Dawkowanie i sposób podawania
Bortezomib Zentiva 1 mg

Leczenie produktem Bortezomib Zentiva powinno być prowadzone pod nadzorem doświadczonego lekarza oraz wykwalifikowanego personelu medycznego. Standardowa dawka wynosi 1,3 mg/m² powierzchni ciała, podawana dożylnie dwa razy w tygodniu (dni 1., 4., 8. i 11.) w 21-dniowym cyklu, z co najmniej 72-godzinnym odstępem między dawkami. W przypadku remisji całkowitej zaleca się dodatkowe 2 cykle, a w przypadku odpowiedzi bez całkowitej remisji – do 8 cykli. W terapii skojarzonej dawki i schematy podawania bortezomibu są dostosowane do stosowanych leków towarzyszących, takich jak doksorubicyna, deksametazon, melfalan, prednizon czy talidomid. Szczegółowe schematy dawkowania uwzględniają m.in. podawanie bortezomibu dwa razy w tygodniu w pierwszych cyklach, a następnie raz w tygodniu, z odpowiednimi dawkami leków towarzyszących i przerwami terapeutycznymi. Przed każdym cyklem należy ocenić parametry hematologiczne (np. liczba płytek krwi ≥ 70 x 10⁹/l, neutrofile ≥ 1,0 x 10⁹/l) oraz stopień toksyczności niehematologicznej (nie przekraczający stopnia 1). Dawkowanie wymaga modyfikacji w przypadku wystąpienia toksyczności, zwłaszcza neuropatii obwodowej, zgodnie z określonymi stopniami i zaleceniami redukcji dawki (np. zmniejszenie z 1,3 mg/m² do 1,0 mg/m² lub 0,7 mg/m²). U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby dawkę początkową należy odpowiednio zmniejszyć (do 0,7 mg/m²), a u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami nerek podawanie leku powinno odbywać się po dializie.

Dawkowanie i sposób podawania leku Bortezomib Zentiva

Leczenie produktem Bortezomib Zentiva musi być rozpoczęte pod nadzorem lekarza z doświadczeniem w leczeniu pacjentów z nowotworem. Lek może być podawany przez wykwalifikowany personel medyczny doświadczony w stosowaniu chemioterapii. Przygotowanie leku do użycia także wymaga kwalifikacji medycznych1.

Dawkowanie w leczeniu postępującego szpiczaka mnogiego

Dotyczy pacjentów, którzy otrzymali wcześniej co najmniej jeden program leczenia.

Monoterapia

Bortezomib Zentiva podaje się dożylnie w dawce 1,3 mg/m² powierzchni ciała, dwa razy w tygodniu przez dwa tygodnie w dniach 1., 4., 8. i 11. w 21-dniowym cyklu leczenia. Zaleca się, aby pacjenci z potwierdzoną remisją całkowitą otrzymali dodatkowe 2 cykle leczenia, natomiast pacjenci odpowiadający na leczenie bez całkowitej remisji powinni otrzymać łącznie 8 cykli. Pomiędzy kolejnymi dawkami bortezomibu powinny upłynąć co najmniej 72 godziny2.

Dostosowanie dawek podczas leczenia i powtórnego rozpoczęcia leczenia w monoterapii

W przypadku wystąpienia toksyczności niehematologicznej stopnia 3. lub toksycznego działania na układ krwiotwórczy stopnia 4., należy przerwać leczenie bortezomibem (nie dotyczy neuropatii). Po ustąpieniu objawów toksycznych można wznowić leczenie ze zmniejszoną dawką o 25% (z 1,3 mg/m² do 1,0 mg/m² lub z 1,0 mg/m² do 0,7 mg/m²). Jeśli objawy toksyczności nie ustąpią lub nawrócą przy najniższej dawce, należy rozważyć zakończenie leczenia, chyba że korzyści wyraźnie przeważają nad ryzykiem3.

Zalecenia dotyczące postępowania w przypadku neuropatii związanej z bortezomibem

W przypadku pacjentów, u których występuje ból neuropatyczny i/lub obwodowa neuropatia związana z przyjmowaniem bortezomibu, należy kierować się zaleceniami zawartymi w poniższej tabeli. Pacjenci z ciężką neuropatią przed rozpoczęciem leczenia powinni być leczeni bortezomibem tylko po starannej ocenie stosunku ryzyka do korzyści4.

Stopień neuropatii Modyfikacja dawkowania
Stopień 1. (bezobjawowa; zniesienie odruchów ze ścięgien głębokich lub parestezje) bez występowania bólu lub utraty funkcji Brak
Stopień 1. z bólem lub Stopień 2. (objawy umiarkowane; ograniczające złożone czynności życia codziennego (ADL)) Redukcja dawki bortezomibu do 1,0 mg/m² lub zmiana schematu leczenia bortezomibem na 1,3 mg/m² raz w tygodniu
Stopień 2. z bólem lub Stopień 3. (ciężkie objawy) Należy przerwać leczenie bortezomibem do momentu ustąpienia objawów toksycznych. Po ustąpieniu objawów toksyczności leczenie produktem Bortezomib Zentiva należy rozpocząć ponownie w zredukowanej do 0,7 mg/m² dawce, raz w tygodniu.
Stopień 4. (następstwa zagrażające życiu; wskazana jest nagła interwencja) i (lub) ciężka neuropatia autonomiczna Bortezomib należy odstawić.
Terapia skojarzona z pegylowaną liposomalną doksorubicyną

Bortezomib Zentiva podaje się dożylnie w dawce 1,3 mg/m² powierzchni ciała, dwa razy w tygodniu przez dwa tygodnie w dniach 1., 4., 8. i 11. w 21-dniowym cyklu leczenia. Między kolejnymi dawkami bortezomibu powinny upłynąć co najmniej 72 godziny5.

Pegylowaną liposomalną doksorubicynę podaje się w dawce 30 mg/m² w dniu 4. każdego cyklu, we wlewie dożylnym trwającym 1 godzinę po wstrzyknięciu bortezomibu. Można podać do 8 cykli terapii skojarzonej, jeśli pacjent nie ma progresji choroby i toleruje leczenie. Pacjenci z pełną odpowiedzią mogą kontynuować leczenie przez co najmniej 2 cykle po stwierdzeniu pełnej odpowiedzi, nawet jeśli wymagałoby to więcej niż 8 cykli6.

Terapia skojarzona z deksametazonem

Bortezomib Zentiva podaje się dożylnie w dawce 1,3 mg/m² powierzchni ciała, dwa razy w tygodniu przez dwa tygodnie w dniach 1., 4., 8. i 11. w 21-dniowym cyklu leczenia. Między kolejnymi dawkami bortezomibu powinny upłynąć co najmniej 72 godziny7.

Deksametazon podaje się doustnie w dawce 20 mg w dniach 1., 2., 4., 5., 8., 9., 11. i 12. cyklu leczenia bortezomibem. Pacjenci uzyskujący odpowiedź lub stabilizację choroby po 4 cyklach terapii skojarzonej mogą kontynuować to samo leczenie przez maksymalnie 4 dodatkowe cykle8.

Dostosowanie dawki w terapii skojarzonej

Przy dostosowywaniu dawki bortezomibu w terapii skojarzonej należy posługiwać się zaleceniami opisanymi w sekcji dotyczącej monoterapii9.

Dawkowanie u wcześniej nieleczonych pacjentów ze szpiczakiem mnogim, którzy nie kwalifikują się do przeszczepienia hematopoetycznych komórek macierzystych

Terapia skojarzona z melfalanem i prednizonem

Bortezomib Zentiva podaje się dożylnie w skojarzeniu ze stosowanymi doustnie melfalanem i prednizonem przez dziewięć 6-tygodniowych cykli leczenia. W cyklach 1-4 bortezomib podaje się dwa razy w tygodniu (dni 1., 4., 8., 11., 22., 25., 29. i 32.). W cyklach 5-9 bortezomib podaje się raz w tygodniu (dni 1., 8., 22. i 29.). Między kolejnymi dawkami bortezomibu powinny upłynąć co najmniej 72 godziny10.

Zarówno melfalan (9 mg/m²), jak i prednizon (60 mg/m²) powinny być podane doustnie w dniach 1., 2., 3. i 4. pierwszego tygodnia każdego cyklu leczenia bortezomibem11.

Schemat dawkowania bortezomibu w skojarzeniu z melfalanem i prednizonem
Bortezomib podawany dwa razy w tygodniu (cykle 1-4)
Tydzień Bortezomib (1,3 mg/m²) Melfalan (9 mg/m²) Prednizon (60 mg/m²) Dni podania
1 + + + Dni 1, 2, 3, 4 (melfalan i prednizon)
Dni 1, 4 (bortezomib)
+ Dni 8, 11 (bortezomib)
2 + Dni 22, 25 (bortezomib)
3 + Dni 29, 32 (bortezomib)
4 Przerwa Przerwa Przerwa
Bortezomib podawany raz w tygodniu (cykle 5-9)
Tydzień Bortezomib (1,3 mg/m²) Melfalan (9 mg/m²) Prednizon (60 mg/m²) Dni podania
1 + + + Dni 1, 2, 3, 4 (melfalan i prednizon)
Dzień 1 (bortezomib)
+ Dzień 8 (bortezomib)
2 + Dzień 22 (bortezomib)
3 + Dzień 29 (bortezomib)
4 Przerwa Przerwa Przerwa
Dostosowanie dawki podczas terapii oraz przy wznowieniu terapii skojarzonej z melfalanem i prednizonem

Przed rozpoczęciem nowego cyklu terapeutycznego:

  • Liczba płytek krwi powinna wynosić ≥ 70 x 10⁹/l, a bezwzględna liczba neutrofili powinna wynosić ≥ 1,0 x 10⁹/l
  • Toksyczność niehematologiczna nie powinna przekraczać stopnia 1. lub powinna osiągnąć stopień wyjściowy12
Toksyczność Modyfikacja lub opóźnione dawkowanie leku
Toksyczność hematologiczna w trakcie cyklu:
– Jeżeli w poprzednim cyklu obserwowano wydłużoną w czasie neutropenię stopnia 4., małopłytkowość lub małopłytkowość, której towarzyszyło krwawienie
W kolejnym cyklu należy rozważyć zmniejszenie dawki melfalanu o 25%
Jeżeli liczba płytek krwi w badaniu morfologicznym wynosi ≤ 30 x 10⁹/l lub bezwzględna liczba neutrofili wynosi ≤ 0,75 x 10⁹/l w dniu podania dawki bortezomibu (innym niż dzień 1.) Należy wstrzymać terapię bortezomibem
Jeżeli kilka dawek bortezomibu w cyklu zostanie wstrzymanych (≥ 3 dawki przy schemacie stosowania leku dwa razy w tygodniu lub ≥ 2 dawki przy schemacie stosowania leku raz w tygodniu) Dawkę bortezomibu należy zmniejszyć o 1 poziom dawkowania (z 1,3 mg/m² na 1 mg/m² lub z 1 mg/m² na 0,7 mg/m²)
Stopień toksyczności niehematologicznej ≥ 3 Terapię bortezomibem należy wstrzymać do czasu, aż objawy toksyczności osłabną do stopnia 1. lub osiągną stopień wyjściowy. Następnie bortezomib można ponownie zacząć podawać ze zmniejszeniem dawki o jeden poziom dawkowania (z 1,3 mg/m² na 1 mg/m² lub z 1 mg/m² na 0,7 mg/m²). W przypadku bólów neuropatycznych i/lub neuropatii obwodowej związanej/związanych z podawaniem bortezomibu należy utrzymać i/lub zmodyfikować dawkowanie bortezomibu według schematu przedstawionego w Tabeli 1.

Dawkowanie u wcześniej nieleczonych pacjentów ze szpiczakiem mnogim, którzy kwalifikują się do przeszczepienia hematopoetycznych komórek macierzystych (indukcja terapii)

Terapia skojarzona z deksametazonem

Bortezomib Zentiva podaje się dożylnie w dawce 1,3 mg/m² powierzchni ciała, dwa razy w tygodniu przez dwa tygodnie w dniach 1., 4., 8. i 11. w 21-dniowym cyklu leczenia. Między kolejnymi dawkami bortezomibu powinny upłynąć co najmniej 72 godziny. Deksametazon podaje się doustnie w dawce 40 mg w dniach 1., 2., 3., 4., 8., 9., 10. i 11. cyklu leczenia bortezomibem. Podaje się cztery cykle leczenia skojarzonego13.

Terapia skojarzona z deksametazonem i talidomidem

Bortezomib Zentiva podaje się dożylnie w dawce 1,3 mg/m² powierzchni ciała, dwa razy w tygodniu przez dwa tygodnie w dniach 1., 4., 8. i 11. w 28-dniowym cyklu leczenia. Między kolejnymi dawkami bortezomibu powinny upłynąć co najmniej 72 godziny14.

Deksametazon podaje się doustnie w dawce 40 mg w dniach 1., 2., 3., 4., 8., 9., 10. i 11. cyklu leczenia bortezomibem. Talidomid podaje się doustnie w dawce 50 mg na dobę w dniach 1-14, następnie jeśli dawka jest tolerowana, zwiększa się ją do 100 mg na dobę w dniach 15-28, a następnie do 200 mg na dobę od cyklu 215.

Podaje się cztery cykle leczenia skojarzonego. Zaleca się, aby pacjenci z co najmniej częściową odpowiedzią otrzymali 2 dodatkowe cykle16.

Dawkowanie w terapii skojarzonej bortezomibem u wcześniej nieleczonych pacjentów ze szpiczakiem mnogim, którzy kwalifikują się do przeszczepienia hematopoetycznych komórek macierzystych
Bortezomib + Deksametazon
Cykle 1-4 Tydzień 1 Bortezomib (1,3 mg/m²) Dzień 1, 4
Deksametazon (40 mg) Dzień 1, 2, 3, 4
Tydzień 2 Bortezomib (1,3 mg/m²) Dzień 8, 11
Deksametazon (40 mg) Dzień 8, 9, 10, 11
Tydzień 3 Przerwa w leczeniu
Bortezomib + Deksametazon + Talidomid
Cykl 1 Tydzień 1 Bortezomib (1,3 mg/m²) Dzień 1, 4
Deksametazon (40 mg) Dzień 1, 2, 3, 4
Talidomid (50 mg) Dzień 1-14
Tydzień 2 Bortezomib (1,3 mg/m²) Dzień 8, 11
Deksametazon (40 mg) Dzień 8, 9, 10, 11
Talidomid (100 mg) Dzień 15-28 (jeśli tolerowana)
Cykle 2-4 Bortezomib (1,3 mg/m²) Dzień 1, 4, 8, 11
Deksametazon (40 mg) Dzień 1, 2, 3, 4, 8, 9, 10, 11
Talidomid (200 mg) Dzień 1-28
Dostosowanie dawkowania u pacjentów, którzy kwalifikują się do przeszczepienia

W razie potrzeby dostosowania dawki bortezomibu należy przestrzegać określonych dla monoterapii zaleceń modyfikacji dawki. Ponadto, gdy bortezomib podaje się w skojarzeniu z innymi chemioterapeutykami, należy rozważyć odpowiednie zmniejszenie dawek tych produktów w razie toksyczności zgodnie z zaleceniami w odpowiednich Charakterystykach Produktów Leczniczych17.

Dawkowanie u wcześniej nieleczonych pacjentów z chłoniakiem z komórek płaszcza (MCL)

Terapia skojarzona z rytuksymabem, cyklofosfamidem, doksorubicyną i prednizonem (BR-CAP)

Bortezomib Zentiva podaje się dożylnie w dawce 1,3 mg/m² powierzchni ciała, dwa razy w tygodniu przez dwa tygodnie w dniach 1., 4., 8. i 11., po czym następuje 10-dniowy okres przerwy w dniach 12-21. Ten trzytygodniowy okres jest uważany za jeden cykl leczenia. Zaleca się podanie sześciu cykli bortezomibu, chociaż pacjentom z potwierdzoną odpowiedzią w cyklu 6. można podać dodatkowo 2 cykle. Między kolejnymi dawkami bortezomibu powinny upłynąć co najmniej 72 godziny18.

