aminotransferazy
Aminotransferazy to grupa enzymów biorących udział w procesach transaminacji, czyli przenoszenia grup aminowych pomiędzy aminokwasami a kwasami α-ketokarboksylowymi. Najważniejsze klinicznie aminotransferazy to aminotransferaza alaninowa (ALT) i aminotransferaza asparaginianowa (AST), które stanowią podstawowe markery uszkodzenia wątroby.
ALT występuje głównie w hepatocytach, podczas gdy AST jest obecna w wielu tkankach, w tym w wątrobie, mięśniu sercowym, mięśniach szkieletowych, nerkach i mózgu. Wzrost stężenia tych enzymów w surowicy krwi jest czułym wskaźnikiem uszkodzenia komórek, w których są one zlokalizowane, co pozwala na wykorzystanie ich jako biomarkerów diagnostycznych.
Podwyższony poziom aminotransferaz może wskazywać na choroby wątroby (wirusowe zapalenie wątroby, alkoholową chorobę wątroby, niealkoholową stłuszczeniową chorobę wątroby, toksyczne uszkodzenie wątroby), choroby mięśni (miopatie, rabdomioliza), zawał mięśnia sercowego oraz inne stany chorobowe. Stosunek AST/ALT (współczynnik de Ritisa) może być pomocny w różnicowaniu etiologii chorób wątroby.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedawkowanie – Tacrolimus STADA 0,5 mg
Przedawkowanie takrolimusu, leku immunosupresyjnego o wąskim indeksie terapeutycznym, wiąże się z występowaniem licznych objawów klinicznych, w tym zaburzeń neurologicznych (drżenia mięśniowe, bóle głowy, letarg), dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego (nudności, wymioty) oraz zmian skórnych (pokrzywka). Ponadto obserwuje się zwiększone ryzyko zakażeń oportunistycznych z powodu nasilonej immunosupresji. W badaniach laboratoryjnych typowe są podwyższone wartości azotu mocznikowego i kreatyniny (wskaźniki nefrotoksyczności) oraz aminotransferazy alaninowej (AlAT), co wskazuje na uszkodzenie nerek i potencjalną hepatotoksyczność. Leczenie jest objawowe i podtrzymujące, gdyż brak jest specyficznego antidotum; w przypadku niedawnego przedawkowania stosuje się dekontaminację przewodu pokarmowego (płukanie żołądka, węgiel aktywowany).
aminotransferaza alaninowa, aminotransferazy, antidotum, dekontaminacja przewodu pokarmowego, drżenie mięśniowe, fosfataza alkaliczna, hemodiafiltracja, hemofiltracja, hepatotoksyczność, immunosupresja, indeks terapeutyczny, infekcja oportunistyczna, kreatynina, lek immunosupresyjny, lek przeciwdrobnoustrojowy, letarg, mielosupresja, nefrotoksyczność, nudności, płukanie żołądka, pokrzywka, przedawkowanie takrolimusu, takrolimus, węgiel aktywowany - Leksykon leków
Działania niepożądane – Inegy 10 mg + 40 mg
Bezpieczeństwo stosowania produktu leczniczego INEGY, zawierającego ezetymib i symwastatynę, oceniono w badaniach klinicznych obejmujących około 12 000 pacjentów, w tym populacje z heterozygotyczną hipercholesterolemią rodzinną, chorobą wieńcową oraz przewlekłą chorobą nerek. W badaniu IMPROVE-IT (N=18 144) profil bezpieczeństwa INEGY (10 mg ezetymibu + 40 mg symwastatyny) był zbliżony do monoterapii symwastatyną (40 mg) podczas 6-letniej obserwacji, z odsetkiem przerwania leczenia z powodu działań niepożądanych odpowiednio 10,6% i 10,1%. W badaniu SHARP (N>9000) u pacjentów z przewlekłą chorobą nerek, stosowanie INEGY (10 mg + 20 mg) nie różniło się pod względem bezpieczeństwa od placebo w okresie średnio 4,9 roku. Najważniejsze działania niepożądane obejmują miopatię (0,2%) i rabdomiolizę (0,1%), definiowane na podstawie wzrostu aktywności kinazy kreatynowej (CK) ≥ 10x górnej granicy normy (GGN) lub dwóch epizodów z CK ≥ 5 i < 10x GGN, z możliwym uszkodzeniem nerek w przypadku rabdomiolizy. Ponadto, 1,7% pacjentów doświadczyło istotnego klinicznie wzrostu aminotransferaz (AlAT i/lub AspAT ≥ 3x GGN), zwykle bezobjawowego i odwracalnego po przerwaniu terapii.
aminotransferazy, anafilaksja, bilirubina, enzymy wątrobowe, eozynofilia, fosfataza zasadowa, gamma-glutamylotransferaza, ginekomastia, heterozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, immunozależna miopatia martwicza, kamica żółciowa, miastenia rzekomoporaźna, miopatia, miopatia i rabdomioliza, neuropatia obwodowa, niedokrwistość, obrzęk naczynioruchowy, polekowe zmiany liszajowate, rabdomioliza, reakcja nadwrażliwości, rumień wielopostaciowy, śródmiąższowa choroba płuc, tendinopatia, trombocytopenia, zaburzenia poznawcze, zaburzenie erekcji, zapalenie naczyń, zapalenie pęcherzyka żółciowego, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zespół nadwrażliwości, zespół toczniopodobny, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Lapress 20 mg
Lek Lapress zawierający lerkanidypinę w dawkach 10-20 mg stosowany raz na dobę w terapii nadciśnienia tętniczego wykazuje profil bezpieczeństwa oceniany na podstawie badań klinicznych z udziałem 1200 pacjentów leczonych lerkanidypiną oraz 603 pacjentów placebo, a także długoterminowych badań obejmujących 3676 pacjentów. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi są obrzęk obwodowy (częstość do 2% w badaniach długoterminowych), ból głowy, zaczerwienienie twarzy, tachykardia i kołatanie serca. Inne działania niepożądane o różnej częstości występowania obejmują m.in. zawroty głowy, senność, omdlenia, nudności, wymioty, biegunki, wysypkę, świąd, pokrzywkę oraz obrzęk naczynioruchowy. Warto podkreślić, że lerkanidypina nie wpływa negatywnie na stężenie glukozy ani profil lipidowy, co jest istotne u pacjentów z zaburzeniami metabolicznymi.
aminotransferazy, ból brzucha, ból głowy, ból mięśni, ból przedsercowy, chlorowodorek lerkanidypiny, częstomocz, dihydropirydyna, dławica piersiowa, glukoza we krwi, kołatanie serca, lipidy w surowicy, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość, niedociśnienie, niestrawność, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, omdlenie, pokrzywka, senność, tachykardia, wielomocz, zaczerwienienie twarzy, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy - Leksykon chorób i schorzeń
Toxokarioza – Charakterystyka, pielęgnacja i opieka
Toksokaroza jest zoonozą wywołaną przez larwy nicieni Toxocara canis i rzadziej Toxocara cati, przenoszoną głównie drogą pokarmową przez spożycie jaj pasożyta zanieczyszczonych odchodami zwierząt lub niedogotowanego mięsa. Choroba manifestuje się w kilku formach klinicznych: trzewnej (VLM), ocznej (OLM), neuronalnej (NLM), utajonej oraz bezobjawowej. Leczenie toksokarozy trzewnej zależy od nasilenia objawów; u pacjentów z umiarkowanymi i ciężkimi symptomami stosuje się albendazol w dawce 400 mg/dobę u dorosłych lub 10-15 mg/kg/dobę u dzieci przez 5 dni, alternatywnie mebendazol 100-200 mg/dobę. W ciężkich przypadkach konieczne może być powtórzenie terapii oraz stosowanie kortykosteroidów, zwłaszcza przy zajęciu ważnych narządów. Monitorowanie obejmuje ocenę eozynofilii i aktywności aminotransferaz, a leczenie należy przerwać w przypadku hepatotoksyczności.
albendazol, aminotransferazy, choroba odzwierzęca, eozynofilia, eozynofilowe zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, fotokoagulacja laserowa, kortykosteroid, krioterapia, leczenie przeciwpasożytnicze, mebendazol, neural larva migrans, ocular larva migrans, odrobaczanie, odwarstwienie siatkówki, toksokaroza oczna, toksokaroza trzewna, toksokaroza utajona, Toxocara canis, Toxocara cati, transmisja przezłożyskowa, visceral larva migrans, witrektomia, zajęcie narządów, zapalenie błony naczyniowej, zoonoza - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Dalacin C 300 mg
Dane przedkliniczne dotyczące chlorowodorku klindamycyny wskazują na stosunkowo wysoki próg toksyczności ostrej, z LD50 wynoszącym 1800-2620 mg/kg masy ciała przy podaniu doustnym oraz 245-820 mg/kg masy ciała przy podaniu dożylnym. W badaniach toksyczności przewlekłej na szczurach i psach, przy dawkach do 600 mg/kg mc./dobę, zaobserwowano jedynie wzrost aktywności aminotransferaz w osoczu oraz zmiany patologiczne błony śluzowej żołądka i pęcherzyka żółciowego u psów. Badania mutagenności nie wykazały potencjału genotoksycznego klindamycyny, co potwierdza brak zdolności do indukowania mutacji genowych. Należy jednak podkreślić brak danych dotyczących długoterminowego potencjału rakotwórczego tej substancji.
aminotransferazy, badania reprodukcyjne, błona śluzowa żołądka, chlorowodorek klindamycyny, dawka nietoksyczna, dawka śmiertelna LD50, działanie embriotoksyczne, działanie kancerogenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, maksymalna tolerowana dawka, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, rozwój zarodkowo-płodowy, toksyczność jednorazowa, toksyczność przewlekła, toksyczność wielokrotna, wpływ na reprodukcję - Leksykon leków
Działania niepożądane – Daptomycin Accord Healthcare 500 mg
Daptomycyna, stosowana w leczeniu skomplikowanych zakażeń skóry, tkanek miękkich oraz bakteriemii, wykazuje profil bezpieczeństwa porównywalny z innymi antybiotykami. Badania kliniczne obejmujące 2011 dorosłych i 372 pacjentów pediatrycznych wykazały, że najczęstsze działania niepożądane (≥ 1/100 do < 1/10) to zakażenia grzybicze, zakażenia dróg moczowych, niedokrwistość, zaburzenia psychiczne (niepokój, bezsenność), neurologiczne (zawroty głowy, ból głowy), naczyniowe (nadciśnienie i niedociśnienie tętnicze), żołądkowo-jelitowe (ból brzucha, nudności, wymioty, zaparcia, biegunka), podwyższone aktywności enzymów wątrobowych (AlAT, AspAT, ALP), wysypka, świąd, ból kończyn oraz zwiększona aktywność kinazy fosfokreatynowej (CPK). Dawkowanie u dorosłych wynosiło 4-6 mg/kg mc./dobę, a u dzieci od 4 do 12 mg/kg mc./dobę. Większość przypadków podwyższonej aktywności aminotransferaz miała toksyczność stopnia 1-3 i ustępowała po odstawieniu leku.
AGEP, aminotransferazy, aminotransferazy wątrobowe, anafilaksja, bakteriemia, biegunka poantybiotykowa, cSSTI, daptomycyna, DRESS, eozynofilia, eozynofilia płucna, eozynofilowe zapalenie płuc, kandydoza, małopłytkowość, miopatia, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość, neuropatia obwodowa, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość, niewydolność nerek, objawy mięśniowe, obrzęk naczynioruchowy, rabdomioliza, reakcja anafilaktyczna, SAB, SJS, świszczący oddech, TEN, TIN, zaburzenia czynności nerek, zakażenie grzybicze, zapalenie mięśni - Leksykon leków
Działania niepożądane – Icatibant Medical Valley 30 mg
Icatibant Medical Valley w dawce 30 mg podawany podskórnie jest skutecznym lekiem w leczeniu napadów dziedzicznego obrzęku naczynioruchowego (HAE). Profil bezpieczeństwa opiera się na danych z 999 napadów u 236 pacjentów oraz 129 zdrowych ochotników. Najczęstszymi działaniami niepożądanymi są reakcje miejscowe w miejscu wstrzyknięcia, takie jak podrażnienie, obrzęk, ból, świąd, rumień i uczucie pieczenia, które mają zwykle łagodne lub umiarkowane nasilenie i ustępują samoistnie. Inne często występujące działania niepożądane (≥1/100 do <1/10) obejmują zawroty głowy, bóle głowy, nudności, wysypkę, rumień, świąd, gorączkę oraz podwyższenie aminotransferaz. Rzadziej obserwowano pokrzywkę o nieznanej częstości. W miejscu podania mogą pojawić się także zasinienia, krwiaki, drętwienie czy uczucie ciepła.
aminotransferazy, badanie kliniczne, ból głowy, dawkowanie według masy ciała, drętwienie, dziedziczny obrzęk naczynioruchowy, gorączka, hormony płciowe, ikatybant, immunogenność, krwiak, napad HAE, niedoczulica, nudności, pieczenie, podrażnienie skóry, pokrzywka, przeciwciała przeciwlekowe, reakcja anafilaktyczna, reakcja w miejscu wstrzyknięcia, rumień, świąd, uczucie ucisku, wstrzyknięcie podskórne, wysypka, zasinienie, zawroty głowy - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Simorion 10 mg
Lek Simorion zawierający symwastatynę w dawkach 10 mg, 20 mg, 40 mg i 80 mg jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub substancje pomocnicze, w tym laktozę (od 66,5 mg do 531,8 mg w zależności od dawki). Nie należy stosować go u osób z czynną chorobą wątroby lub utrzymującym się, niewyjaśnionym wzrostem aminotransferaz. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest ciąża i karmienie piersią ze względu na ryzyko teratogenności i przenikania leku do mleka. Ponadto, stosowanie Simorionu jest przeciwwskazane w skojarzeniu z silnymi inhibitorami CYP3A4 (np. itrakonazol, ketokonazol, erytromycyna, nelfinawir), które zwiększają AUC symwastatyny około pięciokrotnie, co podnosi ryzyko miopatii i rabdomiolizy. Również jednoczesne podawanie z gemfibrozylem, cyklosporyną i danazolem jest zabronione ze względu na zwiększone ryzyko działań niepożądanych mięśniowych.
aminotransferazy, androgen syntetyczny, antybiotyki makrolidowe, antykoncepcja, choroby wątroby, cyklosporyna, czynna choroba wątroby, czynność wątroby, danazol, dysfagia, działanie przeciwzakrzepowe, działanie teratogenne, endometrioza, enzymy wątrobowe, fibraty, gemfibrozyl, hepatotoksyczność, hipercholesterolemia rodzinna homozygotyczna, hiperlipidemia, inhibitory CYP3A4, inhibitory proteazy HIV, laktoza jednowodna, lek immunosupresyjny, leki hepatotoksyczne, leki przeciwgrzybicze azolowe, leki przeciwzakrzepowe, lomitapid, miopatia i rabdomioliza, nadwrażliwość na substancję czynną, niedobór laktazy, niedoczynność tarczycy, nietolerancja galaktozy, niewydolność nerek, parametry wątrobowe, symwastatyna, terapia hipolipemizująca, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Etopiryna 300 mg + 100 mg + 50 mg
Etopiryna, zawierająca kwas acetylosalicylowy (300 mg), etenzamid (100 mg) oraz kofeinę (50 mg), wiąże się z ryzykiem licznych działań niepożądanych, które wymagają szczególnej uwagi klinicznej. Do najważniejszych należą zaburzenia hematologiczne, takie jak małopłytkowość, leukopenia, agranulocytoza, eozynopenia oraz niedokrwistość, w tym hemolityczna u pacjentów z niedoborem dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej. Ponadto obserwuje się wydłużenie czasu krwawienia i protrombinowego, co zwiększa ryzyko krwawień. Reakcje nadwrażliwości mogą obejmować wysypkę, pokrzywkę, obrzęk naczynioruchowy, skurcz oskrzeli oraz wstrząs anafilaktyczny. Objawy neurologiczne, takie jak szumy uszne, zaburzenia słuchu i zawroty głowy, mogą wskazywać na przedawkowanie lub wpływ na układ nerwowy. Istotne są także powikłania sercowo-naczyniowe, w tym niewydolność serca i nadciśnienie tętnicze.
agranulocytoza, aminotransferazy, białkomocz, bilirubina, ból brzucha, brak łaknienia, choroba wrzodowa, czas krwawienia, czas protrombinowy, eozynopenia, erytrocyty w moczu, etenzamid, fosfataza alkaliczna, gorączka reumatyczna, hemostaza, kofeina, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, leukopenia, małopłytkowość, martwica brodawek nerkowych, martwica komórek wątrobowych, młodzieńcze reumatoidalne zapalenie stawów, nadciśnienie tętnicze, niedobór dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej, niedokrwistość, niedokrwistość hemolityczna, niestrawność, niewydolność serca, nudności, obrzęk naczynioruchowy, owrzodzenie żołądka, perforacja, pokrzywka, powiększenie wątroby, skurcz oskrzeli, śródmiąższowe zapalenie nerek, szumy uszne, toczeń rumieniowaty układowy, uczucie pełności w nadbrzuszu, uszkodzenie błony śluzowej żołądka, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, wysypka skórna, zaburzenia słuchu, zawroty głowy, zgaga - Leksykon substancji czynnych
Pitawastatyna – Przedawkowanie
Pitawastatyna, dostępna w dawkach 1 mg, 2 mg i 4 mg (preparaty Livazo, Pitamet), jest stosowana w leczeniu hipercholesterolemii. W przypadku przedawkowania nie istnieje specyficzne antidotum ani protokół postępowania, co wymaga zastosowania ogólnych metod leczenia przedawkowań leków. Kluczowe jest monitorowanie parametrów laboratoryjnych, zwłaszcza enzymów wątrobowych (ALT, AST) oraz aktywności kinazy kreatynowej (CK), której podwyższenie powyżej 10-krotności górnej granicy normy może wskazywać na ryzyko miopatii i rabdomiolizy. Objawy przedawkowania obejmują bóle i osłabienie mięśni, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, a w ciężkich przypadkach rabdomiolizę z ostrą niewydolnością nerek i zaburzeniami elektrolitowymi (hiperkaliemia, hipokalcemia, hiperfosfatemia).
