łzawienie
Łzawienie to nadmierne wydzielanie łez, które może występować jako objaw fizjologiczny lub patologiczny. Fizjologiczne łzawienie pojawia się w reakcji na bodźce emocjonalne, drażniące czynniki zewnętrzne (np. wiatr, dym) lub jako odruch ochronny oka.
Patologiczne łzawienie może być spowodowane wieloma czynnikami, takimi jak: zapalenie spojówek, alergiczne choroby oczu, niedrożność dróg łzowych, nieprawidłowe ustawienie powiek, zespół suchego oka, ciała obce w oku czy urazy. Często występuje również w przebiegu infekcji wirusowych górnych dróg oddechowych.
Diagnostyka łzawienia obejmuje badanie okulistyczne z oceną dróg łzowych, test Schirmera mierzący produkcję łez oraz w niektórych przypadkach badania obrazowe, takie jak dakryocystografia. Leczenie zależy od przyczyny – może obejmować farmakoterapię (krople przeciwzapalne, przeciwalergiczne), zabiegi udrażniające drogi łzowe lub interwencje chirurgiczne w przypadkach niedrożności przewodów łzowych.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Clabilla 20 mg
Bilastyna w dawce 20 mg (lek Clabilla) jest przeciwhistaminowym lekiem drugiej generacji, stosowanym w objawowym leczeniu sezonowego i całorocznego alergicznego zapalenia błony śluzowej nosa oraz alergicznego zapalenia spojówek. Lek skutecznie łagodzi objawy takie jak wyciek z nosa, kichanie, świąd nosa, blokada przewodów nosowych, a także zaczerwienienie, łzawienie, świąd oczu i obrzęk powiek. Ponadto bilastyna jest wskazana w leczeniu pokrzywki, charakteryzującej się bąblami pokrzywkowymi, świądem i zaczerwienieniem skóry. Preparat jest przeznaczony dla dorosłych i młodzieży powyżej 12 roku życia, a jego tabletki o wymiarach 10,1 mm x 5,1 mm zawierają 20 mg substancji czynnej. Linia podziału na tabletce ułatwia połykanie, ale nie służy do dzielenia dawki.
alergiczne zapalenie spojówek, bąbel pokrzywkowy, bilastyna, całoroczne alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, dawka terapeutyczna, działanie sedatywne, kichanie, lek przeciwhistaminowy drugiej generacji, linia podziału tabletki, łzawienie, obrzęk powiek, pokrzywka, schorzenia alergiczne, sezonowe alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, świąd nosa, świąd oczu, świąd skóry, wyciek z nosa, zaczerwienienie oczu, zaczerwienienie skóry - Leksykon leków
Przedawkowanie – Pevisone (10 mg + 1,1 mg)/g
Pevisone to krem zawierający ekonazol azotan (10 mg/g) oraz triamcynolon acetonid (1,1 mg/g), przeznaczony do stosowania miejscowego na skórę. Przedawkowanie może prowadzić do ogólnoustrojowych działań niepożądanych, zwłaszcza ze strony kortykosteroidu, który może przenikać do krwiobiegu, szczególnie przy aplikacji na duże powierzchnie skóry, długotrwałym stosowaniu lub użyciu opatrunków okluzyjnych. Objawy przedawkowania obejmują supresję osi podwzgórze-przysadka-nadnercza, zespół Cushinga, hiperglikemię, lokalny zanik skóry, rozstępy i teleangiektazje. W przypadku przypadkowego doustnego spożycia mogą wystąpić objawy żołądkowo-jelitowe oraz potencjalne działania niepożądane związane z ekonazolem i kortykosteroidem.
działanie niepożądane, ekonazol, hiperglikemia, konsultacja okulistyczna, kortykosteroid, łzawienie, nudności i wymioty, objawy żołądkowo-jelitowe, opatrunek okluzyjny, oś podwzgórze-przysadka-nadnercza, Pevisone, podrażnienie błony śluzowej oka, rozstęp skórny, teleangiektazja, triamcynolon, wchłanianie ogólnoustrojowe, zanik skóry, zespół Cushinga - Leksykon leków
Działania niepożądane – Cipronex 0,3% 3 mg/ml
Cyprofloksacyna w postaci kropli do oczu o stężeniu 3 mg/ml (Cipronex 0,3%) jest fluorochinolonowym antybiotykiem stosowanym miejscowo w leczeniu infekcji okulistycznych. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi są uczucie dyskomfortu w oku (około 6% pacjentów), zaburzenia smaku (około 3%) oraz złogi w rogówce (około 3%), które mają charakter łagodny i przemijający. Działania niepożądane klasyfikowane są według częstości występowania: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10000 do <1/1000) oraz bardzo rzadko (<1/10000). Rzadkie reakcje obejmują m.in. nadwrażliwość, bóle głowy, zawroty głowy, uszkodzenia rogówki, światłowstręt, obrzęk powiek, świąd oka, a także zaburzenia żołądkowo-jelitowe i skórne. U pacjentów z owrzodzeniem rogówki może pojawić się biały osad w oku, który ustępuje samoistnie i nie wymaga przerwania terapii.
anafilaksja, biegunka, ból głowy, ból oka, ból ucha, cyprofloksacyna, duszność, dysgusja, dyskomfort oka, fluorochinolon, fotofobia, infekcja oka, kortykosteroid, łzawienie, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, naciek rogówki, niewyraźne widzenie, nieżyt nosa, nudności, obniżenie ostrości wzroku, obrzęk gardła, obrzęk oka, obrzęk powieki, obrzęk spojówki, obrzęk twarzy, omdlenie, owrzodzenie rogówki, parestezja, pokrzywka, przekrwienie oka, punktowe zapalenie rogówki, reakcja fototoksyczna, reakcja nadwrażliwości, świąd oka, tendinopatia, uszkodzenie rogówki, wydzielina oczna, wysypka uogólniona, zapalenie skóry, zapaść sercowo-naczyniowa, zawrót głowy, zerwanie ścięgna, zespół Stevensa-Johnsona, zespół suchego oka, złogi rogówki, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Allergodil 0,5 mg/ml
Allergodil w postaci kropli do oczu (roztwór 0,5 mg/ml chlorowodorku azelastyny) jest wskazany w leczeniu i profilaktyce sezonowego alergicznego zapalenia spojówek u dorosłych oraz dzieci powyżej 4. roku życia, a także w leczeniu całorocznego alergicznego zapalenia spojówek u dorosłych i dzieci powyżej 12 lat. Substancja czynna, chlorowodorek azelastyny, działa przeciwhistaminowo, skutecznie łagodząc objawy takie jak zaczerwienienie, łzawienie, świąd, obrzęk powiek oraz uczucie ciała obcego w oku. Preparat dostarcza 0,015 mg azelastyny na jedną kroplę i jest dostępny w formie klarownego, bezbarwnego roztworu, co minimalizuje ryzyko podrażnień mechanicznych.
całoroczne alergiczne zapalenie spojówek, chlorek benzalkoniowy, chlorowodorek azelastyny, ciało obce w oku, działanie przeciwhistaminowe, kontrola okulistyczna, krople do oczu, łzawienie, obrzęk powiek, podłoże alergiczne, roztocza kurzu domowego, schorzenie powierzchni oka, sezonowe alergiczne zapalenie spojówek, świąd, zaczerwienienie oczu, zarodniki pleśni - Leksykon chorób i schorzeń
Ektropion – Epidemiologia
Ektropion, definiowany jako wywinięcie powieki na zewnątrz, jest istotnym problemem okulistycznym, szczególnie u pacjentów powyżej 60. roku życia, z częstością występowania 2,1% w populacji ogólnej, wzrastającą do 7,6% u osób powyżej 80 lat. Schorzenie to częściej dotyka kobiety (2,4%) niż mężczyzn (1,9%) oraz osoby rasy białej (2,4%) w porównaniu do rasy czarnej (0,8%). Etiologia ektropionu jest głównie inwolucyjna, związana z utratą elastyczności tkanek i osłabieniem mięśni powiekowych w procesie starzenia. Współistniejące choroby, takie jak dysfunkcja gruczołów Meiboma (MGD, występująca u 54% pacjentów okulistycznych), trądzik różowaty, atopowe i łojotokowe zapalenie skóry, cukrzyca, zaćma oraz zespół suchego oka, wykazują statystycznie istotne powiązania z rozwojem ektropionu. Czynniki ryzyka obejmują również urazy powiek, bliznowacenie, noszenie soczewek kontaktowych, ekspozycję na czynniki drażniące oraz zmiany hormonalne, np. w okresie menopauzy.
astygmatyzm, atopowe zapalenie skóry, bliznowacenie spojówki, dysfunkcja gruczołu Meiboma, ektropion, ektropion inwolucyjny, ektropion wrodzony, entropion inwolucyjny, fotofobia, fotokeratitis, jaglica, łojotokowe zapalenie skóry, łzawienie, nieostre widzenie, podrażnienie oka, reakcja alergiczna, Światowa Organizacja Zdrowia, trądzik różowaty, ubytek nabłonka rogówki, unaczynienie rogówki, zaburzenie powieki, zespół suchego oka, zwyrodnienie plamki żółtej - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Allerduo (137 mcg + 50 mcg)/dozę
Preparat Allerduo, będący kombinacją azelastyny chlorowodorku oraz flutykazonu propionianu, wykazuje synergistyczne działanie w leczeniu alergicznego zapalenia błony śluzowej nosa oraz towarzyszącego zapalenia spojówek. Flutykazon propionian, syntetyczny trójfluorowany kortykosteroid, charakteryzuje się 3-5-krotnie silniejszym działaniem przeciwzapalnym niż deksametazon, natomiast azelastyna działa jako silny, długo działający antagonista receptora H1 z właściwościami stabilizującymi mastocyty i hamującymi uwalnianie mediatorów alergicznych (leukotrieny, histamina, PAF, serotonina). Klinicznie istotne zmniejszenie objawów nosowych obserwuje się już po 15 minutach od aplikacji. W badaniach klinicznych stosowanie dawki 1 naciśnięcia do każdego otworu nosowego dwa razy dziennie skutkowało znaczącą redukcją wydzieliny, niedrożności, kichania i świądu nosa oraz objawów ocznych (świąd, łzawienie, zaczerwienienie), co przekładało się na poprawę jakości życia pacjentów ocenianą kwestionariuszem RQLQ.
