zakrzepowe zapalenie żył

Zakrzepowe zapalenie żył (thrombophlebitis) to schorzenie charakteryzujące się stanem zapalnym ściany naczynia żylnego z jednoczesnym tworzeniem się zakrzepu w jego świetle. Wyróżnia się zakrzepowe zapalenie żył powierzchownych (SVT) oraz głębokich (DVT), przy czym to drugie wiąże się z większym ryzykiem powikłań, w tym zatorowości płucnej.

W patogenezie zakrzepowego zapalenia żył kluczową rolę odgrywa triada Virchowa: uszkodzenie śródbłonka, zwolnienie przepływu krwi oraz nadkrzepliwość. Czynniki ryzyka obejmują długotrwałe unieruchomienie, zabiegi operacyjne, nowotwory, ciążę, stosowanie doustnej antykoncepcji, a także wrodzone trombofilie.

Objawy kliniczne zakrzepowego zapalenia żył to ból, obrzęk, zaczerwienienie i ucieplenie skóry nad zajętym naczyniem. W przypadku DVT objawy mogą być mniej specyficzne i ograniczać się do obrzęku kończyny oraz dyskomfortu. Diagnostyka opiera się na badaniu ultrasonograficznym z dopplerem, które pozwala na ocenę przepływu krwi oraz wizualizację zakrzepu.

Leczenie zakrzepowego zapalenia żył powierzchownych zwykle obejmuje leki przeciwzapalne, kompresjoterapię oraz miejscowe stosowanie heparyn drobnocząsteczkowych. W przypadku DVT standardem postępowania jest systemowa antykoagulacja heparynami drobnocząsteczkowymi, a następnie doustnymi antykoagulantami przez okres co najmniej 3 miesięcy, a także kompresjoterapia.

Powiązane wpisy

Leksykon substancji czynnych
L-tryptofan – Przedawkowanie

L-tryptofan, egzogenny aminokwas obecny w preparatach do żywienia pozajelitowego takich jak Aminomel 10E (2,00 g/l), Aminomel 12,5E (2,50 g/l), Aminosteril N-Hepa 8% (0,70 g/l), Vamin 18 Electrolyte-Free (1,9 g/l) oraz Vaminolact (1,4 g/l), może powodować poważne objawy przedawkowania. Klinicznie manifestuje się to nudnościami, wymiotami, dreszczami, a także zaburzeniami metabolicznymi, takimi jak zatrucie aminokwasami, kwasica, azotemia, zaburzenia elektrolitowe (hiperkaliemia, hiperkalcemia, hipermagnezemia) oraz przewodnieniem i hiperwolemią. Szczególnie niebezpieczne jest szybkie podawanie preparatów Vamin 18 Electrolyte-Free i Vaminolact, które może wywołać dodatkowo pocenie się i uderzenia gorąca. Pacjenci z niewydolnością nerek, zaburzeniami funkcji wątroby oraz układu sercowo-naczyniowego są bardziej narażeni na powikłania, w tym zakrzepowe zapalenie żył przy podawaniu do żył obwodowych z nadmierną szybkością infuzji.
aminokwas egzogenny, azot mocznikowy, azotemia, dreszcze, hemodializa, hiperkalcemia, hiperkaliemia, hipermagnezemia, hiperwolemia, kwasica, L-tryptofan, nadmierna potliwość, nietolerancja leku, niewydolność krążenia, niewydolność nerek, nudności, obrzęk obwodowy, obrzęk płuc, przewodnienie, równowaga kwasowo-zasadowa, suplement diety, terapia nerkozastępcza, uderzenie gorąca, wymioty, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie funkcji wątroby, zaburzenie metaboliczne, zaburzenie układu sercowo-naczyniowego, zakrzepowe zapalenie żył, zatrucie aminokwasami, żywienie pozajelitowe
Leksykon leków
Działania niepożądane – Fluorescite 100 mg/ml roztwór do wstrzykiwań 100 mg/ml

Fluorescite 100 mg/ml to roztwór do wstrzykiwań zawierający 113,2 mg sodu fluoresceiny na 1 ml roztworu, co odpowiada 500 mg fluoresceiny w fiolce 5 ml. Produkt może wywoływać szeroki zakres działań niepożądanych, od łagodnych (nudności, wymioty, świąd, omdlenia) po ciężkie, potencjalnie zagrażające życiu reakcje, takie jak wstrząs anafilaktyczny, obrzęk naczyniowy, skurcz oskrzeli, zatrzymanie czynności serca i oddechowej. Szczególną uwagę należy zwrócić na zaburzenia układu oddechowego, reakcje nadwrażliwości oraz zaburzenia krążeniowe, które mogą wymagać natychmiastowej interwencji. Częstość występowania działań niepożądanych klasyfikowana jest od bardzo często (≥1/10) do bardzo rzadko (<1/10 000) oraz nieznana, co podkreśla konieczność monitorowania pacjentów podczas i po podaniu leku.
astma, ból głowy, bradykardia, dławica piersiowa, drgawki, drżenie, duszność, dysfazja, fluoresceina, incydent naczyniowo-mózgowy, nadciśnienie, nadmierna potliwość, niedociśnienie, niedoczulica, niewydolność kręgowo-podstawna, niewydolność oddechowa, nudności, obrzęk krtani, obrzęk naczyniowy, obrzęk płuc, obrzęk śluzówki nosa, omdlenie, parestezja, pokrzywka, przebarwienie skóry, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, rozszerzenie naczyń, rumień, skurcz naczyń, skurcz oskrzeli, świąd, tachykardia, utrata świadomości, wstrząs, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, wynaczynienie, wyprysk, zaburzenia krążeniowe, zaburzenia oddechowe, zaburzenia smaku, zakrzepowe zapalenie żył, zatrzymanie czynności oddechowej, zatrzymanie czynności serca, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy
Leksykon substancji czynnych
Sałata – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności

Preparat Padma 28 Formuła w postaci kapsułek twardych zawiera złożoną kompozycję substancji ziołowych i wymaga szczególnej uwagi lekarzy ze względu na specyficzne ostrzeżenia i środki ostrożności. Należy monitorować pacjentów pod kątem objawów infekcji takich jak gorączka, duszność czy ropna plwocina, które wymagają pilnej konsultacji lekarskiej. Szczególną ostrożność zaleca się u pacjentów z niewydolnością krążenia, zwracając uwagę na objawy w obrębie kończyn dolnych, takie jak zapalenie skóry, zakrzepowe zapalenie żył, stwardnienie podskórne, silny ból, owrzodzenia, nagły obrzęk, a także symptomy niewydolności serca i nerek. Wystąpienie tych objawów może wskazywać na zaostrzenie choroby podstawowej i wymagać modyfikacji leczenia lub dodatkowych procedur diagnostycznych i terapeutycznych.
cukrzyca, duszność, dysfagia, gorączka, kapsułka twarda, kontrola glikemii, liść sałaty, niewydolność krążenia, niewydolność nerek, niewydolność serca, obrzęk nagły, owrzodzenie, ropna plwocina, stwardnienie podskórne, układ odpornościowy, zakrzepowe zapalenie żył, zapalenie skóry
Leksykon substancji czynnych
Glukoza – Działania niepożądane

Glukoza, jako podstawowy substrat energetyczny w produktach leczniczych, jest szeroko stosowana w infuzjach, dializie otrzewnowej, hemofiltracji oraz żywieniu pozajelitowym. Pomimo jej naturalnego występowania w organizmie, podawanie glukozy w formie leczniczej wiąże się z ryzykiem licznych działań niepożądanych, w tym zaburzeń metabolicznych takich jak hiperglikemia (często przy szybkim podawaniu roztworów o wysokim stężeniu), hipokaliemia (bardzo często, zwłaszcza w dializie otrzewnowej), hiponatremia (możliwa przy leczeniu szpitalnym, z ryzykiem encefalopatii hiponatremicznej), a także hipokalcemia, hipomagnezemia i hipofosfatemia przy długotrwałej terapii. Dodatkowo obserwuje się zaburzenia gospodarki wodnej (hiperwolemia, odwodnienie, obrzęki obwodowe), zaburzenia układu nerwowego (encefalopatia hiponatremiczna), układu krążenia (tachykardia, nadciśnienie, niedociśnienie, nasilenie niewydolności serca) oraz oddechowego (duszność, obrzęk płuc). Miejscowe powikłania obejmują zakrzepowe zapalenie żył, podrażnienie, wynaczynienie i zakażenia w miejscu podania.
dializa otrzewnowa, duszność, emulsja tłuszczowa, encefalopatia hiponatremiczna, glikozuria, hemofiltracja, hiperglikemia, hiperlipidemia, hiperwolemia, hipofosfatemia, hipokalcemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, hiponatremia, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość, niedobór witamin z grupy B, niedociśnienie tętnicze, niewydolność serca, nudności i wymioty, obrzęk obwodowy, obrzęk płuc, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, roztwór do infuzji, tachykardia, wtórna nadczynność przytarczyc, wynaczynienie, zaburzenia równowagi kwasowo-zasadowej, zakrzepowe zapalenie żył, zasadowica metaboliczna, zastoinowa niewydolność serca, zespół hiperosmolarny, zespół ponownego odżywienia, zespół przeciążenia tłuszczami, żywienie pozajelitowe
Leksykon leków
Działania niepożądane – Midazolam SUN 2mg/ml

Midazolam SUN, dostępny w stężeniach 1 mg/ml i 2 mg/ml jako roztwór do wstrzykiwań lub infuzji, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które należy uwzględnić podczas jego stosowania. Do najpoważniejszych należą reakcje anafilaktyczne, takie jak obrzęk naczynioruchowy i wstrząs anafilaktyczny, które mogą zagrażać życiu. W zakresie układu nerwowego obserwuje się m.in. sedację, osłabienie uwagi, ataksję, niepamięć następczą zależną od dawki oraz ryzyko drgawek po odstawieniu. Midazolam może wywoływać reakcje paradoksalne, szczególnie u osób starszych, manifestujące się pobudzeniem psychoruchowym, agresją, lękiem, omamami i innymi zaburzeniami zachowania. Ponadto, lek wpływa depresyjnie na ośrodek oddechowy, co może prowadzić do depresji oddechowej, bezdechu i zatrzymania oddychania. Wśród działań niepożądanych wymienia się także zaburzenia sercowo-naczyniowe, takie jak bradykardia, zatrzymanie akcji serca oraz zespół Kounisa, a także hipotensję i powikłania zakrzepowo-zatorowe.
ataksja, benzodiazepina, bezdech, bradykardia, bronchospazm, depresja oddechowa, dezorientacja, drgawki toniczno-kloniczne, drżenie mięśni, koszmary senne, labilność emocjonalna, midazolam, nadwrażliwość, niedociśnienie tętnicze, niepamięć następcza, nudności, obrzęk naczynioruchowy, omamy, pobudzenie psychomotoryczne, pokrzywka, reakcja paradoksalna, roztwór do wstrzykiwań, ruchy mimowolne, skurcz krtani, stan lękowy, stan splątania, suchość w jamie ustnej, świąd, uzależnienie fizyczne, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, wysypka, zaburzenia koordynacji ruchowej, zakrzepica, zakrzepowe zapalenie żył, zaparcia, zatrzymanie akcji serca, zatrzymanie oddychania, zespół Kounisa, zespół odstawienia
Leksykon substancji czynnych
L-walina – Przedawkowanie

L-walina, jako aminokwas egzogenny z grupy BCAA, jest składnikiem wielu preparatów do żywienia pozajelitowego, takich jak Aminomel 10E/12,5E (5,00 g/6,25 g na 1000 ml), Aminosteril N-Hepa 8% (10,08 g/1000 ml), Vamin 18 Electrolyte-Free (7,3 g/1000 ml) oraz Vaminolact (3,6 g/1000 ml). Przedawkowanie L-waliny najczęściej wynika z nadmiernej objętości lub zbyt szybkiej infuzji tych preparatów, co może prowadzić do objawów takich jak nudności, wymioty, dreszcze, uderzenia gorąca, nadmierne pocenie, zakrzepowe zapalenie żył oraz zwiększone wydalanie aminokwasów przez nerki. Szczególnie narażeni są pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby, gdzie metabolizm aminokwasów jest upośledzony, co zwiększa ryzyko powikłań metabolicznych i toksycznych.
aminokwas egzogenny o rozgałęzionym łańcuchu, azotemia, dysfagia, gospodarka wodno-elektrolitowa, hiperkalcemia, hiperkaliemia, hipermagnezemia, hiperwolemia, katabolizm białek, kwasica, L-walina, metabolizm aminokwasów, niewydolność nerek, obrzęk obwodowy, obrzęk płucny, preparat aminokwasowy, przewodnienie, równowaga kwasowo-zasadowa, śródbłonek naczyniowy, technika nerkozastępcza, uderzenie gorąca, wydalanie aminokwasów, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie homeostazy, zaburzenie metaboliczne, zakrzepowe zapalenie żył, zatrucie aminokwasami, żywienie pozajelitowe
Leksykon leków
Działania niepożądane – Methotrexat-Ebewe 5 mg

Metotreksat wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, których nasilenie i częstość występowania są ściśle związane z dawką, sposobem i czasem podawania leku. Kluczowymi toksycznymi efektami ograniczającymi terapię są zahamowanie czynności szpiku kostnego (leukopenia, małopłytkowość, pancytopenia) pojawiające się zwykle po 4-14 dniach oraz wrzodziejące zapalenie błon śluzowych jamy ustnej, manifestujące się w ciągu pierwszych 24-48 godzin od podania. Do bardzo często obserwowanych działań należą także zaburzenia żołądkowo-jelitowe (biegunka, nudności, wymioty), hepatotoksyczność (wzrost AlAT, AspAT, fosfatazy zasadowej i bilirubiny), nefrotoksyczność (zmniejszenie klirensu kreatyniny) oraz objawy neurologiczne (ból głowy, zawroty głowy). Ciężkie powikłania, takie jak śródmiąższowe zapalenie płuc, mogą wystąpić niezależnie od dawki i czasu terapii, wymagając często przerwania leczenia. Ponadto, metotreksat może indukować reakcje skórne od łysienia po zespół Stevensa-Johnsona oraz zaburzenia rozrodcze, w tym oligospermię i ryzyko wad wrodzonych u płodu.
agranulocytoza, azotemia, białkomocz, chłoniak złośliwy, eozynofilia, ginekomastia, hiperurykemia, hipogammaglobulinemia, krwawienie pęcherzykowe, krwiomocz, leukoencefalopatia, leukopenia, limfadenopatia, małopłytkowość, marskość wątroby, martwica kości, nefropatia, neutropenia, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość, niedokrwistość aplastyczna, niedokrwistość megaloblastyczna, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, oligospermia, osteoporoza, ostre zapalenie wątroby, owrzodzenie żołądka, pancytopenia, perforacja jelita, rak skóry, rumień wielopostaciowy, śródmiąższowe zapalenie płuc, stłuszczenie wątroby, tamponada osierdzia, wrzodziejące zapalenie jamy ustnej, wstrząs anafilaktyczny, zahamowanie szpiku kostnego, zakrzepica tętnicza, zakrzepowe zapalenie żył, zapalenie błony śluzowej, zapalenie jelit, zapalenie naczyń krwionośnych, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, zapalenie osierdzia, zapalenie pęcherza moczowego, zapalenie spojówek, zapalenie trzustki, zatorowość płucna, zespół DRESS, zespół Lyella, zespół Stevensa-Johnsona
Leksykon substancji czynnych
Metionina – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności

Metionina, aminokwas siarkowy niezbędny w żywieniu pozajelitowym, wymaga szczególnej ostrożności klinicznej ze względu na ryzyko hiperamonemii, zwłaszcza u pacjentów z zaburzeniami metabolizmu aminokwasów, niewydolnością wątroby oraz u dzieci poniżej 2 lat, gdzie konieczne jest częste monitorowanie stężenia amoniaku. U pacjentów z niewydolnością wątroby zaleca się regularne badania enzymów wątrobowych, bilirubiny, glukozy i elektrolitów, aby zapobiec nasileniu zaburzeń neurologicznych. W przypadku niewydolności nerek dawka metioniny powinna być indywidualnie dostosowana, z uwzględnieniem ryzyka hiperkaliemii, kwasicy metabolicznej i hiperazotemii, a także konieczności monitorowania stanu płynów, elektrolitów i triglicerydów. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z zaburzeniami metabolizmu tłuszczów, hiperglikemią, kwasicą mleczanową oraz zespołem ponownego odżywienia, gdzie konieczne jest stopniowe zwiększanie podaży substancji odżywczych i wyrównanie zaburzeń równowagi wodno-elektrolitowej i kwasowo-zasadowej przed rozpoczęciem infuzji.
aminokwas siarkowy, bilans płynów, cukrzyca, enzym wątrobowy, hemodializa, hepatomegalia, hiperamonemia, hiperazotemia, hiperglikemia, hiperkaliemia, hiperlipidemia, hiponatremia, ketonuria, kwasica metaboliczna, kwasica mleczanowa, leczenie nerkozastępcze, morfologia krwi, niedoczynność tarczycy, niewydolność nerek, niewydolność oddechowa, niewydolność wątroby, parametr krzepnięcia, pierwiastek śladowy, płytki krwi, posocznica, pseudoaglutynacja, równowaga kwasowo-zasadowa, stężenie amoniaku, stłuszczenie wątroby, triglicerydy w surowicy, wrodzona nieprawidłowość metabolizmu aminokwasów, wynaczynienie, zaburzenie metabolizmu aminokwasów, zaburzenie metabolizmu tłuszczów, zaburzenie neurologiczne, zakrzepowe zapalenie żył, zapalenie trzustki, zator naczyń płucnych, zespół ponownego odżywienia, zespół przeciążenia tłuszczami, żywienie pozajelitowe
Leksykon substancji czynnych
Olej z oliwek – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności

Olej z oliwek jest istotnym składnikiem emulsji tłuszczowych stosowanych w żywieniu pozajelitowym, dostarczającym energii oraz niezbędnych kwasów tłuszczowych. Emulsje te często łączone są z olejem sojowym, rybim lub triglicerydami o średniej długości łańcucha, aby zapewnić odpowiednią podaż kwasów omega-6 i omega-3. W trakcie terapii należy monitorować stężenie triglicerydów w surowicy, które nie powinno przekraczać 3-4 mmol/l, a w przypadku przekroczenia tej wartości infuzję należy przerwać do czasu powrotu do normy. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko zespołu przeciążenia tłuszczami, objawiającego się m.in. gorączką, hiperlipidemią, zaburzeniami krzepnięcia, hepatomegalią oraz objawami neurologicznymi, który jest odwracalny po zaprzestaniu infuzji. Pacjenci z niewydolnością nerek, wątroby, cukrzycą, zapaleniem trzustki, niedoczynnością tarczycy czy posocznicą wymagają szczególnej ostrożności i regularnej kontroli parametrów biochemicznych, w tym glukozy, elektrolitów, morfologii krwi i funkcji narządów.
emulsja tłuszczowa, fosfolipidy jajeczne, hepatomegalia, hiperamonemia, hiperazotemia, hiperglikemia, hiperkaliemia, hiperlipidemia, immunosupresant, kwas alfa-linolenowy, kwas linolowy, kwasica metaboliczna, kwasica mleczanowa, leukocytoza, małopłytkowość, morfologia krwi, niedobór niezbędnych kwasów tłuszczowych, niedobór tiaminy, niedoczynność tarczycy, niedokrwistość, niewydolność nerek, niewydolność płucna, olej rybi, olej sojowy, osad fosforanu wapnia, osmolarność surowicy, ostra niewydolność oddechowa, posocznica, pseudoaglutynacja, reakcja alergiczna, reakcja krzyżowa alergiczna, sepsa, stłuszczenie wątroby, triglicerydy kwasów tłuszczowych, triglicerydy w osoczu, zaburzenia krzepnięcia, zakażenie dostępu żylnego, zakrzepowe zapalenie żył, zapalenie trzustki, zator płucny, zespół ponownego odżywienia, zespół przeciążenia tłuszczami, żywienie pozajelitowe
Leksykon leków
Działania niepożądane – MultiHance 529 mg/ml (0,5 mmol/ml)

MultiHance (gadobenian dimegluminy) jest środkiem kontrastowym stosowanym w diagnostyce obrazowej, którego profil bezpieczeństwa obejmuje szeroki zakres działań niepożądanych o różnym nasileniu. Najczęściej obserwuje się łagodne i samoistnie ustępujące objawy, takie jak ból głowy, nudności, wysypka czy reakcje miejscowe w miejscu podania (ból, pieczenie, obrzęk). Istotnym ryzykiem są reakcje nadwrażliwości, w tym anafilaktyczne i anafilaktoidalne, które mogą prowadzić do wstrząsu anafilaktycznego i zgonu. Objawy tych reakcji dotyczą głównie układu oddechowego (duszność, obrzęk krtani, skurcz oskrzeli), krążenia (tachykardia, bradykardia, niedociśnienie, zatrzymanie akcji serca) oraz skóry i błon śluzowych (pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy). U pacjentów z chorobami OUN lub historią drgawek istnieje podwyższone ryzyko wystąpienia powikłań neurologicznych, takich jak drgawki, parestezje, omdlenia czy utrata przytomności. Ponadto, wynaczynienie środka może powodować miejscowe powikłania, w tym martwicę tkanek i zakrzepowe zapalenie żył.
aminotransferaza, bilirubina, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, dehydrogenaza mleczanowa, drgawki, duszność, elektrokardiogram, fosfataza alkaliczna, gadobenian dimegluminy, martwica tkanki, niedoczulica, niedokrwienie mięśnia sercowego, niedotlenienie, obrzęk krtani, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk płuc, odwrócenie załamka T, parestezja, parosmia, pokrzywka, proteinuria, przerzut do mózgu, reakcja anafilaktoidalna, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, sinica, skurcz krtani, skurcz oskrzeli, środek kontrastowy, tachykardia, transferaza gamma-glutamylowa, wstrząs anafilaktyczny, wydłużenie odstępu QT, wynaczynienie środka kontrastowego, zakrzepowe zapalenie żył, zespół Kounisa
Leksykon substancji czynnych
Oksacylina – Dawkowanie i sposób podawania

Oksacylina (Oxacilin Norameda) jest półsyntetyczną penicyliną stosowaną w leczeniu różnorodnych zakażeń bakteryjnych, dostępna w formie proszku do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji. Dawkowanie jest zróżnicowane i zależy od wieku pacjenta, rodzaju oraz ciężkości zakażenia, a także funkcji nerek. U dorosłych dawki wahają się od 250 mg do 1 g podawanych dożylnie lub domięśniowo co 4-6 godzin, z maksymalną dawką dobową 12 g. W ciężkich zakażeniach, takich jak zapalenie wsierdzia, stosuje się dawki do 2-3 g co 4-6 godzin, a czas leczenia może trwać od 2 do 6 tygodni w zależności od typu zakażenia. U dzieci dawkowanie jest dostosowane do masy ciała i wieku, np. u niemowląt i dzieci poniżej 40 kg stosuje się 12,5 mg/kg co 6 godzin w zakażeniach łagodnych, a do 25 mg/kg co 4-6 godzin w ciężkich zakażeniach, z maksymalną dawką dobową 12 g. W przypadku zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych u noworodków i dzieci dawki wynoszą od 25 do 50 mg/kg podawane co 6-12 godzin, zależnie od wieku.
antybiotyk półsyntetyczny, ciężkie zakażenie, infuzja dożylna, klirens kreatyniny, oksacylina, penicylina, proszek do sporządzania roztworu, wstrzyknięcie domięśniowe, wstrzyknięcie dożylne, wynaczynienie, zaburzenie czynności nerek, zakażenie bakteryjne, zakażenie gronkowcowe, zakażenie martwicze, zakażenie skóry i tkanek miękkich, zakażenie stawu, zakaźne zapalenie wsierdzia, zakrzepowe zapalenie żył, zapalenie kości i szpiku, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, zapalenie płuc, zapalenie szpiku kostnego, zapalenie wsierdzia
Leksykon leków
Działania niepożądane – Metronidazol 0,5% Fresenius 5 mg/ml

