nudności
Nudności to subiektywne, nieprzyjemne uczucie dyskomfortu w jamie brzusznej, często poprzedzające wymioty. Jest to jeden z najczęstszych objawów zgłaszanych przez pacjentów, który może towarzyszyć wielu schorzeniom, zarówno z zakresu gastroenterologii, jak i innych specjalności medycznych.
Etiologia nudności jest bardzo zróżnicowana i obejmuje choroby przewodu pokarmowego (zapalenie żołądka, chorobę wrzodową, niedrożność jelit), zaburzenia metaboliczne (cukrzycowa kwasica ketonowa, mocznica), choroby neurologiczne (migrena, wzrost ciśnienia śródczaszkowego), a także stany fizjologiczne (ciąża, choroba lokomocyjna). Nudności mogą być również działaniem niepożądanym wielu leków, w tym chemioterapeutyków, opioidów czy antybiotyków.
Diagnostyka nudności powinna uwzględniać dokładny wywiad, badanie fizykalne oraz, w zależności od podejrzenia klinicznego, badania laboratoryjne i obrazowe. Leczenie jest ukierunkowane na przyczynę podstawową, ale często wymaga również podawania leków przeciwwymiotnych (antagonistów receptora 5-HT3, antagonistów receptora NK1, leków przeciwhistaminowych, fenotiazyn czy metoklopramidu).
U pacjentów z przewlekłymi nudnościami istotna jest ocena stanu odżywienia i nawodnienia, gdyż długotrwałe występowanie tego objawu może prowadzić do poważnych zaburzeń elektrolitowych i wyniszczenia organizmu. W przypadku nudności opornych na standardowe leczenie należy rozważyć konsultację wielospecjalistyczną.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Kwas 4-acetamidobenzoesowy – Działania niepożądane
Kwas 4-acetamidobenzoesowy, będący składnikiem kompleksu inozyny pranobeksu (w stosunku molowym 1:3 z inozyną oraz solami N,N-2-dimetyloamino-2-propanolu), jest istotnym elementem leków takich jak Eloprine. W badaniach klinicznych wykazano, że najczęstszym i jedynym stale występującym działaniem niepożądanym jest podwyższone stężenie kwasu moczowego w surowicy krwi i moczu, które normalizuje się samoistnie w ciągu kilku dni po zakończeniu terapii. Często (>1/100 do <1/10) obserwowane działania niepożądane obejmują nudności (z wymiotami lub bez), bóle w nadbrzuszu, podwyższenie aktywności aminotransferaz, fosfatazy zasadowej i azotu mocznikowego (BUN), świąd, wysypkę, bóle głowy, zawroty głowy, zmęczenie, złe samopoczucie oraz bóle stawów. Niezbyt często (>1/1 000 do <1/100) występują biegunka, zaparcia, nerwowość, zaburzenia snu (senność lub bezsenność) oraz wielomocz.
aminotransferazy, azot mocznikowy, bezsenność, biegunka, ból głowy, ból nadbrzusza, ból stawów, dna moczanowa, Eloprine, enzymy wątrobowe, fosfataza zasadowa, hiperurikemia, inozyna pranobeksu, kamica nerkowa, kwas 4-acetamidobenzoesowy, kwas moczowy, monitorowanie działań niepożądanych, nerwowość, nudności, parametry nerkowe, świąd, wielomocz, wysypka, zaburzenia mięśniowo-szkieletowe, zaburzenia nerek, zaburzenia skóry, zaburzenia układu nerwowego, zaburzenia wątroby i dróg żółciowych, zaburzenia żołądka i jelit, zaparcie, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Lenalidomide Teva 25 mg
Lenalidomid, dostępny w kapsułkach o dawkach 5 mg, 10 mg, 15 mg i 25 mg, wykazuje zróżnicowany profil bezpieczeństwa zależny od wskazania klinicznego oraz schematu leczenia (monoterapia lub terapia skojarzona). Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi są zaburzenia hematologiczne, w tym neutropenia (60-80%), trombocytopenia (46-72%) oraz niedokrwistość, które mogą prowadzić do poważnych powikłań, takich jak gorączka neutropeniczna i zwiększone ryzyko zakażeń, w tym zapalenia płuc (do 10,6%). Inne często występujące działania niepożądane to biegunka (30-45%), zaparcia (20-40%), zmęczenie (20-40%), neuropatia obwodowa (do 71,8% w schematach z bortezomibem), wysypka i świąd (16-25%). Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej, w tym zakrzepicy żył głębokich i zatorowości płucnej, które wymaga profilaktyki przeciwzakrzepowej i ścisłego monitorowania pacjentów.
astenia, biegunka, ból pleców, chłoniak grudkowy, chłoniak z komórek płaszcza, gorączka neutropeniczna, hipokalcemia, lenalidomid, leukopenia, neuropatia obwodowa, neutropenia, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość, niewydolność nerek, nudności, obrzęk obwodowy, odwodnienie, pokrzywka, profilaktyka przeciwzakrzepowa, przeszczepienie autologicznych komórek macierzystych, reakcja nadwrażliwości, skurcz mięśnia, świąd, szpiczak mnogi, trombocytopenia, wysypka, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie snu, zakażenie górnych dróg oddechowych, zakażenie płuc, zakrzepica żył głębokich, zapalenie jamy nosowo-gardłowej, zapalenie oskrzeli, zapalenie płuc, zapalenie zatok, zapalenie żołądka i jelit, zatorowość płucna, zespół mielodysplastyczny, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Adoben 150 mg
Tapentadol w postaci tabletek o przedłużonym uwalnianiu (Adoben) wykazuje profil działań niepożądanych głównie o łagodnym do umiarkowanego nasileniu, z dominującymi objawami ze strony przewodu pokarmowego i ośrodkowego układu nerwowego, takimi jak nudności, zawroty głowy, zaparcia, bóle głowy oraz senność. Częstość występowania działań niepożądanych została sklasyfikowana według standardowych kategorii: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000) oraz bardzo rzadko (<1/10 000). Wśród działań niepożądanych odnotowano m.in. lęk, depresję, zaburzenia snu, drżenia, zaburzenia widzenia, palpitacje, duszność, świąd, zaburzenia mikcji, dysfunkcję seksualną, a także zespół odstawienny i uczucie zmiany temperatury ciała. Szczególną uwagę należy zwrócić na rzadkie, ale poważne reakcje nadwrażliwości, takie jak obrzęk naczynioruchowy, anafilaksja i wstrząs anafilaktyczny, które wymagają natychmiastowej interwencji medycznej.