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, antagonista receptora H1, azelastyny chlorowodorek, czynnik aktywujący płytki krwi, flutykazonu propionian, histamina, kichanie, kortykosteroid trójfluorowany, leukotrieny, łzawienie, naczynioruchowe zapalenie błony śluzowej nosa, niedrożność nosa, przewlekłe alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, receptor glikokortykoidowy, serotonina, stabilizacja mastocytów, swędzenie nosa, świąd, wydzielina z nosa, zaczerwienienie oczu, zapalenie błony śluzowej nosa z zapaleniem spojówek - Leksykon leków
Działania niepożądane – Moxifloxacinum Stulln 5 mg/ml
Moxifloxacinum Stulln to preparat okulistyczny zawierający 5 mg/ml moksyfloksacyny (5,45 mg moksyfloksacyny chlorowodorku), z dawką 160 µg substancji czynnej na kroplę. Profil bezpieczeństwa oparty na badaniach klinicznych u 2252 pacjentów, w tym 1389 z USA i Kanady, 586 z Japonii oraz 277 z Indii, wykazał brak poważnych działań niepożądanych okulistycznych i ogólnoustrojowych. Najczęstsze działania niepożądane to ból i podrażnienie oka (1-2%), głównie łagodne (96%), z jednym przypadkiem przerwania terapii. Inne rzadziej występujące objawy obejmują zmniejszenie hemoglobiny, bóle głowy, parestezje, suchość i zapalenia rogówki, a także reakcje alergiczne, w tym potencjalnie zagrażające życiu reakcje anafilaktyczne, które mogą pojawić się nawet po pierwszej dawce. Klasyfikacja działań niepożądanych obejmuje częstości od bardzo często (≥1/10) do bardzo rzadko (<1/10 000).
alergia oka, aminotransferaza alaninowa, ból głowy, ból oka, choroba rogówki, ciśnienie wewnątrzgałkowe, duszność, fluorochinolon, gammaglutamylotransferaza, hemoglobina, kołatanie serca, kortykosteroid, krwawienie spojówkowe, łzawienie, moksyfloksacyny chlorowodorek, naciek rogówki, nadwrażliwość, nadżerka rogówki, niedrożność dróg oddechowych, nieprawidłowość nabłonka rogówki, niewyraźne widzenie, nudności, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk oka, obrzęk powiek, obrzęk rogówki, obrzęk spojówek, otarcie rogówki, parestezja, podrażnienie oka, pokrzywka, przekrwienie oka, punkcikowate zapalenie rogówki, reakcja anafilaktyczna, rumień, suchość oka, świąd, świąd oka, światłowstręt, układ immunologiczny, wewnętrzne zapalenie oka, wrzodziejące zapalenie rogówki, wymioty, wysypka, zaburzenie smaku, zapalenie powiek, zapalenie rogówki, zapalenie spojówek, zapaść sercowo-naczyniowa, zawrót głowy, zerwanie ścięgna, złóg rogówki, zmętnienie rogówki - Leksykon leków
Przedawkowanie – Tobrosopt 0,3 % 3 mg/ml
Przedawkowanie tobramycyny w postaci kropli do oczu Tobrosopt 0,3% (3 mg/ml) jest zjawiskiem rzadkim i zwykle ogranicza się do miejscowych reakcji ocznych. Objawy kliniczne obejmują punkcikowate zapalenie rogówki, zaczerwienienie spojówek, zwiększone łzawienie, obrzęk powiek oraz świąd powiek, które są typowymi manifestacjami podrażnienia lub reakcji zapalnej. Ze względu na obecność substancji pomocniczych, takich jak benzalkoniowy chlorek (0,1 mg/ml) i kwas borowy (13 mg/ml, co odpowiada 2,27 mg boru/ml), należy uwzględnić ich potencjalny wpływ, zwłaszcza u pacjentów z chorobami współistniejącymi.
biodostępność ogólnoustrojowa, chlorek benzalkoniowy, działanie niepożądane, działanie toksyczne, konsultacja okulistyczna, krople do oczu, kwas borowy, lampa szczelinowa, łzawienie, nabłonek rogówki, obrzęk powieki, podrażnienie rogówki, przekrwienie spojówki, reakcja alergiczna, reakcja oczna, stan zapalny, tobramycyna, zapalenie rogówki punkcikowate - Leksykon substancji czynnych
Kromoglikan disodowy – Działania niepożądane
Kromoglikan disodowy w postaci kropli do oczu (stężenie 20 mg/ml, preparat Vividrin) może wywoływać działania niepożądane o różnej częstości, klasyfikowane zgodnie z MedDRA. Reakcje alergiczne układu immunologicznego występują bardzo rzadko (<1/10 000) i obejmują wysypkę na twarzy, obrzęk okołooczny oraz w skrajnych przypadkach trudności w oddychaniu. W obrębie narządu wzroku rzadko obserwuje się kłucie, pieczenie, uczucie ciała obcego, obrzęk i przekrwienie spojówek (≥1/10 000 do <1/1 000). Częstość nieznana dotyczy podrażnienia, bólu, świądu oka, nasilonego łzawienia, jęczmienia oraz zaburzeń widzenia. Suchość skóry wokół oka również występuje z nieznaną częstością. Substancje konserwujące, takie jak benzalkoniowy chlorek (0,1 mg/ml), mogą powodować uczulenia i podrażnienie kubków smakowych.
ból oka, charakterystyka produktu leczniczego, chlorek benzalkoniowy, ciało obce w oku, duszność, jęczmień, konsultacja okulistyczna, kromoglikan disodowy, łzawienie, nadwrażliwość, obrzęk okołooczny, obrzęk spojówek, personel medyczny, pieczenie oka, podrażnienie oka, przekrwienie spojówek, reakcja alergiczna, suchość skóry, świąd oka, system MedDRA, Urząd Rejestracji Produktów Leczniczych, zaburzenie widzenia, zapalenie gruczołów powiekowych - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Zabak 0,25 mg/ml
Preparat Zabak w postaci kropli do oczu o stężeniu 0,25 mg/ml (wodorofumaran ketotifenu 0,345 mg/ml, co odpowiada 0,25 mg ketotifenu) jest wskazany do objawowego leczenia sezonowego alergicznego zapalenia spojówek. Substancja czynna ketotifen działa jako stabilizator komórek tucznych oraz antagonista receptora histaminowego H₁, co skutkuje redukcją objawów alergicznych takich jak zaczerwienienie, świąd, łzawienie oraz dyskomfort oczu. Preparat jest dostępny w formie klarownego, bezbarwnego do lekko brązowo-żółtego roztworu i przeznaczony jest do miejscowej aplikacji ocznej.
alergen sezonowy, alergen środowiskowy, antagonista receptora histaminowego, aplikacja oczna, ketotifen, krople do oczu, leczenie objawowe, łzawienie, pyłek rośliny, reakcja alergiczna, sezonowe alergiczne zapalenie spojówek, stabilizator komórek tucznych, wodorofumaran ketotifenu, zaczerwienienie oczu - Leksykon chorób i schorzeń
Zapalenie spojówek – Charakterystyka, pielęgnacja i opieka
Zapalenie spojówek (conjunctivitis) to stan zapalny spojówki i wewnętrznej powierzchni powiek, często manifestujący się zaczerwienieniem, obrzękiem, łzawieniem, uczuciem ciała obcego oraz wydzieliną o charakterze śluzowym lub ropnym. Etiologia dzieli się na zakaźną (bakteryjną, wirusową, chlamydiową) oraz niezakaźną (alergiczną, toksyczną, podrażnieniową). Diagnostyka opiera się na szczegółowym wywiadzie (czas trwania, jednostronne/obustronne zajęcie, charakter wydzieliny, objawy towarzyszące) oraz badaniu fizykalnym, w tym ocenie ostrości wzroku i parametrów życiowych. Leczenie zależy od przyczyny: wirusowe zapalenie spojówek jest zwykle samoograniczające, z objawowym stosowaniem zimnych kompresów i sztucznych łez, natomiast bakteryjne wymaga antybiotykoterapii (np. ciprofloksacyna, erytromycyna) przez 7-10 dni, kontynuowanej 2 dni po ustąpieniu wydzieliny. Alergiczne zapalenie spojówek leczy się unikiem alergenów, lekami przeciwhistaminowymi i ewentualnie kortykosteroidami miejscowymi.
acyklowir, alergia oczna, antybiotyk miejscowy, badanie okulistyczne, bakteryjne zapalenie spojówek, fotofobia, infekcja górnych dróg oddechowych, kortykosteroidy, leki przeciwalergiczne, łzawienie, maść antybiotykowa, obrzęk spojówki, ostrość wzroku, przekrwienie spojówki, rogówka, soczewki kontaktowe, spojówka, wirusowe zapalenie spojówek, wydzielina ropna, wydzielina z oka, zakażenie wirusowe, zapalenie spojówek, zmętnienie rogówki - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Oxycodone Molteni
Oksykodon w formie roztworu do wstrzykiwań/infuzji wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ryzyko depresji oddechowej, zwłaszcza w początkowym okresie terapii i przy zwiększaniu dawki. Szczególnie narażone są grupy pacjentów: osoby w podeszłym wieku, z zaburzeniami czynności płuc, wątroby, nerek, endokrynologicznymi (np. obrzęk śluzowaty, niedoczynność tarczycy, choroba Addisona), psychiatrycznymi (psychoza toksyczna), układu moczowo-płciowego (przerost gruczołu krokowego), uzależnieni od alkoholu, z chorobami układu pokarmowego, hemodynamicznymi (niedociśnienie, hipowolemia), z podwyższonym ciśnieniem wewnątrzczaszkowym lub po urazie głowy oraz przy jednoczesnym stosowaniu benzodiazepin, innych depresantów OUN lub inhibitorów MAO. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest porażenna niedrożność jelit, a w okresie okołooperacyjnym należy zachować szczególną ostrożność, zwłaszcza po operacjach jelit, włączając lek dopiero po potwierdzeniu prawidłowej perystaltyki.
alkoholizm, benzodiazepina, ból mięśniowy, ból przewlekły, ból stawowy, choroba Addisona, choroba dróg żółciowych, choroba zapalna jelit, depresja oddechowa, dreszcze, hiperalgezja, hipowolemia, inhibitor MAO, łzawienie, majaczenie alkoholowe, niedociśnienie, niedoczynność tarczycy, niewydolność nadnerczy, obrzęk śluzowaty, palpitacja serca, podwyższone ciśnienie wewnątrzczaszkowe, porażenna niedrożność jelit, przeczulica bólowa, przerost gruczołu krokowego, psychoza toksyczna, skurcz brzucha, tolerancja na lek, uraz głowy, uzależnienie fizyczne, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności płuc, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie endokrynologiczne, zaburzenie hemodynamiczne, zaburzenie psychiatryczne, zapalenie trzustki, zespół odstawienia - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Allertec Effect 20 mg
Bilastyna, substancja czynna leku Allertec Effect, jest długo działającym, selektywnym antagonistą obwodowych receptorów H1 histaminy, bez powinowactwa do receptorów muskarynowych i bez działania sedatywnego. W dawce 20 mg raz na dobę skutecznie łagodzi objawy alergicznego zapalenia błony śluzowej nosa i spojówek (kichanie, wydzielina, świąd i zatkanie nosa, świąd spojówek, łzawienie, zaczerwienienie oczu) oraz przewlekłej pokrzywki idiopatycznej (świąd, liczba i rozmiar bąbli, dyskomfort) przez 24 godziny. Badania kliniczne potwierdziły bezpieczeństwo kardiologiczne bilastyny, bez istotnego wydłużenia odstępu QTc nawet przy dawkach do 200 mg/dobę, oraz brak wpływu na ośrodkowy układ nerwowy i zdolność prowadzenia pojazdów. Profil bezpieczeństwa u osób starszych (≥65 lat) i młodzieży (12-17 lat) jest porównywalny z dorosłymi.
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa i spojówek, alergiczny nieżyt nosa, antagonista histaminy, bąbel pokrzywkowy, bąbel skórny, erytromycyna, histamina, inhibitor glikoproteiny p, ketokonazol, kichanie, lek przeciwhistaminowy, łzawienie, niedrożność nosa, odstęp QTc, ośrodkowy układ nerwowy, przekrwienie spojówek, przewlekła pokrzywka idiopatyczna, receptor H1, receptor muskarynowy, selektywne powinowactwo, senność, sprawność psychomotoryczna, świąd nosa, świąd skóry, świąd spojówek, układ sercowo-naczyniowy, wodnisty wyciek z nosa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Gentamicin WZF 0,3% 3 mg/ml
Gentamicin WZF 0,3% w postaci kropli do oczu może wywoływać głównie miejscowe działania niepożądane, takie jak łzawienie, zaczerwienienie, ból, uczucie pieczenia oraz światłowstręt, które mają charakter przemijający i utrzymują się kilka minut po aplikacji. Istotnym, choć bardzo rzadkim (częstość <1/10 000) powikłaniem jest zwapnienie rogówki, związane z obecnością fosforanów w preparacie (6,33 mg/ml), szczególnie u pacjentów z uszkodzeniem rogówki. Długotrwałe stosowanie może prowadzić do poważniejszych komplikacji, takich jak owrzodzenie rogówki o etiologii grzybiczej lub bakteryjnej, wywołanej szczepami opornymi na gentamycynę, a także reakcje nadwrażliwości, w tym alergie, plamicę małopłytkową oraz zaburzenia neuropsychiatryczne (omamy).
ból oka, chlorek benzalkoniowy, etiologia grzybicza, fosforan, konserwant, łzawienie, ocena okulistyczna, omam, owrzodzenie rogówki, plamica małopłytkowa, podrażnienie powierzchni oka, reakcja alergiczna, struktura oka, światłowstręt, szczep oporny, terapia gentamycyną, uszkodzenie rogówki, zaburzenie neuropsychiatryczne, zaburzenie widzenia, zaczerwienienie oka, zwapnienie rogówki - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lekoklar forte 500 mg
Przedkliniczne badania toksyczności klarytromycyny wykazały, że jej toksyczność jest zależna od dawki i czasu podawania, z wątrobą jako głównym narządem docelowym uszkodzeń, obserwowanych już po 14 dniach u psów i małp. Dawki toksyczne wynosiły około 300 mg/kg mc./dobę, znacznie przekraczając zalecane dawki terapeutyczne u ludzi. Oprócz wątroby, toksyczność dotyczyła także żołądka, grasicy, tkanek limfoidalnych oraz nerek. U psów zaobserwowano działania niepożądane dotyczące narządu wzroku, takie jak zapalenie spojówek i łzawienie przy dawkach terapeutycznych, a przy dawkach 400 mg/kg mc./dobę pojawiło się zmętnienie i obrzęk rogówki. Badania genotoksyczności i mutagenności, zarówno in vitro, jak i in vivo, nie wykazały działania szkodliwego na materiał genetyczny, potwierdzając bezpieczeństwo leku w tym zakresie.
antybiotyk makrolidowy, badanie in vitro, badanie in vivo, działanie embriotoksyczne, działanie nefrotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, erytrocyt, grasica, klarytromycyna, LD50, leukocyt, łzawienie, nefrotoksyczność, obrzęk rogówki, płytka krwi, rozszczep podniebienia, samoistne poronienie, tkanka limfoidalna, toksyczność ostra i przewlekła, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie wątroby, wątroba, zapalenie spojówek, zmętnienie rogówki - Leksykon leków
Działania niepożądane – Oftaquix sine 5 mg/ml
Produkt leczniczy Oftaquix sine zawierający lewofloksacynę 5 mg/ml w postaci kropli do oczu może wywoływać działania niepożądane głównie o charakterze miejscowym, ograniczonym do oka. Najczęściej obserwuje się pieczenie oka, pogorszenie widzenia oraz obecność pasm wydzieliny śluzowej (częstość ≥1/100 do <1/10). Inne objawy to zmatowienie powiek, obrzęk spojówek, odczyn brodawkowaty spojówek, świąd, ból oka, przekrwienie spojówek, światłowstręt oraz łzawienie (częstość ≥1/1 000 do <1/100). Rzadziej występują reakcje alergiczne nie dotyczące oczu (≥1/10 000 do <1/1 000), a bardzo rzadko reakcje anafilaktyczne i obrzęk krtani, które stanowią zagrożenie życia i wymagają natychmiastowej interwencji medycznej. W badaniach klinicznych nie stwierdzono osadów na rogówce po zastosowaniu leku. Profil bezpieczeństwa u dzieci i młodzieży jest porównywalny do dorosłych.
ból głowy, ból oka, fluorochinolon, kortykosteroid, krople do oczu, lewofloksacyna, łzawienie, nieżyt nosa, obrzęk krtani, obrzęk powiek, obrzęk spojówek, odczyn brodawkowaty spojówek, odczyn grudkowy spojówek, Oftaquix sine, osad na rogówce, pieczenie oka, pogorszenie widzenia, produkt leczniczy, przekrwienie spojówek, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja niepożądana, ścięgno Achillesa, suchość oczu, świąd oka, światłowstręt, wydzielina śluzowa, wysypka skórna, zerwanie ścięgna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Clarithromycin Genoptim 500 mg
Przedkliniczne badania toksyczności klarytromycyny obejmowały ocenę ostrej, podostrej i przewlekłej toksyczności, wpływu na rozrodczość, teratogenność oraz mutagenność na różnych gatunkach zwierząt (myszy, szczury, psy, małpy). Dawka śmiertelna (LD50) przekraczała 5 g/kg mc. w toksyczności ostrej. W badaniach podostrych i przewlekłych tolerancja różniła się między gatunkami: naczelne tolerowały 100 mg/kg mc./dobę przez 14 dni i 35 mg/kg mc./dobę przez miesiąc bez działań niepożądanych, szczury tolerowały do 75 mg/kg mc./dobę przez miesiąc, a psy do 50 mg/kg mc./dobę przez 14 dni. Dawki toksyczne wywoływały objawy takie jak wymioty, osłabienie, ślinotok, odwodnienie i zmiany w zachowaniu. U małp podawanie 400 mg/kg mc./dobę przez 28 dni spowodowało śmierć 2/10 zwierząt oraz żółte przebarwienie kału. Głównym narządem uszkodzonym była wątroba, z podwyższeniem enzymów wątrobowych (fosfataza alkaliczna, ALT, AST, γ-GT, dehydrogenaza mleczanowa), które normalizowały się po odstawieniu leku. Inne zmiany narządowe były rzadkie, choć u psów obserwowano zaczerwienienie spojówek i łzawienie, a przy bardzo dużych dawkach zmętnienie i obrzęk rogówki.
aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, badania płodności, cykl rujowy, dawka śmiertelna LD50, dehydrogenaza mleczanowa, działanie mutagenne, działanie niepożądane, działanie teratogenne, fosfataza alkaliczna, gamma-glutamylotransferaza, klarytromycyna, łzawienie, mutagenność, obrzęk rogówki, potencjał teratogenny, rozszczep podniebienia, test Amesa, toksyczność ostra, toksyczność podostra i przewlekła, uszkodzenie wątroby, wczesne poronienie, zaczerwienienie spojówek - Leksykon leków
Działania niepożądane – Moxifloxacinum Stulln 5 mg/ml
Moksyfloksacyna w postaci kropli do oczu (5 mg/ml) była badana klinicznie u 2252 pacjentów, z czego większość (ponad 1900) stosowała lek 3 razy dziennie. Badania obejmowały populacje z USA, Kanady, Japonii i Indii. Nie odnotowano poważnych działań niepożądanych okulistycznych ani ogólnoustrojowych. Najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi były podrażnienie i ból oka, występujące u 1-2% pacjentów, z czego 96% miało charakter łagodny. Działania niepożądane klasyfikowano według częstości występowania, a wśród nich odnotowano m.in. rzadkie zmniejszenie stężenia hemoglobiny, bóle głowy (≥ 0,1%), suchość i przekrwienie oka, a także rzadkie przypadki zwiększenia aktywności aminotransferaz. U pacjentów pediatrycznych profil bezpieczeństwa był podobny do dorosłych, z częstością podrażnienia i bólu oka na poziomie 0,9%.
ból oka, dysgeuzja, fluorochinolon, kołatanie serca, kortykosteroid, krwawienie spojówkowe, łzawienie, moksyfloksacyna, naciek rogówki, nadwrażliwość, nadżerka rogówki, niedokrwistość, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk rogówki, obrzęk spojówek, parestezja, podrażnienie oka, punkcikowate zapalenie rogówki, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, światłowstręt, wewnętrzne zapalenie oka, wrzodziejące zapalenie rogówki, zapalenie powiek, zapalenie rogówki, zapalenie spojówek, zerwanie ścięgna, złogi rogówki, zmętnienie rogówki - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Brofestill 0,9 mg/ml
Lek Brofestill w postaci kropli do oczu (roztwór 0,9 mg/ml bromfenaku sodowego półtorawodnego) jest wskazany do leczenia pooperacyjnego stanu zapalnego gałki ocznej u dorosłych pacjentów po zabiegu fakoemulsyfikacji zaćmy z implantacją soczewki wewnątrzgałkowej. Preparat, dostępny w pojemnikach jednodawkowych, zawiera około 33 µg substancji czynnej w pojedynczej kropli, charakteryzuje się pH 8,1-8,5 oraz osmolalnością 270-330 mOsmol/kg. Brofestill jest stosowany wyłącznie w terapii zapalenia pooperacyjnego, objawiającego się przekrwieniem spojówek, obrzękiem rogówki, bólem, światłowstrętem, łzawieniem oraz obecnością komórek zapalnych lub wysięku w komorze przedniej oka (efekt Tyndalla).
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Ofloxamed 3 mg/ml
Produkt leczniczy Ofloxamed w postaci kropli do oczu zawiera ofloksacynę w stężeniu 3 mg/ml, co odpowiada 0,1 mg substancji czynnej w jednej kropli. Ofloksacyna należy do grupy fluorochinolonów i wykazuje działanie przeciwbakteryjne. Ze względu na miejscowe podanie do oka, wchłanianie ogólnoustrojowe jest ograniczone, co zmniejsza ryzyko wystąpienia ogólnoustrojowych działań niepożądanych, choć nie można ich całkowicie wykluczyć. Działania niepożądane klasyfikuje się według częstości występowania: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000), bardzo rzadko (<1/10 000) oraz częstość nieznana. Najczęściej zgłaszane działania dotyczą narządu wzroku, w tym podrażnienie oka i uczucie dyskomfortu (często), a także rzadziej odkładanie złogów w rogówce (rzadko).
ból oka, duszność, fluorochinolon, fotofobia, łzawienie, nieostre widzenie, nudności, obrzęk gardła, obrzęk języka, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk oka, obrzęk okołooczodołowy, obrzęk twarzy, ofloksacyna, podrażnienie oka, przekrwienie oka, reakcja anafilaktyczna, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, uczucie ciała obcego w oku, wstrząs anafilaktyczny, zapalenie rogówki, zapalenie spojówek, zawroty głowy, zerwanie ścięgna, zespół Stevensa-Johnsona, zespół suchego oka, złogi rogówki - Leksykon chorób i schorzeń
Ektropion – Etiologia i przyczyny
Ektropion, najczęściej dotyczący dolnej powieki, jest schorzeniem okulistycznym charakteryzującym się wywinięciem powieki na zewnątrz, co prowadzi do ekspozycji spojówki i zaburzeń odpływu łez. Etiologia jest wieloczynnikowa, z dominującą rolą procesu starzenia się tkanek powiekowych (ektropion inwolucyjny), porażenia nerwu twarzowego (ektropion porażenny), bliznowacenia po urazach lub zabiegach chirurgicznych (ektropion bliznowaty), obecności guzów (ektropion mechaniczny) oraz rzadkich postaci wrodzonych. Patofizjologicznie dochodzi do osłabienia mięśnia okrężnego oka, rozciągnięcia ścięgien i zwiotczenia tkanek podporowych, co skutkuje odsłonięciem spojówki, łzawieniem (epiphora), podrażnieniem i ryzykiem powikłań takich jak zapalenie spojówki, keratopatia ekspozycyjna czy owrzodzenia rogówki. Częstość występowania ektropionu wzrasta u osób powyżej 60. roku życia, a czynniki ryzyka obejmują także choroby neurologiczne, tarczycy, przewlekłe stany zapalne skóry oraz urazy okolicy oczodołu.
blefaroplastyka, choroba Gravesa-Basedowa, ektropion, ektropion bliznowaty, ektropion inwolucyjny, ektropion mechaniczny, ektropion porażenny, ektropion wrodzony, epifora, kanaliki łzowe, keratopatia ekspozycyjna, lateral tarsal strip, łzawienie, mięsień okrężny oka, owrzodzenie rogówki, porażenie Bella, porażenie nerwu twarzowego, rogówka, tarczka powiekowa, trądzik różowaty, więzadło powiekowe, wywinięcie powieki, zapalenie brzegów powiek, zapalenie rogówki, zespół Downa - Leksykon substancji czynnych
Pilokarpina – Działania niepożądane
Pilocarpina, aktywny składnik preparatu Pilocarpinum WZF 2% (20 mg/ml), stosowanego miejscowo w postaci kropli do oczu, wykazuje działanie miotyczne i parasympatykomimetyczne, co może prowadzić do licznych działań niepożądanych zarówno miejscowych, jak i ogólnoustrojowych. Najczęściej obserwowane objawy okulistyczne to ból, pieczenie, kłucie, światłowstręt, przekrwienie spojówek oraz łzawienie, a także zaburzenia widzenia w słabym oświetleniu i akomodacji (prowadzące do krótkowzroczności). Szczególnie istotne są poważne powikłania okulistyczne, takie jak odwarstwienie siatkówki (zwłaszcza u pacjentów z krótkowzrocznością), krwotoki w ciele szklistym oraz zmętnienie soczewki przy długotrwałym stosowaniu. Pilokarpina może również przenikać do krążenia ogólnego, wywołując objawy ze strony układu nerwowego (bóle głowy, zwłaszcza u młodych pacjentów), sercowo-naczyniowego (bradykardia, niedociśnienie tętnicze), oddechowego (skurcz oskrzeli) oraz pokarmowego (ślinotok, nudności, wymioty, biegunka), a także nadmierne pocenie się.
astma, biegunka, ból głowy, bradykardia, działanie cholinergiczne, hiperhidroza, krótkowzroczność, lek miotyczny, łzawienie, mięsień rzęskowy, niedociśnienie tętnicze, nudności, odwarstwienie siatkówki, parasympatykomimetyk, pilokarpina, POChP, przekrwienie spojówek, skurcz oskrzeli, ślinotok, światłowstręt, układ przywspółczulny, wymioty, zaburzenia akomodacji, zaburzenia widzenia przy słabym oświetleniu, zaćma, zmętnienie soczewki - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Bilastyna Hitaxa 20 mg
Bilastyna, będąca selektywnym antagonistą obwodowych receptorów H1, wykazuje skuteczność w leczeniu alergicznego zapalenia błony śluzowej nosa i spojówek oraz przewlekłej pokrzywki idiopatycznej. Dawka 20 mg podawana raz na dobę przez 14-28 dni u dorosłych i młodzieży skutecznie łagodzi objawy takie jak kichanie, wydzielina z nosa, świąd i zaczerwienienie spojówek oraz zmniejsza intensywność świądu i liczbę bąbli w pokrzywce. Bilastyna zapewnia kontrolę objawów przez 24 godziny, nie wykazuje działania sedatywnego ani wpływu na sprawność psychomotoryczną, co potwierdzają badania kliniczne, w tym testy na zdolność prowadzenia pojazdów. Bezpieczeństwo kardiologiczne leku zostało potwierdzone nawet przy dawkach do 200 mg/dobę, bez istotnego wydłużenia odstępu QTc, także w połączeniu z inhibitorami P-glikoproteiny (ketokonazol, erytromycyna).