Metronidazol 0,5% Fresenius (5 mg/ml) w infuzji wykazuje profil działań niepożądanych podobny u dzieci i dorosłych, z ciężkimi reakcjami rzadko występującymi, głównie przy dużych dawkach lub nieprawidłowym schemacie dawkowania. Najczęstsze objawy to nudności, zaburzenia smaku oraz neuropatie, zwłaszcza przy długotrwałej terapii, co wymaga oceny stosunku korzyści do ryzyka neuropatii obwodowej. Często obserwuje się zapalenie żył w miejscu podania, które może prowadzić do zakrzepowego zapalenia żył. Długotrwałe podawanie wymaga monitorowania morfologii krwi z uwagi na ryzyko leukopenii, granulocytopenii i małopłytkowości. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z zespołem Cockayne’a ze względu na ryzyko ciężkiej, nieodwracalnej hepatotoksyczności, włącznie z ostrą niewydolnością wątroby i zgonem.
agranulocytoza, aseptyczne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, ataksja, cholestatyczne zapalenie wątroby, Clostridium difficile, dyzuria, encefalopatia, gorączka polekowa, granulocytopenia, halucynacje, hepatotoksyczność, jadłowstręt, krótkowzroczność, leukopenia, małopłytkowość, metaliczny smak w ustach, metronidazol, morfologia krwi, nadkażenie Candida, neuropatia, neuropatia nerwu wzrokowego, neuropatia obwodowa, niedokrwistość aplastyczna, nietrzymanie moczu, nudności, obrzęk naczynioruchowy, oczopląs, ostra niewydolność wątroby, podostry zespół móżdżkowy, podwójne widzenie, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, roztwór do infuzji, rumień wielopostaciowy, rzekomobłoniaste zapalenie jelit, toksyczne martwicze oddzielanie naskórka, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenia psychotyczne, zaburzenia wątroby, zaburzenia widzenia, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zakrzepowe zapalenie żył, zapalenie jamy ustnej, zapalenie języka, zapalenie pęcherza moczowego, zapalenie trzustki, zapalenie żył, zespół Cockayne’a, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka
Leksykon leków
Działania niepożądane – Kalii chloridum 0,15% + Natrii chloridum 0,9% Kabi (1,5 mg + 9 mg)/ml

Produkt leczniczy Kalii chloridum 0,15% + Natrii chloridum 0,9% Kabi to roztwór do infuzji zawierający 1,5 mg/ml potasu chlorku (K+ 20 mmol/l) oraz 9 mg/ml sodu chlorku (Na+ 154 mmol/l, Cl- 174 mmol/l) o osmolarności około 348 mOsm/l. W trakcie stosowania klinicznego zgłaszano działania niepożądane, których częstość występowania pozostaje nieznana ze względu na charakter zgłoszeń po wprowadzeniu leku do obrotu. Najczęstsze powikłania dotyczą miejsca infuzji i obejmują zakażenia, wynaczynienie, podrażnienie, ból, zapalenie żyły oraz zakrzepicę żylną, które najprawdopodobniej wynikają z techniki podawania, a nie z samego składu preparatu. Ponadto obserwowano metaboliczne powikłania w postaci hiperwolemii, szczególnie istotnej u pacjentów z niewydolnością nerek lub serca, oraz ogólnoustrojowe reakcje takie jak gorączka, mogąca być manifestacją zakażenia lub odpowiedzi na infuzję.
duszność, gorączka, hiperwolemia, kaniula dożylna, niewydolność nerek, niewydolność serca, obrzęk obwodowy, osmolarność, potas chlorek, przewodnienie, roztwór do infuzji, skrzeplina, sód chlorek, układ krążenia, wkłucie dożylne, wynaczynienie, zakażenie odcewnikowe, zakrzepica żylna, zakrzepowe zapalenie żył, zapalenie żył, zastój w krążeniu płucnym
Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Adriblastina PFS

Adriblastina PFS (doksorubicyna chlorowodorek) jest lekiem cytotoksycznym stosowanym wyłącznie pod ścisłym nadzorem doświadczonych onkologów, z uwzględnieniem wcześniejszych toksyczności leczenia cytotoksycznego. Kluczowym aspektem terapii jest monitorowanie kardiotoksyczności, która może wystąpić zarówno w formie wczesnej (tachykardia zatokowa, zmiany w EKG, arytmie), jak i opóźnionej (kardiomiopatia z obniżeniem LVEF i objawami zastoinowej niewydolności serca). Ryzyko zastoinowej niewydolności serca wzrasta wraz z dawką skumulowaną powyżej 300 mg/m², a maksymalna zalecana dawka nie powinna przekraczać 550 mg/m². Monitorowanie czynności serca powinno odbywać się za pomocą EKG, echokardiografii lub badania MUGA, szczególnie u pacjentów z czynnikami ryzyka, takimi jak wcześniejsza radioterapia śródpiersia, wiek >70 lat czy stosowanie innych leków kardiotoksycznych (np. trastuzumab). U dzieci i młodzieży ryzyko kardiotoksyczności jest podwyższone, a toksyczność ma charakter kumulatywny.
allopurinol, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, cyklofosfamid, cytarabina, doksorubicyna, duszność, działanie genotoksyczne, echokardiografia, frakcja wyrzutowa lewej komory, granulocytopenia, hepatotoksyczność, hiperurykemia, kardiomiopatia, kardiotoksyczność, klirens układowy, krwotoczne zapalenie pęcherza, lek cytotoksyczny, leukopenia, małopłytkowość, neutropenia, obrzęk płuc, polichemioterapia, powikłanie zakrzepowo-zatorowe, radioterapia, stwardnienie żyły, supresja szpiku kostnego, tachyarytmia, tachykardia zatokowa, trastuzumab, uogólnione zakażenie, wodobrzusze, wtórna białaczka, wynaczynienie, wysięk opłucnowy, zakrzepowe zapalenie żył, zapalenie błon śluzowych, zapalenie jamy ustnej, zapalenie mięśnia sercowego, zapalenie osierdzia, zapalenie żył, zastoinowa niewydolność serca, zatorowość płucna, zespół lizy guza
Leksykon leków
Działania niepożądane – Vamin 14 Electrolyte-Free –

Vamin 14 Electrolyte-Free to hipertoniczny roztwór aminokwasowy (85 g/l, w tym 38,7 g aminokwasów niezbędnych) stosowany w żywieniu pozajelitowym, charakteryzujący się osmolalnością 810 mOsm/kg wody i pH 5,6. Podczas infuzji mogą wystąpić działania niepożądane, takie jak rzadko obserwowane nudności, przejściowe zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych (częstość nieokreślona), reakcje nadwrażliwości oraz ryzyko zakrzepowego zapalenia żył przy podawaniu do żył obwodowych. Etiologia wzrostu enzymów wątrobowych jest niejasna, jednak może być związana z chorobą podstawową pacjenta oraz składem i ilością stosowanych preparatów. Monitorowanie parametrów wątrobowych oraz stanu naczyń obwodowych jest kluczowe w trakcie terapii.
aminokwas niezbędny, badanie biochemiczne, Departament Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych, działanie niepożądane, enzym wątrobowy, hipertoniczność roztworu, Intralipid, osmolalność, parametr wątrobowy, powikłanie naczyniowe, preparat aminokwasowy, profil aminokwasów, protokół żywienia pozajelitowego, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, roztwór aminokwasowy, zaburzenie funkcji wątroby, zakrzep, zakrzepowe zapalenie żył, zapalenie żył, żyła obwodowa, żywienie pozajelitowe
Leksykon substancji czynnych
L-leucyna – Działania niepożądane

L-leucyna, stosowana jako składnik preparatów do żywienia pozajelitowego (w stężeniach od 6,24 g/l do 13,09 g/l w produktach takich jak Aminomel 10E, Aminomel 12,5E, Aminosteril N-Hepa 8%, Vamin 18 Electrolyte-Free oraz Vaminolact), może wywoływać liczne działania niepożądane o nieznanej częstości występowania. Najpoważniejszymi z nich są reakcje nadwrażliwości, w tym anafilaktyczne i rzekomoanafilaktyczne, które mogą prowadzić do wstrząsu, sinicy, świstu krtaniowego, niedotlenienia i nagłego obrzęku dróg oddechowych, stanowiąc bezpośrednie zagrożenie życia. Ponadto obserwuje się zaburzenia oddychania, hiperkaliemię z ryzykiem arytmii, azotemię wskazującą na dysfunkcję nerek oraz przejściowe lub trwałe uszkodzenia wątroby, takie jak hiperamonemia, niewydolność, marskość, zwłóknienie, cholestaza, stłuszczenie oraz zapalenie i kamica pęcherzyka żółciowego. W trakcie terapii notuje się także podwyższenie aktywności enzymów wątrobowych (AST, ALT, GGT, ALP) oraz bilirubiny, co może wskazywać na uszkodzenie hepatocytów.
azotemia, cholestaza, encefalopatia wątrobowa, enzym wątrobowy, hiperamonemia, hiperbilirubinemia, hiperkaliemia, hiperwentylacja, kamica pęcherzyka żółciowego, kołatanie serca, L-leucyna, marskość wątroby, migotanie komór, niedotlenienie, niewydolność wątroby, obrzęk uogólniony, parestezja, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, reakcja rzekomoanafilaktyczna, rumień, sinica, stłuszczenie wątroby, stłuszczeniowe zapalenie wątroby, tachykardia, zaburzenie ciśnienia tętniczego, zaburzenie funkcji wątroby, zaburzenie oddychania, zakrzepowe zapalenie żył, zapalenie pęcherzyka żółciowego, zapalenie żyły, zator żylny, zatorowość płucna, zwłóknienie wątroby
Leksykon leków
Działania niepożądane – Tegretol CR 200 200 mg

Karbamazepina, substancja czynna leku Tegretol CR 200, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych obejmujących układ nerwowy, hematologiczny, immunologiczny, endokrynologiczny, pokarmowy, skórny oraz inne narządy. Najczęściej obserwowane działania niepożądane to objawy ze strony ośrodkowego układu nerwowego (atakksja, zawroty głowy, senność – bardzo często), zaburzenia żołądkowo-jelitowe (nudności i wymioty – bardzo często) oraz reakcje alergiczne skórne (pokrzywka, alergiczne zapalenie skóry – bardzo często). Istotne są również zaburzenia hematologiczne, w tym leukopenia (bardzo często), trombocytopenia i eozynofilia (często), a także rzadkie, ale potencjalnie zagrażające życiu agranulocytoza, niedokrwistość aplastyczna i pancytopenia. Częstość występowania działań niepożądanych klasyfikowana jest zgodnie z CIOMS III, co ułatwia ocenę ryzyka klinicznego. Monitorowanie stężenia karbamazepiny w osoczu jest zalecane w przypadku objawów neurologicznych sugerujących względne przedawkowanie lub znaczne wahania poziomu leku.
agranulocytoza, alergiczny odczyn skórny, ataksja, blok przedsionkowo-komorowy, demineralizacja kości, dyskineza, eozynofilia, fosfataza zasadowa, gamma-glutamylotransferaza, ginekomastia, hiponatremia, jałowe zapalenie opon mózgowych, kanalikowośródmiąższowe zapalenie nerek, karbamazepina, leukopenia, limfadenopatia, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, mlekotok, nadwrażliwość płucna, nadwrażliwość wielonarządowa, neuropatia obwodowa, niedobór kwasu foliowego, niedokrwistość aplastyczna, niedokrwistość hemolityczna, niedokrwistość megaloblastyczna, niedowład, niewydolność nerek, niewydolność szpiku kostnego, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, oczopląs, ośrodkowy układ nerwowy, osteoporoza, ostra uogólniona krostkowica, pancytopenia, parestezja, podwójne widzenie, reakcja anafilaktyczna, retykulocytoza, rogowacenie liszajowate, rzadkoskurcz, trombocytopenia, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zakrzepowe zapalenie żył, zapalenie jelita grubego, zapalenie spojówek, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zastoinowa niewydolność serca, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona, ziarniniakowe zapalenie wątroby, złośliwy zespół neuroleptyczny, zmętnienie soczewki, zwiększenie stężenia aminotransferaz
Leksykon substancji czynnych
Tyrozyna – Działania niepożądane

Tyrozyna, aminokwas aromatyczny będący prekursorem kluczowych neurotransmiterów (dopaminy, adrenaliny, noradrenaliny), jest stosowana w preparatach do żywienia pozajelitowego oraz specjalistycznych lekach. Preparaty te, dostępne także w formie N-acetylo-L-tyrozyny, cechują się zwiększoną stabilnością i rozpuszczalnością. Działania niepożądane związane z tyrozyną występują rzadko i najczęściej wynikają z całokształtu składu preparatu lub procedury podawania. Najpoważniejsze reakcje to nadwrażliwości, w tym reakcje anafilaktyczne, pokrzywka, wysypki i świąd, które wymagają natychmiastowego przerwania infuzji. Ponadto obserwuje się objawy ze strony układu oddechowego (np. duszność, hipoksja, świst krtaniowy), układu pokarmowego (nudności, wymioty, ból brzucha, biegunka), sercowo-naczyniowego (tachykardia, nadciśnienie tętnicze), a także powikłania miejscowe w miejscu podania (ból, zapalenie żyły, martwica skóry). Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko zatorowości płucnej oraz zespół przeciążenia tłuszczami, objawiający się m.in. hiperlipidemią, hepatomegalią, splenomegalią, anemią, leukopenią i zaburzeniami krzepnięcia.
aminokwas aromatyczny, anemia, azotemia, cholestaza, emulsja tłuszczowa, hepatomegalia, hiperamonemia, hiperbilirubinemia, hiperlipidemia, kamica pęcherzyka żółciowego, leukopenia, marskość wątroby, martwica skóry, N-acetylo-L-tyrozyna, naciek tłuszczowy, nadciśnienie tętnicze, neurotransmitery, niedociśnienie tętnicze, niewydolność oddechowa, niewydolność wątroby, prekursor neurotransmiterów, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, reakcja rzekomoanafilaktyczna, sinica, splenomegalia, stłuszczenie wątroby, trombocytopenia, wynaczynienie, zaburzenia krzepnięcia krwi, zakrzepowe zapalenie żył, zapalenie pęcherzyka żółciowego, zatorowość płucna, zespół przeciążenia tłuszczami, zwłóknienie wątroby, żywienie pozajelitowe
Leksykon substancji czynnych
L-glutaminowy kwas – Przedawkowanie

Kwas L-glutaminowy, obecny w preparatach do żywienia pozajelitowego takich jak Vamin 18 Electrolyte-Free (5,6 g/l) oraz Vaminolact (7,1 g/l), może ulec przedawkowaniu przy podawaniu z prędkością przekraczającą zalecenia producenta. Przedawkowanie manifestuje się głównie objawami ze strony układu pokarmowego i autonomicznego, w tym nudnościami, wymiotami, poceniem się oraz uderzeniami gorąca. Szczególnie w przypadku Vamin 18 Electrolyte-Free, podawanie do żył obwodowych z nadmierną szybkością może prowadzić do zakrzepowego zapalenia żył. Warto podkreślić, że ryzyko wystąpienia tych działań niepożądanych jest ściśle związane z przekroczeniem zalecanej szybkości infuzji.
aminokwas, infuzja, infuzja roztworu, kwas glutaminowy, kwas L-glutaminowy, leczenie objawowe, nudność, parametry życiowe, pocenie, potliwość, przedawkowanie, reakcja autonomiczna, roztwór do infuzji, toksyczność, uderzenie gorąca, wymioty, zaczerwienienie skóry, zakrzepowe zapalenie żył, żyła obwodowa, żywienie pozajelitowe
Leksykon leków
Działania niepożądane – Imipenem/Cilastatin Kabi 500 mg + 500 mg

Imipenem/Cilastatin Kabi, zawierający 500 mg imipenemu jednowodnego oraz 500 mg cylastatyny sodowej, jest stosowany dożylne w terapii zakażeń bakteryjnych. W badaniach klinicznych na 1723 pacjentach najczęściej obserwowano działania niepożądane ze strony przewodu pokarmowego, takie jak nudności (2,0%), biegunka (1,8%) i wymioty (1,5%). Reakcje skórne, w tym wysypka (0,9%), świąd (0,3%) i pokrzywka (0,2%), występowały niezbyt często. Istotne są również działania neurologiczne, zwłaszcza drgawki (0,4%), które mogą wymagać pilnej interwencji, szczególnie u pacjentów z predyspozycjami neurologicznymi. W miejscu podania najczęściej występowało zapalenie żył i/lub zakrzepowe zapalenie żył (3,1%), co wymaga monitorowania i ewentualnej zmiany miejsca wkłucia.
aminotransferazy, antybiotykoterapia, biegunka, ból w miejscu wstrzyknięcia, cylastatyna, drgawki, enzymy wątrobowe, fosfataza zasadowa, funkcje wątrobowe, gorączka, hepatocyty, hipotensja, imipenem jednowodny, niedokrwienie narządów, nudności, obrzęk naczynioruchowy, ośrodkowy układ nerwowy, pokrzywka, rumień, rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego, senność, stwardnienie żyły, świąd, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, wysypka, zaburzenia wodno-elektrolitowe, zakrzepica, zakrzepowe zapalenie żył, zawroty głowy
Leksykon substancji czynnych
L-seryna – Przedawkowanie

L-seryna, aminokwas obecny w preparatach do żywienia pozajelitowego takich jak Aminomel 10E, Aminomel 12,5E (zawartość L-seryny odpowiednio do 5,38 g/l), Aminosteril N-Hepa 8% (2,24 g/l), Vamin 18 Electrolyte-Free (4,5 g/l) oraz Vaminolact, może powodować poważne objawy przedawkowania. Do najczęstszych przyczyn należą podanie zbyt dużej objętości roztworu, zbyt szybka infuzja oraz niewłaściwe dostosowanie dawki u pacjentów z niewydolnością nerek lub wątroby. Klinicznie obserwuje się objawy żołądkowo-jelitowe (nudności, wymioty), zaburzenia wodno-elektrolitowe (hiperwolemia, hiperkaliemia, hiperkalcemia, hipermagnezemia), a także zaburzenia metaboliczne takie jak kwasica metaboliczna, azotemia i zatrucie aminokwasami. Szczególnie niebezpieczne są powikłania u pacjentów z niewydolnością nerek i wątroby oraz u osób starszych i z chorobami kardiologicznymi.
aminotransferaza, azotemia, encefalopatia, fosfataza alkaliczna, hemodializa, hiperkalcemia, hiperkaliemia, hipermagnezemia, hiperwolemia, kwasica metaboliczna, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, nudność, obrzęk płucny, parametr nerkowy, parametr wątrobowy, przedawkowanie aminokwasów, równowaga kwasowo-zasadowa, uderzenie gorąca, zaburzenie funkcji wątroby, zaburzenie metaboliczne, zaburzenie wodno-elektrolitowe, zaburzenie wydalania sodu, zakrzepowe zapalenie żył, zatrucie aminokwasami, żywienie pozajelitowe
Leksykon leków
Działania niepożądane – Biotum 2 g

Produkt leczniczy Biotum zawiera ceftazydym w postaci pięciowodzianu buforowanego węglanem sodu, dostępny w dawkach 1 g i 2 g jako proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji. Najczęściej obserwowane działania niepożądane obejmują eozynofilię i nadpłytkowość (często), zapalenie żył lub zakrzepowe zapalenie żył przy podawaniu dożylnym (często), biegunkę (często), przemijające zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych (AlAT, AspAT, LDH, GGTP, fosfataza alkaliczna) oraz wysypkę grudkowo-plamistą lub pokrzywkową (często). Dodatkowo, u około 5% pacjentów może wystąpić fałszywie dodatni wynik testu Coombs’a, co może zaburzać próbę zgodności krwi. Należy zwrócić uwagę na ryzyko powikłań neurologicznych u pacjentów z niewydolnością nerek, w tym drżeń, mioklonii, drgawek, encefalopatii i śpiączki, szczególnie przy niewłaściwym dostosowaniu dawki ceftazydymu.
anafilaksja, biegunka, ceftazydym, Clostridioides difficile, drgawki, drżenie, encefalopatia, enzym wątrobowy, eozynofilia, kandydoza, leukopenia, mioklonia, nadpłytkowość, neutropenia, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, pleśniawka jamy ustnej, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, śpiączka, śródmiąższowe zapalenie nerek, test Coombsa, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, trombocytopenia, trombocytoza, wysypka grudkowo-plamista, zakrzepowe zapalenie żył, zapalenie jelita grubego, zapalenie rzekomobłoniaste, zapalenie żył, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka
Leksykon leków
Działania niepożądane – Cefuroxim-MIP 1500 mg 1500 mg

W trakcie stosowania cefuroksymu sodowego (Cefuroxim-MIP) najczęściej obserwuje się działania niepożądane hematologiczne, takie jak neutropenia, eozynofilia oraz zmniejszenie stężenia hemoglobiny, co może prowadzić do wtórnej niedokrwistości. Częstość tych objawów jest określana jako „często” (≥1/100 do <1/10). Przemijające zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych (ALT, AST, LDH) oraz stężenia bilirubiny również występuje często, zwłaszcza u pacjentów z chorobami wątroby, jednak zmiany te są odwracalne i nie powodują trwałych uszkodzeń. Reakcje w miejscu wstrzyknięcia, takie jak ból i zakrzepowe zapalenie żył, pojawiają się częściej przy podaniu domięśniowym wyższych dawek. Rzadziej, ale klinicznie istotne, są reakcje nadwrażliwości, w tym anafilaksja, śródmiąższowe zapalenie nerek, zespół Stevensa-Johnsona, DRESS oraz rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego, które wymaga natychmiastowego odstawienia leku i wdrożenia odpowiedniego leczenia (np. wankomycyna, fidaksomycyna).
anafilaksja, azot mocznikowy, bilirubina, cefalosporyna, cefuroksym, choroba wątroby, Clostridioides difficile, działanie niepożądane cefuroksymu, enzym wątrobowy, eozynofilia, gorączka polekowa, hemoglobina, hepatotoksyczność, kandydoza, kandydoza jamy ustnej, kandydoza pochwy, klirens kreatyniny, kreatynina, leukopenia, małopłytkowość, morfologia krwi, neutropenia, niedokrwistość, niedokrwistość hemolityczna, obrzęk naczynioruchowy, odczyn Coombsa, próba krzyżowa krwi, rumień wielopostaciowy, rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego, śródmiąższowe zapalenie nerek, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, zaburzenie krwi, zakrzepowe zapalenie żył, zapalenie naczyń skóry, zespół DRESS, zespół Kounisa, zespół Stevensa-Johnsona
Leksykon substancji czynnych
Medroksyprogesteron – Działania niepożądane

Medroksyprogesteron, syntetyczny progestagen dostępny w formach doustnych (Provera, Divina) i iniekcyjnych (Depo-Provera), wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, których częstość i nasilenie zależą od dawki, drogi podania oraz schematu leczenia. Najczęstsze objawy to zaburzenia miesiączkowania (18%), bóle głowy (12%) oraz nudności (10%). Istotne są również zmiany nastroju, depresja, zaburzenia snu, zmiany masy ciała oraz ryzyko zaburzeń zakrzepowo-zatorowych, zwłaszcza przy jednoczesnym stosowaniu estrogenów (np. w preparacie Divina), gdzie ryzyko żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej wzrasta 1,3-3-krotnie. Długotrwałe stosowanie, szczególnie formy iniekcyjnej, wiąże się z ryzykiem osteoporozy i złamań osteoporotycznych. Ponadto, medroksyprogesteron może powodować zaburzenia czynności wątroby, reakcje nadwrażliwości, a także wpływać na metabolizm glukozy, co jest szczególnie istotne u pacjentek z cukrzycą.
badanie densytometryczne, brak owulacji, hiperkalcemia, hirsutyzm, konwencja MedDRA, lipodystrofia nabyta, medroksyprogesteron, mlekotok, nadwrażliwość na lek, nadżerka szyjki macicy, nieprawidłowe krwawienie maciczne, obrzęk naczynioruchowy, osteoporoza, progestagen syntetyczny, rak endometrium, reakcja anafilaktyczna, terapia hormonalna, udar mózgu, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia zakrzepowo-zatorowe, zakrzepowe zapalenie żył, zator tętnicy płucnej, zespół Cushinga, złamania osteoporotyczne, żółtaczka cholestatyczna, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa
Leksykon leków
Działania niepożądane – Clindamycin Kabi 150 mg/ml

Preparat Clindamycin Kabi (150 mg/ml) zawiera klindamycynę w postaci fosforanu i jest stosowany do wstrzykiwań oraz infuzji. Najczęstszym działaniem niepożądanym jest biegunka, występująca bardzo często (≥1/10), co może wskazywać na ryzyko rzekomobłoniastego zapalenia jelita grubego oraz zakażenia Clostridioides difficile, stanowiących poważne powikłania terapii. Inne często obserwowane działania obejmują ból i ropień w miejscu podania oraz zakrzepowe zapalenie żył (≥1/100 do <1/10). Wśród działań niepożądanych o mniejszej częstości występują zaburzenia hematologiczne (agranulocytoza, neutropenia, trombocytopenia, leukopenia), reakcje anafilaktyczne, dysgeuzja, zaburzenia wątroby (żółtaczka, nieprawidłowe testy wątrobowe) oraz wysypki skórne.
agranulocytoza, alkohol benzylowy, ból w miejscu wstrzyknięcia, Clostridioides difficile, dysgeuzja, eozynofilia, fosforan klindamycyny, hipotensja, leukopenia, neutropenia, nieprawidłowe wyniki testów wątrobowych, ostra uogólniona osutka krostkowa, pokrzywka, reakcja anafilaktoidalna, ropień w miejscu wstrzyknięcia, rumień wielopostaciowy, rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego, toksyczna nekroliza naskórka, trombocytopenia, wstrząs anafilaktyczny, wysypka grudkowo-plamista, wysypka pęcherzowa, zaburzenia hematologiczne, zakrzepowe zapalenie żył, zatrzymanie krążenia, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry, żółtaczka
Leksykon substancji czynnych
Octan – Działania niepożądane

Octan, stosowany jako substancja aktywna w preparatach do żywienia pozajelitowego Lipoflex peri oraz Lipoflex special, może wywoływać różnorodne działania niepożądane, które należy monitorować podczas terapii. Działania te obejmują zaburzenia hematologiczne, takie jak rzadko występująca nadkrzepliwość oraz leukopenia i małopłytkowość o nieznanej częstości, które zwiększają ryzyko infekcji i krwawień. Reakcje alergiczne, w tym rzadki wstrząs anafilaktyczny, mogą manifestować się obrzękiem krtani i wykwitami skórnymi. Zaburzenia metaboliczne, takie jak hiperlipidemia, hiperglikemia i kwasica metaboliczna, występują bardzo rzadko, natomiast utrata apetytu pojawia się niezbyt często. W zakresie układu nerwowego, naczyniowego, oddechowego, pokarmowego, wątroby, skóry, mięśniowo-szkieletowego oraz ogólnych stanów miejsc podania obserwuje się działania niepożądane o różnej częstości, w tym bóle, duszność, nudności, cholestazę oraz zapalenie żył (często w przypadku Lipoflex peri).
anemia, cholestaza, hemoliza, hepatomegalia, hiperglikemia, hiperlipidemia, hipertriglicerydemia, kwasica metaboliczna, leukopenia, małopłytkowość, naciek tłuszczowy, nadkrzepliwość, obrzęk krtani, powikłanie zakrzepowo-zatorowe, retykulocytoza, równowaga kwasowo-zasadowa, rumień, sinica, splenomegalia, triglicerydy w surowicy, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenia układu immunologicznego, zaburzenie krzepnięcia krwi, zakrzepowe zapalenie żył, zapalenie żył, zespół przeciążenia tłuszczem, żółtaczka, żywienie pozajelitowe
Leksykon substancji czynnych
Lukrecja – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności

Lukrecja (Glycyrrhiza glabra L., G. inflata Bat., G. uralensis Fisch.) jest składnikiem wielu preparatów leczniczych, takich jak Korzeń Lukrecji, Iberogast, Padma 28 Formuła, Pectobonisol czy Tussipect. Stosowanie tych preparatów wymaga zachowania szczególnych środków ostrożności, zwłaszcza u dzieci poniżej 18 lat (w przypadku Korzenia Lukrecji przeciwwskazane) oraz u pacjentów z nadciśnieniem tętniczym, chorobami nerek, wątroby, układu sercowo-naczyniowego i hipokaliemią. Lukrecja może powodować poważne zaburzenia elektrolitowe, w tym hipokaliemię, co zwiększa ryzyko zaburzeń rytmu serca. Preparaty zawierające lukrecję mogą także prowadzić do zatrzymania wody w organizmie, nadciśnienia tętniczego oraz zaburzeń rytmu serca. Szczególną ostrożność należy zachować przy stosowaniu Tussipectu, który zawiera efedrynę, zwłaszcza u pacjentów z chorobami układu krążenia, psychicznymi oraz zaburzeniami czynności nerek i wątroby.
acholiczny stolec, arytmia serca, ból nadbrzusza, chlorowodorek efedryny, choroba nerek, choroba wątroby, ciemny mocz, cukrzyca, glikozyd nasercowy, Glycyrrhiza glabra, Glycyrrhiza inflata, Glycyrrhiza uralensis, hipokaliemia, kortykosteroid, korzeń lukrecji, lek moczopędny, lek przeczyszczający, nadciśnienie tętnicze, niewydolność nerek, niewydolność serca, owrzodzenie, polekowe uszkodzenie wątroby, retencja płynów, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie sercowo-naczyniowe, zaburzenie wodno-elektrolitowe, zakrzepowe zapalenie żył, żółtaczka
Leksykon substancji czynnych
L-lizyna – Działania niepożądane

L-lizyna, jako niezbędny aminokwas stosowany w preparatach do żywienia pozajelitowego, odgrywa istotną rolę w syntezie białek, absorpcji wapnia i produkcji kolagenu. Jednakże jej podawanie wiąże się z ryzykiem wystąpienia działań niepożądanych, w tym poważnych reakcji immunologicznych takich jak reakcje anafilaktyczne (objawy: sinica, wstrząs, niedotlenienie, świst krtaniowy, obrzęk, rumień), których częstość jest nieznana, ale należą do rzadkich. Ponadto obserwuje się reakcje nadwrażliwości obejmujące objawy skórne, sercowo-naczyniowe, oddechowe i neurologiczne. Zaburzenia metaboliczne, takie jak hiperkaliemia i hiperkalcemia (bardzo rzadko), oraz poważne zaburzenia funkcji wątroby (niewydolność, marskość, cholestaza) i nerek (azotemia) również zostały zgłoszone. W trakcie terapii mogą pojawić się także zaburzenia oddychania oraz reakcje w miejscu podania, w tym zakrzepowe zapalenie żył, które jest częste przy dożylnym podawaniu do żył obwodowych.
absorpcja wapnia, adrenalina, azot mocznikowy, azotemia, cholestaza, duszność, encefalopatia, hiperamonemia, hiperkalcemia, hiperkaliemia, kamica pęcherzyka żółciowego, lek przeciwhistaminowy, lizyna, marskość wątroby, nadciśnienie, nadwrażliwość, niedociśnienie, niedotlenienie, niewydolność wątroby, obrzęk uogólniony, parametry wątrobowe, pokrzywka, preparat aminokwasowy, produkcja kolagenu, reakcja anafilaktyczna, reakcja rzekomoanafilaktyczna, rumień, sinica, stłuszczenie wątroby, świst krtaniowy, świszczący oddech, synteza białek, tachykardia, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie metaboliczne, zaburzenie wątroby, zakrzepowe zapalenie żył, zapalenie pęcherzyka żółciowego, zapalenie żyły, zator, zwłóknienie wątroby, żywienie pozajelitowe
Leksykon leków
Działania niepożądane – Lipoflex peri –

Lipoflex peri to emulsja do infuzji stosowana w żywieniu pozajelitowym, zawierająca aminokwasy, glukozę, elektrolity oraz tłuszcze (olej sojowy i triglicerydy średniołańcuchowe). Pomimo dobrej tolerancji, lek może wywoływać działania niepożądane, które należy monitorować. Do najczęstszych należą reakcje miejscowe w miejscu infuzji, takie jak podrażnienie żyły, zapalenie żył i zakrzepowe zapalenie żył. W zakresie zaburzeń hematologicznych rzadko obserwuje się nadkrzepliwość, a z nieznaną częstością leukopenię i małopłytkowość. Reakcje nadwrażliwości, w tym wstrząs anafilaktyczny, występują rzadko. Zaburzenia metaboliczne, takie jak hiperlipidemia, hiperglikemia i kwasica metaboliczna, pojawiają się bardzo rzadko i są zależne od dawki, szczególnie przy przedawkowaniu tłuszczów. W przypadku stężenia triglicerydów powyżej 11,4 mmol/l (1000 mg/dl) infuzję należy natychmiast przerwać, a przy poziomie powyżej 4,6 mmol/l (400 mg/dl) kontynuować ją w zmniejszonej dawce.
anemia, cholestaza, duszność, emulsja do infuzji, hemoliza, hepatomegalia, hiperglikemia, hiperlipidemia, hipertriglicerydemia, kwasica metaboliczna, leukopenia, Lipoflex peri, małopłytkowość, nadciśnienie, nadkrzepliwość, niedociśnienie, obrzęk krtani, olej sojowy, podrażnienie żyły, retykulocytoza, równowaga kwasowo-zasadowa, rumień, sinica, splenomegalia, stężenie triglicerydów, triglicerydy kwasów tłuszczowych, uderzenia gorąca, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenia krzepnięcia, zakrzepica, zakrzepowe zapalenie żył, zapalenie żył, zespół przeciążenia tłuszczem, żółtaczka, żywienie pozajelitowe
Leksykon substancji czynnych
Progesteron – Przeciwwskazania stosowania

Progesteron, jako hormon steroidowy, jest dostępny w różnych formach farmaceutycznych, takich jak tabletki dopochwowe, kapsułki miękkie doustne i dopochwowe, globulki, żele dopochwowe oraz roztwory do wstrzykiwań. Jego stosowanie jest przeciwwskazane u pacjentek z nadwrażliwością na progesteron lub substancje pomocnicze, w tym lecytynę sojową (szczególnie przy uczuleniu na orzeszki ziemne lub soję). Bezwzględnym przeciwwskazaniem są nowotwory hormonozależne, takie jak rak piersi, nowotwory estrogenozależne (np. rak endometrium) oraz nowotwory narządów rodnych. Ponadto, progesteron nie powinien być stosowany u pacjentek z chorobami zakrzepowo-zatorowymi (zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna, trombofilie), ostrą lub ciężką chorobą wątroby, guzem wątroby, żółtaczką cholestatyczną (w przypadku Luteina 50), zespołem Rotora i Dubin-Johnsona, a także u pacjentek z porfirią, ze względu na ryzyko zaostrzenia objawów.
choroba metaboliczna, choroba zakrzepowo-zatorowa, ciąża pozamaciczna, ciężkie zaburzenie czynności wątroby, czynnik ryzyka zakrzepowo-zatorowy, dławica piersiowa, guz wątroby, hiperplazja endometrium, hormon steroidowy, kapsułka dopochwowa, kapsułka miękka doustna, karmienie piersią, krwawienie z dróg rodnych, krwawienie z pochwy, krwotok mózgowy, nadwrażliwość na substancję czynną, niedobór antytrombiny, niedobór białka C, niedobór białka S, nowotwór estrogenozależny, nowotwór hormonozależny, nowotwór narządów rodnych, orzeszki ziemne, ostra choroba wątroby, pemfigoid ciężarnych, porfiria, poronienie zatrzymane, przedwczesne pęknięcie błon płodowych, rak endometrium, rak piersi, roztwór do wstrzykiwań, tabletka dopochwowa, trombofilia, zaburzenie biosyntezy hemu, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie krzepnięcia, zakrzepica żył głębokich, zakrzepowe zapalenie żył, zatorowość płucna, zawał mięśnia sercowego, żel dopochwowy, zespół Dubin-Johnsona, zespół Rotora, żółtaczka cholestatyczna, żółtaczka idiopatyczna
Leksykon leków
Działania niepożądane – Dalacin C 150 mg/ml

Klindamycyna w postaci roztworu do wstrzykiwań i infuzji wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, sklasyfikowanych według terminologii MedDRA i częstości występowania. Najczęściej obserwuje się zaburzenia ze strony przewodu pokarmowego, takie jak biegunka, ból brzucha, nudności i wymioty, z istotnym klinicznie ryzykiem rzekomobłoniastego zapalenia jelit oraz choroby związanej z Clostridioides difficile, które mogą prowadzić do ciężkich powikłań, w tym perforacji jelit. W zakresie hematologicznym odnotowano eozynofilię (≥1/1 000 do <1/100), a także poważniejsze zaburzenia, takie jak agranulocytoza, neutropenia, trombocytopenia i leukopenia. Reakcje nadwrażliwości, w tym wstrząs anafilaktyczny i reakcje anafilaktoidalne, stanowią zagrożenie życia i wymagają natychmiastowego przerwania terapii. Wśród działań skórnych często występują wysypka grudkowo-plamkowa i pokrzywka, natomiast rzadkie, ale ciężkie reakcje obejmują toksyczną nekrolizę naskórka (TEN), zespół Stevensa-Johnsona (SJS), DRESS oraz AGEP, które wymagają pilnej konsultacji dermatologicznej.
agranulocytoza, biegunka, ból brzucha, Clostridioides difficile, Dalacin C, eozynofilia, klindamycyna, leukopenia, neutropenia, niedociśnienie tętnicze, nieprawidłowe wyniki wątrobowe, nudności, obrzęk naczynioruchowy, ostra uogólniona osutka krostkowa, ostre uszkodzenie nerek, owrzodzenie przełyku, pęcherzowe zapalenie skóry, pęcherzowy rumień wielopostaciowy, pokrzywka, reakcja anafilaktoidalna, reakcja anafilaktyczna, roztwór do wstrzykiwań, rumień wielopostaciowy, rzekomobłoniaste zapalenie jelit, toksyczna nekroliza naskórka, trombocytopenia, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, wysypka grudkowo-plamkowa, wysypka polekowa z eozynofilią, zakażenie pochwy, zakrzepowe zapalenie żył, zapalenie przełyku, zatrzymanie akcji serca, zespół Lyella, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry, żółtaczka
Leksykon leków
Działania niepożądane – Cefepime AptaPharma 2 g

Cefepime AptaPharma, dostępny w dawkach 1 g i 2 g jako proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, wykazuje działania niepożądane typowe dla cefalosporyn. Najczęściej obserwuje się niedokrwistość i eozynofilię (często), biegunkę (często), wysypkę (często) oraz reakcje w miejscu infuzji (często). Rzadziej występują poważniejsze zaburzenia hematologiczne, takie jak małopłytkowość, leukopenia, neutropenia (≥1/1000 do <1/100), a także reakcje alergiczne, w tym wstrząs anafilaktyczny (bardzo rzadko, <1/10000). Neurotoksyczność, manifestująca się encefalopatią, drgawkami i zaburzeniami świadomości, jest szczególnie istotna u pacjentów z niewydolnością nerek i osób w podeszłym wieku, a jej częstość nie jest dokładnie określona. Ponadto, rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego, związane z zakażeniem Clostridioides difficile, stanowi poważne powikłanie wymagające natychmiastowego odstawienia leku.
agranulocytoza, antybiotyk beta-laktamowy, antybiotyk cefalosporynowy, Clostridioides difficile, czas częściowej tromboplastyny, czas protrombinowy, drgawki, drgawki miokloniczne, encefalopatia, eozynofilia, farmakovigilance, fosfataza alkaliczna, kandydoza, kandydoza jamy ustnej, leukopenia, małopłytkowość, mikrobiota jamy ustnej, neurotoksyczność, neutropenia, niedokrwistość, niedokrwistość aplastyczna, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność nerek, obrzęk naczynioruchowy, parestezja, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego, test Coombsa, toksyczna nefropatia, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, wstrząs anafilaktyczny, zakażenie grzybicze, zakrzepowe zapalenie żył, zapalenie żył, zespół Stevensa-Johnsona
Leksykon substancji czynnych
Doksorubicyna – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności

Doksorubicyna, antybiotyk antracyklinowy o silnym działaniu przeciwnowotworowym, wymaga ścisłego monitorowania ze względu na ryzyko poważnych działań niepożądanych, zwłaszcza kardiotoksyczności. Wczesne objawy kardiotoksyczności obejmują tachykardię zatokową, arytmie i zmiany w EKG, które rzadko wymagają przerwania terapii. Natomiast opóźniona kardiomiopatia, zależna od dawki, manifestuje się zmniejszeniem frakcji wyrzutowej lewej komory (LVEF), objawami zastoinowej niewydolności serca oraz zapaleniem osierdzia lub mięśnia sercowego. Maksymalna dawka skumulowana nie powinna przekraczać 550 mg/m² pc., a u pacjentów z czynnikami ryzyka (np. choroby sercowo-naczyniowe, wcześniejsza radioterapia, wiek >70 lat) zaleca się ograniczenie do 400 mg/m² pc. Monitorowanie LVEF oraz EKG jest kluczowe, a zmniejszenie LVEF o >10% lub poniżej 50% wymaga oceny dalszej terapii. Doksorubicyna może także powodować supresję szpiku kostnego, z leukopenią i neutropenią maksymalnie nasilonymi między 10. a 14. dniem po podaniu, co wymaga regularnej kontroli morfologii krwi i wstrzymania leczenia przy granulocytach <2000/mm³.
antybiotyk antracyklinowy, badanie hematologiczne, białaczka wtórna, blok przedsionkowo-komorowy, chemiczne zapalenie pęcherza moczowego, doksorubicyna, działanie przeciwnowotworowe, faza preleukemiczna, frakcja wyrzutowa lewej komory, granulocytopenia, hiperurykemia, kardiomiopatia opóźniona, kardiotoksyczność, krwiomocz, krwotoczne zapalenie pęcherza, leukopenia, małopłytkowość, martwica okrężnicy, morfologia krwi, neutropenia, ostra białaczka nielimfatyczna, owrzodzenie błony śluzowej, polichemioterapia, powikłanie zakrzepowo-zatorowe, stężenie bilirubiny, stwardnienie żyły, supresja szpiku kostnego, tachyarytmia, tachykardia zatokowa, wstrząs septyczny, zakażenie uogólnione, zakrzepowe zapalenie żył, zapalenie błon śluzowych, zapalenie jamy ustnej, zapalenie mięśnia sercowego, zapalenie osierdzia, zastoinowa niewydolność serca, zatorowość płucna, zespół lizy guza
Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Lioton 1000 8,5 mg/g

Lioton 1000 w postaci żelu zawiera heparynę sodową w stężeniu 8,5 mg (1000 IU)/g i jest stosowany jako leczenie wspomagające w schorzeniach układu żylnego, takich jak zapalenia żył, zakrzepowe zapalenie żył oraz żylaki kończyn dolnych. Heparyna sodowa wykazuje działanie przeciwzakrzepowe i przeciwzapalne przy aplikacji miejscowej, co pozwala na redukcję bólu, zaczerwienienia i obrzęku w obrębie naczyń żylnych. Preparat jest również wskazany w leczeniu urazów tkanek miękkich, w tym krwiaków podskórnych, stłuczeń oraz obrzęków, gdzie wspomaga resorpcję wynaczynienia krwi i zmniejsza obrzęk, przyspieszając proces zdrowienia.
działanie przeciwzakrzepowe, heparyna sodowa, interwencja chirurgiczna, krwiak podskórny, leczenie systemowe, objaw bólowy, obrzęk, stłuczenie, układ żylny, uraz tkanek miękkich, wynaczynienie krwi, zaburzenie odpływu limfy, zakrzepowe zapalenie żył, zapalenie żył, żylaki kończyn dolnych
Leksykon substancji czynnych
N-acetylo-L-cysteina – Działania niepożądane

N-acetylo-L-cysteina, pochodna aminokwasu L-cysteiny, jest składnikiem preparatu Aminosteril N-Hepa 8%, zawierającego 0,70 g substancji na 1000 ml roztworu do infuzji, co odpowiada 0,52 g L-cysteiny. Roztwór ten charakteryzuje się osmolarnością teoretyczną 770 mOsm/l oraz pH w zakresie 5,7-6,3, co należy uwzględnić przy ocenie tolerancji miejscowej podczas podawania dożylnego. Preparat jest przezroczysty i bezbarwny, co umożliwia kontrolę stabilności roztworu przed podaniem. W trakcie prawidłowego stosowania nie odnotowano specyficznych działań niepożądanych bezpośrednio związanych z N-acetylo-L-cysteiną.
Aminosteril N-Hepa, działanie niepożądane, L-cysteina, monitorowanie działań niepożądanych, N-acetylo-L-cysteina, osmolarność teoretyczna, personel medyczny, podanie dożylne, preparat farmaceutyczny, roztwór do infuzji, roztwór hipertoniczny, roztwór przezroczysty, stosunek korzyści do ryzyka, tolerancja miejscowa, Urząd Rejestracji Produktów Leczniczych, zakrzepowe zapalenie żył
Leksykon leków
Działania niepożądane – Nimodipine Altan 0,2 mg/ml

Nimodypina, antagonista kanału wapniowego, jest stosowana głównie w leczeniu krwotoku podpajęczynówkowego po tętniaku. Analiza działań niepożądanych opiera się na danych z badań klinicznych (nimodypina: n=703 w badaniach kontrolowanych, n=2496 w niekontrolowanych). Najczęściej występującym działaniem niepożądanym jest małopłytkowość (częstość niezbyt często, ≥ 1/1000 do < 1/100), co może zwiększać ryzyko krwawień. Inne działania, takie jak reakcje alergiczne, bóle głowy, tachykardia, bradykardia, niedociśnienie tętnicze, nudności, niedrożność jelit, przemijające podwyższenie enzymów wątrobowych oraz reakcje w miejscu podania, występują rzadko (≥ 1/10000 do < 1/1000). Szczególną uwagę należy zwrócić na zaburzenia układu sercowo-naczyniowego, które mogą wymagać modyfikacji terapii. Monitorowanie funkcji wątroby jest zalecane ze względu na możliwe przemijające zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych.
antagonista kanału wapniowego, badanie kliniczne, bradykardia, działanie niepożądane, enzymy wątrobowe, funkcja wątroby, krwotok podpajęczynówkowy, małopłytkowość, niedociśnienie tętnicze, niedrożność jelit, nimodypina, placebo, podmiot odpowiedzialny, reakcja alergiczna, rozszerzenie naczyń krwionośnych, tachykardia, tętniak mózgu, układ sercowo-naczyniowy, zakrzepowe zapalenie żył
Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Padma 28 Formuła

Padma 28 Formuła to preparat zawierający złożoną mieszankę substancji roślinnych, w tym korzeń auklandii (40 mg), plechę porostu islandzkiego (40 mg), owoc miodli indyjskiej (35 mg), korzeń lukrecji (15 mg) oraz korzeń kozłka (10 mg) w jednej kapsułce. Lek wymaga szczególnej ostrożności podczas stosowania, zwłaszcza u pacjentów z niewydolnością krążenia oraz cukrzycą (zawartość węglowodanów przyswajalnych około 0,05 g na kapsułkę, co odpowiada 0,005 jednostkom chlebowym). Należy monitorować objawy infekcji (gorączka, duszność, ropna plwocina) oraz symptomy zaostrzenia niewydolności krążenia i nerek, takie jak zapalenie skóry, zakrzepowe zapalenie żył, stwardnienie podskórne, silny ból, owrzodzenia, nagły obrzęk kończyn dolnych, duszność, obrzęki i zmniejszenie diurezy. W przypadku wystąpienia tych objawów konieczna jest natychmiastowa konsultacja lekarska.
błony śluzowe, ciśnienie tętnicze, cukrzyca, duszność, działania niepożądane, gospodarka elektrolitowa, infekcja, infekcja dróg oddechowych, kontrola glikemii, leki sedatywne, niewydolność krążenia, niewydolność nerek, niewydolność serca, owrzodzenie, powikłania płucne, stwardnienie podskórne, układ immunologiczny, właściwości immunomodulujące, właściwości przeciwzapalne, zakrzepowe zapalenie żył, zapalenie skóry
Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Vitaminum E Medana 300 mg/ml

Vitaminum E Medana w postaci płynu doustnego zawiera all-rac-α-tokoferylu octan w stężeniu 300 mg/ml, co odpowiada około 11 mg witaminy E na kroplę (27 kropli/ml). Preparat jest wskazany w terapii niedoborów witaminy E, które mogą wynikać z długotrwałego niedożywienia, zaburzeń metabolizmu witaminy E oraz genetycznych defektów lipidowych, takich jak abetalipoproteinemia, mukowiscydoza czy zespoły złego wchłaniania. Wskazania obejmują również stany kliniczne związane z nasilonym stresem oksydacyjnym, jak miażdżyca, choroba niedokrwienna serca, zakrzepowe zapalenie żył oraz retinopatia miażdżycowa i nadciśnieniowa, gdzie witamina E wykazuje działanie antyoksydacyjne, przeciwzapalne i przeciwzakrzepowe.
abetalipoproteinemia, alergia na orzeszki ziemne, choroba genetyczna, choroba niedokrwienna serca, miażdżyca, mukowiscydoza, niedobór witaminy E, nieprawidłowe odżywianie, octan tokoferolu, olej arachidowy, retinopatia miażdżycowa, retinopatia nadciśnieniowa, stres oksydacyjny, witamina E, właściwości antyoksydacyjne, wolne rodniki, zaburzenie przemiany materii, zakrzepowe zapalenie żył, zespół złego wchłaniania
Leksykon leków
Działania niepożądane – Cefuroxime TZF 1500 mg

