wymioty
Wymioty to gwałtowne wydalenie treści żołądkowej przez usta, będące odruchem obronnym organizmu w odpowiedzi na różne bodźce. Mechanizm wymiotów jest złożonym procesem koordynowanym przez ośrodek wymiotny w rdzeniu przedłużonym mózgu, który odbiera sygnały z przewodu pokarmowego, błędnika, ośrodkowego układu nerwowego i innych narządów.
Etiologia wymiotów jest bardzo zróżnicowana i obejmuje m.in. zakażenia (wirusowe, bakteryjne), zatrucia pokarmowe, choroby przewodu pokarmowego (refluks żołądkowo-przełykowy, zapalenie żołądka, niedrożność jelit), zaburzenia metaboliczne, choroby OUN (migrena, guzy mózgu, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych), choroby układu przedsionkowego, ciążę (wymioty poranne, niepowściągliwe wymioty ciężarnych), działania niepożądane leków oraz stres psychogenny.
Diagnostyka wymiotów powinna uwzględniać wywiad (czas trwania, charakter treści wymiotnej, towarzyszące objawy), badanie przedmiotowe oraz w zależności od podejrzenia – badania laboratoryjne, obrazowe i endoskopowe. Szczególnie niepokojące są wymioty z domieszką krwi (hematemeza), wymioty fusowate, wymioty kałowe oraz wymioty u pacjentów z objawami neurologicznymi.
Leczenie wymiotów jest ukierunkowane na przyczynę, natomiast leczenie objawowe obejmuje stosowanie leków przeciwwymiotnych (antagoniści receptora dopaminowego, serotoninowego, antagoniści receptora NK-1, leki przeciwhistaminowe), nawodnienie oraz wyrównanie zaburzeń elektrolitowych. W przypadku przedłużających się wymiotów istotne jest zapobieganie powikłaniom, takim jak odwodnienie, zaburzenia elektrolitowe, zachłystowe zapalenie płuc czy zespół Mallory’ego-Weissa.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Interakcje leku – Sulfasalazin EN Krka 500 mg
Sulfasalazyna, składnik aktywny preparatu Sulfasalazin EN Krka, wykazuje istotne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne z wieloma lekami. Kluczowe interakcje obejmują zmniejszenie wchłaniania digoksyny, co może obniżyć jej stężenie w osoczu i skuteczność terapeutyczną, wymagając monitorowania poziomu digoksyny i ewentualnej korekty dawkowania. Ryfampicyna, jako silny induktor enzymów wątrobowych, przyspiesza metabolizm sulfapirydyny (metabolitu sulfasalazyny), co może obniżać jej stężenie w osoczu i potencjalnie zmniejszać efektywność leczenia. Sulfasalazyna hamuje również wchłanianie i metabolizm kwasu foliowego, co może prowadzić do jego niedoboru, szczególnie istotnego u kobiet w ciąży i pacjentów leczonych przewlekle, gdzie zalecana jest suplementacja kwasu foliowego. Ponadto, jednoczesne stosowanie sulfasalazyny z lekami immunosupresyjnymi, takimi jak merkaptopuryna i azatiopryna, zwiększa ryzyko mielosupresji i supresji szpiku kostnego poprzez hamowanie metylotransferazy tiopuryny, co wymaga ścisłego monitorowania morfologii krwi.
azatiopryna, ból brzucha, digoksyna, hepatotoksyczność, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, kwas foliowy, lek immunosupresyjny, leukopenia, merkaptopuryna, metylotransferaza tiopuryny, mielosupresja, niedobór kwasu foliowego, nudność, polipragmazja, ryfampicyna, sulfapirydyna, sulfasalazyna, supresja szpiku kostnego, wada cewy nerwowej, wymioty, zaburzenia OUN, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – GlimeHexal 6 6 mg
GlimeHexal 6 mg, zawierający glimepiryd, może powodować szereg działań niepożądanych, w tym rzadkie, ale poważne zaburzenia hematologiczne takie jak małopłytkowość, leukopenia, granulocytopenia, agranulocytoza, erytropenia, niedokrwistość hemolityczna oraz pancytopenia. Ciężka małopłytkowość z liczbą płytek poniżej 10 000/µl oraz plamica małopłytkowa występują z nieznaną częstością. Reakcje nadwrażliwości, w tym leukoklastyczne zapalenie naczyń, mogą prowadzić do duszności, spadku ciśnienia tętniczego i wstrząsu. Hipoglikemia, choć rzadka, może mieć ciężki przebieg i zależy od indywidualnych czynników pacjenta. Przemijające zaburzenia widzenia związane ze zmianami stężenia glukozy oraz zaburzenia smaku również zostały odnotowane.
agranulocytoza, biegunka, ciężka małopłytkowość, działanie niepożądane, erytropenia, glimepiryd, granulocytopenia, hemoliza, hipoglikemia, hiponatremia, leukoklastyczne zapalenie naczyń, leukopenia, łysienie, małopłytkowość, nadwrażliwość na światło, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność wątroby, nudności, pancytopenia, plamica małopłytkowa, pokrzywka, przemijające zaburzenia widzenia, reakcja krzyżowa, sulfonylomocznik, świąd, wymioty, wysypka, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia smaku, zapalenie wątroby, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych - Leksykon leków
Działania niepożądane – Agapurin 100 mg
Agapurin, zawierający pentoksyfilinę w dawce 100 mg w postaci tabletek drażowanych, może wywoływać działania niepożądane o różnej częstości i nasileniu, obejmujące układy krwiotwórczy, immunologiczny, nerwowy, sercowo-naczyniowy, oddechowy, pokarmowy, wątrobowy oraz skórę. Szczególnie istotne są bardzo rzadkie, ale poważne zaburzenia hematologiczne, takie jak niedokrwistość aplastyczna i trombocytopenia, a także leukopenia i neutropenia o nieznanej częstości, które wymagają regularnego monitorowania morfologii krwi. Ponadto, rzadko mogą wystąpić ciężkie reakcje alergiczne, w tym wstrząs anafilaktyczny, a także hipoglikemia, co jest istotne u pacjentów z zaburzeniami metabolizmu glukozy. Do często obserwowanych działań należą zaburzenia żołądkowo-jelitowe, takie jak nudności, wymioty, wzdęcia, ból brzucha i biegunka.
arytmia, białe krwinki, biegunka, ból brzucha, ból głowy, cholestaza, ciśnienie tętnicze, dusznica bolesna, działania niepożądane, enzymy wątrobowe, hipoglikemia, krwawienie, leukopenia, morfologia krwi, niedociśnienie, niedokrwistość aplastyczna, niewyraźne widzenie, nudności, obrzęk naczynioruchowy, omamy, palpitacje, pentoksyfilina, płytki krwi, podatność na infekcje, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, reakcja rzekomoanafilaktyczna, rumień, skurcz oskrzeli, świąd, tachykardia, trombocytopenia, uszkodzenie szpiku kostnego, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, wysypka, wzdęcia, zaburzenia snu, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, zaparcia, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Groprinosin Baby 50 mg/ml
Groprinosin Baby, zawierający inozynę pranobeks w stężeniu 50 mg/ml, jest związkiem immunomodulującym stosowanym u dzieci. Najczęściej obserwowanym działaniem niepożądanym jest podwyższone stężenie kwasu moczowego w surowicy krwi i moczu, które zazwyczaj pozostaje w granicach normy i normalizuje się kilka dni po zakończeniu terapii. Inne często występujące działania niepożądane obejmują bóle głowy, nudności, wymioty, świąd, wysypkę, bóle stawów, zmęczenie oraz podwyższone wartości parametrów biochemicznych, takich jak mocznik, aminotransferazy i fosfataza zasadowa. Częstość występowania tych działań waha się od bardzo często (≥1/10) do często (≥1/100 do <1/10), a niektóre objawy, jak zawroty głowy, mogą mieć częstość nieznaną.
aminotransferazy, bezsenność, biegunka, ból głowy, ból nadbrzusza, ból stawów, dyskomfort w nadbrzuszu, fosfataza zasadowa, inozyna pranobeks, kwas moczowy w moczu, kwas moczowy w surowicy, MedDRA, mocznik we krwi, nadwrażliwość, nerwowość, nudności, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, rumień, senność, świąd, układ immunologiczny, wielomocz, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, wysypka, zaparcia, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – NiQuitin Fruit 4 mg
Produkt leczniczy NiQuitin Fruit, zawierający 4 mg nikotyny w gumie do żucia, może wywoływać działania niepożądane o różnym nasileniu i częstości, które są głównie związane z farmakologicznym działaniem nikotyny. U osób nieprzyzwyczajonych do nikotyny nadmierne spożycie może prowadzić do nudności, omdleń oraz bólów głowy. Objawy takie jak depresja, drażliwość, niepokój, wzmożony apetyt i bezsenność mogą wynikać z zespołu odstawienia nikotyny, a nie bezpośrednio z działania preparatu. Najczęściej zgłaszane działania niepożądane obejmują nudności (bardzo często), bóle głowy i zawroty głowy (często), bezsenność i drażliwość (często), a także dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego, takie jak wymioty, niestrawność, podrażnienie jamy ustnej i suchość w jamie ustnej. Rzadziej obserwuje się kołatanie serca, migotanie przedsionków, duszność, reakcje alergiczne, a także bóle mięśni i stawów.
astenia, bezsenność, biegunka, ból gardła, ból głowy, ból jamy ustnej, ból klatki piersiowej, ból mięśni, ból nadbrzusza, ból stawów, ból żuchwy, czkawka, depresja, drażliwość, drżenie, duszność, dysfagia, dyskomfort przewodu pokarmowego, dyspepsja, epilepsja, guma do żucia lecznicza, kołatanie serca, migotanie przedsionków, nadmierna potliwość, nadmierne wydzielanie śliny, nadwrażliwość, napad drgawkowy, nasilony kaszel, niepokój, niestrawność, nietypowe sny, nudności, objawy grypopodobne, obrzęk naczynioruchowy, omdlenie, owrzodzenie aftowe, owrzodzenie jamy ustnej, parageuzja, personel medyczny, podrażnienie jamy ustnej, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, rumień, suchość jamy ustnej, świąd, terapia przeciwdrgawkowa, wymioty, wysypka, wzdęcia, wzmożony apetyt, zaburzenia snu, zaburzenie czucia smaku, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, zapalenie gardła, zaparcia, zawroty głowy, zespół odstawienia nikotyny, złe samopoczucie, zmęczenie - Leksykon leków
Przedawkowanie – Singulair 10 10 mg
Przedawkowanie montelukastu, substancji czynnej leku Singulair 10 mg, wykazuje stosunkowo niski potencjał do wywołania poważnych powikłań klinicznych, nawet przy dawkach znacznie przekraczających zalecaną 10 mg/dobę. W badaniach klinicznych podawano dawki do 200 mg/dobę przez 22 tygodnie oraz do 900 mg/dobę przez około tydzień bez istotnych działań niepożądanych. Opisano również przypadek jednorazowego przyjęcia 1000 mg (około 61 mg/kg masy ciała u dziecka), gdzie nie zaobserwowano poważnych skutków toksycznych. Najczęstsze objawy przedawkowania to ból brzucha, senność, nadmierne pragnienie, ból głowy, wymioty oraz nadmierna aktywność psychoruchowa, jednak brak jest jednoznacznych danych o zależności nasilenia tych objawów od dawki.
badania kliniczne, ból brzucha, ból głowy, dawka terapeutyczna, dializa otrzewnowa, działania niepożądane, hemodializa, leczenie objawowe, monitorowanie funkcji życiowych, montelukast, nadmierna aktywność psychoruchowa, nadmierne pragnienie, objawy niepożądane, ostre przedawkowanie, profil bezpieczeństwa, przedawkowanie montelukastu, senność, Singulair, spowolnienie psychoruchowe, wymioty - Leksykon leków
Działania niepożądane – CoArprenessa 10 mg + 2,5 mg
Produkt leczniczy CoArprenessa zawiera 10 mg peryndoprylu z argininą (odpowiadające 6,790 mg peryndoprylu) oraz 2,5 mg indapamidu, co determinuje jego specyficzny profil działań niepożądanych. Peryndopryl, jako inhibitor układu renina-angiotensyna-aldosteron, częściowo kompensuje hipokaliemię indukowaną przez indapamid, jednak ryzyko zaburzeń elektrolitowych, zwłaszcza hipokaliemii, pozostaje istotne. Do najczęstszych działań niepożądanych peryndoprylu należą: zawroty głowy (zarówno ośrodkowe, jak i błędnikowe), bóle głowy, parestezje, zaburzenia smaku, niedociśnienie tętnicze, kaszel suchy i uporczywy, duszność, bóle brzucha, zaparcia, nudności, wymioty, świąd, wysypki oraz kurcze mięśni i astenia. Indapamid najczęściej wywołuje hipokaliemię oraz reakcje nadwrażliwości, głównie skórne, w tym wysypki plamkowo-grudkowe, szczególnie u pacjentów z predyspozycjami alergicznymi i astmatycznymi.
astenia, astma oskrzelowa, biegunka, ból brzucha, duszność, hipokaliemia, indapamid, inhibitor ACE, inhibitor układu renina-angiotensyna-aldosteron, kaszel, kurcz mięśni, niedociśnienie tętnicze, niestrawność, nudność, obrzęk krtani, obrzęk naczynioruchowy, osłabienie mięśniowe, parestezja, peryndopryl, reakcja alergiczna, szum uszny, utrata potasu, wymioty, wysypka plamkowo-grudkowa, zaburzenie funkcji serca, zaburzenie perfuzji narządów, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie widzenia, zaparcie, zawrót głowy pochodzenia błędnikowego, zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego - Leksykon leków
Przedawkowanie – Salofalk 500 500 mg
Przedawkowanie mesalazyny, substancji czynnej w leku Salofalk 500 (500 mg mesalazyny w czopkach), stanowi potencjalnie poważny stan kliniczny wymagający natychmiastowej interwencji. Dostępne dane kliniczne nie wskazują na specyficzną toksyczność narządową, w tym uszkodzenie nerek czy wątroby, nawet przy wysokich dawkach doustnych. Objawy przedawkowania obejmują głównie dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego (nudności, wymioty, biegunka), zaburzenia równowagi wodno-elektrolitowej oraz potencjalne objawy neurologiczne, takie jak bóle i zawroty głowy. Przedawkowanie doodbytnicze jest mniej prawdopodobne, jednak wymaga równie starannej oceny klinicznej.
biegunka, ból głowy, czopek Salofalk, dolegliwości żołądkowo-jelitowe, funkcja nerek, hepatotoksyczność, kwas 5-aminosalicylowy, monitorowanie funkcji nerek, nawodnienie dożylne, nudności, objawy neurologiczne, parametry wątrobowe, płukanie żołądka, przedawkowanie mesalazyny, równowaga wodno-elektrolitowa, toksyczność nerkowa, wątroba, wymioty, zaburzenia elektrolitowe, zawroty głowy - Leksykon substancji czynnych
Sodu benzoesan – Przedawkowanie
Sodu benzoesan, obecny w preparacie leczniczym Gargarin w dawce 750 mg na 5 g proszku do sporządzania roztworu do płukania gardła, może wywołać poważne objawy toksyczne w przypadku przedawkowania. Klinicznie manifestuje się to zaburzeniami skórnymi, takimi jak zaczerwienienie i intensywne złuszczanie skóry, zwłaszcza na dłoniach, stopach i pośladkach, a także zmianami w obrębie gardła i błony bębenkowej. Dodatkowo obserwuje się objawy ze strony układu nerwowego, w tym drgawki, które wymagają pilnej interwencji. Objawy żołądkowo-jelitowe obejmują nudności, wymioty, biegunkę i ból brzucha, a także utratę apetytu i osłabienie ogólne. Występują również zapalenia skóry z towarzyszącym świądem i wysypką.
anoreksja, biegunka, błona bębenkowa, ból głowy, drgawki, leczenie objawowe, lek przeciwdrgawkowy, nudności, objaw toksyczny, objawy kliniczne przedawkowania, płukanie gardła, proszek do sporządzania roztworu, rumień, skurcze mięśniowe, sodu benzoesan, terapia dermatologiczna, wymioty, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zaburzenie neurologiczne, zapalenie skóry, złuszczanie skóry - Leksykon leków
Działania niepożądane – Lavistina 8 mg
Betahistyna dichlorowodorek, substancja czynna leku Lavistina 8 mg, wykazuje profil bezpieczeństwa oparty na danych z kontrolowanych badań klinicznych oraz zgłoszeń po wprowadzeniu do obrotu. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi (często, tj. u 1-10% pacjentów) są zaburzenia żołądkowo-jelitowe, takie jak nudności i niestrawność, oraz bóle głowy w obrębie układu nerwowego. Dodatkowo, zgłoszenia po wprowadzeniu leku wskazują na występowanie działań o częstości nieznanej, w tym reakcje nadwrażliwości (w tym anafilaksja), senność, wymioty, bóle brzucha, wzdęcia, a także reakcje skórne takie jak obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, wysypka i świąd. Dolegliwości żołądkowo-jelitowe można ograniczyć przez podawanie leku podczas posiłku lub zmniejszenie dawki.
anafilaksja, betahistyna dichlorowodorek, ból głowy, ból żołądka i jelit, dysfagia, hipotensja, niestrawność, nudność, obrzęk języka, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk twarzy, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, świąd, utrata przytomności, wymioty, wysypka, wzdęcia, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie skóry i tkanki podskórnej, zaburzenie układu immunologicznego, zaburzenie układu nerwowego, zaburzenie żołądka i jelit - Leksykon leków
Działania niepożądane – Duomox 1 g
Amoksycylina w postaci trójwodnej, zawarta w leku Duomox, wykazuje profil bezpieczeństwa obejmujący najczęściej występujące działania niepożądane takie jak biegunka, nudności oraz wysypka skórna, obserwowane u ≥1/100 pacjentów. Rzadziej pojawiają się wymioty, pokrzywka i świąd. Bardzo rzadkie, ale poważne powikłania hematologiczne to przemijająca leukopenia (w tym neutropenia i agranulocytoza), trombocytopenia oraz niedokrwistość hemolityczna. Wydłużenie czasu krwawienia i protrombinowego wymaga monitorowania u pacjentów z ryzykiem krwawień. Reakcje nadwrażliwości, takie jak obrzęk naczynioruchowy, anafilaksja, zespół choroby posurowiczej oraz alergiczne zapalenia naczyń, występują bardzo rzadko (<1/10000), podobnie jak ciężkie reakcje skórne (zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, AGEP, DRESS). Zgłaszano także rzadkie przypadki zapalenia jelita grubego, wątroby, śródmiąższowego zapalenia nerek oraz zaburzeń neurologicznych (hiperkinezja, zawroty głowy, drgawki).
agranulocytoza, alergiczne zapalenie naczyń, amoksycylina trójwodna, anafilaksja, aseptyczne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, biegunka, choroba posurowicza, Clostridioides difficile, czas protrombinowy, drgawki, dysfagia, eozynofilia, hiperkinezja, kandydoza, krętki, krwotoczne zapalenie jelita grubego, krystaluria, leukopenia, liniowa IgA dermatoza, nadwrażliwość na światło, neutropenia, niedokrwistość hemolityczna, nudności, obrzęk naczynioruchowy, ostra uogólniona osutka krostkowa, ostre uszkodzenie nerek, pokrzywka, polekowa reakcja z eozynofilią, reakcja Jarischa-Herxheimera, rumień wielopostaciowy, rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego, śródmiąższowe zapalenie nerek, świąd, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, trombocytopenia, wymioty, wysypka skórna, zapalenie jelit polekowe, zapalenie wątroby, zawroty głowy, zespół Kounisa, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry, żółtaczka zastoinowa - Leksykon leków
Przedawkowanie – AuroMemo 20 mg
Przedawkowanie memantyny, substancji czynnej leku AuroMemo, może prowadzić do poważnych objawów ze strony ośrodkowego układu nerwowego (OUN) i układu pokarmowego, których nasilenie koreluje z dawką. Objawy neurologiczne przy dawkach poniżej 140 mg obejmują splątanie, senność, zawroty głowy, pobudzenie, agresję, omamy i zaburzenia chodu, a także wymioty i biegunkę. W przypadkach ekstremalnych, takich jak doustne przyjęcie 400 mg lub nawet 2000 mg (100-krotność standardowej dawki 20 mg), obserwowano ciężkie stany, w tym śpiączkę trwającą 10 dni, psychozę, stan przeddrgawkowy i utratę świadomości. Leczenie jest objawowe i podtrzymujące funkcje życiowe, gdyż brak jest swoistego antidotum. Zalecane procedury obejmują płukanie żołądka, podanie węgla leczniczego, zakwaszenie moczu oraz wymuszoną diurezę, a w ciężkich przypadkach plazmaferezę.
agresja, antidotum, biegunka, ból głowy, diureza, duszność, funkcja narządów wewnętrznych, interwencja medyczna, leczenie objawowe, monitorowanie parametrów życiowych, nadciśnienie tętnicze, nadpobudliwość ośrodkowego układu nerwowego, napad padaczkowy, niepokój, nieprawidłowy chód, niewydolność serca, objaw kliniczny, objawy żołądkowo-jelitowe, obserwacja postmarketingowa, omamy, omamy wzrokowe, ośrodkowy układ nerwowy, parametry nerkowe, plazmafereza, płukanie żołądka, pobudzenie, podwójne widzenie, przedawkowanie memantyny, psychoza, senność, śpiączka, splątanie, stan neurologiczny, stan przeddrgawkowy, stupor, układ pokarmowy, utrata świadomości, węgiel leczniczy, wymioty, wymuszona diureza, zaburzenia równowagi, zaburzony chód, zakrzepica żylna, zakwaszenie moczu, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zaparcia, zatorowość, zawroty głowy, zmienność międzyosobnicza, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Glucophage XR
Metformina chlorowodorku w postaci tabletek o przedłużonym uwalnianiu Glucophage XR 500 mg wymaga ścisłego monitorowania ze względu na ryzyko kwasicy mleczanowej, szczególnie u pacjentów z ostrym pogorszeniem czynności nerek, niewydolnością serca, chorobami układu oddechowego, posocznicą oraz w stanach odwodnienia. Kwasica mleczanowa charakteryzuje się pH krwi < 7,35, stężeniem mleczanów > 5 mmol/l, zwiększoną luką anionową i stosunkiem mleczanów do pirogronianów. Przed rozpoczęciem terapii należy oznaczyć i regularnie kontrolować wskaźnik przesączania kłębuszkowego (GFR), z przeciwwskazaniem do stosowania metforminy przy GFR < 30 ml/min. Wskazane jest także przerwanie terapii przed badaniami z kontrastem jodowym oraz zabiegami chirurgicznymi, z wznowieniem leczenia po minimum 48 godzinach i potwierdzeniu stabilnej funkcji nerek. Szczególną ostrożność należy zachować przy jednoczesnym stosowaniu leków nefrotoksycznych, takich jak NLPZ, leki przeciwnadciśnieniowe i moczopędne.
astenia, ból brzucha, choroba układu krążenia, choroba układu oddechowego, ciężka biegunka, długotrwałe głodzenie, doustny lek przeciwcukrzycowy, duszność kwasicza, GFR, hipoglikemia, hipotermia, insulina, ketoza, kwasica mleczanowa, leczenie metforminą, lek moczopędny, lek przeciwnadciśnieniowy, luka anionowa, meglitynid, metformina, metformina chlorowodorek, nadmierne spożycie alkoholu, nefropatia kontrastowa, neuropatia, niedokrwistość, niedotlenienie, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, niewydolność wątroby, odwodnienie, ostre pogorszenie czynności nerek, pH krwi, pochodna sulfonylomocznika, posocznica, skurcz mięśni, śpiączka, środek kontrastowy zawierający jod, stężenie mleczanów, witamina B12, wskaźnik przesączania kłębuszkowego, wymioty, zabieg chirurgiczny, źle kontrolowana cukrzyca, znieczulenie ogólne, znieczulenie podpajęczynówkowe, znieczulenie zewnątrzoponowe - Leksykon leków
Przedawkowanie – Aphtin 200 mg/g
Produkt leczniczy Aphtin (200 mg/g roztwór do stosowania w jamie ustnej) zawierający czteroboran sodu (Natrii tetraboras) nie wykazuje dotychczas przypadków przedawkowania, jednak długotrwałe stosowanie miejscowe może prowadzić do wchłonięcia substancji do krwioobiegu i wywołania objawów toksycznych. Przedawkowanie manifestuje się objawami ze strony układu pokarmowego (brak łaknienia, wymioty, biegunki), skóry (wysypki, łysienie), ośrodkowego układu nerwowego (splątanie, drgawki) oraz układu krwiotwórczego (niedokrwistość). Wystąpienie tych symptomów wymaga natychmiastowego zaprzestania stosowania leku i konsultacji lekarskiej.
absorpcja ogólnoustrojowa, biegunka, brak łaknienia, czteroboran sodu, drgawki, działanie niepożądane, erytrocyt, funkcje życiowe, hemoglobina, jama ustna, krwioobieg, łysienie, neurotoksyczność, niedokrwistość, objawy toksyczne, przewód pokarmowy, splątanie, układ krwiotwórczy, uszkodzenie OUN, wymioty, wysypka skórna, zaburzenia przewodu pokarmowego, zaburzenia wodno-elektrolitowe, zaburzenie połykania, związek boru - Leksykon leków
Działania niepożądane – Gabitril 15 mg
Tiagabina, substancja czynna leku Gabitril, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które najczęściej mają charakter łagodny lub umiarkowany i pojawiają się głównie na początku terapii. W zakresie zaburzeń psychicznych bardzo często obserwuje się obniżenie nastroju, nerwowość oraz zaburzenia koncentracji (≥1/10), a często labilność emocjonalną (≥1/100 do <1/10). Rzadziej występują poważniejsze objawy, takie jak splątanie czy reakcje paranoidalne (≥1/10000 do <1/1000). W obrębie układu nerwowego bardzo często pojawiają się zawroty głowy, drżenia i senność (≥1/10), natomiast rzadko niedrgawkowy stan padaczkowy i zaburzenia pola widzenia (≥1/10000 do <1/1000). W układzie pokarmowym dominują nudności (bardzo często, ≥1/10), biegunka i ból brzucha (często, ≥1/100 do <1/10). Częstość występowania siniaków wynosi ≥1/100 do <1/10, a poważniejsze reakcje skórne, takie jak pęcherzowe i złuszczające zapalenie skóry, mają częstość nieznaną. Ponadto, bardzo często pacjenci zgłaszają uczucie zmęczenia (≥1/10).
ataksja, badanie kliniczne, bezsenność, biegunka, ból brzucha, drżenie, drżenie mięśni, encefalopatia, halucynacja, labilność emocjonalna, napad padaczkowy, niedrgawkowy stan padaczkowy, niewyraźne widzenie, nudność, obniżenie nastroju, obserwacja porejestracyjna, pęcherzowe zapalenie skóry, reakcja paranoidalna, senność, siniak, splątanie, spowolniony zapis EEG, stan padaczkowy, tiagabina, uczucie zmęczenia, urojenie, wymioty, wysypka pęcherzykowo-pęcherzowa, zaburzenie chodu, zaburzenie koncentracji, zaburzenie mowy, zaburzenie pola widzenia, zaburzenie widzenia, zawrót głowy, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Działania niepożądane – Valdix Forte 355 mg
Valdix Forte, zawierający 355 mg wyciągu wodno-alkoholowego z korzenia kozłka lekarskiego (Valeriana officinalis L., radix), może wywoływać działania niepożądane, głównie ze strony przewodu pokarmowego. Najczęściej obserwowane objawy to nudności oraz dolegliwości skurczowe w obrębie jamy brzusznej, których częstość występowania nie została precyzyjnie określona. Nudności manifestują się uczuciem dyskomfortu w nadbrzuszu z potrzebą zwrócenia treści pokarmowej, natomiast dolegliwości skurczowe objawiają się kurczowym, okresowym bólem, który zwykle ustępuje samoistnie. W przypadku nasilenia objawów zaleca się przyjmowanie leku z posiłkiem, stosowanie leków rozkurczowych oraz konsultację lekarską. Wystąpienie innych, nieopisanych działań niepożądanych wymaga natychmiastowej konsultacji z lekarzem lub farmaceutą oraz rozważenia przerwania terapii.
adherencja terapeutyczna, ból kurczowy, charakterystyka produktu leczniczego, departament monitorowania działań niepożądanych, dolegliwości skurczowe, dyskomfort nadbrzusza, korzeń kozłka lekarskiego, nudności, objawy przewodu pokarmowego, profil bezpieczeństwa, profil bezpieczeństwa leku, raportowanie działań niepożądanych, stosunek korzyści do ryzyka, wyciąg z korzenia kozłka, wymioty, zaburzenia wodno-elektrolitowe - Leksykon leków
Działania niepożądane – Biotifem 5 mg
Biotifem w dawce 5 mg zawiera biotynę jako substancję czynną. Dane kliniczne wskazują na korzystny profil bezpieczeństwa tego preparatu, nawet przy stosowaniu biotyny w dawkach wyższych niż 5 mg/dobę (do 10 mg/dobę) przez okresy do 4 lat, bez istotnych działań niepożądanych. Działania niepożądane związane z Biotifem dotyczą głównie układu pokarmowego (nudności, wymioty, bóle brzucha, dyskomfort) oraz skóry i tkanki podskórnej (pokrzywka), jednak ich częstość występowania jest nieznana ze względu na ograniczone dane kliniczne.