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa i spojówek, antagonista receptorów H1, bąbel, bąble pokrzywkowe, bezpieczeństwo kardiologiczne, dyskomfort, ekspozycja ogólnoustrojowa, erytromycyna, inhibitor P-glikoproteiny, jakość snu, ketokonazol, lek przeciwhistaminowy, łzawienie, ośrodkowy układ nerwowy, patofizjologia alergii, przewlekła pokrzywka idiopatyczna, sprawność psychomotoryczna, świąd, układ sercowo-naczyniowy, wydłużenie odstępu QTc, zaczerwienienie oczu, zaczerwienienie skóry, zatkanie nosa - Leksykon substancji czynnych
Pranoprofen – Przeciwwskazania stosowania
Pranoprofen w postaci kropli do oczu Prattack (1 mg/ml) jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub na substancje pomocnicze, takie jak chlorek benzalkoniowy (0,07 mg/ml) oraz bor (3,7 mg/ml). Reakcje nadwrażliwości mogą manifestować się zaczerwienieniem spojówek, świądem, łzawieniem, obrzękiem powiek, pieczeniem oraz pogorszeniem widzenia. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z historią alergii na niesteroidowe leki przeciwzapalne oraz na składniki konserwujące, gdyż chlorek benzalkoniowy może wywoływać podrażnienia i toksyczną keratopatię przy długotrwałym stosowaniu.
chlorek benzalkoniowy, krople do oczu, łzawienie, metoda leczenia, nadwrażliwość na substancję czynną, niesteroidowy lek przeciwzapalny, obrzęk powiek, podrażnienie oka, pranoprofen, Prattack, preparat przeciwzapalny, punktowa keratopatia, reakcja alergiczna, reakcja miejscowa oka, substancja pomocnicza, toksyczna keratopatia wrzodziejąca, zaczerwienienie spojówek - Leksykon leków
Przedawkowanie – Tobrex 3 mg/ml
Przedawkowanie miejscowe produktu leczniczego Tobrex (3 mg/ml tobramycyny, krople do oczu) rzadko prowadzi do poważnych konsekwencji klinicznych ze względu na drogę podania i postać farmaceutyczną. Objawy przedawkowania obejmują miejscowe podrażnienie takie jak punktowe zapalenie rogówki, zaczerwienienie spojówek, nasilone łzawienie, obrzęk i świąd powiek. Substancje pomocnicze, w tym chlorek benzalkoniowy (0,01%, 0,1 mg/ml) oraz kwas borowy (12,4 mg/ml), mogą dodatkowo nasilać objawy podrażnienia. Przypadkowe doustne spożycie zawartości jednej butelki nie powinno wywołać ogólnoustrojowych objawów toksycznych.
aminoglikozyd, chlorek benzalkoniowy, diagnostyka okulistyczna, funkcja nerek, kwas borowy, łzawienie, nabłonek rogówki, nefrotoksyczność, obrzęk powiek, ototoksyczność, podrażnienie miejscowe, powierzchnia oka, przekrwienie spojówek, reakcja zapalna, świąd powiek, tobramycyna, Tobrex, toksyczność ogólnoustrojowa, wchłanianie ogólnoustrojowe, zapalenie rogówki - Leksykon leków
Działania niepożądane – Flucon 1 mg/ml
Fluorometolon w stężeniu 1 mg/ml (Flucon) jest kortykosteroidem stosowanym miejscowo w okulistyce, którego profil działań niepożądanych obejmuje głównie zaburzenia narządu wzroku. Do najważniejszych działań niepożądanych należą: zwiększenie ciśnienia wewnątrzgałkowego (częstość nieznana), które może prowadzić do jaskry posteroidowej, ból oka, podrażnienie, uczucie dyskomfortu i ciała obcego, niewyraźne i nieostre widzenie, przekrwienie oraz nasilone łzawienie. Długotrwałe stosowanie może skutkować poważniejszymi powikłaniami, takimi jak zaćma podtorebkowa, uszkodzenie nerwu wzrokowego, opóźnienie gojenia ran oraz zwiększona podatność na infekcje wtórne bakteryjne, wirusowe lub grzybicze. Ponadto, u pacjentów z chorobami prowadzącymi do ścieńczenia rogówki lub twardówki istnieje ryzyko perforacji, a u osób ze znacznym uszkodzeniem rogówki bardzo rzadko obserwowano zwapnienie rogówki, związane z obecnością fosforanów w składzie leku.
ból oka, ciało obce w oku, ciśnienie wewnątrzgałkowe, dysgezja, fluorometolon, infekcja wtórna, jaskra posteroidowa, kanał nosowo-łzowy, kortykosteroid miejscowy, łzawienie, miejscowe kortykosteroidy, nieostre widzenie, niewyraźne widzenie, opóźnione gojenie ran, perforacja rogówki, perforacja twardówki, podrażnienie oka, przekrwienie oka, ścieńczenie rogówki, ścieńczenie twardówki, steroid oczny, uszkodzenie nerwu wzrokowego, zaburzenie pola widzenia, zaćma podtorebkowa, zakażenie bakteryjne, zakażenie grzybicze, zakażenie wirusowe, zmętnienie soczewki, zwapnienie rogówki - Leksykon leków
Działania niepożądane – Roztwory do testów punktowych –
Podczas wykonywania testów punktowych z użyciem roztworów alergennych mogą wystąpić działania niepożądane o charakterze miejscowym oraz ogólnoustrojowym. Nasilone reakcje miejscowe, takie jak obrzęk, zaczerwienienie i świąd, pojawiają się u pacjentów o dużej wrażliwości i wymagają miejscowego leczenia steroidem lub podania doustnych leków przeciwhistaminowych. Reakcje uogólnione, choć rzadkie, mogą manifestować się pokrzywką, obrzękiem, nieżytem nosa czy łzawieniem i również wymagają podania leków przeciwhistaminowych oraz obserwacji. Szczególną uwagę należy zwrócić na objawy zwiastunowe anafilaksji, takie jak pieczenie, swędzenie i uczucie gorąca w obrębie języka, gardła, dłoni lub podeszw stóp, które mogą pojawić się już kilka sekund lub minut po ekspozycji na alergen i poprzedzać pełnoobjawowy wstrząs anafilaktyczny.
adrenalina, anafilaksja, dyspnea, hipotensja, krem steroidowy, leczenie przeciwwstrząsowe, lek przeciwhistaminowy, łzawienie, nieżyt nosa, objaw zwiastunowy, obrzęk, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, reakcja miejscowa, reakcja późna, reakcja systemowa, reakcja uogólniona, roztwór do testów punktowych, stosunek korzyści do ryzyka, świąd, tachykardia, test punktowy, utrata przytomności, wstrząs anafilaktyczny, zestaw przeciwwstrząsowy - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Loratadyna Galena 10 mg
Loratadyna Galena w dawce 10 mg w formie tabletek jest skutecznym lekiem przeciwhistaminowym stosowanym w leczeniu sezonowego i całorocznego alergicznego zapalenia błony śluzowej nosa oraz przewlekłej pokrzywki idiopatycznej. Tabletki są białe, okrągłe, z linią podziału umożliwiającą podział na połowy, co pozwala na elastyczne dostosowanie dawki. Standardowa dawka to 10 mg raz na dobę, podawana niezależnie od posiłków. Wskazania obejmują objawy takie jak wodnisty wyciek z nosa, kichanie, świąd nosa, uczucie zatkania nosa, łzawienie i zaczerwienienie spojówek w alergicznym zapaleniu błony śluzowej nosa oraz swędzące bąble pokrzywkowe, obrzęk naczynioruchowy i uporczywy świąd skóry w przewlekłej pokrzywce idiopatycznej. Leczenie powinno być dostosowane do nasilenia objawów i trwałości choroby, z możliwością długotrwałego stosowania w przypadku całorocznego zapalenia błony śluzowej nosa oraz indywidualnej oceny w pokrzywce.
alergen, alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, bąbel pokrzywkowy, całoroczne alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, katar sienny, loratadyna, łzawienie, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk skóry, preparat przeciwhistaminowy, przewlekła pokrzywka idiopatyczna, roztocza kurzu domowego, sezonowe alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, świąd nosa, świąd oczu, świąd skóry, wodnisty wyciek z nosa, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaczerwienienie skóry, zaczerwienienie spojówek - Leksykon substancji czynnych
Epinastyna – Wskazania do stosowania
Epinastyna, dostępna w postaci kropli do oczu o stężeniu 0,5 mg/ml chlorowodorku epinastyny (0,436 mg czystej substancji czynnej), jest stosowana w leczeniu objawów sezonowego alergicznego zapalenia spojówek. Preparat Relestat, będący przezroczystym, bezbarwnym i jałowym roztworem, wykazuje działanie przeciwalergiczne, łagodząc takie symptomy jak przekrwienie spojówek, świąd, łzawienie oraz obrzęk powiek. W skład preparatu wchodzą również substancje pomocnicze o potencjalnym znaczeniu klinicznym, w tym chlorek benzalkoniowy (0,1 mg/ml) jako konserwant oraz fosforany (4,75 mg/ml) pełniące funkcję buforu, co należy uwzględnić przy doborze terapii u pacjentów z nadwrażliwościami lub innymi przeciwwskazaniami.
alergen sezonowy, alergia sezonowa, bufor, chlorek benzalkoniowy, chlorowodorek epinastyny, epinastyna, fosforany, konserwant, łzawienie, obrzęk powiek, przekrwienie spojówek, pyłki roślin, schorzenie immunologiczne, sezonowe alergiczne zapalenie spojówek, substancja czynna, świąd, właściwości przeciwalergiczne - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Clatra 2,5 mg/ml
Bilastyna, składnik aktywny leku Clatra (2,5 mg/ml, roztwór doustny), jest długo działającym, selektywnym antagonistą obwodowych receptorów H1, bez powinowactwa do receptorów muskarynowych i bez działania uspokajającego. W dawce 20 mg raz na dobę wykazuje skuteczność w łagodzeniu objawów alergicznego zapalenia błony śluzowej nosa i spojówek (kichanie, wodnisty katar, świąd, zatkanie nosa, świąd i zaczerwienienie oczu, łzawienie) oraz przewlekłej pokrzywki idiopatycznej (świąd, liczba i rozmiar bąbli) u dorosłych i młodzieży. Efekt działania utrzymuje się przez 24 godziny, co umożliwia wygodne dawkowanie raz na dobę. Ekstrapolacja skuteczności na dzieci w wieku 6-11 lat (dawka 10 mg) jest uzasadniona równoważną ekspozycją farmakokinetyczną i podobną patofizjologią chorób alergicznych w różnych grupach wiekowych.
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa i spojówek, alergiczny nieżyt nosa sezonowy i całoroczny, antagonista receptorów H1, bąble pokrzywkowe, bilastyna, erytromycyna, Europejska Agencja Leków, inhibitor glikoproteiny p, intensywność świądu, ketokonazol, kichanie, lek przeciwhistaminowy, łzawienie, niedrożność nosa, ośrodkowy układ nerwowy, Paediatric Sleep Questionnaire, pokrzywka, przekrwienie spojówek, przewlekła pokrzywka idiopatyczna, senność, sprawność psychomotoryczna, świąd, świąd oczu, układ sercowo-naczyniowy, wydłużenie odstępu QTc, wydzielina z nosa - Leksykon substancji czynnych
Wyciąg alergenów z pyłków traw – Właściwości farmakodynamiczne
Oralair to standaryzowany wyciąg alergenów z pyłków pięciu gatunków traw (Dactylis glomerata, Anthoxanthum odoratum, Lolium perenne, Poa pratensis, Phleum pratense) o stężeniu 300 IR/dobę, stosowany w immunoterapii podjęzykowej pacjentów z sezonowym alergicznym nieżytem nosa i/lub zapaleniem spojówek zależnym od swoistych IgE. Standaryzacja w jednostkach IR (Indeks Reaktywności) opiera się na reakcji skórnej o średnicy 7 mm przy 100 IR/ml. Mechanizm działania polega na indukcji specyficznej odpowiedzi immunologicznej, w tym wzroście swoistych IgG, choć pełny mechanizm kliniczny nie jest jeszcze w pełni poznany. Oralair wykazuje istotną skuteczność kliniczną potwierdzoną w badaniach randomizowanych, podwójnie ślepych z kontrolą placebo, obejmujących dorosłych i dzieci (5-17 lat), gdzie dawka 300 IR/dobę wykazała optymalny profil skuteczności i bezpieczeństwa.
alergiczny nieżyt nosa, farmakoterapia, immunoterapia, kichanie, kontrola objawów alergicznych, kortykosteroid donosowy, kortykosteroid doustny, kwestionariusz RQLQ, lek doraźny, lek przeciwhistaminowy, łzawienie, metoda podwójnie ślepej próby, niedrożność nosa, objawy alergiczne, ocena objawów, punktowy test skórny, pyłek trawy, RTSS, sezon pylenia, sezonowy alergiczny nieżyt nosa, swędzenie nosa, swędzenie oczu, swoista immunoterapia, swoiste IgE, swoiste IgG, układ immunologiczny, wyciąg alergenów z pyłków traw, wysięk z nosa, zapalenie błony śluzowej nosa i spojówek, zapalenie spojówek - Leksykon chorób i schorzeń
Zaczerwienienie oka – Charakterystyka, pielęgnacja i opieka
Zaczerwienienie oka jest objawem zapalenia obejmującym przekrwienie i poszerzenie naczyń krwionośnych spojówki, rogówki, tęczówki lub twardówki. Najczęstszą przyczyną jest zapalenie spojówek (wirusowe, bakteryjne, alergiczne lub chemiczne), ale należy rozważyć także blepharitis, ciało obce, wylew podspojówkowy, zapalenie rogówki, tęczówki, twardówki, jaskrę zamykającego się kąta oraz zespół suchego oka. Objawy towarzyszące obejmują ból, światłowstręt, wydzielinę (wodnistą lub ropną), obrzęk powiek i zaburzenia widzenia. Diagnostyka powinna obejmować szczegółowy wywiad (czas trwania, lokalizacja, objawy towarzyszące, stosowanie soczewek kontaktowych) oraz badanie ostrości wzroku, ocenę źrenic, komory przedniej i powiek przy użyciu lampy szczelinowej. Objawy alarmowe wymagające pilnej konsultacji okulistycznej to m.in. silny ból, utrata widzenia, obfita ropna wydzielina, zniekształcenie źrenicy i intensywne zaczerwienienie lub obrzęk.
alergiczne zapalenie spojówek, badanie źrenicy, blepharitis, bolesność oka, ciało obce, czerwone oko, jaskra zamykającego się kąta, krople antybiotykowe, lek przeciwhistaminowy, łzawienie, miejscowy steroid, niesteroidowy lek przeciwzapalny, obrzęk powiek, ostrość wzroku, otarcie rogówki, pieczenie oczu, przekrwienie naczyń krwionośnych, ropna wydzielina, środek cykloplegiczny, stan zapalny oka, światłowstręt, sztuczne łzy, wylew podspojówkowy, zaczerwienienie oka, zapalenie błony naczyniowej, zapalenie brzegów powiek, zapalenie nadtwardówki, zapalenie rogówki, zapalenie spojówek, zapalenie spojówki, zapalenie tęczówki, zapalenie twardówki, zespół suchego oka, zniekształcenie źrenicy - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Ofloxamed 3 mg/ml
Produkt leczniczy Ofloxamed, zawierający ofloksacynę w stężeniu 3 mg/ml (0,1 mg ofloksacyny w pojedynczej kropli), jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na ofloksacynę, inne chinolony oraz substancje pomocnicze, w tym chlorek benzalkoniowy (0,025 mg/ml). Ze względu na ryzyko reakcji alergicznych, szczególnie krzyżowych w obrębie fluorochinolonów (np. cyprofloksacyna, lewofloksacyna, moksifloksacyna, norfloksacyna), konieczne jest dokładne zebranie wywiadu alergologicznego przed rozpoczęciem terapii. Preparat ma pH 6,2–6,7 i osmolalność 280–340 mOsmol/kg, co jest istotne przy ocenie tolerancji u pacjentów wrażliwych na składniki roztworu.
chlorek benzalkoniowy, cyprofloksacyna, fluorochinolon, krople do oczu, lek przeciwbakteryjny, lewofloksacyna, łzawienie, moksifloksacyna, nadwrażliwość na chinolony, nadwrażliwość na substancję czynną, nadwrażliwość na substancję pomocniczą, norfloksacyna, objaw nadwrażliwości, obrzęk powiek, ofloksacyna, Ofloxamed, opcja terapeutyczna, reakcja alergiczna, reakcja krzyżowa, wywiad alergologiczny - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Adablix 20 mg
Bilastyna, lek przeciwhistaminowy z grupy R06AX29, wykazuje selektywne powinowactwo do obwodowych receptorów H1, bez działania sedatywnego i muskarynowego. Dawka terapeutyczna 20 mg raz na dobę skutecznie łagodzi objawy alergicznego zapalenia błony śluzowej nosa i spojówek (kichanie, wydzielina, świąd, zaczerwienienie) oraz przewlekłej idiopatycznej pokrzywki (świąd, bąble, dyskomfort) przez 24 godziny. Badania kliniczne potwierdziły jej bezpieczeństwo kardiologiczne, nawet przy dawkach do 200 mg/dobę, bez istotnego wpływu na odstęp QTc czy funkcje sercowo-naczyniowe, także w połączeniu z inhibitorami P-glikoproteiny (ketokonazol, erytromycyna). Profil bezpieczeństwa w zakresie ośrodkowego układu nerwowego jest porównywalny z placebo, bez sedacji i zaburzeń psychomotorycznych, co potwierdzają badania u osób dorosłych i starszych (≥ 65 lat).
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa i spojówek, bąble pokrzywkowe, bilastyna, działanie uspokajające, erytromycyna, inhibitor P-glikoproteiny, ketokonazol, kichanie, lek przeciwhistaminowy, łzawienie, odcinek QTc, odstęp QTc, parametry elektrokardiograficzne, pokrzywka, przekrwienie spojówek, przewlekła idiopatyczna pokrzywka, receptor H1, świąd skóry, świąd spojówek, wydzielina z nosa - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Deslodyna 5 mg
Deslodyna, zawierająca 5 mg desloratadyny w formie tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej, jest lekiem przeciwhistaminowym II generacji stosowanym u dorosłych oraz młodzieży powyżej 12 roku życia w leczeniu objawowym alergicznego zapalenia błony śluzowej nosa (sezonowego i całorocznego) oraz pokrzywki (ostrej i przewlekłej idiopatycznej). Lek skutecznie łagodzi objawy takie jak wodnisty wyciek z nosa, uczucie zatkania, kichanie, świąd nosa, zaczerwienienie i łzawienie oczu, a także świąd, bąble, zaczerwienienie i obrzęk skóry. Nie jest wskazany do stosowania u dzieci poniżej 12 roku życia.
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, alergiczny nieżyt nosa, alkohol benzylowy, aspartam, bąbel pokrzywkowy, całoroczny alergiczny nieżyt nosa, desloratadyna, dysfagia, fenyloketonuria, glikol propylenowy, lek przeciwhistaminowy, łzawienie, mannitol, obrzęk skóry, pokrzywka, pokrzywka ostra, pokrzywka przewlekła idiopatyczna, schorzenie alergiczne, sezonowy alergiczny nieżyt nosa, środek przeczyszczający, świąd nosa, świąd oczu, świąd skóry, tabletka ulegająca rozpadowi w jamie ustnej, wodnisty wyciek z nosa, zaczerwienienie skóry, zatkanie nosa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Tetana Pro nie mniej niż 40 j.m. toksoidu tężcowego/0,5 ml; 1 dawka (0,5 ml)
Szczepionka Tetana PRO zawiera toksoid tężcowy w dawce 0,5 ml, zawierający nie mniej niż 40 jednostek międzynarodowych, adsorbowany na wodorotlenku glinu. W badaniach klinicznych oraz w monitorowaniu po wprowadzeniu do obrotu odnotowano różnorodne działania niepożądane o zróżnicowanej częstości występowania. Najczęstsze objawy miejscowe to ból w miejscu podania (bardzo często, ≥1/10), zaczerwienienie, opuchlizna, stwardnienie i ucieplenie (często, ≥1/100 do <1/10). Wśród działań ogólnoustrojowych często obserwuje się osłabienie, a z nieznaną częstością gorączkę, dreszcze, stan podgorączkowy, nadpotliwość i złe samopoczucie, które zwykle ustępują w ciągu 24-48 godzin. Reakcje immunologiczne obejmują rzadkie przypadki wstrząsu anafilaktycznego oraz inne reakcje nadwrażliwości, takie jak nieżyt nosa czy pokrzywka. W układzie nerwowym często występuje ból głowy, a z nieznaną częstością epizody hipotoniczno-hiporeaktywne, omdlenia i drżenia.
adiuwant, ból stawu, epizod hipotoniczno-hiporeaktywny, krwiak, łzawienie, małopłytkowość, naciek limfatyczny, nadpotliwość, nadwrażliwość, nadwrażliwość na glin, niedociśnienie, niewydolność nerek, nieżyt nosa, nudności, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk Quinckego, pokrzywka, ropień aseptyczny, rumień, rumień guzowaty, sinica, stan podgorączkowy, szum w uszach, toksoid tężcowy, upośledzenie słuchu, utrata świadomości, węzły chłonne, wodorotlenek glinu, wstrząs anafilaktyczny, wybroczyna, wyprysk, zaburzenie mięśniowo-szkieletowe, zaburzenie oka, zaburzenie przewodu pokarmowego, ziarniniak podskórny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Trusopt 20 mg/ml
Produkt leczniczy Trusopt, zawierający chlorowodorek dorzolamidu 20 mg/ml w postaci kropli do oczu, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, z których najczęstsze dotyczą narządu wzroku. Bardzo często obserwuje się pieczenie i kłucie bezpośrednio po aplikacji, a często powierzchniowe punktowate zapalenie rogówki, łzawienie, zapalenie spojówek i powiek, swędzenie oraz niewyraźne widzenie. Niezbyt często występuje zapalenie tęczówki i ciała rzęskowego, a rzadko podrażnienie powiek, przemijająca krótkowzroczność oraz odwarstwienie naczyniówki po zabiegach filtracyjnych. W zakresie układu nerwowego często zgłaszany jest ból głowy, a rzadziej zawroty głowy i parestezje. Działania niepożądane ze strony układu sercowo-naczyniowego, takie jak kołatanie serca, częstoskurcz i nadciśnienie tętnicze, mają częstość nieznaną. Ponadto, często występują nudności i gorzki smak w ustach, a rzadko podrażnienie gardła i suchość w jamie ustnej.
ból głowy, chlorowodorek dorzolamidu, ciężka skórna reakcja niepożądana, częstoskurcz, duszność, gorzki smak w ustach, kamica moczowa, kołatanie serca, kontaktowe zapalenie skóry, krople do oczu, krwawienie z nosa, lek beta-adrenolityczny, łzawienie, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, nadciśnienie tętnicze, niewyraźne widzenie, nudności, obrzęk naczynioruchowy, odwarstwienie naczyniówki, parestezje, pieczenie i kłucie, podrażnienie gardła, podrażnienie powiek, pokrzywka, przemijająca krótkowzroczność, skurcz oskrzeli, suchość w jamie ustnej, swędzenie oczu, świąd, zabieg filtracyjny, zabieg przeciwjaskrowy, zaburzenia elektrolitowe, zapalenie powiek, zapalenie spojówek, zapalenie tęczówki i ciała rzęskowego, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Actikerall (5 mg + 100 mg)/g
Produkt leczniczy Actikerall, zawierający fluorouracyl (5 mg/g) oraz kwas salicylowy (100 mg/g), stosowany w terapii rogowacenia słonecznego, charakteryzuje się specyficznym profilem działań niepożądanych wynikającym z farmakologii obu substancji czynnych. Najczęściej obserwowane są reakcje miejscowe o charakterze zapalnym i podrażnieniowym, takie jak rumień, świąd, ból, złuszczanie się skóry oraz nadżerki w miejscu aplikacji. Działania te są spodziewane i wynikają z silnego działania zmiękczającego warstwę rogową naskórka oraz właściwości keratolitycznych kwasu salicylowego. W przypadku nasilonych objawów zaleca się zmniejszenie częstości stosowania preparatu, a w przypadku krwawienia – przerwanie terapii do czasu ustąpienia objawów. Zwiększenie powierzchni aplikacji do 25 cm² może zwiększyć częstość występowania cięższych reakcji, takich jak owrzodzenia, obrzęk czy strupy.
ból głowy, działanie niepożądane, fluorouracyl, krwawienie, kwas salicylowy, łzawienie, nadżerka, obrzęk, owrzodzenie, reakcja alergiczna kontaktowa, reakcja miejscowa, rogowacenie słoneczne, rumień, stan zapalny, strup, suchość oka, terminologia MedDRA, warstwa rogowa naskórka, zapalenie skóry, złuszczanie skóry - Leksykon leków
Działania niepożądane – Vidisic 2 mg/g
Analiza działań niepożądanych leku Vidisic (karbomer 2 mg/g) w formie żelu do oczu wykazała, że wszystkie zgłaszane reakcje dotyczą układu wzrokowego i występują bardzo rzadko (<1/10 000). Do najczęstszych objawów należą pieczenie, zaczerwienienie, świąd, uczucie obecności ciała obcego oraz lepkość w oku, co jest związane z fizykochemicznymi właściwościami preparatu, w tym wysoką lepkością żelu (40 000-60 000 mPa·s). Bardziej poważne reakcje, takie jak wyprysk na powiece, olbrzymiobrodawkowe zapalenie spojówek czy powierzchniowe punktowe zapalenie rogówki, są również bardzo rzadkie i najczęściej wynikają z reakcji alergicznych lub toksycznego działania substancji konserwującej – cetrymidu. Niewyraźne widzenie jest przejściowe i związane z lepkością preparatu.
cetrymid, ciało obce w oku, karbomer, lepkość preparatu, łzawienie, MedDRA, monitorowanie działań niepożądanych, niewyraźne widzenie, olbrzymiobrodawkowe zapalenie spojówek, pediatria, pieczenie oczu, przekrwienie spojówki, punktowe zapalenie rogówki, reakcja alergiczna, świąd oczu, uszkodzenie rogówki, wyprysk powiek, zaczerwienienie oczu, zapalenie spojówki, żel do oczu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Clarithromycin hameln 500 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne klarytromycyny wykazały, że głównym narządem docelowym toksyczności jest wątroba, z uszkodzeniami obserwowanymi już po 14 dniach ekspozycji u psów i małp przy dawkach 300 mg/kg/dobę, znacznie przekraczających dawki terapeutyczne stosowane u ludzi. Dodatkowo, toksyczność dotyczyła także żołądka, tkanek limfoidalnych oraz nerek. W zakresie toksyczności ocznej, uszkodzenia spojówek i łzawienie pojawiły się u psów przy dawkach zbliżonych do terapeutycznych, natomiast zmętnienie rogówki i obrzęk występowały przy dawkach 400 mg/kg/dobę u psów i małp. Badania genotoksyczności nie wykazały działania mutagennego ani genotoksycznego klarytromycyny. W badaniach reprodukcyjnych u królików i małp zaobserwowano zwiększoną częstość samoistnych poronień przy dawkach 2- i 10-krotnie wyższych od klinicznych, związanych z toksycznością matczyną. U szczurów dawka 150 mg/kg/dobę indukowała wady układu sercowo-naczyniowego, a u myszy przy dawce 70-krotnie wyższej od klinicznej stwierdzono rozszczep podniebienia (3-30%).
biała krwinka, czerwona krwinka, dawka śmiertelna, dawka terapeutyczna, działanie embriotoksyczne, działanie genotoksyczne, działanie kancerogenne, działanie teratogenne, efekt toksyczny, erytrocyt, LD50, leukocyt, łzawienie, nefrotoksyczność, parametr hematologiczny, płytka krwi, potencjał mutagenny, rozszczep podniebienia, samoistne poronienie, tkanka limfoidalna, toksyczność matczyna, toksyczność zależna od dawki, toksyczny wpływ na reprodukcję, uszkodzenie spojówki, wada rozwojowa układu sercowo-naczyniowego, zmętnienie rogówki - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Dicortineff (2 500 j.m. + 25 j.m. + 1 mg)/ml
Dicortineff, stosowany w formie kropli do oczu i uszu, zawiera 2500 j.m. neomycyny (siarczan), 25 j.m. gramicydyny oraz 1 mg fludrokortyzonu octanu na mililitr, a także 0,1 mg/ml chlorku benzalkoniowego jako substancji pomocniczej. Preparat może wywoływać przemijające zaburzenia widzenia, takie jak nieostre widzenie, rozmazany obraz, podrażnienie spojówki lub rogówki oraz efekt olśnienia, co bezpośrednio wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługi maszyn. Mechanizm tych zaburzeń wynika z obecności kropli na powierzchni oka, zmiany refrakcji oraz miejscowego podrażnienia, co może skutkować czasową utratą ostrości wzroku i zwiększoną wrażliwością na światło.
chlorek benzalkoniowy, Dicortineff, film łzowy, fludrokortyzon, fotofobia, gramicydyna, koordynacja wzrokowo-ruchowa, łzawienie, neomycyna, nieostre widzenie, niewyraźne widzenie, podrażnienie rogówki, podrażnienie spojówki, przemijające zaburzenie widzenia, rozmazane widzenie, zaburzenie widzenia, zaburzenie wzrokowe, zawiesina oczna - Leksykon substancji czynnych
Sulfacetamid – Działania niepożądane
Sulfacetamid stosowany w okulistyce, głównie w formie kropli do oczu o stężeniu 10% (100 mg/ml), może wywoływać liczne działania niepożądane, głównie miejscowe. Najczęściej obserwuje się łzawienie, pieczenie, kłucie, przekrwienie i zapalenie spojówek, a także przejściowe niewyraźne widzenie i ból w okolicy oka. Objawy te pojawiają się bezpośrednio po aplikacji i mają zwykle charakter przemijający. Rzadziej występują reakcje nadwrażliwości, takie jak obrzęk powiek, rumień wielopostaciowy, wysypka skórna czy świąd, które wymagają natychmiastowego przerwania terapii i konsultacji specjalistycznej. Długotrwałe stosowanie sulfacetamidu niesie ryzyko poważnych powikłań, w tym grzybiczego lub bakteryjnego owrzodzenia rogówki, co może prowadzić do trwałych zaburzeń widzenia i wymaga regularnego monitorowania pacjentów.
astygmatyzm nieregularny, bakterie oporne, bliznowacenie rogówki, ból oka, krople do oczu, łzawienie, niewyraźne widzenie, obrzęk powiek, owrzodzenie rogówki, perforacja gałki ocznej, pieczenie oka, przekrwienie spojówek, przewlekłe zapalenie spojówek, reakcja nadwrażliwości, rumień wielopostaciowy, sulfacetamid, świąd, toksyczna nekroliza naskórka, wysypka skórna, zapalenie spojówek, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon substancji czynnych
Wyciąg alergenowy pyłku trawy z tymotki łąkowej – Działania niepożądane
Wyciąg alergenowy pyłku trawy z tymotki łąkowej (Phleum pratense) w dawce 75 000 SQ-T, stosowany w preparacie Grazax, jest efektywnym środkiem immunoterapii alergenowej, jednak wiąże się z ryzykiem wystąpienia miejscowych reakcji alergicznych o nasileniu od łagodnego do umiarkowanego, najczęściej w początkowym okresie terapii. Objawy te, takie jak świąd jamy ustnej, podrażnienie gardła i obrzęk jamy ustnej, pojawiają się zwykle w ciągu 5 minut po podaniu i ustępują samoistnie w ciągu kilku minut do kilku godzin. Wśród działań niepożądanych obserwuje się także reakcje ogólnoustrojowe, w tym rzadkie, ale potencjalnie zagrażające życiu reakcje anafilaktyczne, w tym wstrząs anafilaktyczny, co wymaga rozpoczęcia terapii pod ścisłą kontrolą lekarza oraz stałej czujności przez cały okres leczenia. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów ze współistniejącą astmą oskrzelową, u których ryzyko skurczu oskrzeli jest zwiększone i może wymagać natychmiastowej interwencji medycznej.
astma, choroba refluksowa przełyku, duszność, dysfagia, dysfonia, eozynofilowe zapalenie przełyku, immunoterapia alergenowa, kołatanie serca, łzawienie, miejscowa reakcja alergiczna, niestrawność, niewydolność oddechowa, obrzęk jamy ustnej, obrzęk krtani, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk oczu, ogólnoustrojowa reakcja alergiczna, owrzodzenie jamy ustnej, parestezja, Phleum pratense, podrażnienie gardła, pokrzywka, przekrwienie oczu, reakcja anafilaktyczna, rumień, sezonowy nieżyt nosa, skurcz oskrzeli, świąd jamy ustnej, świąd oczu, tracheotomia, wstrząs anafilaktyczny, wyciąg alergenowy pyłku trawy, zaburzenia smaku, zapalenie jamy ustnej, zapalenie języka, zapalenie spojówek, zapalenie warg, zapalenie żołądka - Leksykon chorób i schorzeń
Niedrożność kanalika łzowego – Charakterystyka, pielęgnacja i opieka
Niedrożność kanalika łzowego (nasolacrimal duct obstruction) to stan charakteryzujący się częściowym lub całkowitym zablokowaniem odpływu łez z oka do jamy nosowej, co prowadzi do ich zalegania i objawów takich jak nadmierne łzawienie, wydzielina (biaława lub żółta), zaczerwienienie spojówki, nawracające infekcje oraz obrzęk w wewnętrznym kąciku oka. U niemowląt najczęstszą przyczyną jest niedrożność wrodzona spowodowana niecałkowitym otwarciem błony w przewodzie nosowo-łzowym, natomiast u dorosłych etiologia obejmuje urazy, przewlekłe zapalenia, infekcje, guzy lub powikłania po chemioterapii i radioterapii. Diagnostyka i leczenie obejmują higienę oka, masaż woreczka łzowego (3-5 ucisków, 2-3 razy dziennie), stosowanie antybiotyków w przypadku infekcji oraz, w przypadku braku poprawy, procedury inwazyjne takie jak sondowanie (skuteczność 80-95%), balonowa dylatacja, intubacja czy dacryocystorhinostomia (DCR) z efektywnością około 90% u dorosłych. Po zabiegach konieczna jest odpowiednia opieka pooperacyjna, w tym stosowanie kropli, unikanie pocierania oczu i monitorowanie objawów infekcji.
antybiotyk doustny, antybiotyk dożylny, chemioterapia, dacryocystitis, dacryocystorhinostomia, drenaż chirurgiczny, dylatacja balonowa, krople antybiotykowe, łzawienie, maść antybiotykowa, niedrożność kanalika łzowego, niedrożność przewodu nosowo-łzowego, okulista dziecięcy, otolaryngolog, pielęgniarka okulistyczna, przewód nosowo-łzowy, punkt łzowy, radioterapia, różowe oko, soczewka kontaktowa, sól fizjologiczna, stan zapalny, stentowanie, strupienie powiek, układ odprowadzający łzy, wydzielina ropna, zapalenie oka, zapalenie spojówek, zapalenie woreczka łzowego