interakcja farmakokinetyczna
Interakcja farmakokinetyczna to rodzaj interakcji lekowej, w której jeden lek wpływa na procesy farmakokinetyczne drugiego leku. Procesy te obejmują wchłanianie, dystrybucję, metabolizm oraz wydalanie substancji czynnej z organizmu, co może prowadzić do zmiany stężenia leku we krwi i jego działania terapeutycznego.
Najczęstszym mechanizmem interakcji farmakokinetycznych jest wpływ na aktywność enzymów cytochromu P450, odpowiedzialnych za metabolizm wielu leków. Inhibitory tych enzymów (np. ketokonazol, erytromycyna) mogą zwiększać stężenie i nasilać działanie innych leków, podczas gdy induktory (np. rifampicyna, dziurawiec) mogą obniżać ich stężenie i osłabiać efekt terapeutyczny.
Interakcje farmakokinetyczne mogą również dotyczyć białek transportowych (np. glikoproteiny P), wiązania z białkami osocza, zmian pH żołądka wpływających na wchłanianie leków, a także konkurencji o mechanizmy wydalania nerkowego. Monitorowanie tego typu interakcji jest kluczowym elementem bezpiecznej farmakoterapii, szczególnie u pacjentów stosujących politerapię.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przeciwwskazania – Warfin 3 mg
Warfin, zawierający warfarynę sodową w dawkach 3 mg i 5 mg, jest lekiem przeciwzakrzepowym o licznych bezwzględnych przeciwwskazaniach, które należy uwzględnić przed rozpoczęciem terapii. Stosowanie warfaryny jest przeciwwskazane w pierwszym trymestrze ciąży oraz w ostatnich czterech tygodniach ciąży ze względu na ryzyko teratogenności i krwawień okołoporodowych. Ponadto, lek nie powinien być stosowany u pacjentów z chorobą von Willebranda, hemofilią, małopłytkowością, zaburzeniami czynności płytek, ciężką niewydolnością lub marskością wątroby, niekontrolowanym nadciśnieniem tętniczym, infekcyjnym zapaleniem wsierdzia, wysiękiem osierdziowym, a także u osób z ostatnio przebytym krwawieniem wewnątrzczaszkowym, tętniakami mózgowymi, po zabiegach neurochirurgicznych lub okulistycznych oraz u pacjentów z tendencją do upadków. Warfin jest także przeciwwskazany u pacjentów z historią krwawień z przewodu pokarmowego lub dróg moczowych, chorobami nowotworowymi tych układów, a także u osób z zaburzeniami psychicznymi (otępienie, psychozy), alkoholizmem oraz nadwrażliwością na warfarynę lub substancje pomocnicze, w tym laktozę jednowodną (85,1 mg w tabletce 3 mg i 84,6 mg w tabletce 5 mg).
alkoholizm, choroba Parkinsona, choroba von Willebranda, dysfagia, dziurawiec zwyczajny, hemofilia, infekcyjne zapalenie wsierdzia, interakcja farmakokinetyczna, krwawienie wewnątrzczaszkowe, lek przeciwzakrzepowy, małopłytkowość, marskość wątroby, monitorowanie INR, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na substancję czynną, neuropatia obwodowa, niewydolność wątroby, ośrodkowy układ nerwowy, otępienie, pierwszy trymestr ciąży, powikłanie krwotoczne, psychoza, tętniak tętnicy mózgowej, warfaryna sodowa, wysięk osierdziowy, zaburzenia czynności płytek krwi, zapalenie uchyłka - Leksykon leków
Interakcje leku – Kastel 20 mg + 10 mg
Produkt leczniczy Kastel, zawierający rozuwastatynę i ramipryl, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mogą znacząco wpływać na bezpieczeństwo i skuteczność terapii. Rozuwastatyna jest substratem transporterów OATP1B1 i BCRP, a inhibitory tych białek, takie jak cyklosporyna, powodują nawet 7-krotne zwiększenie AUC rozuwastatyny, co jest przeciwwskazaniem do jednoczesnego stosowania. Inhibitory proteazy (np. atazanawir/rytonawir) zwiększają ekspozycję na rozuwastatynę 3-7-krotnie, wymagając modyfikacji dawki. Gemfibrozyl podwaja Cmax i AUC rozuwastatyny, zwiększając ryzyko miopatii, podobnie jak kwas fusydowy, który wymaga przerwania terapii rozuwastatyną. Interakcje z innymi lekami, takimi jak tikagrelor, antagoniści witaminy K, doustne środki antykoncepcyjne, sole potasu, NLPZ czy inhibitory mTOR, również wymagają monitorowania parametrów klinicznych i laboratoryjnych, w tym INR, stężenia potasu, glikemii oraz czynności nerek. Ponadto, spożycie alkoholu może nasilać działanie hipotensyjne ramiprylu i ryzyko hipoglikemii.
antagonista witaminy K, cyklosporyna, diuretyk oszczędzający potas, enzym cytochromu P450, heparyna, hipercholesterolemia, hiperkaliemia, hipoglikemia, inhibitor ACE, inhibitor DPP-4, inhibitor kinazy mTOR, inhibitor neprylizyny, inhibitor proteazy, inhibitor reduktazy HMG-CoA, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, kinaza kreatynowa, kwas acetylosalicylowy, międzynarodowy wskaźnik znormalizowany, miopatia, niedociśnienie, niesteroidowy lek przeciwzapalny, obrzęk naczynioruchowy, rabdomioliza, reakcja rzekomoanafilaktyczna, sympatomimetyk wazopresyjny, toksyczność litu, transporter wychwytu wątrobowego, transporter wypływu BCRP, układ renina-angiotensyna-aldosteron - Leksykon leków
Interakcje leku – Symcloza 25 mg
Klozapina, substancja czynna Symcloza, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Bezwzględnie przeciwwskazane jest łączenie klozapiny z lekami mielosupresyjnymi (np. karbamazepina, chloramfenikol) oraz długo działającymi lekami przeciwpsychotycznymi w postaci depot (np. risperidon Consta), ze względu na ryzyko neutropenii, agranulocytozy i niemożność szybkiego eliminowania leków w przypadku powikłań hematologicznych. Klozapina nasila działanie leków hamujących OUN (benzodiazepiny, alkohol), co zwiększa ryzyko zapaści krążeniowo-oddechowej, depresji oddechowej i zatrzymania akcji serca. Ponadto, interakcje z lekami przeciwcholinergicznymi, hipotensyjnymi, adrenergicznymi, litowymi, kwasem walproinowym oraz lekami wydłużającymi odstęp QTc wymagają szczególnej ostrożności i monitorowania parametrów klinicznych, w tym EKG. Alkohol jest przeciwwskazany ze względu na nasilenie sedacji i ryzyko zapaści.
agranulocytoza, antykoncepcja hormonalna, benzodiazepina, cytochrom P450, depresja oddechowa, dysfagia, działanie hipotensyjne, działanie niepożądane, hamowanie szpiku kostnego, induktor CYP1A2, inhibitor CYP1A2, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, lek przeciwcholinergiczny, lek przeciwgrzybiczny, lek przeciwpsychotyczny, mielosupresja, napad padaczkowy, odstęp QT, zaburzenie elektrolitowe, zapaść krążeniowa, zapaść oddechowa, zatrzymanie akcji serca, zespół neuroleptyczny, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon leków
Interakcje leku – Elicea 5 mg
Escytalopram, jako selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest jednoczesne stosowanie z nieodwracalnymi nieselektywnymi inhibitorami MAO (np. tranylcypromina, fenelzyna) ze względu na ryzyko zespołu serotoninowego; po ich odstawieniu należy zachować 14-dniową przerwę przed rozpoczęciem terapii escytalopramem, a po odstawieniu escytalopramu – co najmniej 7 dni przed włączeniem inhibitora MAO. Niezalecane jest także łączenie z odwracalnym inhibitorem MAO-A (moklobemid) oraz linezolidem, a w przypadku konieczności stosowania – wymagana jest ścisła kontrola kliniczna i stosowanie najmniejszych dawek. Szczególną ostrożność należy zachować przy łączeniu escytalopramu z lekami wydłużającymi odstęp QT (np. leki przeciwarytmiczne klasy IA i III, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, niektóre antybiotyki jak sparfloksacyna, moksifloksacyna, erytromycyna dożylna), gdyż może to prowadzić do groźnych zaburzeń rytmu serca. Ponadto, połączenie z lekami serotoninergicznymi (tramadol, buprenorfina, sumatryptan) zwiększa ryzyko zespołu serotoninowego, a z lekami obniżającymi próg drgawkowy (np. trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, neuroleptyki, meflochina, bupropion) wymaga monitorowania pod kątem drgawek.
arytmia złośliwa, buprenorfina, bupropion, cymetydyna, dezypramina, dziurawiec zwyczajny, escytalopram, ezomeprazol, flekainid, flukonazol, fluwoksamina, haloperydol, hipokaliemia, hipomagnezemia, inhibitor CYP2C19, inhibitor MAO, inhibitor MAO-A, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, izoenzym CYP2C19, izoenzym CYP2D6, izoenzym CYP3A4, klomipramina, lanzoprazol, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwbakteryjny, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwmalaryczny, lek przeciwpsychotyczny, lek przeciwzakrzepowy, lek serotoninergiczny, linezolid, meflochina, metoprolol, moklobemid, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nortryptylina, obniżenie progu drgawkowego, omeprazol, propafenon, rysperydon, selegilina, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, sumatryptan, tiorydazyna, tramadol, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, tyklopidyna, układ serotoninergiczny, wydłużenie odstępu QT, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Interakcje leku – Cytosar 20 mg/ml
Cytarabina, stosowana w chemioterapii, wykazuje istotne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne z wieloma lekami, które mogą wpływać na skuteczność i bezpieczeństwo terapii. Szczególnie ważna jest interakcja z digoksyną, gdzie jednoczesne podawanie cytarabiny z cyklofosfamidem, winkrystyną i prednizolonem prowadzi do zmniejszenia stężenia digoksyny w osoczu i obniżenia jej wydalania nerkowego, co może osłabić działanie terapeutyczne digoksyny. Zaleca się monitorowanie stężenia digoksyny i rozważenie zamiany na digitoksynę, której stężenie nie ulega zmianom. Ponadto, cytarabina wykazuje antagonizm farmakodynamiczny z gentamycyną wobec szczepów Klebsiella pneumoniae, co może wymagać zmiany antybiotyku w przypadku braku odpowiedzi klinicznej. Interakcja z fluorocytozyną polega na konkurencyjnym wychwycie leków, co osłabia skuteczność terapii przeciwgrzybiczej i wymaga monitorowania efektów leczenia.
anemia, beta-acetylodigoksyna, cyklofosfamid, cytarabina, digitoksyna, działanie niepożądane neurologiczne, epizod udaropodobny, fluorocytozyna, gentamycyna, glikozyd nasercowy, hepatotoksyczność, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, Klebsiella pneumoniae, lek przeciwgrzybiczny, leukopenia, metotreksat, mielosupresja, mielosupresja szpiku kostnego, neuropatia obwodowa, neurotoksyczność, porażenie, prednizolon, trombocytopenia, winkrystyna, wydalanie nerkowe - Leksykon leków
Interakcje leku – Aromek 2,5 mg
Letrozol, stosowany w dawce 2,5 mg (preparat Aromek), wykazuje ograniczoną liczbę udokumentowanych interakcji farmakokinetycznych i farmakodynamicznych. Badania kliniczne nie wykazały istotnych interakcji z cymetydyną oraz warfaryną, co jest istotne dla pacjentek przyjmujących doustne antykoagulanty z grupy antagonistów witaminy K, przy czym zaleca się standardowe monitorowanie INR. Letrozol jest inhibitorem izoenzymu CYP2A6 oraz słabym inhibitorem CYP2C19, co wymaga ostrożności przy jednoczesnym stosowaniu leków o wąskim indeksie terapeutycznym metabolizowanych przez te enzymy. Brak jest danych klinicznych dotyczących interakcji letrozolu z innymi lekami przeciwnowotworowymi, dlatego decyzje terapeutyczne w takich przypadkach powinny być podejmowane indywidualnie, z uwzględnieniem potencjalnego ryzyka i korzyści terapii skojarzonej.
antagoniści witaminy K, cymetydyna, CYP2A6, CYP2C19, cytochrom P-450, doustne antykoagulanty, działania niepożądane, INR, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, interakcje lekowe, interakcje z alkoholem, leki cytotoksyczne, leki przeciwnowotworowe, letrozol, menopauza, warfaryna, wąski indeks terapeutyczny, wąski przedział terapeutyczny, zaburzenia czynności wątroby - Leksykon leków
Interakcje leku – Mastodynon N –
Preparat Mastodynon N, zawierający wyciąg z Vitex agnus-castus (niepokalanek mnisi), wykazuje potencjalne interakcje farmakodynamiczne z lekami wpływającymi na układ dopaminergiczny oraz estrogenowy. W przypadku jednoczesnego stosowania z agonistami dopaminy (np. bromokryptyna, kabergolina, ropinirol) może dochodzić do sumowania efektów dopaminergicznych, natomiast z antagonistami dopaminy (leki przeciwpsychotyczne jak haloperidol, risperidon) obserwuje się osłabienie działania obu preparatów. Vitex agnus-castus może również nasilać działanie estrogenów (HTZ, antykoncepcja hormonalna) oraz osłabiać skuteczność antyestrogenów (tamoksyfen, fulwestrant) i modyfikować działanie selektywnych modulatorów receptora estrogenowego (SERM, np. raloksyfen). W preparacie obecny jest etanol w stężeniu 53% (v/v), co w połączeniu z alkoholem może prowadzić do potencjalizacji depresyjnego działania na ośrodkowy układ nerwowy oraz obciążenia wątroby, a także osłabienia działania składników homeopatycznych.
agonista dopaminy, antagonista dopaminy, antyestrogen, bromokryptyna, działanie estrogenne, efekt dopaminergiczny, estrogen, fulwestrant, haloperidol, hiperestrogenizm, homeopatia, hormonalna terapia zastępcza, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, kabergolina, lek przeciwpsychotyczny, niepokalanek mnisi, ośrodkowy układ nerwowy, raloksyfen, risperidon, ropinirol, selektywny modulator receptora estrogenowego, SERM, środek antykoncepcyjny, substancja drażniąco-pobudzająca, tamoksyfen, układ dopaminergiczny - Leksykon substancji czynnych
Gancyklowir – Interakcje
Gancyklowir wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mogą znacząco wpływać na jego toksyczność i skuteczność terapeutyczną. Szczególnie istotne jest zmniejszenie klirensu nerkowego gancyklowiru przy jednoczesnym stosowaniu probenecydu, co prowadzi do wzrostu ekspozycji na lek i wymaga ścisłego monitorowania. Podawanie gancyklowiru z dydanozyną zwiększa AUC dydanozyny o 38-67%, co może nasilać jej toksyczność, natomiast metabolizm gancyklowiru nie angażuje cytochromu P450, co ogranicza ryzyko interakcji z inhibitorami proteazy i nienukleozydowymi inhibitorami odwrotnej transkryptazy. Równoczesne stosowanie imipenem-cylastatyny i gancyklowiru wiąże się z wysokim ryzykiem napadów drgawkowych, dlatego jest przeciwwskazane lub wymaga ścisłego nadzoru neurologicznego. Ponadto, farmakodynamiczne interakcje z zydowudyną i innymi lekami mielosupresyjnymi mogą prowadzić do nasilenia neutropenii i niedokrwistości, co wymaga dostosowania dawkowania i regularnej kontroli hematologicznej.
adefowir, amfoterycyna B, analog nukleotydu, cyklosporyna, dapson, doksorubicyna, dydanozyna, flucytozyna, gancyklowir, hydroksymocznik, imipenem z cylastatyną, inhibitor proteazy, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, klirens nerkowy, mielosupresja, mykofenolan mofetylu, napad drgawkowy, neutropenia, niedokrwistość, nienukleozydowy inhibitor odwrotnej transkryptazy, nukleozyd, pentamidyna, probenecyd, stawudyna, takrolimus, tenofowir, trimetoprim z sulfametoksazolem, winblastyna, winkrystyna, żel do oczu, zydowudyna - Leksykon leków
Interakcje leku – Espumisan 40 mg/ml
Produkt leczniczy Espumisan (symetykon 40 mg/ml, krople doustne, emulsja) charakteryzuje się brakiem klinicznie istotnych interakcji farmakodynamicznych i farmakokinetycznych z innymi lekami, suplementami diety, pokarmami oraz alkoholem. Symetykon działa miejscowo w przewodzie pokarmowym poprzez zmniejszenie napięcia powierzchniowego pęcherzyków gazu, co prowadzi do ich rozpadu i ułatwia eliminację gazów. Ze względu na brak wchłaniania do krwiobiegu, nie wpływa na wchłanianie, dystrybucję, metabolizm ani wydalanie innych substancji leczniczych, w tym leków o wąskim indeksie terapeutycznym, leków zobojętniających kwas żołądkowy, inhibitorów pompy protonowej, antybiotyków oraz leków przeciwbólowych i przeciwzapalnych.
choroba refluksowa, dimetylopolisiloksan, dwutlenek krzemu, działanie powierzchniowe, działanie przeciwpieniące, farmakokinetyka, inhibitor pompy protonowej, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, lek przeciwbólowy i przeciwzapalny, lek przeciwskurczowy, lek przeciwwzdęciowy, lek zobojętniający kwas żołądkowy, napięcie powierzchniowe, przewód pokarmowy, symetykon, wąski indeks terapeutyczny, wchłanianie do krwiobiegu, wchłanianie symetykonu - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Irinotecan Accord 20 mg/ml
Produkt leczniczy Irinotecan Accord, zawierający irynotekan chlorowodorek trójwodny w stężeniu 20 mg/ml, jest przeciwwskazany u pacjentów z przewlekłymi chorobami zapalnymi jelit (np. choroba Leśniowskiego-Crohna, wrzodziejące zapalenie jelita grubego), niedrożnością jelit, ciężką niewydolnością szpiku kostnego oraz u osób z nadwrażliwością na irynotekan lub substancje pomocnicze, w tym sorbitol (45 mg/ml). Przeciwwskazaniem jest także stężenie bilirubiny przekraczające trzykrotnie górną granicę normy, ze względu na zwiększone ryzyko toksyczności. Lek nie powinien być stosowany u pacjentów z oceną stanu ogólnego powyżej 2 wg WHO oraz w okresie karmienia piersią, gdyż metabolity irynotekanu mogą przenikać do mleka i powodować poważne działania niepożądane u dziecka. Jednoczesne stosowanie z zielem dziurawca zwyczajnego oraz żywymi, atenuowanymi szczepionkami jest bezwzględnie przeciwwskazane ze względu na ryzyko obniżenia skuteczności terapii lub ciężkich zakażeń.
bewacyzumab, cetuksymab, choroba Leśniowskiego-Crohna, cytochrom P450 3A4, dziurawiec zwyczajny, interakcja farmakokinetyczna, irynotekan chlorowodorek trójwodny, kapecytabina, mielosupresja, nadwrażliwość na substancję czynną, niedrożność jelit, niewydolność szpiku kostnego, parametry hematologiczne, parametry wątrobowe, powikłania hematologiczne, powikłania żołądkowo-jelitowe, przewlekła choroba zapalna jelit, radioterapia jamy brzusznej, sorbitol, stężenie bilirubiny, szczepionki żywe atenuowane, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zaburzenia perystaltyki, zły stan ogólny - Leksykon leków
Interakcje leku – Micafungin Teva 50 mg
Mykafungina wykazuje niski potencjał interakcji farmakokinetycznych z lekami metabolizowanymi przez izoenzym CYP3A, co potwierdzono w badaniach klinicznych u osób zdrowych. Nie stwierdzono istotnych zmian w farmakokinetyce mykafunginy podczas jednoczesnego stosowania z mykofenolanem mofetylu, cyklosporyną, takrolimusem, prednizolonem, flukonazolem, rytonawirem, ryfampicyną oraz worykonazolem, co eliminuje konieczność modyfikacji dawki. Jednakże, zaobserwowano umiarkowany wzrost biodostępności (AUC) itrakonazolu o 22%, syrolimusu o 21% oraz nifedypiny o 18%, co wymaga monitorowania pacjentów pod kątem toksyczności tych leków i ewentualnej redukcji dawek. Szczególną uwagę należy zwrócić na interakcję z deoksycholanem amfoterycyny B, gdzie ekspozycja wzrasta o 30%, co stanowi interakcję o wysokim znaczeniu klinicznym i wymaga ścisłego monitorowania oraz stosowania jednocześnie tylko w sytuacjach, gdy korzyści przewyższają ryzyko.
W trakcie terapii mykafunginą zaleca się abstynencję od alkoholu ze względu na potencjalne zwiększenie ryzyka hepatotoksyczności oraz możliwe obniżenie skuteczności leczenia przeciwgrzybiczego. Interakcje farmakodynamiczne z alkoholem zostały ocenione jako średnio istotne klinicznie. Podsumowując, mykafungina charakteryzuje się korzystnym profilem interakcji lekowych, jednak wymaga ostrożności i monitorowania w przypadku jednoczesnego stosowania z deoksycholanem amfoterycyny B, syrolimusem, nifedypiną oraz itrakonazolem. Poziomy istotności interakcji sklasyfikowano jako wysoki (deoksycholan amfoterycyny B), średni (syrolimus, nifedypina, itrakonazol, alkohol) oraz niski (pozostałe badane leki).
amfoterycyna B, AUC, biodostępność, cyklosporyna, deoksycholan amfoterycyny B, farmakokinetyka, flukonazol, hepatotoksyczność, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, interakcja lekowa, itrakonazol, izoenzym CYP3A, Micafungin, mykafungina, mykofenolan mofetylu, nifedypina, prednizolon, ryfampicyna, rytonawir, syrolimus, takrolimus, terapia przeciwgrzybicza, worykonazol - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Lercan 20 mg
Lek Lercan, zawierający lerkanidypiny chlorowodorek, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki pomocnicze, w tym u osób z nietolerancją laktozy (tabletki 10 mg zawierają 30 mg laktozy jednowodnej, a 20 mg – 60 mg). Przeciwwskazania obejmują schorzenia kardiologiczne takie jak zwężenie drogi odpływu z lewej komory, nieleczona zastoinowa niewydolność serca, niestabilna dusznica bolesna oraz zawał mięśnia serca w ciągu ostatniego miesiąca. Ponadto, lek jest niewskazany u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby i nerek (GFR <30 ml/min) oraz u osób poddawanych dializoterapii, ze względu na ryzyko kumulacji i nasilenia działań niepożądanych.
antagonista wapnia, biodostępność leku, cyklosporyna, dializoterapia, filtracja kłębuszkowa, furokumaryna, inhibitor CYP3A4, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, laktoza jednowodna, lerkanidypiny chlorowodorek, nadwrażliwość na lerkanidypinę, niedobór laktazy, niedociśnienie, niestabilna dusznica bolesna, nietolerancja galaktozy, sok grejpfrutowy, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zastoinowa niewydolność serca, zawał mięśnia sercowego, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, zwężenie drogi odpływu lewej komory - Leksykon leków
Interakcje leku – Cognomem 20 mg
Memantyna, antagonista receptorów NMDA, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Szczególnie istotne są interakcje z lekami dopaminergicznymi (np. L-dopa), które mogą ulec nasileniu, oraz z lekami antycholinergicznymi, gdzie memantyna może potęgować ich działanie. Przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie memantyny z amantadyną ze względu na wysokie ryzyko psychozy farmakotoksycznej. Ponadto, stosowanie memantyny z ketaminą lub dekstrometorfanem zwiększa ryzyko działań niepożądanych związanych z antagonizmem receptorów NMDA. Memantyna może także osłabiać działanie barbituranów i neuroleptyków oraz modyfikować efekty leków zmniejszających napięcie mięśni szkieletowych, takich jak dantrolen i baklofen, co może wymagać dostosowania dawkowania. Wydalanie memantyny odbywa się głównie przez nerki za pośrednictwem kationowego systemu transportu, co powoduje potencjalne interakcje z lekami takimi jak cymetydyna, ranitydyna, prokainamid, chinidyna, chinina oraz nikotyna, które mogą zwiększać stężenia leków w osoczu. W przypadku hydrochlorotiazydu (HCT) obserwuje się zmniejszenie jego stężenia w surowicy, co może osłabiać działanie moczopędne i przeciwnadciśnieniowe. Z kolei u pacjentów stosujących warfarynę odnotowano pojedyncze przypadki zwiększenia INR, co wymaga ścisłego monitorowania parametrów krzepnięcia.
agonista receptora dopaminergicznego, amantadyna, antagonista receptorów NMDA, baklofen, chinidyna, chinina, cymetydyna, czas protrombinowy, dekstrometorfan, donepezil, enzym cytochromu P450, fenytoina, galantamina, gliburyd, hydrochlorotiazyd, hydrolaza epoksydowa, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, interakcja z alkoholem, ketamina, L-DOPA, lek antycholinergiczny, lek dopaminergiczny, lek moczopędny, lek przeciwzakrzepowy, metformina, międzynarodowy współczynnik znormalizowany, monooksygenaza flawinowa, neuroleptyk, ośrodkowy układ nerwowy, prokainamid, przekaźnictwo glutaminergiczne, psychoza farmakotoksyczna, ranitydyna, sulfotransferaza, układ glutaminergiczny, warfaryna, wydalanie nerkowe