obrzęk naczynioruchowy
Obrzęk naczynioruchowy to nagła, miejscowa opuchlizna tkanek miękkich, przede wszystkim skóry i błon śluzowych, spowodowana zwiększoną przepuszczalnością naczyń krwionośnych. Charakteryzuje się szybkim rozwojem obrzęku, który może dotyczyć twarzy, warg, języka, krtani, kończyn, narządów płciowych lub przewodu pokarmowego.
Mechanizm powstawania obrzęku naczynioruchowego związany jest najczęściej z uwalnianiem mediatorów zapalnych, takich jak histamina, bradykinina czy leukotrieny. Wyróżnia się obrzęk alergiczny (mediowany przez IgE), niealergiczny (związany z działaniem leków, np. inhibitorów ACE), wrodzony (dziedziczny niedobór inhibitora C1-esterazy) oraz idiopatyczny (o nieznanej przyczynie).
Obrzęk naczynioruchowy górnych dróg oddechowych stanowi stan zagrożenia życia wymagający natychmiastowej interwencji. W przypadku obrzęku alergicznego leczenie obejmuje podanie adrenaliny, kortykosteroidów i leków przeciwhistaminowych. W obrzęku bradykininowym (np. dziedzicznym) stosuje się koncentrat inhibitora C1-esterazy, antagonistów receptora bradykininowego lub świeżo mrożone osocze.
Profilaktyka polega na identyfikacji i unikaniu czynników wyzwalających, edukacji pacjenta oraz, w przypadku obrzęku wrodzonego, na długoterminowym leczeniu zapobiegawczym inhibitorami C1-esterazy, antagonistami receptora bradykininowego lub lekami antyfibrynolitycznymi.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przeciwwskazania – Nurofen Express 200 mg
Lek Nurofen Express w dawce 200 mg ibuprofenu (w formie 256 mg ibuprofenu sodowego dwuwodnego) jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na ibuprofen lub inne składniki preparatu, w tym sacharozę. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z historią reakcji alergicznych na NLPZ lub kwas acetylosalicylowy, które mogą manifestować się pokrzywką, obrzękiem naczynioruchowym, astmą oskrzelową lub nieżytem błony śluzowej nosa. Przeciwwskazania obejmują także aktywną lub nawracającą chorobę wrzodową żołądka i dwunastnicy, krwawienia z przewodu pokarmowego, a także perforacje związane z wcześniejszym stosowaniem NLPZ.
astma oskrzelowa, choroba wrzodowa dwunastnicy, choroba wrzodowa żołądka, działanie przeciwpłytkowe, ibuprofen, ibuprofen sodowy dwuwodny, klasyfikacja NYHA, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, nadwrażliwość na substancję czynną, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wątroby, nieżyt błony śluzowej nosa, Nurofen Express, obrzęk naczynioruchowy, perforacja przewodu pokarmowego, pokrzywka, przedwczesne zamknięcie przewodu tętniczego, retencja płynów, skaza krwotoczna, trzeci trymestr ciąży - Leksykon leków
Działania niepożądane – Decapeptyl 0,1 mg 0,1 mg/ml
Decapeptyl 0,1 mg (octan tryptoreliny) wykazuje zróżnicowany profil działań niepożądanych zależny od płci i wskazań terapeutycznych. U mężczyzn z rakiem gruczołu krokowego najczęstsze działania niepożądane to zaburzenia wzwodu (44%), uderzenia gorąca (41%) oraz utrata popędu płciowego (40%), wynikające z początkowego wzrostu, a następnie supresji testosteronu. Istotnym zagrożeniem jest tumor flare, występujący u około 5% pacjentów w pierwszym tygodniu leczenia, objawiający się nasileniem objawów ze strony układu moczowego (<2%), bólem przerzutów (5%) oraz ryzykiem niedrożności cewki moczowej i ucisku na rdzeń kręgowy. Długotrwała terapia wiąże się z utratą masy kostnej, prowadzącą do osteoporozy i zwiększonego ryzyka złamań, z odwracalnością zmian w ciągu 6-9 miesięcy po zakończeniu leczenia. U kobiet leczonych z powodu mięśniaków macicy i endometriozy dominują działania niepożądane związane z hipestrogenizmem, takie jak uderzenia gorąca (60%), ból głowy (20%), suchość pochwy i sromu (19%) oraz zmniejszony popęd płciowy (16%). W początkowym okresie leczenia obserwuje się zaostrzenie objawów endometriozy (≥10%) oraz zaburzenia miesiączkowania, które ustępują zwykle w ciągu 1-2 tygodni. Depresja występuje u 4% pacjentek i wymaga monitorowania. Utrata masy istoty gąbczastej jest również odwracalna po zakończeniu terapii.
bezsenność, bolesne miesiączkowanie, cukrzyca, depresja, dna moczanowa, duszność, endometrioza, ginekomastia, hiperandrogenizm, kołatanie serca, łysienie, mięśniak macicy, nadciśnienie, nadwrażliwość, niedociśnienie, niedrożność cewki moczowej, obrzęk naczynioruchowy, osteoporoza, parestezje, pokrzywka, rak gruczołu krokowego, reakcja anafilaktyczna, splątanie świadomości, suchość pochwy, szum w uszach, tryptorelina, tumor flare, ucisk rdzenia kręgowego, uderzenia gorąca, utrata masy kostnej, utrata popędu płciowego, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia miesiączkowania, zaburzenia pamięci, zaburzenia równowagi, zaburzenia smaku, zaburzenia snu, zaburzenia wzwodu, zanik jąder, zapalenie nosogardzieli - Leksykon leków
Działania niepożądane – Sitagliptin +pharma 50 mg
Sytagliptyna, dostępna w dawkach 25 mg, 50 mg i 100 mg, wykazuje profil bezpieczeństwa istotny dla leczenia cukrzycy typu 2. Najważniejsze działania niepożądane obejmują zapalenie trzustki, w tym postaci martwicze i krwotoczne, które mogą zagrażać życiu, oraz reakcje nadwrażliwości, w tym anafilaksję. Hipoglikemia występuje często, zwłaszcza w terapii skojarzonej z pochodnymi sulfonylomocznika (4,7–13,8%) lub insuliną (9,6%). Inne istotne działania to trombocytopenia, śródmiąższowa choroba płuc, ciężkie reakcje skórne (np. zespół Stevensa-Johnsona) oraz ostra niewydolność nerek. Profil działań niepożądanych u dzieci i młodzieży (10–17 lat) jest zbliżony do obserwowanego u dorosłych. Badanie TECOS potwierdziło podobną częstość ciężkich działań niepożądanych w porównaniu z placebo, z częstością zapalenia trzustki 0,3% vs. 0,2% oraz ciężkiej hipoglikemii 2,7% vs. 2,5% u pacjentów stosujących insulinę i/lub sulfonylomocznik.
artropatia, badanie TECOS, cukrzyca typu 2, hipoglikemia, leczenie skojarzone, martwicze zapalenie trzustki, monoterapia sytagliptyną, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, ostre zapalenie trzustki, pemfigoid pęcherzowy, pochodna sulfonylomocznika, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, śródmiąższowa choroba płuc, sytagliptyna, trombocytopenia, zaburzenie czynności nerek, zakażenie górnych dróg oddechowych, zapalenie błony śluzowej nosogardła, zapalenie kości i stawów, zapalenie naczyń skóry, zapalenie trzustki, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczająca choroba skóry - Leksykon leków
Działania niepożądane – Aricogan 30 mg
Aricogan, zawierający arypiprazol w dawkach 5 mg, 10 mg, 15 mg i 30 mg, wykazuje profil bezpieczeństwa obejmujący najczęściej zgłaszane działania niepożądane takie jak akatyzja i nudności (>3% pacjentów). Działania niepożądane sklasyfikowano według układów i narządów z różną częstością występowania, od bardzo częstych (≥1/10) do bardzo rzadkich (<1/10000) oraz częstości nieznanej. Wśród istotnych działań wymienia się zaburzenia pozapiramidowe (akatyzja 6,2-12,1% w zależności od wskazania i populacji), zaburzenia metaboliczne (cukrzyca – często, hiperglikemia – niezbyt często), zaburzenia sercowo-naczyniowe (np. tachykardia, torsade de pointes, wydłużenie QT), a także zaburzenia psychiczne, w tym próby samobójcze i zaburzenia kontroli nawyków i popędów (częstość nieznana). W badaniach długoterminowych u dorosłych i młodzieży (13-17 lat) profil działań niepożądanych był podobny, z wyższą częstością senności, zaburzeń pozapiramidowych i akatyzji u młodzieży. Dawkowanie wpływa na częstość występowania EPS i akatyzji (np. EPS 9,1% przy 10 mg vs. 28,8% przy 30 mg). Średnie przyrosty masy ciała u młodzieży z zaburzeniem afektywnym dwubiegunowym wynosiły 2,4 kg po 12 tygodniach i 5,8 kg po 30 tygodniach leczenia arypiprazolem.
akatyzja, arypiprazol, aspiracyjne zapalenie płuc, choroba zakrzepowo-zatorowa, dysfagia, dyskineza, dystonia, fosfokinaza kreatynowa, fotofobia, hiperglikemia, hiperprolaktynemia, hiponatremia, jadłowstręt, kompulsywne jedzenie, kwasica ketonowa, leukopenia, niedociśnienie ortostatyczne, niewydolność wątroby, objawy pozapiramidowe, obrzęk naczynioruchowy, parkinsonizm, patologiczne uzależnienie od hazardu, późna dyskineza, priapizm, prolaktyna, rabdomioliza, reakcja anafilaktyczna, schizofrenia, śpiączka hiperosmolarna, torsade de pointes, zaburzenie afektywne dwubiegunowe, zakrzepica żył głębokich, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zatorowość płucna, zespół serotoninowy, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Asmetic 50 mcg/dawkę inh.
Asmetic, zawierający 50 mikrogramów salmeterolu ksynafonianu na dawkę inhalacyjną w formie proszku do inhalacji, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na salmeterol lub jakikolwiek składnik pomocniczy preparatu. Szczególną uwagę należy zwrócić na obecność laktozy jednowodnej w dawce około 12,5 mg, co wyklucza stosowanie leku u osób z potwierdzoną alergią lub ciężką nietolerancją laktozy. Przed przepisaniem leku konieczne jest dokładne zebranie wywiadu alergologicznego, zwłaszcza w kontekście wcześniejszych reakcji anafilaktycznych, takich jak wysypka, obrzęk naczynioruchowy, skurcz oskrzeli czy spadek ciśnienia tętniczego po ekspozycji na salmeterol lub inne β2-mimetyki.
- Leksykon substancji czynnych
Solifenacyna – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem terapii solifenacyną należy wykluczyć inne przyczyny częstomoczu, takie jak niewydolność serca czy zaburzenia czynności nerek, oraz w przypadku zakażenia układu moczowego wdrożyć leczenie przeciwbakteryjne. Solifenacyna wymaga ostrożności u pacjentów z istotnym zwężeniem drogi odpływu moczu, zaburzeniami drożności przewodu pokarmowego, refluksem żołądkowo-przełykowym, a także u osób z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny ≤30 ml/min) i umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby (7-9 punktów w skali Child-Pugh), gdzie dawka nie powinna przekraczać 5 mg ze względu na ryzyko kumulacji leku i działań niepożądanych. Konieczne jest także monitorowanie pacjentów z neuropatią autonomiczną, stosujących silne inhibitory CYP3A4 (np. ketokonazol), a także tych z ryzykiem wydłużenia odstępu QT i hipokaliemią, ze względu na możliwość wystąpienia torsade de pointes.
bursztynian solifenacyny, częstomocz, działanie antycholinergiczne, hipotonia ortostatyczna, inhibitor CYP2D6, inhibitor CYP3A4, jaskra, klirens kreatyniny, łagodny rozrost gruczołu krokowego, nadreaktywność wypieracza, neuropatia autonomicznego układu nerwowego, nietolerancja galaktozy, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, perystaltyka jelitowa, przepuklina rozworu przełykowego, reakcja anafilaktyczna, refluks żołądkowo-przełykowy, retencja moczu, skala Child-Pugh, solifenacyna, śródoperacyjny zespół wiotkiej tęczówki, tamsulosyna, torsade de pointes, zaburzenia czynności nerek, zakażenie układu moczowego, zapalenie przełyku, zatrzymanie moczu, zespół wydłużonego QT, zwolniona perystaltyka jelit - Leksykon leków
Działania niepożądane – Naraya 3 mg + 0,02 mg
Produkt leczniczy Naraya, zawierający 3 mg drospirenonu i 0,02 mg etynyloestradiolu, jest złożonym hormonalnym środkiem antykoncepcyjnym (COC), który może wywoływać liczne działania niepożądane, w tym poważne powikłania zakrzepowo-zatorowe. Do najcięższych należą zakrzepica żył głębokich z ryzykiem zatorowości płucnej, zakrzepica tętnicza prowadząca do zawału serca lub udaru, nadciśnienie tętnicze oraz rzadkie nowotwory wątroby. Istotne jest także nieznaczne zwiększenie częstości rozpoznawania raka piersi u kobiet stosujących COC, choć związek przyczynowy nie jest jednoznacznie potwierdzony. W trakcie terapii należy monitorować ciśnienie tętnicze oraz objawy sugerujące powikłania sercowo-naczyniowe, a w przypadku ich wystąpienia natychmiast odstawić lek i wdrożyć odpowiednie leczenie.
amenorrhea, choroba Leśniowskiego-Crohna, dysmenorrhea, kandydoza, kandydoza pochwy, krwotok maciczny, łysienie, mięśniak macicy, migrena, mlekotok, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie tętnicze, nowotwór wątroby, obrzęk naczynioruchowy, opryszczka ciężarnych, opryszczka zwykła, ostuda, padaczka, pląsawica Sydenhama, porfiria, rak piersi, rumień guzowaty, rumień wielopostaciowy, tachykardia, tętnicze zaburzenia zakrzepowo-zatorowe, toczeń rumieniowaty układowy, torbiel jajnika, trądzik, vertigo, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zaburzenia zakrzepowo-zatorowe tętnic, zaburzenia zakrzepowo-zatorowe żył, zapalenie pęcherza moczowego, zapalenie pochwy, zapalenie żołądka i jelit, zatorowość płucna, zespół hemolityczno-mocznicowy, złożony hormonalny środek antykoncepcyjny, zmiany włóknisto-torbielowate piersi, żółtaczka cholestatyczna, żylaki, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Linorion 20 mg
Lenalidomid, substancja czynna preparatu Linorion, charakteryzuje się szerokim spektrum działań niepożądanych, które różnią się w zależności od wskazań klinicznych i schematów terapeutycznych. Do najpoważniejszych należą żylna choroba zakrzepowo-zatorowa (zakrzepica żył głębokich i zatorowość płucna), neutropenia 3. i 4. stopnia (występująca u 74,6% pacjentów z zespołami mielodysplastycznymi), zapalenie płuc (często u pacjentów po przeszczepie ASCT), gorączka neutropeniczna oraz niewydolność nerek, w tym ostra. Zaburzenia hematologiczne są bardzo częste: neutropenia do 83,3%, trombocytopenia do 72,3%, niedokrwistość do 70,7%, leukopenia do 38,8%. Układ pokarmowy jest często dotknięty biegunką (30,8-54,5%), zaparciami (19,6-56,1%), nudnościami (ok. 19,6%) oraz zapaleniem żołądka i jelit (22,5%), a rzadko perforacją przewodu pokarmowego. Wysypka i świąd skóry występują u 18,1-31,7% i do 25,4% pacjentów, a ciężkie reakcje skórne, takie jak zespół Stevensa-Johnsona (SJS), toksyczna nekroliza naskórka (TEN) i DRESS, choć rzadkie, mogą zagrażać życiu.
biegunka, chłoniak grudkowy, cholestaza, cytolityczne zapalenie wątroby, drugi nowotwór pierwotny, gorączka neutropeniczna, hipokalcemia, krwiomocz, krwotok wewnątrzczaszkowy, lenalidomid, leukopenia, neuropatia obwodowa, neutropenia, niedokrwistość, niewydolność nerek, obrzęk naczynioruchowy, ostra białaczka szpikowa, ostra niewydolność wątroby, perforacja przewodu pokarmowego, przeszczep komórek macierzystych, rabdomioliza, reakcja anafilaktyczna, szpiczak mnogi, teratogenność, toksyczna nekroliza naskórka, toksyczne zapalenie wątroby, trombocytopenia, zakrzepica żył głębokich, zapalenie żołądka i jelit, zaparcie, zatorowość płucna, zespół DRESS, zespół mielodysplastyczny, zespół rozpadu guza, zespół Stevensa-Johnsona, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Przedawkowanie – Perosall T13 stężenie „0” – 1 JS/ml, stężenie „1” – 10 JS/ml, stężenie „2” – 100 JS/ml, stężenie „3” – 1000 JS/ml, stężenie „4” – 5000 JS/ml (leczenie podstawowe) stężenie „4” – 5000 JS/ml (leczenie podtrzymujące)
Przedawkowanie roztworu podjęzykowego Perosall T13, zawierającego mieszankę alergenów pyłku traw (m.in. Secale cereale, Agrostis alba, Alopecurus pratensis, Anthoxanthum odoratum), wiąże się z ryzykiem wystąpienia zarówno miejscowych, jak i ogólnoustrojowych działań niepożądanych. Objawy miejscowe obejmują obrzęk, świąd i pieczenie w jamie ustnej, nasilające się proporcjonalnie do stężenia preparatu, które waha się od 0-1 JS/ml do 4-5000 JS/ml. Objawy ogólnoustrojowe mogą mieć charakter łagodny (pokrzywka, kichanie), umiarkowany (obrzęk naczynioruchowy, duszność) lub ciężki (skurcz oskrzeli, tachykardia, utrata przytomności), a w najcięższych przypadkach dochodzi do wstrząsu anafilaktycznego z zapaścią krążeniowo-oddechową i zagrożeniem życia. Ryzyko i nasilenie objawów rośnie wraz ze wzrostem stężenia preparatu, szczególnie przy stężeniu 4 (5000 JS/ml).
alergeny pyłku, dysfagia, immunoterapia, niewydolność oddechowa, obrzęk języka, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, reakcja dwufazowa, reakcja immunologiczna, reakcja ogólnoustrojowa, sinica, skurcz oskrzeli, świąd uogólniony, tachykardia, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenia rytmu serca, zapaść krążeniowo-oddechowa, zatrzymanie krążenia - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Fordiab
Produkt leczniczy Fordiab, zawierający sytagliptynę i metforminę chlorowodorek, jest przeciwwskazany u pacjentów z cukrzycą typu 1 oraz w leczeniu kwasicy ketonowej. Stosowanie sytagliptyny wiąże się z ryzykiem ostrego zapalenia trzustki, które wymaga natychmiastowego odstawienia leku i nie powinno być ponownie rozpoczynane po potwierdzeniu diagnozy. Metformina może powodować rzadkie, ale ciężkie powikłanie w postaci kwasicy mleczanowej, szczególnie u pacjentów z ostrym pogorszeniem czynności nerek, odwodnieniem, niewydolnością wątroby, czy nadmiernym spożyciem alkoholu. Przed rozpoczęciem terapii należy ocenić przesączanie kłębuszkowe (GFR), a Fordiab jest przeciwwskazany przy GFR < 30 ml/min. W trakcie leczenia konieczne jest monitorowanie czynności nerek oraz ostrożność przy stosowaniu leków mogących ją zaburzać, takich jak leki przeciwnadciśnieniowe, moczopędne i NLPZ.
anafilaksja, cukrzyca typu 1, duszność kwasicza, GFR, hipoglikemia, inhibitor DPP-4, kwasica ketonowa, kwasica mleczanowa, lek moczopędny, lek przeciwnadciśnieniowy, martwicze zapalenie trzustki, metformina, nefropatia kontrastowa, neuropatia, niedokrwistość, niesteroidowy lek przeciwzapalny, obrzęk naczynioruchowy, ostre zapalenie trzustki, pemfigoid pęcherzowy, pochodna sulfonylomocznika, przesączanie kłębuszkowe, sytagliptyna, witamina B12, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczająca choroba skóry - Leksykon leków
Działania niepożądane – Agomelatyna Egis 25 mg
Produkt leczniczy Agomelatyna Egis w dawce 25 mg charakteryzuje się profilem działań niepożądanych o nasileniu głównie łagodnym do umiarkowanego, pojawiających się najczęściej w pierwszych dwóch tygodniach terapii. Najczęściej zgłaszane objawy to ból głowy, nudności oraz zawroty głowy, które zwykle mają charakter przejściowy i nie wymagają przerwania leczenia. Szczególną uwagę należy zwrócić na potencjalną hepatotoksyczność agomelatyny – w badaniach klinicznych odnotowano wzrost aktywności enzymów wątrobowych (AlAT i/lub AspAT) przekraczający 3-krotność górnej granicy normy u 1,2% pacjentów przy dawce 25 mg oraz 2,6% przy dawce 50 mg, w porównaniu do 0,5% w grupie placebo. Rzadkie, ale poważne powikłania obejmują zapalenie wątroby, żółtaczkę oraz niewydolność wątroby, w tym przypadki zakończone zgonem lub wymagające przeszczepienia, zwłaszcza u pacjentów z istniejącymi czynnikami ryzyka uszkodzenia wątroby.
agomelatyna, agresja, akatyzja, aminotransferazy, działania niepożądane, enzymy wątrobowe, fosfataza zasadowa, gamma-glutamylotransferaza, hepatotoksyczność, hipomania, koszmary senne, myśli samobójcze, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, omamy, parestezja, pobudzenie psychoruchowe, pokrzywka, szumy uszne, tabletka powlekana, wysypka rumieniowata, zapalenie wątroby, zatrzymanie moczu, zespół niespokojnych nóg, żółtaczka - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Targocid
Teikoplanina, aktywny składnik preparatu Targocid, wymaga szczególnej ostrożności podczas stosowania ze względu na ryzyko poważnych powikłań neurologicznych, zwłaszcza przy podaniu dokomorowym, które jest przeciwwskazane. Lek może wywołać ciężkie reakcje nadwrażliwości, w tym wstrząs anafilaktyczny, szczególnie u pacjentów z nadwrażliwością na wankomycynę, z możliwością nadwrażliwości krzyżowej. Rzadko obserwuje się zespół czerwonego człowieka, objawiający się świądem, pokrzywką, rumieniem, tachykardią i niedociśnieniem, który ustępuje po spowolnieniu infuzji trwającej 30 minut. W trakcie terapii mogą wystąpić ciężkie reakcje skórne, takie jak zespół Stevensa-Johnsona (SJS), toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka (TEN) oraz reakcja polekowa z eozynofilią i objawami uogólnionymi (DRESS), które wymagają natychmiastowego przerwania leczenia i ścisłego monitorowania pacjenta.
amfoterycyna B, aminoglikozyd, bakterie Gram-dodatnie, ciężka reakcja skórna, cisplatyna, cyklosporyna, furosemid, glikopeptyd, kolistyna, kwas etakrynowy, małopłytkowość, morfologia krwi, nadwrażliwość krzyżowa, nefrotoksyczność, niewydolność nerek, obrzęk naczynioruchowy, ostra uogólniona osutka krostkowa, ototoksyczność, spektrum działania przeciwbakteryjnego, teikoplanina, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, wankomycyna, wstrząs anafilaktyczny, zespół czerwonego człowieka, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – ApoBetina 8 mg
Betahistyna dichlorowodorek (ApoBetina, 24 mg) wykazuje profil bezpieczeństwa charakteryzujący się działaniami niepożądanymi o różnej częstości i nasileniu, potwierdzonymi zarówno w kontrolowanych badaniach klinicznych, jak i w zgłoszeniach po wprowadzeniu leku do obrotu. Najczęściej obserwowane działania niepożądane (często, >1/100 do <1/10) dotyczą układu nerwowego (bóle głowy) oraz przewodu pokarmowego (nudności, zaburzenia trawienia manifestujące się dyskomfortem w nadbrzuszu, uczuciem pełności i odbijaniem). Nie odnotowano działań niepożądanych o częstości bardzo często lub rzadziej niż często w badaniach klinicznych. W przypadku łagodnych dolegliwości żołądkowo-jelitowych zaleca się podawanie leku podczas posiłku lub zmniejszenie dawki, co zwykle przynosi ulgę.
anafilaksja, badanie kontrolowane placebo, betahistyna dichlorowodorek, ból głowy, ból żołądkowo-jelitowy, dolegliwość żołądkowo-jelitowa, farmakoterapia, monitorowanie działań niepożądanych, nudność, obrzęk naczynioruchowy, podrażnienie żołądkowo-jelitowe, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, reakcja nadwrażliwości skórnej, świąd, Urząd Rejestracji Produktów Leczniczych, wymioty, wysypka, wzdęcie, zaburzenie trawienia, zaburzenie żołądkowo-jelitowe - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Ospamox 750 mg 750 mg
Ospamox 750 mg, zawierający 750 mg amoksycyliny (w postaci amoksycyliny trójwodnej 861 mg), jest antybiotykiem beta-laktamowym, którego stosowanie jest przeciwwskazane u pacjentów z nadwrażliwością na amoksycylinę, inne penicyliny oraz u osób z historią ciężkich reakcji anafilaktycznych na antybiotyki beta-laktamowe, w tym cefalosporyny, karbapenemy i monobaktamy. Przed rozpoczęciem terapii konieczne jest przeprowadzenie szczegółowego wywiadu alergologicznego, a w przypadku wystąpienia objawów nadwrażliwości takich jak wysypka rumieniowa lub pokrzywkowa, świąd, obrzęk naczynioruchowy, duszność, świszczący oddech czy spadek ciśnienia tętniczego, należy natychmiast przerwać leczenie i wdrożyć odpowiednie postępowanie. Reakcje krzyżowe między antybiotykami beta-laktamowymi mogą prowadzić do zagrażających życiu powikłań, dlatego szczególna ostrożność jest wymagana u pacjentów z astmą oskrzelową, chorobami atopowymi oraz dodatnim wynikiem testów alergicznych na beta-laktamy.
amoksycylina trójwodna, anafilaksja, antybiotyk, antybiotyk beta-laktamowy, astma oskrzelowa, cefalosporyna, choroba atopowa, duszność, karbapenem, monobaktam, nadwrażliwość na amoksycylinę, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk Quinckego, penicylina, pokrzywka, reakcja krzyżowa, reakcja nadwrażliwości, spadek ciśnienia tętniczego, świąd, świszczący oddech, test alergiczny, wstrząs anafilaktyczny, wysypka skórna, wywiad alergologiczny - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Mydocalm forte
Mydocalm Forte zawiera 150 mg tolperyzonu chlorowodorku w formie tabletek powlekanych i wymaga szczególnej ostrożności podczas stosowania ze względu na ryzyko wystąpienia reakcji nadwrażliwości. Najczęściej zgłaszane działania niepożądane obejmują szerokie spektrum objawów, od łagodnych zmian skórnych (zaczerwienienie, wysypka, pokrzywka, świąd) po poważne reakcje ogólnoustrojowe, takie jak obrzęk naczynioruchowy, tachykardia, niedociśnienie tętnicze, duszność oraz wstrząs anafilaktyczny. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentki oraz osoby z historią nadwrażliwości na inne leki lub dodatnim wywiadem alergicznym. U pacjentów z nadwrażliwością na lidokainę istnieje ryzyko reakcji krzyżowych, co wymaga intensywnego monitoringu zwłaszcza na początku terapii.
duszność, laktoza jednowodna, Mydocalm Forte, nadwrażliwość na lidokainę, niedobór laktazy, niedociśnienie tętnicze, nietolerancja galaktozy, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, reakcja krzyżowa, reakcja nadwrażliwości, świąd, tabletka powlekana, tachykardia, tolperyzon chlorowodorek, wstrząs anafilaktyczny, zaczerwienienie skóry, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Plendil 10 mg
Felodypina, substancja czynna preparatu Plendil, jest blokadorem kanałów wapniowych stosowanym w terapii chorób układu sercowo-naczyniowego. Profil działań niepożądanych jest ściśle związany z mechanizmem rozszerzania naczyń obwodowych i wykazuje zależność od dawki. Najczęściej obserwowane działania niepożądane to zaczerwienienie twarzy, bóle głowy, kołatanie serca, zawroty głowy oraz uczucie zmęczenia, które zwykle pojawiają się na początku leczenia lub po zwiększeniu dawki i mają charakter przemijający. Szczególnie istotne są obrzęki obwodowe, zwłaszcza w okolicach kostek, występujące u ≥1/10 pacjentów, wynikające z rozszerzenia tętniczek przedwłośniczkowych, co odróżnia je od obrzęków związanych z niewydolnością serca. Bardzo rzadkim, ale klinicznie istotnym działaniem niepożądanym jest przerost dziąseł u pacjentów z zapaleniem przyzębia, który można ograniczyć poprzez odpowiednią higienę jamy ustnej.
blokery kanałów wapniowych, choroba przyzębia, choroby układu sercowo-naczyniowego, częstoskurcz, dysfunkcja seksualna, felodypina, fotowrażliwość, impotencja, kołatanie serca, nadwrażliwość, niedociśnienie tętnicze, niewydolność serca, obniżenie ciśnienia tętniczego, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, omdlenie, parestezja, podwyższone enzymy wątrobowe, przerost dziąseł, rozszerzenie naczyń obwodowych, rozszerzenie tętniczek, rumień twarzy, tachykardia, zapalenie dziąseł, zapalenie naczyń leukocytoklastyczne, zapalenie przyzębia, zatrzymanie płynów, zawroty głowy - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Carzap 32 mg
Lek Carzap, zawierający kandesartan cyleksetylu w dawkach 8 mg, 16 mg oraz 32 mg, jest wskazany do leczenia nadciśnienia tętniczego u dorosłych oraz dzieci i młodzieży w wieku 6-18 lat. Ponadto, Carzap znajduje zastosowanie w terapii niewydolności serca u dorosłych z frakcją wyrzutową lewej komory (LVEF) ≤40%, zarówno jako alternatywa dla inhibitorów ACE u pacjentów nietolerujących tych leków, jak i jako terapia dodana u chorych z utrzymującymi się objawami pomimo optymalnej terapii, gdy antagoniści receptora mineralokortykoidowego (MRA) są nietolerowani. Tabletki mają charakterystyczny wygląd i są dostępne w trzech dawkach, co pozwala na indywidualne dostosowanie leczenia.
antagonista receptora mineralokortykoidowego, ciśnienie tętnicze krwi, dieta z ograniczeniem sodu, frakcja wyrzutowa lewej komory, inhibitor ACE, inhibitor konwertazy angiotensyny, kandesartan cyleksetylu, kaszel przewlekły, nadciśnienie tętnicze, nietolerancja laktozy, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, populacja pediatryczna, terapia dodana, zaburzenie czynności skurczowej lewej komory - Leksykon leków
Działania niepożądane – Atostat 20 mg
Atorwastatyna, dostępna w dawkach 10 mg, 20 mg i 40 mg, wykazuje szeroki profil działań niepożądanych, które należy monitorować podczas terapii. Najczęściej obserwuje się zapalenie błony śluzowej nosa i gardła, bóle mięśniowo-szkieletowe (w tym bóle mięśni, stawów i skurcze), bóle głowy oraz zaburzenia żołądkowo-jelitowe takie jak zaparcia, wzdęcia, nudności i biegunka. Istotne jest monitorowanie parametrów biochemicznych, gdyż u 0,8% pacjentów stwierdzono wzrost aktywności aminotransferaz powyżej 3-krotności górnej granicy normy (GGN), a u 2,5% wzrost kinazy kreatynowej (CK) powyżej 3 razy GGN, co może wskazywać na uszkodzenie wątroby lub mięśni. Rzadziej występują poważne powikłania, takie jak miopatia, rabdomioliza, zapalenie mięśni, reakcje alergiczne (w tym anafilaksja), śródmiąższowa choroba płuc, czy ciężkie reakcje skórne (np. zespół Stevensa-Johnsona). Ponadto, atorwastatyna może powodować hiperglikemię (często) i rzadziej hipoglikemię, co wiąże się z ryzykiem rozwoju cukrzycy, zwłaszcza u pacjentów z czynnikami ryzyka (glukoza na czczo ≥ 5,6 mmol/l, BMI > 30 kg/m², nadciśnienie, podwyższone triglicerydy).
anafilaksja, atorwastatyna, ból głowy, cholestaza, cukrzyca, działanie niepożądane, ginekomastia, hiperglikemia, hipoglikemia, immunozależna miopatia martwicza, kinaza kreatynowa, małopłytkowość, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, miopatia, nadciśnienie tętnicze, neuropatia obwodowa, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, rabdomioliza, rumień wielopostaciowy, śródmiąższowa choroba płuc, szumy uszne, triglicerydy, zaburzenie seksualne, zapalenie mięśni, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Lipegis 10 mg
Lek Lipegis zawierający ezetymib w dawce 10 mg jest stosowany w leczeniu hipercholesterolemii i charakteryzuje się profilem bezpieczeństwa potwierdzonym w licznych badaniach klinicznych obejmujących łącznie ponad 14 000 pacjentów. Działania niepożądane występują z częstością porównywalną do placebo i są przeważnie łagodne oraz przemijające. Najczęściej obserwowane działania niepożądane to ból głowy, ból mięśni, zmęczenie, ból brzucha, biegunka oraz podwyższenie aktywności enzymów wątrobowych (ALAT, ASPAT). W badaniach klinicznych częstość miopatii wyniosła 0,2% w grupie ezetymibu/symwastatyny i 0,1% w grupie symwastatyny, a rabdomiolizy 0,1% i 0,2% odpowiednio. Zwiększenie aktywności aminotransferaz (>3 x górna granica normy) występowało u 0,5% pacjentów w monoterapii ezetymibem i u 1,3% w terapii skojarzonej ze statyną. Profil bezpieczeństwa u dzieci i młodzieży jest podobny do dorosłych, bez istotnych różnic w częstości działań niepożądanych.
aminotransferazy wątrobowe, cholecystektomia, choroba wieńcowa, dyspepsja, ezetymib, fenofibrat, fosfokinaza kreatynowa, hipercholesterolemia, kamica żółciowa, kinaza kreatynowa, małopłytkowość, mieszana hiperlipidemia, nadciśnienie tętnicze, obrzęk naczynioruchowy, parestezje, pokrzywka, przewlekła choroba nerek, rabdomioliza, refluks żołądkowo-przełykowy, rumień wielopostaciowy, skurcze mięśni, statyna, symwastatyna, wstrząs anafilaktyczny, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie pęcherzyka żółciowego, zapalenie trzustki - Leksykon leków
Działania niepożądane – Co-Dipper 320 mg + 12,5 mg
Podczas stosowania leku Co-Dipper, zawierającego walsartan i hydrochlorotiazyd, obserwuje się różnorodne działania niepożądane o zróżnicowanej częstości i nasileniu. Najczęściej zgłaszane działania obejmują odwodnienie (≥1/1000 do <1/100), hipokaliemię (bardzo często), hiponatremię (często), zawroty głowy (bardzo rzadko do niezbyt często), niedociśnienie tętnicze (niezbyt często), a także zaburzenia czynności nerek i zwiększenie stężenia kwasu moczowego, bilirubiny, kreatyniny oraz azotu mocznikowego w surowicy (częstość nieznana). Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko hipokaliemii indukowanej przez hydrochlorotiazyd, która może prowadzić do poważnych zaburzeń rytmu serca, zwłaszcza u pacjentów z chorobami serca, oraz na hiperkaliemię wywoływaną przez walsartan, co wymaga regularnego monitorowania elektrolitów. Ponadto, rzadkie, ale poważne działania niepożądane to niekardiogenny obrzęk płuc, zespół ostrej niewydolności oddechowej (ARDS), ostra jaskra zamkniętego kąta oraz reakcje nadwrażliwości, w tym obrzęk naczynioruchowy i choroba posurowicza.
agranulocytoza, choroba posurowicza, glukozuria, hiperglikemia, hiperkalcemia, hiperkaliemia, hiperurykemia, hipokaliemia, hiponatremia, hydrochlorotiazyd, jaskra zamkniętego kąta, leukopenia, małopłytkowość, nagromadzenie płynu między naczyniówką a twardówką, neutropenia, niedociśnienie ortostatyczne, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość aplastyczna, niedokrwistość hemolityczna, niekardiogenny obrzęk płuc, niewydolność nerek, niewydolność szpiku kostnego, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk płuc, odwodnienie, parestezja, pęcherzowe zapalenie skóry, plamica, walsartan, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie rytmu serca, zapalenie naczyń, zapalenie trzustki, zasadowica hipochloremiczna, zawroty głowy, zespół ostrej niewydolności oddechowej - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Cefazolin TZF 1 g
Cefazolin TZF (1 g proszku do sporządzania roztworu do wstrzykiwań/infuzji) jest antybiotykiem cefalosporynowym, którego stosowanie jest przeciwwskazane u pacjentów z nadwrażliwością na cefalosporyny lub inne antybiotyki beta-laktamowe, zwłaszcza penicyliny, ze względu na ryzyko reakcji krzyżowych. Bezwzględne przeciwwskazania obejmują wystąpienie reakcji anafilaktycznych, obrzęku naczynioruchowego, ciężkiej pokrzywki, wstrząsu anafilaktycznego, zespołu Stevensa-Johnsona oraz toksycznej nekrolizy naskórka po zastosowaniu antybiotyków beta-laktamowych. Przed podaniem leku konieczne jest przeprowadzenie szczegółowego wywiadu alergologicznego, a w przypadku wątpliwości rozważenie konsultacji alergologicznej lub zastosowanie alternatywnego antybiotyku.
alergia na cefalosporyny, antybiotyk beta-laktamowy, antybiotyk cefalosporynowy, cefalosporyny, cefalozolina, ciężka reakcja skórna, dieta niskosodowa, dysfagia, konsultacja alergologiczna, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na substancję czynną, niewydolność nerek, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, penicylina, pokrzywka, reakcja alergiczna na cefalosporyny, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, reakcja nadwrażliwości typu I, toksyczna nekroliza naskórka, wstrząs anafilaktyczny, wywiad alergologiczny, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon substancji czynnych
Amid kwasu nikotynowego – Działania niepożądane
Amid kwasu nikotynowego, obecny w produkcie leczniczym Vita Buerlecithin w dawce 35 mg/100 ml płynu doustnego, może wywoływać działania niepożądane o różnej częstości występowania, w tym bardzo rzadkie (≤ 1/10 000) oraz o nieznanej częstości. Do najpoważniejszych należą ciężkie reakcje alergiczne, takie jak wstrząs anafilaktyczny czy obrzęk naczynioruchowy, które wymagają natychmiastowej interwencji medycznej. Ponadto obserwuje się zaburzenia układu nerwowego (zawroty głowy), sercowo-naczyniowego (kołatanie serca, podwyższone ciśnienie tętnicze), a także żołądkowo-jelitowego (stolce tłuszczowe, biegunka, nudności, wymioty), które mogą prowadzić do zaburzeń wodno-elektrolitowych, zwłaszcza przy długotrwałym utrzymywaniu się objawów. Działania niepożądane mogą być związane zarówno z amidem kwasu nikotynowego, jak i innymi składnikami preparatu.
amid kwasu nikotynowego, biegunka, duszność, działanie niepożądane, kołatanie serca, konsultacja kardiologiczna, nadciśnienie tętnicze, nudność, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, reakcja alergiczna ciężka, reakcja nadwrażliwości, stolec tłuszczowy, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, wysypka, zaburzenie naczyniowe, zaburzenie serca, zaburzenie układu immunologicznego, zaburzenie układu nerwowego, zaburzenie wodno-elektrolitowe, zaburzenie żołądka i jelit, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zawrót głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Atacand 8 mg
Profil bezpieczeństwa kandesartanu cyleksetylu (Atacand) został potwierdzony w badaniach klinicznych oraz monitoringu po wprowadzeniu do obrotu. W leczeniu nadciśnienia tętniczego działania niepożądane są przeważnie łagodne i przemijające, a ich częstość nie zależy od dawki ani wieku pacjentów. Odsetek przerwania terapii z powodu działań niepożądanych wynosił 3,1% dla Atacandu i 3,2% dla placebo. Najczęstsze działania niepożądane to zawroty głowy, ból głowy oraz infekcje układu oddechowego. W terapii niewydolności serca obserwowano częstsze występowanie hiperkaliemii, niedociśnienia i zaburzeń czynności nerek, szczególnie u pacjentów powyżej 70 roku życia, z cukrzycą lub stosujących inne leki wpływające na układ renina-angiotensyna-aldosteron. W badaniu CHARM przerwanie terapii nastąpiło u 21,0% pacjentów leczonych kandesartanem i 16,1% w grupie placebo.
agranulocytoza, ból głowy, enzym wątrobowy, hemoglobina, hiperkaliemia, hiponatremia, infekcja układu oddechowego, inhibitor ACE, kandesartan cyleksetylu, kreatynina, leukopenia, nadciśnienie tętnicze, neutropenia, niedociśnienie, niemiarowość zatokowa, niewydolność nerek, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, potas, spironolakton, układ renina-angiotensyna-aldosteron, zaburzenie czynności nerek, zakażenie górnych dróg oddechowych, zapalenie nosogardła, zapalenie wątroby, zawrót głowy, zawroty głowy - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Triveram 10 mg + 5 mg + 5 mg
Triveram, będący kombinacją atorwastatyny, peryndoprylu z argininą oraz amlodypiny, posiada liczne przeciwwskazania, które należy skrupulatnie ocenić przed wdrożeniem terapii. Lek jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na składniki, aktywną chorobą wątroby, utrzymującym się ponad 3-krotnie podwyższeniem aminotransferaz, ciężkim niedociśnieniem tętniczym, wstrząsem, zwężeniem drogi odpływu z lewej komory, obrzękiem naczynioruchowym związanym z inhibitorami ACE, znacznym obustronnym zwężeniem tętnic nerkowych oraz u kobiet w ciąży, karmiących piersią i kobiet w wieku rozrodczym bez skutecznej antykoncepcji. Szczególną uwagę należy zwrócić na interakcje z lekami przeciwwirusowymi zawierającymi glekaprewir z pibrentaswirem, aliskirenem u pacjentów z cukrzycą lub GFR <60 ml/min/1,73 m² oraz sakubitrylem z walsartanem (konieczne 36-godzinne odstępy). Zawartość laktozy w tabletkach wynosi od 26,09 mg do 104,35 mg, co jest istotne u pacjentów z nietolerancją tego cukru.
aminotransferaza, amlodypina, atorwastatyna, czynna choroba wątroby, działanie niepożądane, glekaprewir z pibrentaswirem, hepatotoksyczność, inhibitor konwertazy angiotensyny, lek immunosupresyjny, nadwrażliwość na składniki leku, niedociśnienie tętnicze, nietolerancja laktozy, niewydolność nerek, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk Quinckego, peryndopryl z argininą, pochodna dihydropirydyny, przerostowa kardiomiopatia zawężająca, sakubitryl z walsartanem, statyna, wirusowe zapalenie wątroby typu C, wstrząs kardiogenny, zaburzenie czynności nerek, zawał serca, zwężenie drogi odpływu z lewej komory, zwężenie tętnicy nerkowej, zwężenie zastawki aortalnej - Leksykon substancji czynnych
Paroksetyna – Działania niepożądane
Paroksetyna, jako selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), jest stosowana w leczeniu zaburzeń depresyjnych, lękowych oraz obsesyjno-kompulsyjnych. Działania niepożądane tego leku występują z różną częstością: bardzo często (≥1/10) obejmują nudności i zaburzenia czynności płciowych, często (≥1/100 do <1/10) senność, bezsenność, pobudzenie, zawroty głowy, drżenie, ból głowy, zaburzenia koncentracji, niewyraźne widzenie, ziewanie, zaparcia, biegunkę, wymioty, suchość błony śluzowej jamy ustnej, pocenie się, osłabienie, wzrost masy ciała oraz wzrost poziomu cholesterolu i zmniejszenie apetytu. Niezbyt często (≥1/1000 do <1/100) obserwuje się leukopenię, nieprawidłowe krwawienia, zaburzenia kontroli glikemii, splątanie, omamy, objawy pozapiramidowe, rozszerzenie źrenic, tachykardię zatokową, przemijające zmiany ciśnienia tętniczego, wysypkę, świąd oraz zaburzenia układu moczowego. Rzadko (≥1/10 000 do <1/1000) występują hiponatremia, mania, lęk, depersonalizacja, napady paniki, akatyzja, drgawki, zespół niespokojnych nóg, bradykardia, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, hiperprolaktynemia, zaburzenia miesiączkowania, bóle stawów i mięśni. Bardzo rzadko (<1/10 000) mogą pojawić się trombocytopenia, ciężkie reakcje alergiczne (w tym anafilaksja i obrzęk naczynioruchowy), zespół SIADH, zespół serotoninowy, ostra jaskra, krwawienia z przewodu pokarmowego, zaburzenia czynności wątroby, ciężkie skórne reakcje (rumień wielopostaciowy, zespół Stevensa-Johnsona, toksyczna martwica naskórka), priapizm oraz obrzęki obwodowe. Częstość występowania myśli i zachowań samobójczych, agresji oraz bruksizmu jest nieznana, co wymaga szczególnej uwagi klinicznej.
akatyzja, bezsenność, bradykardia, bruksizm, depersonalizacja, drgawki, dystonia ustno-twarzowa, hiperprolaktynemia, hiponatremia, hipotonia ortostatyczna, krwotok poporodowy, leukopenia, mikroskopowe zapalenie jelita grubego, mioklonia, nadwrażliwość na światło, napad paniki, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, omamy, ostra jaskra, paroksetyna, pokrzywka, priapizm, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, szum uszny, tachykardia zatokowa, toksyczna martwica naskórka, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, trombocytopenia, zaburzenie depresyjne, zaburzenie lękowe, zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne, zapalenie wątroby, zawrót głowy, zespół niespokojnych nóg, zespół niewłaściwego wydzielania hormonu antydiuretycznego, zespół serotoninowy, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon substancji czynnych
Oksybutynina – Działania niepożądane
Chlorowodorek oksybutyniny, stosowany w leczeniu zaburzeń pęcherza moczowego, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych wynikających z blokady receptorów muskarynowych. Najczęściej obserwowane działania niepożądane to suchość w jamie ustnej (bardzo często, ≥1/10), senność, zaparcia (bardzo często, ≥1/10), zawroty głowy (bardzo często, ≥1/10) oraz nieostre widzenie (bardzo często, ≥1/10). Działania te dotyczą wielu układów, w tym nerwowego (zawroty głowy, ból głowy, senność), psychicznego (dezorientacja często, ≥1/100 do <1/10; pobudzenie, lęk, omamy o nieznanej częstości), wzrokowego (jaskra z zamkniętym kątem przesączania o nieznanej częstości), pokarmowego (nudności, biegunka, wymioty) oraz sercowo-naczyniowego (kołatanie serca często, tachykardia i arytmia o nieznanej częstości). U dzieci i osób starszych ryzyko działań niepożądanych, zwłaszcza ze strony OUN i psychiatrycznych, jest zwiększone. Postać dopęcherzowa (Vesoxx) i doustne (Ditropan, Driptane, Uralex) wykazują podobny profil bezpieczeństwa, choć mogą różnić się częstością występowania niektórych działań.
anhidroza, anoreksja, arytmia, chlorowodorek oksybutyniny, drgawka, dysfagia, działanie antycholinergiczne, epistaxis, fotosensytywność, hipertermia, jaskra z zamkniętym kątem przesączania, kołatanie serca, kserostomia, midriaza, nadwrażliwość na światło, nieostre widzenie, obrzęk naczynioruchowy, ośrodkowy układ nerwowy, podanie dopęcherzowe, reakcja alergiczna, receptor muskarynowy, refluks żołądkowo-przełykowy, rozszerzenie źrenic, rzekoma niedrożność, skurcz mięśni, stan splątania, suchość jamy ustnej, tachykardia, udar cieplny, układ pokarmowy, uzależnienie od oksybutyniny, zaburzenie funkcji poznawczej, zaburzenie pęcherza moczowego, zaburzenie poznawcze, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie termoregulacji, zakażenie układu moczowego, zatrzymanie moczu, zespół suchego oka, zwiększone ciśnienie wewnątrzgałkowe - Leksykon leków
Działania niepożądane – Minovivax 2% 20 mg/ml
Minoksydyl w postaci roztworu na skórę (Minovivax 2%, 20 mg/ml) wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które mogą dotyczyć różnych układów organizmu. Najczęściej obserwowanym działaniem niepożądanym jest ból głowy (≥1/10), a także duszność, obrzęk obwodowy i zwiększenie masy ciała (≥1/100 do <1/10). Niezbyt często występują zawroty głowy i nudności (≥1/1 000 do <1/100), natomiast częstość innych objawów, takich jak tachykardia, kołatanie serca, niedociśnienie, wymioty, reakcje alergiczne (w tym obrzęk naczynioruchowy i nadwrażliwość), poważne reakcje skórne (łuszczenie, pęcherze, owrzodzenia) oraz podrażnienie oczu, pozostaje nieznana. Minoksydyl, pierwotnie stosowany jako lek przeciwnadciśnieniowy, może wywoływać działania ogólnoustrojowe nawet przy miejscowym stosowaniu, co wymaga szczególnej uwagi klinicznej.
ból głowy, ból w klatce piersiowej, duszność, etanol bezwodny, glikol propylenowy, hirsutyzm, kołatanie serca, kontaktowe zapalenie skóry, lek przeciwnadciśnieniowy, łuszczenie skóry, minoksydyl, nastrój depresyjny, niedociśnienie, nudności, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, podrażnienie oczu, podrażnienie skóry, rozszerzenie naczyń krwionośnych, rumień, rumień wielopostaciowy, suchość skóry, świąd, tachykardia, wymioty, wysypka trądzikopodobna, zapalenie skóry, zawroty głowy, zmiana koloru włosów, zmiana struktury włosów, zwiększenie masy ciała - Leksykon substancji czynnych
Miłorząb dwuklapowy – Działania niepożądane
Miłorząb dwuklapowy (Ginkgo biloba), stosowany m.in. w preparacie Bilobil Intense, wykazuje potencjał do wywoływania działań niepożądanych o różnym nasileniu, klasyfikowanych według systemu MedDRA. Najpoważniejsze z nich to krwawienia z oczu, nosa, przewodu pokarmowego oraz naczyń mózgowych, związane z hamowaniem agregacji płytek krwi, oraz reakcje nadwrażliwości, w tym wstrząs anafilaktyczny, które stanowią bezpośrednie zagrożenie życia. Działania niepożądane dotyczą również układu nerwowego (bóle i zawroty głowy), przewodu pokarmowego (biegunka, bóle brzucha, nudności, wymioty) oraz skóry (rumień, obrzęk, świąd, wysypka). Częstość występowania tych zdarzeń jest określana jako nieznana, co wymaga szczególnej uwagi klinicznej podczas terapii, zwłaszcza u pacjentów stosujących jednocześnie leki przeciwzakrzepowe lub z historią alergii.
agregacja płytek krwi, biegunka, bilobalid, Bilobil Intense, ból brzucha, ból głowy, ginkgolid, glikozyd flawonowy, konwencja MedDRA, krwawienie z nosa, krwawienie z oczu, krwotok wewnątrzczaszkowy, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwzakrzepowy, miłorząb dwuklapowy, naczynie mózgowe, nudności, obrzęk, obrzęk naczynioruchowy, odwodnienie, reakcja alergiczna skórna, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, rumień, świąd, układ chłonny, układ immunologiczny, układ krwionośny, układ nerwowy, właściwości antyagregacyjne, wstrząs alergiczny, wymioty, wysypka, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zaburzenie elektrolitowe, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Febuxostat Aurovitas 80 mg
Febuksostat, stosowany w leczeniu dny moczanowej w dawkach od 10 mg do 300 mg, wykazuje dobrze scharakteryzowany profil bezpieczeństwa na podstawie badań klinicznych obejmujących ponad 4000 pacjentów oraz badania FAST z udziałem 3001 pacjentów. Najczęściej obserwowane działania niepożądane to objawy dny moczanowej, zaburzenia czynności wątroby, biegunka, nudności, bóle głowy i zawroty, duszność, wysypka, świąd, bóle stawów i mięśni, obrzęki oraz zmęczenie. Szczególną uwagę należy zwrócić na rzadkie, ale poważne reakcje nadwrażliwości, takie jak zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka (TEN), reakcje anafilaktyczne oraz rzadkie przypadki nagłego zgonu z przyczyn sercowo-naczyniowych. Profilaktyka zaostrzeń dny moczanowej jest zalecana, zwłaszcza na początku terapii, a współistniejące leczenie kolchicyną zwiększa ryzyko biegunek i nieprawidłowości w testach czynnościowych wątroby.
agranulocytoza, białkomocz, biegunka, ból głowy, ból kończyn, ból mięśni, ból stawów, cewkowo-śródmiąższowe zapalenie nerek, ciężka reakcja nadwrażliwości, dna moczanowa, duszność, eozynofilia, febuksostat, hiperlipidemia, kamica nerkowa, kamica żółciowa, kolchicyna, krwiomocz, migotanie przedsionków, nadciśnienie tętnicze, niedoczynność tarczycy, niedokrwistość, niedowład połowiczy, niedrożność tętnicy siatkówki, nieprawidłowa czynność wątroby, nudności, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk twarzy, pancytopenia, parestezja, pokrzywka, rabdomioliza, reakcja anafilaktyczna, refluks żołądkowo-przełykowy, świąd, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, trombocytopenia, wybroczyny, wysypka, zaburzenie czynności wątroby, zapalenie oskrzeli, zapalenie pęcherzyka żółciowego, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Edolox 60 mg
Etorykoksyb, selektywny inhibitor COX-2 dostępny w dawkach 30 mg, 60 mg i 90 mg, posiada liczne bezwzględne przeciwwskazania, które należy uwzględnić przed rozpoczęciem terapii. Lek jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub pomocnicze, a także u osób z reakcjami alergicznymi na NLPZ, w tym skurczem oskrzeli, ostrym nieżytem nosa, polipami nosa, obrzękiem naczynioruchowym czy pokrzywką. Ponadto, etorykoksyb nie powinien być stosowany u pacjentów z czynną chorobą wrzodową żołądka i/lub dwunastnicy, aktywnym krwawieniem z przewodu pokarmowego, zapaleniem błony śluzowej jelit, ciężką niewydolnością wątroby (albumina <25 g/l lub ≥10 pkt w skali Child-Pugh) oraz zaawansowaną niewydolnością nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min). Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest także zastoinowa niewydolność serca w klasie II-IV wg NYHA, niekontrolowane nadciśnienie tętnicze (>140/90 mmHg), choroba niedokrwienna serca, choroby tętnic obwodowych i naczyń mózgowych, ciąża, karmienie piersią oraz wiek poniżej 16 lat.
antagonista receptora angiotensyny II, astma oskrzelowa, choroba naczyń mózgowych, choroba niedokrwienna serca, choroba refluksowa przełyku, choroba tętnic obwodowych, choroba wrzodowa żołądka, cukrzyca, doustny antykoagulant, etorykoksyb, hiperlipidemia, inhibitor ACE, inhibitor COX-2, klirens kreatyniny, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, niekontrolowane nadciśnienie tętnicze, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, ostry nieżyt nosa, pokrzywka, polip nosa, skala Child-Pugh, skurcz oskrzeli, udar mózgu, zapalenie błony śluzowej jelit, zastoinowa niewydolność serca, zespół jelita drażliwego - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Naproxen Genoptim
Podczas terapii produktem Naproxen Genoptim zaleca się stosowanie najmniejszej skutecznej dawki przez możliwie najkrótszy czas, aby ograniczyć ryzyko działań niepożądanych, zwłaszcza u pacjentów w podeszłym wieku oraz z chorobami przewodu pokarmowego i zaburzeniami krzepnięcia. Naproksen zwiększa ryzyko owrzodzeń, perforacji i krwawień z przewodu pokarmowego, które mogą wystąpić w dowolnym momencie terapii, nawet bez objawów ostrzegawczych. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z wywiadem owrzodzeń, stosujących jednocześnie leki przeciwzakrzepowe, kortykosteroidy, SSRI lub kwas acetylosalicylowy. W przypadku wystąpienia krwawienia lub owrzodzenia leczenie należy natychmiast przerwać. U pacjentów z chorobami zapalnymi jelit naproksen powinien być stosowany z dużą ostrożnością. Ponadto, naproksen może maskować objawy innych chorób oraz zwiększać ryzyko skurczu oskrzeli u osób z astmą lub alergiami.
agregacja płytek krwi, antagonista receptora angiotensyny II, aseptyczne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, astma oskrzelowa, brak laktazy, choroba Leśniowskiego-Crohna, choroba naczyń mózgowych, choroba niedokrwienna serca, choroba tętnic obwodowych, incydent zakrzepowo-zatorowy, inhibitor konwertazy angiotensyny, inhibitor pompy protonowej, klirens kreatyniny, krwawienie żołądkowo-jelitowe, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwzakrzepowy, marskość wątroby, martwica brodawek nerkowych, mieszana choroba tkanki łącznej, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nietolerancja galaktozy, niewydolność kory nadnerczy, obrzęk naczynioruchowy, ostre śródmiąższowe zapalenie nerek, owrzodzenie przewodu pokarmowego, polip błony śluzowej nosa, pozagałkowe zapalenie nerwu wzrokowego, przesączanie kłębuszkowe, reakcja anafilaktyczna, reakcja bronchospastyczna, selektywny inhibitor cyklooksygenazy-2, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, skurcz oskrzeli, toczeń rumieniowaty układowy, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zapalenie błony śluzowej nosa, zapalenie tarczy nerwu wzrokowego, zapalenie wątroby, zastoinowa niewydolność serca, zawał serca, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Działania niepożądane – Piloxidil 20 mg/ml
Lek Piloxidil zawiera 20 mg/ml minoksydylu w postaci płynu do stosowania miejscowego i może wywoływać działania niepożądane zarówno związane z substancją czynną, jak i składnikami pomocniczymi, w szczególności glikolem propylenowym (0,15 ml/1 ml) oraz etanolem (0,7 ml/1 ml). Najczęściej obserwuje się miejscowe reakcje skórne, takie jak podrażnienie i świąd, które mogą być spowodowane glikolem propylenowym. Minoksydyl, ze względu na swoje właściwości wazodylatacyjne, może powodować działania niepożądane układu sercowo-naczyniowego, takie jak niedociśnienie tętnicze (niedociśnienie – częstość niezbyt często), tachykardia, kołatanie serca (rzadko) oraz obrzęki obwodowe (niedociś często). Dodatkowo, mogą wystąpić bóle głowy (często), duszność (niedociś często) oraz nadmierne owłosienie (często), także poza miejscem aplikacji, zwłaszcza u kobiet.
ból głowy, ból w klatce piersiowej, duszność, działanie wazodylatacyjne, glikol propylenowy, hirsutyzm, kołatanie serca, krążenie ogólnoustrojowe, lek przeciwnadciśnieniowy, łuszczenie skóry, minoksydyl, niedociśnienie, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, omdlenie, personel medyczny, płyn na skórę, podrażnienie skóry, reakcja alergiczna, retencja płynów, rumień, świąd, system MedDRA, tachykardia, wypadanie włosów, zaburzenie sercowo-naczyniowe, zawrót głowy, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ibufen dla dzieci FORTE o smaku malinowym 200 mg/5 ml
Produkt leczniczy Ibufen dla dzieci FORTE (ibuprofen 200 mg/5 ml, zawiesina doustna o smaku malinowym) wykazuje profil działań niepożądanych zależny od dawki i czasu terapii. Bardzo rzadko obserwuje się poważne zaburzenia hematologiczne, takie jak anemia aplastyczna, leukopenia, trombocytopenia czy agranulocytoza, których pierwsze objawy to gorączka, ból gardła i krwawienia. Reakcje nadwrażliwości, w tym pokrzywka i świąd, występują niezbyt często, natomiast ciężkie reakcje anafilaktyczne są bardzo rzadkie. U pacjentów z chorobami autoimmunologicznymi mogą pojawić się aseptyczne zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych. Najczęstsze działania niepożądane dotyczą przewodu pokarmowego, w tym biegunka (często), niestrawność, ból brzucha, nudności i wzdęcia (niezbyt często), a także rzadkie przypadki choroby wrzodowej, perforacji i krwawień, które mogą mieć charakter zagrażający życiu, zwłaszcza u osób starszych.
AGEP, agranulocytoza, anemia, anemia aplastyczna, anemia hemolityczna, aseptyczne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, białkomocz, choroba Leśniowskiego-Crohna, choroba wrzodowa, ibuprofen, incydent zatorowo-zakrzepowy, krwiomocz, leukopenia, martwica brodawek nerkowych, morfologia krwi, nadciśnienie, niewydolność nerek, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, pancytopenia, perforacja, pokrzywka, skurcz oskrzeli, śródmiąższowe zapalenie nerek, tinnitus, toczeń rumieniowaty układowy, toksyczne martwicze oddzielanie naskórka, trombocytopenia, udar mózgu, wrzodziejące zapalenie jamy ustnej, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie wątroby, zawał mięśnia sercowego, zespół DRESS, zespół Kounisa, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Symfaxin ER 150 mg
Symfaxin ER (chlorowodorek wenlafaksyny) w formie kapsułek o przedłużonym uwalnianiu (dawki 37,5 mg, 75 mg, 150 mg) wykazuje szeroki profil działań niepożądanych, które należy uwzględnić podczas terapii. Do bardzo często występujących (≥1/10) należą nudności, suchość w jamie ustnej, ból głowy oraz nadmierne pocenie się, w tym poty nocne. Istotne są również zaburzenia hematologiczne (agranulocytoza, niedokrwistość aplastyczna, pancytopenia, neutropenia, trombocytopenia) oraz reakcje anafilaktyczne o nieznanej częstości. W zakresie układu nerwowego obserwuje się m.in. ból głowy, zawroty głowy, senność, akatyzję, drżenie, parestezje, a także poważne powikłania jak złośliwy zespół neuroleptyczny, zespół serotoninowy, drgawki, dystonia i dyskineza późna. Profil psychiczny obejmuje bezsenność, splątanie, depersonalizację, manię, omamy, myśli i zachowania samobójcze, co wymaga szczególnej uwagi klinicznej.
agranulocytoza, akatyzja, bruksizm, chlorowodorek wenlafaksyny, częstoskurcz komorowy, depersonalizacja, drgawki, dyskineza późna, dystonia, eozynofilia płucna, hipertonia, hiponatremia, hormon antydiuretyczny, jaskra z zamkniętym kątem, migotanie komór, myśli samobójcze, nadciśnienie tętnicze, neutropenia, niedociśnienie ortostatyczne, niedokrwistość aplastyczna, nietrzymanie moczu, obrzęk naczynioruchowy, pancytopenia, parestezja, profil bezpieczeństwa leku, przedłużone uwalnianie, rabdomioliza, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, śródmiąższowa choroba płuc, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, torsade de pointes, trombocytopenia, wydłużenie odstępu QT, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zatrzymanie moczu, zespół odstawienny, zespół serotoninowy, zespół Stevensa-Johnsona, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Elecoxel
Stosowanie celekoksybu wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ryzyko poważnych powikłań ze strony przewodu pokarmowego (perforacje, owrzodzenia, krwawienia), układu sercowo-naczyniowego (zawały serca), nerek i wątroby. Szczególnie narażone są grupy pacjentów: osoby w podeszłym wieku, stosujące jednocześnie inne NLPZ, kwas acetylosalicylowy, glikokortykosteroidy, alkohol, czy z chorobami przewodu pokarmowego w wywiadzie. Dawkowanie powinno być minimalne i krótkotrwałe, a terapia regularnie oceniana, zwłaszcza u pacjentów z chorobą zwyrodnieniową stawów. Celekoksyb nie zastępuje kwasu acetylosalicylowego w profilaktyce przeciwzakrzepowej i nie powinien być stosowany jednocześnie z innymi NLPZ poza ASA. Monitorowanie ciśnienia tętniczego oraz funkcji nerek i wątroby jest niezbędne, zwłaszcza u osób z niewydolnością serca, nadciśnieniem, zaburzeniami czynności nerek i wątroby oraz u osób starszych.
antagonista receptora angiotensyny II, apiksaban, celekoksyb, choroba zwyrodnieniowa stawów, cukrzyca, cytochrom CYP2C9, cytochrom CYP2D6, czas protrombinowy, dabigatran, działanie przeciwpłytkowe, glikokortykosteroid, hiperlipidemia, hipowolemia, inhibitor ACE, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, lek moczopędny, martwica wątroby, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na sulfonamidy, niedobór laktazy, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nietolerancja galaktozy, niewydolność serca, niewydolność wątroby, obrzęk, obrzęk naczynioruchowy, owrzodzenie, perforacja, piorunujące zapalenie wątroby, polip gruczolakowaty jelita, reakcja anafilaktyczna, rywaroksaban, selektywny inhibitor COX-2, synteza prostaglandyn, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, warfaryna, wysypka polekowa z eozynofilią, zaburzenie czynności lewej komory, zawał serca, zespół Stevensa-Johnsona, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Rispolept 1 mg/ml
Rispolept (rysperydon) w postaci roztworu doustnego o stężeniu 1 mg/ml posiada jedno bezwzględne przeciwwskazanie – nadwrażliwość na rysperydon lub substancje pomocnicze, w tym kwas benzoesowy (E 210) obecny w ilości 2 mg/ml. Przed rozpoczęciem terapii konieczne jest przeprowadzenie szczegółowego wywiadu alergologicznego, zwłaszcza w kierunku reakcji na kwas benzoesowy i inne konserwanty. W trakcie leczenia należy monitorować objawy nadwrażliwości, takie jak wysypka, świąd, obrzęk naczynioruchowy czy trudności w oddychaniu, które wymagają natychmiastowego przerwania terapii i kontaktu z lekarzem.
- Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Sunitinib Zentiva
Stosowanie sunitynibu wymaga szczególnej ostrożności ze względu na liczne potencjalne działania niepożądane i interakcje farmakokinetyczne. Należy unikać jednoczesnego stosowania z silnymi induktorami i inhibitorami CYP3A4, które mogą odpowiednio obniżać lub podwyższać stężenia leku w osoczu, wpływając na skuteczność i toksyczność terapii. W trakcie leczenia obserwuje się różnorodne reakcje skórne, od łagodnych wysypek i suchości skóry po ciężkie, zagrażające życiu zespoły, takie jak rumień wielopostaciowy, zespół Stevensa-Johnsona (SJS) i martwica toksyczno-rozpływna naskórka (TEN), które wymagają natychmiastowego odstawienia leku. Zgłaszano także poważne zdarzenia krwotoczne, w tym krwotoki z przewodu pokarmowego, układu oddechowego i mózgu, z ryzykiem zgonu, szczególnie u pacjentów z guzami litymi i stosujących leki przeciwzakrzepowe. Najczęstszym krwotokiem był epistaksis, występujący u około 50% pacjentów z powikłaniami krwotocznymi. Ponadto, sunitynib może powodować ciężkie powikłania ze strony układu pokarmowego, takie jak perforacje i zapalenie przełyku, a także nadciśnienie tętnicze, w tym wartości skurczowe >200 mmHg i rozkurczowe 110 mmHg, wymagające monitorowania i leczenia.
białkomocz, hepatotoksyczność, hipoglikemia, induktor CYP3A4, inhibitor CYP3A4, kardiomiopatia, krwawienie z nosa, krwotok z guza nowotworowego, martwica kości szczęki i żuchwy, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, martwicze zapalenie powięzi, mikroangiopatia zakrzepowa, nadciśnienie tętnicze, niedokrwistość, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, pioderma zgorzelinowa, rumień wielopostaciowy, tętniak i rozwarstwienie tętnicy, tętnicze zdarzenie zakrzepowo-zatorowe, torsade de pointes, wydłużenie odstępu QT, zakrzepowa plamica małopłytkowa, zastoinowa niewydolność serca, zatorowość płucna, zawał serca, zespół hemolityczno-mocznicowy, zespół nerczycowy, zespół odwracalnej tylnej leukoencefalopatii, zespół rozpadu guza, zespół Stevensa-Johnsona, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Interakcje leku – Racedryl 10 mg
Racekadotryl, substancja czynna leku Racedryl, wykazuje istotną interakcję farmakodynamiczną z inhibitorami konwertazy angiotensyny (ACEI), takimi jak kaptopryl, enalapryl, lizynopryl, peryndopryl i ramipryl. Jednoczesne stosowanie tych leków zwiększa ryzyko wystąpienia obrzęku naczynioruchowego, co wymaga unikania kojarzenia terapii lub ścisłego nadzoru medycznego. Badania kliniczne nie wykazały wpływu loperamidu ani nifuroksazydu na farmakokinetykę racekadotrylu, co pozwala na bezpieczne stosowanie tych leków przeciwbiegunkowych w terapii skojarzonej. Nie stwierdzono innych istotnych interakcji farmakologicznych z racekadotrylem poza wymienionymi ACEI.
błona śluzowa przewodu pokarmowego, farmakokinetyka racekadotrylu, inhibitor ACE, inhibitor enkefalinazy, inhibitor konwertazy angiotensyny, inhibitory ACE, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, kinetyka racekadotrylu, lek przeciwbiegunkowy, loperamid, mediator zapalny, nifuroksazyd, obrzęk naczynioruchowy, odwodnienie, peptydy endogenne, racekadotryl - Leksykon leków
Działania niepożądane – Telmizek 40 mg
Profil bezpieczeństwa telmisartanu wykazuje różnorodne działania niepożądane o różnym nasileniu i częstości, z ogólną częstością zdarzeń niepożądanych wynoszącą 41,4%, porównywalną z placebo (43,9%). Nie stwierdzono zależności częstości działań niepożądanych od dawki, płci, wieku ani rasy pacjentów. Do ciężkich działań niepożądanych należą rzadkie reakcje anafilaktyczne, obrzęk naczynioruchowy (≥1/10 000 do <1/1 000), ostra niewydolność nerek oraz posocznica, zaobserwowana w badaniu PRoFESS. Hipotonia była częstym działaniem niepożądanym u pacjentów stosujących telmisartan w profilaktyce chorób sercowo-naczyniowych. Szczególną uwagę zwraca zwiększone ryzyko zaburzeń czynności wątroby u pacjentów japońskich oraz zgłaszane przypadki śródmiąższowej choroby płuc, choć związek przyczynowy nie jest jednoznaczny.
badanie kliniczne, bradykardia, enzymy wątrobowe, fosfokinaza kreatynowa, hiperkaliemia, hipoglikemia, hipotonia, małopłytkowość, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie ortostatyczne, niedokrwistość, nieprawidłowa czynność wątroby, niestrawność, nieżyt żołądka, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, posocznica, reakcja anafilaktyczna, rwa kulszowa, śródmiąższowa choroba płuc, tachykardia, telmisartan, toksyczne uszkodzenie skóry, wysypka polekowa, zakażenie górnych dróg oddechowych, zapalenie pęcherza moczowego - Leksykon leków
Działania niepożądane – Revival 40 mg
Lek Revival zawierający olmesartan medoksomil w dawkach 10 mg, 20 mg i 40 mg, stosowany w terapii nadciśnienia tętniczego, wykazuje specyficzny profil działań niepożądanych. Najczęściej obserwowane objawy to bóle głowy (7,7%) oraz zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego (2,5% vs 0,9% placebo). Często występują również zaburzenia ze strony układu pokarmowego, takie jak nieżyt żołądka i jelit, biegunka, ból brzucha, nudności oraz rzadziej wymioty. Istotnym, choć bardzo rzadkim powikłaniem jest enteropatia typu celiakii wymagająca natychmiastowej interwencji. Zgłaszano także przypadki zapalenia wątroby o podłożu autoimmunologicznym, które ustępuje po odstawieniu leku. U osób starszych (≥65 lat) zwiększa się częstość występowania niedociśnienia z rzadko do niezbyt często, co wymaga szczególnej uwagi klinicznej.
alergiczne zapalenie skóry, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból kości, ból mięśni, ból pleców, dławica piersiowa, enteropatia typu celiakii, fosfokinaza kreatynowa, hipertriglicerydemia, hiperurykemia, krwawienie z nosa, krwiomocz, kurcz mięśni, letarg, małopłytkowość, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie, niestrawność, nieżyt żołądka i jelit, nudności, objawy grypopodobne, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, olmesartan medoksomil, ostra niewydolność nerek, pokrzywka, rabdomioliza, reakcja anafilaktyczna, wymioty, zakażenie dróg moczowych, zapalenie stawów, zapalenie wątroby autoimmunologiczne, zawrót głowy pochodzenia błędnikowego, zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego - Leksykon leków
Działania niepożądane – Oralair 100 IR & 300 IR 100 IR; 300 IR
ORALAIR to lek stosowany w immunoterapii alergenowej, zawierający wyciąg alergenów z pyłków pięciu gatunków traw (kupkówka pospolita, tomka wonna, życica trwała, wiechlina łąkowa, tymotka łąkowa) dostępny w dawkach 100 IR i 300 IR w formie tabletek podjęzykowych. Najczęściej obserwowane działania niepożądane to reakcje miejscowe, takie jak świąd i podrażnienie gardła, które mają przebieg łagodny lub umiarkowany. Profil bezpieczeństwa opiera się na badaniach klinicznych obejmujących 1038 dorosłych i 154 pacjentów pediatrycznych z alergicznym nieżytem nosa i spojówek. W trakcie terapii częstość i nasilenie działań niepożądanych zmniejsza się, zwłaszcza przy kontynuacji leczenia przez kolejne sezony pylenia. W populacji pediatrycznej częściej występują kaszel, zapalenie nosa i gardła oraz obrzęk jamy ustnej. Występują również rzadkie, ale poważne reakcje alergiczne, w tym anafilaksja i obrzęk krtaniowo-gardłowy, wymagające natychmiastowego przerwania leczenia i interwencji medycznej.
alergiczny nieżyt nosa, atopowe zapalenie skóry, dysfagia, dysfonia, eozynofilia, eozynofilowe zapalenie przełyku, immunoterapia alergenowa, lek przeciwhistaminowy, naciek eozynofilów, niewydolność oddechowa, objawy grypopodobne, obrzęk naczynioruchowy, ogólnoustrojowa reakcja alergiczna, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, refluks żołądkowo-przełykowy, świszczący oddech, tabletka podjęzykowa, wyciąg alergenów, zaburzenie krtaniowo-gardłowe, zaostrzenie astmy, zapalenie błony śluzowej nosa i spojówek, zapalenie czerwieni warg, zapalenie języka, zapalenie migdałków, zapalenie oskrzeli, zapalenie spojówek, zespół alergii jamy ustnej - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ubistesin (40 mg + 6 mcg)/ml
Ubistesin to roztwór do wstrzykiwań zawierający artykainę chlorowodorek (40 mg/ml) oraz epinefrynę chlorowodorek (0,006 mg/ml), stosowany jako miejscowe znieczulenie. Profil działań niepożądanych jest zbliżony do innych amidowych środków znieczulających z dodatkiem środków obkurczających naczynia. Najczęściej obserwuje się zaburzenia układu nerwowego (neuropatia, neuralgia, niedoczulica), reakcje miejscowe w miejscu iniekcji, reakcje alergiczne oraz zaburzenia układu sercowo-naczyniowego, takie jak bradykardia, tachykardia czy niedociśnienie tętnicze. Produkt zawiera także siarczyn sodu (0,6 mg/ml), co może wywoływać reakcje u pacjentów wrażliwych. Porażenie nerwu twarzowego może pojawić się z opóźnieniem do 2 tygodni po podaniu i utrzymywać się długo, a parestezje mogą mieć charakter przewlekły, szczególnie po blokadzie nerwu żuchwowego.
amidowy środek znieczulający, artykaina chlorowodorek, bradykardia, depresja OUN, drgawka typu grand mal, dysfagia, dysfonia, epinefryna chlorowodorek, idiosynkrazja, kołatanie serca, mydriaza, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość, neuralgia, neuropatia, niedociśnienie tętnicze, niedoczulica, obrzęk naczynioruchowy, oczopląs, parestezja, podwójne widzenie, pokrzywka, porażenie mięśni okoruchowych, przeczulica słuchowa, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, siarczyn sodu, skurcz oskrzeli, substancja obkurczająca naczynia krwionośne, szczękościsk, tachykardia, układ sercowo-naczyniowy, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie nerwu twarzowego, zaburzenie układu nerwowego, zapalenie dziąseł, zespół Hornera, zespół Kearns-Sayre - Leksykon leków
Działania niepożądane – Agrocia 50 mg/ml
Lek Agrocia, zawierający 50 mg/ml minoksydylu w postaci roztworu do stosowania miejscowego, wykazuje profil bezpieczeństwa charakteryzujący się głównie reakcjami skórnymi o nasileniu od łagodnego do umiarkowanego, które są zazwyczaj odwracalne po przerwaniu terapii. Najczęściej obserwowane działania niepożądane to miejscowe podrażnienie skóry (złuszczanie, rumień, wysypka), świąd, kontaktowe zapalenie skóry, suchość, obrzęk, wysypka przypominająca trądzik, uczucie pieczenia oraz paradoksalne nadmierne owłosienie. Rzadziej występują wyprysk, zmiany struktury i koloru włosów, a bardzo rzadko przemijające wypadanie włosów i nierównomierny wzrost owłosienia. Działania ogólnoustrojowe, wynikające z niewielkiego wchłaniania systemowego minoksydylu, obejmują ból głowy (≥1/10), zawroty głowy (≥1/1000 do <1/100), duszność (≥1/100 do <1/10), a bardzo rzadko zmiany ciśnienia tętniczego krwi i tachykardię (<1/10 000). Ponadto, mogą wystąpić reakcje alergiczne, w tym obrzęk naczynioruchowy o nieznanej częstości, wymagające natychmiastowej interwencji.
ból głowy, ból mięśniowo-szkieletowy, ból w klatce piersiowej, ciśnienie tętnicze, depresja, duszność, działanie niepożądane, hirsutyzm, klasyfikacja MedDRA, kontaktowe zapalenie skóry, minoksydyl, objawy ogólnoustrojowe, obrzęk, obrzęk naczynioruchowy, podrażnienie oczu, reakcja alergiczna, rumień, suchość skóry, świąd skóry, tachykardia, wypadanie włosów, wyprysk, wysypka trądzikopodobna, zaburzenia układu nerwowego, zawroty głowy, złuszczanie naskórka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Tussidex 30 mg
Lek TUSSIDEX zawiera 30 mg dekstrometorfanu bromowodorku w jednej kapsułce miękkiej i jest stosowany jako lek przeciwkaszlowy. Podczas terapii mogą wystąpić działania niepożądane, które należy monitorować. Zaburzenia żołądkowo-jelitowe, takie jak bóle żołądka, zaparcia, biegunka, nudności i wymioty, występują rzadko (≥1/10 000 do <1/1000). Neurologiczne działania niepożądane, w tym dezorientacja, senność, zawroty głowy i ból głowy, również pojawiają się rzadko. Reakcje alergiczne, takie jak wysypka, pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy i skurcz oskrzeli, są bardzo rzadkie (<1/10 000) lecz mogą mieć poważne konsekwencje kliniczne wymagające natychmiastowej interwencji.
biegunka, ból głowy, ból żołądka, czerwień koszenilowa, dekstrometorfan, dezorientacja, dyskomfort żołądkowo-jelitowy, działanie niepożądane, działanie przeczyszczające, glikol propylenowy, lek przeciwkaszlowy, monitorowanie bezpieczeństwa leku, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, nudność, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, reakcja alergiczna, senność, skurcz oskrzeli, sorbitol, wymioty, wysypka, zaburzenia układu immunologicznego, zaburzenia układu nerwowego, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zaparcie, zawroty głowy