zakrzepowe zapalenie żył
Zakrzepowe zapalenie żył (thrombophlebitis) to schorzenie charakteryzujące się stanem zapalnym ściany naczynia żylnego z jednoczesnym tworzeniem się zakrzepu w jego świetle. Wyróżnia się zakrzepowe zapalenie żył powierzchownych (SVT) oraz głębokich (DVT), przy czym to drugie wiąże się z większym ryzykiem powikłań, w tym zatorowości płucnej.
W patogenezie zakrzepowego zapalenia żył kluczową rolę odgrywa triada Virchowa: uszkodzenie śródbłonka, zwolnienie przepływu krwi oraz nadkrzepliwość. Czynniki ryzyka obejmują długotrwałe unieruchomienie, zabiegi operacyjne, nowotwory, ciążę, stosowanie doustnej antykoncepcji, a także wrodzone trombofilie.
Objawy kliniczne zakrzepowego zapalenia żył to ból, obrzęk, zaczerwienienie i ucieplenie skóry nad zajętym naczyniem. W przypadku DVT objawy mogą być mniej specyficzne i ograniczać się do obrzęku kończyny oraz dyskomfortu. Diagnostyka opiera się na badaniu ultrasonograficznym z dopplerem, które pozwala na ocenę przepływu krwi oraz wizualizację zakrzepu.
Leczenie zakrzepowego zapalenia żył powierzchownych zwykle obejmuje leki przeciwzapalne, kompresjoterapię oraz miejscowe stosowanie heparyn drobnocząsteczkowych. W przypadku DVT standardem postępowania jest systemowa antykoagulacja heparynami drobnocząsteczkowymi, a następnie doustnymi antykoagulantami przez okres co najmniej 3 miesięcy, a także kompresjoterapia.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Lignocain 2% 20 mg/ml
Lignocain 2% (20 mg/ml) zawierający lidokainy chlorowodorek wykazuje działania niepożądane typowe dla amidowych środków miejscowo znieczulających, których nasilenie koreluje z poziomem stężenia leku w osoczu, techniką podania oraz indywidualnymi cechami farmakokinetycznymi i farmakodynamicznymi pacjenta. Objawy ogólnoustrojowe pojawiają się zwykle przy stężeniach lidokainy powyżej 5-10 mg/l i obejmują parestezje, zawroty głowy, zaburzenia świadomości, a w cięższych przypadkach drgawki. Standardowe dawki mogą powodować nieznaczny wzrost ciśnienia tętniczego, natomiast nagłe niedociśnienie tętnicze jest rzadkim, ale poważnym objawem kardiotoksyczności wskazującym na względne przedawkowanie. Lidokaina może również wywoływać działanie proarytmiczne, prowadzące do zaostrzenia arytmii, a w skrajnych przypadkach do zatrzymania akcji serca. Długotrwała infuzja wiąże się z ryzykiem zakrzepowego zapalenia żył. W kontekście znieczulenia rdzeniowego często obserwuje się przejściowe bóle kończyn dolnych i dolnej części grzbietu utrzymujące się do 5 dni, a rzadko powikłania neurologiczne takie jak utrzymujące się parestezje, porażenia kończyn dolnych czy nietrzymanie moczu (np. zespół ogona końskiego).
działanie chronotropowe, działanie inotropowe, działanie proarytmiczne, hipertermia złośliwa, kardiotoksyczność, lidokainy chlorowodorek, niedociśnienie tętnicze, nietrzymanie moczu, objawy neurologiczne, parestezje, porażenie kończyn dolnych, reakcja alergiczna, skurcz oskrzeli, środek miejscowo znieczulający, stężenie leku w osoczu, zakrzepowe zapalenie żył, zatrzymanie akcji serca, zespół ogona końskiego, znieczulenie podpajęczynówkowe, znieczulenie rdzeniowe, znieczulenie zewnątrzoponowe, związek amidowy - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Butapirazol 50 mg/g
Butapirazol w postaci maści zawiera 50 mg fenylobutazonu w 1 gramie i jest stosowany miejscowo jako leczenie wspomagające w różnych stanach zapalnych i bólowych układu mięśniowo-szkieletowego. Preparat wykazuje działanie przeciwzapalne i przeciwbólowe, co czyni go użytecznym w terapii reumatoidalnego zapalenia stawów, zesztywniającego zapalenia stawów kręgosłupa, zapalenia tkanek okołostawowych, dyskopatii, ostrego napadu dny moczanowej oraz zakrzepowego zapalenia żył. Miejscowa aplikacja maści pozwala na zmniejszenie nasilenia objawów zapalnych i dolegliwości bólowych w obszarach objętych procesem chorobowym, co wspiera kompleksowe leczenie tych schorzeń.
