talidomid
Talidomid to lek o złożonym mechanizmie działania, który początkowo został wprowadzony w latach 50. XX wieku jako środek uspokajający i przeciwwymiotny dla kobiet w ciąży. Został wycofany z rynku po odkryciu jego teratogennego działania, powodującego ciężkie wady wrodzone u dzieci (fokomelia – niedorozwój kończyn).
Obecnie talidomid przeżywa swój renesans w medycynie ze względu na udowodnione działanie immunomodulujące, przeciwzapalne i antyangiogenne. Jest stosowany w leczeniu szpiczaka mnogiego, trądu (choroba Hansena), niektórych chorób autoimmunologicznych oraz zespołów mielodysplastycznych. Jego mechanizm działania obejmuje hamowanie TNF-α, modulację cytokin oraz wpływ na komórki układu immunologicznego.
Ze względu na teratogenność, stosowanie talidomidu podlega ścisłym restrykcjom. Programy kontroli ryzyka, takie jak STEPS (System for Thalidomide Education and Prescribing Safety), wymagają regularnych testów ciążowych u kobiet w wieku rozrodczym oraz obowiązkowej antykoncepcji. Najczęstsze działania niepożądane talidomidu obejmują neuropatię obwodową, senność, zaparcia, neutropenię oraz zwiększone ryzyko zakrzepicy.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Lenalidomide Grindeks 25 mg
Lenalidomid (Lenalidomide Grindeks) jest lekiem o potencjalnym działaniu teratogennym, co wymaga ścisłego przestrzegania zasad Programu zapobiegania ciąży u pacjentek w wieku rozrodczym. Lek dostępny jest w kapsułkach twardych o dawkach od 2,5 mg do 25 mg. Kobiety stosujące lenalidomid muszą stosować skuteczną antykoncepcję przez cały okres terapii, a w przypadku zajścia w ciążę leczenie należy natychmiast przerwać i skierować pacjentkę do specjalisty z zakresu teratologii. Lenalidomid przenika do nasienia, dlatego mężczyźni poddawani terapii muszą stosować prezerwatywy podczas leczenia, przerw oraz przez tydzień po zakończeniu terapii, zwłaszcza jeśli ich partnerki są w ciąży lub mogą zajść w ciążę.
- Leksykon chorób i schorzeń
Amyloidoza – Leczenie
Amyloidoza to grupa chorób charakteryzujących się odkładaniem patologicznych białek amyloidowych w tkankach, zróżnicowanych pod względem etiologii i leczenia. W amyloidozie AL, najczęstszej postaci systemowej, leczenie pierwszej linii opiera się na schemacie Dara-CyBorD (daratumumab, cyklofosfamid, bortezomib, deksametazon), zatwierdzonym przez FDA w 2021 roku, który znacząco poprawia wskaźniki remisji hematologicznej i funkcji narządów (59% pacjentów bez oznak choroby po 20 miesiącach). Alternatywne schematy obejmują VCd, BMdex oraz bortezomib z deksametazonem. W wybranych przypadkach stosuje się wysokodawkową chemioterapię z autologicznym przeszczepem komórek macierzystych (ASCT), z kryteriami kwalifikacji: wiek <70 lat, ECOG ≤2, brak istotnej dysfunkcji narządów. Badania nad nowymi terapiami, takimi jak przeciwciała monoklonalne (CAEL-101, birtamimab) oraz inhibitory BCL-2 (venetoclax) i BCMA, są w toku i mogą zrewolucjonizować leczenie amyloidozy AL.
acoramidis, amyloid, amyloidoza, amyloidoza AA, amyloidoza AL, amyloidoza ATTR, amyloidoza pierwotna, amyloidoza transtyretynowa, amyloidoza wtórna, antysensowny oligonukleotyd, autologiczny przeszczep komórek macierzystych, bortezomib, CRISPR/Cas9, cyklofosfamid, dializoterapia, diflunisal, diuretyk pętlowy, edycja genomu, hematolog, inhibitor interleukiny-1, inhibitor interleukiny-6, inhibitor proteasomu, inotersen, interferencja RNA, kardiolog, kardiomiopatia amyloidowa, komórki plazmatyczne, makroglobulinemia Waldenströma, melfalan, nefrolog, neurolog, neuropatia obwodowa, patisiran, polineuropatia, przeszczep komórek macierzystych, reumatoidalne zapalenie stawów, rytuksymab, surowiczy amyloid A, szpiczak mnogi, tafamidis, talidomid, tocilizumab, transtyretyna, vutrisiran, zespół nerczycowy - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Bortezomib Adamed 1 mg
Podczas konsultacji z pacjentami w wieku rozrodczym, w tym kobietami karmiącymi piersią oraz mężczyznami planującymi potomstwo, należy szczegółowo omówić wpływ bortezomibu na płodność, ciążę i laktację. Konieczne jest stosowanie skutecznej antykoncepcji przez cały okres terapii produktem Bortezomib Adamed oraz przez 3 miesiące po jej zakończeniu, zarówno u kobiet, jak i mężczyzn. Brak jest danych klinicznych dotyczących stosowania bortezomibu u kobiet w ciąży, a badania przedkliniczne na zwierzętach nie wykazały teratogenności, jednak lek nie powinien być stosowany w ciąży, chyba że jest to bezwzględnie konieczne. W przypadku stosowania bortezomibu w skojarzeniu z talidomidem, należy szczególnie podkreślić teratogenne działanie talidomidu i konieczność przestrzegania „Programu Zapobiegania Ciąży Thalidomide”.
badanie kliniczne, bortezomib, charakterystyka produktu leczniczego, dane przedkliniczne, działanie niepożądane, działanie teratogenne, karmienie piersią, metody antykoncepcji, Program Zapobiegania Ciąży, przenikanie do mleka kobiecego, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodka, talidomid, terapia skojarzona, wada wrodzona, wpływ teratogenny - Leksykon substancji czynnych
Lenalidomid – Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Lenalidomid, będący immunomodulatorem strukturalnie podobnym do talidomidu, nie wykazuje negatywnego wpływu na płodność w badaniach na szczurach przy dawkach do 500 mg/kg, co odpowiada 200-500-krotnie wyższym dawkom niż stosowane u ludzi (10-25 mg). Mimo to, lek charakteryzuje się wysokim potencjałem teratogennym, potwierdzonym badaniami na małpach, które wykazały wady wrodzone analogiczne do tych wywoływanych przez talidomid. W związku z tym lenalidomid jest bezwzględnie przeciwwskazany w ciąży, a kobiety w wieku rozrodczym muszą stosować skuteczną antykoncepcję przez cały okres terapii. W przypadku zajścia w ciążę podczas leczenia konieczne jest natychmiastowe przerwanie terapii oraz skierowanie pacjentki do specjalisty w dziedzinie teratologii celem szczegółowej oceny płodu i dalszego postępowania.
badanie obrazowe, działanie teratogenne, karmienie piersią, metoda antykoncepcji, mleko ludzkie, nadzór farmaceutyczny, niewydolność nerek, potencjał teratogenny, Program Zapobiegania Ciąży, przeciwwskazanie bezwzględne, skutek teratogenny, talidomid, teratogenność lenalidomidu, teratologia, wada wrodzona, wiek rozrodczy, właściwości immunomodulujące, wydłużony czas wydalania - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Lenalidomide Gedeon Richter 2,5 mg
Lenalidomid wykazuje istotny potencjał teratogenny, co wymaga rygorystycznego stosowania programu zapobiegania ciąży u kobiet w wieku rozrodczym oraz u mężczyzn, których partnerki mogą zajść w ciążę. Kobiety te muszą stosować skuteczne metody antykoncepcji przez cały okres terapii, a w przypadku potwierdzenia ciąży leczenie należy natychmiast przerwać i skierować pacjentkę do specjalisty z zakresu teratologii. U mężczyzn lenalidomid wykrywalny jest w spermie w bardzo niskich stężeniach podczas leczenia, a po 3 dniach od zakończenia terapii staje się niewykrywalny, jednak ze względu na możliwe wydłużone wydalanie, zwłaszcza u pacjentów z niewydolnością nerek, zaleca się stosowanie prezerwatyw podczas całego leczenia, przerw oraz przez co najmniej 1 tydzień po zakończeniu terapii. W przypadku ciąży partnerki mężczyzny leczonego lenalidomidem konieczna jest konsultacja teratologiczna.
badanie farmakokinetyczne, badanie przedkliniczne, dawka mg/kg, działanie teratogenne, lenalidomid, mleko kobiece, model zwierzęcy, niewydolność nerek, potencjał teratogenny, Program Zapobiegania Ciąży, przeciwwskazanie bezwzględne, talidomid, teratologia, wada rozwojowa płodu, wada wrodzona, wpływ na płodność, wpływ teratogenny - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Lenalidomide Grindeks 7,5 mg
Lenalidomid (Lenalidomide Grindeks) jest lekiem o potwierdzonym działaniu teratogennym, co wymaga ścisłego przestrzegania Programu zapobiegania ciąży u kobiet w wieku rozrodczym oraz u mężczyzn, których partnerki mogą zajść w ciążę. Lek jest bezwzględnie przeciwwskazany w ciąży ze względu na ryzyko ciężkich wad wrodzonych, podobnych do tych wywoływanych przez talidomid. Kobiety muszą stosować skuteczną antykoncepcję przez cały okres terapii, a w przypadku zajścia w ciążę leczenie należy natychmiast przerwać i skierować pacjentkę do specjalisty w dziedzinie teratologii. U mężczyzn lenalidomid wykrywalny jest w nasieniu w bardzo niskim stężeniu, które zanika po 3 dniach od zakończenia terapii, jednak z uwagi na ryzyko, zaleca się stosowanie prezerwatyw przez cały okres leczenia, podczas przerw oraz przez 1 tydzień po zakończeniu terapii, jeśli partnerka jest w ciąży lub może zajść w ciążę bez stosowania antykoncepcji.
antykoncepcja, badanie farmakokinetyczne, działanie niepożądane, działanie teratogenne, działanie teratogenne lenalidomidu, karmienie piersią, lenalidomid, Lenalidomide Grindeks, mleko kobiece, niewydolność nerek, prezerwatywa, Program Zapobiegania Ciąży, przenikanie lenalidomidu, skutek teratogenny, substancja czynna, talidomid, wada wrodzona - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Kleder 10 mg
Lenalidomid (Kleder) jest lekiem o udokumentowanym działaniu teratogennym, strukturalnie powiązanym z talidomidem, co potwierdzają badania na modelach zwierzęcych wykazujące wady wrodzone u małp. W związku z tym stosowanie lenalidomidu wymaga ścisłego przestrzegania programu zapobiegania ciąży. Kobiety w wieku rozrodczym muszą stosować skuteczną antykoncepcję przez cały okres terapii, a w przypadku zajścia w ciążę leczenie należy natychmiast przerwać i skierować pacjentkę do specjalisty z zakresu teratologii. Mężczyźni przyjmujący lenalidomid powinni stosować prezerwatywy podczas leczenia, w przerwach oraz przez 1 tydzień po zakończeniu terapii, zwłaszcza gdy ich partnerki mogą zajść w ciążę lub są w ciąży, ze względu na obecność leku w nasieniu, choć w bardzo niskim stężeniu. W przypadku ciąży partnerki mężczyzny konieczna jest pilna konsultacja teratologiczna.
- Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Lenalidomide Pharmascience 25 mg
Lenalidomid, ze względu na swoje potencjalne działanie teratogenne, wymaga szczególnej ostrożności podczas przepisywania, zwłaszcza u kobiet w wieku rozrodczym. Lekarz prowadzący terapię musi bezwzględnie przestrzegać programu zapobiegania ciąży, który obejmuje stosowanie skutecznej antykoncepcji przez cały okres leczenia. W przypadku zajścia w ciążę podczas terapii, konieczne jest natychmiastowe przerwanie leczenia oraz skierowanie pacjentki do specjalisty z doświadczeniem w ocenie teratogennego wpływu leków. Lenalidomid jest przeciwwskazany w ciąży ze względu na udokumentowane działanie teratogenne, potwierdzone badaniami na modelach zwierzęcych, gdzie dawki do 500 mg/kg (około 200-500 razy większe niż dawki terapeutyczne 10-25 mg) wywoływały wady wrodzone.
antykoncepcja, badania przedkliniczne, charakterystyka produktu leczniczego, dawka terapeutyczna, działanie teratogenne, karmienie piersią, lenalidomid, metoda antykoncepcji, Program Zapobiegania Ciąży, przenikanie do mleka, talidomid, teratologia, wady wrodzone, wiek rozrodczy, wpływ na płodność, wpływ teratogenny - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Thalidomide Accord 50 mg
Terapia talidomidem w leczeniu szpiczaka mnogiego powinna być prowadzona pod ścisłym nadzorem doświadczonych lekarzy, ze względu na ryzyko powikłań i konieczność monitorowania parametrów hematologicznych oraz działań niepożądanych. Zalecana dawka talidomidu wynosi 200 mg/dobę (u pacjentów ≤ 75 lat) lub 100 mg/dobę (u pacjentów > 75 lat), podawana doustnie w pojedynczej dawce na noc. Leczenie obejmuje maksymalnie 12 cykli sześciotygodniowych. W schemacie pierwszego rzutu talidomid stosowany jest w połączeniu z melfalanem i prednizonem, z dawkowaniem dostosowanym do wieku pacjenta, liczby neutrofili (≥ 1000/μl) i płytek krwi (≥ 50 000/μl). Dawka melfalanu wymaga redukcji o 50% przy klirensie kreatyniny < 50 ml/min, z maksymalną dawką 24 mg/dobę dla pacjentów ≤ 75 lat i 20 mg/dobę dla pacjentów > 75 lat.
bezwzględna liczba neutrofili, białe krwinki, bradykardia, heparyna drobnocząsteczkowa, klirens kreatyniny, martwica toksyczna naskórka, melfalan, neuropatia obwodowa, neutropenia, niewydolność nerek, obrzęk naczynioruchowy, parametry hematologiczne, parestezja, płytki krwi, powikłanie zakrzepowo-zatorowe, prednizon, profilaktyka przeciwzakrzepowa, reakcja anafilaktyczna, reakcja polekowa z eozynofilią, reakcja skórna, środek immunomodulujący, szpiczak mnogi, szpik kostny, talidomid, terapia skojarzona, trombocytopenia, warfaryna, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Bendamustine Glenmark 2,5 mg/ml
Bendamustine Glenmark to lek onkologiczny dostępny w postaci liofilizowanego proszku do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, zawierający bendamustynę chlorowodorek w dawkach 25 mg lub 100 mg na fiolkę, co po rekonstytucji daje stężenie 2,5 mg/ml. Jest wskazany w leczeniu pierwszego rzutu przewlekłej białaczki limfocytowej (stadium B lub C wg Bineta) u pacjentów, u których chemioterapia z fludarabiną jest przeciwwskazana, zwłaszcza osób starszych lub z chorobami współistniejącymi. Ponadto, bendamustyna stosowana jest w monoterapii u pacjentów z indolentnymi chłoniakami nieziarniczymi, u których doszło do progresji choroby podczas lub do 6 miesięcy po terapii rytuksymabem, stanowiąc opcję dla chorych opornych na wcześniejszą immunoterapię.
autologiczne przeszczepienie komórek macierzystych, bendamustyny chlorowodorek, bortezomib, chłoniak nieziarniczy, cytostatyk, fludarabina, indolentny chłoniak nieziarniczy, monoterapia, morfologia krwi, neuropatia, neuropatia obwodowa, nowotwór hematologiczny, prednizon, przewlekła białaczka limfocytowa, rytuksymab, szpiczak mnogi, talidomid - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Lenalidomide Gedeon Richter
Lenalidomid, strukturalnie podobny do talidomidu, wykazuje działanie teratogenne potwierdzone w badaniach na małpach, co implikuje wysokie ryzyko wad wrodzonych u ludzi przy stosowaniu w ciąży. Z tego powodu stosowanie lenalidomidu jest przeciwwskazane u kobiet mogących zajść w ciążę, które nie spełniają rygorystycznych warunków programu zapobiegania ciąży, obejmującego stosowanie skutecznej antykoncepcji przez co najmniej 4 tygodnie przed, w trakcie oraz 4 tygodnie po zakończeniu terapii. Testy ciążowe o czułości minimum 25 mIU/ml muszą być wykonywane pod nadzorem personelu medycznego co 4 tygodnie, a lek powinien być wydany w ciągu 7 dni od uzyskania ujemnego wyniku testu. Mężczyźni przyjmujący lenalidomid muszą stosować prezerwatywy podczas kontaktów seksualnych z kobietami w ciąży lub mogącymi zajść w ciążę, przez cały okres leczenia i co najmniej 7 dni po zakończeniu terapii, ze względu na obecność lenalidomidu w spermie w niskim stężeniu. Ponadto, ze względu na ryzyko żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej, szczególnie u pacjentów ze szpiczakiem mnogim leczonych lenalidomidem w skojarzeniu z deksametazonem, zaleca się ścisłą kontrolę czynników ryzyka oraz rozważenie profilaktyki przeciwzakrzepowej. Monitorowanie hematologiczne, w tym morfologia krwi, jest niezbędne przed rozpoczęciem leczenia, co tydzień przez pierwsze 8 tygodni, a następnie co miesiąc, z dostosowaniem schematu w zależności od wskazań onkologicznych.
abstynencja seksualna, agenezja macicy, chłoniak grudkowy, chłoniak z komórek płaszcza, czynnik wzrostu, doustny środek antykoncepcyjny, działanie teratogenne, epizod naczyniowo-mózgowy, histerektomia, implant antykoncepcyjny, morfologia krwi, nadciśnienie płucne, neutropenia, niewydolność jajników, octan medroksyprogesteronu, podwiązanie jajowodów, Program Zapobiegania Ciąży, system terapeutyczny domaciczny, szpiczak mnogi, talidomid, teratogenność, trombocytopenia, wada wrodzona, wazektomia, wybroczyna, zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna, zawał mięśnia sercowego, zespół mielodysplastyczny, zespół Turnera, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Lenalidomide Pharmascience
Lenalidomid, będący pochodną talidomidu, wykazuje działanie teratogenne potwierdzone badaniami na małpach, co wymaga ścisłego przestrzegania programu zapobiegania ciąży u kobiet w wieku rozrodczym. Pacjentki muszą stosować skuteczną antykoncepcję przez minimum 4 tygodnie przed, w trakcie oraz 4 tygodnie po zakończeniu terapii, a także poddawać się regularnym testom ciążowym o czułości ≥ 25 mIU/ml co 4 tygodnie. Mężczyźni przyjmujący lenalidomid powinni stosować prezerwatywy podczas kontaktów seksualnych z kobietami w ciąży lub potencjalnie płodnymi przez cały okres leczenia i 7 dni po jego zakończeniu. Ze względu na zwiększone ryzyko żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej, zwłaszcza u pacjentów ze szpiczakiem mnogim leczonych lenalidomidem w skojarzeniu z deksametazonem, zaleca się profilaktykę przeciwzakrzepową oraz monitorowanie objawów takich jak duszność, ból w klatce piersiowej i obrzęki kończyn. Ponadto, lenalidomid może indukować nadciśnienie płucne, neutropenię, trombocytopenię oraz powikłania takie jak zespół rozpadu guza (TLS) i reakcje typu „tumour flare” (TFR), szczególnie u pacjentów z chłoniakiem z komórek płaszcza i chłoniakiem grudkowym, co wymaga intensywnego monitorowania i odpowiedniego leczenia wspomagającego.
agenezja macicy, brak laktazy, chłoniak grudkowy, chłoniak z komórek płaszcza, cholestatyczne zapalenie wątroby, cytolityczne zapalenie wątroby, delecja 5q, działanie teratogenne, epizod naczyniowo-mózgowy, lenalidomid, morfologia krwi, mutacja genu TP53, nadciśnienie płucne, neutropenia i trombocytopenia, nietolerancja galaktozy, niewydolność wątroby, ostra białaczka szpikowa, polekowa reakcja z eozynofilią, postępująca leukoencefalopatia wieloogniskowa, reaktywacja zakażenia wirusowego, szpiczak mnogi, talidomid, toksyczna nekroliza naskórka, toksyczne zapalenie wątroby, wirus zapalenia wątroby typu B, zaćma, zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna, zawał mięśnia sercowego, zespół mielodysplastyczny, zespół rozpadu guza, zespół Stevensa-Johnsona, zespół Turnera, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon chorób i schorzeń
Mesenteritis stwardniająca – Leczenie
Stwardniające zapalenie krezki (SM) to rzadka choroba zapalna charakteryzująca się przewlekłym zapaleniem i włóknieniem tkanki tłuszczowej krezki. W przebiegu bezobjawowym zaleca się jedynie obserwację i okresowe badania obrazowe (USG, TK). W przypadku objawów pierwszą linią leczenia jest farmakoterapia obejmująca prednizon w dawce początkowej 40 mg/dobę z stopniowym zmniejszaniem dawki oraz tamoksyfen 10 mg dwa razy dziennie, co w badaniu Akrama i wsp. przyniosło 60% odpowiedzi na leczenie. Alternatywnie stosuje się kolchicynę lub azatioprynę u pacjentów z przeciwwskazaniami do tamoksyfenu. W przypadkach opornych rozważa się leki immunosupresyjne (cyklofosfamid, talidomid) lub biologiczne (ustekinumab). Monitorowanie skuteczności terapii opiera się na ocenie klinicznej, biomarkerach zapalenia oraz badaniach obrazowych.
azatiopryna, badanie obrazowe, biomarker stanu zapalnego, biopsja, choroba samoograniczająca, cyklofosfamid, działanie immunomodulujące, kolchicyna, kortykosteroid, leczenie wspomagające, lek immunosupresyjny, niedrożność jelit, pentoksyfilina, prednizon, progesteron, przewlekły stan zapalny, raloksyfen, ropień, stwardniające zapalenie krezki, talidomid, tamoksyfen, tkanka martwicza, ultrasonografia, ustekinumab, włóknienie - Leksykon chorób i schorzeń
Rumień wielopostaciowy – Leczenie
Rumień wielopostaciowy (EM) to zapalna choroba skóry i błon śluzowych, zwykle samoograniczająca się w ciągu 2-4 tygodni. Podstawą terapii jest identyfikacja i eliminacja czynnika wywołującego, w tym przerwanie stosowania leków podejrzanych o indukcję zmian oraz leczenie infekcji. W łagodnych postaciach stosuje się miejscowe kortykosteroidy, doustne leki przeciwhistaminowe, wilgotne okłady oraz leki przeciwbólowe (np. paracetamol). Zajęcie błon śluzowych wymaga intensyfikacji leczenia miejscowego, w tym stosowania lidokainy, deksametazonu (0,5 mg/5 ml, 4x/dzień) oraz wysokopotencyjnych steroidów (fluocinonid 0,05% 2-3x/dzień). W ciężkich przypadkach (EM major) wskazana jest hospitalizacja, dożylne nawadnianie, ogólnoustrojowe kortykosteroidy (prednizon 40-60 mg/dobę z redukcją dawki przez 2-4 tygodnie) oraz opieka wielospecjalistyczna. Stosowanie systemowych kortykosteroidów pozostaje kontrowersyjne i wymaga indywidualnej oceny korzyści i ryzyka.
acyklowir, azatiopryna, choroba samoograniczająca, cyklosporyna, dapson, erythema multiforme major, famcyklowir, filtry przeciwsłoneczne, hydroksychlorochina, immunoglobuliny dożylne, immunosupresja, kortykosteroidy miejscowe, kortykosteroidy ogólnoustrojowe, leczenie przeciwwirusowe, leki antyhistaminowe, leki biologiczne, leki przeciwmalaryczne, mykofenolan mofetylu, nadkażenie bakteryjne, nawodnienie dożylne, NLPZ, oddział leczenia oparzeń, powikłania oczne, rumień wielopostaciowy, siarczan cynku, talidomid, terapia objawowa, toksyczna nekroliza naskórka, walacyklowir, witamina A, zaburzenia elektrolitowe, zajęcie narządu wzroku, zakażenie HSV, zapalenie błon śluzowych, zespół Stevensa-Johnsona, żywienie pozajelitowe - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Lenalidomide Gedeon Richter 10 mg
Lenalidomid Gedeon Richter, dostępny w kapsułkach twardych w dawkach od 2,5 mg do 25 mg, wykazuje istotne działanie teratogenne, co wymaga ścisłego przestrzegania programu zapobiegania ciąży u pacjentek w wieku rozrodczym oraz u mężczyzn, których partnerki mogą zajść w ciążę. Kobiety muszą stosować skuteczną antykoncepcję przez cały okres terapii, a w przypadku zajścia w ciążę leczenie należy natychmiast przerwać i skierować pacjentkę do specjalisty teratologa. U mężczyzn zaleca się stosowanie prezerwatyw podczas leczenia, przerw w podawaniu leku oraz przez 7 dni po zakończeniu terapii, zwłaszcza jeśli partnerka jest w ciąży lub może zajść w ciążę, z uwzględnieniem wydłużonego okresu eliminacji u pacjentów z niewydolnością nerek. Lenalidomid przenika do spermy w bardzo niskich stężeniach, stając się niewykrywalny po 3 dniach od zakończenia leczenia u zdrowych mężczyzn.
dawkowanie lenalidomidu, działania niepożądane, działanie teratogenne, lenalidomid, metoda antykoncepcji, mleko ludzkie, niewydolność nerek, płodność, Program Zapobiegania Ciąży, przeciwwskazanie, sperma ludzka, talidomid, teratolog, teratologia, wady wrodzone, właściwości teratogenne, wpływ na płodność, zaburzenia płodności - Leksykon substancji czynnych
Talidomid – Wskazania do stosowania
Talidomid (Thalidomide Accord) w dawce 50 mg w postaci kapsułek twardych jest wskazany do leczenia pierwszego rzutu u pacjentów z nieleczonym wcześniej szpiczakiem mnogim, wyłącznie jako element terapii skojarzonej z melfalanem i prednizonem. Lek ten jest dedykowany głównie pacjentom w wieku ≥ 65 lat oraz tym, którzy nie kwalifikują się do chemioterapii wysokodawkowej, niezależnie od wieku. Talidomid nie jest stosowany w monoterapii, a jego rola w schemacie terapeutycznym polega na zwiększeniu skuteczności leczenia przeciwszpiczakowego w pierwszej linii terapii.
- Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Lenalidomide Pharmascience
Lenalidomid, będący pochodną talidomidu, wykazuje silne działanie teratogenne, co wymaga ścisłego przestrzegania programu zapobiegania ciąży u kobiet w wieku rozrodczym. Kobiety muszą stosować skuteczną antykoncepcję co najmniej 4 tygodnie przed, w trakcie oraz 4 tygodnie po zakończeniu terapii, a także poddawać się regularnym testom ciążowym o czułości ≥25 mIU/ml co 4 tygodnie. Mężczyźni stosujący lenalidomid powinni używać prezerwatyw podczas kontaktów seksualnych z kobietami w ciąży lub potencjalnie płodnymi przez cały okres leczenia i 7 dni po jego zakończeniu. Lenalidomid wiąże się z ryzykiem poważnych działań niepożądanych, takich jak neutropenia, trombocytopenia, zawały mięśnia sercowego, żylna i tętnicza choroba zakrzepowo-zatorowa, nadciśnienie płucne oraz reakcje alergiczne, w tym zespół Stevensa-Johnsona i toksyczna nekroliza naskórka. Monitorowanie morfologii krwi jest zalecane przed leczeniem, co tydzień przez pierwsze 8 tygodni, a następnie co miesiąc.
agenezja macicy, badanie neurologiczne, chłoniak grudkowy, chłoniak z komórek płaszcza, cholestatyczne zapalenie wątroby, cytolityczne zapalenie wątroby, drugi nowotwór pierwotny, działanie teratogenne, lenalidomid, mutacja genu TP53, nadciśnienie płucne, neutropenia, nietolerancja galaktozy, obrzęk naczynioruchowy, ostra białaczka szpikowa, płyn mózgowo-rdzeniowy, postępująca wieloogniskowa leukoencefalopatia, potencjał teratogenny, Program Zapobiegania Ciąży, przedwczesna niewydolność jajników, reakcja anafilaktyczna, reakcja polekowa z eozynofilią, reakcja typu tumour flare, reaktywacja wirusa półpaśca, sterylizacja przez podwiązanie jajowodów, szpiczak mnogi, talidomid, tętnicza choroba zakrzepowo-zatorowa, toksyczna nekroliza naskórka, trombocytopenia, wirus zapalenia wątroby typu B, zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna, zawał mięśnia sercowego, zespół mielodysplastyczny, zespół rozpadu guza, zespół Stevensa-Johnsona, zespół Turnera, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Lenalidomide Gedeon Richter 20 mg
Lenalidomid wykazuje silne właściwości teratogenne, co wymaga rygorystycznego przestrzegania programu zapobiegania ciąży u kobiet w wieku rozrodczym oraz u mężczyzn, których partnerki mogą zajść w ciążę. Kobiety przyjmujące lenalidomid muszą stosować skuteczne metody antykoncepcji, a w przypadku zajścia w ciążę leczenie należy natychmiast przerwać i skierować pacjentkę do specjalisty teratologa. Mężczyźni powinni stosować prezerwatywy podczas terapii oraz przez 1 tydzień po jej zakończeniu, zwłaszcza jeśli ich partnerka jest w ciąży lub może zajść w ciążę, ze względu na obecność lenalidomidu w spermie w bardzo niskich stężeniach, które zanikają po 3 dniach od zakończenia leczenia. Lenalidomid jest bezwzględnie przeciwwskazany w ciąży, co potwierdzają badania na modelach zwierzęcych, w tym na małpach, gdzie wywoływał wady wrodzone podobne do tych po talidomidzie.
- Leksykon substancji czynnych
Bortezomib – Wskazania do stosowania
Bortezomib, inhibitor proteasomu, jest stosowany głównie w leczeniu szpiczaka mnogiego oraz chłoniaka z komórek płaszcza (MCL). Dostępny w dawkach 1 mg, 2,5 mg, 3,5 mg (proszek) oraz jako roztwór 2,5 mg/ml, może być podawany w monoterapii lub w skojarzeniu z innymi lekami przeciwnowotworowymi. W szpiczaku mnogim bortezomib jest wskazany u pacjentów z progresją choroby po co najmniej jednej linii leczenia (monoterapia lub w połączeniu z pegylowaną liposomalną doksorubicyną bądź deksametazonem), u wcześniej nieleczonych pacjentów niekwalifikujących się do intensywnej chemioterapii z przeszczepieniem (w skojarzeniu z melfalanem i prednizonem) oraz w indukcji przed autologicznym przeszczepieniem komórek macierzystych (w połączeniu z deksametazonem, z lub bez talidomidu). W chłoniaku z komórek płaszcza bortezomib stosuje się w schemacie VR-CAP (z rytuksymabem, cyklofosfamidem, doksorubicyną i prednizonem) u pacjentów niekwalifikujących się do przeszczepienia.
chemioterapia wysokodawkowa, chłoniak z komórek płaszcza, cyklofosfamid, doksorubicyna, doksorubicyna liposomalna, indukcja leczenia, inhibitor proteasomu, monoterapia, nawrót choroby, nowotwór hematologiczny, oporny szpiczak mnogi, prednizon, proszek do sporządzania roztworu, przeszczepienie autologiczne, przeszczepienie komórek macierzystych, rytuksymab, schemat VMP, schemat VR-CAP, szpiczak mnogi, talidomid, układ krwiotwórczy - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Lenalidomide Grindeks 20 mg
Lenalidomid Grindeks, dostępny w kapsułkach twardych o dawkach od 2,5 mg do 25 mg, wykazuje silne właściwości teratogenne, co wymaga ścisłego przestrzegania Programu zapobiegania ciąży u kobiet w wieku rozrodczym oraz u mężczyzn, których partnerki mogą zajść w ciążę. Kobiety muszą stosować skuteczną antykoncepcję przez cały okres terapii, a w przypadku zajścia w ciążę leczenie należy natychmiast przerwać i skierować pacjentkę do specjalisty w dziedzinie teratologii. U mężczyzn lek wykrywalny jest w nasieniu w bardzo niskim stężeniu, które zanika po 3 dniach od zakończenia terapii u osób zdrowych, jednak ze względu na możliwe wydłużone wydalanie u pacjentów z niewydolnością nerek, zaleca się stosowanie prezerwatyw podczas leczenia, przerw oraz przez minimum 7 dni po zakończeniu terapii, jeśli partnerka jest w ciąży lub może zajść w ciążę bez stosowania antykoncepcji.
dawka terapeutyczna, kapsułka twarda, leczenie lenalidomidem, lenalidomid, małe stężenie, metoda antykoncepcji, mleko kobiece, niewydolność nerek, płodność zwierząt, Program Zapobiegania Ciąży, skutek teratogenny, talidomid, teratologia, test ciążowy, wada wrodzona, właściwość teratogenna, zajście w ciążę - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Lenalidomide Zentiva 2,5 mg
Lenalidomid, będący pochodną talidomidu, wykazuje silne działanie teratogenne, co wymaga ścisłego przestrzegania Programu Zapobiegania Ciąży podczas terapii. Kobiety w wieku rozrodczym muszą stosować skuteczną antykoncepcję przez cały okres leczenia, a w przypadku zajścia w ciążę terapia powinna zostać natychmiast przerwana i pacjentka skierowana do specjalisty z zakresu teratologii. U mężczyzn lenalidomid obecny jest w nasieniu w niskim stężeniu, stając się niewykrywalny po 3 dniach od zakończenia leczenia; mimo to zaleca się stosowanie prezerwatyw przez cały okres terapii oraz przez 1 tydzień po jej zakończeniu, zwłaszcza gdy partnerka może zajść w ciążę. Lek jest bezwzględnie przeciwwskazany w ciąży, a karmienie piersią podczas terapii jest niewskazane z powodu braku danych dotyczących przenikania leku do mleka kobiecego.
antykoncepcja, działanie teratogenne, kapsułka twarda, lenalidomid, nietolerancja laktozy, Program Zapobiegania Ciąży, przeciwwskazanie do karmienia piersią, przenikanie do mleka kobiecego, talidomid, teratogenność, teratologia, toksyczność rozrodcza, wada rozwojowa, wada wrodzona, właściwości teratogenne, wpływ na płodność, zaburzenie czynności nerek - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Bendamustine Kabi 2,5 mg/ml
Bendamustine Kabi, chlorowodorek bendamustyny w stężeniu 2,5 mg/ml, jest wskazany do leczenia przewlekłej białaczki limfocytowej (stadium B lub C wg Bineta) u pacjentów z przeciwwskazaniami do fludarabiny, chłoniaków nieziarniczych o powolnym przebiegu u chorych z progresją podczas lub w ciągu 6 miesięcy po terapii rytuksymabem oraz szpiczaka mnogiego w stadium II lub III wg Durie-Salmona. W szpiczaku mnogim bendamustyna stosowana jest w skojarzeniu z prednizonem u pacjentów powyżej 65 lat, niekwalifikujących się do autologicznego przeszczepienia komórek macierzystych i z istotną neuropatią wykluczającą standardowe leczenie talidomidem lub bortezomibem. Preparat dostępny jest w postaci liofilizowanego proszku do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji o pH 2,5-3,5 i osmolalności 200-320 mOsmol/kg, w fiolkach 25 mg i 100 mg bendamustyny.
bendamustyna, bortezomib, chłoniak nieziarniczy o powolnym przebiegu, chlorowodorek bendamustyny, fludarabina, klasyfikacja Bineta, klasyfikacja Durie-Salmona, koncentrat roztworu do infuzji, neuropatia, prednizon, progresja choroby, proszek liofilizowany, przeszczepienie autologiczne, przeszczepienie komórek macierzystych, przewlekła białaczka limfocytowa, rytuksymab, stadium choroby, szpiczak mnogi, talidomid - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Lenalidomide G.L. 5 mg
Lenalidomid wykazuje silne działanie teratogenne, co wymaga rygorystycznego przestrzegania zasad zapobiegania ciąży u pacjentek w wieku rozrodczym oraz u mężczyzn, których partnerki mogą zajść w ciążę. Kobiety leczone lenalidomidem muszą stosować skuteczną antykoncepcję przez cały okres terapii, podczas przerw oraz odpowiedni czas po zakończeniu leczenia. W przypadku zajścia w ciążę terapia powinna być natychmiast przerwana, a pacjentka skierowana do specjalisty z zakresu teratologii. U mężczyzn zaleca się stosowanie prezerwatyw podczas leczenia, przerw oraz przez 1 tydzień po zakończeniu terapii, zwłaszcza jeśli partnerka jest w wieku rozrodczym i nie stosuje antykoncepcji. Lenalidomid jest przeciwwskazany w ciąży oraz podczas karmienia piersią, ze względu na brak danych dotyczących przenikania leku do mleka i potencjalne ryzyko dla dziecka.
antykoncepcja, badanie farmakokinetyczne, badanie przedkliniczne, działanie teratogenne, kapsułka twarda, karmienie piersią, lenalidomid, metoda antykoncepcji, niewydolność nerek, ocena teratogenna, Program Zapobiegania Ciąży, sperma ludzka, talidomid, teratologia, wada wrodzona, wiek rozrodczy, właściwość teratogenna - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Lenalidomide Grindeks 15 mg
Lenalidomid, będący substancją czynną leku Lenalidomide Grindeks, wykazuje silne działanie teratogenne, analogiczne do talidomidu, co potwierdzają badania na modelach zwierzęcych (małpy). Z tego względu jest bezwzględnie przeciwwskazany w ciąży. Kobiety w wieku rozrodczym muszą stosować skuteczną antykoncepcję przez cały okres terapii, a w przypadku zajścia w ciążę leczenie należy natychmiast przerwać i skierować pacjentkę do specjalisty z zakresu teratologii. Mężczyźni stosujący lenalidomid powinni używać prezerwatyw podczas leczenia, w przerwach oraz przez co najmniej 7 dni po zakończeniu terapii, zwłaszcza jeśli ich partnerki mogą zajść w ciążę i nie stosują antykoncepcji. Lenalidomid wykrywalny jest w nasieniu do 3 dni po zakończeniu podawania u zdrowych mężczyzn, co wymaga zachowania szczególnej ostrożności.
antykoncepcja, badanie przedkliniczne, ciąża, farmakokinetyka, karmienie piersią, lenalidomid, mleko kobiece, nasienie, niewydolność nerek, płodność, prezerwatywa, Program Zapobiegania Ciąży, ryzyko teratogenne, talidomid, teratogenność, teratologia, wada rozwojowa, wada wrodzona, właściwość teratogenna