aminotransferazy, enzymy wątrobowe, hemodializa, hepatocyt, hepatotoksyczność, hipercholesterolemia, hiperfosfatemia, hiperkaliemia, hipokalcemia, kinaza kreatynowa, leczenie nerkozastępcze, mięśnie poprzecznie prążkowane, mioglobina, miopatia, ostra niewydolność nerek, pitawastatyna, rabdomioliza, statyny, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia żołądkowo-jelitowe - Leksykon leków
Działania niepożądane – Anvildis 50 mg
Profil bezpieczeństwa wildagliptyny (Anvildis) został oceniony na podstawie danych od 3784 pacjentów, którzy otrzymywali dawki 50 mg (raz na dobę) lub 100 mg (50 mg dwa razy na dobę lub 100 mg raz na dobę) w kontrolowanych badaniach klinicznych trwających co najmniej 12 tygodni. Wśród działań niepożądanych dominowały objawy łagodne i przemijające, nie wymagające przerwania terapii. Rzadko obserwowano zaburzenia czynności wątroby, w tym zapalenie wątroby, które przebiegały najczęściej bezobjawowo i ustępowały po odstawieniu leku. Zwiększenie aktywności aminotransferaz (AlAT, AspAT) przekraczające trzykrotnie górną granicę normy występowało u 0,2% pacjentów przy dawce 50 mg raz na dobę, 0,3% przy dawce 50 mg dwa razy na dobę oraz 0,2% w grupie kontrolnej, bez objawów cholestazy czy żółtaczki. Obrzęk naczynioruchowy był rzadkim działaniem niepożądanym, częściej występującym przy jednoczesnym stosowaniu inhibitorów ACE, zwykle o łagodnym przebiegu i ustępującym podczas kontynuacji terapii.
aminotransferazy, aminotransferazy wątrobowe, cholestaza, inhibitor ACE, leczenie skojarzone, leki hepatotoksyczne, monoterapia wildagliptyną, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk naczynioruchowy twarzy, parametry wątrobowe, uszkodzenie wątroby, wildagliptyna, zaburzenia immunologiczne, zaburzenia wątroby, zaburzenie czynności wątroby, zapalenie wątroby - Leksykon leków
Działania niepożądane – Owix 250 mg
Produkt leczniczy Pyrantelum Owix, zawierający 250 mg pyrantelu (w postaci embonianu pyrantelu 720 mg) w formie tabletek, cechuje się korzystnym profilem bezpieczeństwa. Działania niepożądane występują rzadko i mają charakter przemijający, ustępując po zakończeniu terapii. Wśród zgłaszanych objawów dominują zaburzenia ze strony układu nerwowego (bóle głowy, zawroty głowy, senność, bezsenność, omamy z dezorientacją, parestezje), narządu słuchu (zaburzenia słuchu), układu pokarmowego (nudności, wymioty, bóle i skurcze żołądka, biegunki, brak łaknienia, parcie na stolec), a także przejściowe zwiększenie aktywności aminotransferaz wątrobowych, wysypka skórna, osłabienie oraz gorączka. Częstość występowania działań niepożądanych klasyfikowana jest zgodnie z ustandaryzowanymi kategoriami, przy czym większość objawów występuje rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000) lub o częstości nieznanej.
aminotransferazy, anoreksja, biegunka, błędnik, ból głowy, działanie niepożądane, embonian pyrantelu, farmakoterapia, gorączka, nudności, omamy, osłabienie mięśniowe, parcie na stolec, parestezje, podwyższone enzymy wątrobowe, pyrantel, skurcz żołądka, układ nerwowy, układ pokarmowy, wymioty, wysypka skórna, zaburzenia skórne, zaburzenia wątroby, zaburzenie słuchu, zawrót głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Entecavir Polpharma 1 mg
Entekawir, stosowany w dawkach 0,5 mg i 1 mg, jest lekiem przeciwwirusowym w terapii przewlekłego wirusowego zapalenia wątroby typu B u pacjentów z wyrównaną czynnością wątroby. Najczęściej obserwowane działania niepożądane to bóle głowy (9%), zmęczenie (6%), zawroty głowy (4%) oraz nudności (3%). W trakcie terapii i po jej zakończeniu mogą wystąpić zaostrzenia zapalenia wątroby, manifestujące się znacznym wzrostem aktywności aminotransferaz (AlAT), przekraczającym ponad 10-krotnie górną granicę normy i ponad 2-krotnie wartość początkową, co wymaga ścisłego monitorowania czynności wątroby. W badaniach klinicznych z udziałem 1720 pacjentów, w tym 862 leczonych entekawirem, odnotowano również rzadkie reakcje anafilaktoidalne, bezsenność, senność, wymioty, biegunkę, wysypkę, łysienie oraz zmiany w wynikach badań laboratoryjnych, takie jak podwyższenie aktywności lipazy (do 18%) i amylazy (do 2%), a także zmniejszenie liczby płytek krwi poniżej 50 000/mm³ u mniej niż 1% pacjentów.
adefowir dipiwoksyl, AlAT, albuminy, aminotransferazy, amylaza, bezsenność, biegunka, bilirubina całkowita, ból głowy, dekompensacja wątroby, entekawir, HAART, koinfekcja HIV, kwasica mleczanowa, lamiwudyna, lipaza, neutropenia, niewyrównana czynność wątroby, nudności, płytki krwi, przewlekłe wirusowe zapalenie wątroby typu B, rak wątrobowokomórkowy, reakcja anafilaktoidalna, wodorowęglany we krwi, wskaźnik Child-Turcotte-Pugh, wymioty, zaostrzenie zapalenia wątroby, zawroty głowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Romazic 40 mg
Przedawkowanie rozuwastatyny, substancji czynnej leku Romazic dostępnego w dawkach 5 mg, 10 mg, 20 mg oraz 40 mg, stanowi poważne zagrożenie zdrowotne, manifestujące się potencjalnie rabdomiolizą, miopatią, hepatotoksycznością oraz zaburzeniami neurologicznymi i żołądkowo-jelitowymi. W przypadku przedawkowania nie istnieje specyficzny protokół terapeutyczny, dlatego leczenie ma charakter objawowy i podtrzymujący. Kluczowe jest monitorowanie parametrów biochemicznych, w tym aktywności kinazy kreatynowej (CK), aminotransferaz (ALT, AST), bilirubiny oraz funkcji nerek (kreatynina, mocznik, GFR), a także badanie ogólne moczu w celu wykrycia mioglobinurii. Hemodializa nie jest skuteczna w eliminacji rozuwastatyny i nie jest zalecana.
aminotransferazy, badanie ogólne moczu, biochemia surowicy, ból neuropatyczny, elektrolity surowicy, funkcja nerek, funkcja wątroby, hemodializa, hepatotoksyczność, kinaza kreatynowa, mioglobina, mioglobinuria, miopatia, neuropatia obwodowa, ostra niewydolność nerek, parestezja, płynoterapia, rabdomioliza, równowaga kwasowo-zasadowa, rozuwastatyna, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia neurologiczne, zaburzenia żołądkowo-jelitowe - Leksykon leków
Działania niepożądane – Clarithromycin hameln 500 mg
Klarytromycyna, stosowana zarówno u dorosłych, jak i dzieci, wykazuje profil działań niepożądanych typowy dla antybiotyków makrolidowych, z dominującymi objawami ze strony przewodu pokarmowego, takimi jak bóle brzucha, biegunka, nudności, wymioty oraz dysgeuzja. Dawki dobowe 1000 mg i 2000 mg wiążą się z występowaniem nudności, wymiotów, bólów brzucha, biegunek, wysypki, wzdęć, bólu głowy, zaparć, zaburzeń słuchu oraz podwyższeniem aktywności aminotransferaz (AspAT, AlAT), co wskazuje na potencjalne ryzyko hepatotoksyczności. W grupie pacjentów z obniżoną odpornością obserwowano również leukopenię, małopłytkowość oraz wzrost stężenia azotu mocznikowego, szczególnie przy dawkach 4000 mg/dobę, które zwiększają częstość działań niepożądanych 3-4-krotnie. Forma dożylna klarytromycyny może powodować miejscowe reakcje zapalne, takie jak zapalenie żył i ból w miejscu podania.
agranulocytoza, AIDS, allopurynol, aminotransferazy, aminotransferazy wątrobowe, antybiotyki makrolidowe, azot mocznikowy, bezsenność, biegunka, ból brzucha, czas protrombinowy, drgawki, duszność, dysgeuzja, fibraty, głuchota, halucynacje, klarytromycyna, kolchicyna, leukocyty, leukopenia, małopłytkowość, martwica wątroby, miopatia, niedokrwistość, niewydolność wątroby, nudność, obrzęk naczynioruchowy, parestezje, płytki krwi, pokrzywka, rabdomioliza, reakcja anafilaktyczna, rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego, splątanie, śródmiąższowe zapalenie nerek, statyny, suchość jamy ustnej, świąd, szumy uszne, toksyczna nekroliza naskórka, triazolam, wymioty, wysypka, zaburzenie słuchu, zaburzenie smaku, zakażenie Mycobacterium, zapalenie jamy ustnej, zapalenie języka, zapalenie trzustki, zapalenie żył, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka cholestatyczna - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Torvazin Plus 10 mg + 10 mg
Torvazin Plus to preparat zawierający atorwastatynę wapniową trójwodną oraz ezetymib, dostępny w dawkach 10 mg + 10 mg, 20 mg + 10 mg oraz 40 mg + 10 mg. Kluczowe przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na substancje czynne lub pomocnicze, w tym sacharozę (13-51,5 mg w zależności od dawki), czynną chorobę wątroby oraz utrzymującą się, niewyjaśnioną aktywność aminotransferaz przekraczającą 3-krotnie GGN. Lek jest bezwzględnie przeciwwskazany w ciąży, okresie karmienia piersią oraz u kobiet w wieku rozrodczym bez skutecznej antykoncepcji, ze względu na ryzyko teratogenności i przenikania substancji do mleka matki.
aminotransferazy, atorwastatyna wapniowa trójwodna, biodostępność substancji czynnej, choroba wątroby, działanie teratogenne, ezetymib, farmakokinetyka, glekaprewir z pibrentaswirem, hepatotoksyczność, interakcja farmakokinetyczna, miopatia, nadwrażliwość, natychmiastowe uwalnianie, nietolerancja cukrów, rabdomioliza, statyna, wirusowe zapalenie wątroby typu C - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Coltowan 10 mg
Coltowan to preparat zawierający 10 mg ezetymibu w formie białych, okrągłych tabletek o średnicy około 6 mm, z oznaczeniem „CB3”. Lek jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na ezetymib lub substancje pomocnicze, w tym 55 mg laktozy jednowodnej na tabletkę, co jest istotne u osób z nietolerancją laktozy, galaktozy lub niedoborem laktazy. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z dziedziczną nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy typu Lapp lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy, ze względu na ryzyko dolegliwości gastrycznych.
aminotransferazy, charakterystyka produktu leczniczego, choroba wątroby, ciąża, dolegliwości gastryczne, enzymy wątrobowe, ezetymib, hepatotoksyczność, laktacja, laktoza jednowodna, nadwrażliwość, niedobór laktazy, nietolerancja disacharydów, nietolerancja galaktozy, podwyższone aminotransferazy, statyna, terapia skojarzona, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Tulip Combo 10 mg + 20 mg
Lek Tulip Combo, zawierający ezetymib oraz atorwastatynę, posiada ściśle określone przeciwwskazania, które należy bezwzględnie respektować w celu zapewnienia bezpieczeństwa pacjenta. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na składniki aktywne lub pomocnicze, w tym laktozę (obecna w dawkach od 2,74 mg do 5,81 mg na tabletkę w zależności od formulacji), ciążę, okres karmienia piersią oraz brak stosowania skutecznej antykoncepcji u kobiet w wieku rozrodczym. Ponadto, lek jest przeciwwskazany u pacjentów z czynną chorobą wątroby, utrzymującą się niewyjaśnioną aktywnością aminotransferaz przekraczającą 3-krotność górnej granicy normy oraz u chorych na wirusowe zapalenie wątroby typu C leczonych glekaprewirem z pibrentaswirem ze względu na ryzyko interakcji i hepatotoksyczności. Przed rozpoczęciem terapii konieczne jest wykonanie badań czynności wątroby oraz ich regularne monitorowanie podczas leczenia.
aminotransferazy, atorwastatyna, czynna choroba wątroby, czynność wątroby, działanie teratogenne, ezetymib, ezetymib i atorwastatyna, glekaprewir z pibrentaswirem, hepatotoksyczność, interakcje lekowe, laktoza, leczenie skojarzone, nadwrażliwość, statyny, Tulip Combo, wirusowe zapalenie wątroby typu C - Leksykon chorób i schorzeń
Wzw (wirusowe zapalenie wątroby) – Patofizjologia i mechanizm
Wirusowe zapalenie wątroby (WZW) to złożony proces patogenetyczny, w którym uszkodzenie wątroby jest głównie wynikiem odpowiedzi immunologicznej gospodarza, a nie bezpośredniej cytotoksyczności wirusa. Różne typy wirusów hepatotropowych (HAV, HBV, HCV, HDV, HEV) wykazują odmienne mechanizmy infekcji i patogenezy, z kluczową rolą limfocytów T CD8+ w eliminacji zakażonych hepatocytów oraz indukcji apoptozy. Przewlekłe zakażenia HBV i HCV prowadzą do utrzymującego się zapalenia, włóknienia i marskości, co zwiększa ryzyko rozwoju raka wątrobowokomórkowego (HCC). W przypadku HBV, integracja cccDNA z genomem gospodarza oraz ekspresja białka HBx mają istotne znaczenie w karcynogenezie. WZW typu D (HDV) charakteryzuje się cięższym przebiegiem i szybszą progresją do niewydolności wątroby, a HEV może powodować piorunującą niewydolność u kobiet w ciąży z 25% śmiertelnością. Poziomy aminotransferaz w zakażeniach HCV wahają się od wartości referencyjnych 40 U/L do 300 U/L, a w ostrych zakażeniach HCV rzadko przekraczają 1000 U/L.
aminotransferazy, antygen rdzeniowy HBV, biopsja wątroby, DNA HBV, komórki dendrytyczne, komórki NK, limfocyty T cytotoksyczne, marskość wątroby, odpowiedź immunologiczna, pegylowany interferon alfa, przewlekłe zakażenie HBV, rak wątrobowokomórkowy, receptor PD-1, receptor Toll-podobny, wirus zapalenia wątroby typu A, wirus zapalenia wątroby typu C, wirus zapalenia wątroby typu D, wirus zapalenia wątroby typu E, wirusowe zapalenie wątroby, włóknienie wątroby - Leksykon leków
Działania niepożądane – Simratio 20 20 mg
Symwastatyna, stosowana w dawce 40 mg/dobę, wykazuje profil bezpieczeństwa potwierdzony w dużych, kontrolowanych badaniach klinicznych, takich jak HPS (n=20 536) i 4S (n=4444). W badaniu HPS, podczas średnio 5-letniej obserwacji, częstość przerwania leczenia z powodu działań niepożądanych była porównywalna między grupą leczoną symwastatyną (4,8%) a placebo (5,1%). Miopatia występowała u mniej niż 0,1% pacjentów, a podwyższenie aktywności aminotransferaz (>3× GGN) zaobserwowano u 0,21% pacjentów na symwastatynie w porównaniu do 0,09% w grupie placebo. Działania niepożądane obejmują rzadkie przypadki rabdomiolizy, miopatii autoimmunologicznej (IMNM), zaburzeń funkcji poznawczych, a także zaburzenia metaboliczne, w tym ryzyko rozwoju cukrzycy, szczególnie u pacjentów z czynnikami ryzyka (glukoza na czczo ≥5,6 mmol/l, BMI >30 kg/m², podwyższone triglicerydy, nadciśnienie).
aminotransferazy, anafilaksja, eozynofilia, ginekomastia, hipercholesterolemia rodzinna, immunozależna miopatia martwicza, kinaza kreatynowa, małopłytkowość, miastenia, miopatia, neuropatia obwodowa, niedokrwistość, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, rabdomioliza, śródmiąższowa choroba płuc, symwastatyna, tendinopatia, zaburzenia pamięci, zapalenie naczyń, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zespół nadwrażliwości, zespół toczniopodobny, zmiany liszajowate - Leksykon leków
Działania niepożądane – Virumed 1000 mg
Virumed (inozyna pranobeksu) w dawce 1000 mg w postaci proszku do sporządzania roztworu doustnego wykazuje profil działań niepożądanych, z których najczęstszym jest bardzo częste (≥1/10 pacjentów) podwyższenie stężenia kwasu moczowego w surowicy krwi i moczu, zwykle mieszczące się w granicach normy i ustępujące po zakończeniu terapii. Często (≥1/100 do <1/10) obserwuje się także wzrost stężenia mocznika, aktywności aminotransferaz oraz fosfatazy zasadowej. W zakresie układu pokarmowego często występują wymioty, nudności i dyskomfort w nadbrzuszu, a niezbyt często biegunka i zaparcia. Działania niepożądane ze strony układu nerwowego obejmują często bóle i zawroty głowy, a także niezbyt często senność i bezsenność. Ponadto, często zgłaszane są bóle stawów, świąd i wysypka skórna, a rzadziej reakcje nadwrażliwości, takie jak obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka i reakcje anafilaktyczne, zgłaszane po wprowadzeniu leku do obrotu.
