nudności
Nudności to subiektywne, nieprzyjemne uczucie dyskomfortu w jamie brzusznej, często poprzedzające wymioty. Jest to jeden z najczęstszych objawów zgłaszanych przez pacjentów, który może towarzyszyć wielu schorzeniom, zarówno z zakresu gastroenterologii, jak i innych specjalności medycznych.
Etiologia nudności jest bardzo zróżnicowana i obejmuje choroby przewodu pokarmowego (zapalenie żołądka, chorobę wrzodową, niedrożność jelit), zaburzenia metaboliczne (cukrzycowa kwasica ketonowa, mocznica), choroby neurologiczne (migrena, wzrost ciśnienia śródczaszkowego), a także stany fizjologiczne (ciąża, choroba lokomocyjna). Nudności mogą być również działaniem niepożądanym wielu leków, w tym chemioterapeutyków, opioidów czy antybiotyków.
Diagnostyka nudności powinna uwzględniać dokładny wywiad, badanie fizykalne oraz, w zależności od podejrzenia klinicznego, badania laboratoryjne i obrazowe. Leczenie jest ukierunkowane na przyczynę podstawową, ale często wymaga również podawania leków przeciwwymiotnych (antagonistów receptora 5-HT3, antagonistów receptora NK1, leków przeciwhistaminowych, fenotiazyn czy metoklopramidu).
U pacjentów z przewlekłymi nudnościami istotna jest ocena stanu odżywienia i nawodnienia, gdyż długotrwałe występowanie tego objawu może prowadzić do poważnych zaburzeń elektrolitowych i wyniszczenia organizmu. W przypadku nudności opornych na standardowe leczenie należy rozważyć konsultację wielospecjalistyczną.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Valdix Noc 400 mg
Produkt leczniczy Valdix Noc zawiera 400 mg korzenia kozłka lekarskiego (Valeriana officinalis L., radix) standaryzowanego na zawartość minimum 0,32 mg kwasów walerenowych w jednej tabletce. W trakcie stosowania preparatu mogą wystąpić działania niepożądane ze strony układu żołądkowo-jelitowego, takie jak nudności oraz skurcze brzucha, jednak ich częstość występowania jest nieznana. Objawy te mają zwykle łagodny charakter, niemniej zaleca się szczególną ostrożność i monitorowanie pacjentów z chorobami przewodu pokarmowego w wywiadzie. W przypadku nasilenia lub utrzymywania się dolegliwości należy rozważyć modyfikację terapii lub zastosowanie alternatywnych metod leczenia.
bezpieczeństwo farmakoterapii, charakterystyka produktu leczniczego, choroby układu pokarmowego, dyskomfort przewodu pokarmowego, działania niepożądane produktów leczniczych, ekstrakt z kozłka lekarskiego, korzeń kozłka, kwasy walerenowe, mięśnie gładkie przewodu pokarmowego, nadzór nad bezpieczeństwem farmakoterapii, nudności, odruch wymiotny, schemat terapeutyczny, skurcze brzucha, układ żołądkowo-jelitowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Flumazenil Pharmaselect 0,1 mg/ml 0,1 mg/ml
Flumazenil, antagonista receptorów benzodiazepinowych, stosowany do odwracania sedacji wywołanej benzodiazepinami, może wywoływać liczne działania niepożądane o zróżnicowanej częstości i nasileniu. Do najczęstszych należą nudności (≥1/10), ból głowy, zawroty głowy, suchość w jamie ustnej, kołatanie serca, zmęczenie oraz reakcje nadwrażliwości, w tym anafilaksja, które wymagają natychmiastowej interwencji. Wśród zaburzeń psychicznych często obserwuje się niepokój, bezsenność, nadmierną senność i chwiejność emocjonalną, a także objawy odstawienne takie jak pobudzenie, lęk, splątanie i zaburzenia czucia, szczególnie u pacjentów długotrwale leczonych benzodiazepinami. Drgawki i napady drgawkowe występują niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), zwłaszcza u osób z padaczką lub ciężkim uszkodzeniem wątroby. Szybkie wstrzyknięcie dawek >1 mg u takich pacjentów może nasilać ryzyko objawów odstawiennych.
anafilaksja, antagonista receptorów benzodiazepinowych, bezsenność, ból głowy, ból w klatce piersiowej, bradykardia, chwiejność emocjonalna, czkawka, drgawki, drżenie, drżenie kończyn, duszność, flumazenil, hiperwentylacja, hipotensja, hipotensja ortostatyczna, kaszel, kołatanie serca, lęk, nadciśnienie tętnicze, nadmierna potliwość, nadmierna senność, napad drgawkowy, napad płaczu, niepokój, nudności, objawy odstawienne, omamy, padaczka, parestezja, pobudzenie, podwójne widzenie, reakcja nadwrażliwości, sedacja benzodiazepinowa, skurcz dodatkowy, splątanie, suchość jamy ustnej, tachykardia, uszkodzenie wątroby, wymioty, zaburzenie czucia, zaburzenie mowy, zaburzenie słuchu, zawroty głowy, zez - Leksykon substancji czynnych
Kwas pantotenowy – Działania niepożądane
Kwas pantotenowy (witamina B5), stosowany głównie w preparatach wielowitaminowych podawanych dożylnie, może wywoływać działania niepożądane, z których najczęściej zgłaszane są reakcje alergiczne, w tym reakcje anafilaktyczne, szczególnie u pacjentów nadwrażliwych na składniki preparatu, takie jak Soluvit N czy Viantan. W preparacie Viantan odnotowano również zaburzenia żołądkowo-jelitowe (nudności, wymioty, biegunka) oraz reakcje w miejscu podania (uczucie pieczenia, wysypka), o nieznanej częstości występowania. Ponadto, podczas terapii obserwuje się zmiany w wynikach badań laboratoryjnych, takie jak wzrost aktywności transaminaz, aminotransferazy alaninowej, gamma-glutamylotransferazy, dehydrogenazy glutaminianowej, fosfatazy zasadowej oraz całkowitego stężenia kwasów żółciowych, co może wskazywać na wpływ na funkcję wątroby i wymaga monitorowania, zwłaszcza przy długotrwałym stosowaniu.
aminotransferaza alaninowa, biegunka, dehydrogenaza glutaminianowa, fosfataza zasadowa, gamma-glutamylotransferaza, hiperwitaminoza, infuzja, kwas foliowy, kwas pantotenowy, kwasy żółciowe, nadwrażliwość na witaminy, nudności, postępowanie przeciwwstrząsowe, przedawkowanie, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktoidalna, reakcja anafilaktyczna, tiamina, transaminazy, witamina B5, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, wysypka w miejscu wstrzyknięcia, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia żołądkowo-jelitowe - Leksykon leków
Działania niepożądane – Tadilecto 5 mg
Tadalafil, substancja czynna preparatu Tadilecto, wykazuje szeroki profil działań niepożądanych, które należy uwzględnić w praktyce klinicznej. Najczęściej obserwowane działania niepożądane to ból głowy, niestrawność, ból pleców oraz ból mięśni, z częstością występowania korelującą z dawką leku. Dane pochodzące z badań klinicznych obejmujących 8022 pacjentów stosujących tadalafil oraz 4422 pacjentów z grupy placebo wskazują, że większość działań niepożądanych ma charakter łagodny lub umiarkowany i jest przemijająca. Szczególną uwagę należy zwrócić na działania niepożądane układu sercowo-naczyniowego, takie jak tachykardia, kołatanie serca, zawał mięśnia sercowego, niestabilna dławica piersiowa oraz komorowe zaburzenia rytmu serca, które występowały głównie u pacjentów z istniejącymi czynnikami ryzyka. Ponadto, u pacjentów stosujących tadalafil raz na dobę zaobserwowano nieznacznie wyższą częstość bradykardii zatokowej w zapisie EKG, zwykle bez objawów klinicznych.
biegunka, ból głowy, ból kończyn, ból mięśni, ból pleców, ból w klatce piersiowej, bradykardia zatokowa, choroba refluksowa przełyku, duszność, hemospermia, incydent krwotoczny, kołatanie serca, komorowe zaburzenia rytmu, krwawienie z nosa, krwiomocz, krwotok z prącia, łagodny rozrost gruczołu krokowego, lek przeciwnadciśnieniowy, migrena, nadciśnienie tętnicze, nadmierna potliwość, nagła głuchota, nagła śmierć sercowa, nagłe zaczerwienienie twarzy, napad drgawkowy, niedociśnienie tętnicze, niedokrwienna neuropatia nerwu wzrokowego, niestabilna dławica piersiowa, niestrawność, niewyraźne widzenie, nudności, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, obrzęk powiek, obrzęk twarzy, okluzja naczyń siatkówki, omdlenie, pokrzywka, priapizm, przedłużony wzwód, przekrwienie spojówek, przemijająca amnezja, przemijający napad niedokrwienny, reakcja nadwrażliwości, substancja czynna, szum w uszach, tachykardia, tadalafil, ubytek pola widzenia, udar, wymioty, wysypka, zaburzenie erekcji, zapalenie błony śluzowej nosa, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Działania niepożądane – Valused 60 mg + 40 mg + 40 mg
Lek Valused, zawierający ekstrakty roślinne z korzenia kozłka (Valeriana officinalis), szyszki chmielu oraz ziela męczennicy (Passiflora incarnata), jest generalnie dobrze tolerowany przy stosowaniu zgodnym z zaleceniami. Niemniej jednak, u pacjentów z indywidualną nietolerancją korzenia waleriany mogą wystąpić zaburzenia żołądkowo-jelitowe, takie jak dyskomfort w jamie brzusznej i różnego stopnia zaburzenia trawienia. Bardzo rzadko obserwuje się nudności oraz tachykardię (przyspieszenie akcji serca) związane głównie z przyjmowaniem ziela męczennicy. Częstość występowania działań niepożądanych jest niska, jednak wymaga monitorowania, zwłaszcza u pacjentów predysponowanych do reakcji niepożądanych.
dolegliwość żołądkowo-jelitowa, dyskomfort jamy brzusznej, glukoza ciekła suszona rozpyłowo, kapsułka miękka, kołatanie serca, korzeń kozłka, korzeń waleriany, monitorowanie bezpieczeństwa leków, nietolerancja składników, nudności, objaw dyspeptyczny, olej sojowy oczyszczony, Passiflora incarnata, problem trawienny, przyspieszenie akcji serca, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, sorbitol, szyszka chmielu, tachykardia, układ pokarmowy, układ sercowo-naczyniowy, Valeriana officinalis, zaburzenie gospodarki węglowodanowej, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, ziele męczennicy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Alburex 5 50 g/l
Alburex 5 to roztwór do infuzji zawierający albuminę ludzką w stężeniu 50 g/l, z co najmniej 96% całkowitego białka stanowiącego albumina. Preparat cechuje się wysokim profilem bezpieczeństwa, jednak możliwe są działania niepożądane, które należy monitorować podczas terapii. Najczęściej obserwowane reakcje to łagodne objawy alergiczne, takie jak zaczerwienienie twarzy, pokrzywka, gorączka oraz nudności, które zwykle ustępują po zmniejszeniu szybkości infuzji lub jej przerwaniu. Szczególną uwagę należy zwrócić na rzadkie, ale potencjalnie zagrażające życiu reakcje anafilaktyczne, wymagające natychmiastowego przerwania infuzji i wdrożenia leczenia przeciwwstrząsowego, w tym podania adrenaliny, steroidów i płynów infuzyjnych. Częstość występowania działań niepożądanych jest określona jako „nieznana” ze względu na ograniczenia w raportowaniu i brak precyzyjnych danych epidemiologicznych.
albumina ludzka, Alburex 5, bąbel pokrzywkowy, charakterystyka produktu leczniczego, ciężka reakcja alergiczna, czynnik zakaźny, duszność, gorączka, hipotensja, lek przeciwgorączkowy, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwwymiotny, MedDRA, monitorowanie niepożądanych działań produktów leczniczych, nudności, obrzęk krtani, płyn infuzyjny, pokrzywka, postępowanie przeciwwstrząsowe, preparat biologiczny, przeniesienie czynnika zakaźnego, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, rumień, steroid, świąd, tachykardia, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie ogólne, zaburzenie skóry i tkanki podskórnej, zaburzenie układu immunologicznego, zaburzenie żołądka i jelit, zaczerwienienie skóry, zaczerwienienie twarzy - Leksykon substancji czynnych
L-tyrozyna – Działania niepożądane
L-tyrozyna, aminokwas obecny w preparatach takich jak Copaxone (0,086-0,100 molowego stosunku), Ketosteril (30 mg/tabletka), Vamin 18 Electrolyte-Free (230 mg/1000 ml) oraz Vaminolact (500 mg/1000 ml), wykazuje zróżnicowany profil działań niepożądanych zależny od formy i drogi podania. Copaxone charakteryzuje się wysoką częstością reakcji miejscowych (70% pacjentów) obejmujących rumień, ból, stwardnienie tkanek, świąd, obrzęk, zapalenie, nadwrażliwość, a także rzadkie przypadki lipoatrofii i martwicy skóry. Reakcje ogólnoustrojowe po wstrzyknięciu, takie jak uderzenia gorąca, ból w klatce piersiowej, duszność, kołatanie serca i częstoskurcz, występują u 31% pacjentów. Ketosteril może wywoływać bardzo rzadkie hiperkalcemie (<1/10 000), wymagające modyfikacji dawki witaminy D i preparatu. Produkty do żywienia pozajelitowego (Vamin 18 Electrolyte-Free, Vaminolact) rzadko powodują nudności oraz przejściowe zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, a także reakcje nadwrażliwości i ryzyko zakrzepowego zapalenia żył przy podawaniu do żył obwodowych.
ból w klatce piersiowej, Copaxone, częstoskurcz, duszność, enzymy wątrobowe, hiperkalcemia, Intralipid, Ketosteril, L-tyrozyna, lipoatrofia, martwica skóry, nudności, octan glatirameru, osłabienie mięśniowe, reakcja nadwrażliwości, reakcja ogólnoustrojowa, reakcja w miejscu wstrzyknięcia, rozszerzenie naczyń, rumień, świąd, uszkodzenie wątroby, Vamin 18 Electrolyte-Free, Vaminolact, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia świadomości, zakrzepowe zapalenie żył, żywienie pozajelitowe - Leksykon leków
Działania niepożądane – Hascovir 200 mg/5 ml
Hascovir (acyklowir w zawiesinie doustnej 200 mg/5 ml) może powodować działania niepożądane o różnym nasileniu, z częstością od bardzo rzadkich (<1/10 000) do częstych (≥1/100 do <1/10). Do poważnych, choć rzadkich, należą zaburzenia hematologiczne (niedokrwistość, leukopenia, małopłytkowość), reakcje anafilaktyczne, ostre powikłania neurologiczne (drgawki, śpiączka) oraz ostra niewydolność nerek, szczególnie u pacjentów z zaburzoną czynnością nerek lub niewystarczającym nawodnieniem. Często obserwuje się objawy ze strony układu nerwowego (bóle i zawroty głowy), przewodu pokarmowego (nudności, wymioty, biegunka, bóle brzucha) oraz skóry (wysypki, świąd). Zaburzenia funkcji wątroby, manifestujące się wzrostem bilirubiny i enzymów wątrobowych, występują rzadko, a ciężkie powikłania jak zapalenie wątroby i żółtaczka są bardzo rzadkie, ale wymagają natychmiastowej interwencji.
acyklowir, ataksja, azotemia, biegunka, ból brzucha, ból głowy, drgawki, duszność, encefalopatia, enzymy wątrobowe, fotowrażliwość, halucynacje, hiperbilirubinemia, hiperkreatynemia, leukopenia, łysienie, małopłytkowość, niedokrwistość, niewydolność nerek, nudności, objawy psychotyczne, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, senność, śpiączka, stan splątania, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, wysypka skórna, zaburzenia neuropsychiatryczne, zapalenie wątroby, zawroty głowy, żółtaczka - Leksykon leków
Przedawkowanie – Orofar Total Action (2 mg + 1,5 mg)/ml
Przedawkowanie aerozolu Orofar Total Action (2 mg + 1,5 mg/ml), zawierającego benzoksoniowy chlorek i lidokainy chlorowodorek, może prowadzić do poważnych objawów toksycznych. Benzoksoniowy chlorek, będący czwartorzędową solą amoniową, wywołuje głównie objawy ze strony przewodu pokarmowego, takie jak nudności, wymioty oraz podrażnienie błon śluzowych. W przypadku przedawkowania nie należy prowokować wymiotów ani wykonywać płukania żołądka, a natychmiast podać mleko lub białko jaj zmieszane z wodą, jednocześnie zakazując spożywania alkoholu, który zwiększa wchłanianie tej substancji. Lidokainy chlorowodorek, jako lek miejscowo znieczulający, stanowi większe zagrożenie toksyczne, szczególnie dla ośrodkowego układu nerwowego i układu sercowo-naczyniowego, manifestując się drgawkami, śpiączką, niedociśnieniem, asystolią, bradykardią oraz zatrzymaniem akcji serca i oddechu. Dawki toksyczne dla obu substancji nie zostały precyzyjnie określone, jednak opisano ciężkie zatrucia, w tym zgony, po doustnym spożyciu preparatów zawierających lidokainę.
asystolia, benzoksoniowy chlorek, bezdech, biodostępność lidokainy, bradykardia, czwartorzędowa sól amoniowa, drgawki, działanie niepożądane przewodu pokarmowego, lek miejscowo znieczulający, lidokainy chlorowodorek, niedociśnienie, nudności, oddział toksykologii, ośrodek leczenia zatruć, ośrodkowy układ nerwowy, płukanie żołądka, podrażnienie błony śluzowej, śpiączka, układ sercowo-naczyniowy, wymioty, zatrucie lidokainą, zatrzymanie akcji serca, zatrzymanie czynności oddechowej - Leksykon leków
Działania niepożądane – Palexia 4 mg/ml
Palexia (tapentadol) w postaci roztworu doustnego 4 mg/ml wykazuje profil bezpieczeństwa charakteryzujący się głównie działaniami niepożądanymi o nasileniu łagodnym do umiarkowanego, najczęściej dotyczącymi przewodu pokarmowego (nudności i wymioty – bardzo często, zaparcia, biegunka, dyspepsja, suchość w jamie ustnej – często) oraz ośrodkowego układu nerwowego (zawroty głowy, senność, bóle głowy – często). Rzadziej obserwuje się reakcje alergiczne, takie jak obrzęk naczynioruchowy, anafilaksja i wstrząs anafilaktyczny, a także depresję oddechową, które wymagają natychmiastowej interwencji. Działania niepożądane zostały sklasyfikowane według częstości występowania, co ułatwia ocenę ryzyka w praktyce klinicznej. W badaniach klinicznych i danych porejestracyjnych odnotowano również objawy psychiczne (lęk, splątanie, halucynacje, majaczenie) oraz neurologiczne (drżenie, ataksja, drgawki), które występują niezbyt często. U pacjentów z czynnikami ryzyka, takimi jak podeszły wiek czy nowotwory, należy zachować szczególną ostrożność ze względu na możliwość wystąpienia majaczenia.
anafilaksja, anoreksja, astenia, ataksja, biegunka, ból głowy, częstomocz, depresja oddechowa, dezorientacja, drgawki, duszność, dyspepsja, dyzartria, halucynacje, hiperhidroza, hipotensja, kurcze mięśni, majaczenie, mimowolne skurcze mięśni, myśli samobójcze, nastrój depresyjny, nastrój euforyczny, niedoczulica, niepokój ruchowy, nieprawidłowa koordynacja, nudności, objawy odstawienne, obniżona saturacja tlenu, obrzęk, obrzęk naczynioruchowy, ośrodkowy układ nerwowy, Palexia, palpitacje, parestezja, podmiot odpowiedzialny, pogorszenie pamięci, pokrzywka, profil bezpieczeństwa leku, reakcja alergiczna, roztwór doustny, senność, stan splątania, suchość w jamie ustnej, świąd, tapentadol, układ monoaminergiczny, uspokojenie polekowe, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, wysypka, zaburzenia mikcji, zaburzenia przytomności, zaburzenia snu, zaburzenia uwagi, zaburzenia widzenia, zaburzone opróżnianie żołądka, zaparcia, zawroty głowy, zespół odstawienny, zmęczenie - Leksykon leków
Działania niepożądane – DaFurag Max 100 mg
Furazydyna, substancja czynna preparatu Dafurag Max (100 mg), może wywoływać liczne działania niepożądane obejmujące różne układy i narządy. Najczęściej obserwuje się nudności (8%), bóle głowy (6%) oraz nadmierne oddawanie gazów (1,5%). Szczególną uwagę należy zwrócić na powikłania hematologiczne, takie jak methemoglobinemia i niedokrwistości megaloblastyczna lub hemolityczna, zwłaszcza u pacjentów z niedoborem dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej. Neuropatia obwodowa, mogąca mieć przebieg ostry lub prowadzić do nieodwracalnych zmian, występuje u mniej niż 1% pacjentów, a ryzyko jej rozwoju zwiększają niewydolność nerek, niedokrwistość, cukrzyca, zaburzenia elektrolitowe oraz niedobór witaminy B. Furazydyna może także indukować reakcje nadwrażliwości układu oddechowego, w tym ostre, podostre i przewlekłe, które mogą prowadzić do zwłóknienia płuc i rozsianego śródmiąższowego zapalenia płuc, szczególnie przy terapii trwającej ponad 6 miesięcy u osób starszych.
drobnoustrój oporny, dyspepsja, eozynofilia, furazydyna, martwica miąższu wątroby, methemoglobinemia, neuropatia obwodowa, niedobór dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej, niedokrwistość hemolityczna, niedokrwistość megaloblastyczna, nudności, obrzęk naczynioruchowy, pochodna nitrofuranu, polekowe zapalenie wątroby, reakcja anafilaktyczna, rozsiane śródmiąższowe zapalenie płuc, rumień wielopostaciowy, rzekomobłoniaste zapalenie jelit, wysięk do jamy opłucnowej, zaburzenie elektrolitowe, zakażenie wtórne, zapalenie ślinianek, zapalenie trzustki, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry, żółtaczka cholestatyczna, zwłóknienie płuc - Leksykon leków
Przedawkowanie – Lacosamide Intas 100 mg
Przedawkowanie lakozamidu, szczególnie powyżej dawki 800 mg/dobę, wiąże się z ryzykiem wystąpienia poważnych objawów ze strony ośrodkowego układu nerwowego i układu pokarmowego, takich jak zawroty głowy, nudności, wymioty, napady padaczkowe, stan padaczkowy, zaburzenia przewodzenia serca, wstrząs, śpiączka, a nawet zgon. Dawki terapeutyczne do 800 mg/dobę nie wykazują istotnych klinicznie różnic w zakresie działań niepożądanych, jednak dawki przekraczające tę wartość mogą prowadzić do ciężkich powikłań, w tym przypadków śmiertelnych po jednorazowym przyjęciu kilku gramów leku. Objawy te wymagają natychmiastowej interwencji medycznej i monitorowania w warunkach szpitalnych.
arytmia, dawka terapeutyczna, hemodializa, intensywna terapia, lakozamid, lek przeciwdrgawkowy, monitorowanie kardiologiczne, napad padaczkowy, napad toniczno-kloniczny uogólniony, neurologia, nudności, objaw niepożądany, ośrodkowy układ nerwowy, ostre przedawkowanie, śpiączka, stan padaczkowy, wstrząs, wymioty, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie przewodzenia serca, zaburzenie równowagi, zaburzenie rytmu serca - Leksykon substancji czynnych
Tetraksetan – Działania niepożądane
Tetraksetan (DOTA) jest składnikiem kwasu gadoterowego, stosowanego jako środek kontrastowy w MRI, dostępny m.in. w preparacie Clariscan w stężeniu 0,5 mmol/ml (202,46 mg/ml). Działania niepożądane mają zwykle łagodny lub umiarkowany przebieg i obejmują najczęściej nudności, ból głowy oraz reakcje w miejscu wstrzyknięcia. Rzadziej obserwuje się reakcje nadwrażliwości, w tym reakcje anafilaktyczne i rzekomoanafilaktyczne, które mogą prowadzić do wstrząsu anafilaktycznego i zgonu. Inne rzadkie działania to zaburzenia neurologiczne (np. drgawki, śpiączka), kardiologiczne (np. zatrzymanie akcji serca), oddechowe (np. skurcz krtani, obrzęk płuc) oraz skórne (np. rumień, wyprysk). Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko nerkopochodnego włóknienia układowego (NSF), zwłaszcza u pacjentów z niewydolnością nerek i przy jednoczesnym stosowaniu innych gadolinowych środków kontrastowych.
astma, biegunka, ból głowy, bradykardia, drgawki, hemoliza, hipotensja, kołatanie serca, kwas gadoterowy, martwica cewek nerkowych, nadciśnienie tętnicze, nerkopochodne włóknienie układowe, niewydolność nerek, nudności, obrzęk gardła, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk płuc, obrzęk powiek, ostra niewydolność nerek, parestezja, pęcherzowe zapalenie skóry, pobudzenie psychoruchowe, pokrzywka, przekrwienie oczu, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, reakcja rzekomoanafilaktyczna, rezonans magnetyczny, rumień, skurcz krtani, skurcz mięśni, skurcz oskrzeli, środek kontrastowy, tachykardia, tetraksetan, wstrząs anafilaktyczny, wysypka skórna, zaburzenie lękowe, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie węchu, zapalenie spojówek, zatrzymanie akcji serca, zatrzymanie oddechu, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Polcylin 250 mg/ml
Fenoksymetylopenicylina potasowa (Polcylin) wykazuje działania niepożądane u około 5% pacjentów, z dominującymi zaburzeniami żołądkowo-jelitowymi, takimi jak nudności i biegunka (częstość ≥1/100, <1/10). Inne objawy obejmują wymioty, zapalenie jamy ustnej i języka oraz rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego o nieznanej częstości, które wymaga natychmiastowego przerwania terapii. Zaburzenia hematologiczne, takie jak eozynofilia (niezbyt często, ≥1/1000, <1/100), oraz bardzo rzadkie powikłania, w tym niedokrwistość hemolityczna, leukopenia, małopłytkowość i agranulocytoza (<1/10 000), mogą wystąpić podczas leczenia. Reakcje anafilaktyczne, w tym wstrząs anafilaktyczny (rzadko, ≥1/10 000, <1/1000), stanowią poważne zagrożenie życia i wymagają natychmiastowej interwencji.
agranulocytoza, biegunka, ból stawów, ciężka biegunka, Clostridioides difficile, częste wypróżnienia, eozynofilia, fenoksymetylopenicylina potasowa, gorączka, leukopenia, małopłytkowość, niedokrwistość autoimmunohemolityczna, niedokrwistość hemolityczna, niestrawność, nudności, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, Polcylin, reakcja anafilaktyczna, reakcja skórna, rumień wielopostaciowy, rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego, świąd, test Coombsa, wstrząs anafilaktyczny, wykwit skórny, wymioty, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zapalenie błony śluzowej, zapalenie jamy ustnej, zapalenie języka, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon chorób i schorzeń
Alergia na skorupiaki – Objawy
Alergia na skorupiaki dotyczy około 2-3% dorosłych i ponad 1% dzieci, manifestując się reakcją immunologiczną na białka skorupiaków (kraby, homary, krewetki) oraz mięczaków (małże, ostrygi). Objawy pojawiają się zwykle w ciągu kilku minut do godziny po ekspozycji i obejmują pokrzywkę, obrzęk naczynioruchowy, świąd, dolegliwości żołądkowo-jelitowe, a w ciężkich przypadkach anafilaksję z zagrożeniem życia. Anafilaksja wymaga natychmiastowego podania epinefryny i hospitalizacji, a objawy mogą utrzymywać się od 30 minut do kilku godzin, z możliwością wystąpienia reakcji dwufazowej do 12 godzin po początkowej reakcji. Czas trwania łagodnych objawów, takich jak pokrzywka czy świąd, wynosi zwykle do 24-48 godzin, natomiast obrzęk i objawy oddechowe mogą utrzymywać się do 48 godzin. Czynniki wpływające na nasilenie i czas trwania reakcji to m.in. ilość spożytych skorupiaków, szybkość wdrożenia leczenia, współistniejąca astma oraz historia wcześniejszych reakcji anafilaktycznych.
alergia na skorupiaki, alergiczne kontaktowe zapalenie skóry, anafilaksja, anafilaksja dwufazowa, astma, astma zawodowa, autoiniektor epinefryny, biegunka, ciśnienie krwi, epinefryna, lek przeciwhistaminowy, niedrożność nosa, nudności, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk warg, pokrzywka, przekrwienie błony śluzowej, punktowy test skórny, reakcja dwufazowa, reakcja układu immunologicznego, reaktywność krzyżowa, świszczący oddech, wstrząs, wymioty, zatrucie pokarmowe, zespół alergii jamy ustnej, zwężenie dróg oddechowych - Leksykon leków
Przedawkowanie – Telmidon 80 mg + 25 mg
Przedawkowanie leku Telmidon, zawierającego telmisartan i hydrochlorotiazyd, stanowi poważne zagrożenie kliniczne, manifestujące się głównie zaburzeniami hemodynamicznymi i elektrolitowymi. Telmisartan, jako antagonista receptora angiotensyny II, powoduje niedociśnienie tętnicze, tachykardię, rzadziej bradykardię, zawroty głowy, wymioty oraz może prowadzić do ostrej niewydolności nerek i wzrostu stężenia kreatyniny w surowicy. Hydrochlorotiazyd natomiast wywołuje hipokaliemię, hipochloremię, hipowolemię, nudności, senność, kurcze mięśni oraz zaburzenia rytmu serca, szczególnie u pacjentów stosujących glikozydy naparstnicy lub leki przeciwarytmiczne. Wartości elektrolitów, zwłaszcza potasu, należy monitorować ze względu na ryzyko poważnych powikłań kardiologicznych.
antagonista receptora angiotensyny II, bradykardia, dekontaminacja przewodu pokarmowego, diuretyk tiazydowy, diureza, filtracja kłębuszkowa, glikozydy naparstnicy, hipochloremia, hipokaliemia, hipowolemia, hydrochlorotiazyd, kreatynina w surowicy, kurcze mięśni, leki przeciwarytmiczne, niedociśnienie tętnicze, nudności, ostra niewydolność nerek, płukanie żołądka, senność, tachykardia, Telmidon, telmisartan, utrata elektrolitów, węgiel aktywowany, wymioty, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia hemodynamiczne, zaburzenia rytmu serca, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Amoksiklav 500 mg + 100 mg
Amoksiklav, zawierający amoksycylinę (500 mg lub 1 g) oraz kwas klawulanowy (100 mg lub 200 mg) w stosunku 5:1, jest skutecznym antybiotykiem o szerokim spektrum działania, jednak jego stosowanie wiąże się z ryzykiem licznych działań niepożądanych. Najczęściej obserwowane są zaburzenia żołądkowo-jelitowe, takie jak biegunka (≥1/100 do <1/10), nudności i wymioty (≥1/1000 do <1/100), które mogą prowadzić do poważnych powikłań, np. zapalenia jelita grubego związanego ze stosowaniem antybiotyku. Ponadto, stosowanie Amoksiklavu może powodować kandydozę skóry i błon śluzowych (≥1/100 do <1/10) oraz nadmierny wzrost niewrażliwych bakterii (częstość nieznana), co sprzyja wtórnym zakażeniom oportunistycznym. W zakresie hematologicznym odnotowano rzadkie przypadki przemijającej leukopenii, a także nieznaną częstość małopłytkowości, agranulocytozy, niedokrwistości hemolitycznej oraz wydłużenia czasu krwawienia i protrombinowego, co może skutkować zwiększoną podatnością na infekcje i krwawienia.
agranulocytoza, AlAT, amoksycylina, anafilaksja, antybiotyk beta-laktamowy, AspAT, biegunka, ból głowy, choroba posurowicza, drgawki, eozynofilia, kandydoza, krystaluria, kwas klawulanowy, leukopenia, małopłytkowość, neutropenia, niedokrwistość hemolityczna, niestrawność, nudności, obrzęk naczynioruchowy, ostre uszkodzenie nerek, osutka krostkowa, proszek do sporządzania roztworu, rumień wielopostaciowy, rzekomobłoniaste zapalenie jelita, śródmiąższowe zapalenie nerek, toksyczna nekroliza naskórka, wymioty, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zapalenie jelita grubego, zapalenie naczyń, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawroty głowy, zespół Kounisa, zespół Lyella, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka cholestatyczna - Leksykon leków
Działania niepożądane – Calcium dobesilate Galena 250 mg
Podczas terapii wapniem dobezylanem najpoważniejszym, choć bardzo rzadkim działaniem niepożądanym jest zahamowanie czynności szpiku kostnego z agranulocytozą, występujące z częstością 0,32 przypadku na milion kuracji, co wymaga natychmiastowego przerwania leczenia i wdrożenia odpowiedniej terapii. Objawy ze strony przewodu pokarmowego, takie jak ból w nadbrzuszu, nudności, biegunki i wymioty, występują rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000), przy czym u 27% pacjentów z retinopatią cukrzycową leczonych dawką 1500 mg/dobę obserwowano bóle w nadbrzuszu o średnim nasileniu. Rzadko pojawiają się również reakcje skórne (wysypki, pokrzywka), bóle stawów, bóle i zawroty głowy oraz gorączka, które mogą wpływać na komfort pacjenta i wymagać monitorowania.
agranulocytoza, biegunka, ból głowy, ból nadbrzusza, ból stawów, gorączka, nudności, pokrzywka, przewód pokarmowy, reakcja nadwrażliwości, reakcja skórna, retinopatia cukrzycowa, wapń dobezylanu, wymioty, wysypka, zaburzenia krwi, zaburzenia mięśniowo-szkieletowe, zaburzenia naczyniowe, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zahamowanie czynności szpiku kostnego, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Sertranorm 100 mg
Sertralina (Sertranorm) wykazuje profil działań niepożądanych typowy dla SSRI, z najczęstszymi objawami ze strony przewodu pokarmowego (nudności, biegunka, suchość w ustach) oraz układu nerwowego (zawroty głowy, bóle głowy, senność, drżenie). U mężczyzn z zespołem lęku społecznego istotnym działaniem jest zaburzenie ejakulacji (14% vs 0% placebo). Objawy odstawienne, takie jak zawroty głowy, parestezje, bezsenność i nudności, pojawiają się przy nagłym przerwaniu terapii, dlatego zaleca się stopniowe zmniejszanie dawki. Rzadkie, ale poważne powikłania obejmują zespół serotoninowy i złośliwy zespół neuroleptyczny, manifestujące się pobudzeniem, splątaniem, gorączką, nadciśnieniem tętniczym, tachykardią i sztywnością mięśni. Profil działań niepożądanych jest podobny u pacjentów z różnymi zaburzeniami psychicznymi oraz u dzieci i młodzieży, gdzie najczęściej występują bóle głowy (22%), bezsenność (21%), biegunka (11%) i nudności (15%).
bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, częstoskurcz komorowy, depersonalizacja, depresja, drżenie, hipercholesterolemia, hiperprolaktynemia, hiponatremia, koszmar senny, krwotok poporodowy, leukopenia, małopłytkowość, martwica rozpływna naskórka, mikroskopowe zapalenie jelita grubego, myśli samobójcze, napad paniki, nerwowość, niepokój, niestrawność, niewydolność wątroby, niezdolność do ejakulacji, nudności, objaw odstawienny, obrzęk naczynioruchowy, parestezja, pobudzenie, rabdomioliza, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, senność, suchość w ustach, wydłużenie odcinka QT, wydłużenie odstępu QTc, wymioty, zaburzenie czucia, zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne, zaburzenie pozapiramidowe, zaburzenie seksualne, zaburzenie snu, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zaparcie, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy, zespół lęku społecznego, zespół serotoninowy, zespół Stevensa-Johnsona, zespół stresu pourazowego, złośliwy zespół neuroleptyczny, zmniejszenie libido, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Amoxicillin + Clavulanic Acid Aurovitas 875 mg + 125 mg
Produkt leczniczy Amoxicillin + Clavulanic Acid Aurovitas w dawce 875 mg amoksycyliny i 125 mg kwasu klawulanowego w postaci tabletek powlekanych wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, z których najczęstsze dotyczą układu żołądkowo-jelitowego. Biegunka występuje bardzo często (≥1/10), natomiast nudności i wymioty są często obserwowane (≥1/100 do <1/10), szczególnie przy wyższych dawkach, co można złagodzić podając lek podczas posiłku. Niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100) pojawia się niestrawność, a poważniejsze powikłania, takie jak rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego, ostre zapalenie trzustki czy czarny język włochaty, mają częstość nieznaną. Często zgłaszana jest kandydoza skóry i błon śluzowych, a także ryzyko nadmiernego wzrostu niewrażliwych bakterii. Rzadko obserwuje się przemijającą leukopenię, neutropenię i małopłytkowość, a cięższe zaburzenia hematologiczne, w tym agranulocytozę i niedokrwistość hemolityczną, mają częstość nieznaną. Reakcje alergiczne, takie jak obrzęk naczynioruchowy, anafilaksja czy alergiczne zapalenie naczyń, również występują z częstością nieznaną i mogą stanowić zagrożenie życia.
agranulocytoza, aktywność AlAT, aktywność AspAT, alergiczne zapalenie naczyń, amoksycylina trójwodna, antybiotyk beta-laktamowy, aseptyczne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, biegunka, ból głowy, choroba posurowicza, czarny język włochaty, czas protrombinowy, drgawki, kandydoza błon śluzowych, krwotoczne zapalenie jelita grubego, krystaluria, kwas klawulanowy, leukopenia, liniowa IgA dermatoza, małopłytkowość, nadmierna ruchliwość, nadmierny wzrost bakterii, neutropenia, niedokrwistość hemolityczna, niestrawność, nudności, obrzęk naczynioruchowy, ostra uogólniona osutka krostkowa, ostre uszkodzenie nerek, ostre zapalenie trzustki, ostry zespół wieńcowy, pęcherzowy rumień wielopostaciowy, pokrzywka, polekowa reakcja z eozynofilią, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego, śródmiąższowe zapalenie nerek, świąd, toksyczna nekroliza naskórka, wydłużony czas krwawienia, wymioty, wysypka skórna, zapalenie jelit polekowe, zapalenie jelita grubego, zapalenie wątroby, zawroty głowy, zespół DRESS, zespół Kounisa, zespół Lyella, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry, żółtaczka zastoinowa - Leksykon leków
Przedawkowanie – AuroBetina 8 mg
Przedawkowanie betahistyny dichlorowodorku może wywołać szeroki zakres objawów klinicznych, od łagodnych do ciężkich. Dawki do 640 mg wiążą się z objawami takimi jak nudności, senność oraz ból brzucha o nasileniu łagodnym do umiarkowanego. Dodatkowo mogą wystąpić wymioty, niestrawność, ataksja oraz napady drgawkowe, przy czym te ostatnie stanowią poważne zagrożenie neurologiczne. W przypadkach umyślnego przedawkowania, zwłaszcza przy jednoczesnym przyjmowaniu innych leków, obserwuje się poważne powikłania, w tym drgawki, zaburzenia oddychania prowadzące do niewydolności oddechowej oraz zaburzenia rytmu serca i funkcji układu krążenia.
ataksja, betahistyny dichlorowodorek, ból brzucha, drgawki, dyskomfort w nadbrzuszu, leczenie objawowe, napad drgawkowy, niestrawność, niewydolność oddechowa, niezborność ruchów, nudności, płukanie żołądka, powikłanie płucne, powikłanie sercowe, senność, wyładowanie bioelektryczne, wymioty, zaburzenie czynności układu oddechowego, zaburzenie funkcji układu krążenia, zaburzenie oddychania, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie świadomości - Leksykon leków
Działania niepożądane – Diaril 1 mg
Glimepiryd (Diaril) wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które zostały sklasyfikowane według częstości występowania zgodnie z terminologią MedDRA. Najważniejszym działaniem niepożądanym jest hipoglikemia, występująca rzadko (≥1/10 000 do <1/1000), charakteryzująca się nagłym początkiem i potencjalnie ciężkim przebiegiem, zależnym od indywidualnych czynników pacjenta. Rzadko obserwuje się zaburzenia hematologiczne, takie jak trombocytopenia, leukopenia, granulocytopenia, agranulocytoza, erytropenia, niedokrwistość hemolityczna oraz pancytopenia, które są zwykle odwracalne po odstawieniu leku. Bardzo rzadko (≤1/10 000) mogą wystąpić reakcje alergiczne, w tym alergiczne zapalenie naczyń oraz reakcje nadwrażliwości o różnym nasileniu, z możliwością reakcji krzyżowych u pacjentów uczulonych na pochodne sulfonylomocznika lub sulfonamidy. Przemijające zaburzenia widzenia o nieznanej częstości są związane ze zmianami stężenia glukozy i ustępują po stabilizacji glikemii.
agranulocytoza, alergiczne zapalenie naczyń, biegunka, ból brzucha, cholestaza, duszność, enzymy wątrobowe, erytropenia, glimepiryd, granulocytopenia, hipoglikemia, hiponatremia, leukopenia, nadwrażliwość na światło, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność wątroby, nudności, obniżone ciśnienie krwi, pancytopenia, pochodna sulfonylomocznika, pokrzywka, reakcja krzyżowa, reakcja nadwrażliwości, świąd, trombocytopenia, upośledzenie czynności wątroby, wstrząs, wymioty, wysypka, zaburzenie widzenia, zapalenie wątroby - Leksykon leków
Działania niepożądane – Solacutan 30 mg/g
Solacutan, zawierający diklofenak sodowy w stężeniu 30 mg/g, jest lekiem stosowanym miejscowo, który może wywoływać szerokie spektrum działań niepożądanych, głównie o charakterze miejscowym. Najczęściej obserwuje się kontaktowe zapalenie skóry, rumień, wysypkę, podrażnienie, ból oraz pęcherze w miejscu aplikacji. Reakcje skórne obejmują także wyprysk, suchość skóry, obrzęk, świąd, a w rzadkich przypadkach pęcherzowe zapalenie skóry i reakcje nadwrażliwości na światło. Występują również rzadkie objawy systemowe, takie jak ból brzucha, biegunka, nudności, krwotok z przewodu pokarmowego, niewydolność nerek, astma, zapalenie spojówek, ból oka, zaburzenia łzawienia, krwawienia skórne oraz reakcje neurologiczne (przeczulica, hipertonia, parestezje). Częstość działań niepożądanych klasyfikowana jest zgodnie z MedDRA, z najczęstszymi reakcjami występującymi u ≥1/100 do <1/10 pacjentów.
astma, biegunka, diklofenak, diklofenak sodowy, hipertonia, kontaktowe zapalenie skóry, krwawienie skórne, krwotok z przewodu pokarmowego, łojotok, łysienie, nadwrażliwość na światło, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, nudności, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk twarzy, owrzodzenie skóry, parestezje, pęcherzowe zapalenie skóry, pokrzywka, przeczulica, rumień, Solacutan, wyprysk, wysypka grudkowo-plamista, wysypka krostkowa, wysypka pęcherzykowo-pęcherzowa, zapalenie skóry, zapalenie spojówek - Leksykon leków
Przedawkowanie – Calcium Sandoz + Vitamin C 260 mg Ca2+ + 1000 mg
Przedawkowanie preparatu Calcium Sandoz + Vitamin C, zawierającego 260 mg jonów wapnia oraz 1000 mg witaminy C w tabletkach musujących, prowadzi do hiperkalcemii i hiperkalciurii, wynikających z przekroczenia dawek wapnia pochodzącego z wapnia laktoglukonianu (1,0 g) i węglanu wapnia (0,327 g). Objawy kliniczne obejmują zaburzenia ze strony przewodu pokarmowego (jadłowstręt, nudności, wymioty, zaparcia, ból brzucha), układu nerwowego (zaburzenia psychiczne, śpiączka), mięśniowego (osłabienie, zmęczenie), moczowego (poliuria, zwapnienie nerek, kamica nerkowa) oraz układu krążenia (zaburzenia rytmu serca). Długotrwała suplementacja wapniem powyżej 2000 mg/dobę przez kilka miesięcy stanowi próg toksyczności, a jednorazowe dawki ≥3 g mogą wywołać biegunkę osmotyczną. Nadmiar witaminy C stanowi ryzyko u pacjentów z hemochromatozą lub niedokrwistością syderoblastyczną, nasilając obciążenie żelazem, a u osób z niedoborem dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej może wymagać hemodializy.
arytmia, biegunka osmotyczna, ból brzucha, ból kostny, dehydrogenaza glukozo-6-fosforanowa, diuretyk pętlowy, hemochromatoza, hemodializa, hiperkalcemia, hiperkalciuria, hiperwitaminoza, jadłowstręt, kamica nerkowa, kwas askorbowy, niedokrwistość syderoblastyczna, niewydolność nerek, nudności, odwodnienie, osłabienie mięśni, pierwotna nadczynność przytarczyc, poliuria, tiazydowy lek moczopędny, wapń laktoglukonian, węglan wapnia, wymioty, zaburzenia psychiczne, zaburzenia rytmu serca, zaparcie, zespół mleczno-alkaliczny, złogi wapniowe, zwapnienie nerek - Leksykon leków
Działania niepożądane – Corectin 10 10 mg
Bisoprolol fumaran, substancja czynna leku Corectin (dostępnego w dawkach 5 mg i 10 mg), wykazuje działania niepożądane typowe dla beta-adrenolityków, z bradykardią występującą bardzo często (≥1/10), co jest bezpośrednim efektem farmakologicznym. Nasilenie niewydolności serca obserwuje się często (≥1/100 do <1/10), a blok przedsionkowo-komorowy pojawia się niezbyt często (≥1/1000 do <1/100). W zakresie układu naczyniowego często występują objawy takie jak uczucie zimna, drętwienie kończyn, choroba Raynauda oraz nasilenie chromania przestankowego, natomiast niedociśnienie ortostatyczne występuje niezbyt często. W układzie nerwowym często obserwuje się zawroty i bóle głowy, rzadko omdlenia, a w sferze psychicznej niezbyt często depresję i zaburzenia snu. Skurcz oskrzeli, istotny u pacjentów z astmą lub POChP, występuje niezbyt często, a alergiczny nieżyt nosa rzadko. Zaburzenia żołądkowo-jelitowe, takie jak nudności, wymioty, biegunka, zaparcia i ból brzucha, pojawiają się często, natomiast zapalenie wątroby i podwyższenie enzymów wątrobowych (AlAT, AspAT) są rzadkie. Hipoglikemia, ważna u diabetyków, występuje rzadko.
alergiczny nieżyt nosa, astenia, astma oskrzelowa, beta-adrenolityk, biegunka, bisoprolol fumaran, blok przedsionkowo-komorowy, ból brzucha, ból głowy, bradykardia, choroba obturacyjna płuc, choroba Raynauda, chromanie przestankowe, Corectin, cukrzyca, enzymy wątrobowe, hipoglikemia, koszmary nocne, kurcze mięśni, łuszczyca, łysienie, niedociśnienie ortostatyczne, niewydolność serca, nudności, omdlenie, osłabienie mięśni, POChP, skurcz oskrzeli, świąd, triglicerydy, wymioty, wysypka, zaburzenia potencji, zaburzenia snu, zapalenie błony śluzowej nosa, zapalenie spojówek, zapalenie wątroby, zaparcie, zawroty głowy, zmęczenie, zwyrodnienie stawów - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Rivastigmin NeuroPharma
Podczas terapii rywastygminą (wodorowinian rywastygminy) zawartą w produkcie Rivastigmin NeuroPharma, kluczowe jest ścisłe przestrzeganie zaleceń dawkowania oraz monitorowanie pacjenta, zwłaszcza po przerwach w leczeniu dłuższych niż 3 dni, kiedy to terapia powinna być wznowiona od dawki 1,5 mg dwa razy na dobę. Należy zwracać uwagę na reakcje skórne po zastosowaniu plastrów transdermalnych, w tym alergiczne kontaktowe zapalenie skóry, które wymaga przerwania leczenia i ewentualnej zmiany na formę doustną po negatywnym teście alergicznym. Działania niepożądane związane z dawką obejmują nadciśnienie tętnicze i omamy u pacjentów z chorobą Alzheimera oraz nasilenie objawów pozapiramidowych u chorych z otępieniem w przebiegu choroby Parkinsona. Zaburzenia żołądkowo-jelitowe, takie jak nudności, wymioty i biegunka, są częste, szczególnie na początku terapii lub przy zwiększaniu dawki, a ich nasilenie może prowadzić do odwodnienia wymagającego interwencji medycznej.
alergiczne kontaktowe zapalenie skóry, alergiczne zapalenie skóry, astma oskrzelowa, blok przedsionkowo-komorowy, blok zatokowo-przedsionkowy, choroba wrzodowa dwunastnicy, choroba wrzodowa żołądka, dyskineza, inhibitor cholinoesterazy, nadciśnienie tętnicze, napad drgawkowy, niedrożność dróg moczowych, nudności, objawy pozapiramidowe, obturacyjna choroba płuc, otępienie w chorobie Alzheimera, otępienie w chorobie Parkinsona, pęknięcie przełyku, rumień, spowolnienie ruchowe, wodorowinian rywastygminy, zaburzenia przewodzenia, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zaburzenie chodu, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zespół chorego węzła zatokowego - Leksykon leków
Działania niepożądane – Mirtagen 45 mg
Mirtagen (mirtazapina) w dawkach 15 mg, 30 mg i 45 mg, dostępny w formie tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej, wykazuje specyficzny profil działań niepożądanych, które należy uważnie monitorować podczas terapii. Najczęstsze działania niepożądane (>5%) to senność, uspokojenie, suchość w jamie ustnej, zwiększenie masy ciała i apetytu, zawroty głowy oraz zmęczenie. Szczególną uwagę należy zwrócić na ciężkie reakcje skórne, takie jak zespół Stevensa-Johnsona (SJS), toksyczna martwica naskórka (TEN), DRESS, pęcherzowe zapalenie skóry i rumień wielopostaciowy, które wymagają natychmiastowego odstawienia leku. Ponadto, potencjalnie zagrażające życiu działania niepożądane obejmują zaburzenia hematologiczne (granulocytopenia, agranulocytoza, anemia plastyczna, trombocytopenia), zespół serotoninowy, drgawki, myśli i zachowania samobójcze, hiponatremię oraz rabdomiolizę. Dane pochodzą z metaanalizy 20 randomizowanych badań kontrolowanych placebo, obejmujących 1501 pacjentów leczonych dawkami do 60 mg przez okres do 12 tygodni.
agranulocytoza, akatyzja, dezorientacja, dyzartria, eozynofilia, gamma-glutamyltransferaza, granulocytopenia, hiperkinezja, hiperprolaktynemia, hiponatremia, hipotonia ortostatyczna, koszmary senne, mania, mioklonie, mirtazapina, myśli samobójcze, napady padaczkowe, niedociśnienie, niedoczulica jamy ustnej, niepokój psychoruchowy, nietypowe sny, niewłaściwe wydzielanie hormonu antydiuretycznego, nudności, parestezja, pęcherzowe zapalenie skóry, podwyższona kinaza kreatynowa, podwyższone aminotransferazy, priapizm, przyrost masy ciała, rabdomioliza, rumień wielopostaciowy, senność, somnambulizm, suchość jamy ustnej, toksyczna martwica naskórka, trombocytopenia, zaburzenia hematologiczne, zahamowanie czynności szpiku kostnego, zapalenie trzustki, zatrzymanie moczu, zespół DRESS, zespół niespokojnych nóg, zespół serotoninowy, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Apo-Doperil 5 mg
Lek Apo-Doperil zawierający donepezyl w dawkach 5 mg lub 10 mg jest stosowany w terapii choroby Alzheimera, jednak jego profil bezpieczeństwa obejmuje szereg działań niepożądanych, które należy monitorować. Najczęściej obserwuje się zaburzenia ze strony przewodu pokarmowego, takie jak biegunka i nudności (bardzo często, ≥1/10), a także wymioty i zaburzenia żołądkowe (często, ≥1/100 do <1/10). Inne często występujące objawy to kurcze mięśni, zmęczenie oraz bezsenność. Wśród poważniejszych, choć rzadszych działań niepożądanych znajdują się zaburzenia rytmu serca (bradykardia, blok zatokowo-przedsionkowy i przedsionkowo-komorowy), napady padaczkowe, omdlenia oraz złośliwy zespół neuroleptyczny, wymagający natychmiastowej interwencji. Dodatkowo, mogą wystąpić zaburzenia psychiczne, takie jak omamy, pobudzenie i agresywne zachowanie, które zwykle ustępują po redukcji dawki lub odstawieniu leku.
agresja, bezsenność, biegunka, blok przedsionkowo-komorowy, blok serca, blok zatokowo-przedsionkowy, bradykardia, choroba Alzheimera, donepezyl, działanie cholinergiczne, inhibitor cholinesterazy, jadłowstręt, krwawienie z przewodu pokarmowego, kurcze mięśni, napad padaczkowy, nietrzymanie moczu, nudności, objawy pozapiramidowe, omamy, omdlenie, ostra niewydolność nerek, owrzodzenie żołądka i dwunastnicy, pobudzenie, rabdomioliza, układ cholinergiczny, wymioty, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia przewodu pokarmowego, zahamowanie zatokowe, zapalenie wątroby, zawroty głowy, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Amlator 20 mg + 10 mg
Ocena wpływu terapii preparatem Amlator, zawierającym atorwastatynę (10 mg lub 20 mg) oraz amlodypinę (5 mg lub 10 mg), na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn opiera się na danych dotyczących poszczególnych składników. Atorwastatyna, jako inhibitor reduktazy HMG-CoA, nie wykazuje wpływu na funkcje psychomotoryczne, natomiast amlodypina, będąca antagonistą kanału wapniowego, może powodować działania niepożądane takie jak zawroty głowy, bóle głowy, zmęczenie i nudności, które mogą istotnie obniżać zdolność bezpiecznego prowadzenia pojazdów mechanicznych. Szczególnie w początkowym okresie terapii, gdy ryzyko wystąpienia tych objawów jest zwiększone, zaleca się zachowanie ostrożności i monitorowanie reakcji pacjenta.
adaptacja do leku, amlodypina, antagonista kanału wapniowego, atorwastatyna, atorwastatyna z L-lizyną, bezpieczeństwo farmakoterapii, ból głowy, działanie niepożądane, działanie niepożądane leku, funkcje psychomotoryczne, inhibitor reduktazy HMG-CoA, interakcja lekowa, nudności, sprawność psychomotoryczna, statyny, zaburzenia funkcji psychomotorycznych, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Dafurag 10 mg/ml
Dafurag, zawierający 10 mg/ml furazydyny w formie zawiesiny doustnej, może wywoływać liczne działania niepożądane o różnym nasileniu i częstości. Najczęściej obserwuje się nudności (8%), bóle głowy (6%) oraz nadmierne oddawanie gazów (1,5%). Rzadziej (<1%) występują poważne powikłania hematologiczne, takie jak sinica wskutek methemoglobinemii oraz niedokrwistość megaloblastyczna lub hemolityczna, szczególnie u pacjentów z niedoborem dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej. Neurologiczne objawy niepożądane obejmują zawroty głowy, senność oraz neuropatię obwodową, która może być ostra lub nieodwracalna, zwłaszcza u osób z niewydolnością nerek, niedokrwistością, cukrzycą, zaburzeniami elektrolitowymi lub niedoborem witaminy B. Furazydyna może także indukować ostre i przewlekłe reakcje nadwrażliwości płucnej, w tym zwłóknienie i rozsiane śródmiąższowe zapalenie płuc, szczególnie u pacjentów starszych i leczonych powyżej 6 miesięcy.
anafilaksja, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból klatki piersiowej, Candida, dehydrogenaza glukozo-6-fosforanowa, dreszcze, drobnoustroje oporne, duszność, dyspepsja, działanie niepożądane, eozynofilia, furazydyna, gorączka, kaszel, łysienie, martwica miąższu wątroby, methemoglobinemia, neuropatia obwodowa, niedokrwistość hemolityczna, niedokrwistość megaloblastyczna, nudności, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, polekowe zapalenie wątroby, Pseudomonas, reakcja nadwrażliwości, rumień wielopostaciowy, rzekomobłoniaste zapalenie jelit, senność, sinica, śródmiąższowe zapalenie płuc, świąd, wymioty, wysięk opłucnowy, wysypka, zaburzenia widzenia, zapalenie ślinianek, zapalenie trzustki, zaparcie, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona, złe samopoczucie, złuszczające zapalenie skóry, żółtaczka cholestatyczna, zwłóknienie płuc - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Sartesta 5 mg + 80 mg
Produkt leczniczy Sartesta, zawierający amlodypinę (5 mg lub 10 mg) oraz walsartan (80 mg lub 160 mg), może wpływać na zdolność pacjenta do prowadzenia pojazdów mechanicznych oraz obsługi maszyn. Wpływ ten jest głównie związany z amlodypiną i określany jako niewielki do umiarkowanego, jednak wyższe dawki amlodypiny (10 mg) mogą nasilać ten efekt. Kluczowe działania niepożądane, które mogą upośledzać sprawność psychomotoryczną, to zawroty głowy, znużenie, ból głowy oraz nudności. Objawy te mogą prowadzić do osłabienia zdolności reagowania, co stanowi istotne zagrożenie w sytuacjach wymagających szybkich decyzji, takich jak prowadzenie pojazdów czy obsługa maszyn.
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Euvax B 20 mcg antygenu powierzchniowego wirusa zapalenia wątroby typu B (HBsAg)/ml, szczepionka 1-dawkowa dla dorosłych; 1 dawka (1 ml)
Szczepionka EUVAX B zawiera 20 mikrogramów antygenu powierzchniowego wirusa HBV (HBsAg) adsorbowanego na wodorotlenku glinu w dawce 1 ml. Najczęstszym działaniem niepożądanym jest ból w miejscu podania, występujący bardzo często (≥1/10). Inne reakcje miejscowe to obrzęk, rumień, stwardnienie oraz rzadziej ropień. Działania niepożądane układowe obejmują szeroki zakres objawów z różnych układów: immunologicznego (reakcje nadwrażliwości, w tym anafilaksja), nerwowego (drgawki, hipotonia, senność, ból i zawroty głowy, omdlenia), hematologicznego (powiększenie węzłów chłonnych, małopłytkowość), sercowo-naczyniowego (częstoskurcz, obniżenie ciśnienia krwi), żołądkowo-jelitowego (nudności, wymioty, biegunka, bóle brzucha), skórnego (wysypka, pokrzywka, świąd, rumień) oraz mięśniowo-szkieletowego (bóle mięśni i stawów). Objawy ogólne to gorączka i zmęczenie. Częstości występowania większości działań niepożądanych poza bólem w miejscu podania są nieznane.
anoreksja, antygen HBsAg, ból mięśni, ból stawów, ból w miejscu podania, częstoskurcz, drgawki, farmakovigilance, hipotensja, hipotonia, małopłytkowość, nadwrażliwość, nieżyt nosa, nudności, obrzęk w miejscu podania, omdlenie, pokrzywka, powiększenie węzłów chłonnych, reakcja anafilaktyczna, reakcja w miejscu podania, ropień w miejscu wstrzyknięcia, rumień, stwardnienie w miejscu podania, wirusowe zapalenie wątroby typu B, wodorotlenek glinu, zapalenie nosa i gardła - Leksykon substancji czynnych
Kandesartan – Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Kandesartan cyleksetyl, antagonista receptora angiotensyny II (ARB), stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego i niewydolności serca, może wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn głównie poprzez działania niepożądane takie jak zawroty głowy, zmęczenie i znużenie. W monoterapii (preparaty Atacand, Candepres, Cantess) wpływ ten jest oceniany jako sporadyczny i umiarkowany. W preparatach złożonych zawierających amlodypinę (np. Camlocor, Candezek Combi) ryzyko zaburzeń koncentracji i reakcji jest większe, ze względu na dodatkowe działania niepożądane takie jak ból głowy i nudności. W przypadku preparatów złożonych z kandesartanu, amlodypiny i hydrochlorotiazydu, wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów jest bardziej złożony, co wymaga szczególnej ostrożności i monitorowania pacjenta.
amlodypina, antagonista receptora angiotensyny II, ból głowy, choroba współistniejąca, dawkowanie leku, działanie niepożądane, hydrochlorotiazyd, interakcja lekowa, kandesartan cyleksetyl, monoterapia, nadciśnienie tętnicze, niewydolność serca, nudności, preparat złożony, prowadzenie pojazdów, zaburzenia koncentracji, zawroty głowy, zmęczenie - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Dezamigren 12,5 mg
Almotryptan, substancja czynna leku Dezamigren (12,5 mg tabletki powlekane), może wpływać na zdolności psychomotoryczne, co jest istotne w kontekście prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. Brak jest jednak bezpośrednich badań klinicznych oceniających ten wpływ, co wymaga od lekarza indywidualnej oceny ryzyka na podstawie obserwacji klinicznych i zgłaszanych działań niepożądanych, takich jak senność. Senność, będąca zarówno objawem migreny, jak i potencjalnym efektem ubocznym almotryptanu, może znacząco obniżać zdolność pacjenta do bezpiecznego wykonywania czynności wymagających koncentracji i precyzji. W związku z tym pacjenci powinni być ostrzegani o konieczności zachowania ostrożności, zwłaszcza podczas napadów migreny oraz po przyjęciu leku, a także o ryzyku nasilania się objawów pod wpływem almotryptanu i innych leków działających na ośrodkowy układ nerwowy.
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Chronada 200 mg + 250 mg
Lek Chronada, zawierający 200 mg soli sodowej siarczanu chondroityny oraz 250 mg chlorowodorku glukozaminy, wykazuje profil działań niepożądanych głównie o charakterze łagodnym i przemijającym, potwierdzony badaniem GAIT na 317 pacjentach. Najczęściej obserwuje się dolegliwości ze strony układu pokarmowego, takie jak biegunka, nudności, niestrawność i gazy jelitowe (częstość 1-10%). Rzadziej występują refluks żołądkowo-przełykowy, ból w nadbrzuszu, zaparcia oraz dyskomfort brzuszny (0,01-1%). Częstym działaniem jest również ból głowy, a rzadziej zaburzenia smaku i zawroty głowy. Rzadko notuje się zwiększoną aktywność enzymów wątrobowych oraz nieprawidłowe wyniki badań moczu, co wymaga monitorowania parametrów laboratoryjnych u pacjentów z ryzykiem zaburzeń funkcji wątroby. Zakażenia górnych dróg oddechowych i dróg moczowych występują rzadko, bez jednoznacznego związku przyczynowego z lekiem.
badanie kontrolowane placebo, badanie moczu, badanie podwójnie zaślepione, biegunka, ból głowy, ból kończyny, ból nadbrzusza, charakterystyka produktu leczniczego, chlorowodorek glukozaminy, dysguezia, dyspepsja, działanie niepożądane, enzymy wątrobowe, nadwrażliwość, nudności, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, pokrzywka, refluks żołądkowo-przełykowy, retencja płynów, siarczan chondroityny, skurcz mięśni, świąd, uderzenie gorąca, wymioty, wysypka, wzdęcia, wzdęcie, zakażenie dróg moczowych, zakażenie górnych dróg oddechowych, zaparcie - Leksykon leków
Przedawkowanie – Bilastine MSN 20 mg
Przedawkowanie bilastyny, definiowane jako przyjęcie dawki znacznie przekraczającej zalecane 20 mg/dobę, zostało zbadane w kontrolowanych badaniach klinicznych, gdzie podawano dawki od 100 mg do 220 mg, nawet do 11-krotności dawki terapeutycznej. W badaniach tych najczęściej obserwowanymi objawami były zawroty głowy, ból głowy oraz nudności, występujące przy dawkach 220 mg jednorazowo lub 200 mg/dobę przez 7 dni. Analiza wpływu na odstęp QTc w EKG, przeprowadzona przy dawkach 100 mg przez 4 dni, nie wykazała istotnego wydłużenia, co wskazuje na względne bezpieczeństwo kardiologiczne nawet przy znacznie podwyższonych dawkach. Nie odnotowano ciężkich działań niepożądanych, jednak brak danych dotyczących populacji pediatrycznej stanowi istotne ograniczenie kliniczne.
antidotum, badanie kliniczne, badanie odstępów QT/QTc, bezpieczeństwo kardiologiczne, ból głowy, ciężkie działanie niepożądane, działanie niepożądane, EKG, leczenie objawowe, leczenie wspomagające, monitorowanie funkcji życiowych, nadzór po wprowadzeniu leku, nudności, ostre przedawkowanie, płukanie żołądka, populacja pediatryczna, przedawkowanie bilastyny, węgiel aktywowany, wydłużenie odstępu QTc, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Sanergy Heavy 5 mg/ml
Produkt leczniczy Sanergy Heavy, zawierający bupiwakainę chlorowodorek w stężeniu 5 mg/ml, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które należy uwzględnić podczas stosowania w znieczuleniu podpajęczynówkowym. Do bardzo często obserwowanych powikłań należą niedociśnienie tętnicze i bradykardia, będące efektem blokady współczulnej, wymagające często interwencji farmakologicznej i monitorowania hemodynamicznego. Neurologiczne działania niepożądane obejmują popunkcyjne bóle głowy (≥1/100), parestezje, niedowład i dyzestezje (≥1/1 000), a także rzadkie, ale poważne powikłania takie jak całkowite znieczulenie rdzeniowe, porażenia i zapalenie pajęczynówki (≥1/10 000). Ponadto, częstość występowania nudności wynosi ≥1/10, a wymiotów ≥1/100, co może być związane zarówno z działaniem leku, jak i niedociśnieniem. Wśród powikłań układu moczowego często obserwuje się zatrzymanie i nietrzymanie moczu (≥1/100), a rzadko depresję oddechową (≥1/10 000), stanowiącą potencjalne zagrożenie życia.
blokada współczulna, ból pleców, ból popunkcyjny głowy, bradykardia, bupiwakaina chlorowodorek, depresja oddechowa, dysfagia, dyzestezja, lek wazopresyjny, neuropatia, niedociśnienie tętnicze, niedowład, nietrzymanie moczu, nudności, osłabienie mięśni, parestezja, płyn mózgowo-rdzeniowy, porażenie, porażenie poprzeczne, reakcja alergiczna, resuscytacja, sedacja, toksyczność znieczulenia miejscowego, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, zapalenie pajęczynówki, zatrzymanie akcji serca, zatrzymanie moczu, znieczulenie ogólne, znieczulenie podpajęczynówkowe, znieczulenie rdzeniowe - Leksykon leków
Przedawkowanie – Davercin 250 mg
Przedawkowanie cyklicznego węglanu erytromycyny, substancji czynnej leku Davercin, stanowi poważne zagrożenie kliniczne, manifestujące się głównie objawami żołądkowo-jelitowymi oraz ototoksycznymi. W układzie pokarmowym obserwuje się ból brzucha, nudności, wymioty oraz biegunkę, które mogą prowadzić do zaburzeń wodno-elektrolitowych i odwodnienia. W zakresie narządu słuchu występują zaburzenia słuchu, takie jak szumy uszne, obniżenie ostrości słuchu oraz zawroty głowy, wskazujące na ototoksyczne działanie leku.
biegunka, ból brzucha, ciśnienie tętnicze, cykliczny węglan erytromycyny, Davercin, dializa otrzewnowa, działanie ototoksyczne, hemodializa, interwencja medyczna, leczenie objawowe, leczenie podtrzymujące, niedosłuch, nietolerancja przewodu pokarmowego, nudności, objawy żołądkowo-jelitowe, odwodnienie, ototoksyczność, parametry życiowe, pozaustrojowe oczyszczanie krwi, szumy uszne, wymioty, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia słuchu, zaburzenia wodno-elektrolitowe, zawroty głowy - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Rimal 5 mg + 10 mg
Produkt leczniczy Rimal, zawierający ramipryl i amlodypinę w dawkach 5 mg + 5 mg, 5 mg + 10 mg, 10 mg + 5 mg oraz 10 mg + 10 mg, może wywoływać działania niepożądane wpływające na sprawność psychomotoryczną, takie jak zawroty głowy, ból głowy, zmęczenie, znużenie oraz nudności. Objawy te mogą prowadzić do zaburzeń koordynacji ruchowej, obniżenia koncentracji i wydłużenia czasu reakcji, co istotnie zwiększa ryzyko podczas prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługi maszyn. Szczególnie istotny jest okres inicjacji terapii, kiedy to organizm adaptuje się do leku, a ryzyko wystąpienia powyższych objawów jest największe. W związku z tym pacjenci powinni zachować wzmożoną ostrożność, a lekarz ma obowiązek szczegółowo poinformować ich o potencjalnym wpływie leku na zdolność prowadzenia pojazdów oraz konieczności monitorowania własnej reakcji na terapię.
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Viruzine Forte 500 mg/5 ml
Lek Viruzine Forte (inozyna pranobeks, 500 mg/5 ml, syrop) charakteryzuje się profilem działań niepożądanych, w którym dominującym efektem jest bardzo często występująca hiperurykemia, manifestująca się podwyższonym stężeniem kwasu moczowego w surowicy krwi i moczu. Zmiany te zazwyczaj mieszczą się w granicach normy laboratoryjnej i ustępują w ciągu kilku dni po odstawieniu leku. Często obserwuje się również podwyższone stężenie mocznika oraz aktywności aminotransferaz i fosfatazy zasadowej, co może wskazywać na przemijające zaburzenia funkcji wątroby. Ze strony przewodu pokarmowego najczęstsze działania niepożądane to wymioty, nudności i dyskomfort w nadbrzuszu, a rzadziej biegunka i zaparcia. W obrębie układu mięśniowo-szkieletowego często występuje ból stawów, a w układzie nerwowym – ból i zawroty głowy, z rzadszym występowaniem senności i bezsenności.
aminotransferazy, bezsenność, biegunka, ból głowy, ból stawów, ból w nadbrzuszu, dyskomfort w nadbrzuszu, fosfataza zasadowa, hiperurycemia, inozyna pranobeks, kwas moczowy, mocznik, nadwrażliwość, nerwowość, nudności, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, rumień, senność, surowica krwi, świąd, tkanka podskórna, wielomocz, wymioty, wysypka, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia wątrobowe, zaburzenia żołądka i jelit, zaparcie, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Nootropil 33% 333 mg/ml
Profil bezpieczeństwa piracetamu został określony na podstawie badań klinicznych z udziałem ponad 3000 pacjentów, prowadzonych metodą podwójnie ślepej próby z kontrolą placebo. Działania niepożądane sklasyfikowano według częstości występowania: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000), bardzo rzadko (<1/10 000) oraz nieznana. Najczęściej obserwowane działania obejmują nerwowość i hiperkinezję, natomiast niezbyt często występują depresja, senność i astenia. Reakcje alergiczne, w tym obrzęk naczynioruchowy i reakcje anafilaktoidalne, mają częstość nieznaną. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z zaburzeniami krzepnięcia, gdyż mogą wystąpić zaburzenia krwotoczne, a także u osób z padaczką, ze względu na ryzyko nasilenia napadów. W trakcie terapii obserwowano także zwiększenie masy ciała oraz objawy ze strony przewodu pokarmowego, takie jak biegunka, nudności i wymioty.
anhedonia, astenia, ataksja, biegunka, ból nadbrzusza, hiperkinezja, metoda podwójnie ślepej próby, napad padaczkowy, nasilenie padaczki, nootropil, nudności, obrzęk naczynioruchowy, omam, parahydroksybenzoesan metylu, parahydroksybenzoesan propylu, piracetam, pokrzywka, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktoidalna, roztwór doustny, senność, splątanie, zaburzenie krwotoczne, zaburzenie krzepnięcia, zaburzenie równowagi, zapalenie skóry, zawrót głowy - Leksykon substancji czynnych
Cetalkoniowy chlorek – Przedawkowanie
Cetalkoniowy chlorek, obecny w preparacie Sachol żel stomatologiczny w stężeniu 0,1 mg/g, wykazuje działanie antyseptyczne i jest przeznaczony do stosowania miejscowego w jamie ustnej. Przedawkowanie tego składnika jest teoretycznie mało prawdopodobne ze względu na niskie stężenie i sposób aplikacji. W przypadku podejrzenia przedawkowania zaleca się przepłukanie jamy ustnej dużą ilością wody oraz, jeśli konieczne, wywołanie wymiotów. Brak jest precyzyjnych danych dotyczących dawki progowej wywołującej toksyczność cetalkoniowego chlorku, jednak stosowanie zgodne z zaleceniami jest uznawane za bezpieczne.
cetalkoniowy chlorek, cholina salicylanu, dawka progowa, działanie antyseptyczne, leczenie objawowe, metylu parahydroksybenzoesan, nadmierna potliwość, nadwrażliwość, nudności, objawy ogólnoustrojowe, objawy toksyczne, pokrzywka, propylu parahydroksybenzoesan, przedawkowanie, rumień, salicylan, substancja pomocnicza, szum w uszach, wchłanianie do organizmu, wymioty, wywołanie wymiotów, zawroty głowy, zmiany skórne - Leksykon leków
Działania niepożądane – Nedal 10 mg
Profil bezpieczeństwa nebiwololu (Nedal 10 mg) różni się w zależności od wskazania terapeutycznego, z odrębnym omówieniem dla nadciśnienia tętniczego oraz przewlekłej niewydolności serca. W terapii nadciśnienia tętniczego najczęściej obserwowane działania niepożądane o częstości ≥1/100 do <1/10 to bóle i zawroty głowy oraz zmęczenie, natomiast rzadziej (≥1/1000 do <1/100) występują m.in. bradykardia, niewydolność serca, niedociśnienie tętnicze, duszność, zaparcia, nudności, świąd i impotencja. Bardzo rzadko (<1/10 000) odnotowano blok przedsionkowo-komorowy i nasilenie łuszczycy. Dodatkowo, działania niepożądane typowe dla beta-adrenolityków, takie jak omamy, psychozy czy zespół Raynauda, mogą potencjalnie wystąpić przy stosowaniu nebiwololu.
beta-adrenolityk, biegunka, blok przedsionkowo-komorowy, ból głowy, bradykardia, chromanie przestankowe, duszność, impotencja, koszmary senne, łuszczyca, nadciśnienie tętnicze, nebiwolol, niedociśnienie tętnicze, niestrawność, nudności, obrzęk kończyn dolnych, obrzęk naczynioruchowy, omamy, ortostatyczne niedociśnienie tętnicze, parestezje, pokrzywka, przewlekła niewydolność serca, psychoza, selektywny beta-adrenolityk, skurcz oskrzeli, splątanie, świąd, wysypka rumieniowa, zaburzenia widzenia, zaparcia, zawroty głowy, zespół oczno-śluzówkowo-skórny, zespół Raynauda