biotyna, ból brzucha, dawka leku, dyskomfort w jamie brzusznej, działanie niepożądane, nudności, objaw niepożądany, podmiot odpowiedzialny, pokrzywka, produkt leczniczy, profil bezpieczeństwa leku, wymioty, wysypka skórna, zaburzenia przewodu pokarmowego, zaburzenia skóry, zaburzenia żołądkowo-jelitowe - Leksykon leków
Działania niepożądane – Doxylamina Polpharma 25 mg
Doksylamina wodorobursztynian wykazuje profil działań niepożądanych głównie o charakterze łagodnym i przemijającym, z dominującą sennością oraz objawami działania przeciwcholinergicznego, takimi jak suchość błony śluzowej jamy ustnej, zaparcia, niewyraźne widzenie, zatrzymanie moczu, nasilenie wydzielania oskrzelowego oraz zawroty głowy. Częstość występowania działań niepożądanych klasyfikuje się od bardzo często (≥1/10) do bardzo rzadko (<1/10 000). Rzadko mogą pojawić się poważne zaburzenia hematologiczne, takie jak niedokrwistość hemolityczna, małopłytkowość, leukopenia lub agranulocytoza, manifestujące się osłabieniem, zwiększoną podatnością na infekcje lub krwawienia. W badaniach klinicznych często zgłaszano bezsenność, pobudzenie, drżenia, napady drgawkowe, zawroty głowy i ból głowy, a także objawy okulistyczne (niewyraźne widzenie, podwójne widzenie) oraz naczyniowe (hipotonia ortostatyczna).
agranulocytoza, alergiczne zapalenie skóry, bezsenność, biegunka, ból głowy, doksylamina wodorobursztynian, duszność, działanie przeciwcholinergiczne, hipotonia ortostatyczna, koszmar senny, lek przeciwhistaminowy, leukopenia, małopłytkowość, nadwrażliwość na światło, napad drgawkowy, niedokrwistość hemolityczna, niestrawność, niewyraźne widzenie, nudność, obrzęk obwodowy, pobudzenie, podwójne widzenie, refluks dwunastniczo-żołądkowy, senność, suchość błony śluzowej, szum uszny, wydłużenie odstępu QT, wydzielanie oskrzelowe, wymioty, wysypka skórna, zaparcie, zatrzymanie moczu, zawrót głowy, żółtaczka cholestatyczna - Leksykon leków
Przedawkowanie – Evertas 9,5 mg/24 h
Przedawkowanie rywastygminy, substancji czynnej systemu transdermalnego Evertas (standardowa dawka terapeutyczna 4,6 mg/24 h lub 9,5 mg/24 h), może wystąpić w wyniku zastosowania kilku plastrów jednocześnie. Objawy przedawkowania obejmują głównie zaburzenia żołądkowo-jelitowe (nudności, wymioty, biegunka), zaburzenia układu krążenia (nadciśnienie tętnicze, bradykardia, omdlenia) oraz rzadziej objawy neuropsychiatryczne, takie jak omamy. Riwastygmina działa jako inhibitor acetylocholinoesterazy, wykazując wagotoniczne działanie na serce, co może prowadzić do specyficznych objawów sercowo-naczyniowych. W literaturze opisano przypadek doustnego przedawkowania dawką 46 mg, po którym objawy ustąpiły całkowicie w ciągu 24 godzin po leczeniu zachowawczym.
atropina, biegunka, bradykardia, działanie wagotoniczne, farmakokinetyka rywastygminy, hamowanie acetylocholinoesterazy, inhibitor acetylocholinoesterazy, lek przeciwwymiotny, nadciśnienie tętnicze, nudności, objaw sercowo-naczyniowy, okres półtrwania, omam, omdlenie, rywastygmina, siarczan atropiny, skopolamina, system transdermalny, wymioty, zaburzenie funkcji poznawczych - Leksykon leków
Przedawkowanie – Urofort –
Produkt leczniczy Urofort to płyn doustny zawierający wyciągi roślinne z liścia mącznicy (Arctostaphylos uva-ursi L.), ziela nawłoci (Solidago virgaurea L.) oraz ziela pokrzywy (Urtica dioica L.) w proporcjach 45/35/20, ekstraktowany w 50% etanolu, z końcową zawartością etanolu 40-50% (V/V). W przypadku przedawkowania obserwuje się objawy takie jak osłabienie zdolności psychofizycznych (zaburzenia koncentracji, spowolnienie reakcji, pogorszenie koordynacji ruchowej), nudności oraz wymioty. Mechanizmy tych objawów wiążą się zarówno z działaniem farmakologicznym składników roślinnych, jak i wysoką zawartością etanolu, który może nasilać objawy neurologiczne i zaburzenia funkcji poznawczych.
dyskomfort nadbrzusza, działanie niepożądane, elektrolity, etanol, funkcja nerek, funkcja wątroby, lek przeciwwymiotny, liść mącznicy, nawodnienie, nudności, objawy neurologiczne, parametry życiowe, podrażnienie błony śluzowej, senność, ślinotok, Urofort, wymioty, zaburzenia koncentracji, zaburzenia koordynacji ruchowej, zaburzenia poznawcze, zaburzenia psychofizyczne, zaburzenia wodno-elektrolitowe, ziele nawłoci, ziele pokrzywy - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Falcimar
Produkt leczniczy Falcimar, zawierający 250 mg atowakwonu i 100 mg proguanilu chlorowodorku, wymaga szczególnej uwagi podczas stosowania, zwłaszcza u pacjentów z biegunką lub wymiotami. W przypadku wymiotów w ciągu godziny od podania dawki konieczne jest powtórzenie dawki, natomiast biegunka nie wymaga modyfikacji schematu dawkowania, mimo potencjalnego zmniejszenia wchłaniania atowakwonu. W terapii ostrej malarii z towarzyszącymi objawami ze strony przewodu pokarmowego zaleca się rozważenie alternatywnych leków oraz ścisłe monitorowanie parazytemii i stanu klinicznego. Falcimar nie jest skuteczny w ciężkich postaciach malarii, takich jak malaria mózgowa, hiperparazytemia, obrzęk płuc czy niewydolność nerek. Ponadto, lek nie działa na hipnozoity Plasmodium vivax, co wymaga stosowania dodatkowej terapii u pacjentów zakażonych tymi formami zarodźców.
anafilaksja, atowakwon, biegunka, efawirenz, etopozyd, hiperparazytemia, hipnozoity, inhibitor proteazy, klirens kreatyniny, lek przeciwzakrzepowy, lek schizontobójczy, malaria mózgowa, metoklopramid, niewydolność nerek, obrzęk płuc, ostra malaria, parazytemią, Plasmodium falciparum, powikłana malaria, proguanil, reakcja alergiczna, ryfabutyna, ryfampicyna, tetracyklina, warfaryna, wymioty, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie żołądkowo-jelitowe - Leksykon leków
Działania niepożądane – Requip 2 mg
Ropinirol (Requip), agonista receptorów dopaminowych stosowany w leczeniu choroby Parkinsona, charakteryzuje się specyficznym profilem działań niepożądanych, które należy monitorować podczas terapii. Do najczęstszych należą zaburzenia układu nerwowego, takie jak senność i omdlenia (bardzo często, ≥ 1/10), zawroty głowy (często, ≥ 1/100 do < 1/10) oraz niepohamowana senność i nagłe napady snu (niezbyt często, ≥ 1/1000 do < 1/100). W terapii skojarzonej z lewodopą często występują dyskinezy, zwłaszcza podczas zwiększania dawki ropinirolu, które można złagodzić redukcją dawki lewodopy. Ponadto, ropinirol może wywoływać zaburzenia psychiczne, w tym omamy (często), reakcje psychotyczne jak majaczenie, urojenia i paranoja (niezbyt często), a także zaburzenia kontroli impulsów i agresję (częstość nieznana). Należy zwrócić szczególną uwagę na ryzyko patologicznego hazardu, nadmiernej aktywności seksualnej i kompulsywnego jedzenia.
agonista dopaminy, ból brzucha, choroba Parkinsona, czkawka, dyskineza, działanie niepożądane, lewodopa, majaczenie, nagły napad snu, niedociśnienie ortostatyczne, niedociśnienie tętnicze, niepohamowana senność, nudność, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, omam, omdlenie, paranoja, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, reakcja psychotyczna, ropinirol, senność, splątanie, spontaniczna erekcja, świąd, terapia skojarzona z lewodopą, urojenie, wymioty, wysypka, zaburzenie kontroli impulsów, zawrót głowy, zespół dysregulacji dopaminergicznej, zespół odstawienia agonisty dopaminy, zgaga, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Paracetamol Farmina 500 mg
Paracetamol Farmina w formie czopków o dawkach 250 mg i 500 mg jest wskazany do leczenia objawowego gorączki oraz bólu o nasileniu łagodnym do umiarkowanego, w tym bólów głowy, mięśniowych, pourazowych i zębów. Preparat znajduje zastosowanie szczególnie w stanach grypopodobnych i przeziębieniach, gdzie łagodzi zarówno gorączkę, jak i towarzyszące bóle gardła, mięśni, stawów oraz głowy. Czopki są rekomendowane w sytuacjach, gdy podanie doustne jest utrudnione lub niemożliwe, np. u pacjentów z wymiotami, zaburzeniami połykania, nieprzytomnych, przed zabiegami chirurgicznymi lub z chorobami przewodu pokarmowego.
ból gardła, ból głowy, ból i gorączka, ból łagodny do umiarkowanego, ból mięśni i stawów, ból mięśniowy, ból pourazowy, ból zęba, choroba przewodu pokarmowego, czopek, formulacja doodbytnicza, gorączka, infekcja wirusowa górnych dróg oddechowych, leczenie objawowe, napięciowy ból głowy, nudności, podanie doodbytnicze, podwyższona temperatura ciała, przeziębienie, stan gorączkowy, stan grypopodobny, wymioty, zabieg chirurgiczny, zaburzenie połykania - Leksykon leków
Działania niepożądane – Bicardef 5 mg 5 mg
Bisoprolol fumaran w dawce 5 mg (Bicardef) może wywoływać działania niepożądane o różnym nasileniu i częstości, najczęściej pojawiające się na początku terapii i ustępujące w ciągu 1-2 tygodni. Do często obserwowanych należą zmęczenie, zawroty głowy, bóle głowy, uczucie zimna lub drętwienia kończyn oraz zaburzenia żołądkowo-jelitowe (nudności, wymioty, biegunka, zaparcia). Niezbyt często występują bradykardia, blok przedsionkowo-komorowy, pogorszenie niewydolności serca, niedociśnienie ortostatyczne, zaburzenia snu, depresja, skurcz oskrzeli u pacjentów z astmą lub POChP, osłabienie mięśni i kurcze mięśni. Rzadko obserwuje się podwyższenie triglicerydów, reakcje alergiczne skóry, zaburzenia potencji, podwyższenie enzymów wątrobowych (AlAT, AspAT), zapalenie wątroby, upośledzenie słuchu oraz alergiczny nieżyt nosa. Bardzo rzadko mogą wystąpić zapalenie spojówek i utrata włosów.
alergiczny nieżyt nosa, astma oskrzelowa, bezsenność, biegunka, bisoprolol fumaran, blok przedsionkowo-komorowy, ból głowy, bradykardia, depresja, enzymy wątrobowe, halucynacja, hipertriglicerydemia, kurcz mięśniowy, laktoza jednowodna, łuszczyca, łysienie, miopatia, niedociśnienie, niedociśnienie ortostatyczne, niedosłuch, nietolerancja laktozy, niewydolność serca, nudności, POChP, reakcja alergiczna, receptor beta-adrenergiczny, skurcz oskrzeli, wymioty, wysypka łuszczycopodobna, zaburzenia erekcji, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zapalenie spojówek, zapalenie wątroby, zaparcie, zawroty głowy, zespół suchego oka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Sustonit 6,5 mg
Podczas terapii glicerolem triazotanu w postaci tabletek o przedłużonym uwalnianiu (Sustonit 6,5 mg) obserwuje się szerokie spektrum działań niepożądanych, które należy monitorować w celu zapewnienia bezpieczeństwa pacjentów. Najczęstsze objawy dotyczą układu nerwowego, gdzie ból głowy występuje bardzo często (≥ 1/10), a zawroty głowy często (≥ 1/100 do < 1/10). Inne działania niepożądane obejmują tachykardię, zaczerwienienie twarzy i niedociśnienie ortostatyczne (często), a także nudności (często) i astenia (często). Rzadziej występują omdlenia, senność, bradykardia, nasilenie dławicy piersiowej, wysypka polekowa oraz obniżenie ciśnienia tętniczego. Bardzo rzadkie, ale poważne działania to methemoglobinemia, sinica, zapaść krążeniowa, niedokrwienie mózgowe oraz upośledzenie oddychania, które wymaga natychmiastowej interwencji medycznej.
astenia, ból głowy, bradykardia, dławica piersiowa, glicerol triazotan, hemoglobina, methemoglobinemia, monitorowanie działań niepożądanych, niedociśnienie ortostatyczne, niedokrwienie mózgu, niedotlenienie krwi, nieprzyjemny zapach z ust, niewydolność oddechowa, nudność, obniżenie ciśnienia tętniczego, omdlenie, pęcherzyk płucny, senność, sinica, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, tachykardia, układ chłonny, układ nerwowy, upośledzenie oddychania, wymioty, wysypka polekowa, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie naczyniowe, zaburzenie psychiczne, zaburzenie serca, zaburzenie skóry, zaburzenie układu oddechowego, zaburzenie żołądka i jelit, zaczerwienienie twarzy, zapaść krążeniowa, zawrót głowy, zgaga, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Działania niepożądane – Acidum folicum Richter 5 mg
Acidum Folicum Richter w dawkach 5 mg i 15 mg jest generalnie dobrze tolerowany, z rzadkim występowaniem działań niepożądanych. Najczęściej obserwuje się skórne reakcje alergiczne, takie jak wysypka i świąd, które występują niezbyt często (≥ 1/1000 do < 1/100). Rzadziej (≥ 1/10 000 do <1/1000) mogą pojawić się objawy ze strony przewodu pokarmowego, w tym gorzki smak w ustach, wzdęcia, nudności, wymioty i biegunka, a także zaburzenia psychiczne, takie jak brak łaknienia, bezsenność, senność, nadmierna pobudliwość nerwowa i depresja. Bardzo rzadko (< 1/10 000) odnotowano ciężkie reakcje alergiczne, w tym obrzęk naczynioruchowy i skurcz oskrzeli, które stanowią zagrożenie życia i wymagają natychmiastowej interwencji.
Acidum Folicum Richter, anoreksja, bezsenność, biegunka, ciężka reakcja alergiczna, depresja, dysgeusia, działanie niepożądane, grupa układowo-narządowa, kwas foliowy, nudność, obrzęk naczynioruchowy, pobudliwość nerwowa, reakcja alergiczna skórna, reakcja anafilaktyczna, senność, skurcz oskrzeli, słownik MedDRA, świąd, wymioty, wysypka, wzdęcia, zaburzenie psychiczne, zaburzenie układu immunologicznego, zaburzenie żołądka i jelit - Leksykon leków
Działania niepożądane – Althyxin 175 mcg
Lewotyroksyna sodowa (Althyxin) może wywoływać działania niepożądane głównie związane z przedawkowaniem lub zbyt szybkim zwiększaniem dawki, manifestujące się objawami nadczynności tarczycy. Do najczęstszych należą zaburzenia rytmu serca (migotanie przedsionków, skurcze dodatkowe), tachykardia, kołatanie serca oraz dolegliwości dławicowe, które mogą nasilać chorobę wieńcową i zwiększać ryzyko incydentów niedokrwiennych. Ponadto obserwuje się bóle głowy, rzekomy guz mózgu (idiopatyczne nadciśnienie śródczaszkowe), osłabienie i kurcze mięśni, uderzenia gorąca, gorączkę, zmniejszenie masy ciała, wymioty, biegunkę, zaburzenia miesiączkowania oraz objawy ze strony układu nerwowego i psychicznego, takie jak drżenia, niepokój ruchowy i bezsenność. Częstość występowania tych działań niepożądanych nie została precyzyjnie określona.
bezsenność, biegunka, ból głowy, choroba wieńcowa, dolegliwości dławicowe, drżenie, dysfagia, gorączka, kołatanie serca, kurcz mięśni, lewotyroksyna sodowa, migotanie przedsionków, nadciśnienie śródczaszkowe, nadczynność tarczycy, nadmierne pocenie się, niepokój ruchowy, obrzęk naczynioruchowy, odwodnienie, osłabienie mięśni, pokrzywka, rzekomy guz mózgu, skurcz dodatkowy, tachykardia, uderzenie gorąca, wymioty, wysypka, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia miesiączkowania, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia widzenia, zmniejszenie masy ciała - Leksykon leków
Przedawkowanie – Imatinib Altan 100 mg
Przedawkowanie imatynibu, choć rzadko opisywane, stanowi poważne zagrożenie kliniczne, wymagające ścisłej obserwacji i leczenia objawowego, gdyż brak jest specyficznego antidotum. Objawy przedawkowania są zależne od dawki i obejmują głównie zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zmiany skórne, objawy ogólnoustrojowe oraz hematologiczne. Przy dawkach 1200-1600 mg (ekspozycja 1-10 dni) dominują nudności, wymioty, biegunka, wysypka, obrzęki, zmęczenie, kurcze mięśni, trombocytopenia i pancytopenia. Dawki wyższe, 1800-3200 mg (w tym 3200 mg/dobę przez 6 dni), powodują osłabienie, mialgię oraz wzrost fosfokinazy kreatynowej i bilirubiny. Ekstremalne dawki 6400 mg (jednorazowo) i 8-10 g wywołują ciężkie objawy żołądkowo-jelitowe, gorączkę, obrzęk twarzy, granulocytopenię oraz wzrost aktywności transaminaz.
antidotum, biegunka, bilirubina, ból brzucha, ból głowy, ból mięśniowy, fosfokinaza kreatynowa, granulocyt obojętnochłonny, kurcz mięśniowy, leczenie objawowe, leukopenia, manifestacja przedawkowania, mialgia, nudności, obrzęk, obrzęk twarzy, osłabienie, pancytopenia, przedawkowanie imatynibu, rumień, transaminaza, trombocytopenia, utrata apetytu, wymioty, zaburzenie biochemiczne, zaburzenie wątrobowe, zmiana skórna, zmniejszenie apetytu - Leksykon chorób i schorzeń
Alergia na mleko – Charakterystyka, pielęgnacja i opieka
Alergia na białko mleka krowiego (CMPA) to immunologiczna reakcja na białka mleka, dotykająca 2-3% dzieci poniżej 3. roku życia, z objawami od łagodnych (pokrzywka, biegunka, świąd) po ciężkie, w tym anafilaksję wymagającą natychmiastowego podania adrenaliny. Diagnostyka opiera się na wywiadzie, testach skórnych, oznaczeniu specyficznych IgE oraz diecie eliminacyjnej i prowokacji, szczególnie istotnej w alergii nie-IgE-zależnej. Leczenie polega na całkowitym wykluczeniu mleka i produktów mlecznych, stosowaniu mieszanek o wysokim stopniu hydrolizy (eHF) lub aminokwasowych (AAF) u niemowląt, a także edukacji pacjentów i rodzin w zakresie unikania alergenów, rozpoznawania objawów i stosowania adrenaliny. Wspomagająco stosuje się leki przeciwhistaminowe oraz omalizumab, a w wybranych przypadkach immunoterapię doustną lub podjęzykową w celu indukcji tolerancji.
adrenalina, alergia na białko mleka krowiego, alergia na mleko, alergolog, anafilaksja, auto-wstrzykiwacz adrenaliny, biegunka, CMPA, dieta eliminacyjna, egzema, immunoterapia doustna, immunoterapia podjęzykowa, kolka niemowlęca, nietolerancja laktozy, obrzęk naczynioruchowy, omalizumab, pokrzywka, przeciwciała IgE, reakcja IgE-zależna, reakcja nie-IgE zależna, refluks żołądkowo-przełykowy, suplementacja wapnia, świszczący oddech, testy skórne, wymioty - Leksykon leków
Działania niepożądane – Tramadol Hydrochloride + Paracetamol Brillpharma 37,5 mg + 325 mg
Tramadol Hydrochloride + Paracetamol Brillpharma w dawkach 37,5 mg + 325 mg w postaci tabletek powlekanych wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, z najczęstszymi objawami neurologicznymi takimi jak zawroty głowy i senność (≥1/10). Często obserwuje się drżenie głowy, splątanie, zmienność nastrojów oraz zaburzenia snu (≥1/100 do <1/10). Niezbyt często występują mimowolne kurcze mięśni, parestezje, szum w uszach, depresja, omamy, podwyższenie aktywności transaminaz wątrobowych, nadciśnienie, kołatanie serca, tachykardia, nudności (≥1/1000 do <1/100), a rzadko ataksja, drgawki, uzależnienie, reakcje anafilaktyczne i agranulocytoza (≥1/10000 do <1/1000). W obrębie przewodu pokarmowego bardzo często występują nudności (≥1/10), a często wymioty, zaparcia, suchość w jamie ustnej, biegunka, bóle brzucha, dyspepsja i wzdęcia (≥1/100 do <1/10). Smoliste stolce, mogące wskazywać na krwawienie, wymagają pilnej diagnostyki.
agranulocytoza, albuminuria, ataksja, bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból klatki piersiowej, bradykardia, depresja, dreszcz, drgawka, drżenie głowy, duszność, dyspepsja, hipoprothrombinemia, kołatanie serca, koszmar senny, mimowolny kurcz mięśni, nadciśnienie, nadmierna potliwość, nadużywanie leku, napad paniki, nasilenie astmy, nerwowość, niedociśnienie ortostatyczne, niemiarowość serca, nieostre widzenie, niepokój, nudność, obrzęk naczynioruchowy, omam, osłabienie mięśni, parestezja, pobudzenie, pobudzenie ruchowe, reakcja alergiczna układu oddechowego, reakcja anafilaktyczna, reakcja skórna, senność, silny lek, skurcz oskrzeli, smolisty stolec, splątanie, suchość jamy ustnej, świąd, szum w uszach, tachykardia, trombocytopenia, uderzenie gorąca, utrata pamięci, uzależnienie od leku, wydłużenie czasu protrombinowego, wymioty, wzdęcie, zaburzenie oddawania moczu, zaburzenie oddychania, zaburzenie przełykania, zaburzenie snu, zaparcie, zawrót głowy, zespół odstawienny, zmienność nastroju - Leksykon leków
Działania niepożądane – Adproctin 500 mg
Dobezylan wapnia, substancja czynna leku Adproctin (500 mg w kapsułce twardej), może powodować działania niepożądane o różnym nasileniu i częstości. Najpoważniejszym, choć bardzo rzadkim (częstość <1/10 000, 0,32 przypadku na milion terapii) powikłaniem jest zahamowanie czynności szpiku kostnego z agranulocytozą, objawiające się zwiększoną podatnością na infekcje, gorączką i osłabieniem. Rzadko obserwuje się dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego, takie jak ból w nadbrzuszu, nudności, biegunki i wymioty (częstość ≥1/10 000 do <1/1 000). Reakcje skórne, zarówno miejscowe (wysypka), jak i uogólnione (pokrzywka), również występują rzadko i mogą mieć podłoże alergiczne. Ponadto, rzadko zgłaszane są bóle stawów, bóle i zawroty głowy oraz gorączka, które mogą wpływać na komfort pacjenta i wskazywać na reakcję immunologiczną.
Adproctin, agranulocytoza, biegunka, ból nadbrzusza, ból stawów, dobezylan wapnia, dobezylan wapnia jednowodny, gorączka, monitorowanie działań niepożądanych, nudności, pokrzywka, przewód pokarmowy, reakcja immunologiczna, reakcja skórna, układ krwiotwórczy, wymioty, wysypka, zaburzenia mięśniowo-szkieletowe, zaburzenia naczyniowe, zaburzenia skórne, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zahamowanie czynności szpiku kostnego, zawroty głowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Viantan –
Przedawkowanie preparatu multiwitaminowego Viantan stanowi istotne zagrożenie kliniczne, zwłaszcza u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby i nerek oraz przy jednoczesnym stosowaniu witamin z różnych źródeł bez indywidualnej kontroli. Objawy przedawkowania obejmują głównie dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego, takie jak nudności, wymioty i biegunka, a także specyficzne symptomy hiperwitaminozy zależne od poszczególnych witamin. W preparacie Viantan zawartość witaminy A wynosi 0,99 mg (3300 IU), witaminy C 200 mg, witaminy D 0,005 mg (200 IU), witaminy E 9,11 mg, witaminy K 0,15 mg, witaminy B6 6,00 mg, witaminy B2 3,60 mg, witamin z grupy B w różnych ilościach, witaminy B1 6,00 mg, witaminy B12 0,005 mg, kwasu foliowego 0,60 mg, kwasu pantotenowego 15,0 mg, biotyny 0,06 mg oraz nikotynamidu 40,0 mg. Przedawkowanie może prowadzić do poważnych powikłań, takich jak uszkodzenie wątroby (witamina A), hiperkalcemia (witamina D), ostrej niewydolności nerek (witamina C), neuropatii obwodowej (witamina B6) czy zaburzeń krzepnięcia (witamina K).
alfa-tokoferol, biegunka, biotyna, ból głowy, cholekalcyferol, ciśnienie wewnątrzczaszkowe, cyjanokobalamina, dysfagia, fitomenadion, hiperkalcemia, hiperwitaminoza, komplikacje hematologiczne, kwas askorbowy, kwas foliowy, kwas pantotenowy, neuropatia obwodowa, nikotynamid, nudności, ostra niewydolność nerek, parametry biochemiczne, pirydoksyna, przewlekła nefropatia, retynol, ryboflawina, szczawian wapnia, tiamina, uszkodzenie wątroby, witamina A, witamina B1, witamina B12, witamina B2, witamina B3, witamina B5, witamina B6, witamina B7, witamina B9, witamina C, witamina D, witamina E, witamina K, witaminy z grupy B, wodobrzusze, wymioty, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia krzepnięcia krwi, żółtaczka - Leksykon leków
Przedawkowanie – Seizpat 200 mg
Przedawkowanie lakozamidu, szczególnie powyżej dawki 800 mg, stanowi poważne zagrożenie dla zdrowia i życia pacjenta, manifestując się głównie objawami ze strony ośrodkowego układu nerwowego oraz układu pokarmowego. Dawki w zakresie 400-800 mg wywołują objawy zbliżone do działań niepożądanych obserwowanych w terapii, natomiast dawki powyżej 800 mg mogą prowadzić do ciężkich powikłań, takich jak zawroty głowy, nudności, wymioty, napady drgawkowe, stan padaczkowy oraz zaburzenia przewodzenia serca. W przypadku wielogramowych dawek obserwuje się zagrażające życiu stany, w tym wstrząs, śpiączkę, a nawet zgon, co potwierdzają opisy przypadków śmiertelnych po jednorazowym przyjęciu kilku gramów lakozamidu.
arytmia, ciśnienie tętnicze, dysfagia, działania niepożądane, hemodializa, hipotonia, napad drgawkowy, napad toniczno-kloniczny, nudności, objawy kliniczne, ośrodkowy układ nerwowy, ostra niewydolność krążenia, przedawkowanie lakozamidu, śpiączka, stan padaczkowy, tachykardia, układ pokarmowy, wstrząs, wydłużenie odstępu PR, wymioty, zaburzenia przewodzenia serca, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia świadomości, zawroty głowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Amoxicillin Aurovitas 750 mg
Przedawkowanie amoksycyliny, dostępnej w dawkach 500 mg, 750 mg oraz 1000 mg w postaci tabletek powlekanych (Amoxicillin Aurovitas), manifestuje się głównie objawami ze strony przewodu pokarmowego (nudności, wymioty, biegunka), zaburzeniami równowagi wodno-elektrolitowej oraz powikłaniami nerkowymi, w tym krystalurią i niewydolnością nerek. Krystaluria, będąca efektem tworzenia się kryształków amoksycyliny w moczu, może prowadzić do obstrukcji dróg moczowych i pogorszenia funkcji nerek, szczególnie u pacjentów z istniejącymi zaburzeniami nerkowymi. Dodatkowo, u osób przyjmujących duże dawki leku lub z upośledzoną czynnością nerek obserwuje się ryzyko wystąpienia drgawek, co wymaga szczególnej uwagi klinicznej.
amoksycylina, amoksycylina trójwodna, biegunka, drgawki, filtracja kłębuszkowa, hemodializa, kreatynina i mocznik, krystaluria, napad drgawkowy, niewydolność nerek, nudności, obstrukcja dróg moczowych, odwodnienie, osad moczu, przedawkowanie amoksycyliny, tabletka powlekana, wymioty, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie równowagi wodno-elektrolitowej, zatrucie amoksycyliną - Leksykon substancji czynnych
Kwas octowy – Przedawkowanie
Kwas octowy (acidum aceticum) stosowany jest zarówno do użytku zewnętrznego, jak i dożylnego, jednak przedawkowanie, zwłaszcza w formie dożylnej (np. Aminomix 1 Novum), może prowadzić do poważnych zaburzeń metabolicznych i elektrolitowych. Objawy przedawkowania obejmują dreszcze, nudności, wymioty oraz nasilone wydalanie aminokwasów przez nerki, a także hiperglikemię, nadmierne nawodnienie, hiperosmolarność, zaburzenia równowagi kwasowo-zasadowej i elektrolitowej, w tym szczególnie niebezpieczną hiperkaliemię. W przypadku hiperkaliemii zaleca się podanie 200-500 ml 10% roztworu glukozy z 1-3 jednostkami insuliny na 3-5 g glukozy, a w razie nieskuteczności terapii – zastosowanie roztworów wiążących potas lub dializę. W przypadku preparatów miejscowych (np. Solcogyn zawierający 99% kwasu octowego w stężeniu 20,4 mg/ml) przedawkowanie manifestuje się miejscowymi reakcjami, takimi jak ból, pieczenie, świąd oraz ryzykiem owrzodzeń wymagających specjalistycznego leczenia.
aminokwasy, błona śluzowa, dializa, dreszcze, droga podania, elektrolity w osoczu, gazometria krwi, hiperglikemia, hiperkaliemia, hiperosmolarność, insulina, krem steroidowy, kwas octowy, leczenie dermatologiczne, nadmierne nawodnienie, nudności, owrzodzenie, podanie dożylne, reakcje skórne, równowaga kwasowo-zasadowa, roztwór glukozy, środek znieczulający miejscowo, szyjka macicy, wymioty, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia rytmu serca - Leksykon leków
Przedawkowanie – Auroxetyn 25 mg
Przedawkowanie atomoksetyny, substancji czynnej leku Auroxetyn, może wystąpić zarówno w formie ostrej (jednorazowe przyjęcie dużej dawki), jak i przewlekłej (długotrwałe stosowanie dawek przekraczających zalecenia). Objawy przedawkowania dotyczą głównie układu pokarmowego (nudności, wymioty, bóle brzucha, biegunka), ośrodkowego układu nerwowego (senność, zawroty głowy, drżenie, nietypowe zachowanie, pobudzenie, napady drgawkowe) oraz układu współczulnego (tachykardia, podwyższone ciśnienie tętnicze, rozszerzenie źrenic, suchość w jamie ustnej). Rzadko obserwuje się wydłużenie odstępu QT w EKG, co stanowi poważne ryzyko arytmii. Objawy mają zazwyczaj nasilenie od łagodnego do umiarkowanego, ciężkie symptomy, takie jak napady drgawkowe, występują rzadziej. Szczególnie niebezpieczne jest jednoczesne przedawkowanie atomoksetyny z innymi lekami, co może prowadzić do powikłań wielonarządowych i zgonów.
atomoksetyna, badanie elektrokardiograficzne, biegunka, ból brzucha, drżenie, leczenie objawowe, monitorowanie czynności serca, nadciśnienie tętnicze, napad drgawkowy, nudności, objaw kliniczny, objawy żołądkowo-jelitowe, ośrodkowy układ nerwowy, pobudzenie psychoruchowe, powikłanie wielonarządowe, przedawkowanie ostre, przedawkowanie przewlekłe, rozszerzenie źrenic, senność, suchość jamy ustnej, tachykardia, układ pokarmowy, układ współczulny, węgiel aktywowany, wiązanie z białkami osocza, wydłużenie odstępu QT, wymioty, wysypka skórna, zabieg dializacyjny, zaburzenie rytmu serca, zawrót głowy - Leksykon substancji czynnych
Tazobaktam – Przedawkowanie
Tazobaktam, stosowany w połączeniu z piperacyliną w preparatach takich jak Tazocin czy Piperacillin/Tazobactam Kabi, może powodować przedawkowanie, szczególnie niebezpieczne u pacjentów z niewydolnością nerek. Objawy przedawkowania obejmują nudności, wymioty, biegunkę, a w cięższych przypadkach zwiększoną pobudliwość nerwowo-mięśniową oraz drgawki. Diagnostyka opiera się na wywiadzie klinicznym i oznaczeniu stężenia tazobaktamu w surowicy, które jest podwyższone w przypadku toksycznych dawek. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z upośledzoną funkcją nerek, u których kumulacja leku zwiększa ryzyko powikłań neurologicznych.
biegunka, charakterystyka produktu leczniczego, dawka terapeutyczna, drgawka, drżenie, działanie niepożądane, eliminacja substancji czynnej, hemodializa, kumulacja substancji, leczenie przeciwdrgawkowe, lek nefrotoksyczny, lek przeciwbakteryjny, metoda laboratoryjna, modyfikacja dawkowania, monitorowanie kliniczne, niewydolność nerek, nudność, objaw neurologiczny, parametr życiowy, płynoterapia, pobudliwość nerwowo-mięśniowa, podanie dożylne, procedura medyczna, produkt leczniczy, równowaga wodno-elektrolitowa, stężenie w surowicy, tazobaktam z piperacyliną, wyładowanie bioelektryczne, wymioty, wywiad kliniczny, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie funkcji nerek - Leksykon leków
Przedawkowanie – Velafax 37,5 mg
Przedawkowanie wenlafaksyny (Velafax) stanowi poważne zagrożenie dla życia, manifestując się głównie objawami ze strony układu sercowo-naczyniowego i nerwowego. Do najczęstszych objawów należą tachykardia (>100 uderzeń/min), wydłużenie odstępu QT, blok odnogi pęczka Hisa, poszerzenie zespołu QRS, zaburzenia rytmu serca (w tym tachykardia komorowa i bradykardia), niedociśnienie tętnicze, a także zaburzenia świadomości od senności do śpiączki, mydriaza, drgawki uogólnione oraz zawroty głowy. Wymioty mogą prowadzić do odwodnienia. Przedawkowanie może skutkować niewydolnością wielonarządową i zatrzymaniem krążenia, co stanowi stan krytyczny. Epidemiologicznie, ryzyko zgonu po przedawkowaniu wenlafaksyny jest wyższe niż w przypadku SSRI, ale niższe niż przy trójpierścieniowych lekach przeciwdepresyjnych. Pacjenci leczeni wenlafaksyną wykazują także zwiększone ryzyko samobójcze, co wymaga szczególnej uwagi klinicznej.
badanie EKG, blok odnogi pęczka Hisa, bradykardia, ciśnienie tętnicze, dializa, drgawki, hemoperfuzja, komorowe zaburzenia rytmu, lek przeciwdepresyjny, mydriaza, napad drgawkowy, niedociśnienie, niewydolność wielonarządowa, nudności, odwodnienie, ośrodkowy układ nerwowy, płukanie żołądka, poszerzenie zespołu QRS, rozszerzenie źrenic, ryzyko samobójcze, selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny, śpiączka, tachykardia, tachykardia komorowa, toksyczność leku, transfuzja wymienna, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, układ sercowo-naczyniowy, węgiel aktywowany, wenlafaksyna, wstrząs, wydłużenie odstępu QT, wymioty, wymuszona diureza, zaburzenia równowagi, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia świadomości, zachłyśnięcie, zatrzymanie krążenia, zawroty głowy układowe, zgon - Leksykon leków
Działania niepożądane – CitraFleet (0,01 g + 3,5 g + 10,97 g)/160 ml
CitraFleet to doustny roztwór zawierający 0,01 g sodu pikosiarczanu, 3,50 g magnezu tlenku lekkiego oraz 10,97 g kwasu cytrynowego. W badaniach klinicznych najczęściej obserwowano działania niepożądane ze strony przewodu pokarmowego, takie jak ból brzucha, nudności oraz biegunka, która jest podstawowym efektem klinicznym preparatu. Dodatkowo mogą wystąpić objawy odwodnienia i zaburzeń elektrolitowych, w tym hiponatremia i hipokaliemia, które stanowią istotne ryzyko, zwłaszcza u pacjentów z chorobami sercowo-naczyniowymi, zaburzeniami rytmu serca oraz u osób przyjmujących leki wpływające na gospodarkę elektrolitową. Hiponatremia może przebiegać z drgawkami, a u pacjentów z padaczką istnieje zwiększone ryzyko napadów drgawkowych, nawet bez współistniejącej hiponatremii. Ponadto, stosowanie CitraFleet może wywołać reakcje nadwrażliwości, w tym reakcje rzekomoanafilaktyczne, związane także z obecnością substancji pomocniczych takich jak sodu pirosiarczyn (E 223) oraz parahydroksybenzoesany (E 219, E 217).
ból brzucha, ból głowy, choroby sercowo-naczyniowe, cytrynian magnezu, drgawki, hipokaliemia, hiponatremia, kwas cytrynowy, nadwrażliwość, napad grand mal, niedociśnienie ortostatyczne, nietrzymanie kału, nudności, odwodnienie, padaczka, parahydroksybenzoesan, pikosiarczan sodu, pirosiarczyn sodu, plamica, pokrzywka, reakcja rzekomoanafilaktyczna, rozdęcie jelita, rumień, stan splątania, suchość w jamie ustnej, świąd, tlenek magnezu, wymioty, wysypka, wysypka grudkowo-plamista, wzdęcia, zaburzenia rytmu serca, zawroty głowy - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Asentra 50 mg
Sertralina (Asentra), jako selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), wymaga ostrożności podczas stosowania u kobiet w wieku rozrodczym, w ciąży oraz karmiących piersią. Brak jest kontrolowanych badań dotyczących bezpieczeństwa stosowania w ciąży, jednak dane doświadczalne wskazują na potencjalny wpływ na płodność oraz zwiększone (mniej niż dwukrotnie) ryzyko krwotoku poporodowego po ekspozycji na SSRI/SNRI w ostatnim miesiącu ciąży. Stosowanie sertraliny w ciąży jest zalecane jedynie, gdy korzyści przewyższają ryzyko. Noworodki narażone na sertralinę w trzecim trymestrze mogą wykazywać objawy odstawienia, takie jak ostra niewydolność oddechowa, sinica, bezdech, napady drgawkowe, wahania temperatury, trudności w karmieniu, wymioty, hipoglikemia, zaburzenia napięcia mięśniowego, drżenia, zaburzenia zachowania i snu, które zwykle pojawiają się w ciągu 24 godzin po porodzie. Ponadto, stosowanie SSRI w późnej ciąży zwiększa ryzyko zespołu przetrwałego nadciśnienia płucnego u noworodków (PPHN) około 2-5-krotnie (5/1000 ciąż vs. 1-2/1000 w populacji ogólnej).
bezdech, drżenie mięśni, działanie serotoninergiczne, hipoglikemia, krwotok poporodowy, leczenie sertraliną, lek przeciwdepresyjny, N-desmetylosertralina, napad drgawkowy, ostra niewydolność oddechowa, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, sertralina, sinica, termoregulacja, trymestr ciąży, wada wrodzona, wahanie temperatury ciała, wygórowanie odruchów, wymioty, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie napięcia mięśniowego, zaburzenie snu, zaburzenie zachowania, zespół odstawienny, zespół przetrwałego nadciśnienia płucnego noworodków - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Ibuprofen Kabi 4 mg/ml
Ibuprofen Kabi w postaci roztworu do infuzji o stężeniu 4 mg/ml (400 mg w 100 ml) jest wskazany do krótkotrwałego leczenia objawowego ostrego bólu o umiarkowanym nasileniu oraz gorączki u dorosłych, gdy podanie dożylne jest klinicznie uzasadnione, a inne drogi podania (np. doustna) są niemożliwe lub niewskazane. Preparat charakteryzuje się fizjologicznym pH 7,2-8,0 oraz osmolalnością 270-330 mOsm/kg, co minimalizuje ryzyko podrażnień. Istotne jest zwrócenie uwagi na zawartość sodu – 371 mg w 100 ml roztworu, co może mieć znaczenie u pacjentów z ograniczeniami podaży sodu. Wskazania do stosowania obejmują m.in. niemożność przyjmowania leków doustnie (np. zaburzenia połykania, stan pooperacyjny), zaburzenia wchłaniania z przewodu pokarmowego, szybkie uzyskanie efektu przeciwbólowego lub przeciwgorączkowego oraz wymioty uniemożliwiające podanie doustne.
ból pooperacyjny, ból zapalny, choroba zapalna jelit, efekt przeciwbólowy, efekt przeciwgorączkowy, hydratacja, ibuprofen, kolka nerkowa, leczenie objawowe gorączki, niedrożność przewodu pokarmowego, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nudności, okres okołooperacyjny, opioid, osmolalność osocza, ostry ból o umiarkowanym nasileniu, pacjent nieprzytomny, pH roztworu, reakcja alergiczna, skala VAS, terapia multimodalna, wymioty, zaburzenia połykania, zaburzenia wchłaniania, zapalenie - Leksykon leków
Działania niepożądane – Romilast 5 mg
Montelukast, substancja czynna preparatu Romilast w dawce 5 mg (tabletki do rozgryzania i żucia) oraz 10 mg (tabletki powlekane), był oceniany w licznych badaniach klinicznych obejmujących około 4000 pacjentów powyżej 15 roku życia oraz 1750 dzieci w wieku 6-14 lat. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi były ból głowy u dorosłych i młodzieży oraz ból brzucha u dzieci. Długoterminowe badania (do 2 lat u dorosłych i do 12 miesięcy u dzieci) nie wykazały istotnych zmian w profilu bezpieczeństwa. Częstość działań niepożądanych klasyfikowano od bardzo często (≥1/10) do bardzo rzadko (<1/10 000), z najczęstszymi działaniami takimi jak zakażenia górnych dróg oddechowych (bardzo często), biegunka, nudności, wymioty, wysypka i gorączka (często). Wśród rzadkich i bardzo rzadkich działań wymieniono m.in. trombocytopenię, reakcje anafilaktyczne, zespół Churga-Strauss, zapalenie wątroby oraz ciężkie reakcje skórne jak rumień wielopostaciowy.
bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból mięśni, ból stawów, eozynofilia płucna, gorączka, hipoestezja, jąkanie, kołatanie serca, koszmar senny, krwawienie z nosa, kurcz mięśniowy, moczenie mimowolne, montelukast, myśli samobójcze, naciek eozynofilowy wątroby, nadpobudliwość psychoruchowa, napad drgawkowy, niestrawność, nudność, obrzęk naczynioruchowy, omam, parestezja, podwyższone aminotransferazy, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, rumień guzowaty, rumień wielopostaciowy, skłonność do krwawień, somnambulizm, suchość jamy ustnej, świąd, tabletki do rozgryzania i żucia, tik, trombocytopenia, wymioty, wysypka, zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne, zaburzenie pamięci, zaburzenie snu, zakażenie górnych dróg oddechowych, zapalenie wątroby, zapalenie wątroby cholestatyczne, zawrót głowy, zespół Churga-Strauss, zmęczenie - Leksykon leków
Przedawkowanie – Diane – 35 2 mg + 0,035 mg
Przedawkowanie Diane-35, zawierającego 2 mg cyproteronu octanu oraz 0,035 mg etynyloestradiolu, wymaga szczególnej uwagi klinicznej, mimo braku doniesień o ciężkich działaniach niepożądanych. Najczęściej obserwowane objawy to nudności, wymioty oraz krwawienia z odstawienia, które mogą wystąpić u wszystkich pacjentek, w tym u dziewcząt przed pierwszą miesiączką (menarche). Krwawienie z odstawienia jest istotnym elementem diagnostyki różnicowej w przypadku nieoczekiwanego krwawienia z dróg rodnych u młodych pacjentek, co podkreśla konieczność dokładnego wywiadu farmakologicznego.
antidotum, błona śluzowa żołądka, diagnostyka różnicowa, działanie niepożądane, etynyloestradiol, gospodarka wodno-elektrolitowa, hemostaza, krwawienie z dróg rodnych, krwawienie z odstawienia, leczenie objawowe, menarche, monitoring kliniczny, nieprawidłowe krwawienie, nudności, octan cyproteronu, parametry życiowe, wymioty, zaburzenia przewodu pokarmowego - Leksykon leków
Przedawkowanie – Oxaliplatinum Accord 5 mg/ml
Przedawkowanie oksaliplatyny, szczególnie w formie Oxaliplatinum Accord (5 mg/ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji), prowadzi do nasilenia wszystkich typowych działań niepożądanych tego cytostatyku. Klinicznie obserwuje się intensyfikację mielosupresji (trombocytopenia, neutropenia, anemia), nasilone neuropatie obwodowe z parestezjami, a także zaostrzenie objawów gastroenterologicznych, takich jak nudności, wymioty i biegunka. Dodatkowo mogą wystąpić zaburzenia elektrolitowe, nefrotoksyczność oraz hepatotoksyczność, co wymaga ścisłego monitorowania funkcji nerek i wątroby. Brak specyficznego antidotum podkreśla wagę szybkiego rozpoznania i interwencji.
anemia, antidotum, biegunka, cytostatyk, czynnik wzrostu, działanie niepożądane, funkcja nerek, funkcja wątroby, hepatotoksyczność, infuzja leku, leczenie objawowe, mielosupresja, nasilenie działania niepożądanego, nefrotoksyczność, neuropatia obwodowa, neutropenia, nudności, parametr hematologiczny, parestezja, powikłanie terapeutyczne, roztwór do infuzji, terapia objawowa, toksyczność, trombocytopenia, wymioty, zaburzenie elektrolitowe - Leksykon substancji czynnych
Podróżnik – Działania niepożądane
Korzeń podróżnika (Cichorium intybus L., radix), składnik produktu leczniczego Urosan fix, może wywoływać działania niepożądane głównie ze strony układu pokarmowego oraz reakcje nadwrażliwości. Do najczęściej obserwowanych objawów należą nudności, wymioty, biegunka oraz dolegliwości związane z nadkwaśnością, takie jak pieczenie, zgaga i ból w nadbrzuszu. Częstość występowania tych działań jest nieznana, co wskazuje na brak precyzyjnych danych epidemiologicznych. Szczególnie narażone są osoby z nadwrażliwością na związki goryczowe zawarte w korzeniu, które stymulują wydzielanie soków trawiennych i mogą nasilać objawy refluksu żołądkowo-przełykowego lub zaostrzać chorobę wrzodową.
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, biegunka, choroba wrzodowa, działanie niepożądane, interakcja lekowa, korzeń podróżnika, nadkwaśność, nudności, pokrzywka, reakcja alergiczna, refluks żołądkowo-przełykowy, świąd, Urosan fix, wymioty, wysypka, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zgaga, związki goryczowe - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ansifora 50 mg
Ansifora (sytagliptyna), stosowana w terapii cukrzycy typu 2, wykazuje zróżnicowany profil działań niepożądanych, które należy uwzględnić w praktyce klinicznej. Najważniejsze z nich to ryzyko zapalenia trzustki, w tym postaci martwiczej lub krwotocznej, oraz reakcje nadwrażliwości, w tym anafilaksja. Hipoglikemia występuje często, zwłaszcza w terapii skojarzonej z pochodnymi sulfonylomocznika (4,7-13,8%) i insuliną (9,6%). Inne często obserwowane działania to ból głowy, zaparcia, świąd, obrzęk naczynioruchowy, wysypka, pokrzywka oraz zaburzenia czynności nerek, w tym ostra niewydolność. Częstość występowania działań niepożądanych klasyfikowana jest od bardzo często (≥1/10) do bardzo rzadko (<1/10 000), z wieloma zdarzeniami o częstości nieznanej.
artropatia, badanie TECOS, ból głowy, ból kończyn, ból mięśni, ból pleców, ból stawów, ciężka hipoglikemia, cukrzyca typu 2, hipoglikemia, martwicze zapalenie trzustki, obrzęk naczynioruchowy, odpowiedź anafilaktyczna, ostra niewydolność nerek, ostre zapalenie trzustki, pemfigoid pęcherzowy, pochodna sulfonylomocznika, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, śródmiąższowa choroba płuc, świąd, sytagliptyna, trombocytopenia, wymioty, wysypka, zaburzenie czynności nerek, zakażenie górnych dróg oddechowych, zapalenie błony śluzowej nosogardła, zapalenie kości i stawów, zapalenie naczyń skóry, zapalenie trzustki, zaparcie, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczająca choroba skóry