aminotransferazy, bezsenność, biegunka, ból głowy, ból nadbrzusza, ból stawów, dyskomfort nadbrzusza, działanie niepożądane, fosfataza zasadowa, hiperurykemia, inozyna pranobeks, kwas moczowy, MedDRA, mocznik we krwi, nadwrażliwość, nerwowość, nudności, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, rumień, senność, świąd, Urząd Rejestracji Produktów Leczniczych, wielomocz, wymioty, wysypka, zaparcie, zawroty głowy, złe samopoczucie, zmęczenie - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Rosuvastatin MSN 10 mg
Rozuwastatyna, inhibitor reduktazy HMG-CoA, jest przeciwwskazana u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub laktozę jednowodną, aktywną chorobą wątroby (w tym przy aminotransferazach przekraczających 3-krotność górnej granicy normy), ciężką niewydolnością nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min), miopatią, stosowaniem skojarzenia sofosbuwiru/welpataswiru/woksylaprewiru, cyklosporyny, a także w okresie ciąży, karmienia piersią i u kobiet nie stosujących skutecznej antykoncepcji. Dawka 40 mg jest dodatkowo przeciwwskazana u pacjentów z umiarkowaną niewydolnością nerek (klirens kreatyniny <60 ml/min), niedoczynnością tarczycy, genetycznymi chorobami mięśni, wcześniejszymi epizodami miopatii po statynach lub fibratach, nadużywaniem alkoholu, pochodzeniem azjatyckim oraz przy jednoczesnym stosowaniu fibratów ze względu na zwiększone ryzyko miopatii i rabdomiolizy. Produkt zawiera laktozę jednowodną w dawkach 1,26 mg (tabletki 5 i 10 mg) oraz 2,52 mg (tabletki 20 i 40 mg), co jest istotne u pacjentów z nietolerancją galaktozy lub niedoborem laktazy.
alirokumab, aminotransferazy, cholestyramina, choroba autoimmunologiczna, choroba wątroby, choroby mięśni, cyklosporyna, dyslipidemia, ewolokumab, ezetymib, fibraty, funkcja nerek, funkcja tarczycy, funkcja wątroby, hipercholesterolemia, immunosupresant, inhibitor PCSK9, inhibitor reduktazy HMG-CoA, inhibitor wchłaniania cholesterolu, klirens kreatyniny, kolestypol, kwas nikotynowy, miopatia, miotoksyczność, nadwrażliwość, niedobór laktazy, niedoczynność tarczycy, nietolerancja galaktozy, niewydolność nerek, pochodzenie azjatyckie, rabdomioliza, ryzyko sercowo-naczyniowe, sofosbuwir welpataswir woksylaprewir, umiarkowana niewydolność nerek, uszkodzenie mięśni, wirusowe zapalenie wątroby typu C, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, żywice wiążące kwasy żółciowe - Leksykon leków
Działania niepożądane – Grofibrat 100 mg
Fenofibrat, substancja czynna Grofibratu 100 mg, wykazuje szeroki profil działań niepożądanych, z dominującymi zaburzeniami ze strony przewodu pokarmowego, takimi jak bóle brzucha, nudności, wymioty, biegunka i wzdęcia. W badaniach klinicznych na 2344 pacjentach częstość występowania działań niepożądanych klasyfikowano jako często (≥1/100, <1/10), niezbyt często (≥1/1000, <1/100) oraz rzadko (≥1/10 000, <1/1 000). Zaobserwowano m.in. zmniejszenie hemoglobiny i leukocytów, bóle głowy, nadwrażliwość skóry, zaburzenia mięśniowe (mialgie, zapalenie mięśni), zwiększenie aktywności aminotransferaz, kamicę żółciową oraz zapalenie trzustki (0,8% vs 0,5% placebo, p=0,031). W badaniu FIELD (9795 pacjentów z cukrzycą typu 2) odnotowano także istotne statystycznie zwiększenie ryzyka zatorowości płucnej (1,1% vs 0,7%, p=0,022) oraz tendencję do wzrostu zakrzepicy żył głębokich (1,4% vs 1,0%, p=0,074). Fenofibrat powodował również przemijające zwiększenie stężenia homocysteiny o 6,5 μmol/l, co może korelować z ryzykiem zdarzeń zakrzepowo-zatorowych, choć znaczenie kliniczne pozostaje niejasne.
aminotransferazy, białe krwinki, ból brzucha, choroba zakrzepowo-zatorowa, cukrzyca typu 2, fenofibrat, fotowrażliwość, Grofibrat, hemoglobina, homocysteina, kamica żółciowa, kolka żółciowa, mialgia, nadwrażliwość skórna, rabdomioliza, rumień wielopostaciowy, śródmiąższowa choroba płuc, toksyczna nekroliza naskórka, zaburzenia mięśniowe, zaburzenia przewodu pokarmowego, zakrzepica żył głębokich, zapalenie dróg żółciowych, zapalenie mięśni, zapalenie pęcherzyka żółciowego, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zatorowość płucna, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Vasilip 40 mg
Symwastatyna (lek Vasilip) jest przeciwwskazana u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki pomocnicze, w tym laktozę (67,92 mg w tabletce 10 mg, 135,84 mg w 20 mg, 271,68 mg w 40 mg), a także u osób z czynną chorobą wątroby lub niewyjaśnionym, utrzymującym się wzrostem aminotransferaz. Przed rozpoczęciem terapii konieczne jest wykonanie i monitorowanie badań funkcji wątroby. Lek jest również przeciwwskazany u kobiet w ciąży i karmiących piersią ze względu na ryzyko teratogenności i przenikania do mleka matki. Dawkowanie dostępne jest w formie tabletek 10 mg, 20 mg i 40 mg, z możliwością dzielenia tabletek 40 mg.
aminotransferazy, androgen syntetyczny, antybiotyk makrolidowy, cyklosporyna, czynna choroba wątroby, danazol, endometrioza, fibrat, funkcja wątroby, gemfibrozyl, hepatotoksyczność, hipercholesterolemia rodzinna, inhibitor CYP3A4, inhibitor proteazy HIV, lek immunosupresyjny, lek przeciwgrzybiczny azolowy, lomitapid, miopatia, nadwrażliwość na symwastatynę, nietolerancja laktozy, rabdomioliza, symwastatyna, Vasilip - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Atractin
Produkt leczniczy Atractin zawierający atorwastatynę wymaga ścisłego monitorowania czynności wątroby oraz aktywności aminotransferaz, zwłaszcza u pacjentów z chorobami wątroby lub spożywających alkohol. W przypadku trzykrotnego przekroczenia górnej granicy normy (GGN) aminotransferaz zaleca się redukcję dawki lub odstawienie leku. Badanie SPARCL wskazuje na zwiększone ryzyko udaru niedokrwiennego u pacjentów stosujących atorwastatynę w dawce 80 mg, szczególnie u osób z wcześniejszym udarem niedokrwiennym lub lakunarnym, co wymaga ostrożnej oceny korzyści i ryzyka przed rozpoczęciem terapii. Ponadto, atorwastatyna może wywoływać miopatię, zapalenie mięśni oraz rabdomiolizę, zwłaszcza przy aktywności kinazy kreatynowej (CK) przekraczającej 10 x GGN, co wymaga regularnego monitorowania i natychmiastowego zgłaszania objawów mięśniowych przez pacjentów.
aminotransferazy, atorwastatyna, ból mięśniowy, choroba niedokrwienna serca, choroba wątroby, cukrzyca, czynność wątroby, duszność, dziedziczna choroba mięśni, hiperglikemia, immunozależna miopatia martwicza, inhibitor CYP3A4, inhibitor reduktazy HMG-CoA, kinaza kreatynowa, lek przeciwgrzybiczny, mioglobinemia, mioglobinuria, miopatia, nadciśnienie tętnicze, niedoczynność tarczycy, nieproduktywny kaszel, niewydolność nerek, osłabienie mięśni proksymalnych, przemijający atak niedokrwienny, rabdomioliza, śródmiąższowa choroba płuc, stężenie glukozy, stężenie trójglicerydów, toksyczne uszkodzenie mięśni, udar krwotoczny, udar lakunarny, udar mózgu, udar niedokrwienny, zaburzenie czynności nerek, zapalenie mięśni - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Abiraterone Richter 500 mg
Lek Abiraterone Richter (octan abirateronu) stosowany jest w leczeniu przerzutowego hormonowrażliwego (mHSPC) oraz opornego na kastrację raka gruczołu krokowego (mCRPC). Standardowa dawka wynosi 1000 mg (2 tabletki po 500 mg) raz na dobę, podawana na pusty żołądek, co najmniej 2 godziny po posiłku i bez jedzenia przez co najmniej 1 godzinę po podaniu. Terapia zawsze łączona jest z prednizonem lub prednizolonem – 5 mg/dobę w mHSPC oraz 10 mg/dobę w mCRPC. U pacjentów niekastrowanych chirurgicznie konieczne jest kontynuowanie farmakologicznej kastracji analogami LHRH. Monitorowanie obejmuje regularną ocenę aminotransferaz (co 2 tygodnie przez 3 miesiące, następnie co miesiąc), ciśnienia tętniczego, stężenia potasu (utrzymanie ≥ 4,0 mmol/l), objawów zastoinowej niewydolności serca oraz zastojów płynów, co jest kluczowe dla bezpieczeństwa terapii i wczesnego wykrywania działań niepożądanych, w tym hepatotoksyczności i zaburzeń elektrolitowych.
abirateron, AlAT, aminotransferazy, AspAT, ciężkie zaburzenia wątroby, hepatotoksyczność, hipokaliemia, hormon luteinizujący, klasyfikacja Child-Pugh, LHRH, mCRPC, mHSPC, mineralokortykosteroidy, nadciśnienie, octan abirateronu, potas w surowicy, prednizolon, prednizon, rak hormonowrażliwy gruczołu krokowego, rak oporny na kastrację, skala Child-Pugh, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zastoinowa niewydolność serca - Leksykon leków
Działania niepożądane – Daptomycin Accordpharma 500 mg
Daptomycyna, dostępna w dawkach 350 mg i 500 mg jako proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, wykazuje profil bezpieczeństwa oparty na badaniach klinicznych obejmujących 2011 dorosłych pacjentów oraz 372 pacjentów pediatrycznych, z dawkami od 4 mg/kg mc. do 12 mg/kg mc. Najczęściej obserwowane działania niepożądane (częstość ≥ 1/100 do < 1/10) obejmują zakażenia grzybicze, zakażenia dróg moczowych, niedokrwistość, zaburzenia psychiczne (niepokój, bezsenność), neurologiczne (zawroty głowy, ból głowy), sercowo-naczyniowe (nadciśnienie, niedociśnienie), żołądkowo-jelitowe (nudności, wymioty, biegunka), nieprawidłowe wyniki czynności wątroby (zwiększona aktywność AlAT, AspAT, ALP), wysypkę, świąd, ból kończyn oraz podwyższoną aktywność fosfokinazy kreatynowej (CPK). Profil działań niepożądanych jest porównywalny do produktów porównawczych stosowanych w badaniach klinicznych.
AGEP, aminotransferazy, anafilaksja, bezsenność, ból żołądkowo-jelitowy, cewkowo-śródmiąższowe zapalenie nerek, czas protrombinowy, daptomycyna, dehydrogenaza mleczanowa, DRESS, eozynofilia, eozynofilowe zapalenie płuc, fosfokinaza kreatynowa, fungemia, hiperglikemia, INR, kandydoza, lek przeciwbakteryjny, leukocytoza, małopłytkowość, mioglobina, miopatia, nadciśnienie, nadkomorowa tachykardia, nadwrażliwość, neuropatia obwodowa, niedociśnienie, niedokrwistość, niestrawność, obrzęk naczynioruchowy, parestezja, pokrzywka, rabdomioliza, reakcja na infuzję, skurcz dodatkowy, tachykardia, trombocytoza, wysypka pęcherzykowo-pęcherzowa, zakażenie Clostridioides difficile, zakażenie dróg moczowych, zakażenie grzybicze, zapalenie języka, zapalenie mięśni, zapalenie pochwy, zawroty głowy, żółtaczka - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Simvagen 40 40 mg
Symwastatyna (Simvagen 40 mg) jest skutecznym lekiem w terapii hipercholesterolemii, jednak jej stosowanie jest przeciwwskazane u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki pomocnicze, w tym 115,4 mg laktozy jednowodnej w każdej tabletce. Leku nie należy podawać osobom z czynną chorobą wątroby, taką jak aktywne zapalenie czy marskość z dekompensacją, oraz przy utrzymującym się, niewyjaśnionym wzroście aminotransferaz, ze względu na ryzyko hepatotoksyczności. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest ciąża i karmienie piersią, a kobiety w wieku rozrodczym powinny stosować skuteczną antykoncepcję podczas terapii. Ponadto, symwastatyna jest przeciwwskazana w skojarzeniu z silnymi inhibitorami CYP3A4 (np. itrakonazol, ketokonazol, erytromycyna, inhibitory proteazy HIV), które mogą zwiększyć stężenie leku w surowicy co najmniej pięciokrotnie, podnosząc ryzyko miopatii i rabdomiolizy.
aminotransferazy, androgen syntetyczny, antybiotyk makrolidowy, cyklosporyna, danazol, dysfagia, gemfibrozyl, hepatotoksyczność, hipercholesterolemia, hipercholesterolemia rodzinna, inhibitor proteazy HIV, inhibitory CYP3A4, leczenie hipolipemizujące, lek immunosupresyjny, lek przeciwgrzybiczny, lomitapid, marskość wątroby, nadwrażliwość na symwastatynę, nietolerancja laktozy, rabdomioliza, symwastatyna, tabletka powlekana, transaminaza, zapalenie wątroby - Leksykon leków
Działania niepożądane – Akvir 500 mg
Lek AKVIR zawierający 500 mg inozyny pranobeksu wykazuje specyficzny profil działań niepożądanych, z których najistotniejszym jest przejściowe zwiększenie stężenia kwasu moczowego w surowicy krwi i moczu, powracające do normy kilka dni po zakończeniu terapii. Najpoważniejsze działania niepożądane dotyczą układu immunologicznego i występują bardzo często (≥1/10), obejmując obrzęk naczynioruchowy, nadwrażliwość, pokrzywkę oraz reakcję anafilaktyczną, która stanowi stan zagrożenia życia wymagający natychmiastowej interwencji. Inne często występujące działania to zaburzenia psychiczne (nerwowość), neurologiczne (ból głowy, zawroty głowy, senność, bezsenność), żołądkowo-jelitowe (wymioty, nudności, biegunka, zaparcia, ból w nadbrzuszu), skórne (świąd, wysypka, rumień), mięśniowo-szkieletowe (bóle stawów), nerkowe (wielomocz) oraz ogólne (zmęczenie, złe samopoczucie). Ponadto obserwuje się podwyższone wartości enzymów wątrobowych (aminotransferazy, fosfataza zasadowa) oraz zwiększone stężenie mocznika we krwi, co może wskazywać na potencjalne zaburzenia funkcji wątroby i nerek.
aminotransferazy, bezsenność, biegunka, ból głowy, ból nadbrzusza, ból stawów, dna moczanowa, dyskomfort w nadbrzuszu, działanie niepożądane, fosfataza zasadowa, inozyna pranobeks, kamica nerkowa, kwas moczowy, kwas moczowy w surowicy, nadwrażliwość, nudności, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, rumień, senność, świąd, uszkodzenie hepatocytów, wielomocz, wymioty, wysypka, zaparcie, zawroty głowy, zmęczenie - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Atorvastatin Medical Valley
Atorvastatin Medical Valley wymaga ścisłego monitorowania funkcji wątroby i mięśni podczas terapii, ze szczególnym uwzględnieniem aktywności aminotransferaz i kinazy kreatynowej (CK). Przed rozpoczęciem leczenia oraz okresowo w trakcie terapii należy oceniać czynność wątroby, zwracając uwagę na podwyższenie aminotransferaz powyżej 3-krotnej górnej granicy normy (GGN), co może wymagać zmniejszenia dawki lub odstawienia leku. Ryzyko hepatotoksyczności jest zwiększone u pacjentów z chorobami wątroby lub nadużywających alkoholu. Wysokie dawki atorwastatyny (80 mg) u pacjentów po udarze krwotocznym lub zawałach lakunarnych wiążą się z podwyższonym ryzykiem udarów krwotocznych, co wymaga indywidualnej oceny stosunku korzyści do ryzyka. Ponadto, istnieje ryzyko miopatii, zapalenia mięśni i rabdomiolizy, szczególnie przy aktywności CK >10 razy GGN, a także rzadkich przypadków immunozależnej miopatii martwiczej (IMNM) i zaostrzenia miastenii. Zaleca się badanie CK przed terapią u pacjentów z predyspozycjami do rabdomiolizy, takimi jak niewydolność nerek, niedoczynność tarczycy, choroby mięśniowe, wcześniejsze działania niepożądane po statynach oraz choroby wątroby.
aminotransferazy, hepatotoksyczność, hiperglikemia, immunozależna miopatia martwicza, inhibitor CYP3A4, kinaza kreatynowa, lek przeciwgrzybiczny, miastenia, miastenia oczna, mięśnie szkieletowe, mioglobinemia, mioglobinuria, miopatia, nadciśnienie tętnicze, niedobór laktazy, niedoczynność tarczycy, nietolerancja galaktozy, niewydolność nerek, osłabienie mięśni proksymalnych, rabdomioliza, reduktaza HMG-CoA, śródmiąższowa choroba płuc, TIA, udar krwotoczny, zapalenie mięśni, zawał lakunarny, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Crestor 20 mg
Rozuwastatyna (Crestor) jest przeciwwskazana u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki pomocnicze, w tym laktozę (91,3 mg w tabletce 10 mg, 182,6 mg w 20 mg). Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest czynna choroba wątroby lub trwałe, niewyjaśnione podwyższenie aminotransferaz przekraczające 3-krotną górną granicę normy (GGN). Nie stosuje się leku u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min), a dawka 40 mg jest dodatkowo przeciwwskazana przy umiarkowanych zaburzeniach nerek (klirens <60 ml/min). Przeciwwskazania obejmują także miopatię, a przy dawce 40 mg – czynniki predysponujące do miopatii i rabdomiolizy, takie jak niedoczynność tarczycy, genetyczne choroby mięśni, wcześniejsze uszkodzenie mięśni po statynach lub fibratach, nadużywanie alkoholu oraz pochodzenie azjatyckie. Bezwzględnie przeciwwskazane jest stosowanie rozuwastatyny w ciąży, podczas karmienia piersią oraz u kobiet w wieku rozrodczym bez skutecznej antykoncepcji.
aminotransferazy, antybiotyk makrolidowy, azole przeciwgrzybicze, choroby mięśni, cyklosporyna, czynna choroba wątroby, dysfagia, enzymy wątrobowe, erytromycyna, eutyreoza, fibraty, inhibitor proteazy, inhibitor reduktazy HMG-CoA, klirens kreatyniny, laktoza jednowodna, miopatia, nadwrażliwość na rozuwastatynę, niedoczynność tarczycy, rabdomioliza, rozuwastatyna, sofosbuwir welpataswir woksylaprewir, subkliniczna niedoczynność tarczycy, zaburzenia czynności nerek - Leksykon leków
Działania niepożądane – Imipenem/Cilastatin Kabi 500 mg + 500 mg
Imipenem/Cilastatin Kabi, zawierający 500 mg imipenemu jednowodnego oraz 500 mg cylastatyny sodowej, jest stosowany dożylne w terapii zakażeń bakteryjnych. W badaniach klinicznych na 1723 pacjentach najczęściej obserwowano działania niepożądane ze strony przewodu pokarmowego, takie jak nudności (2,0%), biegunka (1,8%) i wymioty (1,5%). Reakcje skórne, w tym wysypka (0,9%), świąd (0,3%) i pokrzywka (0,2%), występowały niezbyt często. Istotne są również działania neurologiczne, zwłaszcza drgawki (0,4%), które mogą wymagać pilnej interwencji, szczególnie u pacjentów z predyspozycjami neurologicznymi. W miejscu podania najczęściej występowało zapalenie żył i/lub zakrzepowe zapalenie żył (3,1%), co wymaga monitorowania i ewentualnej zmiany miejsca wkłucia.
aminotransferazy, antybiotykoterapia, biegunka, ból w miejscu wstrzyknięcia, cylastatyna, drgawki, enzymy wątrobowe, fosfataza zasadowa, funkcje wątrobowe, gorączka, hepatocyty, hipotensja, imipenem jednowodny, niedokrwienie narządów, nudności, obrzęk naczynioruchowy, ośrodkowy układ nerwowy, pokrzywka, rumień, rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego, senność, stwardnienie żyły, świąd, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, wysypka, zaburzenia wodno-elektrolitowe, zakrzepica, zakrzepowe zapalenie żył, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Groprinosin Forte 500 mg/5 ml
Lek Groprinosin Forte (inozyna pranobeks 500 mg/5 ml, syrop) może powodować podwyższenie stężenia kwasu moczowego w surowicy i moczu, które zazwyczaj pozostaje w granicach normy i normalizuje się w ciągu kilku dni po odstawieniu leku. Do częstych działań niepożądanych należą bóle i zawroty głowy, nudności, wymioty, dyskomfort w nadbrzuszu, świąd oraz wysypka. Występują także objawy ze strony układu mięśniowo-szkieletowego (ból stawów), ogólne (zmęczenie, złe samopoczucie) oraz zmiany w badaniach laboratoryjnych, takie jak podwyższone stężenie mocznika, aminotransferaz i fosfatazy zasadowej, co wymaga monitorowania funkcji wątroby i nerek. Rzadziej obserwuje się senność, bezsenność, biegunkę, zaparcia, wielomocz oraz nerwowość.
aminotransferazy, ból stawów, dyskomfort w nadbrzuszu, fosfataza zasadowa, funkcja nerek, inozyna pranobeks, kwas moczowy, nudności i wymioty, obrzęk naczynioruchowy, parametry wątrobowe, reakcja anafilaktyczna, reakcja skórna, rumień, świąd i wysypka, układ nerwowy, układ pokarmowy, wielomocz, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenia snu, zaburzenia wypróżnień, zawroty głowy - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Simvastatin Genoptim 10 mg
Simvastatin Genoptim jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na symwastatynę lub substancje pomocnicze, w tym laktozę bezwodną (74,50 mg w tabletce 10 mg, 149 mg w 20 mg, 298 mg w 40 mg). Nie należy stosować go u osób z czynną chorobą wątroby lub niewyjaśnionym, utrzymującym się wzrostem aminotransferaz. Lek jest bezwzględnie przeciwwskazany w ciąży i laktacji ze względu na ryzyko zaburzeń rozwojowych płodu oraz przenikanie do mleka matki. Ponadto, stosowanie symwastatyny jest przeciwwskazane w skojarzeniu z silnymi inhibitorami CYP3A4 (itrakonazol, ketokonazol, worykonazol, nelfinawir, erytromycyna, klarytromycyna, nefazodon, kobicystat), które mogą zwiększać AUC symwastatyny około pięciokrotnie, co podnosi ryzyko miopatii i rabdomiolizy.
aminotransferazy, androgen syntetyczny, antybiotyk makrolidowy, ciąża i karmienie piersią, cyklosporyna, czynna choroba wątroby, danazol, endometrioza, gemfibrozyl, hiperlipidemia, homozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, inhibitory CYP3A4, inhibitory proteazy HIV, laktoza bezwodna, lek immunosupresyjny, lek przeciwgrzybiczny, lomitapid, miopatia i rabdomioliza, nadużywanie alkoholu, nadwrażliwość na symwastatynę, niedobór laktazy, niedoczynność tarczycy, nietolerancja galaktozy, niewydolność nerek, statyna, symwastatyna, uszkodzenie hepatocytów, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Grofibrat S
Fenofibrat mikronizowany (Grofibrat S, 215 mg) wymaga szczególnej ostrożności w terapii hiperlipidemii, zwłaszcza u pacjentów z wtórnymi przyczynami zaburzeń lipidowych, takimi jak niekontrolowana cukrzyca typu 2, niedoczynność tarczycy, zespół nerczycowy, dysproteinemia, choroby wątroby z zastojem żółci czy alkoholizm. U kobiet stosujących estrogeny doustnie należy rozróżnić hiperlipidemię pierwotną od wtórnej. Monitorowanie funkcji wątroby jest kluczowe, z oznaczaniem aminotransferaz co 3 miesiące przez pierwszy rok terapii, a leczenie należy przerwać, gdy AspAT i AlAT przekroczą 3-krotność górnej granicy normy lub pojawią się objawy zapalenia wątroby. Fenofibrat może indukować zapalenie trzustki, szczególnie przy utrzymującej się ciężkiej hipertrójglicerydemii, toksycznym działaniu na komórki trzustki lub tworzeniu złogów żółciowych, co wymaga natychmiastowego odstawienia leku przy objawach ostrego zapalenia trzustki.
AlAT, aminotransferazy, AspAT, choroba sercowo-naczyniowa, cukrzyca typu 2, dyslipidemia mieszana, dysproteinemia, fenofibrat, hiperlipidemia, hipertrójglicerydemia, hipoalbuminemia, inhibitor reduktazy HMG-CoA, kamica dróg żółciowych, kinaza kreatynowa, kreatynina, leki hipolipemizujące, miopatia, miotoksyczność, niedobór laktazy, niedoczynność tarczycy, nietolerancja galaktozy, niewydolność nerek, rabdomioliza, statyna, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zastój żółci, zespół nerczycowy, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Eubiocard 150 mg
Kwas acetylosalicylowy, substancja czynna preparatu Eubiocard 150 mg w tabletkach dojelitowych, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które należy monitorować podczas terapii. Najczęściej obserwuje się objawy ze strony układu pokarmowego, takie jak zgaga, nudności, wymioty oraz bóle brzucha (częstość ≥1/100 do <1/10). Rzadziej występują stany zapalne żołądka i jelit oraz choroba wrzodowa, które mogą prowadzić do poważnych powikłań, w tym krwotoków i perforacji. Zaburzenia czynności wątroby manifestują się rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000) podwyższoną aktywnością aminotransferaz. W obrębie układu nerwowego mogą pojawić się zawroty głowy i szumy uszne, zwykle jako objawy przedawkowania. Kluczowym działaniem niepożądanym jest zwiększone ryzyko krwawień, obejmujące krwotoki okołooperacyjne, krwiaki, epistaxis, krwawienia z dróg moczowo-płciowych oraz dziąseł, a także rzadkie, ale potencjalnie zagrażające życiu krwotoki z przewodu pokarmowego i mózgowe, szczególnie u pacjentów z niekontrolowanym nadciśnieniem tętniczym.
aminotransferazy, astma aspirynowa, choroba wrzodowa żołądka i dwunastnicy, ciężka reakcja alergiczna, cukrzyca, czas krwawienia, działanie przeciwpłytkowe, enzymy wątrobowe, epistaxis, hipoglikemia, krwawienie z dróg moczowo-płciowych, krwawienie z dziąseł, krwawienie z nosa, krwiak, krwotok mózgowy, krwotok okołooperacyjny, krwotok z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, lek hemostatyczny, lek hipoglikemizujący, lek nefrotoksyczny, nadciśnienie tętnicze, niedobór żelaza, niedokrwistość, niestrawność, objawy dyspeptyczne, obniżenie poziomu glukozy, owrzodzenie żołądka, perforacja żołądka, reakcja nadwrażliwości, szumy uszne, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia funkcji wątroby, zapalenie żołądka, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Teriflunomide Pharmascience 14 mg
Teriflunomid w dawce 14 mg, stosowany w leczeniu stwardnienia rozsianego o przebiegu rzutowym (RMS), wykazuje specyficzny profil działań niepożądanych potwierdzony w badaniach klinicznych na 2267 pacjentach przez medianę 672 dni. Najczęstsze działania niepożądane to ból głowy (15,7%), biegunka (13,6%), nudności (10,7%), łysienie (13,5%) oraz podwyższenie aktywności aminotransferazy alaninowej (AlAT) u 15% pacjentów. Łysienie miało charakter rozlany, występowało głównie w pierwszych 6 miesiącach terapii i ustępowało u 87,1% pacjentów. Zwiększenie aktywności AlAT (do 3× górnej granicy normy) obserwowano u 8,0% pacjentów, głównie w pierwszym półroczu leczenia, z powrotem do normy w różnym czasie. Teriflunomid wiąże się także z podwyższeniem ciśnienia tętniczego: skurczowe >140 mmHg u 19,9% i >160 mmHg u 3,8%, a rozkurczowe >90 mmHg u 21,4% pacjentów. Nie stwierdzono istotnego wzrostu ciężkich zakażeń (2,7% vs 2,2% placebo), choć po wprowadzeniu do obrotu zgłaszano rzadkie przypadki ciężkich infekcji, w tym posocznicy.
aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, aminotransferazy, ból brzucha, ciężkie reakcje skórne, ciężkie zakażenia, dyslipidemia, gamma-glutamylotransferaza, kinaza kreatynowa, leflunomid, leukopenia, łuszczyca, łuszczyca krostkowa, łuszczycowe zapalenie stawów, łysienie, małopłytkowość, martwicze zapalenie trzustki, mononeuropatia, nadciśnienie płucne, nadciśnienie tętnicze, nerwoból, neuropatia obwodowa, neutropenia, niedokrwistość, obrzęk naczynioruchowy, ostre zapalenie wątroby, parestezje, polekowe uszkodzenie wątroby, polineuropatia, przeczulica, reumatoidalne zapalenie stawów, rwa kulszowa, śródmiąższowa choroba płuc, stwardnienie rozsiane o przebiegu rzutowym, torbiel trzustki, zakażenia oportunistyczne, zapalenie jamy nosowo-gardłowej, zapalenie trzustki, zespół cieśni nadgarstka - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Atorvagen 40 mg
Przy kwalifikacji pacjenta do terapii atorwastatyną (Atorvagen) należy bezwzględnie wykluczyć przeciwwskazania takie jak nadwrażliwość na substancję czynną lub składniki pomocnicze, w tym laktozę (8,75 mg w dawce 10 mg, 17,5 mg w dawce 20 mg, 35 mg w dawce 40 mg). Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest czynna choroba wątroby oraz utrzymująca się, niewyjaśniona, ponad 3-krotna podwyższona aktywność aminotransferaz w surowicy. Ponadto, lek jest przeciwwskazany u kobiet w ciąży, karmiących piersią oraz u kobiet w wieku rozrodczym bez skutecznej antykoncepcji ze względu na ryzyko teratogenności. Należy również unikać stosowania Atorvagenu u pacjentów przyjmujących leki przeciwwirusowe zawierające glekaprewir z pibrentaswirem ze względu na ryzyko interakcji.
aminotransferazy, Atorvagen, atorwastatyna, ciąża, czynna choroba wątroby, glekaprewir z pibrentaswirem, karmienie piersią, laktoza, lek przeciwwirusowy, nadwrażliwość, nadwrażliwość na atorwastatynę, nietolerancja laktozy, podwyższona aktywność aminotransferaz, tabletka powlekana, wiek rozrodczy, wirusowe zapalenie wątroby typu C - Leksykon substancji czynnych
Benzylopenicylina prokainowa – Działania niepożądane
Benzylopenicylina prokainowa, stosowana m.in. w preparacie Penicillinum Procainicum L TZF, wiąże się z ryzykiem szeregu działań niepożądanych o różnej częstości występowania, klasyfikowanych według MedDRA. Najpoważniejsze z nich to rzadkie reakcje nadwrażliwości, takie jak wstrząs anafilaktyczny i obrzęk naczynioruchowy, które wymagają natychmiastowego przerwania terapii i wdrożenia leczenia przeciwwstrząsowego. U pacjentów z kiłą, zwłaszcza w późnym stadium, może pojawić się bardzo rzadka reakcja Jarisch-Herxheimera. Rzadko obserwuje się hematologiczne powikłania, takie jak neutropenia, agranulocytoza, leukopenia, trombocytopenia i niedokrwistość, szczególnie przy długotrwałym stosowaniu wysokich dawek. Drgawki, o nieznanej częstości, występują częściej u pacjentów z niewydolnością nerek lub przy dużych dawkach leku. Rzekomobłoniaste zapalenie okrężnicy, reakcje skórne (wysypka, pokrzywka, plamica, rumień wielopostaciowy, zespół Stevensa-Johnsona, TEN) oraz przemijające zaburzenia czynności wątroby i nerek również należą do potencjalnych działań niepożądanych, choć ich częstość nie jest precyzyjnie określona.
agranulocytoza, aminotransferazy, antybiotykoterapia, atrofia mięśnia, benzylopenicylina prokainowa, ból mięśniowy, ból stawowy, choroba posurowicza, drgawki, fosfataza alkaliczna, kandydoza, kreatynina, leukopenia, mocznik, neutropenia, niedokrwistość, niewydolność nerek, obrzęk naczynioruchowy, plamica, pokrzywka, reakcja Jarisch-Herxheimera, rumień wielopostaciowy, rzekomobłoniaste zapalenie okrężnicy, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, trombocytopenia, wstrząs anafilaktyczny, wysypka skórna, zespół Hoignè, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Atorvastatin Genoptim 40 mg
Atorvastatin Genoptim, dostępny w dawkach 10 mg, 20 mg, 40 mg oraz 80 mg, zawiera atorwastatynę wapniową i jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub substancje pomocnicze, aktywną chorobą wątroby, a także przy trwałym, ponad 3-krotnym wzroście aminotransferaz powyżej górnej granicy normy (GGN). Lek jest również bezwzględnie przeciwwskazany u kobiet w ciąży, karmiących piersią oraz u kobiet w wieku rozrodczym bez skutecznej antykoncepcji ze względu na ryzyko teratogenności i przenikanie atorwastatyny do mleka matki. Szczególną uwagę należy zwrócić na interakcje z lekami przeciwwirusowymi zawierającymi glekaprewir z pibrentaswirem, które mogą prowadzić do znacznego wzrostu stężenia atorwastatyny i zwiększonego ryzyka miopatii, w tym rabdomiolizy.
aminotransferazy, atorwastatyna wapniowa, badanie czynności wątroby, czynna choroba wątroby, działanie niepożądane, glekaprewir z pibrentaswirem, górna granica normy, hepatotoksyczność, kontrola lipidów, lek hipolipemizujący, metoda antykoncepcji, miopatia, nadwrażliwość, rabdomioliza, reakcja alergiczna na statyny, reakcja anafilaktyczna, schemat leczenia przeciwwirusowego, statyny, synteza cholesterolu, terapia hipolipemizująca, teratogenność, wirusowe zapalenie wątroby typu C - Leksykon leków
Działania niepożądane – Tizanor 4 mg
Tyzanidyna (Tizanor) wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, których częstość i nasilenie są ściśle związane z dawkowaniem oraz indywidualną reakcją pacjenta. Najczęściej obserwowane działania niepożądane to senność i zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego (≥1/10), osłabienie mięśni oraz zmęczenie, które mogą istotnie wpływać na funkcjonowanie pacjenta. Często występują również niedociśnienie tętnicze (≥1/100 do <1/10), nudności, suchość błony śluzowej jamy ustnej oraz zwiększenie aktywności aminotransferaz (≥1/100 do <1/10), co wymaga regularnego monitorowania parametrów wątrobowych i ciśnienia tętniczego. Rzadziej notuje się bradykardię (≥1/1000 do <1/100), a także potencjalnie poważne powikłania kardiologiczne, takie jak wydłużenie odcinka QT, torsade de pointes oraz omdlenia. W zgłoszeniach spontanicznych odnotowano także przypadki zapalenia i niewydolności wątroby, reakcje nadwrażliwości (anafilaksja, obrzęk naczynioruchowy), zaburzenia psychiczne (omamy, stan splątania) oraz zaburzenia skórne i wzrokowe o nieznanej częstości występowania.
aminotransferazy, anafilaksja, astenia, bezsenność, bradykardia, Departament Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych, dyzartria, klasyfikacja MedDRA, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie tętnicze, nieostre widzenie, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, omamy, osłabienie mięśni, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, schorzenia sercowo-naczyniowe, senność, spastyczność, stan splątania, suchość błony śluzowej jamy ustnej, tachykardia, torsade de pointes, tyzanidyna, udar mózgu, wydłużenie odcinka QT, wzmożone napięcie mięśni, zaburzenia snu, zaburzenia wątroby, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zapalenie wątroby, zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego, zespół odstawienia