wpływa na jej biodostępność i dystrybucję. Okres półtrwania ibuprofenu wynosi około 2 godzin, co implikuje konieczność wielokrotnego dawkowania w terapii przewlekłej. Istotne jest również przenikanie leku do mazi stawowej, gdzie utrzymuje się stałe stężenie między 2. a 8. godziną po podaniu, co ma kluczowe znaczenie w leczeniu schorzeń stawowych.

Właściwości farmakokinetyczne ibuprofenu

Poniżej przedstawiono szczegółowy opis właściwości farmakokinetycznych ibuprofenu zawartego w produkcie leczniczym Ibutact (40 mg/ml, zawiesina doustna), obejmujący proces wchłaniania, dystrybucji, metabolizmu oraz eliminacji substancji czynnej z organizmu. Dane te są istotne dla zrozumienia działania leku oraz optymalizacji jego stosowania w praktyce klinicznej.1

Wchłanianie

Ibuprofen charakteryzuje się szybkim wchłanianiem z przewodu pokarmowego po podaniu doustnym. Maksymalne stężenie substancji czynnej w surowicy (Cmax) osiągane jest stosunkowo szybko – w ciągu 90 minut od momentu podania zawiesiny doustnej.2

Dystrybucja

Po wchłonięciu ibuprofen wykazuje bardzo wysoki stopień wiązania z białkami osocza, sięgający 99%. Ta właściwość wpływa na biodostępność leku oraz jego dystrybucję w organizmie. Okres półtrwania ibuprofenu wynosi około 2 godzin, co przekłada się na stosunkowo krótki czas działania leku i konieczność dawkowania kilka razy na dobę w terapii przewlekłej.3

Istotną cechą farmakokinetyczną ibuprofenu jest jego zdolność do przenikania do mazi stawowej, gdzie osiąga stężenie stałe między 2. a 8. godziną od momentu przyjęcia leku. Ta właściwość ma znaczenie kliniczne przy stosowaniu ibuprofenu w schorzeniach stawowych, zapewniając odpowiednie stężenie substancji czynnej w miejscu docelowym działania.4

Metabolizm

Ibuprofen podlega intensywnym procesom biotransformacji w organizmie. Aż 90% podanej dawki leku jest metabolizowane do dwóch nieaktywnych metabolitów. Te produkty biotransformacji, wraz z niewielką ilością niezmienionego ibuprofenu, podlegają następnie eliminacji przez układ wydalniczy nerek.5

Eliminacja

Proces eliminacji ibuprofenu z organizmu jest stosunkowo szybki i kompletny. Substancja czynna oraz jej metabolity są wydalane z organizmu wraz z moczem w ciągu 24 godzin od podania ostatniej dawki leku.6

W procesie eliminacji 90% dawki ibuprofenu wydalane jest w postaci nieaktywnych metabolitów – głównie jako glukuronidy, natomiast pozostałe 10% stanowi substancja czynna w formie niezmienionej. Eliminacja przez nerki przebiega szybko i ma charakter całkowity.7

Parametr farmakokinetyczny Wartość/Charakterystyka
Czas osiągnięcia maksymalnego stężenia (Tmax) 90 minut
Wiązanie z białkami osocza 99%
Okres półtrwania (T1/2) około 2 godziny
Stężenie stałe w mazi stawowej między 2. a 8. godziną po przyjęciu
Metabolizm 90% do nieaktywnych metabolitów
Eliminacja przez nerki w ciągu 24 godzin
Postać wydalana 90% jako metabolity nieaktywne (glukuronidy), 10% w postaci niezmienionej
  1. 25.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl