nadwrażliwość
Nadwrażliwość jest terminem medycznym opisującym nieprawidłową lub wzmożoną reakcję układu immunologicznego na bodźce, które u większości osób nie wywołują żadnej odpowiedzi. Jest to podstawa wielu chorób alergicznych i autoimmunologicznych.
Według klasyfikacji Gella i Coombsa wyróżnia się cztery główne typy nadwrażliwości: typ I (natychmiastowa, zależna od IgE), typ II (cytotoksyczna), typ III (kompleksów immunologicznych) oraz typ IV (opóźniona, komórkowa). Każdy typ charakteryzuje się odmiennym mechanizmem patofizjologicznym i manifestacją kliniczną.
Nadwrażliwość typu I obejmuje klasyczne reakcje alergiczne jak katar sienny, astma czy anafilaksja. Typ II odpowiada za reakcje cytotoksyczne występujące np. w niedokrwistościach autoimmunohemolitycznych. Typ III związany jest z chorobami kompleksów immunologicznych jak zapalenie naczyń czy niektóre postacie kłębuszkowego zapalenia nerek, a typ IV odpowiada za kontaktowe zapalenie skóry czy reakcje na gruźlicę.
Diagnostyka nadwrażliwości obejmuje testy skórne, oznaczanie specyficznych przeciwciał IgE, testy prowokacyjne oraz badania laboratoryjne oceniające funkcje układu immunologicznego. Leczenie zależy od typu nadwrażliwości i obejmuje unikanie alergenów, farmakoterapię (leki przeciwhistaminowe, kortykosteroidy, leki immunosupresyjne) oraz w niektórych przypadkach immunoterapię swoistą.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przeciwwskazania – Thiogamma 600 mg
Lek Thiogamma, zawierający 600 mg kwasu tioktynowego w formie tabletek powlekanych, posiada istotne przeciwwskazania, które należy uwzględnić przed rozpoczęciem terapii. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na kwas tioktynowy lub na substancje pomocnicze, w tym laktozę, co wyklucza pacjentów z nietolerancją laktozy, zaburzeniami metabolizmu galaktozy, niedoborem laktazy typu Lapp oraz zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy. Ponadto, lek nie jest wskazany dla dzieci i młodzieży poniżej 18 roku życia z powodu braku danych klinicznych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności w tej grupie wiekowej, co uniemożliwia ustalenie odpowiedniego dawkowania i pełnego profilu bezpieczeństwa.
Wskazane jest również zachowanie ostrożności u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby lub nerek, ze względu na metabolizm kwasu tioktynowego, a także u osób z historią reakcji alergicznych na inne preparaty antyoksydacyjne. Konieczne jest także rozważenie potencjalnych interakcji lekowych u pacjentów przyjmujących jednocześnie inne leki. Decyzja o zastosowaniu Thiogammy powinna być poprzedzona szczegółową analizą przeciwwskazań oraz indywidualną oceną stosunku korzyści do ryzyka, aby zapewnić bezpieczeństwo i skuteczność terapii.
działanie niepożądane, interakcja lekowa, kwas tioktynowy, laktoza, nadwrażliwość, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, ograniczenie wiekowe, reakcja uczuleniowa, substancja pomocnicza, tabletka powlekana, Thiogamma, wywiad alergologiczny, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Tussicom 600 600 mg/5 g
Acetylocysteina, substancja czynna preparatów Tussicom (dostępnych w dawkach 200 mg, 400 mg oraz 600 mg na 5 g proszku), jest mukolitykiem działającym głównie miejscowo na wydzielinę dróg oddechowych, bez istotnego przenikania do ośrodkowego układu nerwowego. Aktualna Charakterystyka Produktu Leczniczego nie zawiera danych klinicznych dotyczących wpływu acetylocysteiny na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych, co nie wyklucza potencjalnego ryzyka. Preparat Tussicom 600 zawiera 4,370 g sacharozy oraz barwnik czerwień koszenilową (E 124), co może mieć znaczenie u pacjentów z cukrzycą lub nadwrażliwością na barwniki. W praktyce klinicznej należy uwzględnić indywidualną reakcję pacjenta, dawkę leku, współistniejące schorzenia oraz możliwe interakcje farmakologiczne, które mogą wpływać na sprawność psychomotoryczną.
acetylocysteina, charakterystyka produktu leczniczego, czerwień koszenilowa, dokumentacja medyczna, farmakoterapia, lek mukolityczny, mostek disiarczkowy, N-acetylo-L-cysteina, nadwrażliwość, ośrodkowy układ nerwowy, sacharoza, sprawność psychomotoryczna, Tussicom, wydzielina dróg oddechowych, żółcień chinolinowa - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Carzap 16 mg
Lek Carzap, zawierający kandesartan cyleksetylu, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki pomocnicze, w tym laktozę (8 mg – 129,80 mg, 16 mg – 121,80 mg, 32 mg – 243,60 mg) oraz sód (8 mg – 0,36 mg, 16 mg – 0,36 mg, 32 mg – 0,73 mg). Bezwzględne przeciwwskazania obejmują drugi i trzeci trymestr ciąży ze względu na ryzyko teratogenności, ciężkie zaburzenia czynności wątroby i/lub cholestazę, dzieci poniżej 1 roku życia oraz jednoczesne stosowanie z aliskirenem u pacjentów z cukrzycą lub GFR <60 ml/min/1,73 m², co może prowadzić do hiperkaliemii, ostrego uszkodzenia nerek i hipotensji. Konieczne jest szczegółowe informowanie kobiet w wieku rozrodczym o konieczności skutecznej antykoncepcji podczas terapii.
aliskiren, Carzap, cholestaza, cukrzyca, działanie teratogenne, hiperkaliemia, hipotensja, hipotensja objawowa, kandesartan cyleksetylu, laktoza jednowodna, lek oszczędzający potas, nadwrażliwość, niemowlęta, niewydolność serca, ostre uszkodzenie nerek, przeszczep nerki, przewlekła choroba nerek, suplement potasu, trymestr ciąży, układ renina-angiotensyna, umiarkowane zaburzenia wątroby, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zwężenie tętnic nerkowych - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Arpixor 20 mg
Podstawowym przeciwwskazaniem do stosowania leku Arpixor, zawierającego arypiprazol, jest nadwrażliwość na substancję czynną lub substancje pomocnicze, co może prowadzić do reakcji alergicznych od łagodnych zmian skórnych po ciężkie reakcje anafilaktyczne. Szczególną uwagę należy zwrócić na obecność laktozy jednowodnej w tabletkach, której zawartość różni się w zależności od dawki: 5 mg – 45,34 mg, 10 mg – 40,34 mg, 15 mg – 60,51 mg, 20 mg – 80,68 mg, 30 mg – 121,02 mg. Pacjentom z nietolerancją galaktozy, całkowitym niedoborem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy stosowanie Arpixoru jest przeciwwskazane, zwłaszcza przy wyższych dawkach, które zawierają większe ilości laktozy i mogą nasilać objawy nietolerancji.
Arpixor, arypiprazol, dysfagia, laktoza jednowodna, nadwrażliwość, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, nietolerancja laktozy, postać farmaceutyczna, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja skórna, substancja pomocnicza, trudności w połykaniu, zaburzenia motoryki przewodu pokarmowego, zaburzenia świadomości, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Napritum 500 mg
Lek Napritum zawierający naproksen w dawkach 250 mg i 500 mg jest przeciwwskazany u pacjentów z czynną chorobą wrzodową, aktywnym krwawieniem z przewodu pokarmowego, a także u osób z historią co najmniej dwóch epizodów owrzodzenia lub krwawienia z przewodu pokarmowego. Przeciwwskazania obejmują również nadwrażliwość na naproksen, naproksen sodowy lub substancje pomocnicze, w tym laktozę jednowodną (60,83 mg w tabletce 250 mg i 121,66 mg w tabletce 500 mg). Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko reakcji krzyżowych u pacjentów z astmą aspirynową, zapaleniem błony śluzowej nosa, polipami nosa oraz pokrzywką po zastosowaniu NLPZ, które mogą prowadzić do ciężkich reakcji anafilaktycznych. Naproksen jest także przeciwwskazany u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek (klirens kreatyniny <30 mL/min), ciężką niewydolnością serca oraz ciężką niewydolnością wątroby ze względu na ryzyko kumulacji leku i zaostrzenia choroby.
astma, astma aspirynowa, choroba wrzodowa, czynność skurczowa macicy, klirens kreatyniny, krwawienie z przewodu pokarmowego, laktoza jednowodna, nadwrażliwość, naproksen, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nietolerancja laktozy, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wątroby, owrzodzenie, perforacja przewodu pokarmowego, pokrzywka, polip nosa, przewód tętniczy, reakcja anafilaktyczna, reakcja krzyżowa, retencja płynów, tabletka leku, trymestr ciąży, zapalenie błony śluzowej nosa - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Caspofungin Adamed 70 mg
Produkt leczniczy Caspofungin Adamed zawiera kaspofunginę w dawce 70 mg (w postaci kaspofunginy octanu) i jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub substancje pomocnicze. Preparat występuje w formie proszku do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, gdzie po rozpuszczeniu 1 ml koncentratu zawiera 7,2 mg kaspofunginy. Zawartość sodu w fiolce wynosi 0,018-0,053 mmol (0,425-1,219 mg), co wymaga ostrożności u pacjentów z nadwrażliwością na sód. Należy unikać ponownego podawania u pacjentów z wcześniejszymi reakcjami nadwrażliwości, które mogą manifestować się objawami skórnymi, oddechowymi lub anafilaktycznymi. Szczególną ostrożność zaleca się także u pacjentów z historią reakcji na inne echinokandyny ze względu na ryzyko reakcji krzyżowych.
Caspofungin, echinokandyna, infuzja, kaspofungina, kaspofungina octan, koncentrat roztworu do infuzji, lek przeciwgrzybiczny, nadwrażliwość, objawy układu oddechowego, postępowanie terapeutyczne, proszek liofilizowany, reakcja anafilaktyczna, reakcja krzyżowa, reakcja nadwrażliwości, reakcja skórna, woda do wstrzykiwań - Leksykon substancji czynnych
Cyklosporyna – Przeciwwskazania stosowania
Cyklosporyna, jako lek immunosupresyjny, ma bezwzględne przeciwwskazania obejmujące nadwrażliwość na substancję czynną lub substancje pomocnicze, takie jak etanol (w stężeniach od 11,8% do 34% w różnych preparatach), makrogologlicerole, glikol propylenowy oraz pochodne oleju rycynowego. Szczególną uwagę należy zwrócić na interakcje farmakokinetyczne, zwłaszcza z preparatami zawierającymi Hypericum perforatum, które indukują enzymy CYP450 i białko P-gp, prowadząc do obniżenia stężenia cyklosporyny i ryzyka odrzutu przeszczepu. Ponadto, jednoczesne stosowanie z lekami będącymi substratami P-gp i OATP, takimi jak bozentan, eteksylan dabigatranu i aliskiren, jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko zwiększenia ich stężenia i potencjalnie ciężkich działań niepożądanych, w tym krwawień i hepatotoksyczności.
aliskiren, białko transportujące aniony organiczne, bozentan, choroba autoimmunologiczna, cyklosporyna, cytochrom P450, działanie immunosupresyjne, etanol, eteksylan dabigatranu, glikol propylenowy, glikoproteina p, hepatotoksyczność, hiperkaliemia, Hypericum perforatum, inhibitor P-gp, lek immunosupresyjny, lek przeciwzakrzepowy, makrogologlicerolu hydroksystearynian, makrogologlicerolu rycynooleinian, makrogologlicerolu stearynian uwodorniony, nadciśnienie płucne, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość, nowotwór skóry, odrzucenie przeszczepu, polioksyetylowany olej rycynowy, transplantacja narządów, transplantologia, układ chłonny, uwodorniony olej rycynowy, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, ziele dziurawca - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Sitagliptin Reddy 25 mg
Sitagliptin Reddy to preparat zawierający sytagliptynę w dawkach 25 mg, 50 mg oraz 100 mg, dostępny w formie tabletek powlekanych. Bezwzględnym przeciwwskazaniem do jego stosowania jest nadwrażliwość na sytagliptynę lub substancje pomocnicze. Reakcje alergiczne mogą mieć różny przebieg, od łagodnych wysypek po ciężkie reakcje anafilaktyczne, dlatego przed wdrożeniem terapii konieczne jest szczegółowe zebranie wywiadu alergologicznego oraz uwzględnienie historii nadwrażliwości na inhibitory DPP-4 lub inne składniki leku. Identyfikacja preparatu opiera się na charakterystycznym wyglądzie tabletek: 25 mg (białe, okrągłe, 6 mm, oznaczone „411”), 50 mg (żółte, okrągłe, 8 mm, oznaczone „417”) oraz 100 mg (brązowe, okrągłe, 10 mm, oznaczone „471”).
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Entecavir Polpharma 0,5 mg
Entekawir, stosowany w leczeniu przewlekłego wirusowego zapalenia wątroby typu B, wykazuje profil bezpieczeństwa potwierdzony w badaniach klinicznych obejmujących 1720 pacjentów. Najczęstsze działania niepożądane to bóle głowy (9%), zmęczenie (6%), zawroty głowy (4%) oraz nudności (3%). Zaobserwowano również zaostrzenia zapalenia wątroby manifestujące się wzrostem aktywności aminotransferaz (AlAT), które u pacjentów wcześniej nieleczonych analogami nukleozydów przekraczały ponad 10-krotnie górną granicę normy u 2% leczonych entekawirem. Wartości laboratoryjne wskazują na podwyższenie aktywności AlAT ponad 3-krotnie u 5% pacjentów, a także wzrost aktywności lipazy ponad 3-krotnie u 11% pacjentów. Profil bezpieczeństwa pozostaje stabilny przy terapii trwającej do 96 tygodni, jednak konieczna jest okresowa kontrola czynności wątroby ze względu na ryzyko zaostrzeń i możliwe poważne reakcje nadwrażliwości, w tym reakcje anafilaktoidalne.
adefowir dipiwoksyl, albumina, aminotransferaza, aminotransferaza alaninowa, amylaza, analog nukleozydu, antygen HBe, bilirubina całkowita, ból głowy, dekompensacja wątroby, dyspepsja, entekawir, HAART, koinfekcja HIV-HBV, kwasica mleczanowa, lamiwudyna, lipaza, nadwrażliwość, neutropenia, niewyrównana czynność wątroby, płytki krwi, rak wątrobowokomórkowy, reakcja anafilaktoidalna, skala Child-Pugh, wirusowe zapalenie wątroby typu B, wodorowęglany we krwi, wyrównana czynność wątroby, zaostrzenie zapalenia wątroby, zawrót głowy - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Risperidon Vipharm 2 mg
Podstawowym przeciwwskazaniem do stosowania leku Risperidon Vipharm w dawce 2 mg w postaci tabletek powlekanych jest nadwrażliwość na rysperydon lub substancje pomocnicze zawarte w preparacie. Szczególną uwagę należy zwrócić na obecność laktozy jednowodnej (116,8 mg/tabletkę), co wymaga ostrożności u pacjentów z nietolerancją laktozy, oraz na barwnik żółcień pomarańczową (E110), który może wywoływać reakcje alergiczne, zwłaszcza u osób z nadwrażliwością na salicylany. Tabletki mają wymiary 11 x 5,5 mm, są pomarańczowe i podłużne, z rowkiem dzielącym umożliwiającym podział na równe dawki, co ułatwia dostosowanie terapii u pacjentów wymagających mniejszych dawek lub mających trudności z połykaniem.
choroba współistniejąca, działanie niepożądane, farmakoterapia alternatywna, laktoza jednowodna, lek przeciwpsychotyczny, nadwrażliwość, nadwrażliwość na salicylany, nietolerancja laktozy, przewód pokarmowy, reakcja alergiczna, rysperydon, stosunek korzyści do ryzyka, substancja czynna, substancja pomocnicza, tabletka powlekana, wywiad alergologiczny, żółcień pomarańczowa - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Etodal 100mg/g
Etodal w postaci żelu zawiera 100 mg etofenamatu w 1 g preparatu i jest przeznaczony do miejscowego stosowania na skórę. Zalecana jednorazowa dawka to pasek żelu o długości 5-10 cm, co odpowiada 1,7-3,3 g produktu, aplikowany maksymalnie 3-4 razy na dobę na obszar objęty bólem. Czas terapii zależy od schorzenia: dolegliwości reumatyczne leczymy przez 3-4 tygodnie, natomiast tępe urazy, takie jak urazy sportowe, do 2 tygodni. Po aplikacji żelu należy dokładnie umyć ręce, aby uniknąć kontaktu preparatu z oczami lub błonami śluzowymi. Stosowanie u dzieci i młodzieży jest niezalecane ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności.
- Leksykon leków
Przeciwwskazania – Maść na odciski Aflofarm (400 mg + 100 mg)/g
Maść na odciski Aflofarm zawiera kwas salicylowy (400 mg/g) oraz kwas mlekowy (100 mg/g) i jest przeciwwskazana u pacjentów z nadwrażliwością na te substancje lub inne składniki preparatu, w tym lanolinę. Nie należy jej stosować u dzieci poniżej 2 lat ze względu na ryzyko zwiększonej absorpcji i wrażliwości skóry. Przeciwwskazania obejmują także pacjentów z cukrzycą oraz zaburzeniami krążenia obwodowego, ze względu na ryzyko powikłań związanych z keratolitycznym działaniem maści i utrudnionym gojeniem się ran. Stosowanie maści jest również niewskazane przy uszkodzeniach skóry lub obecności zmian zapalnych w miejscu aplikacji, co może nasilać stan zapalny i zwiększać ryzyko działań niepożądanych.
cukrzyca, działanie keratoliczne, kwas mlekowy, kwas salicylowy, lanolina, lek przeciwzakrzepowy, maść na odciski, nadwrażliwość, niewydolność naczyń obwodowych, odcisk, powikłanie infekcyjne, stan zapalny, uszkodzenie skóry, zaburzenie czucia, zaburzenie krążenia, zaburzenie odporności, zaburzenie ukrwienia tkanek, zmiana nowotworowa, zmiana zapalna - Leksykon substancji czynnych
Etamsylat – Przeciwwskazania stosowania
Etamsylat, obecny w preparatach Cyclonamine (tabletki 250 mg, kapsułki 500 mg oraz roztwór do wstrzykiwań 12,5% 125 mg/ml), posiada istotne przeciwwskazania, które należy uwzględnić podczas kwalifikacji pacjenta do terapii. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na etamsylat lub na substancje pomocnicze zawarte w danym preparacie, takie jak sodu pirosiarczyn (w tabletkach 250 mg i roztworze do wstrzykiwań), barwniki (tytanu dwutlenek E171, erytrozyna E127, żółcień chinolinowa E104 w kapsułkach 500 mg) oraz sodu siarczyn (w roztworze do wstrzykiwań). Ponadto, ostra porfiria stanowi bezwzględne przeciwwskazanie do stosowania etamsylatu we wszystkich formach farmaceutycznych ze względu na ryzyko zaostrzenia objawów i wystąpienia ostrego ataku porfirycznego.
astma oskrzelowa, atak porfiryczny, bezpieczeństwo farmakoterapii, dwutlenek tytanu, erytrozyna, etamsylat, kwalifikacja pacjenta, nadwrażliwość, ostra porfiria, pirosiarczyn sodu, postać doustna, postać parenteralna, przeciwwskazanie do stosowania, reakcja alergiczna, roztwór do wstrzykiwań, siarczyn sodu, skurcz oskrzeli, substancja czynna, substancja pomocnicza, żółcień chinolinowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Hemorol –
Hemorol to lek w formie czopków zawierający benzokainę (100 mg), wyciągi roślinne: ziele żarnowca, kora kasztanowca, kłącze pięciornika, ziele krwawnika (80 mg), kwiat rumianku (50 mg) oraz korzeń pokrzyku (11,12-20 mg, odpowiadający 0,20 mg atropiny). Produkt może wywoływać działania niepożądane, w tym methemoglobinemię o nieznanej częstości występowania, związaną z utlenieniem żelaza w hemoglobinie i ograniczeniem transportu tlenu, co manifestuje się sinicą, osłabieniem, zawrotami głowy i tachykardią, a w ciężkich przypadkach stanowi zagrożenie życia. Ponadto, możliwe są reakcje nadwrażliwości, w tym duszność, obrzęk naczynioruchowy (choroba Quinckego), zapaść naczyniowa oraz wstrząs anafilaktyczny, również o nieznanej częstości.
benzokaina, choroba Quinckego, duszność, górne drogi oddechowe, methemoglobinemia, nadwrażliwość, niewydolność oddechowa, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk tkanki podskórnej, perfuzja tkanek, personel medyczny, podmiot odpowiedzialny, reakcja alergiczna, sinica, spadek ciśnienia krwi, tachykardia, transport tlenu, utlenienie hemoglobiny, wstrząs anafilaktyczny, zapaść naczyniowa - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Płyn Ringera z mleczanami Fresenius –
Płyn Ringera z mleczanami, zawierający Na+ (131,0 mmol/l), K+ (5,36 mmol/l), Ca2+ (1,84 mmol/l), Cl- (112,0 mmol/l) oraz mleczany (28,3 mmol/l), ma ściśle określone przeciwwskazania. Bezwzględnie nie powinien być stosowany u pacjentów z nadwrażliwością na składniki preparatu, przewodnieniem oraz kwasicą mleczanową. Ponadto, preparat jest niewskazany u osób z zastoinową niewydolnością serca, hiperkaliemią, hipernatremią, hiperchloremią, hiperkalcemią, a także u pacjentów z niewydolnością wątroby i podwyższonym stężeniem mleczanów w osoczu, ze względu na ryzyko pogłębienia zaburzeń elektrolitowych i kwasowo-zasadowych.
chlorek, chlorek potasu, chlorek sodu, chlorek wapnia dwuwodny, dekompensacja układu krążenia, działanie proarytmiczne, glikozyd naparstnicy, hiperchloremia, hiperkalcemia, hiperkaliemia, hipernatremia, jon chlorkowy, jon potasu, jon sodu, jon wapnia, kwasica mleczanowa, lek moczopędny oszczędzający potas, mleczan, mleczan sodu, nadwrażliwość, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, obrzęk płuc, płyn Ringera z mleczanami, przewodnienie, równowaga kwasowo-zasadowa, roztwór do infuzji, stężenie mleczanów w osoczu, zastoinowa niewydolność serca - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Olfen Patch 140 mg
Olfen Patch 140 mg to niesteroidowy lek przeciwzapalny (NLPZ) w formie plastra zawierający 140 mg diklofenaku sodowego, stosowany miejscowo w celu łagodzenia bólu i redukcji stanu zapalnego. Mechanizm działania diklofenaku opiera się na hamowaniu syntezy prostaglandyn, co skutkuje działaniem przeciwbólowym, przeciwzapalnym oraz przeciwgorączkowym. Dodatkowo, diklofenak wykazuje odwracalne hamowanie agregacji płytek krwi, szczególnie w odpowiedzi na ADP i kolagen, co może mieć znaczenie kliniczne. Plaster o wymiarach 10 cm x 14 cm zawiera także substancje pomocnicze, takie jak glikol propylenowy (1400 mg) i butylohydroksytoluen (2,8 g), które mogą wywoływać reakcje alergiczne u osób nadwrażliwych.
adenozynodifosforan, agregacja płytek krwi, butylohydroksytoluen, diklofenak sodowy, działanie przeciwbólowe, działanie przeciwgorączkowe, działanie przeciwzapalne, glikol propylenowy, mediator zapalny, nadwrażliwość, niesteroidowy lek przeciwzapalny, plaster leczniczy, płytki krwi, substancja pomocnicza, synteza prostaglandyn, wchłanianie ogólnoustrojowe - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Gripex SinuCaps 300 mg + 25 mg + 5 mg
Gripex SinuCaps to preparat zawierający paracetamol (300 mg), kofeinę (25 mg) oraz chlorowodorek fenylefryny (5 mg), którego stosowanie jest przeciwwskazane u pacjentów z nadwrażliwością na składniki leku, aminy sympatykomimetyczne lub substancje pomocnicze. Lek nie powinien być podawany osobom z niestabilną chorobą wieńcową, zaburzeniami rytmu serca, nadciśnieniem tętniczym, wrodzonym niedoborem dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej, reduktazy methemoglobinowej, ciężką niewydolnością wątroby i nerek, wirusowym zapaleniem wątroby oraz chorobą alkoholową. Ponadto, preparat jest przeciwwskazany w okresie ciąży i karmienia piersią ze względu na ryzyko toksycznego wpływu fenylefryny na krążenie maciczno-łożyskowe oraz przenikanie składników do mleka matki.
amina sympatykomimetyczna, chlorowodorek fenylefryny, choroba alkoholowa, działanie niepożądane, działanie sympatykomimetyczne, hemoliza, hepatotoksyczność paracetamolu, inhibitor monoaminooksydazy, interakcja lekowa, jaskra z wąskim kątem przesączania, kofeina, krążenie maciczno-łożyskowe, lek przeciwdepresyjny trójpierścieniowy, methemoglobinemia, nadciśnienie tętnicze, nadczynność tarczycy, nadwrażliwość, niedobór dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej, niedokrwienie mięśnia sercowego, niestabilna choroba wieńcowa, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, paracetamol, przełom nadciśnieniowy, reduktaza methemoglobinowa, tyreotoksykoza, wirusowe zapalenie wątroby, zaburzenia rytmu serca, zydowudyna - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Nizax Activ
Produkt leczniczy Nizax Activ w postaci szamponu leczniczego zawiera ketokonazol w stężeniu 20 mg/g i wymaga szczególnej ostrożności podczas stosowania, zwłaszcza u pacjentów po długotrwałej terapii kortykosteroidami. Zaleca się stopniowe odstawianie kortykosteroidów przed rozpoczęciem terapii ketokonazolem, aby uniknąć efektu z odbicia. Należy bezwzględnie unikać kontaktu preparatu z oczami, a w przypadku przypadkowego dostania się do oczu, konieczne jest natychmiastowe i dokładne przemycie wodą. Personel medyczny powinien poinformować pacjentów o tych zaleceniach i potencjalnych zagrożeniach.
aldehyd heksylocynamonowy, alergen kontaktowy, alkohol benzylowy, cytral, cytronellol, czerwień koszenilowa, d-limonen, efekt z odbicia, geraniol, glikol dipropylenowy, izoeugenol, ketokonazol, kompozycja zapachowa, linalol, nadwrażliwość, podrażnienie skóry, potencjał alergizujący, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, salicylan benzylu, szampon leczniczy, terapia kortykosteroidami, wywiad alergologiczny - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Calcium gluconicum Farmapol 45 mg Ca2+
Preparat Calcium gluconicum Farmapol (45 mg Ca²⁺) jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na wapnia glukonian, inne sole wapnia lub substancje pomocnicze. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest hiperkalcemia, która może wynikać z nadczynności przytarczyc, hiperwitaminozy D, szpiczaka mnogiego lub przerzutów nowotworowych do kości. Dodatkowo, lek nie powinien być stosowany u pacjentów z ciężką hiperkalciurią oraz niewydolnością nerek, ze względu na ryzyko nasilenia hiperkalcemii i powikłań nerkowych. Suplementacja wapnia jest również niewskazana u osób przyjmujących wysokie dawki witaminy D, gdyż zwiększa to wchłanianie wapnia i ryzyko hiperkalcemii, co wymaga monitorowania stężenia wapnia w surowicy krwi.
antybiotyk, bisfosfonian, fluorochinolon, glikozydy nasercowe, hiperkalcemia, hiperkalciuria, hiperwitaminoza D, kamica nerkowa, kardiotoksyczność, lewotyroksyna, nadczynność przytarczyc, nadwrażliwość, niewydolność nerek, parathormon, preparat wapnia, przerzuty nowotworowe do kości, resorpcja wapnia, sarkoidoza, stężenie wapnia w surowicy, szpiczak mnogi, tetracyklina, wapnia glukonian, zaburzenia gospodarki wapniowej - Leksykon substancji czynnych
Tatarak – Działania niepożądane
Tatarak (Acorus calamus L.) jest składnikiem preparatu Dentosept, który zawiera wyciąg złożony z siedmiu roślin w proporcji 1:2:2:1:1:1:1 (tatarak, rumianek, kora dębu, szałwia, arnika, mięta pieprzowa, tymianek). Preparat może wywoływać działania niepożądane, w szczególności reakcje alergiczne o różnym nasileniu, zarówno miejscowe (np. podrażnienia błony śluzowej jamy ustnej), jak i uogólnione. Częstotliwość występowania tych działań niepożądanych jest nieznana, co podkreśla konieczność ostrożności przy jego stosowaniu oraz monitorowania pacjentów pod kątem ewentualnych objawów nadwrażliwości.
Bezpieczeństwo stosowania Dentosept wymaga systematycznego zgłaszania podejrzewanych działań niepożądanych przez personel medyczny i pacjentów do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych URPL (kontakt: Al. Jerozolimskie 181 C, 02-222 Warszawa, tel. (22) 49 21 301, fax (22) 49 21 309, portal https://smz.ezdrowie.gov.pl). Takie raportowanie umożliwia bieżącą ocenę stosunku korzyści do ryzyka preparatu oraz aktualizację jego profilu bezpieczeństwa. Lekarze powinni informować pacjentów o potencjalnych działaniach niepożądanych i w przypadku ich wystąpienia niezwłocznie zgłaszać je zgodnie z obowiązującą procedurą.
charakterystyka produktu leczniczego, Dentosept, Departament Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych, działanie niepożądane, kłącze tataraku, kora dębu, koszyczek rumianku, liść szałwii, monitorowanie działań niepożądanych, nadwrażliwość, personel medyczny, podmiot odpowiedzialny, podrażnienie błony śluzowej jamy ustnej, produkt leczniczy, reakcja alergiczna, reakcja miejscowa, reakcja uogólniona, systemowa reakcja alergiczna, tatarak, Urząd Rejestracji Produktów Leczniczych, wyciąg złożony, ziele arniki, ziele mięty pieprzowej, ziele tymianku, zmiana skórna - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Levomer 5 mg/ml
Levomer to roztwór do oczu zawierający lewofloksacynę półwodną w stężeniu 5 mg/ml (5,12 mg/ml lewofloksacyny półwodnej, odpowiadające 5,0 mg substancji czynnej). Każda kropla o objętości 0,05 ml zawiera 0,256 mg lewofloksacyny półwodnej (0,250 mg substancji czynnej). Leczenie obejmuje fazę intensywną (dni 1-2) z podawaniem 1-2 kropli co 2 godziny, maksymalnie 8 razy na dobę, oraz fazę podtrzymującą (dni 3-5) z dawkowaniem 1-2 kropli 4 razy na dobę. Standardowy czas terapii wynosi 5 dni, z możliwością dostosowania w zależności od przebiegu klinicznego i bakteriologicznego zakażenia.
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Peditrace –
Peditrace to koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji zawierający pierwiastki śladowe niezbędne do prawidłowego funkcjonowania organizmu, takie jak cynk, miedź, mangan, selen, fluor oraz jod w formie odpowiednich soli, a także niewielkie ilości sodu i potasu. Dane kliniczne wskazują na bardzo dobry profil bezpieczeństwa produktu, bez zidentyfikowanych bezpośrednich działań niepożądanych związanych z pierwiastkami śladowymi. Pojedyncze przypadki zakrzepowego zapalenia żył powierzchownych odnotowano podczas podawania roztworu glukozy z dodatkiem Peditrace do żył obwodowych, jednak brak jest jednoznacznych dowodów na bezpośredni związek przyczynowy z produktem. Reakcje alergiczne na jod obserwowane są po miejscowym podaniu, natomiast dożylne podanie jodków w zalecanych dawkach nie wiązało się z występowaniem działań niepożądanych.
dawka terapeutyczna, działanie niepożądane, jod, jodek, monitorowanie działań niepożądanych, nadwrażliwość, pierwiastek śladowy, profil bezpieczeństwa leku, reakcja alergiczna, roztwór do infuzji, roztwór glukozy, skrzep, zakrzepowe zapalenie żył powierzchownych, zapalenie żył powierzchownych, żyła obwodowa - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Vellofent 133 mcg
Lek Vellofent, zawierający fentanyl w postaci cytrynianu w tabletkach podjęzykowych, jest przeciwwskazany u pacjentów bez tolerancji na opioidy, z nadwrażliwością na fentanyl lub substancje pomocnicze, a także u osób z ostrą depresją oddechową, ostrymi chorobami obturacyjnymi płuc oraz u pacjentów stosujących inhibitory monoaminooksydazy (MAO) lub hydroksymaślan sodu. Ze względu na silne działanie opioidowe i ryzyko ciężkiej depresji oddechowej, lek jest przeznaczony wyłącznie do doraźnego leczenia bólu przebijającego u pacjentów z przewlekłym bólem nowotworowym, którzy już otrzymują leczenie podtrzymujące opioidami. Przeciwwskazane jest stosowanie Vellofentu w innych typach bólu oraz w trakcie terapii inhibitorami MAO i hydroksymaślanem sodu ze względu na ryzyko nasilenia działań niepożądanych, w tym przełomu serotoninowego i depresji oddechowej.
ból nowotworowy, ból przebijający, choroba nowotworowa, choroba obturacyjna płuc, cytrynian fentanylu, depresja oddechowa, depresja ośrodkowego układu nerwowego, działanie opioidowe, fentanyl, hydroksymaślan sodu, inhibitor MAO, inhibitor monoaminooksydazy, leczenie podtrzymujące opioidami, nadwrażliwość, opioidowy lek przeciwbólowy, ośrodek oddechowy, ostra depresja oddechowa, przełom serotoninowy, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, tabletka podjęzykowa, tolerancja na opioidy, zatrzymanie oddechu - Leksykon leków
Działania niepożądane – Amlodypina + Walsartan + Hydrochlorotiazyd Macleods 5 mg + 160 mg + 12,5 mg
Produkt Amlodypina + Walsartan + Hydrochlorotiazyd Macleods to złożony preparat hipotensyjny zawierający amlodypinę (do 10 mg), walsartan (do 320 mg) oraz hydrochlorotiazyd (do 25 mg). Bezpieczeństwo terapii potwierdzono w 8-tygodniowym badaniu klinicznym na 2271 pacjentach, z czego 582 otrzymywało terapię trójskładnikową. Najczęstsze działania niepożądane o częstości ≥1/100 obejmowały hipokaliemię, hipomagnezemię, zawroty głowy, ból głowy, kołatanie serca, nagłe zaczerwienienie twarzy, niedociśnienie, niestrawność, obrzęk kostek, częstomocz, zmęczenie, obrzęk oraz zwiększenie stężenia lipidów. Działania niepożądane miały przeważnie łagodny i przemijający charakter, a przerwanie leczenia było rzadkie (0,7% z powodu zawrotów głowy i niedociśnienia). Walsartan łagodził hipokaliemiczne działanie hydrochlorotiazydu, a zmiany w badaniach laboratoryjnych były zgodne z farmakologicznym profilem składników.
agranulocytoza, cholestaza wewnątrzwątrobowa, ginekomastia, hiperglikemia, hiperkaliemia, hiperurykemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, hiponatremia, jaskra zamykającego się kąta, leukopenia, małopłytkowość, nadwrażliwość, neuropatia obwodowa, neutropenia, niedociśnienie ortostatyczne, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość aplastyczna, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność szpiku kostnego, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk Quinckego, ostra niewydolność nerek, preparat hipotensyjny, rak podstawnokomórkowy, rumień wielopostaciowy, tachykardia, toksyczna nekroliza naskórka, zapalenie naczyń, zapalenie trzustki, zasadowica hipochloremiczna, zawał mięśnia sercowego, zespół ostrej niewydolności oddechowej, zespół pozapiramidowy, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Skład i postać leku – Opacorden 200 mg
Opacorden to lek w postaci tabletek powlekanych zawierających 200 mg chlorowodorku amiodaronu jako substancję czynną. Tabletki mają różowy kolor, są okrągłe i obustronnie wypukłe. Substancją pomocniczą o potencjalnym znaczeniu alergicznym jest czerwień koszenilowa, lak (E124) w ilości 0,36 mg na tabletkę. Rdzeń tabletki zawiera skrobię ziemniaczaną, żelatynę, talk, krzemionkę koloidalną bezwodną oraz stearynian magnezu, natomiast otoczka składa się z hypromelozy, makrogolu 6000, czerwieni koszenilowej, talku, glikolu propylenowego i dwutlenku tytanu. Powlekanie tabletek ma na celu ochronę substancji czynnej, maskowanie smaku oraz ułatwienie połykania.
amiodaron, blister, czerwień koszenilowa, dwutlenek tytanu, glikol propylenowy, hypromeloza, krzemionka koloidalna, nadwrażliwość, niezgodność farmaceutyczna, okres ważności leku, otoczka tabletki, powlekanie tabletek, rdzeń tabletki, skrobia ziemniaczana, stearynian magnezu, substancja czynna, substancja pomocnicza, tabletka powlekana - Leksykon substancji czynnych
Korzeń goryczki – Przeciwwskazania stosowania
Korzeń goryczki (Gentiana lutea L.) jest składnikiem wielu preparatów leczniczych, takich jak Melisana Klosterfrau Original, Sinupret w formie kropli i tabletek drażowanych oraz Sinupret extract. Podstawowym przeciwwskazaniem do stosowania tych preparatów jest nadwrażliwość na korzeń goryczki lub inne składniki preparatu. Szczególną uwagę należy zwrócić na przeciwwskazania związane z chorobami wrzodowymi przewodu pokarmowego, w tym owrzodzeniem żołądka i dwunastnicy, które są wskazane jako przeciwwskazania w przypadku Melisana Klosterfrau Original oraz Sinupret extract. Wynika to z właściwości korzenia goryczki, który stymuluje wydzielanie kwasu żołądkowego, co może prowadzić do zaostrzenia objawów u pacjentów z nadkwaśnością, refluksem żołądkowo-przełykowym oraz innymi schorzeniami związanymi z podwyższoną kwasowością soku żołądkowego.
aldehyd cynamonowy, balsam peruwiański, choroba wrzodowa, egzema, interakcja lekowa, korzeń goryczki, kwas żołądkowy, nadkwaśność, nadwrażliwość, opcja terapeutyczna, owrzodzenie żołądka, preparat leczniczy, rana otwarta, refluks żołądkowo-przełykowy, sekrecja kwasu żołądkowego, surowiec zielarski, uczulenie krzyżowe, uszkodzenie skóry, wywiad alergologiczny, wywiad lekarski - Leksykon leków
Działania niepożądane – Paricalcitol Fresenius 2 mcg/ml
Paricalcitol Fresenius, dostępny w stężeniach 2 µg/ml i 5 µg/ml, wykazuje profil działań niepożądanych u około 6% pacjentów w badaniach klinicznych fazy II-IV. Najczęstszym działaniem niepożądanym jest hiperkalcemia (4,7%), związana z nadmiernym obniżeniem stężenia parathormonu (PTH), którą można kontrolować poprzez odpowiednie dostosowanie dawki. Inne często występujące działania obejmują hiperfosfatemię, niedoczynność przytarczyc, bóle głowy, zaburzenia smaku oraz świąd skóry. Działania niepożądane sklasyfikowano według układów i narządów zgodnie z MedDRA, z podziałem na częstość występowania od bardzo częstych (≥1/10) do bardzo rzadkich (<1/10 000) oraz nieznanych.
aminotransferaza asparaginianowa, astma, biegunka, czas krwawienia, depersonalizacja, drgawki kloniczne, duszność, dysfagia, hiperfosfatemia, hiperkalcemia, hiperkaliemia, hipokalcemia, jadłowstręt, jaskra, klasyfikacja MedDRA, krwawienie z przewodu pokarmowego, leukopenia, łysienie, majaczenie, nadciśnienie tętnicze, nadczynność przytarczyc, nadwrażliwość, niedociśnienie tętnicze, niedoczulica, niedoczynność przytarczyc, niedokrwistość, obrzęk krtani, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk płuc, parathormon, parestezje, parykalcytol, pęcherzowe zapalenie skóry, pokrzywka, przemijający napad niedokrwienny, rak piersi, sepsa, stan splątania, trzepotanie przedsionków, udar mózgowy, węzły chłonne, zakażenie pochwy, zapalenie gardła, zapalenie okrężnicy, zapalenie płuc, zapalenie spojówek, zapalenie żołądka, zatrzymanie akcji serca - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Posterisan H
Maść Posterisan H zawiera 166,7 mg/g zawiesiny kultury bakteryjnej Escherichia coli zabitej fenolem (3,3 mg) oraz 2,5 mg/g hydrokortyzonu, a także miękką wazelinę żółtą i lanolinę. Ze względu na obecność wazeliny, istnieje ryzyko obniżenia wytrzymałości prezerwatyw na rozciąganie, co może wpływać na skuteczność antykoncepcji i ochrony przed infekcjami. W przypadku współistniejących zakażeń grzybiczych konieczne jest równoległe stosowanie miejscowych leków przeciwgrzybiczych. Ponadto, lanolina może wywoływać kontaktowe zapalenie skóry, dlatego u pacjentów z alergiami lub skłonnością do reakcji nadwrażliwości zaleca się monitorowanie pod kątem objawów skórnych, zwłaszcza na początku terapii.
- Leksykon leków
Przeciwwskazania – Alneta 5 mg
Amlodypina, substancja czynna leku Alneta w dawkach 5 mg lub 10 mg, jest antagonistą kanałów wapniowych z grupy dihydropirydyn. Przed rozpoczęciem terapii konieczne jest wykluczenie bezwzględnych przeciwwskazań, takich jak nadwrażliwość na amlodypinę, pochodne dihydropirydyny lub substancje pomocnicze, co może skutkować reakcjami alergicznymi od łagodnych zmian skórnych po anafilaksję. Przeciwwskazania hemodynamiczne obejmują ciężkie niedociśnienie tętnicze, wstrząs (w tym kardiogenny), hemodynamicznie niestabilną niewydolność serca po ostrym zawale mięśnia sercowego oraz zwężenie drogi odpływu z lewej komory, np. zwężenie zastawki aortalnej dużego stopnia. W tych stanach stosowanie amlodypiny może prowadzić do pogorszenia perfuzji narządowej, dekompensacji układu sercowo-naczyniowego oraz nasilenia niedokrwienia mięśnia sercowego.
amlodypina, antagonista wapnia, choroba wieńcowa, działanie wazodylatacyjne, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość, niedociśnienie tętnicze, niedokrwienie mięśnia sercowego, niestabilność hemodynamiczna, niewydolność serca, obciążenie następcze, parametry hemodynamiczne, perfuzja narządowa, perfuzja wieńcowa, pochodna dihydropirydyny, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, rozszerzenie naczyń obwodowych, wstrząs kardiogenny, wywiad alergologiczny, zawał mięśnia sercowego, zwężenie drogi odpływu, zwężenie zastawki aorty - Leksykon leków
Działania niepożądane – Daylette 3 mg + 0,02 mg
Daylette, zawierający drospirenon i etynyloestradiol, jest złożonym hormonalnym środkiem antykoncepcyjnym, który może wywoływać liczne działania niepożądane, w tym poważne zaburzenia zakrzepowo-zatorowe żył i tętnic, takie jak zatorowość płucna, zawał mięśnia sercowego oraz udar mózgu. W trakcie terapii obserwuje się również ryzyko nadciśnienia tętniczego oraz rzadkich nowotworów wątroby. Występują także objawy ze strony układu rozrodczego i piersi, takie jak ból piersi, krwotok maciczny, kandydozy pochwy czy zmiany w cyklu miesiączkowym. Warto podkreślić, że rak piersi jest diagnozowany nieznacznie częściej u kobiet stosujących doustne środki antykoncepcyjne, choć związek przyczynowy nie jest jednoznaczny. Monitorowanie parametrów wątrobowych jest kluczowe, zwłaszcza przy objawach takich jak żółtaczka czy ból w prawym podżebrzu.
atrofia endometrium, ból głowy, choroba Leśniowskiego-Crohna, drospirenon, dysplazja włóknisto-torbielowata piersi, etynyloestradiol, hiperkaliemia, hiponatremia, kandydoza pochwy, mięśniak macicy, migrena, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość, niedokrwistość, nowotwór piersi, nowotwór wątroby, obrzęk naczynioruchowy, opryszczka ciężarnych, ostuda, padaczka, pląsawica Sydenhama, polip szyjki macicy, porfiria, przemijający napad niedokrwienny, rak piersi, reakcja alergiczna, rumień guzowaty, rumień wielopostaciowy, tachykardia, tętnicze zaburzenie zakrzepowo-zatorowe, toczeń rumieniowaty układowy, torbiel jajnika, trombocytemia, udar mózgu, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie zakrzepowo-zatorowe tętnic, zaburzenie zakrzepowo-zatorowe żył, zakrzepica żył i tętnic, zakrzepica żylna, zapalenie spojówek, zapalenie żyły, zatorowość płucna, zawał mięśnia sercowego, zespół hemolityczno-mocznicowy, żółtaczka cholestatyczna, żylak, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Canesten Control 10 mg/g
Canesten Control w postaci kremu o stężeniu 10 mg/g klotrymazolu jest skutecznym lekiem przeciwgrzybiczym stosowanym miejscowo w terapii zakażeń skóry i zewnętrznych błon śluzowych wywołanych przez dermatofity, drożdżaki (głównie Candida) oraz pleśnie. Preparat znajduje zastosowanie w leczeniu grzybic skórnych, łupieżu pstrego (Pityriasis versicolor), pieluszkowego zapalenia skóry u dzieci, a także zapaleń sromu i żołędzi wywołanych przez Candida. Lek jest wskazany dla dorosłych, młodzieży oraz dzieci, z uwzględnieniem specyfiki zakażenia i lokalizacji zmian chorobowych.
alkohol benzylowy, alkohol cetostearylowy, Candida, dermatofit, drożdżak, działanie przeciwgrzybicze, grzyb chorobotwórczy, grzybica pochwy, grzybica skórna, infekcja skóry, kandydoza pochwy, klotrymazol, łupież pstry, nadwrażliwość, pieluszkowe zapalenie skóry, pityriasis versicolor, pleśń, pochodna imidazolowa, powierzchowne zakażenie skóry, zakażenie błony śluzowej, zakażenie grzybicze, zakażenie skóry, zapalenie sromu, zapalenie żołędzi - Leksykon leków
Skład i postać leku – Nakom Mite 100 mg + 25 mg
Produkt leczniczy Nakom Mite zawiera dwie substancje czynne: lewodopę w dawce 100 mg oraz karbidopę jednowodną w dawce 25 mg, co stanowi standardową kombinację stosowaną w terapii choroby Parkinsona. Tabletki mają postać żółtych, owalnych, obustronnie wypukłych tabletek z nacięciem ułatwiającym podział dawki. Skład pomocniczy obejmuje m.in. skrobię kukurydzianą, skrobię żelatynizowaną, magnezu stearynian, celulozę mikrokrystaliczną oraz barwnik żółcień chinolinową (E 104), co jest istotne przy ocenie ryzyka reakcji alergicznych u pacjentów z nadwrażliwością na te składniki.
- Leksykon leków
Skład i postać leku – Motti 2,5 % + 2,5 %
Preparat Motti to krem miejscowo znieczulający zawierający lidokainę i prylokainę w równych stężeniach 2,5% każda, co odpowiada 25 mg każdej substancji czynnej na gram kremu (łącznie 50 mg/g). Krem ma białą, kremową konsystencję i zawiera substancje pomocnicze takie jak uwodorniony polioksylenowany olej rycynowy (19 mg/g), karbomer 974P, wodorotlenek sodu oraz wodę oczyszczoną. Produkt dostępny jest w aluminiowych tubach o pojemnościach 5 g i 30 g, z opcjonalnymi opatrunkami poliuretanowymi z klejem akrylowym, które ułatwiają aplikację i utrzymanie preparatu na skórze. Nie wszystkie warianty opakowań muszą być dostępne na rynku.
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Nicorette Fruit 4 mg
Lek Nicorette Fruit 4 mg w formie tabletek do ssania zawiera nikotynę i jest stosowany w terapii zastępczej nikotynowej. W trakcie leczenia mogą wystąpić działania niepożądane związane zarówno z farmakologicznym działaniem nikotyny, jak i z objawami odstawienia tytoniu. Typowe objawy odstawienia obejmują zaburzenia emocjonalne (dysforia, bezsenność, drażliwość, niepokój) oraz objawy fizyczne, takie jak obniżona częstość rytmu serca, zwiększone łaknienie, zawroty głowy, kaszel, zaparcia, krwawienie dziąseł i zapalenie jamy nosowo-gardłowej. Głód nikotynowy jest istotnym klinicznie objawem. Działania niepożądane pojawiają się głównie we wczesnej fazie terapii i są zależne od dawki, z częstym podrażnieniem jamy ustnej i gardła, które u większości pacjentów ulega adaptacji. Rzadko mogą wystąpić reakcje alergiczne, w tym anafilaksja, zwłaszcza u pacjentów wrażliwych na śladowe ilości siarczanów (0,000096 mg/tabletkę).
anafilaksja, bezsenność, biegunka, ból głowy, bradykardia, drażliwość, drgawki, duszność, dysfagia, dysfonia, dysforia, dysgeuzja, głód nikotynowy, kołatanie serca, krwawienie dziąseł, lek przeciwdrgawkowy, łzawienie, migotanie przedsionków, nadciśnienie tętnicze, nadmierna potliwość, nadwrażliwość, nerwowość, niedoczulica jamy ustnej, niestrawność, niewyraźne widzenie, nikotyna z kationitem, nikotynowa terapia zastępcza, nudności, objawy odstawienne, obrzęk naczynioruchowy, odruch wymiotny, owrzodzenia aftowe, padaczka, parasomnia, parestezja, parestezja jamy ustnej, pokrzywka, przekrwienie błony śluzowej nosa, reakcja alergiczna, rumień, skurcz oskrzeli, ślinotok, stan przedomdleniowy, suchość jamy ustnej, świąd, tachykardia, wymioty, wysypka, wzdęcia, zaburzenia koncentracji, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, zapalenie języka, zapalenie nosogardła, zawroty głowy, zgaga - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Posterisan
Produkt leczniczy Posterisan w formie czopków zawiera 387,1 mg standaryzowanej zawiesiny inaktywowanych bakterii Escherichia coli (660 milionów komórek) konserwowanych 6,6 mg płynnego fenolu. Ze względu na obecność hydroksystearynianu makrogologlicerolu, istnieje ryzyko miejscowych reakcji alergicznych, takich jak podrażnienie, zaczerwienienie czy świąd, szczególnie u pacjentów z wrażliwą skórą lub skłonnością do nadwrażliwości. Stosowanie u osób z obniżoną odpornością wymaga ostrożności ze względu na potencjalną zwiększoną wrażliwość na składniki preparatu.
W przypadku współistniejącej infekcji grzybiczej monoterapia Posterisanem jest niewystarczająca i wymaga jednoczesnego zastosowania leków przeciwgrzybiczych miejscowo. Zaleca się regularne monitorowanie pacjentów pod kątem reakcji miejscowych oraz skuteczności terapii, zwłaszcza przy długotrwałym stosowaniu. W razie nasilonych objawów nadwrażliwości lub podrażnienia należy rozważyć przerwanie leczenia i wdrożenie alternatywnej terapii, aby zapobiec niepowodzeniu terapeutycznemu i zapewnić bezpieczeństwo pacjenta.
czopek doodbytniczy, działanie niepożądane, hydroksystearynian makrogologlicerolu, inaktywacja fenolem, lek przeciwgrzybiczny, monoterapia, nadwrażliwość, objaw podrażnienia, obniżona odporność, podrażnienie skóry, produkt przemiany materii, reakcja alergiczna, reakcja miejscowa, reakcja skórna, składnik komórkowy, zakażenie grzybicze, zawiesina kultury bakteryjnej Escherichia coli - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Mitoxantron Sandoz 2 mg/ml
Mitoxantron Sandoz, dostępny jako koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji w stężeniu 2 mg/ml (fiolki 5 ml zawierające 10 mg oraz 10 ml zawierające 20 mg substancji czynnej), jest lekiem o ograniczonym zastosowaniu ze względu na liczne przeciwwskazania. Bezwzględnie przeciwwskazany jest u pacjentów z nadwrażliwością na mitoksantron lub substancje pomocnicze, w tym na siarczyny powstające podczas produkcji. Lek zawiera także sód w ilości 0,148 mmol/l (3,42 mg/ml), co przekłada się na 0,739 mmol (17,10 mg) sodu w fiolce 5 ml oraz 1,478 mmol (34,14 mg) w fiolce 10 ml, co jest istotne u pacjentów na diecie niskosodowej. Mitoksantron jest bezwzględnie przeciwwskazany u kobiet karmiących piersią oraz u kobiet w ciąży ze stwardnieniem rozsianym, ze względu na ryzyko teratogenności i poważnych działań niepożądanych u niemowląt.
antracyklina, choroba sercowo-naczyniowa, choroba współistniejąca, dieta z kontrolowaną zawartością sodu, działanie teratogenne, interakcja lekowa, karmienie piersią, mitoksantron, nadwrażliwość, nadwrażliwość na substancję czynną, reakcja alergiczna, roztwór do infuzji, stwardnienie rozsiane, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Octenisept oral mono 1 mg/ml
Lek Octenisept oral mono w postaci roztworu do stosowania w jamie ustnej zawiera 1 mg/ml oktenidyny dwuchlorowodorku jako substancję czynną. Podstawowym przeciwwskazaniem do jego stosowania jest nadwrażliwość na oktenidynę lub na którąkolwiek substancję pomocniczą, w szczególności na makrogologlicerolu hydroksystearynian obecny w stężeniu 17,6 mg/ml. Reakcje alergiczne na te składniki stanowią bezwzględne przeciwwskazanie do terapii tym preparatem. Lekarz powinien szczegółowo zbadać wywiad pacjenta pod kątem wcześniejszych reakcji alergicznych na oktenidynę lub substancje pomocnicze, aby uniknąć ryzyka nadwrażliwości.
alergia, makrogologlicerolu hydroksystearynian, nadwrażliwość, objawy nadwrażliwości, Octenisept oral mono, oktenidyna dwuchlorowodorek, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, roztwór do stosowania w jamie ustnej, substancja czynna, substancja pomocnicza, substancja pomocnicza o znanym działaniu - Leksykon leków
Działania niepożądane – Omeprazole Mercapharm 20 mg
Omeprazol Mercapharm w dawce 20 mg, podawany w postaci kapsułek dojelitowych, wykazuje szeroki profil działań niepożądanych, z których najczęstsze (1-10%) dotyczą układu pokarmowego (ból brzucha, zaparcia, biegunki, wzdęcia, nudności/wymioty) oraz bólu głowy. Działania niepożądane nie wykazują zależności od dawki. Rzadziej obserwuje się zaburzenia hematologiczne (leukopenia, trombocytopenia, agranulocytoza, pancytopenia), reakcje alergiczne (w tym anafilaksję), zaburzenia elektrolitowe (hiponatremia, hipomagnezemia), a także poważne reakcje skórne (zespół Stevensa-Johnsona, toksyczna martwica naskórka). Długotrwałe stosowanie może prowadzić do mikroskopowego zapalenia jelita grubego oraz zmian w funkcji wątroby, w tym niewydolności i encefalopatii u pacjentów z chorobą wątroby.
agranulocytoza, elementy morfotyczne krwi, encefalopatia wątrobowa, enzymy wątrobowe, ginekomastia, granulocyty, hipomagnezemia, hiponatremia, kandydoza, kapsułka dojelitowa, leukopenia, magnez we krwi, mikroskopowe zapalenie jelita grubego, nadwrażliwość, obrzęk naczynioruchowy, płytki krwi, polip dna żołądka, przewód pokarmowy, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, sód we krwi, śródmiąższowe zapalenie nerek, toczeń rumieniowaty, toksyczna rozpływna martwica naskórka, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenia rytmu serca, zapalenie wątroby, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Voltaren 50 mg
Diklofenak sodowy, substancja czynna tabletek dojelitowych Voltaren 50 mg, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które zostały sklasyfikowane według częstości występowania zgodnie z klasyfikacją MedDRA. Do najczęstszych działań należą bóle i zawroty głowy (≥1/10), nudności, wymioty, biegunka, niestrawność, ból brzucha, wzdęcia oraz zmniejszony apetyt (≥1/10). Rzadziej obserwuje się poważne reakcje hematologiczne, takie jak trombocytopenia, leukopenia, anemia hemolityczna i aplastyczna oraz agranulocytoza (<1/10 000). Wśród działań niepożądanych układu sercowo-naczyniowego, niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100) występują zawał mięśnia sercowego, niewydolność serca, kołatanie serca i ból w klatce piersiowej, a z nieznaną częstością zgłaszany jest zespół Kounisa. Długotrwałe stosowanie diklofenaku, zwłaszcza w dawkach 150 mg/dobę, zwiększa ryzyko zakrzepicy tętniczej, w tym zawału mięśnia sercowego i udaru mózgu.
agranulocytoza, astma, białkomocz, błoniaste zwężenie jelit, choroba Crohna, choroba Schönleina-Henocha, choroba wrzodowa dwunastnicy, choroba wrzodowa żołądka, diklofenak sodowy, hipotensja, jałowe zapalenie opon mózgowych, krwiomocz, leukopenia, martwica brodawek nerkowych, martwica wątroby, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość, niedokrwienne zapalenie okrężnicy, niedokrwistość aplastyczna, niedokrwistość hemolityczna, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, parestezja, piorunujące zapalenie wątroby, reakcja anafilaktyczna, reakcja rzekomoanafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, śródmiąższowe zapalenie nerek, tabletka dojelitowa, toksyczne martwicze oddzielanie naskórka, trombocytopenia, udar naczyniowy mózgu, wrzodziejące zapalenie okrężnicy, zaburzenie czynności wątroby, zakrzepica tętnic, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie naczyń, zapalenie okrężnicy, zapalenie płuc, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawał mięśnia sercowego, zespół Kounisa, zespół Lyella, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry, żółtaczka, zwiększenie aktywności aminotransferaz