błona maziowa, Butapirazol, chrząstka, dna moczanowa, dyskopatia, działanie przeciwzapalne i przeciwbólowe, fenylobutazon, krążek międzykręgowy, kryształ moczanu sodu, leczenie wspomagające, maść Butapirazol, ostry napad dny moczanowej, proces zapalny, przepuklina dysku, reumatoidalne zapalenie stawów, staw krzyżowo-biodrowy, tkanka okołostawowa, tworzenie zakrzepów, zakrzepowe zapalenie żył, zapalenie pochewki ścięgnistej, zapalenie ścięgien, zapalenie tkanek okołostawowych, zapalenie torebki stawowej, zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Midanium 5 mg/ml
Midazolam (Midanium), dostępny w roztworze do wstrzykiwań o stężeniach 1 mg/ml i 5 mg/ml, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych o różnym nasileniu i częstości, z większością częstości określonych jako „nieznane” ze względu na ograniczone dane. Działania te obejmują reakcje nadwrażliwości (w tym obrzęk naczynioruchowy i wstrząs anafilaktyczny), zaburzenia psychiczne (stany splątania, euforia, omamy, agresja, ryzyko uzależnienia i objawów odstawiennych), oraz objawy ze strony układu nerwowego (drgawki kloniczno-toniczne, sedacja, niepamięć następcza). Ponadto, midazolam może powodować poważne zaburzenia układu sercowo-naczyniowego (zatrzymanie akcji serca, bradykardia, zespół Kounisa), naczyniowego (niedociśnienie, zakrzepica), oddechowego (depresja oddechowa, bezdech, kurcz krtani), a także objawy ze strony przewodu pokarmowego, skóry i miejsc podania. Szczególnie narażone na poważne powikłania są osoby powyżej 60. roku życia, z niewydolnością oddechową lub zaburzeniami czynności serca, zwłaszcza przy szybkim lub dużym dawkowaniu.
ataksja, bezdech, bradykardia, depresja oddechowa, drgawki kloniczno-toniczne, drżenie mięśniowe, kurcz krtani, midazolam, nadużywanie leku, niedociśnienie tętnicze, niepamięć następcza, obrzęk naczynioruchowy, omamy, pokrzywka, ruchy mimowolne, sedacja, stan splątania, uzależnienie fizyczne, wazodylatacja, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenia psychiczne, zakrzepica, zakrzepowe zapalenie żył, zatrzymanie akcji serca, zatrzymanie oddychania, zespół Kounisa, zespół odstawienny - Leksykon substancji czynnych
Cynku siarczan – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Siarczan cynku jest kluczowym składnikiem preparatów do żywienia pozajelitowego, takich jak SmofKabiven i jego warianty, wymagającym ścisłego monitorowania parametrów klinicznych pacjenta. Zaleca się kontrolę stężenia triglicerydów w surowicy, które podczas infuzji nie powinno przekraczać 4 mmol/l, aby uniknąć zespołu przedawkowania tłuszczu. Preparaty te należy stosować ostrożnie u pacjentów z zaburzeniami gospodarki tłuszczowej, niewydolnością nerek, cukrzycą, zapaleniem trzustki, nieprawidłową czynnością wątroby, niedoczynnością tarczycy oraz posocznicą. Ze względu na obecność oleju sojowego, oleju rybnego i fosfolipidów z jaja kurzego, istnieje ryzyko reakcji alergicznych, w tym anafilaksji, co wymaga natychmiastowego przerwania infuzji w przypadku wystąpienia objawów takich jak gorączka, dreszcze, wysypka czy duszność.