anafilaksja, astenia, biegunka, ból głowy, bradykardia, częstomocz, depresja oddechowa, drgawki, duszność, dysfunkcja seksualna, dyspepsja, hipotensja, lęk, majaczenie, mimowolne skurcze mięśni, myśli samobójcze, nadmierne pocenie się, nadwrażliwość na lek, nudności, obrzęk naczynioruchowy, ośrodkowy układ nerwowy, palpitacje, pokrzywka, senność, spadek masy ciała, stan splątania, świąd, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, tachykardia, tapentadol, układ monoaminergiczny, uzależnienie od leku, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, wysypka, zaburzenia mikcji, zaburzenia przewodu pokarmowego, zaburzenia snu, zaburzenia układu nerwowego, zaburzenia widzenia, zaparcia, zawroty głowy, zespół odstawienny, zmniejszenie apetytu - Leksykon leków
Przedawkowanie – Crotamiton Farmapol 100 mg/g
Przedawkowanie leku Crotamiton Farmapol może nastąpić zarówno przez przypadkowe podanie doustne, jak i przez nadmierną aplikację na skórę. W przypadku doustnego przedawkowania obserwuje się objawy ze strony przewodu pokarmowego, takie jak podrażnienie błony śluzowej jamy ustnej i przełyku, pieczenie i ból w nadbrzuszu, nudności, wymioty oraz bóle w nadbrzuszu. Objawy te mają nasilenie umiarkowane do znacznego. Postępowanie terapeutyczne obejmuje zastosowanie środków absorbujących (np. węgiel aktywowany) oraz neutralizujących, a także leczenie objawowe i monitorowanie pacjenta pod kątem powikłań. Brak jest precyzyjnych danych dotyczących dawki toksycznej krotamitonu, co utrudnia dokładne określenie granicy przedawkowania.
bąbel pokrzywkowy, ból nadbrzusza, dawka toksyczna, działanie niepożądane, krotamiton, leczenie objawowe, leczenie podtrzymujące, nadmierna aplikacja leku, nudności, ośrodek toksykologiczny, podanie doustne, podrażnienie przełyku, podrażnienie skóry, podrażnienie śluzówki jamy ustnej, pokrzywka, przedawkowanie leku, środek absorbujący, środek neutralizujący, węgiel aktywowany, wymioty, zapalenie błony śluzowej żołądka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Tenox 5 mg
Amlodypina, substancja czynna leku Tenox w dawkach 5 mg i 10 mg, charakteryzuje się profilem działań niepożądanych obejmującym zarówno często występujące objawy, jak senność, zawroty głowy, ból głowy, kołatanie serca, nagłe zaczerwienienie twarzy, ból brzucha, nudności, obrzęk okolicy kostek oraz zmęczenie, jak i rzadsze, poważniejsze powikłania. Działania niepożądane sklasyfikowano według częstości występowania: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000), bardzo rzadko (<1/10 000) oraz o nieznanej częstości. Szczególną uwagę należy zwrócić na zaburzenia sercowo-naczyniowe (np. kołatanie serca, arytmie, rzadko zawał mięśnia sercowego), neurologiczne (senność, zawroty głowy, bóle głowy, neuropatia obwodowa), psychiczne (depresja, lęk, bezsenność), żołądkowo-jelitowe (ból brzucha, nudności, zapalenie trzustki), wątrobowe (zapalenie wątroby, cholestaza) oraz skórne (wysypki, zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka). Obrzęk, zmęczenie i osłabienie są bardzo często obserwanymi objawami ogólnymi, które mogą wpływać na komfort życia pacjenta.
antagonista wapnia, bezsenność, ból brzucha, ból głowy, bradykardia, depresja, drżenie, duszność, enzymy wątrobowe, ginekomastia, hiperglikemia, impotencja, kołatanie serca, kurcze mięśni, leukopenia, łysienie, małopłytkowość, migotanie przedsionków, nagłe zaczerwienienie, neuropatia obwodowa, niedociśnienie tętnicze, niedoczulica, niestrawność, nokturia, nudności, obrzęk kostek, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk Quinckego, omdlenie, parestezja, plamica, pokrzywka, rozrost dziąseł, rumień wielopostaciowy, senność, świąd, szumy uszne, tachykardia komorowa, toksyczne martwicze oddzielanie naskórka, zaburzenia pozapiramidowe, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia smaku, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie naczyń, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Co-amoxiclav Bluefish 875 mg + 125 mg
Co-amoxiclav Bluefish to preparat zawierający amoksycylinę trójwodną (875 mg) oraz klawulanian potasu (125 mg kwasu klawulanowego) w formie tabletek powlekanych. Profil bezpieczeństwa leku obejmuje przede wszystkim działania niepożądane ze strony przewodu pokarmowego, z biegunką występującą bardzo często (≥1/10 pacjentów), a także nudności i wymioty (często). Inne istotne działania niepożądane to kandydoza skóry i błon śluzowych (często), przemijająca leukopenia i małopłytkowość (rzadko), a także poważniejsze reakcje hematologiczne, takie jak agranulocytoza i niedokrwistość hemolityczna (częstość nieznana). Wśród powikłań neurologicznych obserwuje się zawroty głowy i bóle głowy (niezbyt często) oraz przemijającą nadmierną ruchliwość i drgawki (częstość nieznana).
agranulocytoza, amoksycylina trójwodna, anafilaksja, biegunka, choroba posurowicza, czarny język włochaty, czas protrombinowy, dysbioza mikroflory, grzybica pochwy, hepatotoksyczność, infekcja oportunistyczna, kandydoza skóry, klawulanian potasu, krystaluria, kwas klawulanowy, leukopenia, małopłytkowość, neutropenia, niedokrwistość hemolityczna, niestrawność, nudności, obrzęk naczynioruchowy, ostra uogólniona osutka krostkowa, pleśniawki, podwyższony AspAT, pokrzywka, rumień wielopostaciowy, rzekomobłoniaste zapalenie jelit, śródmiąższowe zapalenie nerek, świąd, toksyczna nekroliza naskórka, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, wysypka skórna, zaburzenie hematologiczne, zapalenie naczyń, zapalenie wątroby, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry, żółtaczka zastoinowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Roswera 5 mg
Rozuwastatyna, substancja czynna leku Roswera, wykazuje profil bezpieczeństwa oparty na danych z badań klinicznych oraz obserwacji po wprowadzeniu do obrotu. Działania niepożądane są zazwyczaj łagodne i przemijające, a konieczność przerwania terapii dotyczy mniej niż 4% pacjentów. Częstość występowania działań niepożądanych jest zależna od dawki, z wyższym ryzykiem przy dawkach powyżej 20 mg, szczególnie w odniesieniu do działań mięśniowo-szkieletowych, takich jak bóle mięśni, miopatia czy rabdomioliza. Proteinuria, głównie kanalikowego pochodzenia, występuje u mniej niż 1% pacjentów przy dawkach 10-20 mg i wzrasta do 3% przy dawce 40 mg, jednak jest zwykle przejściowa i nie poprzedza ostrej choroby nerek. Zwiększenie aktywności kinazy kreatynowej (CK) powyżej 5 x GGN wymaga przerwania leczenia. Ponadto obserwuje się łagodne, bezobjawowe wzrosty aminotransferaz, częściej przy dawce 40 mg.
aminotransferaza, bezsenność, biegunka, ból głowy, ból mięśni, ból stawów, cukrzyca, duszność, ginekomastia, glukoza we krwi, kinaza kreatynowa, krwiomocz, małopłytkowość, miastenia oczna, miopatia, miopatia martwicza, nadciśnienie tętnicze, neuropatia obwodowa, nudności, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, pokrzywka, polineuropatia, profil bezpieczeństwa, proteinuria, rabdomioliza, reakcja polekowa z eozynofilią, reduktaza HMG-CoA, rozuwastatyna, śródmiąższowa choroba płuc, triglicerydy, utrata pamięci, zaburzenia funkcji seksualnych, zapalenie wątroby, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka - Leksykon leków
Przedawkowanie – Septolete 1 mg
Septolete w formie pastylek twardych zawiera 1,0 mg chlorku benzalkoniowego jako substancję czynną w każdej pastylce, co sprawia, że przedawkowanie jest praktycznie niemożliwe przy standardowym stosowaniu terapeutycznym. Niemniej jednak, przy spożyciu dawek znacznie przekraczających zalecane, mogą wystąpić objawy niepożądane ze strony układu żołądkowo-jelitowego, takie jak nudności, wymioty oraz biegunka. Szczególną uwagę należy zwrócić na obecność substancji pomocniczych, w tym alkoholi wielowodorotlenowych (sorbitol 152,7 mg, glukoza ciekła 174,5 mg, sacharoza 632 mg, laktoza jednowodna 218,1 mg na pastylkę), które w dużych dawkach mogą nasilać objawy biegunki, co jest szczególnie istotne u dzieci ze względu na ryzyko zaburzeń wodno-elektrolitowych.
alkohole wielowodorotlenowe, biegunka, chlorek benzalkoniowy, dysfagia, efekt osmotyczny, glukoza ciekła, laktoza jednowodna, nudności, objawy biegunkowe, objawy gastroenterologiczne, ośrodek wymiotny, podrażnienie układu pokarmowego, populacja pediatryczna, przedawkowanie leku, sacharoza, sorbitol, wymioty, zaburzenia wodno-elektrolitowe, zaburzenia żołądkowo-jelitowe - Leksykon leków
Działania niepożądane – Gadovist 1,0 604,72 mg/ml
Gadovist 1,0 (1,0 mmol/ml, roztwór do wstrzykiwań) zawiera gadobutrol w stężeniu 604,72 mg/ml i jest stosowany jako środek kontrastowy w diagnostyce obrazowej. Profil bezpieczeństwa oparty na danych od 6300 pacjentów wskazuje, że najczęstsze działania niepożądane (≥ 0,5%) to ból głowy, nudności i zawroty głowy, zwykle o nasileniu łagodnym do umiarkowanego. Najcięższe reakcje obejmują zatrzymanie akcji serca oraz ciężkie reakcje rzekomoanafilaktyczne, takie jak zatrzymanie oddechu i wstrząs anafilaktyczny. Rzadko obserwuje się opóźnione reakcje alergiczne, które mogą wystąpić nawet kilka dni po podaniu preparatu, co wymaga szczególnej uwagi, zwłaszcza u pacjentów z wywiadem alergicznym. U pacjentów z ciężkim upośledzeniem czynności nerek istnieje ryzyko nerkopochodnego zwłóknienia układowego (NSF) oraz wahań parametrów nerkowych, w tym wzrostu stężenia kreatyniny w surowicy.
ból głowy, ból w klatce piersiowej, drgawki, duszność, gadobutrol, kołatanie serca, kreatynina w surowicy, krwiak, nerkopochodne zwłóknienie układowe, nudności, obrzęk jamy ustnej, obrzęk krtani, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk płuc, omamy węchowe, opóźniona reakcja alergiczna, parestezje, pokrzywka, reakcja rzekomoanafilaktyczna, rumień, sinica, skurcz oskrzeli, środek kontrastowy, suchość w jamie ustnej, świąd, tachykardia, utrata świadomości, wstrząs anafilaktyczny, wstrząs rzekomoanafilaktyczny, wymioty, wynaczynienie, zaburzenia ciśnienia krwi, zaburzenia smaku, zapalenie spojówek, zapaść naczyniowa, zatrzymanie akcji serca, zatrzymanie oddechu, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Diaril 3 mg
Glimepiryd, pochodna sulfonylomocznika stosowana w terapii cukrzycy, może wywoływać działania niepożądane o różnej częstości i nasileniu. Wśród rzadkich efektów obserwuje się zaburzenia hematologiczne, takie jak trombocytopenia, leukopenia, granulocytopenia, agranulocytoza, erytropenia, niedokrwistość hemolityczna oraz pancytopenia, które zazwyczaj ustępują po odstawieniu leku. Bardzo rzadko występują reakcje immunologiczne, w tym alergiczne zapalenie naczyń i ciężkie reakcje nadwrażliwości (np. duszność, hipotonia, wstrząs), z możliwością krzyżowej alergii na inne sulfonylomoczniki i sulfonamidy. Hipoglikemia, choć rzadka, może mieć nagły i ciężki przebieg, a jej ryzyko zależy od indywidualnych czynników pacjenta oraz dawki leku. Przemijające zaburzenia widzenia, związane ze zmianami glikemii, mogą pojawić się zwłaszcza na początku terapii.
agranulocytoza, alergiczne zapalenie naczyń, biegunka, ból brzucha, cholestaza, duszność, erytropenia, fotowrażliwość, glimepiryd, granulocytopenia, hemoliza, hipoglikemia, hiponatremia, hipotensja, krzyżowa reakcja alergiczna, leukopenia, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność wątroby, nudności, pancytopenia, pochodna sulfonylomocznika, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, świąd, trombocytopenia, uczucie pełności, wstrząs, wymioty, wysypka, zaburzenia widzenia, zapalenie wątroby, zwiększenie enzymów wątrobowych - Leksykon leków
Przedawkowanie – Cerazette 0,075 mg
Przedawkowanie Cerazette, zawierającego 75 mikrogramów dezogestrelu w tabletce powlekanej, nie prowadzi do ciężkich powikłań zdrowotnych. Objawy kliniczne przedawkowania są zazwyczaj przejściowe i obejmują nudności, wymioty oraz niewielkie krwawienia z pochwy, szczególnie u młodych dziewcząt. Wymioty mogą prowadzić do zaburzeń wodno-elektrolitowych przy długotrwałym utrzymywaniu się, natomiast krwawienia wynikają z działania hormonalnego dezogestrelu. Nie istnieje specyficzne antidotum na przedawkowanie tego progestagenu, a leczenie powinno być objawowe i obejmować monitorowanie parametrów życiowych, terapię przeciwwymiotną oraz uzupełnianie płynów w przypadku odwodnienia.
antidotum, Cerazette, dezogestrel, działanie hormonalne, krwawienie z dróg rodnych, krwawienie z pochwy, laktoza jednowodna, leczenie objawowe, lek przeciwwymiotny, monitorowanie stanu klinicznego, nietolerancja laktozy, nudności, objawy przedawkowania, odwodnienie, plamienie, progestagen, przedawkowanie leku, przewód pokarmowy, układ rozrodczy, wymioty, zaburzenia wodno-elektrolitowe - Leksykon leków
Działania niepożądane – Solvetusan 60 mg
Lewodropropizyna, substancja czynna leku Solvetusan (60 mg), wykazuje bardzo korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony danymi z ponad 30 krajów. Częstość działań niepożądanych jest wyjątkowo niska, poniżej 1:500 000 przypadków, a większość zgłaszanych objawów ma charakter łagodny i ustępuje po przerwaniu terapii. Niemniej jednak, odnotowano rzadkie, ale poważne działania niepożądane, takie jak zaburzenia rytmu serca (np. bigeminia przedsionkowa), śpiączka hipoglikemiczna, reakcje alergiczne i anafilaktyczne (obrzęk, duszność, obrzęk naczynioruchowy), epidermoliza, omdlenia oraz drgawki. Działania te wymagają natychmiastowej interwencji medycznej i odpowiedniego poinformowania pacjenta. Wśród działań niepożądanych o częstości bardzo rzadkiej (<1/10 000) dominują objawy skórne (pokrzywka, rumień, osutka, świąd), dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego (bóle brzucha, nudności, wymioty, biegunka), zaburzenia neurologiczne (zawroty głowy, drżenia, parestezje) oraz kardiologiczne (kołatanie serca, tachykardia, obniżenie ciśnienia tętniczego).
