Przedawkowanie
Velafax 37,5 mg

Przedawkowanie wenlafaksyny (Velafax) stanowi poważne zagrożenie dla życia, manifestując się głównie objawami ze strony układu sercowo-naczyniowego i nerwowego. Do najczęstszych objawów należą tachykardia (>100 uderzeń/min), wydłużenie odstępu QT, blok odnogi pęczka Hisa, poszerzenie zespołu QRS, zaburzenia rytmu serca (w tym tachykardia komorowa i bradykardia), niedociśnienie tętnicze, a także zaburzenia świadomości od senności do śpiączki, mydriaza, drgawki uogólnione oraz zawroty głowy. Wymioty mogą prowadzić do odwodnienia. Przedawkowanie może skutkować niewydolnością wielonarządową i zatrzymaniem krążenia, co stanowi stan krytyczny. Epidemiologicznie, ryzyko zgonu po przedawkowaniu wenlafaksyny jest wyższe niż w przypadku SSRI, ale niższe niż przy trójpierścieniowych lekach przeciwdepresyjnych. Pacjenci leczeni wenlafaksyną wykazują także zwiększone ryzyko samobójcze, co wymaga szczególnej uwagi klinicznej.

Przedawkowanie leku Velafax

Przedawkowanie wenlafaksyny, substancji czynnej leku Velafax, stanowi poważne zagrożenie dla zdrowia i życia pacjenta. Poniżej przedstawiono szczegółowe informacje dotyczące objawów, powikłań oraz postępowania w przypadku przedawkowania tego leku, które są istotne z punktu widzenia praktyki klinicznej.1

Czynniki ryzyka przedawkowania

Szczególne ryzyko przedawkowania występuje przy jednoczesnym stosowaniu wenlafaksyny z:

Profil bezpieczeństwa w porównaniu z innymi lekami przeciwdepresyjnymi

Badania retrospektywne wskazują na zróżnicowane ryzyko zgonu po przedawkowaniu w zależności od grupy leków przeciwdepresyjnych:

Badania epidemiologiczne wskazują ponadto, że pacjenci leczeni wenlafaksyną charakteryzują się większym ryzykiem samobójczym w porównaniu do pacjentów przyjmujących leki z grupy SSRI. Nie ustalono jednoznacznie, czy jest to związane bezpośrednio z toksycznością leku, czy też z charakterystyką populacji pacjentów, u których wenlafaksyna jest stosowana.4

Objawy przedawkowania

Przedawkowanie wenlafaksyny prowadzi do wystąpienia różnorodnych objawów klinicznych, dotyczących głównie układów: sercowo-naczyniowego i nerwowego.5

Układ/narząd Objawy przedawkowania Charakterystyka kliniczna Stopień nasilenia/potencjalne zagrożenie
Układ sercowo-naczyniowy Tachykardia Przyspieszenie rytmu serca, często >100 uderzeń/min Od umiarkowanego do ciężkiego
Zmiany w EKG Wydłużenie odstępu QT, blok odnogi pęczka Hisa, poszerzenie zespołu QRS Ciężki, zagrożenie życia
Tachykardia komorowa/bradykardia Zaburzenia rytmu serca, możliwe komorowe zaburzenia rytmu Ciężki, zagrożenie życia
Niedociśnienie Spadek ciśnienia tętniczego Ciężki, możliwość wstrząsu
Układ nerwowy Zaburzenia świadomości Od senności do śpiączki Od umiarkowanego do ciężkiego
Rozszerzenie źrenic Mydriaza Umiarkowany
Drgawki Napady drgawkowe, mogą być uogólnione Ciężki
Zawroty głowy układowe Zaburzenia równowagi Umiarkowany
Układ pokarmowy Wymioty Nudności, wymioty mogące prowadzić do odwodnienia Umiarkowany
Skutek krytyczny Zgon Niewydolność wielonarządowa, zatrzymanie krążenia Krytyczny

Postępowanie w przypadku przedawkowania

Leczenie przedawkowania wenlafaksyny jest głównie objawowe i podtrzymujące. Nie istnieje specyficzne antidotum dla wenlafaksyny.6 Schemat postępowania obejmuje:

  1. Monitorowanie pacjenta – kontrola rytmu serca i innych parametrów życiowych ma kluczowe znaczenie dla wczesnego wykrycia powikłań7
  2. Eliminacja leku z organizmu:
    • Płukanie żołądka – wskazane tylko, jeśli zostanie przeprowadzone wkrótce po przyjęciu leku8
    • Podanie węgla aktywowanego – może zmniejszyć wchłanianie substancji czynnej9
    • Przeciwwskazania do prowokowania wymiotów – wywoływanie wymiotów nie jest zalecane z uwagi na ryzyko zachłyśnięcia10
  3. Metody o ograniczonej skutecznościwymuszona diureza, dializa, hemoperfuzja i transfuzja wymienna prawdopodobnie nie przyniosą zadowalających efektów w eliminacji wenlafaksyny z organizmu11

Zasady prewencji przedawkowania

W celu zmniejszenia ryzyka przedawkowania, lek Velafax (wenlafaksyna) należy przepisywać w najmniejszych ilościach zgodnych z zaleconym dla danego pacjenta dawkowaniem.12 Jest to szczególnie istotne w przypadku pacjentów z grupy podwyższonego ryzyka samobójczego.

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl