reakcja anafilaktyczna
Reakcja anafilaktyczna (anafilaksja) to nagła, ciężka, systemowa reakcja alergiczna o potencjalnie zagrażającym życiu charakterze. Występuje w wyniku ekspozycji na alergen u osoby wcześniej uczulonej. Do najczęstszych czynników wywołujących należą pokarmy (szczególnie orzechy, skorupiaki), leki (antybiotyki, NLPZ), jad owadów oraz lateks.
Patofizjologicznie anafilaksja polega na masywnym uwolnieniu mediatorów zapalnych (m.in. histamina, leukotrieny) z komórek tucznych i bazofilów. Prowadzi to do rozszerzenia naczyń, zwiększenia ich przepuszczalności, skurczu oskrzeli i innych objawów. Klinicznie manifestuje się wielonarządowo – charakterystyczne są objawy skórne (pokrzywka, obrzęk), oddechowe (duszność, obrzęk krtani), sercowo-naczyniowe (spadek ciśnienia, tachykardia) oraz żołądkowo-jelitowe (wymioty, biegunka).
Leczenie anafilaksji wymaga natychmiastowego działania. Lekiem pierwszego rzutu jest adrenalina podana domięśniowo, najlepiej w przednio-boczną część uda. Dodatkowo stosuje się tlenoterapię, płynoterapię, leki przeciwhistaminowe i glikokortykosteroidy. Każdy pacjent po przebytej anafilaksji powinien zostać zaopatrzony w ampułkostrzykawkę z adrenaliną oraz przeszkolony w jej stosowaniu. Kluczowe jest również ustalenie czynnika wywołującego i jego unikanie.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Daktarin-oral 20 mg/g
Produkt leczniczy Daktarin-oral w postaci żelu do stosowania w jamie ustnej, zawierający mikonazol w stężeniu 20 mg/g, wykazuje profil bezpieczeństwa oparty na badaniach klinicznych obejmujących 88 dorosłych oraz 23 dzieci (w wieku od ≤1 miesiąca do 10,7 lat) z drożdżycą jamy ustnej. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi były zaburzenia żołądkowo-jelitowe (nudności u 4,5% dorosłych i 13,0% dzieci, wymioty u 1,1% dorosłych i 13,0% dzieci, cofanie się treści pokarmowej u 8,7% dzieci) oraz zaburzenia smaku (1,1–4,5% dorosłych). Dodatkowo zgłaszano suchość w jamie ustnej (2,3% dorosłych), dyskomfort w jamie ustnej (3,4% dorosłych) oraz zapalenie jamy ustnej i odbarwienie języka. Profil bezpieczeństwa u dzieci wskazuje na wyższą częstość działań niepożądanych ze strony przewodu pokarmowego w porównaniu do dorosłych.
biegunka, Daktarin-oral, drożdżyca jamy ustnej, dysfagia, hepatotoksyczność, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, mikonazol, nadwrażliwość, nudności, obrzęk naczynioruchowy, obturacja dróg oddechowych, ostra uogólniona osutka krostkowa, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, reakcja DRESS, refluks żołądkowo-przełykowy, suchość jamy ustnej, wymioty, wysypka, zaburzenia smaku, zaburzenia układu immunologicznego, zaburzenia układu nerwowego, zaburzenia układu oddechowego, zaburzenia wątroby i dróg żółciowych, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zadławienie, zapalenie jamy ustnej, zapalenie wątroby, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Pamifos-60 60 mg
Ocena przeciwwskazań do stosowania preparatu Pamifos (dinatrii pamidronas) jest niezbędnym etapem kwalifikacji pacjenta do terapii. Preparat dostępny jest w dawkach 30 mg, 60 mg oraz 90 mg disodu pamidronianu pięciowodnego, podawany w formie roztworu do infuzji przygotowywanego z 10 ml wody do wstrzykiwań. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą. Reakcje alergiczne mogą mieć różny przebieg kliniczny, od łagodnych do zagrażających życiu anafilaksji, dlatego szczegółowy wywiad dotyczący wcześniejszych reakcji na bisfosfoniany jest kluczowy.
bisfosfonian, infuzja, nadwrażliwość na substancję czynną, pamidronian, pamidronian disodu, pamidronian disodu pięciowodny, Pamifos, Pamifos-30, Pamifos-60, Pamifos-90, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja krzyżowa, reakcja nadwrażliwości, reakcja niepożądana, roztwór do infuzji, woda do wstrzykiwań - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Apoauronarami
Ramipryl, jako inhibitor ACE, wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z ryzykiem hipotonii, zaburzeń czynności nerek, niewydolności serca, marskości wątroby oraz u osób poddawanych zabiegom operacyjnym. Przeciwwskazane jest stosowanie ramiprylu i innych inhibitorów ACE w ciąży, a w przypadku jej rozpoznania leczenie należy natychmiast przerwać. Monitorowanie funkcji nerek i ciśnienia tętniczego jest kluczowe, zwłaszcza w początkowych tygodniach terapii, a u pacjentów z nefropatią cukrzycową nie zaleca się łączenia inhibitorów ACE z antagonistami receptorów angiotensyny II. Dawkowanie u osób w podeszłym wieku powinno być dostosowane zgodnie z charakterystyką produktu leczniczego. Zaleca się odstawienie ramiprylu na co najmniej 36 godzin przed rozpoczęciem terapii sakubitrylem z walsartanem oraz odwrotnie, aby zmniejszyć ryzyko obrzęku naczynioruchowego.
antagonista receptora angiotensyny II, ciężkie nadciśnienie tętnicze, hiperkaliemia, hiponatremia, inhibitor ACE, inhibitor mTOR, kolagenoza, leukopenia, marskość wątroby, nefropatia cukrzycowa, neutropenia, niedociśnienie, obrzęk naczynioruchowy, racekadotryl, reakcja anafilaktyczna, sakubitryl z walsartanem, SIADH, supresja szpiku kostnego, syrolimus, toczeń rumieniowaty, układ renina-angiotensyna-aldosteron, wildagliptyna, zastoinowa niewydolność serca, zawał mięśnia sercowego, zdekompensowana zastoinowa niewydolność serca, zwężenie tętnicy nerkowej - Leksykon substancji czynnych
Glinu wodorotlenek – Przeciwwskazania stosowania
Glinu wodorotlenek jest substancją czynną o działaniu zobojętniającym kwas solny, stosowaną w leczeniu choroby wrzodowej, refluksu żołądkowo-przełykowego oraz innych dolegliwości związanych z nadkwaśnością. Podstawowymi przeciwwskazaniami do jego stosowania są nadwrażliwość na glinu wodorotlenek lub substancje pomocnicze (np. sacharoza 825 mg w Gealcid, aspartam 6,3 mg, sorbitol ≤ 703,6 mg, glukoza 2,9 mg w Manti) oraz ciężka niewydolność nerek, zwłaszcza u pacjentów dializowanych, ze względu na ryzyko kumulacji jonów glinu i powikłań takich jak encefalopatia glinowa, niedokrwistość mikrocytarna i osteomalacja. Preparat Manti jest przeciwwskazany u dzieci poniżej 6. roku życia z uwagi na różnice w metabolizmie i ryzyko działań niepożądanych. Należy również uwzględnić przeciwwskazania wynikające z obecności substancji pomocniczych u pacjentów z fenyloketonurią, nietolerancją fruktozy czy zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.
anemia mikrocytarna, bisfosfonian, choroba wrzodowa, ciężka niewydolność nerek, digoksyna, dziedziczna nietolerancja fruktozy, encefalopatia glinowa, fenyloketonuria, fluorochinolon, glinu wodorotlenek, hipofosfatemia, itrakonazol, jon glinu, ketokonazol, krwawienie z przewodu pokarmowego, łagodna i umiarkowana niewydolność nerek, lek przeciwgrzybiczny, lewotyroksyna, nadkwaśność, nadwrażliwość, neurotoksyczność glinu, niedobór sacharazy-izomaltazy, niedokrwistość mikrocytarna, niedrożność jelit, nietolerancja fruktozy, osteomalacja, polipragmazja, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, refluks żołądkowo-przełykowy, tetracyklina, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie neurologiczne, zaburzenie poznawcze, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon substancji czynnych
L-metionina – Działania niepożądane
L-metionina, aminokwas egzogenny stosowany w preparatach do żywienia pozajelitowego (np. Aminomel 10E, Vamin 18 Electrolyte-Free), może wywoływać różnorodne działania niepożądane, w tym reakcje nadwrażliwości o różnym nasileniu, od pokrzywki i duszności po ciężkie reakcje anafilaktyczne objawiające się sinicą, wstrząsem i obrzękiem dróg oddechowych. W trakcie terapii obserwuje się także zaburzenia metaboliczne, takie jak hiperkaliemia (podwyższone stężenie potasu w surowicy), oraz poważne zaburzenia funkcji wątroby, w tym hiperamonemię, niewydolność, marskość, zwłóknienie, cholestazę i stłuszczenie wątroby. Metabolizm L-metioniny odbywa się głównie w wątrobie, co wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z chorobami wątroby oraz monitorowania enzymów wątrobowych i bilirubiny. Ponadto, preparaty te mogą powodować przejściowe zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych oraz zaburzenia funkcji nerek, takie jak azotemia.
aminokwas egzogenny, azotemia, bilirubina, cholestaza, dreszcze, encefalopatia wątrobowa, enzym wątrobowy, hiperamonemia, hiperkaliemia, hiperwentylacja, kamica pęcherzyka żółciowego, kołatanie serca, L-metionina, marskość wątroby, nadciśnienie, niedociśnienie, niedotlenienie, niewydolność wątroby, obrzęk dróg oddechowych, obrzęk obwodowy, parestezja, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, reakcja rzekomoanafilaktyczna, sinica, stłuszczenie wątroby, stwardnienie, świąd, tachykardia, wstrząs, zaburzenie oddychania, zaburzenie rytmu serca, zakrzepowe zapalenie żyły, zapalenie pęcherzyka żółciowego, zator, zatrzymanie krążenia, zwłóknienie wątroby, żywienie pozajelitowe - Leksykon leków
Działania niepożądane – Midiana 3 mg + 0,03 mg
Midiana, zawierająca 3 mg drospirenonu i 0,03 mg etynyloestradiolu, jest złożonym doustnym środkiem antykoncepcyjnym, którego stosowanie wiąże się z ryzykiem poważnych działań niepożądanych, w tym zaburzeń zakrzepowo-zatorowych żył i tętnic (np. zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna, zawał mięśnia sercowego, udar mózgu), nadciśnienia tętniczego oraz rzadkich nowotworów wątroby. Występuje także zwiększone ryzyko rozwoju raka piersi, choć związek przyczynowo-skutkowy nie jest jednoznacznie potwierdzony. Stosowanie Midiany może nasilać lub wywoływać choroby takie jak choroba Leśniowskiego-Crohna, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, padaczka, mięśniaki macicy, porfiria, toczeń rumieniowaty układowy, a także prowadzić do zaburzeń czynności wątroby wymagających przerwania terapii. Należy zwrócić szczególną uwagę na interakcje lekowe, które mogą obniżać skuteczność antykoncepcji i powodować krwawienia śródcykliczne.
astma, choroba Leśniowskiego-Crohna, drospirenon i etynyloestradiol, egzema, kandydoza pochwy i sromu, krwawienie śródcykliczne, łysienie, mięśniak macicy, migrena, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość, niedociśnienie tętnicze, nowotwór wątroby, obrzęk naczynioruchowy, opryszczka ciężarnych, ostuda, pląsawica Sydenhama, porfiria, przemijający napad niedokrwienny, rak piersi, reakcja anafilaktyczna, rumień guzowaty, rumień wielopostaciowy, tętnicze zaburzenie zakrzepowo-zatorowe, toczeń rumieniowaty układowy, trądzik, udar mózgu, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie miesiączkowania, zaburzenie zakrzepowo-zatorowe tętnic, zaburzenie zakrzepowo-zatorowe żył, zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna, zatrzymanie płynów, zawał mięśnia sercowego, zespół hemolityczno-mocznicowy, złożony doustny środek antykoncepcyjny, żółtaczka cholestatyczna, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Imipenem + Cilastatin AptaPharma 500 mg + 500 mg
Podczas kwalifikacji pacjenta do terapii lekiem Imipenem + Cilastatin AptaPharma (500 mg + 500 mg, proszek do sporządzania roztworu do infuzji) kluczowe jest wykluczenie przeciwwskazań związanych z nadwrażliwością. Lek jest bezwzględnie przeciwwskazany u pacjentów z udokumentowaną alergią na substancje czynne – imipenem i cilastatynę – oraz na substancje pomocnicze, w tym zawarty w produkcie sód (37,5 mg/1,6 mmol na fiolkę). Ze względu na ryzyko reakcji krzyżowych, nie należy stosować preparatu u osób uczulonych na inne karbapenemy oraz antybiotyki beta-laktamowe, takie jak penicyliny i cefalosporyny, ze względu na możliwość wystąpienia ciężkich reakcji anafilaktycznych i skórnych, w tym zespołu Stevensa-Johnsona i toksycznej nekrolizy naskórka.
ciężka nadwrażliwość, ciężka reakcja skórna, Imipenem + Cilastatin, imipenem i cylastatyna, krzyżowa reakcja alergiczna, nadwrażliwość na substancje czynne, penicyliny i cefalosporyny, reakcja anafilaktyczna, reakcja krzyżowa, reakcja niepożądana, test alergiczny, toksyczna nekroliza naskórka, wywiad alergologiczny, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Servenon 15 mg
Escytalopram, jako selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które najczęściej pojawiają się w pierwszych dwóch tygodniach terapii, a następnie ulegają zmniejszeniu. Do najczęstszych należą bóle głowy (bardzo często), nudności (bardzo często), lęk i niepokój (często), zmniejszenie lub zwiększenie łaknienia oraz zmiany masy ciała. Istotne są również zaburzenia rytmu serca, w tym rzadkie przypadki wydłużenia odstępu QT i torsade de pointes, szczególnie u pacjentów z hipokaliemią lub wcześniejszymi chorobami serca. Wśród działań niepożądanych odnotowano także małopłytkowość, reakcje anafilaktyczne, hiponatremię, zaburzenia psychiczne (w tym myśli i zachowania samobójcze), a także objawy neurologiczne takie jak parestezje, drżenie, zespół serotoninowy i drgawki.
akatyzja, arytmia komorowa, ból głowy, bradykardia, bruksizm, depersonalizacja, drgawka, dyskineza, escytalopram, hiponatremia, jadłowstręt, kołatanie serca, krwotok maciczny, krwotok poporodowy, małopłytkowość, mania, mlekotok, mydriaza, myśl samobójcza, niedociśnienie ortostatyczne, obrzęk naczynioruchowy, omam, parestezja, pokrzywka, priapizm, reakcja anafilaktyczna, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, splątanie, szumy uszne, tachykardia, torsade de pointes, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, wybroczyna, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie wydzielania hormonu antydiuretycznego, zapalenie wątroby, zapalenie zatok, zatrzymanie moczu, zawroty głowy, zespół odstawienny, zespół serotoninowy, złamanie kości - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Roztwory do testów punktowych –
Roztwory do testów punktowych zawierające wyciągi alergenowe są szeroko stosowane w diagnostyce alergologicznej, jednak istnieją istotne przeciwwskazania do ich stosowania. Bezwzględnie nie należy wykonywać testów u pacjentów z ciężkimi, uogólnionymi schorzeniami, niestabilnym stanem klinicznym, niewyrównaną chorobą przewlekłą lub w fazie zaostrzenia choroby podstawowej. Ponadto przeciwwskazaniem jest obecność chorobowych zmian skórnych w miejscu testu, takich jak aktywne atopowe zapalenie skóry czy inne dermatozy, które mogą zaburzać integralność skóry i wpływać na wiarygodność wyników. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów przyjmujących beta-blokery oraz inhibitory ACE, gdyż leki te mogą utrudniać leczenie ewentualnych reakcji anafilaktycznych i nasilać objawy alergiczne. Również nadwrażliwość na substancje pomocnicze w roztworach stanowi bezwzględne przeciwwskazanie.
adrenalina, alergologia, anafilaksja, astma niekontrolowana, atopowe zapalenie skóry, beta-bloker, ciąża, dichlorowodorek histaminy, drożdże, grzyb pleśniowy, inhibitor ACE, leczenie immunomodulujące, lek przeciwhistaminowy, nabłonek zwierzęcy, nadwrażliwość, pyłek rośliny, reakcja anafilaktyczna, reaktywność skóry, roztocze, roztwór do testu punktowego, roztwór kontrolny dodatni, wyciąg alergenowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Dalacin C 150 mg
Lek Dalacin C zawierający klindamycynę (150 mg) wiąże się z ryzykiem wystąpienia licznych działań niepożądanych, które zostały sklasyfikowane według systemu MedDRA i częstości występowania. Najpoważniejsze z nich to rzekomobłoniaste zapalenie jelit oraz choroba związana z Clostridioides difficile, które mogą prowadzić do ciężkich powikłań, w tym zagrażających życiu zapaleń okrężnicy. Ponadto obserwuje się reakcje nadwrażliwości, w tym anafilaksję, oraz ciężkie reakcje skórne, takie jak zespół Stevensa-Johnsona (SJS) i toksyczna nekroliza naskórka (TEN). Często występują działania niepożądane ze strony układu pokarmowego (biegunka, ból brzucha, nudności, wymioty), hematologiczne (eozynofilia, agranulocytoza, neutropenia, trombocytopenia, leukopenia) oraz skórne (wysypka grudkowo-plamkowa, pokrzywka, świąd). Warto podkreślić, że niektóre poważne zdarzenia, takie jak zatrzymanie akcji serca czy niedociśnienie tętnicze, były związane z szybkim podaniem dożylnym leku.
agranulocytoza, biegunka, choroba związana z Clostridioides difficile, dysguezia, eozynofilia, klindamycyna, leukopenia, morfologia krwi, neutropenia, niedociśnienie tętnicze, obrzęk naczynioruchowy, ostra uogólniona osutka krostkowa, ostre uszkodzenie nerek, owrzodzenie przełyku, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, rzekomobłoniaste zapalenie jelit, toksyczna nekroliza naskórka, trombocytopenia, wstrząs anafilaktyczny, wysypka grudkowo-plamkowa, zakażenie pochwy, zakrzepowe zapalenie żył, zapalenie przełyku, zatrzymanie akcji serca, zespół DRESS, zespół Lyella, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry, żółtaczka - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Vellofent 67 mcg
Lek Vellofent, zawierający fentanyl w postaci cytrynianu w dawkach od 67 do 800 mikrogramów w tabletkach podjęzykowych, jest wskazany wyłącznie do leczenia bólu przebijającego u pacjentów onkologicznych poddawanych terapii podtrzymującej opioidami. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na fentanyl lub substancje pomocnicze, brak tolerancji na opioidy, jednoczesne stosowanie inhibitorów MAO (oraz okres 2 tygodni po ich zakończeniu), ostrą depresję oddechową, ostre choroby obturacyjne płuc oraz leczenie produktami zawierającymi hydroksymaślan sodu. Stosowanie leku poza wskazaniami, np. w ostrym bólu innym niż ból przebijający, jest niewskazane ze względu na ryzyko przedawkowania i nieodpowiedni profil farmakologiczny.
ból przebijający, bradyarytmia, cytrynian fentanylu, depresja oddechowa, depresja ośrodkowego układu nerwowego, działanie depresyjne na ośrodkowy układ nerwowy, hipotensja, hipowolemia, hydroksymaślan sodu, inhibitor monoaminooksydazy, kacheksja, kserostomia, leczenie podtrzymujące opioidami, nadwrażliwość, narkolepsja, niewydolność narządowa, ostra choroba obturacyjna płuc, ostra depresja oddechowa, owrzodzenie jamy ustnej, podwyższone ciśnienie śródczaszkowe, przełom serotoninowy, przewlekła choroba płuc, reakcja anafilaktyczna, sedacja, tabletka podjęzykowa, tolerancja na opioidy, uraz głowy, uzależnienie od substancji psychoaktywnych, zaburzenie połykania, zaburzenie świadomości - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Tabletki uspokajające Labofarm –
Tabletki uspokajające Labofarm zawierają cztery składniki roślinne: korzeń kozłka (170 mg/tabletka), szyszki chmielu (50 mg/tabletka), liść melisy (50 mg/tabletka) oraz ziele serdecznika (50 mg/tabletka). Głównym przeciwwskazaniem do stosowania preparatu jest nadwrażliwość na którykolwiek z tych składników lub substancji pomocniczych. Szczególną uwagę należy zwrócić na możliwość reakcji alergicznych, które mogą obejmować zarówno łagodne objawy skórne, jak i ciężkie reakcje anafilaktyczne. W jednej tabletce znajduje się co najmniej 0,15 mg kwasów walerenowych, które również mogą wywoływać nadwrażliwość. Wywiad alergologiczny powinien uwzględniać wcześniejsze reakcje na preparaty zawierające kozłek lekarski, chmiel, melisę lub serdecznik.
chmiel zwyczajny, dysfagia, Humulus lupulus, korzeń kozłka, kozłek lekarski, kwas walerenowy, Leonurus cardiaca, liść melisy, melisa lekarska, Melissa officinalis, nadwrażliwość, preparat ziołowy, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, serdecznik pospolity, szyszka chmielu, tabletka uspokajająca, Valeriana officinalis, wywiad alergologiczny, ziele serdecznika - Leksykon leków
Działania niepożądane – APAP migrena 250 mg + 250 mg + 65 mg
APAP migrena, zawierający 250 mg paracetamolu, 250 mg kwasu acetylosalicylowego oraz 65 mg kofeiny, jest stosowany w leczeniu migreny, jednak wiąże się z ryzykiem licznych działań niepożądanych, których częstość występowania jest zróżnicowana i zależna od dawki oraz indywidualnej reakcji pacjenta. Najczęściej obserwowane działania niepożądane dotyczą przewodu pokarmowego, w tym nudności i dolegliwości brzusznych, a także zaburzeń układu nerwowego, takich jak zawroty głowy i nerwowość. Kwas acetylosalicylowy może powodować zaburzenia krzepnięcia, zwiększając ryzyko krwawień, które utrzymują się do 4-8 dni po podaniu, a w rzadkich przypadkach mogą prowadzić do ciężkich krwotoków, zwłaszcza u pacjentów z nadciśnieniem lub stosujących leki przeciwzakrzepowe. Istnieje także ryzyko reakcji nadwrażliwości, w tym anafilaksji, co wymaga szczególnej ostrożności u osób z historią alergii na składniki preparatu.
APAP migrena, duszność, dysfagia, dysfunkcja nerek, enzym wątrobowy, hiperurykemia, krwawienie z górnego odcinka przewodu pokarmowego, krwawienie z przewodu pokarmowego, krwawienie z żołądka, krwotok śródmózgowy, kwas acetylosalicylowy, lek przeciwzakrzepowy, małopłytkowość, miażdżyca naczyń obwodowych, niedociśnienie, niewydolność wątroby, nieżyt żołądka, obrzęk naczynioruchowy, parestezja, perforacja wrzodu żołądka, profil bezpieczeństwa leku, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, wrzód dwunastnicy, wrzód żołądka, zaburzenie krzepnięcia, zatrzymanie sodu, zespół Reye’a - Leksykon leków
Działania niepożądane – Fampridine Sandoz 10 mg
Profil bezpieczeństwa famprydyny, stosowanej u pacjentów ze stwardnieniem rozsianym, został oceniony w badaniach klinicznych oraz w monitoringu po wprowadzeniu leku do obrotu. Najczęstszym działaniem niepożądanym jest zakażenie układu moczowego, występujące u około 12% pacjentów przyjmujących zalecaną dawkę. Inne często obserwowane objawy to zaburzenia neurologiczne, takie jak zawroty głowy, bóle głowy, zaburzenia równowagi, parestezje, drżenie oraz objawy psychiczne, w tym bezsenność i lęk. Szczególną uwagę należy zwrócić na napady drgawkowe, które choć występują niezbyt często, stanowią poważne powikłanie wymagające natychmiastowego przerwania leczenia, zwłaszcza u pacjentów z wywiadem padaczkowym lub czynnikami ryzyka. Ponadto, zgłaszano przypadki ciężkich reakcji nadwrażliwości, w tym anafilaksji, które wymagają pilnej interwencji medycznej.
astenia, bezsenność, ból głowy, duszność, dyskomfort w klatce piersiowej, dyspepsja, działanie niepożądane, famprydyna, hipotensja, kołatanie serca, napad drgawkowy, neuralgia nerwu trójdzielnego, niedociśnienie, obrzęk naczynioruchowy, odwodnienie, padaczka, parestezja, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, stwardnienie rozsiane, tachykardia, zaburzenie czuciowe, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie psychiczne, zaburzenie równowagi, zakażenie układu moczowego, zapalenie jamy nosowo-gardłowej, zawrót głowy - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Noclaud 100 mg
Cylostazol w dawce 100 mg (preparat Noclaud) jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki pomocnicze, ciężką niewydolnością nerek (klirens kreatyniny < 25 ml/min), umiarkowaną lub ciężką niewydolnością wątroby oraz zastoinową niewydolnością serca. Leku nie należy stosować u kobiet w ciąży ze względu na potencjalne ryzyko teratogenne. Ponadto, cylindazol jest przeciwwskazany u pacjentów ze skłonnością do krwawień, w tym przy aktywnych wrzodach trawiennych, niedawno przebytym udarze krwotocznym (w ciągu ostatnich 6 miesięcy), proliferacyjnej retinopatii cukrzycowej oraz niekontrolowanym nadciśnieniu tętniczym. Przeciwwskazania obejmują także zaburzenia rytmu serca, takie jak częstoskurcz komorowy, migotanie komór, wieloogniskowa ekstrasystolia komorowa, wydłużenie odstępu QTc oraz ciężka tachyarytmia w wywiadzie.
acenokumarol, apiksaban, chromanie przestankowe, cylostazol, częstoskurcz komorowy, dabigatran, ekstrasystolia komorowa, heparyna, interwencja wieńcowa, klirens kreatyniny, klopidogrel, kwas acetylosalicylowy, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwzakrzepowy, migotanie komór, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na substancję czynną, niestabilna dusznica bolesna, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, odstęp QTc, reakcja anafilaktyczna, retinopatia cukrzycowa, rywaroksaban, tachyarytmia, terapia przeciwzakrzepowa, udar krwotoczny, warfaryna, właściwości przeciwpłytkowe, wrzód trawienny, zastoinowa niewydolność serca, zawał mięśnia sercowego - Leksykon leków
Przeciwwskazania – ASARIS pMDI (50 mcg + 25 mcg)/ dawkę inh.
Lek ASARIS pMDI, zawierający flutykazonu propionian (50 μg, 125 μg lub 250 μg) oraz salmeterol (25 μg), posiada istotne przeciwwskazania związane głównie z nadwrażliwością na substancje czynne lub składniki pomocnicze. Przed rozpoczęciem terapii konieczne jest szczegółowe zebranie wywiadu alergologicznego, gdyż reakcje nadwrażliwości mogą manifestować się jako wysypka, pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy, skurcz oskrzeli, niedociśnienie czy reakcje anafilaktyczne. W przypadku wystąpienia tych objawów terapia powinna zostać natychmiast przerwana, a pacjent poddany odpowiedniemu leczeniu objawowemu. Preparat dostępny jest w trzech dawkach flutykazonu propionianu (50 μg, 125 μg, 250 μg) z stałą dawką salmeterolu (25 μg), w formie mikronizowanej zawiesiny w nośniku HFA-134a.
aerozol inhalacyjny, antagonista receptora leukotrienowego, astma, długo działający β2-agonista, flutykazonu propionian, glikokortykosteroid, glikokortykosteroid wziewny, krótko działający β2-agonista, leczenie objawowe, lek przeciwastmatyczny, mikronizacja, nadwrażliwość, niedociśnienie, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, salmeterol, skurcz oskrzeli, teofilina, wysypka skórna - Leksykon substancji czynnych
Mietlica biaława – Przedawkowanie
Mietlica biaława (Agrostis alba) jest składnikiem mieszanki alergenowej pyłków traw stosowanej w immunoterapii swoistej, np. w preparacie Perosall T13, dostępnym w stężeniach od 1 JS/ml (stężenie „0”) do 5000 JS/ml (stężenie „4”). Przedawkowanie tego preparatu prowadzi do nadmiernej ekspozycji na alergeny, wywołując reakcje immunologiczne o różnym nasileniu: od miejscowego świądu, obrzęku i zapalenia błony śluzowej jamy ustnej, przez łagodne objawy ogólnoustrojowe (nieżyt nosa, pokrzywka, łagodne świsty oskrzelowe), po ciężkie reakcje, takie jak uogólniona pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy, skurcz oskrzeli, a nawet wstrząs anafilaktyczny z ryzykiem zatrzymania krążenia. Ryzyko poważnych działań niepożądanych wzrasta szczególnie przy stosowaniu wyższych stężeń 3 (1000 JS/ml) i 4 (5000 JS/ml) oraz przy nieprawidłowym zwiększaniu dawki preparatu.
adrenalina, beta-2-mimetyki, bradykardia, dolegliwości żołądkowo-jelitowe, duszność, EKG, glikokortykosteroidy, hipotensja, immunoterapia swoista, intubacja dotchawicza, kortykosteroidy, leki przeciwhistaminowe, mediatory zapalne, mietlica biaława, nieżyt nosa, obrzęk błony śluzowej, obrzęk krtani, obrzęk naczynioruchowy, Perosall T13, płynoterapia, pokrzywka, pyłki traw, reakcja anafilaktyczna, resuscytacja, skurcz oskrzeli, świsty oskrzelowe, tachykardia, tlenoterapia, wazopresory, wstrząs anafilaktyczny, zapalenie błony śluzowej, zawroty głowy, zestaw przeciwwstrząsowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Moxifloxacinum Stulln 5 mg/ml
Moxifloxacinum Stulln to preparat okulistyczny zawierający 5 mg/ml moksyfloksacyny (5,45 mg moksyfloksacyny chlorowodorku), z dawką 160 µg substancji czynnej na kroplę. Profil bezpieczeństwa oparty na badaniach klinicznych u 2252 pacjentów, w tym 1389 z USA i Kanady, 586 z Japonii oraz 277 z Indii, wykazał brak poważnych działań niepożądanych okulistycznych i ogólnoustrojowych. Najczęstsze działania niepożądane to ból i podrażnienie oka (1-2%), głównie łagodne (96%), z jednym przypadkiem przerwania terapii. Inne rzadziej występujące objawy obejmują zmniejszenie hemoglobiny, bóle głowy, parestezje, suchość i zapalenia rogówki, a także reakcje alergiczne, w tym potencjalnie zagrażające życiu reakcje anafilaktyczne, które mogą pojawić się nawet po pierwszej dawce. Klasyfikacja działań niepożądanych obejmuje częstości od bardzo często (≥1/10) do bardzo rzadko (<1/10 000).
alergia oka, aminotransferaza alaninowa, ból głowy, ból oka, choroba rogówki, ciśnienie wewnątrzgałkowe, duszność, fluorochinolon, gammaglutamylotransferaza, hemoglobina, kołatanie serca, kortykosteroid, krwawienie spojówkowe, łzawienie, moksyfloksacyny chlorowodorek, naciek rogówki, nadwrażliwość, nadżerka rogówki, niedrożność dróg oddechowych, nieprawidłowość nabłonka rogówki, niewyraźne widzenie, nudności, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk oka, obrzęk powiek, obrzęk rogówki, obrzęk spojówek, otarcie rogówki, parestezja, podrażnienie oka, pokrzywka, przekrwienie oka, punkcikowate zapalenie rogówki, reakcja anafilaktyczna, rumień, suchość oka, świąd, świąd oka, światłowstręt, układ immunologiczny, wewnętrzne zapalenie oka, wrzodziejące zapalenie rogówki, wymioty, wysypka, zaburzenie smaku, zapalenie powiek, zapalenie rogówki, zapalenie spojówek, zapaść sercowo-naczyniowa, zawrót głowy, zerwanie ścięgna, złóg rogówki, zmętnienie rogówki - Leksykon substancji czynnych
Bromek rokuroniowy – Przeciwwskazania stosowania
Bromek rokuroniowy (Rocuronium Kabi) to środek zwiotczający mięśnie szkieletowe dostępny w roztworze do wstrzykiwań o stężeniu 10 mg/ml, stosowany w anestezjologii. Bezwzględnym przeciwwskazaniem do jego podania jest nadwrażliwość na substancję czynną, jon bromkowy lub składniki pomocnicze preparatu. Każda fiolka zawiera jony sodu: 0,72 mmol (16,7 mg) w fiolce 5 ml oraz 1,44 mmol (33,4 mg) w fiolce 10 ml, co należy uwzględnić u pacjentów na diecie niskosodowej. Preparat ma pH 2,8-3,2 i osmolarność 270-330 mOsmol/kg; zmiana wyglądu roztworu powinna wzbudzić podejrzenia co do jego stabilności i bezpieczeństwa stosowania.
anestezjolog, blokada przewodnictwa nerwowo-mięśniowego, bromek rokuroniowy, dysfagia, intubacja dotchawicza, jon sodu, nadwrażliwość, osmolarność, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, Rocuronium Kabi, roztwór do wstrzykiwań, środek zwiotczający, wentylacja mechaniczna, zwiotczenie mięśni szkieletowych - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Panprazox 40 mg
Pantoprazol (Panprazox, 40 mg, tabletki dojelitowe) jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub inne składniki preparatu, w tym na benzoimidazole, do których należy pantoprazol. Szczególną uwagę należy zwrócić na zawartość sodu w każdej tabletce (5,40 mg), co może mieć znaczenie u pacjentów z ograniczeniami dietetycznymi. Reakcje nadwrażliwości mogą obejmować objawy skórne oraz ciężkie reakcje anafilaktyczne, dlatego przed rozpoczęciem terapii konieczne jest przeprowadzenie dokładnego wywiadu alergologicznego, zwłaszcza w kontekście wcześniejszych reakcji na inhibitory pompy protonowej lub pochodne benzoimidazolu.
choroba neurologiczna, dieta sodowa, ezomeprazol, inhibitor pompy protonowej, konsultacja alergologiczna, lanzoprazol, nadwrażliwość na benzoimidazole, nadwrażliwość na pantoprazol, omeprazol, Panprazox, pantoprazol, pochodna benzoimidazolu, postać farmaceutyczna, rabeprazol, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja krzyżowa, tabletka dojelitowa, wywiad alergologiczny, zaburzenie połykania, zawartość sodu - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Ceclor
Cefaklor, jako antybiotyk cefalosporynowy, wymaga szczegółowego wywiadu alergologicznego przed zastosowaniem, zwłaszcza u pacjentów z nadwrażliwością na penicyliny ze względu na ryzyko reakcji krzyżowej, włącznie z potencjalnym wstrząsem anafilaktycznym. W przypadku wystąpienia reakcji alergicznej należy natychmiast przerwać terapię i wdrożyć odpowiednie leczenie. Cefaklor może indukować rzekomobłoniaste zapalenie jelit, które wymaga różnicowania i odpowiedniego postępowania – od przerwania antybiotyku w łagodnych przypadkach po intensywną terapię w ciężkich. Należy unikać stosowania leków hamujących perystaltykę jelit w przebiegu tego powikłania. U pacjentów z niewydolnością nerek obserwuje się wydłużenie okresu półtrwania cefakloru (do 2,3-2,8 godz. przy bezmoczu vs. 0,6-0,9 godz. u osób z prawidłową funkcją nerek), co wymaga monitorowania klinicznego i laboratoryjnego, choć zwykle nie wymaga modyfikacji dawki.
antybiotyk cefalosporynowy, antybiotyk o szerokim spektrum, antybiotyk β-laktamowy, bezmocz, cefaklor, cefalosporyna, cukrzyca, doustny lek przeciwcukrzycowy, drobnoustrój oporny, krzyżowa reakcja alergiczna, lek hamujący perystaltykę jelit, lek przeciwcukrzycowy, makrolid, mikrobiom jelitowy, nadkażenie, nadwrażliwość na penicyliny, niedobór sacharazy-izomaltazy, nietolerancja fruktozy, niewydolność nerek, okres półtrwania leku, półsyntetyczna penicylina, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, rzekomobłoniaste zapalenie jelit, sacharoza, wstrząs anafilaktyczny, wywiad alergologiczny, zapalenie okrężnicy, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Finpros 5 mg 5 mg
Finasteryd w dawce 5 mg (Finpros 5 mg) jest przeciwwskazany u kobiet w każdym wieku, dzieci i młodzieży poniżej 18 lat oraz u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub laktozę jednowodną (90,95 mg/tabletkę). Szczególnie istotne jest unikanie kontaktu kobiet w ciąży lub w wieku rozrodczym z lekiem ze względu na ryzyko teratogennego wpływu na płody męskie, prowadzącego do zaburzeń rozwoju zewnętrznych narządów płciowych. U pacjentów z niewydolnością wątroby metabolizm finasterydu może być upośledzony, co wymaga rozważenia modyfikacji dawkowania lub alternatywnej terapii. Ponadto, finasteryd może obniżać poziom PSA, co może maskować wczesne objawy raka prostaty, dlatego konieczne jest monitorowanie stanu pacjenta podczas terapii.
dihydrotestosteron, finasteryd 5 mg, inhibitor 5-alfa-reduktazy, laktoza jednowodna, nadwrażliwość na substancję czynną, narządy płciowe, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, niewydolność wątroby, PSA, rak prostaty, reakcja anafilaktyczna, zaburzenia rozwojowe, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Copaxone 40 mg/ml
Copaxone 40 mg/ml, zawierający octan glatirameru jako substancję czynną, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na ten polipeptyd lub na substancje pomocnicze preparatu. Octan glatirameru to syntetyczny polipeptyd złożony z czterech naturalnych aminokwasów (kwas L-glutaminowy, L-alanina, L-tyrozyna, L-lizyna) w określonych stosunkach molowych, o średniej masie cząsteczkowej 5000-9000 daltonów. Przed rozpoczęciem terapii konieczne jest przeprowadzenie szczegółowego wywiadu alergologicznego, gdyż reakcje nadwrażliwości mogą obejmować zarówno łagodne objawy skórne, jak i ciężkie reakcje anafilaktyczne. Preparat ma postać roztworu do wstrzykiwań o pH 5,5-7,0 i osmolarności około 300 mOsmol/L, co również należy uwzględnić przy ocenie bezpieczeństwa stosowania u pacjentów z predyspozycjami do nadwrażliwości.
- Leksykon substancji czynnych
Daptomycyna – Przedawkowanie
Daptomycyna, antybiotyk peptydowy o działaniu na bakterie Gram-dodatnie, dostępna w dawkach 350 mg i 500 mg, charakteryzuje się powolną eliminacją z organizmu, co komplikuje leczenie przedawkowania. W przypadku toksycznej ekspozycji brak jest specyficznego antidotum, dlatego podstawą terapii jest leczenie podtrzymujące oraz ścisłe monitorowanie parametrów życiowych i laboratoryjnych, w tym poziomu fosfokinazy kreatynowej (CPK), funkcji nerek (mocznik, kreatynina, GFR), elektrolitów, morfologii krwi, enzymów wątrobowych (ALT, AST, bilirubina) oraz EKG. Objawy przedawkowania obejmują nasilone zaburzenia mięśniowe (miopatia, wzrost CPK), neuropatie obwodowe, nefrotoksyczność, reakcje alergiczne, zaburzenia hematologiczne, hepatotoksyczność oraz kardiotoksyczność (zaburzenia rytmu, hipotensja, bradykardia).
antidotum, antybiotyk peptydowy, bakterie Gram-dodatnie, bradykardia, dializa otrzewnowa, działanie niepożądane leku, enzymy wątrobowe, eozynofilia, filtracja kłębuszkowa, fosfokinaza kreatynowa, funkcja nerek, hemodializa, hepatotoksyczność, hipotensja, leczenie podtrzymujące, miopatia, nefrotoksyczność, neuropatia obwodowa, neutropenia, parametry życiowe, parestezje, pozaustrojowe oczyszczanie krwi, przedawkowanie daptomycyny, przewodnictwo nerwowo-mięśniowe, rabdomioliza, reakcja anafilaktyczna, roztwór do wstrzykiwań, szpik kostny, trombocytopenia, zaburzenia rytmu serca - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ramipril Krka 5 mg
Ramipril Krka w dawkach 5 mg i 10 mg charakteryzuje się profilem działań niepożądanych obejmującym przede wszystkim uporczywy, nieproduktywny kaszel oraz objawy niedociśnienia tętniczego, w tym niedociśnienie ortostatyczne i omdlenia. Do poważnych działań niepożądanych należą obrzęk naczynioruchowy, hiperkaliemia, zaburzenia czynności nerek (w tym ostra niewydolność nerek) i wątroby (podwyższenie enzymów wątrobowych, żółtaczka cholestatyczna, ciężka niewydolność wątroby), zapalenie trzustki oraz ciężkie reakcje skórne, takie jak zespół Stevensa-Johnsona i toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka. Częstość występowania działań niepożądanych klasyfikowana jest od bardzo często (≥1/10) do bardzo rzadko (<1/10 000), a wśród najczęstszych obserwuje się eozynofilię, hiperkaliemię, bóle i zawroty głowy oraz zaburzenia widzenia i słuchu. Zaburzenia hematologiczne, takie jak neutropenia i agranulocytoza, mogą być szczególnie niebezpieczne u pacjentów z niedoborami układu immunologicznego.
agranulocytoza, aplazja szpiku, azotemia, białkomocz, cholestatyczne zapalenie wątroby, cytolityczne zapalenie wątroby, dławica piersiowa, eozynofilia, ginekomastia, hiperkaliemia, hiponatremia, jadłowstręt, małopłytkowość, niedociśnienie ortostatyczne, niedociśnienie tętnicze, niedokrwienie mięśnia sercowego, niedokrwienie OUN, niedokrwistość hemolityczna, objaw Raynauda, obniżone stężenie hemoglobiny, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, pancytopenia, pęcherzyca, przemijający atak niedokrwienny, ramipryl, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, stan splątania, suchy kaszel, tachykardia, udar niedokrwienny, uszkodzenie hepatocytów, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie rytmu serca, zaostrzenie astmy, zapalenie trzustki, zawał mięśnia sercowego, zespół Lyella, zespół SIADH, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry, zmniejszenie liczby erytrocytów, żółtaczka cholestatyczna - Leksykon leków
Działania niepożądane – Dynexan 20 mg/g
Lek Dynexan w postaci żelu do stosowania w jamie ustnej zawiera lidokainę chlorowodorek w stężeniu 20 mg/g. Profil bezpieczeństwa leku wskazuje na możliwość wystąpienia działań niepożądanych, z których najpoważniejszą jest reakcja anafilaktyczna, mogąca przejść w wstrząs anafilaktyczny, stanowiący bezpośrednie zagrożenie życia i wymagający natychmiastowej interwencji medycznej. Reakcje alergiczne mogą mieć charakter miejscowy lub ogólnoustrojowy, a ich nasilenie zależy od stężenia lidokainy w surowicy, miejsca i dawki podania, a także od indywidualnych cech pacjenta, takich jak funkcja wątroby, wiek, masa ciała oraz choroby współistniejące, zwłaszcza kardiologiczne i endokrynologiczne (np. nadczynność tarczycy). Działania niepożądane występują bardzo rzadko (<1/10 000) i mają przeważnie łagodny, przejściowy charakter, co nie wymaga szczegółowego opisu poszczególnych objawów.
błona śluzowa jamy ustnej, choroba serca, kontaktowe zapalenie skóry, lidokainy chlorowodorek, nadczynność tarczycy, niedoczulica, obrzęk miejscowy, pieczenie błony śluzowej, pokrzywka, populacja szczególna, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja ogólnoustrojowa, rumień, świąd, terminologia MedDRA, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie skóry, zaburzenie smaku, zaburzenie układu immunologicznego, zaburzenie układu nerwowego - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Fluconazole Kabi
Fluconazole Kabi (2 mg/ml) nie jest zalecany do leczenia grzybicy skóry owłosionej głowy ze względu na niską skuteczność (<20% wyzdrowień) w porównaniu z gryzeofulwiną. Dane dotyczące dawkowania i skuteczności flukonazolu w kryptokokozie oraz głębokich grzybicach endemicznych (parakokcydioidomykoza, sporotrychoza limfatyczno-skórna, histoplazmoza) są ograniczone. U pacjentów z niewydolnością nerek konieczna jest modyfikacja dawkowania. Flukonazol może rzadko indukować niewydolność kory nadnerczy, zwłaszcza u osób jednocześnie leczonych prednizonem. W przypadku zaburzeń czynności wątroby istnieje ryzyko ciężkiego hepatotoksycznego uszkodzenia, które może prowadzić do zgonu, dlatego wymagana jest systematyczna kontrola parametrów wątrobowych i natychmiastowe przerwanie terapii przy objawach takich jak astenia, anoreksja, nudności, wymioty czy żółtaczka.
anoreksja, astenia, Candida albicans, Candida auris, Candida glabrata, Candida krusei, flukonazol, gryzeofulwina, grzybica endemiczna, grzybica skóry owłosionej głowy, halofantryna, hipokaliemia, histoplazmoza, inhibitor CYP2C19, inhibitor CYP2C9, inhibitor CYP3A4, kandydoza, ketokonazol, kryptokokoza, kryptokokoza skóry, niewydolność kory nadnerczy, niewydolność nerek, parakokcydioidomykoza, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, sporotrychoza limfatyczno-skórna, terfenadyna, toksyczne martwicze oddzielanie naskórka, toksyczne uszkodzenie wątroby, torsade de pointes, wydłużenie odstępu QT, wysypka, zaawansowana niewydolność serca, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Kostarox 120 mg
Etorykoksyb, substancja czynna leku Kostarox, był oceniany w szerokich badaniach klinicznych obejmujących 9295 pacjentów z chorobą zwyrodnieniową stawów, reumatoidalnym zapaleniem stawów, przewlekłym bólem lędźwiowo-krzyżowym oraz zesztywniającym zapaleniem stawów kręgosłupa. Profil bezpieczeństwa, w tym dane z programu MEDAL (średni czas leczenia około 18 miesięcy, dawki 60 mg lub 90 mg), wskazuje na zbieżność działań niepożądanych w różnych populacjach. Najczęściej obserwowane działania niepożądane dotyczą układu żołądkowo-jelitowego, w tym bardzo często występujący ból brzucha oraz często zaparcia, wzdęcia, zapalenie błony śluzowej żołądka, zgaga, biegunka, nudności i wymioty. Rzadziej obserwowano poważne powikłania, takie jak choroba wrzodowa, perforacja przewodu pokarmowego i krwawienie. Często występujące działania obejmują także zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych (AlAT, AspAT) oraz wybroczyny skórne, a rzadziej ciężkie reakcje skórne, takie jak zespół Stevensa-Johnsona.
białkomocz, choroba wrzodowa żołądka, choroba zwyrodnieniowa stawów, dławica piersiowa, etorykoksyb, hiperkaliemia, hiponatremia, incydent naczyniowo-mózgowy, infekcja górnych dróg oddechowych, leukopenia, małopłytkowość, migotanie przedsionków, nadciśnienie tętnicze, niedoczulica, niedokrwistość, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, ostre zapalenie stawów w dnie moczanowej, ostry ból pooperacyjny, owrzodzenie błony śluzowej jamy ustnej, parestezja, perforacja przewodu pokarmowego, przełom nadciśnieniowy, przemijający napad niedokrwienny, przewlekły ból okolicy lędźwiowo-krzyżowej, reakcja anafilaktyczna, reumatoidalne zapalenie stawów, skurcz oskrzeli, śródmiąższowe zapalenie nerek, suche zapalenie zębodołu, tachykardia, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, wrzód trawienny, wstrząs anafilaktyczny, wybroczyny, wykwit polekowy, zakażenie dolnych dróg oddechowych, zakażenie układu moczowego, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie naczyń, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zastoinowa niewydolność serca, zawał mięśnia sercowego, zespół jelita drażliwego, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona, zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa, żółtaczka - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Hiconcil 500 mg
Produkt leczniczy Hiconcil, zawierający amoksycylinę trójwodną w dawkach 250 mg lub 500 mg, może wpływać na zdolność pacjenta do prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn, choć brak jest specjalistycznych badań oceniających bezpośredni wpływ na funkcje psychomotoryczne. Kluczowe działania niepożądane, które mogą upośledzać zdolności psychofizyczne, to reakcje alergiczne (od łagodnych wysypek po ciężkie anafilaksje), zawroty głowy oraz drgawki. Wystąpienie tych objawów wymaga natychmiastowego zaprzestania prowadzenia pojazdów i konsultacji lekarskiej. Lekarz powinien szczegółowo poinformować pacjenta o potencjalnym ryzyku oraz konieczności obserwacji organizmu, zwłaszcza w pierwszych dniach terapii.
amoksycylina, amoksycylina trójwodna, anafilaksja, antybiotyk, antybiotyk beta-laktamowy, drgawka, działanie niepożądane, Hiconcil, obrzęk naczynioruchowy, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, schorzenie neurologiczne, senność, świąd, wysypka, zaburzenie widzenia, zawrót głowy, zdolność psychomotoryczna - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Aviorexan 50 mg + 50 mg
Lek Aviorexan, zawierający 50 mg dimenhydraminy i 50 mg kofeiny w tabletce powlekanej, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na składniki, ostrym atakiem astmy, ciężkimi zaburzeniami sercowo-naczyniowymi, niekontrolowanym nadciśnieniem tętniczym, bezsennością, stanami lękowymi, padaczką, wrzodami żołądka lub dwunastnicy, ciężkimi zaburzeniami wątroby, jaskrą z wąskim kątem przesączania, guzem chromochłonnym nadnerczy oraz porfirią. Dimenhydramina wykazuje działanie antycholinergiczne, co może prowadzić do rozszerzenia źrenicy i ryzyka ostrego napadu jaskry, natomiast kofeina może nasilać objawy chorób układu krążenia, podnosić ciśnienie tętnicze oraz wywoływać uwalnianie katecholamin, co jest niebezpieczne u pacjentów z pheochromocytomą. Obie substancje są metabolizowane w wątrobie, co wymaga ostrożności u osób z niewydolnością tego narządu ze względu na ryzyko kumulacji i nasilenia działań niepożądanych.
bezsenność, choroba wrzodowa, dimenhydramina, działanie antycholinergiczne, działanie niepożądane, działanie proarytmogenne, guz chromochłonny nadnerczy, jaskra z wąskim kątem, kofeina, lek przeciwzakrzepowy, nadwrażliwość, napad drgawkowy, niekontrolowane nadciśnienie tętnicze, ostry atak astmy, padaczka, pheochromocytoma, porfiria, próg drgawkowy, przełom nadciśnieniowy, przerost prostaty, reakcja anafilaktyczna, tachykardia, warfaryna, wrzód żołądka, zaburzenia sercowo-naczyniowe, zaburzenia wątroby - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – FLT(18F) Synektik
FLT (¹⁸F) Synektik, stosowany jako radiofarmaceutyk w diagnostyce PET, wymaga rygorystycznego przestrzegania zasad ochrony radiologicznej ze względu na obecność izotopu fluor-18 o aktywności 1000 MBq/ml (w dniu kalibracji) i okresie półtrwania 109,77 minut. Przed podaniem należy dokładnie ocenić stosunek korzyści diagnostycznych do ryzyka ekspozycji na promieniowanie jonizujące, szczególnie u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek i wątroby, u których eliminacja radiofarmaceutyku może być opóźniona. Maksymalna objętość dawki wynosi 10 ml, zawierająca do 33,5 mg sodu (1,7% dziennej dawki WHO) oraz 790 mg etanolu, co odpowiada odpowiednio 20 ml piwa lub 8 ml wina, jednak ilość alkoholu nie wywołuje istotnych efektów klinicznych. Produkt jest przeznaczony wyłącznie dla dorosłych, a podawanie dzieciom i młodzieży jest przeciwwskazane.
alkohol etylowy, badanie PET, dieta niskosodowa, ekspozycja na promieniowanie, fluor-18, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, ochrona radiologiczna, okres półtrwania, pęcherz moczowy, postępowanie medyczne, promieniowanie jonizujące, radiofarmaceutyk, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, rurka dotchawicza, środek ostrożności, sztuczna wentylacja, zaburzenie czynności nerek - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Airbufo Forspiro (320 mcg + 9 mcg)/dawkę inh.
Airbufo Forspiro to lek wziewny w postaci proszku do inhalacji, zawierający budezonid (320 µg dawka dostarczona, 346,3 µg dawka odmierzona) oraz formoterol fumaranu dwuwodnego (9 µg dawka dostarczona, 10,8 µg dawka odmierzona). Podstawowym przeciwwskazaniem do jego stosowania jest nadwrażliwość na substancje czynne (budezonid, formoterol) lub na substancje pomocnicze, w tym laktozę jednowodną (7,9 mg dawka dostarczona, 9,1 mg dawka odmierzona). Przed wdrożeniem terapii konieczne jest dokładne zbadanie historii alergii pacjenta, zwłaszcza w kontekście reakcji na glikokortykosteroidy wziewne i beta-2-agonistów długo działających.
- Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – FSME-IMMUN 0,5 ml
Szczepionka FSME-IMMUN 0,5 ml to inaktywowany preparat przeciw kleszczowemu zapaleniu mózgu, zawierający 2,4 µg wirusa szczepu Neudörfl adsorbowanego na uwodnionym wodorotlenku glinu. Podawanie szczepionki wymaga zapewnienia dostępu do środków ratunkowych na wypadek rzadkich reakcji anafilaktycznych. Preparat jest przeciwwskazany do podawania dożylnie ze względu na ryzyko ciężkich reakcji nadwrażliwości; zalecana droga podania to iniekcja domięśniowa, choć podskórne podanie dawki przypominającej u zdrowych dorosłych wykazuje porównywalną immunogenność, jednak z wyższym ryzykiem działań niepożądanych miejscowych. Szczepionka zawiera <1 mmol potasu i sodu na dawkę, co jest istotne dla pacjentów na diecie elektrolitowej. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z alergią na białko jaja (bez ciężkiej nadwrażliwości), chorobami autoimmunologicznymi, zaburzeniami neurologicznymi (np. aktywne demielinizacje, niekontrolowana padaczka) oraz u osób immunosupresyjnych, u których może nie zostać osiągnięty ochronny poziom przeciwciał.
choroba autoimmunologiczna, ciężka nadwrażliwość, diagnostyka różnicowa, flawiwirus, iniekcja domięśniowa, japońskie zapalenie mózgu, kleszczowe zapalenie mózgu, leczenie immunosupresyjne, lek przeciwzakrzepowy, padaczka, patogen, podanie podskórne, profilaktyka poekspozycyjna, reakcja anafilaktyczna, reakcja krzyżowa, reakcja nadwrażliwości, test serologiczny, uczulenie na białko jaja, uwodniony wodorotlenek glinu, wirus Dengue, wirus kleszczowego zapalenia mózgu, wynik fałszywie dodatni, zaburzenie demielinizacyjne, zaburzenie krzepnięcia, żółta gorączka - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Lorabex 0,5 mg
Lek Lorabex, zawierający lorazepam w dawkach 0,5 mg, 1 mg oraz 2,5 mg, jest benzodiazepiną o szerokim spektrum przeciwwskazań, które należy uwzględnić przed rozpoczęciem terapii. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na lorazepam, inne benzodiazepiny lub substancje pomocnicze, w tym laktozę (obecna w ilościach 34,4 mg, 68,8 mg oraz 172,0 mg w poszczególnych dawkach). Ponadto, lek jest przeciwwskazany u pacjentów z miastenią gravis ze względu na ryzyko nasilenia osłabienia mięśni i niewydolności oddechowej. Również u chorych z ciężką niewydolnością oddechową, w tym POChP, oraz zespołem bezdechu sennego lorazepam może pogłębiać zaburzenia oddychania poprzez hamowanie ośrodka oddechowego i zmniejszenie napięcia mięśni górnych dróg oddechowych, co zwiększa ryzyko hipoksemii i wydłużenia epizodów bezdechu.
benzodiazepina, ciężka niewydolność oddechowa, ciężka niewydolność wątroby, encefalopatia wątrobowa, hiperkapnia, hipoksemia, laktoza jednowodna, Lorabex, lorazepam, miastenia, myasthenia gravis, nadwrażliwość na składniki, nietolerancja laktozy, niewydolność oddechowa, ośrodek oddechowy, POChP, przekaźnictwo nerwowo-mięśniowe, przewlekła obturacyjna choroba płuc, reakcja anafilaktyczna, zespół bezdechu sennego - Leksykon leków
Działania niepożądane – Tantum Verde 1,5 mg/ml
Tantum Verde w postaci aerozolu do stosowania miejscowego w jamie ustnej i gardle (1,5 mg/ml chlorowodorku benzydaminy) wykazuje profil działań niepożądanych o bardzo rzadkiej częstości występowania (<1/10 000) lub o częstości nieznanej. Najczęściej obserwowane działania niepożądane dotyczą układu nerwowego (zaburzenia czucia, drętwienie, zawroty głowy, bóle głowy), układu immunologicznego (reakcje nadwrażliwości, w tym anafilaksja), skóry (wysypka) oraz miejscowe objawy takie jak uczucie pieczenia i suchość błony śluzowej jamy ustnej. Benzydamina wykazuje minimalne wchłanianie ogólnoustrojowe, co tłumaczy rzadkość występowania działań systemowych. Szczególną uwagę należy zwrócić na potencjalne reakcje anafilaktyczne, które wymagają natychmiastowej interwencji medycznej, oraz na obecność alergenów w składzie pomocniczym, takich jak metylu parahydroksybenzoesan (E 218) i alkohol benzylowy (E 1519), które mogą zwiększać ryzyko nadwrażliwości u predysponowanych pacjentów.
alergen kontaktowy, alkohol benzylowy, benzydamina, ból głowy, chlorowodorek benzydaminy, drętwienie, działanie farmakodynamiczne, działanie miejscowo znieczulające, klasyfikacja MedDRA, metylu parahydroksybenzoesan, nudności, pieczenie błony śluzowej, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, suchość jamy ustnej, Tantum Verde, wymioty, wysypka, zaburzenia czucia, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Arpixor 10 mg
Arypiprazol, substancja czynna leku Arpixor, wykazuje specyficzny profil działań niepożądanych, z akatyzją i nudnościami występującymi u ponad 3% pacjentów w badaniach klinicznych. Objawy pozapiramidowe (EPS) pojawiają się z częstością 19-25,8% w długoterminowym leczeniu schizofrenii, co jest istotnie niższe niż w przypadku haloperydolu (57,3%). W terapii epizodów maniakalnych u chorych na chorobę afektywną dwubiegunową EPS obserwowano u 23,5% pacjentów. Akatyzja dotyczyła 6,2% pacjentów ze schizofrenią i 12,1% z zaburzeniami afektywnymi dwubiegunowymi, przy czym dystonia może pojawić się już w pierwszych dniach leczenia, szczególnie u młodszych mężczyzn. Zgłaszano również poważne zaburzenia kontroli impulsów, takie jak patologiczny hazard czy hiperseksualność, które wymagają szczególnej uwagi klinicznej. W zakresie parametrów laboratoryjnych odnotowano przejściowe podwyższenie aktywności fosfokinazy kreatynowej u 3,5% pacjentów oraz dwukierunkowe zmiany stężenia prolaktyny, co odróżnia arypiprazol od innych neuroleptyków.
akatyzja, aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, arypiprazol, choroba afektywna dwubiegunowa, choroba zakrzepowo-zatorowa, dyskineza, dystonia, fosfataza alkaliczna, fosfokinaza kreatynowa, gammaglutamylotransferaza, hiperglikemia, hiperprolaktynemia, hiperseksualność, hiponatremia, hipotensja ortostatyczna, komorowe zaburzenia rytmu, kompulsywne zakupy, kwasica cukrzycowa, leukopenia, neutropenia, niewydolność wątroby, noworodkowy zespół odstawienny, objawy pozapiramidowe, obrzęk naczynioruchowy, parkinsonizm, patologiczny hazard, priapizm, prolaktyna, rabdomioliza, reakcja anafilaktyczna, skurcz krtani, śpiączka cukrzycowa, torsade de pointes, trombocytopenia, zachłystowe zapalenie płuc, zakrzepica żył głębokich, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zator tętnicy płucnej, zespół DRESS, zespół niespokojnych nóg, zespół serotoninowy, złośliwy zespół neuroleptyczny, żółtaczka - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Perindopril 4 mg
Perindopril, dostępny w dawkach 2 mg i 4 mg, jest inhibitorem ACE stosowanym w leczeniu nadciśnienia tętniczego oraz chorób układu sercowo-naczyniowego. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na perindopril z tert-butyloaminą oraz substancje pomocnicze, w tym laktozę (36,14 mg w tabletce 2 mg i 72,28 mg w tabletce 4 mg), co jest istotne u pacjentów z nietolerancją laktozy. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest obrzęk naczynioruchowy w wywiadzie po inhibitorach ACE oraz wrodzony lub idiopatyczny obrzęk naczynioruchowy. Lek jest przeciwwskazany w II i III trymestrze ciąży ze względu na ryzyko poważnych wad rozwojowych płodu, a także u pacjentów z obustronnym zwężeniem tętnic nerkowych lub zwężeniem tętnicy zaopatrującej jedyną nerkę, ze względu na ryzyko ostrej niewydolności nerek. Konieczne jest przeprowadzenie diagnostyki układu moczowego przed rozpoczęciem terapii u pacjentów z czynnikami ryzyka miażdżycy tętnic nerkowych.
afereza lipoprotein, aliskiren, antagonista receptora angiotensyny, beta-adrenolityk, bloker kanału wapniowego, cukrzyca, diuretyk, hemodializa, hemofiltracja, hiperkaliemia, hipoplazja kości czaszki, hipotensja, inhibitor konwertazy angiotensyny, laktoza jednowodna, małowodzie, metody pozaustrojowe, miażdżyca tętnic, nadciśnienie tętnicze, nietolerancja laktozy, niewydolność nerek, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, peryndopryl, reakcja anafilaktyczna, sakubitryl, sartan, układ moczowy, układ sercowo-naczyniowy, wrodzony obrzęk naczynioruchowy, zaburzenie czynności nerek, zwężenie tętnicy nerkowej - Leksykon substancji czynnych
Peryndopryl – Przeciwwskazania stosowania
Peryndopryl, inhibitor ACE, jest wskazany w leczeniu nadciśnienia tętniczego, niewydolności serca oraz po zawale mięśnia sercowego, stosowany zarówno w monoterapii, jak i w preparatach złożonych (np. z amlodypiną lub indapamidem). Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na peryndopryl lub inne inhibitory ACE, historię obrzęku naczynioruchowego (w tym wrodzony lub idiopatyczny), a także stosowanie w drugim i trzecim trymestrze ciąży ze względu na ryzyko wad rozwojowych płodu (np. niedorozwój kości czaszki, niewydolność nerek, małowodzie). Ponadto, peryndopryl jest przeciwwskazany u pacjentów z obustronnym zwężeniem tętnic nerkowych lub zwężeniem tętnicy zaopatrującej jedyną czynną nerkę, gdyż może to prowadzić do ostrej niewydolności nerek. Preparaty złożone wymagają uwzględnienia przeciwwskazań dotyczących pozostałych składników, takich jak ciężkie niedociśnienie, wstrząs czy encefalopatia wątrobowa.
afereza lipoprotein, aliskiren, amlodypina, antagonista kanału wapniowego, cukrzyca, dializa, dializoterapia, diuretyk tiazydopodobny, encefalopatia wątrobowa, hemofiltracja, hiperkaliemia, hipokaliemia, indapamid, inhibitor konwertazy angiotensyny, klirens kreatyniny, małowodzie, metoda pozaustrojowa, monoterapia, nadciśnienie tętnicze, niedobór laktazy, niedociśnienie, niedociśnienie tętnicze, nietolerancja galaktozy, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewyrównana niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk Quinckego, ostra niewydolność nerek, perfuzja narządowa, peryndopryl, preparat złożony, reakcja anafilaktoidalna, reakcja anafilaktyczna, sakubitryl, trymestr ciąży, wrodzony obrzęk naczynioruchowy, wstrząs kardiogenny, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zawał mięśnia sercowego, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, zwężenie tętnicy nerkowej, zwężenie zastawki aortalnej - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Memotropil
Memotropil 800 mg, zawierający piracetam, wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, gdyż lek jest wydalany głównie przez nerki w postaci niezmienionej, co może wymagać dostosowania dawkowania. Ze względu na wpływ piracetamu na agregację płytek krwi, konieczna jest uważna obserwacja u pacjentów z ciężkim krwotokiem, ryzykiem krwawienia (w tym owrzodzeniem przewodu pokarmowego), zaburzeniami hemostazy, po krwotoku mózgowo-naczyniowym oraz u osób poddawanych ciężkim zabiegom chirurgicznym. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów przyjmujących antykoagulanty lub leki antyagregacyjne, w tym kwas acetylosalicylowy w małych dawkach, z koniecznością regularnej kontroli parametrów krzepnięcia. U osób starszych zaleca się monitorowanie klirensu kreatyniny co 3-6 miesięcy w celu odpowiedniego dostosowania dawki.
agregacja płytek krwi, antykoagulant, badanie endoskopowe, ciężki krwotok, klirens kreatyniny, krwotok mózgowo-naczyniowy, kwas acetylosalicylowy, lecytyna sojowa, lek antyagregacyjny, mioklonia, nagłe przerwanie leczenia, napad drgawkowy, owrzodzenie przewodu pokarmowego, parametry krzepnięcia, piracetam, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, zaburzenia hemostazy, żółcień chinolinowa, żółcień pomarańczowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Albunorm 5% 50 g/l
Albunorm 5% to roztwór do infuzji zawierający 50 g/l białka całkowitego, w tym minimum 96% albuminy ludzkiej. Preparat, jako produkt krwiopochodny, może wywoływać reakcje niepożądane o różnym nasileniu, od łagodnych (np. zaczerwienienie twarzy, pokrzywka, gorączka, nudności) po ciężkie, takie jak wstrząs anafilaktyczny. Objawy łagodne zwykle ustępują po zmniejszeniu szybkości infuzji lub jej czasowym wstrzymaniu, co pozwala na kontynuację terapii. W przypadku ciężkich reakcji konieczne jest natychmiastowe przerwanie infuzji i wdrożenie leczenia ratunkowego. Dodatkowo, preparat zawiera sód w stężeniu 144-160 mmol/l, co wymaga ostrożności u pacjentów z chorobami sercowo-naczyniowymi i nadciśnieniem tętniczym.
albumina ludzka, ból głowy, bradykardia, choroba sercowo-naczyniowa, ciśnienie onkotyczne, czynnik zakaźny, dreszcze, duszność, gorączka, hiperhidroza, hipotensja, inaktywacja wirusa, infuzja, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość, nudność, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, preparat krwiopochodny, reakcja anafilaktyczna, rumień, rumień twarzy, tachykardia, transmisja patogenów, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie świadomości - Leksykon substancji czynnych
Dekstrometorfan – Działania niepożądane
Dekstrometorfan, stosowany jako lek przeciwkaszlowy, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, z dominującymi zaburzeniami układu nerwowego, takimi jak senność i zawroty głowy występujące bardzo często (>1/10), a także zmęczenie (często, >1/100 do <1/10). Inne objawy neurologiczne to niewyraźna mowa, oczopląs, ruchy mimowolne (dystonia, szczególnie u dzieci) oraz drgawki. Zaburzenia psychiczne, w tym dezorientacja (>1/100 do <1/10), zaburzenia psychotyczne i omamy, mogą nasilać się wraz z dawką. Rzadko obserwuje się uzależnienie (<1/10 000), zwłaszcza u osób nadużywających lek. Reakcje nadwrażliwości, takie jak pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy, reakcje anafilaktyczne i skurcz oskrzeli, choć o nieznanej częstości, stanowią poważne zagrożenie. Dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego, w tym nudności, wymioty i zaparcia, występują często (>1/100 do <1/10), a depresja oddechowa i tachykardia (w preparatach z pseudoefedryną) są rzadkimi, ale istotnymi powikłaniami.
biegunka, ból żołądka, dekstrometorfan, depresja oddechowa, dezorientacja, drgawki, dystonia, działanie niepożądane, działanie przeciwkaszlowe, IMAO, inhibitory monoaminooksydazy, nadwrażliwość, niewydolność krążeniowa, niewydolność oddechowa, nudności, obrzęk naczynioruchowy, oczopląs, omamy, pokrzywka, przedawkowanie, przyspieszenie akcji serca, reakcja anafilaktyczna, reakcja skórna, ruchy mimowolne, selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny, senność, skurcz oskrzeli, splątanie, SSRI, substancje psychotropowe, tachykardia, uzależnienie od leku, wstrząs anafilaktyczny, wykwity polekowe, wymioty, wysypka ze świądem, zaburzenia psychiczne, zaburzenia psychotyczne, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia świadomości, zaburzenia układu immunologicznego, zaburzenia układu nerwowego, zaburzenia żołądka i jelit, zaparcie, zawroty głowy, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Azimycin 250 mg
Azytromycyna, substancja czynna leku Azimycin, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które zostały sklasyfikowane według częstości występowania. Najczęstsze objawy dotyczą układu pokarmowego, z biegunką występującą bardzo często (≥1/10 pacjentów) oraz wymiotami, bólem brzucha i nudnościami często (≥1/100 do <1/10 pacjentów). Rzadziej obserwuje się zaburzenia czynności wątroby (≥1/10 000 do <1/1000 pacjentów) oraz poważne powikłania, takie jak niewydolność wątroby, piorunujące zapalenie wątroby i martwica wątroby o częstości nieznanej. Wśród działań niepożądanych układu nerwowego najczęściej występuje ból głowy (często), a poważne zaburzenia rytmu serca, takie jak torsade de pointes i wydłużenie odstępu QT, mają częstość nieznaną. Dodatkowo, zgłaszane są reakcje skórne od wysypki i świądu (niezbyt często) po ciężkie reakcje, takie jak zespół Stevensa-Johnsona i toksyczna nekroliza naskórka (częstość nieznana).
aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, antybiotyk makrolidowy, azytromycyna dwuwodna, częstoskurcz komorowy, dysfagia, dyzuria, eozynofilia, fosfataza zasadowa, leukopenia, małopłytkowość, martwica wątroby, Mycobacterium avium, nadwrażliwość na światło, neutropenia, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość hemolityczna, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, ostra uogólniona osutka krostkowa, pęcherzowy rumień wielopostaciowy, piorunujące zapalenie wątroby, polekowa wysypka z eozynofilią, reakcja anafilaktyczna, rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego, śródmiąższowe zapalenie nerek, toksyczna nekroliza naskórka, torsade de pointes, wydłużenie odstępu QT, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, zespół Lyella, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka cholestatyczna