Następujące produkty lecznicze podaje się dożylnie w dniu 1. każdego trzytygodniowego cyklu leczenia bortezomibem:

  • rytuksymab w dawce 375 mg/m²
  • cyklofosfamid w dawce 750 mg/m²
  • doksorubicyna w dawce 50 mg/m²19

Prednizon podaje się doustnie w dawce 100 mg/m² w dniach 1., 2., 3., 4. i 5. każdego cyklu leczenia bortezomibem20.

Dostosowanie dawki podczas leczenia pacjentów z wcześniej nieleczonym chłoniakiem z komórek płaszcza

Przed rozpoczęciem nowego cyklu terapeutycznego:

  • Liczba płytek krwi powinna wynosić ≥ 100 000/μl, a bezwzględna liczba neutrofili powinna wynosić ≥ 1 500/μl
  • Liczba płytek krwi powinna wynosić ≥ 75 000/μl u pacjentów z naciekiem szpiku kostnego lub sekwestracją śledziony
  • Stężenie hemoglobiny ≥ 8 g/dl
  • Toksyczność niehematologiczna nie powinna przekraczać stopnia 1. lub powinna osiągnąć stopień wyjściowy21

Leczenie bortezomibem należy przerwać w przypadku wystąpienia toksycznego działania niehematologicznego stopnia ≥3. (z wyłączeniem neuropatii) lub toksycznego działania na układ krwiotwórczy stopnia ≥3. Wskazówki dotyczące dostosowywania dawki znajdują się w poniższej tabeli22.

Toksyczność Modyfikacja lub opóźnione dawkowanie leku
Toksyczność hematologiczna:
– Neutropenia stopnia ≥ 3. z gorączką, neutropenia stopnia 4. trwająca dłużej niż 7 dni, liczba płytek krwi < 10 000/μl
Należy wstrzymać terapię bortezomibem do 2 tygodni, aż bezwzględna liczba neutrofili wyniesie ≥ 750/μl a liczba płytek krwi ≥ 25 000/μl.
– Jeśli po wstrzymaniu stosowania bortezomibu toksyczność nie ustąpi, należy trwale odstawić bortezomib.
– Jeśli toksyczność ustąpi, można ponownie zacząć podawać bortezomib ze zmniejszeniem dawki o jeden poziom dawkowania (z 1,3 mg/m² na 1 mg/m² lub z 1 mg/m² na 0,7 mg/m²).
Jeżeli liczba płytek krwi w badaniu morfologicznym wynosi <25 000/μl lub bezwzględna liczba neutrofili wynosi < 750/μl w dniu podania dawki bortezomibu (innym niż dzień 1.) Należy wstrzymać terapię bortezomibem.
Stopień toksyczności niehematologicznej ≥ 3 uznany za związany z bortezomibem. Terapię bortezomibem należy wstrzymać do czasu, aż objawy toksyczności osłabną do stopnia 2. lub niższego. Następnie można ponownie zacząć podawać bortezomib ze zmniejszeniem dawki o jeden poziom dawkowania (z 1,3 mg/m² na 1 mg/m² lub z 1 mg/m² na 0,7 mg/m²). W przypadku bólów neuropatycznych i/lub neuropatii obwodowej związanej/związanych z podawaniem bortezomibu należy utrzymać i/lub zmodyfikować dawkowanie bortezomibu według schematu przedstawionego w Tabeli 1.

Dawkowanie u szczególnych grup pacjentów

Pacjenci w podeszłym wieku

Nie ma konieczności dostosowywania dawki produktu u pacjentów powyżej 65. roku życia ze szpiczakiem mnogim lub z chłoniakiem z komórek płaszcza. Brak jest danych dotyczących stosowania bortezomibu u pacjentów w podeszłym wieku z wcześniej nieleczonym szpiczakiem mnogim, którzy kwalifikują się do chemioterapii dużymi dawkami cytostatyków w połączeniu z przeszczepieniem hematopoetycznych komórek macierzystych23.

W badaniu pacjentów z wcześniej nieleczonym chłoniakiem z komórek płaszcza, 42,9% pacjentów otrzymujących bortezomib było w wieku od 65 do 74 lat, a 10,4% miało najmniej 75 lat. W drugiej grupie pacjentów oba schematy BR-CAP oraz R-CHOP były gorzej tolerowane24.

Zaburzenia czynności wątroby

U pacjentów z łagodnymi zaburzeniami czynności wątroby nie jest wymagane dostosowywanie dawki i powinni oni otrzymywać zalecaną dawkę. Pacjentom z umiarkowanymi i ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby bortezomib należy zacząć podawać w zmniejszonej dawce 0,7 mg/m² we wstrzyknięciach podczas pierwszego cyklu terapii. Następnie w zależności od tolerancji pacjenta należy rozważyć zwiększenie dawki do 1,0 mg/m² lub dalsze zmniejszenie dawki do 0,5 mg/m²25.

Zalecane dostosowywanie dawki początkowej bortezomibu u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby
Nasilenie zaburzeń czynności wątroby* Stężenie bilirubiny Aktywność AspAT Dostosowanie dawki początkowej
Łagodne ≤ 1,0 x GGN > GGN Brak
> 1,0 x – 1,5 x GGN Jakakolwiek Brak
Umiarkowane > 1,5 x – 3 x GGN Jakakolwiek Zmniejszyć dawkę bortezomibu do 0,7 mg/m² w pierwszym cyklu terapii. W zależności od tolerancji pacjenta należy rozważyć zwiększenie dawki do 1,0 mg/m², lub dalsze zmniejszenie dawki do 0,5 mg/m².
Ciężkie > 3 x GGN Jakakolwiek Zmniejszyć dawkę bortezomibu do 0,7 mg/m² w pierwszym cyklu terapii. W zależności od tolerancji pacjenta należy rozważyć zwiększenie dawki do 1,0 mg/m², lub dalsze zmniejszenie dawki do 0,5 mg/m².

Skróty: AspAT = Aminotransferaza asparaginianowa; GGN = górna granica normy.
* w oparciu o klasyfikację zaburzeń czynności wątroby NCI Organ Dysfunction Working Group (łagodne, umiarkowane, ciężkie).

Zaburzenia czynności nerek

U pacjentów z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami czynności nerek [klirens kreatyniny (CrCL) > 20 ml/min/1,73 m² pc.] farmakokinetyka bortezomibu jest niezmieniona; dlatego nie ma potrzeby dostosowywania dawki u tych pacjentów. Nie wiadomo, czy farmakokinetyka bortezomibu jest zmieniona u pacjentów niedializowanych z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (CrCL < 20 ml/min/1,73 m² pc.). Ponieważ dializa może zmniejszać stężenie bortezomibu, produkt Bortezomib Zentiva powinien być podawany po zabiegu dializy26.

Dzieci i młodzież

Brak danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności stosowania bortezomibu u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat. Nie można ustalić zaleceń dawkowania27.

Sposób podawania

Bortezomib Zentiva proszek o mocy 1 mg jest dostępny do sporządzania wyłącznie roztworu do wstrzykiwań dożylnych. Nie należy podawać go inną drogą – podanie dooponowe skutkowało zgonem28.

Bortezomib Zentiva podaje się wyłącznie dożylnie. Rozcieńczony roztwór należy podawać w postaci dożylnego wstrzyknięcia w formie bolusa, trwającego od 3 do 5 sekund, do żył obwodowych lub przez centralny dostęp żylny, po którym wkłucie powinno zostać przepłukane roztworem chlorku sodu do wstrzykiwań o stężeniu 9 mg/ml (0,9%). Między kolejnymi dawkami produktu Bortezomib Zentiva powinny upłynąć co najmniej 72 godziny29.

Gdy Bortezomib Zentiva podaje się w skojarzeniu z innymi produktami leczniczymi, należy zapoznać się z zaleceniami podawania w odpowiednich Charakterystykach Produktów Leczniczych30.

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl