zaburzenie depresyjne z lękiem
Wskazanie
Zaburzenie depresyjne z lękiem to współwystępowanie objawów depresyjnych oraz lękowych u pacjenta. Pacjenci doświadczają zarówno obniżonego nastroju, utraty zainteresowań czy przyjemności, jak i nadmiernego niepokoju, napięcia, zmartwień oraz objawów somatycznych lęku. Często występują również zaburzenia snu, utrata energii, problemy z koncentracją oraz myśli samobójcze.
W leczeniu zaburzenia depresyjnego z lękiem stosuje się farmakoterapię oraz psychoterapię. Wśród leków pierwszego wyboru znajdują się selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI) jak Sertraline (Asertin, Zoloft, Sastium), Escitalopram (Lexapro, Mozarin, Depralin), Paroksetyna (Seroxat, Paxtin) oraz inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny (SNRI) jak Wenlafaksyna (Efectin, Alventa, Velaxin) czy Duloksetyna (Cymbalta, Dulsevia). W przypadkach o większym nasileniu lęku stosuje się krótkotrwale benzodiazepiny, np. Alprazolam (Xanax, Zomiren), Lorazepam (Lorafen) czy Klonazepam (Clonazepamum TZF).
Największe trudności w leczeniu zaburzenia depresyjnego z lękiem obejmują opóźniony początek działania leków przeciwdepresyjnych (2-4 tygodnie), przy jednoczesnym szybkim pojawieniu się działań niepożądanych. Pacjenci mogą doświadczać nasilenia lęku na początku terapii SSRI, co czasem prowadzi do przerwania leczenia. Innym wyzwaniem jest ryzyko uzależnienia przy długotrwałym stosowaniu benzodiazepin oraz trudności w ustaleniu optymalnej dawki leków u pacjentów z objawami mieszanymi. Około 30-40% pacjentów nie odpowiada adekwatnie na pierwszy zastosowany lek, co wymaga zmiany strategii terapeutycznej.
W leczeniu tego zaburzenia istotne znaczenie ma również psychoterapia, szczególnie poznawczo-behawioralna (CBT), która wykazuje skuteczność zarówno w redukcji objawów depresyjnych, jak i lękowych. Najlepsze efekty uzyskuje się przy połączeniu farmakoterapii z psychoterapią oraz uwzględnieniu modyfikacji stylu życia, w tym aktywności fizycznej, technik relaksacyjnych i higieny snu.
Lista leków z tym wskazaniem
-
Velafax – Tabletki – 37,5 mg
Lek zawiera wenlafaksynę w postaci chlorowodorku, dostępną w dawkach 37,5 mg i 75 mg w formie tabletek. Stosuje się go w leczeniu zaburzeń depresyjnych, w tym tych z towarzyszącym lękiem, zarówno u pacjentów hospitalizowanych, jak i ambulatoryjnych. Preparat jest również wskazany w profilaktyce nawrotów depresji oraz zapobieganiu pojawianiu się nowych epizodów. Substancje pomocnicze wspierają odpowiednie uwalnianie oraz działanie leku.
• Wskazania do stosowania• Substancja czynna -
Velafax – Tabletki – 75 mg
Lek zawiera wenlafaksynę w postaci chlorowodorku w dawkach 37,5 mg lub 75 mg w tabletkach. Stosowany jest głównie w leczeniu zaburzeń depresyjnych, w tym depresji z lękiem. Preparat jest przeznaczony dla pacjentów zarówno hospitalizowanych, jak i leczonych ambulatoryjnie. Ponadto, lek zapobiega nawrotom depresji oraz występowaniu nowych stanów depresyjnych.
• Wskazania do stosowania• Substancja czynna