bilans płynów, bilirubina, cukrzyca, dehydrogenaza mleczanowa, egzogenna insulina, eliminacja tłuszczów, enzymatyczne próby wątrobowe, fosfolipidy jaja kurzego, hiperfosfatemia, hiperglikemia, hiperkaliemia, krzepnięcie krwi, kwasica mleczanowa, niedoczynność tarczycy, niedożywienie, nieprawidłowa czynność wątroby, niewydolność nerek, obrzęk płuc, olej rybny, olej sojowy, osmolarność surowicy, posocznica, pseudoaglutynacja, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja krzyżowa, reakcja zapalna, retencja elektrolitów, równowaga kwasowo-zasadowa, siarczan cynku, triglicerydy, zaburzenia gospodarki tłuszczowej, zakrzepowe zapalenie żył, zapalenie trzustki, zastoinowa niewydolność krążenia, zespół przedawkowania tłuszczu, żyła centralna, żywienie pozajelitowe - Leksykon leków
Działania niepożądane – Velbienne mini 1 mg + 2 mg
Velbienne mini, zawierający 1 mg estradiolu walerianianu oraz 2 mg dienogestu, jest stosowany w hormonalnej terapii zastępczej (HTZ). W badaniach klinicznych fazy III (n=538) odnotowano działania niepożądane o różnej częstości, w tym często występujące: zwiększenie masy ciała, depresja, bóle głowy, nudności, krwawienia z macicy i pochwy, bóle mięśni oraz uderzenia gorąca. Istotne jest zwiększone ryzyko zakrzepicy żylnej, nadciśnienia oraz zmian skórnych. Długotrwałe stosowanie HTZ, zwłaszcza złożonej terapii estrogenowo-progestagenowej, wiąże się z podwyższonym ryzykiem rozwoju raka piersi (współczynnik ryzyka 1,6–1,8), raka błony śluzowej trzonu macicy (szczególnie przy stosowaniu samych estrogenów) oraz nowotworu jajnika (RR 1,43). Włączenie progestagenu przez minimum 12 dni cyklu zmniejsza ryzyko raka endometrium.
anorgazmia, bezsenność, ból brzucha, ból głowy, choroba pęcherzyka żółciowego, choroba wieńcowa, dienogest, dziedziczny obrzęk naczynioruchowy, estradiol walerianian, hormonalna terapia zastępcza, jadłowstręt, kandydoza pochwy, łuszczyca, migrena, nadciśnienie, nowotwór piersi, otępienie, parestezje, plamica naczyniowa, powikłania zakrzepowo-zatorowe, rak błony śluzowej trzonu macicy, rak jajnika, rak piersi, rumień guzowaty, rumień wielopostaciowy, terapia estrogenowo-progestagenowa, trądzik, udar krwotoczny, udar niedokrwienny, zakrzepica żył głębokich, zakrzepica żylna, zakrzepowe zapalenie żył, zatorowość płucna - Leksykon leków
Działania niepożądane – Cytosar 100 mg
Produkt leczniczy Cytosar (cytarabina) w dawce 100 mg do wstrzykiwań wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, z dominującą mielosupresją objawiającą się niedokrwistością, leukopenią, małopłytkowością oraz megaloblastozą, których nasilenie jest zależne od dawki i schematu podawania (50-600 mg/m² pc.). Charakterystyczny jest dwufazowy przebieg leukopenii po 5-dniowym ciągłym wlewie dożylnym, z pierwszym spadkiem liczby leukocytów do minimum po 7-9 dniach i głębszą fazą po 15-24 dniach. Występują także liczne zakażenia oportunistyczne, ryzyko których wzrasta zarówno w monoterapii, jak i w terapii skojarzonej. Zespół cytarabinowy, manifestujący się gorączką, bólami mięśni i kości, wysypką oraz zapaleniem spojówek, pojawia się zwykle 6-12 godzin po podaniu leku i może wymagać zastosowania kortykosteroidów.
bradykardia zatokowa, cytarabina, hiperbilirubinemia, kardiomiopatia, leukopenia, małopłytkowość, martwicza encefalopatia białaczkowa, martwicze zapalenie jelit, megaloblastoza, mielosupresja, neurotoksyczność, niedokrwistość megaloblastyczna, obrzęk alergiczny, obrzęk płuc, obwodowa neuropatia czuciowa, obwodowa neuropatia ruchowa, owrzodzenie przełyku, pokrzywka, porażenie poprzeczne, posocznica, reakcja anafilaktyczna, retikulocyty, ropień wątroby, rozmaz szpiku kostnego, śródmiąższowe zapalenie płuc, toksyczne uszkodzenie nerwów, uszkodzenie wątroby, zaburzenie czynności móżdżku, zaburzenie czynności mózgu, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie rogówki, zahamowanie szpiku kostnego, zakrzepowe zapalenie żył, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, zapalenie nerwów, zapalenie osierdzia, zapalenie otrzewnej, zapalenie płuc, zapalenie przełyku, zapalenie spojówek, zapalenie tkanki podskórnej, zapalenie trzustki, zatrzymanie moczu, zespół cytarabinowy, zespół erytrodyzestezji dłoniowo-podeszwowej, zespół ostrej niewydolności oddechowej - Leksykon leków
Działania niepożądane – Meropenem Kabi 1 g
Meropenem, antybiotyk karbapenemowy dostępny w dawkach 500 mg i 1 g do podawania dożylnego, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które wymagają uważnego monitorowania podczas terapii. Najczęściej obserwowane działania niepożądane to biegunka (2,3%), wysypka (1,4%), nudności/wymioty (1,4%) oraz odczyny zapalne w miejscu podania (1,1%). W badaniach klinicznych odnotowano również zmiany w parametrach laboratoryjnych, takie jak trombocytemia (1,6%) oraz podwyższenie aktywności enzymów wątrobowych (1,5-4,3%). Szczególną uwagę należy zwrócić na rzadkie, ale potencjalnie zagrażające życiu reakcje nadwrażliwości, w tym anafilaksję, zespół Stevensa-Johnsona, toksyczną nekrolizę naskórka oraz zespół DRESS, które wymagają natychmiastowego przerwania leczenia i interwencji medycznej.
agranulocytoza, aminotransferaza, anafilaksja, antybiotyk karbapenemowy, biegunka, bilirubina, Clostridioides difficile, dehydrogenaza mleczanowa, delirium, drgawki, drożdżyca jamy ustnej, działanie niepożądane, enzym wątrobowy, eozynofilia, flora bakteryjna, fosfataza zasadowa, kreatynina, lek przeciwgrzybiczny, leukopenia, małopłytkowość, mocznik, morfologia krwi, neutropenia, niedokrwistość hemolityczna, nudności i wymioty, obrzęk naczynioruchowy, odczyn zapalny, ostra uogólniona osutka krostkowa, parestezja, pokrzywka, proszek do sporządzania roztworu, rumień wielopostaciowy, toksyczna nekroliza naskórka, trombocytemia, trombocytoza, wysypka, zakrzepowe zapalenie żył, zapalenie jelita grubego, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Ergotaminum Filofarm 1 mg
Winian ergotaminy jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na alkaloidy sporyszu oraz substancje pomocnicze, takie jak sacharoza (55,25 mg/tabletkę), laktoza jednowodna (45 mg/tabletkę) i parahydroksybenzoesan metylu (0,0002 mg/tabletkę). Ze względu na silne działanie naczynioskurczowe, lek nie powinien być stosowany u osób z niekontrolowanym lub ciężkim nadciśnieniem tętniczym, chorobami naczyń obwodowych (w tym objawem Raynauda, zakrzepowo-zarostowym zapaleniem naczyń, zakrzepowym zapaleniem żył, zaawansowaną miażdżycą tętnic) oraz chorobą niedokrwienną serca. Przeciwwskazania obejmują także pacjentów po zabiegach chirurgicznych na naczyniach, angioplastyce, kobiety w ciąży i karmiące piersią, a także osoby z zaburzeniami czynności nerek i wątroby, niedożywieniem, ciężkim świądem, posocznicą oraz jaskrą.
agonista receptora serotoninowego, alkaloid sporyszu, angioplastyka naczyń, antybiotyk makrolidowy, choroba niedokrwienna serca, ergotyzm, inhibitor odwrotnej transkryptazy HIV, jaskra, lek przeciwgrzybiczny z grupy azoli, miażdżyca tętnic, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na winian ergotaminy, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, objaw Raynauda, posocznica, reakcja serotoninowa, sumatryptan, winian ergotaminy, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zakrzepowe zapalenie żył, zakrzepowo-zarostowe zapalenie naczyń, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon substancji czynnych
Medroksyprogesteron – Przeciwwskazania stosowania
Medroksyprogesteron, pochodna progesteronu dostępna w formie domięśniowej (zawiesina) oraz doustnej (tabletki), posiada liczne przeciwwskazania, które należy uwzględnić podczas kwalifikacji pacjenta do terapii. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na substancję czynną lub pomocnicze, takie jak metylu parahydroksybenzoesan (E 218), propylu parahydroksybenzoesan (E 216) w Depo-Provera oraz laktoza jednowodna w preparatach Divina i Provera. Medroksyprogesteron jest przeciwwskazany w ciąży, przy podejrzeniu ciąży, w diagnostyce ciąży oraz w przypadku poronienia zatrzymanego. Niezdiagnozowane krwawienia z dróg rodnych i moczowych wymagają wykluczenia nowotworu złośliwego przed rozpoczęciem terapii. Ponadto, lek jest przeciwwskazany u pacjentek z podejrzeniem lub rozpoznaniem nowotworów hormonozależnych, w tym raka piersi, nowotworów narządu rodnego oraz złośliwych nowotworów estrogenozależnych, np. raka trzonu macicy.
choroba naczyń mózgowych, choroba zakrzepowo-zatorowa, dusznica bolesna, funkcja hepatyczna, krwawienie z dróg rodnych, laktoza jednowodna, medroksyprogesteron, metylu parahydroksybenzoesan, nadwrażliwość na substancję czynną, niedobór antytrombiny, niedobór białka C, niedobór białka S, niewydolność wątroby, nowotwór estrogenozależny, nowotwór złośliwy narządu rodnego, nowotwór złośliwy piersi, ostra choroba wątroby, pochodna progesteronu, porfiria, poronienie zatrzymane, propylu parahydroksybenzoesan, rak trzonu macicy, rozrost błony śluzowej macicy, trombofilia, udar mózgu, zakrzepica żył głębokich, zakrzepowe zapalenie żył, zatorowość płucna, zawał mięśnia sercowego, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon substancji czynnych
Ergotamina – Przeciwwskazania stosowania
Ergotamina, alkaloid sporyszu, wykazuje silne działanie agonistyczne na receptory serotoninowe oraz adrenergiczne, co przekłada się na jej naczynioskurczowe właściwości. Preparaty zawierające ergotaminę (Bellergot, Coffecorn forte, Coffecorn mite, Ergotaminum Filofarm) mają liczne przeciwwskazania, które należy uwzględnić w praktyce klinicznej. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na ergotaminę lub inne alkaloidy sporyszu, a także na substancje pomocnicze, w tym atropinę i fenobarbital w preparacie Bellergot. Ergotamina jest przeciwwskazana u pacjentów z niekontrolowanym lub ciężkim nadciśnieniem tętniczym, chorobami naczyń obwodowych (np. choroba Raynauda, zakrzepowe zapalenie żył, miażdżyca), chorobą niedokrwienną serca, po zawale mięśnia sercowego, niewydolnością serca, a także po zabiegach naczyniowych. Dodatkowo, preparat Bellergot nie powinien być stosowany u pacjentów z niewydolnością oddechową, astmą, rozedmą płuc, chorobami wątroby i nerek, chorobą wrzodową żołądka i dwunastnicy, niedrożnością przewodu pokarmowego oraz schorzeniami neurologicznymi i psychiatrycznymi, takimi jak porfiria, miastenia, choroba Parkinsona czy uzależnienia.
agonista receptora 5-HT1, alkaloid sporyszu, angioplastyka naczyń, antybiotyk makrolidowy, astma, choroba naczyń obwodowych, choroba niedokrwienna serca, choroba Parkinsona, choroba Raynauda, choroba wrzodowa dwunastnicy, choroba wrzodowa żołądka, ciśnienie wewnątrzgałkowe, działanie antycholinergiczne, działanie naczynioskurczowe, działanie teratogenne, inhibitor CYP3A, inhibitor odwrotnej transkryptazy, jaskra z wąskim kątem przesączania, kiłowe zapalenie tętnic, lek przeciwgrzybiczny azolowy, miastenia, miażdżyca naczyń, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na substancję czynną, niedrożność dróg moczowych, niedrożność przewodu pokarmowego, niewydolność nerek, niewydolność oddechowa, niewydolność serca, niewydolność wątroby, obrzęk śluzowaty, porfiria, posocznica, receptor adrenergiczny, receptor serotoninowy, rozedma płuc, sepsa, sumatryptan, winian ergotaminy, zakrzepowe zapalenie żył, zarostowe zapalenie naczyń, zawał mięśnia sercowego - Leksykon leków
Działania niepożądane – Epimedac 2 mg/ml roztwór do wstrzykiwań 2 mg/ml
Epirubicyna chlorowodorek (stężenie 2 mg/ml, Epimedac) jest lekiem przeciwnowotworowym charakteryzującym się wysokim ryzykiem działań niepożądanych, które występują u ponad 10% pacjentów. Najczęstsze powikłania to mielosupresja (leukopenia, granulocytopenia, neutropenia, niedokrwistość, gorączka neutropeniczna, trombocytopenia), zapalenie błon śluzowych, nudności, wymioty, biegunka, łysienie (60-90% pacjentów), zakażenia oraz kardiotoksyczność manifestująca się częstoskurczem komorowym, blokami przedsionkowo-komorowymi, bradykardią i zastoinową niewydolnością serca. Mielosupresja może prowadzić do poważnych infekcji, zwłaszcza przy dużych dawkach, a ciężka neutropenia (<500 neutrofilów/mm³ przez <7 dni) jest odwracalna, lecz wymaga monitorowania i czasem hospitalizacji. Kardiotoksyczność wymaga regularnej oceny funkcji serca, w tym frakcji wyrzutowej lewej komory (LVEF). Ponadto, często obserwuje się działania skórne (wysypka, świąd, pigmentacje), zaburzenia układu moczowego (chromaturia, bolesne oddawanie moczu) oraz reakcje anafilaktyczne i miejscowe reakcje po podaniu dopęcherzowym.
arytmia, astenia, azoospermia, bakteryjne zapalenie pęcherza moczowego, biegunka, blok odnóg pęczka Hisa, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, brak miesiączki, choroba zakrzepowo-zatorowa, chromaturia, częstomocz, częstoskurcz komorowy, dreszcze, dysuria, epirubicyna chlorowodorek, frakcja wyrzutowa lewej komory, gorączka, gorączka neutropeniczna, kardiomiopatia, kardiotoksyczność, krwawienie z przewodu pokarmowego, krwiomocz, lek przeciwnowotworowy, leukopenia, łysienie, martwica tkanek, mielosupresja, nadmierna pigmentacja skóry, nadwrażliwość na światło, nadwrażliwość skóry, nadżerka błony śluzowej, nagłe zaczerwienienie twarzy, nawrót objawów popromiennych, neutropenia, niedokrwistość, nieprawidłowości EKG, nudności, ostra białaczka limfoblastyczna, ostra białaczka mieloblastyczna, ostra białaczka szpikowa, owrzodzenie żołądka, pokrzywka, posocznica, reakcja anafilaktyczna, roztwór do wstrzykiwań, rumień, trombocytopenia, uderzenia gorąca, wstrząs anafilaktyczny, wstrząs septyczny, wymioty, zakażenie, zakrzepowe zapalenie żył, zapalenie błon śluzowych, zapalenie jamy ustnej, zapalenie pęcherza, zapalenie płuc, zapalenie przełyku, zapalenie spojówek, zapalenie tkanki łącznej, zapalenie żył, zastoinowa niewydolność serca, zator, zator tętnicy, złe samopoczucie