Cefuroksym sodowy, dostępny w preparacie Cefuroxime TZF w dawkach 750 mg i 1500 mg do wstrzykiwań lub infuzji, wykazuje profil bezpieczeństwa wymagający uważnego monitorowania pacjentów. Najczęściej obserwowane działania niepożądane obejmują zaburzenia hematologiczne, takie jak neutropenia, eozynofilia oraz obniżone stężenie hemoglobiny, a także przemijające podwyższenie aktywności enzymów wątrobowych i bilirubiny, szczególnie u pacjentów z istniejącą chorobą wątroby. Rzadziej występują leukopenia, dodatni odczyn Coombs’a, małopłytkowość oraz niedokrwistość hemolityczna, co wiąże się z mechanizmem immunologicznym przylegania cefalosporyn do erytrocytów. Reakcje w miejscu podania, takie jak ból i zakrzepowe zapalenie żył, są bardziej prawdopodobne przy wyższych dawkach i podaniu domięśniowym, jednak rzadko wymagają przerwania terapii.
anafilaksja, azot mocznikowy, bilirubina, cefalosporyna, cefuroksym, Clostridioides difficile, enzym wątrobowy, eozynofilia, gorączka polekowa, hemoglobina, klirens kreatyniny, kreatynina, leukopenia, małopłytkowość, neutropenia, niedokrwistość hemolityczna, obrzęk naczynioruchowy, odczyn Coombsa, próba krzyżowa krwi, rumień wielopostaciowy, rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego, śródmiąższowe zapalenie nerek, toksyczne martwicze oddzielanie naskórka, zakrzepowe zapalenie żył, zespół DRESS, zespół Kounisa, zespół Stevensa-Johnsona
Leksykon substancji czynnych
Bortezomib – Działania niepożądane

Bortezomib, inhibitor proteasomu stosowany w terapii szpiczaka mnogiego i chłoniaka z komórek płaszcza (MCL), charakteryzuje się szerokim spektrum działań niepożądanych, które wymagają ścisłego monitorowania klinicznego. Do najczęstszych należą zaburzenia hematologiczne, takie jak trombocytopenia, neutropenia i niedokrwistość, występujące bardzo często, a także neuropatia obwodowa, obserwowana u około 30% pacjentów, z neuropatią stopnia ≥2 u 18% i stopnia ≥3 u 8%. Ponadto, często występują objawy ze strony przewodu pokarmowego (nudności, wymioty, biegunka, zaparcia) oraz objawy ogólne, takie jak zmęczenie, gorączka i astenia. U pacjentów z MCL obserwuje się zwiększoną częstość hematologicznych działań niepożądanych o ≥5% w porównaniu do pacjentów ze szpiczakiem mnogim. Profil bezpieczeństwa obejmuje również rzadziej występujące, ale poważne powikłania, takie jak niewydolność serca, zespół rozpadu guza, nadciśnienie płucne czy zespół tylnej odwracalnej encefalopatii.
bakteriemia, chłoniak z komórek płaszcza, cholestaza, Clostridium difficile, dysfagia, gorączka neutropeniczna, hepatotoksyczność, hipokalcemia, hipokaliemia, hiponatremia, inhibitor proteasomu, leukopenia, limfopenia, migotanie przedsionków, nadciśnienie płucne, neuropatia czuciowa, neuropatia obwodowa, neutropenia, niedokrwistość, niedotlenienie krwi, obrzęk płuc, opryszczkowe zapalenie opon mózgowych, parestezje, półpasiec, rumień wielopostaciowy, śródmiąższowa choroba płuc, szpiczak mnogi, tamponada serca, toksyczno-rozpływna nekroliza naskórka, trombocytopenia, wysięk opłucnowy, WZW B, zakrzepica żył głębokich, zakrzepowe zapalenie żył, zapalenie osierdzia, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zatorowość płucna, zespół ostrej niewydolności oddechowej, zespół rozpadu guza, zespół Stevensa-Johnsona, zespół tylnej odwracalnej encefalopatii
Leksykon leków
Działania niepożądane – Midanium 1 mg/ml

Midazolam, dostępny w postaci roztworu do wstrzykiwań o stężeniach 1 mg/ml oraz 5 mg/ml (produkt leczniczy Midanium), wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych o nieznanej częstości występowania, co wynika z ograniczonych danych klinicznych. Do najpoważniejszych powikłań należą zaburzenia układu oddechowego (depresja oddechowa, bezdech, zatrzymanie oddychania), układu krążenia (zatrzymanie akcji serca, bradykardia, zespół Kounisa) oraz reakcje alergiczne, w tym wstrząs anafilaktyczny. Ponadto obserwuje się zaburzenia psychiczne (stan splątania, euforia, omamy, agresywność, uzależnienie fizyczne i objawy odstawienne), neurologiczne (drgawki, sedacja, ataksja, niepamięć następcza), naczyniowe (niedociśnienie, zakrzepica), żołądkowo-jelitowe (nudności, wymioty, suchość błony śluzowej) oraz skórne (wysypka, pokrzywka, świąd). Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów powyżej 60. roku życia, z niewydolnością oddechową lub zaburzeniami czynności serca, a także u wcześniaków i noworodków, u których odnotowano drgawki. Ryzyko powikłań wzrasta przy szybkim podaniu lub dużych dawkach midazolamu.
bezdech, bradykardia, charakterystyka produktu leczniczego, depresja oddechowa, drgawki kloniczno-toniczne, drżenie mięśniowe, fizyczne uzależnienie, kurcz krtani, Midanium, midazolam, nadwrażliwość, niedociśnienie tętnicze, niepamięć następcza, niewydolność oddechowa, objawy odstawienne, obrzęk naczynioruchowy, ośrodkowy układ nerwowy, pokrzywka, powikłanie zakrzepowo-zatorowe, reakcja alergiczna, roztwór do wstrzykiwań, ruch mimowolny, sedacja, stan splątania, wstrząs anafilaktyczny, wysypka skórna, zaburzenie czynności serca, zakrzepica, zakrzepowe zapalenie żył, zatrzymanie akcji serca, zatrzymanie oddychania, zespół Kounisa
Leksykon substancji czynnych
L-asparaginowy kwas – Działania niepożądane

Kwas L-asparaginowy, obecny w roztworach do żywienia pozajelitowego takich jak Vamin 18 Electrolyte-Free (3,4 g/1000 ml) oraz Vaminolact (4,1 g/1000 ml), może wywoływać działania niepożądane obejmujące głównie zaburzenia ze strony przewodu pokarmowego (nudności, rzadko <1/1000), przejściowe zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych (częstość nieznana), reakcje nadwrażliwości o szerokim spektrum nasilenia oraz zakrzepowe zapalenie żył przy podawaniu do żył obwodowych. Przejściowe podwyższenie enzymów wątrobowych wymaga regularnego monitorowania parametrów wątrobowych, a reakcje nadwrażliwości, w tym potencjalnie zagrażający życiu wstrząs anafilaktyczny, wymagają natychmiastowego przerwania infuzji i odpowiedniego leczenia. Zakrzepowe zapalenie żył, charakterystyczne dla roztworów hipertonicznych, można ograniczyć poprzez jednoczesne podawanie emulsji tłuszczowych (np. Intralipid) oraz stosowanie centralnych dostępów żylnych przy długotrwałej terapii.
cholestaza, drogi żółciowe, emulsja tłuszczowa, enzymy wątrobowe, kwas L-asparaginowy, nudności, objawy żołądkowo-jelitowe, odwodnienie, powikłanie hepatologiczne, powikłanie zakrzepowo-zatorowe, przewód pokarmowy, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, sepsa, stłuszczenie wątroby, Vamin 18 Electrolyte-Free, Vaminolact, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia wątroby, zakrzepowe zapalenie żył, zatorowość płucna, żywienie pozajelitowe
Leksykon leków
Działania niepożądane – Lincocin 500 mg

Lincocin, zawierający linkomycynę chlorowodorek w dawce 500 mg w kapsułkach, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które mogą dotyczyć różnych układów i narządów. Do najpoważniejszych należą reakcje anafilaktyczne, obrzęk naczynioruchowy, ciężkie reakcje skórne (m.in. toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, zespół Stevensa-Johnsona), a także zagrażające życiu zaburzenia hematologiczne, takie jak pancytopenia, agranulocytoza i niedokrwistość aplastyczna. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko zatrzymania krążenia i oddechu po zbyt szybkim podaniu dożylnym. Najczęstsze działania niepożądane dotyczą przewodu pokarmowego i obejmują biegunkę, nudności oraz wymioty, z możliwością rozwoju rzekomobłoniastego zapalenia jelit wywołanego przez Clostridium difficile. Ponadto, terapia może prowadzić do zaburzeń czynności wątroby manifestujących się nieprawidłowymi wynikami badań oraz żółtaczką.
agranulocytoza, chlorowodorek linkomycyny, Clostridium difficile, jałowy ropień, leukopenia, linkomycyna, neutropenia, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość aplastyczna, obrzęk naczynioruchowy, ostra uogólniona osutka krostkowa, pancytopenia, pęcherzowe zapalenie skóry, plamica małopłytkowa, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, rzekomobłoniaste zapalenie jelit, toksyczne martwicze oddzielanie naskórka, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia przewodu pokarmowego, zakrzepowe zapalenie żył, zapalenie błony śluzowej przełyku, zatrzymanie krążenia i oddechu, zespół choroby posurowiczej, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry, żółtaczka
Leksykon leków
Działania niepożądane – Zavedos 10 mg

Idarubicyna, zawarta w preparacie Zavedos, jest antracykliną stosowaną w terapii przeciwnowotworowej, której profil bezpieczeństwa obejmuje przede wszystkim mielosupresję manifestującą się małopłytkowością, ciężką leukopenią, neutropenią oraz niedokrwistością. Najpoważniejszym powikłaniem jest kardiotoksyczność, w tym zastoinowa niewydolność serca zależna od dawki kumulacyjnej, bezobjawowe zmniejszenie frakcji wyrzutowej lewej komory oraz rzadkie incydenty zawału mięśnia sercowego i zapalenia mięśnia sercowego. Działania niepożądane ze strony przewodu pokarmowego obejmują bardzo często nudności i wymioty, często zapalenie błony śluzowej jamy ustnej i żołądka, biegunkę oraz rzadziej krwawienia i perforacje. Charakterystycznym objawem jest czerwony kolor moczu utrzymujący się 1–2 dni po podaniu leku.
alkalizacja moczu, allopurynol, antracykliny, biegunka, blok odnogi pęczka Hisa, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, frakcja wyrzutowa lewej komory serca, hiperpigmentacja skóry, hiperurykemia, idarubicyna chlorowodorek, jadłowstręt, kardiomiopatia, kardiotoksyczność, krwawienie z przewodu pokarmowego, krwotok mózgowy, leukopenia, łysienie, małopłytkowość, martwica tkanek, mielosupresja, neutropenia, neutropeniczne zapalenie jelit, niedokrwistość, nudności, odwodnienie, ostra białaczka szpikowa, pancytopenia, pokrzywka, posocznica, powikłanie zakrzepowo-zatorowe, reakcja anafilaktyczna, tachyarytmia, wstrząs, wtórna białaczka, wysypka, zakażenie, zakrzepowe zapalenie żył, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie mięśnia sercowego, zapalenie okrężnicy, zapalenie osierdzia, zapalenie przełyku, zapalenie tkanki łącznej, zapalenie żył, zastoinowa niewydolność serca, zawał mięśnia sercowego, zespół lizy guza, zespół mielodysplastyczny, zwiększenie enzymów wątrobowych
Leksykon substancji czynnych
Arginina – Działania niepożądane

Arginina, aminokwas endogenny, odgrywa kluczową rolę w cyklu mocznikowym, produkcji tlenku azotu oraz funkcjonowaniu układu immunologicznego. W terapii farmaceutycznej, szczególnie w żywieniu pozajelitowym, jej podawanie wiąże się z ryzykiem licznych działań niepożądanych. Najpoważniejsze z nich to reakcje nadwrażliwości, w tym anafilaksja, manifestujące się wysypką, pokrzywką, świądem, a w ciężkich przypadkach skurczem oskrzeli, dusznością i obrzękiem krtani. Dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego obejmują nudności (≥1/1000 do <1/100), wymioty (≥1/1000 do <1/100), ból brzucha (często) oraz zapalenie żołądka (bardzo często). Zaburzenia układu krążenia to m.in. tachykardia (często), nadciśnienie i niedociśnienie tętnicze (rzadko), a w skrajnych przypadkach wstrząs. Ponadto obserwuje się bóle głowy, drżenia, bóle mięśni i stawów oraz kurcze mięśni, a także zaburzenia metaboliczne, takie jak kwasica metaboliczna (bardzo rzadko do bardzo często), hipokalemia (często) oraz zmiany w bilansie płynów (hiperwolemia bardzo często, hipowolemia często).
aminokwas, anemia, arginina, azotemia, cholestaza, cykl mocznikowy, hepatomegalia, hiperamonemia, hiperglikemia, hiperlipidemia, hipertriglicerydemia, hiperwolemia, hipokalemia, hipoksja, hipowolemia, kwasica metaboliczna, leukopenia, małopłytkowość, marskość wątroby, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie tętnicze, niewydolność wątroby, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, sinica, skurcz oskrzeli, splenomegalia, stłuszczenie wątroby, tachykardia, tlenek azotu, wielomocz, wstrząs, zakrzepowe zapalenie żył, zapalenie żołądka, zespół przeciążenia tłuszczami, żółtaczka, zwłóknienie wątroby, żywienie pozajelitowe
Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Vitaminum E 400 mg Hasco 400 mg

Vitaminum E 400 mg HASCO, zawierający 400 mg all-rac-α-tokoferylu octanu w postaci miękkich kapsułek, jest wskazany do leczenia niedoborów witaminy E wynikających z zaburzeń wchłaniania tłuszczów, takich jak nieprawidłowe wydzielanie żółci, przewlekłe zapalenie jelit, długotrwałe nieprawidłowe odżywianie oraz zaburzenia metaboliczne. Preparat znajduje również zastosowanie wspomagające w terapii schorzeń układu sercowo-naczyniowego, w tym miażdżycy, choroby niedokrwiennej serca, zakrzepowego zapalenia żył oraz chromania przestankowego, a także w profilaktyce u pacjentów narażonych na przewlekły stres oksydacyjny, palaczy i osób przebywających w zanieczyszczonym środowisku. Dodatkowo, witamina E może wspierać leczenie retinopatii miażdżycowej i nadciśnieniowej, dzięki swoim właściwościom antyoksydacyjnym chroniącym komórki przed uszkodzeniem przez wolne rodniki.
all-rac-α-tokoferyl octan, choroba niedokrwienna serca, choroba zapalna jelit, chromanie przestankowe, chroniczne zapalenie jelit, miażdżyca, nadciśnienie tętnicze, niedobór witaminy E, niedokrwienie, nieprawidłowe wydzielanie żółci, profilaktyka cholesterolowa, przewód pokarmowy, retinopatia miażdżycowa, retinopatia nadciśnieniowa, stres oksydacyjny, układ sercowo-naczyniowy, wolny rodnik, zaburzenia metaboliczne, zaburzenia wchłaniania tłuszczów, zaburzenie funkcji dróg żółciowych, zaburzenie funkcji wątroby, zakrzepowe zapalenie żył
Leksykon leków
Działania niepożądane – Zyvoxid 2 mg/ml

Linezolid w postaci roztworu do infuzji 2 mg/ml wykazuje profil bezpieczeństwa, w którym działania niepożądane występują u około 22% pacjentów. Najczęstsze objawy to dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego (biegunka 8,9%, nudności 6,9%, wymioty 4,3%) oraz zakażenia grzybicze (kandydoza jamy ustnej 0,8%, pochwy 1,1%). Około 3% pacjentów przerwało terapię z powodu działań niepożądanych. Szczególnie istotne jest ryzyko niedokrwistości, które wzrasta znacząco przy stosowaniu leku powyżej 28 dni – u 12,3% pacjentów, z ciężką niedokrwistością wymagającą transfuzji u 15% tej grupy. Ponadto, linezolid może wywoływać poważne działania niepożądane, takie jak neuropatia obwodowa, zespół serotoninowy, kwasica mleczanowa, zaburzenia hematologiczne (małopłytkowość, pancytopenia), a także ciężkie reakcje skórne (toksyczna nekroliza naskórka, zespół Stevensa-Johnsona).
anafilaksja, bezsenność, biegunka, ból głowy, drgawki, kandydoza, kandydoza jamy ustnej, kandydoza pochwy, kwasica mleczanowa, leukopenia, linezolid, małopłytkowość, morfologia krwi, nadciśnienie tętnicze, neuropatia nerwu wzrokowego, neuropatia obwodowa, neutropenia, niedokrwistość, niedokrwistość syderoblastyczna, niewydolność nerek, nudności, pancytopenia, parestezje, poantybiotykowe zapalenie okrężnicy, rabdomioliza, roztwór do infuzji, rzekomobłoniaste zapalenie okrężnicy, tachykardia, testy czynności wątroby, toksyczna nekroliza naskórka, wymioty, zaburzenie rytmu serca, zahamowanie czynności szpiku, zakażenie grzybicze, zakrzepowe zapalenie żył, zapalenie naczyń, zapalenie nerwu wzrokowego, zapalenie trzustki, zapalenie żył, zespół serotoninowy, zespół Stevensa-Johnsona
Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Luttagen

Luttagen (progesteron) w dawkach 100 mg i 200 mg, podawany w formie kapsułek miękkich, wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ryzyko poważnych incydentów sercowo-naczyniowych, zakrzepowo-zatorowych oraz zaburzeń okulistycznych. Leczenie należy natychmiast przerwać w przypadku wystąpienia zawału mięśnia sercowego, udaru, zakrzepicy żylnej, zakrzepowego zapalenia żył, zakrzepicy naczyń siatkówki, nagłej utraty wzroku, migreny czy innych wymienionych objawów. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentki powyżej 35. roku życia, palące tytoń oraz z grupy wysokiego ryzyka osteoporozy. Luttagen może być stosowany w hormonalnej terapii zastępczej (HTZ) w połączeniu z estrogenami, jednak wiąże się to ze zwiększonym ryzykiem zakrzepicy żył głębokich i zatorowości płucnej, a także potencjalnym wzrostem ryzyka raka piersi, co wymaga dokładnej oceny ryzyka i monitorowania pacjentek zgodnie z wytycznymi zawartymi w Charakterystyce Produktu Leczniczego (ChPL) stosowanych estrogenów.
astma, biodostępność, choroba nerek, cukrzyca, depresja, hormonalna terapia zastępcza, metabolizm glukozy, miażdżyca tętnic, migrena, nadciśnienie tętnicze, napad migrenowy, niedomoga lutealna, obrzęk tarczy nerwu wzrokowego, osteoporoza, padaczka, poronienie, próg drgawkowy, progesteron, rak piersi, reaktywność oskrzeli, retencja sodu, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia gospodarki wodno-elektrolitowej, zaburzenia naczyniowo-mózgowe, zakrzepica naczyń siatkówki, zakrzepica żył głębokich, zakrzepica żylna, zakrzepowe zapalenie żył, zatorowość płucna, zawał mięśnia sercowego, zmiany naczyniowe siatkówki, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa
Leksykon substancji czynnych
Metyloprednizolon – Przeciwwskazania stosowania

Metyloprednizolon, jako syntetyczny glikokortykosteroid o silnym działaniu przeciwzapalnym, immunosupresyjnym i przeciwalergicznym, posiada szereg bezwzględnych przeciwwskazań, które należy uwzględnić w praktyce klinicznej. Należą do nich nadwrażliwość na substancję czynną lub składniki preparatu, układowe zakażenia grzybicze oraz specyficzne przeciwwskazania związane z drogą podania (np. podanie dooponowe jest bezwzględnie przeciwwskazane, a dożylne niezalecane dla niektórych preparatów jak Depo-Medrol). U pacjentów przyjmujących dawki immunosupresyjne metyloprednizolonu, szczepienia żywymi lub atenuowanymi wirusami są przeciwwskazane ze względu na ryzyko zakażenia i osłabioną odpowiedź immunologiczną. Dodatkowo, preparaty miejscowe (np. Advantan, Skinatan) nie powinny być stosowane w przypadku zakażeń bakteryjnych, grzybiczych, wirusowych skóry, trądziku różowatego, owrzodzeń czy zaniku skóry. U dzieci poniżej 2 lat oraz u wcześniaków i noworodków (szczególnie przy preparatach zawierających alkohol benzylowy) stosowanie metyloprednizolonu jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko kumulacji substancji i działań niepożądanych.
antybiotyk makrolidowy, choroba wrzodowa żołądka, cukrzyca, działanie immunosupresyjne, działanie przeciwalergiczne, działanie przeciwzapalne, glikokortykosteroid, gruźlica aktywna, infekcja wirusowa, jałowa martwica kości, lek indukujący enzymy, lek przeciwgrzybiczny, metyloprednizolon, miopatia steroidowa, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na substancję czynną, niedoczynność tarczycy, niewydolność kory nadnerczy, niewydolność serca, okołowargowe zapalenie skóry, osteoporoza, ostre zapalenie płuc, perforacja przewodu pokarmowego, podanie dooponowe, podanie nadtwardówkowe, profil lipidowy, reakcja anafilaktyczna, rozszczep podniebienia, szczepionka żywa, trądzik pospolity, trądzik różowaty, układowe zakażenie grzybicze, wirus atenuowany, wrzodziejące zapalenie jelita, zaburzenie afektywne, zaburzenie kontroli glikemii, zakażenie bakteryjne, zakażenie skóry, zakażenie wirusowe, zakrzepica, zakrzepowe zapalenie żył, zanikowa choroba skóry, zapalenie uchyłków jelita, zawał mięśnia sercowego, zespół odstawienia
Leksykon leków
Działania niepożądane – Tazocin 4 g + 0,5 g

Lek Tazocin, zawierający piperacylinę z tazobaktamem, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, z których najczęstszą jest biegunka występująca u ≥ 10% pacjentów. Do poważnych, choć rzadkich działań należą rzekomobłoniaste zapalenie jelit (częstość 1-10/10 000), toksyczna nekroliza naskórka (zespół Lyella) oraz zespół Stevensa-Johnsona. Występują również zaburzenia hematologiczne, takie jak małopłytkowość, leukopenia, agranulocytoza, a także pancytopenia i niedokrwistość hemolityczna o nieznanej częstości. U pacjentów z mukowiscydozą obserwuje się zwiększoną częstość gorączki i wysypki. Antybiotyk może wywoływać encefalopatię i napady drgawek, co wymaga szczególnej uwagi klinicznej. Profil działań niepożądanych obejmuje także reakcje anafilaktyczne i anafilaktoidalne o nieznanej częstości, które mogą zagrażać życiu.
agranulocytoza, aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, antybiotyk beta-laktamowy, bezsenność, biegunka, ból głowy, drgawki, encefalopatia, eozynofilia, eozynofilowe zapalenie płuc, fosfataza zasadowa, gamma-glutamylotransferaza, hipokaliemia, kandydoza, leukopenia, majaczenie, małopłytkowość, mukowiscydoza, neutropenia, niedociśnienie, niedokrwistość, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność nerek, odczyn Coombsa, osutka krostkowa uogólniona ostra, pancytopenia, pęcherzowe zapalenie skóry, piperacylina z tazobaktamem, pokrzywka, reakcja anafilaktoidalna, rumień wielopostaciowy, rzekomobłoniaste zapalenie jelit, śródmiąższowe zapalenie nerek, toksyczna nekroliza naskórka, trombocytoza, wstrząs anafilaktoidalny, wstrząs anafilaktyczny, zakrzepowe zapalenie żył, zapalenie wątroby, zapalenie żył, zespół DRESS, zespół Lyella, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry, żółtaczka