ondansetron
Ondansetron jest wysoce selektywnym antagonistą receptora serotoninowego 5-HT3, stosowanym głównie jako lek przeciwwymiotny. Jego mechanizm działania polega na blokowaniu receptorów 5-HT3 znajdujących się zarówno w ośrodkowym układzie nerwowym (w obszarze chemoreceptorowej strefy wyzwalającej) jak i obwodowo w zakończeniach nerwu błędnego w przewodzie pokarmowym.
Podstawowym wskazaniem do stosowania ondansetronu jest zapobieganie i leczenie nudności i wymiotów indukowanych chemioterapią, radioterapią oraz w okresie pooperacyjnym. Lek wykazuje szczególną skuteczność w przypadku wymiotów wywołanych wysoce emetogennymi cytostatykami, takimi jak cisplatyna. Jest również stosowany w leczeniu uporczywych wymiotów ciężarnych, choć to zastosowanie jest poza wskazaniami rejestracyjnymi.
Ondansetron może być podawany dożylnie, domięśniowo oraz doustnie w postaci tabletek lub syropu. Standardowa dawka dla dorosłych wynosi 8-32 mg na dobę, w zależności od wskazania. Najczęstsze działania niepożądane obejmują bóle głowy, zaparcia oraz przemijające zaburzenia czynności wątroby. Rzadziej obserwuje się wydłużenie odstępu QT, dlatego należy zachować ostrożność u pacjentów z czynnikami ryzyka zaburzeń rytmu serca.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedawkowanie – Zofran 8 mg
Przedawkowanie ondansetronu, substancji czynnej leku Zofran, stanowi poważne zagrożenie kliniczne, szczególnie ze względu na ryzyko poważnych zaburzeń kardiologicznych. Objawy przedawkowania obejmują nasilone działania niepożądane typowe dla dawek terapeutycznych, takie jak zaburzenia widzenia (nieostre widzenie, dyplopia), ciężkie zaparcia, niedociśnienie tętnicze, epizody naczynio-ruchowe zależne od nerwu błędnego oraz przemijający blok przedsionkowo-komorowy II stopnia. Kluczowym aspektem jest wydłużenie odstępu QT w EKG, które jest zależne od dawki i zwiększa ryzyko groźnych arytmii komorowych. U dzieci w wieku 12 miesięcy do 2 lat, przy dawce przekraczającej 4 mg/kg masy ciała, może wystąpić zespół serotoninowy, objawiający się gorączką, nadmierną potliwością, drżeniami, nadpobudliwością, wzmożonymi odruchami i sztywnością mięśniową.
aktywność serotoninergiczna, arytmia, arytmia komorowa, blok przedsionkowo-komorowy, dyplopia, działanie przeciwwymiotne, elektrokardiografia, epizod naczynio-ruchowy, ipekakuana, nadpotliwość, niedociśnienie tętnicze, nieostre widzenie, ondansetron, ośrodek toksykologiczny, repolaryzacja komór serca, sztywność mięśniowa, wazopresor, wydłużenie odstępu QT, wzmożony odruch, zaburzenie defekacji, zaburzenie percepcji wzrokowej, zaburzenie przewodzenia, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie widzenia, zaparcie, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Ondansetron B. Braun 0,16 mg/ml
Ondansetron, dostępny w roztworze do infuzji o stężeniach 0,08 mg/ml i 0,16 mg/ml, wymaga szczególnej ostrożności podczas stosowania u kobiet w wieku rozrodczym, ciężarnych oraz karmiących piersią. Dane epidemiologiczne wskazują na zwiększone ryzyko wad wrodzonych, zwłaszcza deformacji twarzoczaszki, przy podawaniu ondansetronu w pierwszym trymestrze ciąży – ryzyko względne wynosi 1,24 (95% CI 1,03-1,48), co przekłada się na 3 dodatkowe przypadki na 10 000 leczonych kobiet. Wyniki badań dotyczące wad serca u płodu są niejednoznaczne, a badania na zwierzętach nie wykazały toksyczności reprodukcyjnej, jednak ze względu na potencjalne ryzyko dla rozwoju płodu, stosowanie ondansetronu w pierwszym trymestrze jest przeciwwskazane. Ponadto, lek przenika do mleka matki, co stanowi wskazanie do zaprzestania karmienia piersią podczas terapii.
alternatywna metoda leczenia, antykoncepcja, badanie kohortowe, charakterystyka produktu leczniczego, deformacja twarzoczaszki, dokumentacja medyczna, ondansetron, pierwszy trymestr ciąży, przenikanie leku do mleka, roztwór do infuzji, ryzyko względne, toksyczność reprodukcyjna, układ sercowo-naczyniowy płodu, wada serca płodu, wady wrodzone, wiek rozrodczy, zdolność rozrodcza - Leksykon substancji czynnych
Winorelbina – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Winorelbina wymaga podawania pod ścisłym nadzorem lekarza doświadczonego w chemioterapii przeciwnowotworowej, ze szczególnym monitorowaniem parametrów hematologicznych, zwłaszcza liczby neutrofilów i płytek krwi. Neutropenia stanowi główną toksyczność ograniczającą dawkę, osiągając najniższy poziom (nadir) między 7. a 14. dniem po podaniu i ustępując w ciągu 5-7 dni. Zaleca się odroczenie podania leku, jeśli liczba neutrofilów spadnie poniżej 1500/mm³ lub płytek poniżej 100 000/mm³. W przypadku doustnej formy winorelbiny, przy dawce 80 mg/m² pc., spadek neutrofilów poniżej 500/mm³ lub powtarzające się wartości 500-1000/mm³ wymaga redukcji dawki do 60 mg/m² pc. na tydzień z możliwością późniejszego stopniowego zwiększenia. Przed każdym podaniem konieczne jest badanie morfologii krwi, a w przypadku objawów infekcji należy niezwłocznie wykonać diagnostykę. Ponadto, u pacjentów z chorobą niedokrwienną serca oraz u populacji japońskiej należy zachować szczególną ostrożność ze względu na ryzyko toksyczności płucnej, w tym ARDS, które może wystąpić średnio w ciągu tygodnia od podania.
antagonista 5HT3, ARDS, chemioterapia przeciwnowotworowa, choroba niedokrwienna serca, ciężka niewydolność wątroby, granisetron, hialuronidaza, inhibitor cytochromu CYP3A4, leki przeciwwymiotne, liczba leukocytów, liczba neutrofilów, liczba płytek krwi, metoklopramid, miejscowe podrażnienie, mitomycyna, morfologia krwi, neutropenia, ondansetron, ostry skurcz oskrzeli, owrzodzenie rogówki, parametry hematologiczne, śródmiąższowa choroba płuc, śródmiąższowe zapalenie płuc, stężenie hemoglobiny, toksyczność płucna, winorelbina, wynaczynienie, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zespół ciasnoty przedziałów powięziowych, zespół ostrej niewydolności oddechowej, żywa atenuowana szczepionka - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Ondansetron B. Braun 0,08 mg/ml
Ondansetron B. Braun, dostępny w postaci roztworu do infuzji o stężeniach 0,08 mg/ml (8 mg w 100 ml) oraz 0,16 mg/ml (8 mg w 50 ml), nie wykazuje istotnego wpływu na zdolności psychomotoryczne pacjentów, co potwierdzają badania kliniczne i testy psychomotoryczne. Jako selektywny antagonista receptorów 5-HT3, lek ten nie powoduje działania sedatywnego, co stanowi istotną przewagę nad innymi lekami przeciwwymiotnymi, eliminując ryzyko upośledzenia sprawności niezbędnej do bezpiecznego prowadzenia pojazdów mechanicznych oraz obsługi maszyn. W praktyce klinicznej Ondansetron B. Braun jest zatem bezpiecznym wyborem pod kątem funkcji poznawczych i motorycznych pacjenta.
- Leksykon leków
Skład i postać leku – Atossa 8 mg
ATOSSA to lek w postaci tabletek powlekanych zawierających 8 mg ondansetronu w formie dwuwodnego chlorowodorku ondansetronu. Tabletki mają charakterystyczny żółty kolor, gładką, obustronnie wypukłą powierzchnię oraz zawierają 120 mg laktozy jednowodnej, co jest istotne dla pacjentów z nietolerancją laktozy. Substancje pomocnicze rdzenia to celuloza mikrokrystaliczna, skrobia kukurydziana żelowana, krzemionka koloidalna oraz magnezu stearynian. Otoczka tabletek zawiera hypromelozę, makrogol 6000, glicerol, tytanu dwutlenek (E171), magnezu stearynian oraz żelaza tlenek żółty (E172), co ułatwia połykanie i maskuje smak leku.
blister, celuloza mikrokrystaliczna, chlorowodorek ondansetronu, dwutlenek tytanu, hypromeloza, krzemionka koloidalna, laktoza jednowodna, makrogol, nietolerancja laktozy, niezgodność farmaceutyczna, okres ważności leku, ondansetron, skrobia kukurydziana, stearynian magnezu, tabletka powlekana, tlenek żelaza, utylizacja leków - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Ondansetron Accord 8 mg
Ondansetron Accord, dostępny w postaci roztworu do wstrzykiwań/do infuzji w ampułko-strzykawkach o stężeniu 2 mg/ml (dawki 4 mg w 2 ml oraz 8 mg w 4 ml), nie wykazuje negatywnego wpływu na zdolności psychomotoryczne pacjentów. Badania psychomotoryczne potwierdzają brak efektu sedatywnego oraz brak upośledzenia sprawności niezbędnej do prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługi maszyn. Substancje pomocnicze, takie jak 3,60 mg sodu na 1 ml roztworu (w postaci sodu cytrynianu, sodu chlorku i sodu wodorotlenku), również nie wpływają na zdolności psychomotoryczne, co podkreśla korzystny profil bezpieczeństwa farmakoterapii ondansetronem w tym zakresie.
ampułko-strzykawka, badanie psychomotoryczne, chemioterapia, chlorek sodu, cytrynian sodu, droga podania, efekt sedatywny, lek parenteralny, ondansetron, ondansetron accord, ondansetron chlorowodorek dwuwodny, postać roztworu, procedura medyczna, roztwór do wstrzykiwań, sprawność psychoruchowa, substancja czynna, substancja pomocnicza, wodorotlenek sodu, zdolność psychomotoryczna - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Ondansetron Kabi 2 mg/ml roztwór do wstrzykiwań 2 mg/ml
Ondansetron Kabi 2 mg/ml roztwór do wstrzykiwań jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na ondansetron (chlorowodorek dwuwodny) lub inne składniki preparatu oraz u osób stosujących jednocześnie apomorfinę, co może prowadzić do poważnych interakcji lekowych. Preparat zawiera ondansetron w stężeniu 2 mg/ml, co odpowiada dawce 4 mg w ampułce 2 ml oraz 8 mg w ampułce 4 ml. Przed rozpoczęciem terapii konieczne jest szczegółowe zebranie wywiadu dotyczącego wcześniejszych reakcji alergicznych na leki z grupy antagonistów receptora 5-HT3, stosowania apomorfiny oraz innych nadwrażliwości lekowych.
antagonista receptora 5-HT3, apomorfina, choroba Parkinsona, dysfagia, działanie niepożądane, farmakoterapia, interakcja lekowa, leczenie przeciwwymiotne, nadwrażliwość, ondansetron, ondansetron chlorowodorek dwuwodny, przeciwwskazanie, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, roztwór do wstrzykiwań - Leksykon leków
Skład i postać leku – Sugammadex AptaPharma 100 mg/ml
Sugammadex AptaPharma to roztwór do wstrzykiwań o stężeniu 100 mg/ml, zawierający sugammadeks sodowy w ilości odpowiadającej 100 mg substancji czynnej na mililitr. Dostępny jest w fiolkach 2 ml (200 mg) oraz 5 ml (500 mg). Roztwór ma pH 7-8 i osmolalność 300-500 mOsm/kg, a jego skład obejmuje także kwas solny, wodorotlenek sodu oraz wodę do wstrzykiwań. Zawartość sodu może sięgać do 9,3 mg/ml, co jest istotne u pacjentów z ograniczeniem sodu w diecie. Sugammadex podaje się dożylnie, wprowadzając go do linii infuzyjnej z kompatybilnymi roztworami, takimi jak chlorek sodu 0,9%, glukoza 5%, roztwór Ringera czy mleczan Ringera. Należy unikać mieszania z innymi lekami poza wymienionymi, ze względu na ryzyko niezgodności fizycznych (np. z werapamilem, ondansetronem, ranitydyną).
chlorek sodu, fiolka, glukoza, guma bromobutylowa, interakcja lekowa, kwas solny, linia dożylna, mleczan Ringera, niezgodność fizyczna, ondansetron, osmolalność, podanie dożylne, populacja pediatryczna, ranitydyna, roztwór do wstrzykiwań, roztwór Ringera, substancja farmakologicznie czynna, sugammadeks sodowy, werapamil, woda do wstrzykiwań, wodorotlenek sodu - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Ondansetron Accord 4 mg
Ondansetron, dostępny w postaci roztworu do wstrzykiwań/infuzji w ampułko-strzykawkach o dawkach 4 mg (2 ml) i 8 mg (4 ml), nie wykazuje negatywnego wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów ani obsługiwania maszyn. Badania psychomotoryczne potwierdziły brak sedacji i zachowanie sprawności psychofizycznej pacjentów, co jest istotne w kontekście bezpieczeństwa farmakoterapii. Mechanizm działania jako selektywnego antagonisty receptorów 5-HT3 nie ingeruje w funkcje poznawcze ani motoryczne, a parametry fizykochemiczne roztworu (pH 3,3-4,0, osmolalność 270-330 mOsm/kg) nie wskazują na ryzyko dodatkowych działań niepożądanych wpływających na zdolności psychomotoryczne.
badanie psychomotoryczne, chemioterapia, chlorowodorek dwuwodny, efekt sedatywny, funkcje poznawcze, interakcje lekowe, lek przeciwwymiotny, nudności i wymioty, ondansetron, ondansetron accord, profil farmakologiczny, radioterapia, receptor 5-HT3, roztwór do wstrzykiwań, sprawność psychofizyczna, sprawność psychomotoryczna - Leksykon leków
Działania niepożądane – Zofran Zydis 8 mg
Zofran Zydis (liofilizat doustny zawierający ondansetron) w dawce 8 mg wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych o różnej częstości i nasileniu, potwierdzonych zarówno w badaniach klinicznych, jak i w raportach po wprowadzeniu do obrotu. Najczęściej obserwowanymi działaniami są bóle głowy (bardzo często, ≥1/10) oraz zaparcia (często, ≥1/100 do <1/10). Rzadziej występują reakcje nadwrażliwości typu natychmiastowego, w tym anafilaksja (rzadko, ≥1/10 000 do <1/1 000), zaburzenia rytmu serca, w tym wydłużenie odstępu QTc i torsade de pointes (rzadko), a także toksyczne wykwity skórne, w tym toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka (bardzo rzadko, <1/10 000). Wśród działań niepożądanych zgłaszanych spontanicznie znajduje się niedokrwienie mięśnia sercowego o częstości nieznanej. Profil bezpieczeństwa u dzieci i młodzieży jest zgodny z populacją dorosłych.
bradykardia, częstoskurcz komorowy, czkawka, dyskineza, enzymy wątrobowe, hipotensja, liofilizat doustny, napad dystoniczny, niedokrwienie mięśnia sercowego, obniżenie odcinka ST, ondansetron, reakcja anafilaktyczna, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, toksyczny wykwit skórny, torsade de pointes, układ pozapiramidowy, wydłużenie odstępu QTc, zaburzenie rytmu serca, zanik widzenia, zaparcie, zawał mięśnia sercowego, Zofran Zydis - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Ondansetron Accord 2 mg/ml 2 mg/ml
Ondansetron Accord 2 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań lub infuzji, posiada bezwzględne przeciwwskazania, które należy uwzględnić przed zastosowaniem. Należą do nich nadwrażliwość na ondansetron lub składniki pomocnicze (cytrynian sodu, chlorek sodu, wodorotlenek sodu), które mogą wywołać reakcje alergiczne. Każdy mililitr roztworu zawiera 3,62 mg sodu, co może mieć znaczenie kliniczne u pacjentów z ograniczeniami sodowymi. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest także jednoczesne stosowanie apomorfiny, ze względu na ryzyko poważnych działań niepożądanych, co jest szczególnie istotne u chorych na chorobę Parkinsona, gdzie należy rozważyć alternatywne leki przeciwwymiotne.
apomorfina, chlorek sodu, chlorowodorek ondansetronu, choroba Parkinsona, cytrynian sodu, dawkowanie leku, działanie niepożądane, lek przeciwwymiotny, nadwrażliwość na lek, ondansetron, przeciwwskazanie, reakcja alergiczna, roztwór do wstrzykiwań, substancja pomocnicza, terapia lekowa, wodorotlenek sodu - Leksykon leków
Skład i postać leku – Sugammadex Sandoz 100 mg/ml
Sugammadex Sandoz to roztwór do wstrzykiwań o stężeniu 100 mg/ml, dostępny w fiolkach 2 ml (200 mg) i 5 ml (500 mg). Preparat ma pH 7,0–8,0 oraz osmolalność 300–500 mOsm/kg, a jego substancją czynną jest sól sodowa sugammadeksu. Zawartość sodu wynosi do 9,7 mg/ml, co należy uwzględnić u pacjentów z ograniczeniem spożycia sodu. Produkt zawiera także kwas solny, wodorotlenek sodu oraz wodę do wstrzykiwań. Fiolki wykonane są ze szkła typu I, zabezpieczone korkiem bromobutylowym i aluminiowym wieczkiem. Okres ważności wynosi 3 lata, a przechowywanie wymaga ochrony przed światłem i unikania zamrażania.
9%, chlorek sodu 0, guma bromobutylowa, kontrola spożycia sodu, kwas solny, linia dożylna, mikrobiologia, mleczan Ringera, niezgodność farmaceutyczna, ondansetron, osmolalność, pacjent pediatryczny, postać roztworu, ranitydyna, roztwór do wstrzykiwań, roztwór Ringera, stabilność chemiczna i fizyczna, stabilność roztworu, sugammadeks, szkło typu I, warunki aseptyczne, werapamil, wodorotlenek sodu - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Dacepton 5 mg/ml
Lek Dacepton, zawierający apomorfinę chlorowodorek półwodny w stężeniu 5 mg/ml, posiada szereg bezwzględnych przeciwwskazań, które należy uwzględnić w praktyce klinicznej. Przede wszystkim nie powinien być stosowany u pacjentów z nadwrażliwością na apomorfinę lub substancje pomocnicze, w tym sodu pirosiarczyn (1 mg/ml) i sodu chlorek (8 mg/ml), ze względu na ryzyko reakcji alergicznych. Ponadto, przeciwwskazania obejmują depresję oddechową, otępienie, choroby psychiczne, niewydolność wątroby oraz ciężkie dyskinezy lub dystonię w odpowiedzi „on” na lewodopę, które mogą pogorszyć stan kliniczny pacjenta. Lek jest również przeciwwskazany u dzieci i młodzieży poniżej 18 roku życia oraz w przypadku jednoczesnego stosowania z ondansetronem z powodu ryzyka poważnych interakcji lekowych. Przed rozpoczęciem terapii konieczna jest dokładna ocena funkcji oddechowej, poznawczej, psychicznej i wątrobowej pacjenta oraz szczegółowy wywiad alergologiczny.
apomorfiny chlorowodorek półwodny, arytmia, astma oskrzelowa, choroba psychiczna, depresja oddechowa, dyskineza, dystonia, hipotensja ortostatyczna, lek przeciwwymiotny, lewodopa, nadwrażliwość, niewydolność oddechowa, niewydolność wątroby, nudności i wymioty, objaw psychotyczny, ondansetron, otępienie, przewodnictwo sercowe, reakcja anafilaktyczna, skurcz oskrzeli, sodu pirosiarczyn, zaburzenie funkcji nerek, zaburzenie sercowo-naczyniowe - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Ondansetron Accord 2 mg/ml 2 mg/ml
Ondansetron Accord 2 mg/ml, stosowany u kobiet w wieku rozrodczym, wymaga szczególnej ostrożności ze względu na potencjalne ryzyko teratogenne, zwłaszcza w pierwszym trymestrze ciąży. Dane epidemiologiczne z dużego badania kohortowego (1,8 mln kobiet) wskazują na zwiększone ryzyko deformacji twarzoczaszki u płodu, z dodatkowymi 3 przypadkami na 10 000 leczonych oraz skorygowanym ryzykiem względnym 1,24 (95% CI: 1,03-1,48). Stosowanie ondansetronu w tym okresie jest bezwzględnie przeciwwskazane. Wyniki dotyczące wpływu leku na rozwój serca płodu pozostają niejednoznaczne, co wymaga indywidualnej oceny ryzyka. Badania przedkliniczne nie wykazały toksyczności reprodukcyjnej, jednak brak danych klinicznych potwierdzających bezpieczeństwo w ciąży podkreśla konieczność restrykcyjnego przestrzegania przeciwwskazań.
U kobiet karmiących piersią zaleca się przerwanie karmienia podczas terapii ondansetronem, gdyż brak jest danych klinicznych dotyczących przenikania leku do mleka kobiecego, a badania na modelach zwierzęcych potwierdziły takie przenikanie. W zakresie płodności, dostępne dane kliniczne są ograniczone, jednak badania przedkliniczne nie wykazały negatywnego wpływu na parametry płodności. Lekarz powinien poinformować pacjentki o konieczności stosowania skutecznej antykoncepcji podczas terapii oraz o przeciwwskazaniu do stosowania ondansetronu w pierwszym trymestrze ciąży i podczas karmienia piersią, zapewniając pełną informację o potencjalnych zagrożeniach i zaleceniach terapeutycznych.
antykoncepcja, badanie epidemiologiczne, badanie kohortowe, badanie przedkliniczne, deformacja twarzoczaszki, karmienie piersią, ondansetron, pierwszy trymestr ciąży, płodność, przedział ufności, przenikanie do mleka kobiecego, ryzyko względne, toksyczność reprodukcyjna, wady rozwojowe, wiek rozrodczy - Leksykon leków
Skład i postać leku – Sugammadex Reig Jofre 100 mg/ml
Produkt leczniczy Sugammadex Reig Jofre jest dostępny w postaci roztworu do wstrzykiwań o stężeniu 100 mg/ml, zawierającym substancję czynną sugammadeks sodowy. Preparat występuje w fiolkach o pojemności 2 ml (200 mg sugammadeksu) oraz 5 ml (500 mg sugammadeksu). Roztwór jest przezroczysty, bezbarwny do lekko żółtego, o pH 7-8 i osmolarności 300-500 mOsm/kg. W składzie pomocniczym znajduje się m.in. do 9,5 mg sodu na 1 ml roztworu, co jest istotne u pacjentów z ograniczeniem sodu w diecie. Produkt przechowuje się w temperaturze powyżej 0°C, chroniąc przed światłem, z okresem ważności 3 lata. Po rozcieńczeniu preparat zachowuje stabilność chemiczną i fizyczną do 48 godzin w 2-25°C, jednak ze względów mikrobiologicznych zaleca się natychmiastowe użycie lub przechowywanie do 24 godzin w 2-8°C pod warunkiem sterylności.
- Leksykon leków
Interakcje leku – Ondansetron Accord 4 mg
Ondansetron Accord jest metabolizowany głównie przez enzymy cytochromu P-450: CYP3A4, CYP2D6 oraz CYP1A2, co zapewnia kompensację metaboliczną w przypadku zahamowania jednego z nich, minimalizując kliniczne zmiany klirensu leku. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko wydłużenia odstępu QT przy jednoczesnym stosowaniu leków kardiotoksycznych (np. antracykliny: doksorubicyna, daunorubicyna, trastuzumab), antybiotyków (erytromycyna), leków przeciwgrzybiczych (ketokonazol), antyarytmicznych (amiodaron) oraz β-adrenolityków (atenolol, tymolol). Współistniejące stosowanie tych leków z ondansetronem wymaga monitorowania EKG ze względu na zwiększone ryzyko arytmii. Ponadto, istnieje ryzyko zespołu serotoninowego przy łączeniu ondansetronu z lekami serotoninergicznymi, takimi jak SSRI i SNRI, co wymaga uważnej obserwacji pacjenta.
alfentanyl, amiodaron, anestetyk dożylny, antracykliny, apomorfina, arytmia, atenolol, cytochrom P-450, daunorubicyna, diuretyk pętlowy, doksorubicyna, enzymy CYP, erytromycyna, fenytoina, furosemid, induktor CYP3A4, karbamazepina, kardiotoksyczność, ketokonazol, lek antyarytmiczny, lek opioidowy, lek przeciwgrzybiczny, lek znieczulający miejscowy, lek β-adrenolityczny, lignokaina, morfina, niedobór CYP2D6, niedociśnienie tętnicze, odstęp QT, ondansetron, propofol, ryfampicyna, SNRI, SSRI, temazepam, tiopental, tramadol, trastuzumab, tymolol, zaburzenia elektrolitowe, zespół serotoninowy, znieczulenie ogólne - Leksykon chorób i schorzeń
Odwodnienie – Leczenie
Odwodnienie definiuje się jako stan utraty płynów przewyższający ich podaż, prowadzący do zaburzeń równowagi wodno-elektrolitowej. Klasyfikacja odwodnienia opiera się na procentowej utracie masy ciała: łagodne (3-5%), umiarkowane (6-9%) i ciężkie (>10%). Leczenie zależy od stopnia odwodnienia i wieku pacjenta. W łagodnym odwodnieniu rekomenduje się doustne uzupełnianie płynów, w tym wody i roztworów elektrolitowych (np. Gastrolyte, Pedialyte). Umiarkowane odwodnienie wymaga doustnej terapii nawadniającej (ORT) z podaniem 75-100 ml/kg ORS w ciągu 4 godzin, zgodnie z wytycznymi WHO i Amerykańskiej Akademii Pediatrii, z możliwością zastosowania ondansetronu w przypadku wymiotów. Ciężkie odwodnienie stanowi stan zagrożenia życia i wymaga dożylnego podawania płynów izotonicznych (0,9% NaCl lub roztwór Ringera) w dawce 20-30 ml/kg w ciągu 10-15 minut, powtarzanej w razie potrzeby, z monitorowaniem parametrów hemodynamicznych i diurezy. Korekcja zaburzeń sodu powinna być powolna: hiponatremia 4-8 mEq/l na 24 h, hipernatremia 6-12 mEq/l na 24 h, aby uniknąć powikłań neurologicznych.
bilans płynów, chlorek sodu, czas powrotu kapilarnego, doustna terapia nawadniająca, doustny płyn nawadniający, gospodarka wodno-elektrolitowa, lek moczopędny, napięcie skóry, nawadnianie dożylne, niewydolność serca, obrzęk mózgu, ondansetron, osmolarność, ostra niewydolność nerek, przewodnienie, równowaga wodno-elektrolitowa, roztwór Ringera, wstrząs hipowolemiczny, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenie rytmu serca, zgłębnik nosowo-żołądkowy - Leksykon substancji czynnych
Ondansetron – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa ondansetronu wykazały brak działania karcynogennego, genotoksycznego oraz negatywnego wpływu na płodność i rozwój embrionalno-płodowy w dawkach znacznie przekraczających kliniczne (do 10 mg/kg mc./dobę u myszy, 30 mg/kg mc./dobę u szczurów i królików, przy maksymalnej dawce u ludzi 24 mg/dobę). W badaniach reprodukcyjnych nie stwierdzono istotnych zaburzeń rozwoju potomstwa ani zdolności rozrodczej, a jedynie niewielkie zmniejszenie przyrostu masy ciała matek. Ponadto, ondansetron nie wykazywał działania uzależniającego, a jego metabolity kumulowały się w mleku szczurów (stosunek stężenia mleko:osocze 5,2:1).
badania przedkliniczne, działanie karcynogenne, działanie mutagenne, EKG, genotoksyczność, kanał potasowy hERG, kanały potasowe, nudności i wymioty, odstęp QT, ondansetron, organogeneza, płodność, podanie wielokrotne, repolaryzacja serca, rozwój embrionalno-płodowy, rozwój zarodka i płodu, toksyczność, toksyczność rozwojowa, zaburzenia rytmu serca - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Setronon 8 mg
Ondansetron, antagonista receptorów 5-HT3 stosowany w dawce 8 mg w preparacie Setronon, nie wykazuje negatywnego wpływu na zdolności psychomotoryczne ani nie powoduje sedacji, co potwierdzają specjalistyczne testy psychomotoryczne. Dzięki temu lek może być bezpiecznie ordynowany pacjentom wymagającym zachowania pełnej sprawności psychofizycznej, np. prowadzącym pojazdy lub obsługującym maszyny precyzyjne. Mimo braku sedatywnego działania, lekarz powinien poinformować pacjenta o potencjalnych efektach terapii oraz konieczności obserwacji indywidualnej reakcji na lek, zwłaszcza na początku leczenia. Należy również uwzględnić, że sam stan kliniczny pacjenta, np. nudności i wymioty, może wpływać na zdolność do bezpiecznego prowadzenia pojazdów.
antagonista receptorów serotoninowych, charakterystyka produktu leczniczego, chemioterapia, dysfagia, działanie niepożądane, działanie sedatywne, funkcja psychomotoryczna, interakcja lekowa, lek przeciwwymiotny, nudności i wymioty, ondansetron, radioterapia, sedacja, Setronon, sprawność psychofizyczna, świadoma zgoda pacjenta, test psychomotoryczny - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Vinorelbine Zentiva
Winorelbina w postaci kapsułek miękkich wymaga ścisłego przestrzegania zasad bezpieczeństwa, ze względu na drażniące właściwości roztworu wypełniającego kapsułkę, który może uszkadzać skórę, błony śluzowe i oczy. W przypadku przypadkowego rozgryzienia kapsułki lub kontaktu z jej zawartością, należy natychmiast przepłukać jamę ustną lub miejsce kontaktu wodą bądź roztworem fizjologicznym. Nudności i wymioty występują częściej niż przy podaniu dożylnym, dlatego zaleca się profilaktyczne stosowanie leków przeciwwymiotnych, takich jak metoklopramid lub antagoniści 5HT3 (np. ondansetron, granisetron). W trakcie terapii konieczna jest ścisła kontrola morfologii krwi, zwłaszcza liczby neutrofilów i płytek krwi, z zaleceniem odroczenia podania leku przy neutrofilach <1500/mm³ i płytkach <100 000/mm³. Dawkowanie początkowe wynosi 60 mg/m² na tydzień, z możliwością stopniowego zwiększenia do 80 mg/m², przy czym wzrost dawki wymaga szczególnej uwagi na parametry hematologiczne, aby uniknąć ciężkiej neutropenii.
alkaloid Vinca, antagonista 5HT3, bilirubina, choroba niedokrwienna serca, fenytoina, granisetron, hemoglobina, hepatotoksyczność, induktor CYP3A4, inhibitor CYP3A4, itrakonazol, kapsułka miękka, lek przeciwwymiotny, leukocyt, metoklopramid, morfologia krwi, neutrofil, neutropenia, nietolerancja fruktozy, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, nudności i wymioty, ondansetron, płytka krwi, roztwór fizjologiczny soli, sorbitol, szczepionka atenuowana, winorelbina, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Interakcje leku – Ondansetron Accord 2 mg/ml 2 mg/ml
Ondansetron jest metabolizowany przez enzymy cytochromu P-450, głównie CYP3A4, CYP2D6 i CYP1A2, co zapewnia kompensację metabolizmu w przypadku zahamowania lub niedoboru jednego z enzymów, nie wpływając istotnie na klirens leku ani zapotrzebowanie na dawkę. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów stosujących jednocześnie leki wydłużające odstęp QT (np. antracykliny, erytromycyna, ketokonazol, amiodaron, β-adrenolityki takie jak atenolol i timolol), gdyż może to zwiększać ryzyko arytmii. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest jednoczesne stosowanie ondansetronu z apomorfiną ze względu na ryzyko głębokiej hipotensji i utraty świadomości. Ponadto, istnieje ryzyko zespołu serotoninowego przy łącznym stosowaniu z lekami serotoninergicznymi (SSRI, SNRI).
amiodaron, antracyklina, apomorfina, atenolol, CYP1A2, CYP2D6, CYP3A4, cytochrom P-450, daunorubicyna, doksorubicyna, erytromycyna, fenytoina, furosemid, głęboka hipotonia, induktor enzymu CYP3A4, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, karbamazepina, ketokonazol, lek antyarytmiczny, lek kardiotoksyczny, lek przeciwgrzybiczny, lek serotoninergiczny, lek β-adrenolityczny, ondansetron, ośrodkowy układ nerwowy, propofol, ryfampicyna, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, SNRI, SSRI, temazepam, timolol, tramadol, trastuzumab, utrata świadomości, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia gospodarki elektrolitowej, zaburzenia rytmu serca, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Interakcje leku – Oxaliplatin Kabi 5 mg/ml
Oksaliplatyna, cytostatyk z grupy pochodnych platyny, wykazuje specyficzny profil interakcji farmakologicznych, które mają istotne znaczenie kliniczne. Badania farmakodynamiczne potwierdzają brak wpływu pojedynczej dawki 85 mg/m² oksaliplatyny na farmakokinetykę 5-fluorouracylu, co umożliwia ich bezpieczne łączenie bez konieczności modyfikacji dawek. Ponadto, in vitro wykazano brak istotnego wypierania oksaliplatyny z białek osocza przy jednoczesnym podaniu erytromycyny, salicylanów, granisetronu, paklitakselu i walproinianu sodu. Jednakże, szczególną ostrożność należy zachować przy kojarzeniu oksaliplatyny z lekami wydłużającymi odstęp QT (np. amiodaron, sotalol, ondansetron, haloperydol), ze względu na ryzyko arytmii komorowych, w tym torsade de pointes, co wymaga ścisłego monitorowania EKG. Również jednoczesne stosowanie leków związanych z rabdomiolizą (statyny, fibraty) zwiększa ryzyko uszkodzenia mięśni i ostrej niewydolności nerek, co wymaga monitorowania enzymów mięśniowych i rozważenia czasowego odstawienia tych leków.
5-fluorouracyl, aminoglikozyd, amiodaron, anemia, arytmia komorowa, cisplatyna, cytostatyk pochodny platyny, działanie emetogenne, działanie immunosupresyjne, działanie mielosupresyjne, enzym mięśniowy, erytromycyna, fibrat, granisetron, haloperydol, hepatotoksyczność, mioglobinuria, morfologia krwi, neuropatia obwodowa, neutropenia, oksaliplatyna, ondansetron, ostra niewydolność nerek, paklitaksel, rabdomioliza, salicylan, sotalol, statyna, szczepionka żywa atenuowana, torsade de pointes, trombocytopenia, walproinian sodu, wydłużenie odstępu QT - Leksykon chorób i schorzeń
Biegunka i wymioty – Leczenie
Biegunka i wymioty wymagają przede wszystkim zapobiegania odwodnieniu poprzez odpowiednie nawodnienie doustne, zwłaszcza u niemowląt, małych dzieci i osób starszych. Zaleca się podawanie małych ilości płynów (1-2 łyżeczki co kilka minut) po 1-2 godzinach od ostatniego epizodu wymiotów, z progresywnym zwiększaniem objętości. W ciągu pierwszych 12 godzin preferowane są klarowne płyny, a szczególnie doustne płyny nawadniające (ORS) zawierające wodę, sole i cukry, które skutecznie uzupełniają elektrolity. Po ustąpieniu wymiotów (8-12 godzin) wprowadza się lekkostrawną dietę, np. dietę BRAT, unikając tłustych, pikantnych potraw, produktów mlecznych oraz napojów z kofeiną i alkoholem. Leki przeciwbiegunkowe (loperamid, subsalicylan bizmutu) i przeciwwymiotne (metoklopramid, ondansetron, dimenhydrynat) stosuje się ostrożnie, zwłaszcza u dzieci, a antybiotyki rezerwuje się dla potwierdzonych zakażeń bakteryjnych lub pasożytniczych. Probiotyki (Lactobacillus) i suplementacja cynkiem mogą skrócić czas trwania biegunki i zmniejszyć objętość stolca, szczególnie u dzieci.
antybiotyk, biegunka i wymioty, biegunka podróżnych, ciemiączko, dieta lekkostrawna, dimenhydrynat, doustny płyn nawadniający, flora bakteryjna jelit, infekcja wirusowa, Lactobacillus, lek przeciwbiegunkowy, lek przeciwwymiotny, loperamid, metoklopramid, nawodnienie dożylne, niedobór cynku, odwodnienie, ondansetron, probiotyk, subsalicylan bizmutu, suplementacja cynku, sztywność karku, wymioty fusowate, zaburzenie świadomości, zakażenie bakteryjne, zakażenie pasożytnicze - Leksykon leków
Skład i postać leku – Zofran Zydis 8 mg
Zofran Zydis to liofilizat doustny zawierający 8 mg ondansetronu jako substancji czynnej, stosowany głównie w profilaktyce i leczeniu nudności oraz wymiotów. Produkt charakteryzuje się szybkim rozpuszczaniem na języku, co ułatwia podanie i poprawia komfort pacjenta. W skład liofilizatu wchodzą substancje pomocnicze takie jak żelatyna, mannitol, aspartam (1,25 mg na liofilizat), metylu i propylu parahydroksybenzoesan sodowy oraz esencja zapachowa truskawkowa zawierająca etanol (do 0,06 mg), alkohol benzylowy (0,00005 mg) i glikol propylenowy (E 1520). Produkt nie wykazuje udokumentowanych niezgodności farmaceutycznych i ma okres ważności wynoszący 3 lata.
alkohol benzylowy, aspartam, blister z folii, esencja zapachowa, etanol, glikol propylenowy, liofilizat doustny, metylu parahydroksybenzoesan, niezgodność farmaceutyczna, okres ważności leku, ondansetron, opakowanie leku, postać farmaceutyczna, propylu parahydroksybenzoesan, substancja czynna, substancja pomocnicza, Zofran Zydis - Leksykon chorób i schorzeń
Poranne mdłości – Zapobieganie i profilaktyka
Poranne mdłości (nudności i wymioty w ciąży) dotyczą 50-90% kobiet, głównie w I trymestrze. Profilaktyka obejmuje suplementację witamin prenatalnych przed ciążą, co zmniejsza ryzyko ciężkich objawów. Nowe badania wskazują na rolę hormonu GDF15, którego ekspozycja przed ciążą może obniżać wrażliwość matki i zapobiegać nudnościom. Wczesne stosowanie leków przeciwwymiotnych, takich jak doksylamina i pirydoksyna (10-25 mg 3x dziennie), może zapobiegać nawrotom i rozwojowi hyperemesis gravidarum. Dieta powinna być bogata w białko, pełne ziarna, warzywa i owoce, z małymi, częstymi posiłkami co 1-2 godziny oraz odpowiednim nawodnieniem (6-8 szklanek płynów bez kofeiny dziennie). Imbir (250 mg 4x dziennie) jest rekomendowany jako bezpieczna i skuteczna opcja niefarmakologiczna.
Amerykańskie Kolegium Położników i Ginekologów, antagonista serotoniny, choroba lokomocyjna, difenhydramina, dimenhydrynat, herbata imbirowa, hormon GDF15, hyperemesis gravidarum, kortykosteroid, kwas foliowy, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwwymiotny, meklizyna, metoklopramid, metylprednizolon, migrena, nudności i wymioty w ciąży, odwodnienie, ondansetron, opaska uciskowa, pirydoksyna, poranne mdłości, poziom cukru we krwi, witamina B6, witaminy prenatalne - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Carbomedac
Karboplatyna powinna być stosowana wyłącznie w wyspecjalizowanych ośrodkach przez doświadczonych onkologów, z zapewnieniem dostępu do diagnostyki i monitorowania terapii. Kluczowe jest regularne kontrolowanie morfologii krwi oraz funkcji nerek i wątroby, z przerwaniem leczenia w przypadku nieprawidłowości, takich jak depresja szpiku, leukopenia, neutropenia i trombocytopenia. Nadir hematologiczny występuje średnio w 21. dniu monoterapii i 15. dniu terapii skojarzonej, a kolejny cykl nie powinien być rozpoczynany przed upływem 4 tygodni oraz osiągnięciem neutrofili ≥2000/mm³ i płytek ≥100 000/mm³. U pacjentów z ryzykiem mielosupresji (np. po terapii cisplatyną, z niewydolnością nerek) konieczne jest zmniejszenie dawki i częste badania kontrolne. W trakcie leczenia mogą wystąpić poważne działania niepożądane, takie jak niedokrwistość hemolityczna, zespół hemolityczno-mocznicowy (HUS), reakcje alergiczne, nefrotoksyczność, neurotoksyczność, a także rzadkie, ale groźne zespoły, np. odwracalna tylna leukoencefalopatia (RPLS) czy choroba zarostowa żył wątrobowych.
choroba zarostowa żył wątrobowych, cisplatyna, depresja szpiku kostnego, karboplatyna, leukopenia, małopłytkowość, metoklopramid, mielosupresja, mikroangiopatyczna niedokrwistość hemolityczna, morfologia krwi, mutagenność, nadciśnienie wrotne, nefrotoksyczność, neurotoksyczność, neutropenia, niedokrwistość hemolityczna, ondansetron, ostra białaczka promielocytowa, ostra białaczka szpikowa, ototoksyczność, parestezja, reakcja krzyżowa, skurcz tętnic wieńcowych, trombocytopenia, zespół hemolityczno-mocznicowy, zespół Kounisa, zespół mielodysplastyczny, zespół niedrożności zatokowej wątroby, zespół odwracalnej tylnej leukoencefalopatii, zespół rozpadu guza - Leksykon chorób i schorzeń
Demencja ciałek lewy’ego – Leczenie
Demencja z ciałkami Lewy’ego (DLB) jest drugą najczęstszą formą demencji neurodegeneracyjnej, charakteryzującą się postępującym upośledzeniem funkcji poznawczych, zaburzeniami ruchowymi, fluktuacjami świadomości, halucynacjami wzrokowymi oraz zaburzeniami snu REM. Leczenie DLB wymaga wielodyscyplinarnego podejścia, łączącego farmakoterapię (inhibitory cholinesterazy, memantynę, lewodopę/karbidopę), terapie niefarmakologiczne (fizjoterapia, terapia zajęciowa, terapia mowy) oraz wsparcie psychologiczne i społeczne. Inhibitory cholinesterazy, takie jak rywastygmina (zatwierdzona przez FDA do leczenia otępienia w chorobie Parkinsona), donepezyl (5-10 mg/dobę) i galantamina, poprawiają funkcje poznawcze i zmniejszają halucynacje, wiążąc się ze zmniejszoną śmiertelnością (iloraz szans 0,28, p=0,03), choć zwiększają ryzyko działań niepożądanych (iloraz szans 1,64, p=0,0003). Memantyna, antagonista NMDA, stosowana w umiarkowanej i ciężkiej DLB, wykazuje poprawę funkcji poznawczych i neuropsychiatrycznych, potwierdzoną w badaniach kontrolowanych placebo.
ambroksol, antagonista receptora NMDA, bezdech senny, choroba Alzheimera, demencja z ciałkami Lewy’ego, donepezyl, galantamina, halucynacja wzrokowa, inhibitor cholinesterazy, klonazepam, klozapina, kwetiapina, lek przeciwpsychotyczny, lewodopa, melatonina, memantyna, miejsce sinawe, neflamapimod, nietrzymanie moczu, nilotynib, objaw pozapiramidowy, olanzapina, ondansetron, otępienie w chorobie Parkinsona, risperidon, rywastygmina, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, terapia behawioralno-poznawcza, zaburzenie zachowania w fazie snu REM, zespół niespokojnych nóg, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Zofran 8 mg
W praktyce klinicznej istotne jest przekazanie pacjentkom w wieku rozrodczym, ciężarnym oraz karmiącym piersią wyczerpujących informacji dotyczących bezpieczeństwa stosowania ondansetronu. Przed rozpoczęciem terapii należy wykluczyć ciążę, przeprowadzając wywiad oraz ewentualnie test ciążowy. Ondansetron jest przeciwwskazany w pierwszym trymestrze ciąży ze względu na epidemiologiczne dane wskazujące na zwiększone ryzyko deformacji twarzoczaszki u płodu – 3 dodatkowe przypadki na 10 000 leczonych kobiet (skorygowane ryzyko względne 1,24; 95% CI 1,03-1,48). Ryzyko wad serca pozostaje niejednoznaczne. Zaleca się stosowanie skutecznej antykoncepcji (>99% skuteczności) podczas terapii i przez co najmniej 2 dni po jej zakończeniu. Badania przedkliniczne na zwierzętach nie wykazały teratogenności przy dawkach do 24-krotności maksymalnej dawki dla ludzi (24 mg/dobę), jednak wyniki te nie przekładają się bezpośrednio na bezpieczeństwo u ludzi.
antykoncepcja, badanie farmakoepidemiologiczne, badanie kohortowe, badanie przedkliniczne, charakterystyka produktu leczniczego, dawka doustna, deformacja serca, deformacja twarzoczaszki, karmienie piersią, metoda antykoncepcyjna, ondansetron, organogeneza, pierwszy trymestr ciąży, ryzyko względne, test ciążowy, wada wrodzona, Zofran - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Ondansetron Accord 2 mg/ml 2 mg/ml
Ondansetron Accord w stężeniu 2 mg/ml, dostępny w ampułkach 2 ml (4 mg) i 4 ml (8 mg), jest lekiem przeciwwymiotnym stosowanym u dorosłych i dzieci w określonych wskazaniach klinicznych. U dorosłych wskazania obejmują leczenie nudności i wymiotów indukowanych chemioterapią cytotoksyczną, radioterapią oraz w okresie pooperacyjnym (zarówno profilaktyka, jak i leczenie). W populacji pediatrycznej preparat jest stosowany u dzieci ≥ 6 miesięcy w chemioterapii oraz u dzieci ≥ 1 miesiąca w profilaktyce i leczeniu nudności i wymiotów okołooperacyjnych. Lek jest przeznaczony do stosowania wyłącznie pod nadzorem personelu medycznego, w warunkach szpitalnych lub ambulatoryjnych, z uwzględnieniem ścisłych ograniczeń wiekowych i wskazań klinicznych.
charakterystyka produktu leczniczego, chemioterapia cytotoksyczna, chlorowodorek ondansetronu, dieta niskosodowa, działanie przeciwwymiotne, leczenie ambulatoryjne, lek przeciwnowotworowy, nudności i wymioty po chemioterapii, nudności i wymioty po radioterapii, nudności i wymioty pooperacyjne, ondansetron, profilaktyka nudności i wymiotów, radioterapia, roztwór do wstrzykiwań, zabieg chirurgiczny - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Zofran
Podczas stosowania ondansetronu należy zwrócić szczególną uwagę na ryzyko reakcji nadwrażliwości, zwłaszcza u pacjentów z nadwrażliwością na inne antagoniści receptorów 5-HT3. Lek powoduje wydłużenie odstępu QT w sposób zależny od dawki, co może prowadzić do wystąpienia torsade de pointes, szczególnie u pacjentów z wrodzonym zespołem długiego QT, zaburzeniami elektrolitowymi (hipokaliemia, hipomagnezemia), zastoinową niewydolnością serca, bradyarytmią lub stosujących inne leki wydłużające QT. Zaleca się korekcję zaburzeń elektrolitowych przed rozpoczęciem terapii. Ponadto, odnotowano przypadki niedokrwienia mięśnia sercowego, zwłaszcza po dożylnym podaniu, dlatego pacjentów należy poinformować o konieczności natychmiastowego zgłaszania objawów. Istotne jest także monitorowanie pod kątem zespołu serotoninowego przy jednoczesnym stosowaniu leków serotoninergicznych, takich jak SSRI i SNRI.
antagonista receptora 5-HT3, bradyarytmia, hepatotoksyczność, krwawienie utajone, laktoza bezwodna, niedobór laktazy, niedokrwienie mięśnia sercowego, niedrożność jelit, nietolerancja galaktozy, odstęp QT, ondansetron, pasaż jelitowy, SNRI, SSRI, torsade de pointes, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie oddechowe, zastoinowa niewydolność serca, zespół długiego QT, zespół serotoninowy, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Setronon 8 mg
Ondansetron w dawce 8 mg, jako antagonista receptorów 5-HT3, jest skuteczny w profilaktyce i leczeniu nudności oraz wymiotów, jednak jego stosowanie wiąże się z ryzykiem szeregu działań niepożądanych o różnej częstości występowania. Najczęstsze działania obejmują ból głowy (≥1/10), zaparcia oraz miejscowe uczucie pieczenia po podaniu czopka (≥1/100 do <1/10). Niezbyt często obserwuje się drgawki, zaburzenia ruchowe pozapiramidowe, bradykardię, niedociśnienie, bezobjawowe podwyższenie aminotransferaz wątrobowych oraz czkawkę (≥1/1000 do <1/100). Rzadko występują zawroty głowy, przemijające zaburzenia widzenia, wydłużenie odstępu QTc, które może prowadzić do torsade de pointes, oraz reakcje anafilaktyczne (≥1/10 000 do <1/1000). Bardzo rzadko notuje się przemijający zanik widzenia oraz toksyczne wykwity skórne, w tym toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka (TEN) (<1/10 000). Ponadto, zgłaszano przypadki niedokrwienia mięśnia sercowego, choć częstość tego powikłania nie jest dokładnie określona.
aminotransferazy wątrobowe, antagonista receptorów serotoninowych, ból głowy, ból w klatce piersiowej, bradykardia, czkawka, drgawki, dyskineza, dystonia, niedociśnienie, niedokrwienie mięśnia sercowego, nudności i wymioty, objawy pozapiramidowe, ondansetron, reakcja anafilaktyczna, Setronon, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, toksyczne wykwity skórne, torsade de pointes, wydłużenie odstępu QTc, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia widzenia, zanik widzenia, zaparcia, zawroty głowy - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Zofran 2 mg/ml
Lek Zofran w postaci roztworu do wstrzykiwań (2 mg/ml) zawiera ondansetron chlorowodorek dwuwodny, wykazujący działanie przeciwwymiotne. Preparat dostępny jest w ampułkach zawierających 4 mg ondansetronu w 2 ml roztworu lub 8 mg w 4 ml, z możliwością podania dożylnego lub domięśniowego. W populacji dorosłych wskazania obejmują profilaktykę i leczenie nudności oraz wymiotów indukowanych chemioterapią przeciwnowotworową, radioterapią oraz w okresie pooperacyjnym, zarówno premedykacyjnie, jak i interwencyjnie. U dzieci lek stosowany jest w zapobieganiu nudności i wymiotów po chemioterapii (od 6. miesiąca życia) oraz w leczeniu pooperacyjnym (od 1. miesiąca życia), przy czym w tym ostatnim wskazaniu zalecane jest wyłącznie powolne wstrzyknięcie dożylne, ze względu na brak danych dotyczących podawania doustnego.
chemioterapia nowotworowa, chemioterapia przeciwnowotworowa, cytostatyki, działanie przeciwwymiotne, nudności i wymioty, nudności i wymioty pooperacyjne, ondansetron, ondansetron chlorowodorek dwuwodny, podanie domięśniowe, podanie dożylne, populacja pediatryczna, premedykacja, wstrzyknięcie dożylne - Leksykon leków
Interakcje leku – Navelbine 30 mg
Winorelbina, składnik aktywny leku Navelbine, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Szczepionka przeciwko żółtej febrze jest bezwzględnie przeciwwskazana ze względu na ryzyko śmiertelnej choroby poszczepiennej, a szczepionki z osłabionymi żywymi drobnoustrojami są niezalecane z powodu ryzyka ogólnoustrojowej choroby, szczególnie u pacjentów z immunosupresją. Fenytoina może zmniejszać skuteczność winorelbiny i nasilać drgawki, natomiast itrakonazol zwiększa neurotoksyczność przez hamowanie metabolizmu wątrobowego. Jednoczesne stosowanie cyklosporyny i takrolimusu wymaga ostrożności z powodu ryzyka nasilonej immunosupresji, a mitomycyna C zwiększa ryzyko skurczu oskrzeli i śródmiąższowego zapalenia płuc. Winorelbina jest substratem glikoproteiny P, co wymaga ostrożności przy stosowaniu silnych modulatorów tego transportera. Końcowo, kojarzenie z lekami mielotoksycznymi może nasilać mielosupresję, co wymaga monitorowania parametrów hematologicznych.
antagonista receptora 5HT3, choroba poszczepienna, cisplatyna, cyklofosfamid, depresja ośrodkowego układu nerwowego, docetaksel, drgawki, fenytoina, glikoproteina p, granisetron, granulocytopenia, immunosupresja, induktor CYP3A4, inhibitor CYP3A4, itrakonazol, kapecytabina, ketokonazol, lapatynib, lek przeciwzakrzepowy, leki immunosupresyjne, mielosupresja, mielotoksyczność, mitomycyna C, neurotoksyczność, neutropenia, ondansetron, paklitaksel, poliomyelitis, rozrost tkanki limfatycznej, ryfampicyna, skurcz oskrzeli, śródmiąższowe zapalenie płuc, szczepionka inaktywowana, szczepionka przeciwko żółtej febrze, szczepionki żywe atenuowane, winorelbina, wskaźnik INR