aftowe zapalenie jamy ustnej, astenia, biegunka, bigeminia przedsionkowa, ból żołądka, cholestatyczne zapalenie wątroby, depersonalizacja, drgawki, drgawki kloniczno-toniczne, drżenie, duszność, epidermoliza, hipotensja, kołatanie serca, lewodropropizyna, mydriaza, napad petit mal, nudności, obrzęk błony śluzowej, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk powiek, omdlenie, parestezje, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, senność, śpiączka hipoglikemiczna, tachykardia, utrata widzenia, zaburzenia równowagi, zaburzenie rytmu serca, zapalenie języka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Bisoprolol VP 5 mg
Bisoprolol, stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego i choroby wieńcowej, wykazuje zróżnicowany profil działań niepożądanych, sklasyfikowanych według częstości występowania: często (1/100 do <1/10), niezbyt często (1/1 000 do <1/100), rzadko (1/10 000 do <1/1 000) oraz bardzo rzadko (<1/10 000). Do często obserwowanych należą zaburzenia naczyniowe (uczucie zimna, drętwienie kończyn), objawy neurologiczne (zmęczenie, zawroty głowy, bóle głowy) oraz dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego (nudności, wymioty, biegunka, zaparcia). Niezbyt często występują osłabienie i kurcze mięśni, bradykardia, zaburzenia przewodnictwa przedsionkowo-komorowego, nasilenie niewydolności serca, niedociśnienie ortostatyczne, zaburzenia snu, depresja oraz skurcz oskrzeli, szczególnie u pacjentów z astmą lub POChP. Rzadkie działania obejmują koszmary senne, omamy, reakcje nadwrażliwości skórnej, podwyższenie enzymów wątrobowych (AlAT, AspAT), zapalenie wątroby, wzrost triglicerydów, zaburzenia potencji, zaburzenia słuchu, alergiczny nieżyt nosa oraz zmniejszone wydzielanie łez.
alergiczny nieżyt nosa, astma oskrzelowa, beta-adrenolityk, biegunka, ból głowy, bradykardia, choroba wieńcowa, depresja, drętwienie kończyn, działanie wazokonstrykcyjne, enzymy wątrobowe, kurcze mięśni, łuszczyca, łysienie, nadciśnienie tętnicze, nadzór nad bezpieczeństwem farmakoterapii, niedociśnienie ortostatyczne, niewydolność serca, nudności, obturacyjna choroba płuc, omamy, reakcja nadwrażliwości, skurcz oskrzeli, triglicerydy, wymioty, wysypka łuszczycopodobna, zaburzenia potencji, zaburzenia słuchu, zaburzenia snu, zaburzenie przewodnictwa przedsionkowo-komorowego, zapalenie spojówek, zapalenie wątroby, zaparcia, zawroty głowy, zespół suchego oka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Pranosin forte 100 mg/ml
Pranosin forte (syrop 100 mg/ml) zawiera inozynę pranobeks, będącą kompleksem inozyny i 4-acetamidobenzoesanu 2-hydroksypropylodimetyloamoniowego w stosunku molarnym 1:3. Podczas terapii obserwuje się bardzo częste zwiększenie stężenia kwasu moczowego we krwi i moczu, co wymaga szczególnego monitorowania u pacjentów z historią hiperurykemii lub dny moczanowej, gdyż efekt ten ulega normalizacji w ciągu kilku dni po zakończeniu leczenia. Często występują również podwyższone wartości mocznika oraz aktywności aminotransferaz i fosfatazy zasadowej, co wskazuje na konieczność kontroli funkcji nerek i wątroby. Do najczęstszych działań niepożądanych należą bóle głowy, zawroty głowy, nudności, wymioty, dyskomfort w nadbrzuszu, świąd, wysypka, bóle stawów oraz zmęczenie i złe samopoczucie, które mogą wpływać na codzienne funkcjonowanie pacjenta.
aminotransferazy, bezsenność, biegunka, ból głowy, ból nadbrzusza, ból stawów, dna moczanowa, dyskomfort w nadbrzuszu, fosfataza zasadowa, hiperurykemia, inozyna pranobeks, mocznik, nadwrażliwość, nerwowość, nudności, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, poliuria, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, rumień, senność, świąd, wymioty, wysypka skórna, zaparcie, zawroty głowy - Leksykon substancji czynnych
Olejek eteryczny z kory cynamonowca – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Olejek eteryczny z kory cynamonowca (Cinnamomum cassia Blume) stanowi 6,28% mieszanki surowców roślinnych w preparacie Melisana Klosterfrau, który zawiera 62 mg olejków lotnych na 100 ml oraz 66,3%-67,3% (V/V) etanolu. Ze względu na obecność furokumaryn z korzenia arcydzięgla (Angelica archangelica L.) istnieje ryzyko fotouczulenia, co wymaga unikania ekspozycji na promieniowanie UV podczas terapii. Przy doustnym stosowaniu preparatu, wysoka zawartość alkoholu może powodować dolegliwości gastryczne, takie jak zgaga, ból żołądka, nudności i odruchy wymiotne, zwłaszcza przy przyjmowaniu na czczo lub w postaci nierozcieńczonej.
alkohol etylowy, arcydzięgiel lekarski, błona śluzowa, cynamonowiec cejloński, cynamonowiec kasja, dolegliwość gastryczna, ekstrakcja etanolowa, fotouczulenie, furokumaryna, korzeń arcydzięgla, nudności, olejek cynamonowy, promieniowanie UV, stan zapalny skóry, suchość skóry, świąd skóry, test uczuleniowy, uszkodzenie skóry, zgaga - Leksykon leków
Przedawkowanie – Flegamax 50 mg/ml
Przedawkowanie karbocysteiny, substancji czynnej leku Flegamax (50 mg/ml, roztwór doustny), jest rzadko opisywane w literaturze medycznej. Najczęściej obserwowanymi objawami są zaburzenia ze strony układu pokarmowego, takie jak nudności, wymioty, bóle brzucha oraz biegunka, co wynika z bezpośredniego kontaktu doustnie podanej substancji z błoną śluzową przewodu pokarmowego. Standardowa miarka leku (15 ml) zawiera 750 mg karbocysteiny, co jest istotne przy ocenie dawki przedawkowania. Brak jest udokumentowanych przypadków innych objawów zatrucia, a specyficzna odtrutka dla karbocysteiny nie została opracowana.
- Leksykon leków
Przedawkowanie – Undofen Max 10 mg/g
Undofen Max to krem zawierający 10 mg/g terbinafiny chlorowodorku, stosowany miejscowo na skórę. Ze względu na niską absorpcję substancji czynnej przez skórę, przypadki przedawkowania są bardzo rzadkie. Przypadkowe połknięcie 30 g kremu (co odpowiada 300 mg terbinafiny chlorowodorku) jest równoważne dawce doustnej 250 mg terbinafiny stosowanej u dorosłych. Objawy przedawkowania mogą obejmować ból głowy, nudności, ból brzucha oraz zawroty głowy, podobne do tych obserwowanych po doustnym podaniu terbinafiny.
absorpcja substancji czynnej, ból brzucha, ból głowy, chlorowodorek terbinafiny, dawka doustna, działanie niepożądane, leczenie objawowe, nudności, produkt leczniczy, przedawkowanie leku, przewód pokarmowy, przypadkowe spożycie, stan kliniczny, substancja czynna, Undofen Max, węgiel aktywny, zawroty głowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Herbion na kaszel 30 mg/5 ml
Przedawkowanie syropu Herbion na kaszel, zawierającego 6 mg/ml wyciągu z płucnicy islandzkiej (96-108 mg surowca roślinnego) oraz substancje pomocnicze takie jak sorbitol (532 mg/ml) i sodu benzoesan (2 mg/ml), może prowadzić do działań niepożądanych głównie ze strony przewodu pokarmowego i układu oddechowego. Sorbitol w dawkach powyżej 10-20 g (około 19-38 ml syropu) wywołuje efekt przeczyszczający, manifestujący się biegunką, bólami brzucha, wzdęciami oraz zaburzeniami gospodarki wodno-elektrolitowej. Z kolei nadmierne spożycie sodu benzoesanu (powyżej 40-50 mg, czyli około 20-25 ml syropu) może paradoksalnie nasilać odruch kaszlu, odwracając terapeutyczne działanie leku. Zawartość etanolu (0,6 mg/ml) jest na tyle niska, że nawet przy przedawkowaniu nie powinna powodować klinicznie istotnych objawów zatrucia alkoholowego.
biegunka, ból brzucha, Cetraria islandica, działanie osmotyczne, działanie przeciwkaszlowe, efekt przeczyszczający, etanol, fermentacja jelitowa, leczenie objawowe, nudności, odruch wymiotny, odwodnienie, płucnica islandzka, sodu benzoesan, sorbitol, uzupełnianie elektrolitów, węgiel aktywowany, wzdęcia, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia gospodarki wodno-elektrolitowej, zatrucie alkoholowe - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Wamlox 5 mg + 160 mg
Produkt leczniczy Wamlox, zawierający amlodypinę i walsartan w dawkach 5 mg + 80 mg, 5 mg + 160 mg oraz 10 mg + 160 mg, może powodować działania niepożądane wpływające na zdolność pacjenta do bezpiecznego prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługiwania maszyn. Do najczęstszych objawów należą zawroty głowy, zmęczenie, ból głowy oraz nudności, które mogą zaburzać orientację przestrzenną, koordynację ruchową, wydłużać czas reakcji oraz obniżać koncentrację. Amlodypina wykazuje niewielki lub umiarkowany wpływ na zdolności psychomotoryczne, jednak nawet sporadyczne wystąpienie tych objawów stanowi istotne zagrożenie dla bezpieczeństwa podczas prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn.
amlodypina, ból głowy, działanie niepożądane, koordynacja ruchowa, modyfikacja dawkowania, nudności, odpowiedź indywidualna, okres początkowy leczenia, orientacja przestrzenna, osłabienie reakcji, tolerancja leczenia, walsartan, Wamlox, wydłużenie czasu reakcji, zawroty głowy, zdolność psychomotoryczna - Leksykon leków
Działania niepożądane – Sobycor 2,5 mg
Bisoprolol fumaran, substancja czynna leku Sobycor, jest selektywnym beta-adrenolitykiem, który może wywoływać działania niepożądane o różnej częstości występowania. Najczęściej obserwuje się zaburzenia psychiczne, takie jak zaburzenia snu, depresja, koszmary senne i omamy (≥1/10). Często występują zawroty głowy, ból głowy i omdlenia (≥1/100 do <1/10). Rzadziej notuje się zaburzenia słuchu, zmniejszone wydzielanie łez, zapalenie spojówek, a bardzo rzadko poważne zdarzenia kardiologiczne, takie jak bradykardia, nasilenie niewydolności serca i zaburzenia przewodzenia przedsionkowo-komorowego (<1/10 000). Inne bardzo rzadkie działania obejmują skurcz oskrzeli, reakcje nadwrażliwości (świąd, obrzęk naczynioruchowy), nasilenie łuszczycy, zaburzenia mięśniowo-szkieletowe, astenia oraz zmiany w badaniach laboratoryjnych, takie jak podwyższenie enzymów wątrobowych (AlAT, AspAT) i stężenia trójglicerydów.
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, astma oskrzelowa, beta-adrenolityk selektywny, biegunka, bisoprolol fumaran, bradykardia, depresja, hipertrójglicerydemia, kurcz mięśni, łuszczyca, niedociśnienie ortostatyczne, niewydolność serca, nudności, obrzęk naczynioruchowy, obturacyjna choroba dróg oddechowych, omamy, podwyższone enzymy wątrobowe, reakcja nadwrażliwości, skurcz oskrzeli, wysypka łuszczycopodobna, zaburzenie erekcji, zaburzenie przewodzenia przedsionkowo-komorowego, zaburzenie snu, zapalenie spojówek, zapalenie wątroby, zaparcie, żółtaczka - Leksykon substancji czynnych
Ebastyna – Działania niepożądane
Ebastyna, stosowana w leczeniu objawów alergii, została przebadana w kontrolowanych badaniach klinicznych obejmujących 5708 pacjentów, w tym 460 dzieci, wykazując podobny profil bezpieczeństwa w obu grupach wiekowych. Najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi są suchość w jamie ustnej oraz senność, występujące z częstością ≥1/100 do <1/10. Inne działania niepożądane obejmują bóle głowy, zawroty głowy, hipoestezję, zaburzenia smaku, kołatanie serca i tachykardię, a także objawy ze strony układu pokarmowego, takie jak ból brzucha, nudności i niestrawność. Rzadziej obserwuje się reakcje skórne (pokrzywka, wysypka, egzema), zaburzenia psychiczne (nerwowość, bezsenność), a także zaburzenia miesiączkowania i bolesne miesiączkowanie. Szczególną uwagę należy zwrócić na potencjalne działania hepatotoksyczne, takie jak zapalenie wątroby i cholestaza, które mogą występować z nieznaną częstością i wymagają monitorowania parametrów czynnościowych wątroby.
alergia, anafilaksja, astenia, bezsenność, bilirubina, ból brzucha, ból głowy, bolesne miesiączkowanie, cholestaza, ebastyna, egzema, Evastix, fosfataza alkaliczna, gamma-GT, hipoestezja, kołatanie serca, krwawienie z nosa, nerwowość, nieprawidłowe wyniki czynności wątroby, niestrawność, nudności, obrzęk, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, profil bezpieczeństwa, reakcja nadwrażliwości, senność, suchość jamy ustnej, tabletka ulegająca rozpadowi, tachykardia, wymioty, wysypka, zaburzenia miesiączkowania, zaburzenia smaku, zapalenie błony śluzowej nosa, zapalenie gardła, zapalenie skóry, zapalenie wątroby, zawroty głowy, zwiększenie aktywności aminotransferaz, zwiększenie łaknienia, zwiększenie masy ciała - Leksykon leków
Działania niepożądane – Deflegmin Effect Long 75 mg
Ambroksol chlorowodorek w kapsułkach o przedłużonym uwalnianiu Deflegmin EFFECT LONG może wywoływać działania niepożądane o różnej częstości i nasileniu. Najczęściej obserwuje się nudności (często), a także wymioty, biegunkę, niestrawność i ból brzucha (niezbyt często). Rzadziej występują reakcje alergiczne, takie jak wysypka i pokrzywka, a także reakcje nadwrażliwości układu immunologicznego (rzadko). Poważne, potencjalnie zagrażające życiu działania niepożądane obejmują reakcje anafilaktyczne, wstrząs anafilaktyczny, obrzęk naczynioruchowy oraz ciężkie reakcje skórne, takie jak zespół Stevensa-Johnsona, toksyczna martwica naskórka, rumień wielopostaciowy i ostra uogólniona krostkowica. Objawy te wymagają natychmiastowego przerwania leczenia i interwencji medycznej.
ambroksol chlorowodorek, ból brzucha, Deflegmin, działanie niepożądane, kapsułka o przedłużonym uwalnianiu, mukolityk, niestrawność, niewydolność krążeniowo-oddechowa, nudności, obrzęk naczynioruchowy, ostra uogólniona krostkowica, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, rumień wielopostaciowy, ślinotok, suchość jamy ustnej, toksyczna martwica naskórka, wodnisty katar, wstrząs anafilaktyczny, wymioty i biegunka, wysypka i pokrzywka, zaburzenia mikcji, zaburzenia oddawania moczu, zespół Stevensa-Johnsona, zgaga - Leksykon leków
Działania niepożądane – Banavin 10 mg
Banavin (wortioksetyna) wykazuje charakterystyczny profil działań niepożądanych, z dominującymi objawami ze strony układu pokarmowego, zwłaszcza nudnościami, które występują bardzo często (≥1/10) i są zazwyczaj łagodne lub umiarkowane, pojawiając się głównie w pierwszych dwóch tygodniach terapii. U pacjentów ≥65 lat stosujących dawki ≥10 mg/dobę obserwuje się wyższą częstość rezygnacji z leczenia, a przy dawce 20 mg/dobę nudności i zaparcia występują odpowiednio u 42% i 15% starszych pacjentów, w porównaniu do 27% i 4% u młodszych. Profil bezpieczeństwa u dzieci i młodzieży jest podobny do dorosłych, z wyjątkiem częstszych bólów brzucha i zwiększonego ryzyka myśli samobójczych, szczególnie u młodzieży. Po nagłym odstawieniu leku mogą pojawić się objawy odstawienia, takie jak zawroty głowy, ból głowy, parestezje, zaburzenia snu, nudności, lęk i drżenie, zwykle w ciągu pierwszego tygodnia.
agregacja płytek krwi, akatyzja, bezsenność, biegunka, ból głowy, bruksizm, depresja, drżenie, duże zaburzenie depresyjne, dyspepsja, hiperprolaktynemia, hiponatremia, hormon antydiuretyczny, jaskra wąskiego kąta, krwawienie z przewodu pokarmowego, lek przeciwdepresyjny, mlekotok, myśli samobójcze, nadpotliwość, nocne poty, nudności, obrzęk naczynioruchowy, parestezja, pokrzywka, poziom sodu, reakcja anafilaktyczna, SSRI, świąd, szczękościsk, TCA, wortioksetyna, wymioty, wysypka, zaburzenie depresyjne, zaburzenie seksualne, zaparcie, zespół niespokojnych nóg, zespół odstawienia, zespół serotoninowy, złamanie kości - Leksykon leków
Przedawkowanie – Sertranorm 100 mg
Przedawkowanie sertraliny, dostępnej w tabletkach powlekanych 50 mg i 100 mg, stanowi poważne zagrożenie zdrowotne, z ryzykiem wystąpienia objawów takich jak senność, nudności, wymioty, tachykardia, drżenia, pobudzenie psychoruchowe oraz zawroty głowy. W ciężkich przypadkach może dojść do śpiączki. Szczególnie istotne są zaburzenia kardiologiczne, w tym wydłużenie odstępu QTc oraz częstoskurcz komorowy typu Torsade de Pointes, co wymaga niezwłocznego monitorowania EKG. Margines bezpieczeństwa sertraliny jest zmienny i zależy od indywidualnych cech pacjenta oraz interakcji z innymi lekami lub alkoholem, a w dokumentacji medycznej odnotowano przypadki śmiertelne zarówno w monoterapii, jak i w politerapii.
biegunka, ból brzucha, częstoskurcz komorowy torsade de pointes, dializa, drżenie, hemoperfuzja, migotanie komór, monitorowanie elektrokardiograficzne, nagły zgon sercowy, nudności, palpitacje, pobudzenie psychoruchowe, przedawkowanie sertraliny, senność, śpiączka, tabletki powlekane, tachykardia, transfuzja wymienna, węgiel aktywowany, wydłużenie odstępu QTc, wymuszona diureza, zaburzenia kardiologiczne, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Oriven 150 mg
Wenlafaksyna, dostępna w kapsułkach o przedłużonym uwalnianiu w dawkach 37,5 mg, 75 mg, 150 mg i 225 mg (produkt Oriven), wykazuje szeroki profil działań niepożądanych, które należy uwzględnić podczas terapii. Najczęstsze objawy (>1/10) to nudności, suchość w jamie ustnej, ból głowy oraz nadmierne pocenie się, w tym poty nocne. Istotne są także zaburzenia psychiatryczne, takie jak bezsenność, stany splątania, depersonalizacja, nietypowe sny, nerwowość, obniżone libido oraz ryzyko myśli i zachowań samobójczych, zwłaszcza w trakcie leczenia i po jego przerwaniu. Neurologicznie należy monitorować ryzyko zespołu serotoninowego, złośliwego zespołu neuroleptycznego, drgawek, dystonii oraz dyskinezy późnej. Ze strony układu sercowo-naczyniowego obserwuje się groźne arytmie (torsade de pointes, częstoskurcz komorowy, migotanie komór) oraz wydłużenie odstępu QT w EKG, a także tachykardię, nadciśnienie tętnicze i kardiomiopatię stresową. Rzadkie, ale poważne działania obejmują agranulocytozę, niedokrwistość aplastyczną, pancytopenię, trombocytopenię oraz ciężkie reakcje skórne, takie jak zespół Stevensa-Johnsona i toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka.
agranulocytoza, akatyzja, ból głowy, delirium, depersonalizacja, dyskineza, dyskineza późna, dystonia, eozynofilia płucna, hiponatremia, jaskra z zamkniętym kątem przesączania, kardiomiopatia stresowa, kardiomiopatia Takotsubo, mania, myśli samobójcze, nadmierne pocenie się, neutropenia, niedokrwistość aplastyczna, nudności, pancytopenia, rabdomioliza, rumień wielopostaciowy, śródmiąższowa choroba płuc, suchość w jamie ustnej, toksyczne martwicze oddzielanie naskórka, torsade de pointes, trombocytopenia, wenlafaksyna, zaburzenia ejakulacji, zaburzenia erekcji, zaburzenia orgazmu, zespół niewłaściwego wydzielania hormonu antydiuretycznego, zespół odstawienia, zespół serotoninowy, zespół Stevensa-Johnsona, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Alotendin 10 mg + 5 mg
Produkt leczniczy Alotendin, zawierający bisoprolol fumaran (5 mg lub 10 mg) oraz amlodypinę (5 mg lub 10 mg), może wpływać na zdolność pacjentów do prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługi maszyn. Amlodypina może powodować objawy takie jak zawroty głowy, bóle głowy, zmęczenie oraz nudności, które mogą zaburzać koncentrację i wydłużać czas reakcji, co stanowi istotne ryzyko w ruchu drogowym. Bisoprolol, choć w badaniach klinicznych nie wykazał jednoznacznego negatywnego wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów, może u niektórych pacjentów powodować indywidualne reakcje. Szczególną ostrożność należy zachować w początkowym okresie terapii, przy zmianie dawkowania oraz w przypadku jednoczesnego spożywania alkoholu, które może potęgować działanie leku na ośrodkowy układ nerwowy.
adaptacja organizmu, amlodypina, bisoprolol, bisoprolol fumaran, ból głowy, choroba wieńcowa, działanie niepożądane, interakcje lekowe, modyfikacja dawki, nudności, ośrodkowy układ nerwowy, reakcje psychomotoryczne, zaburzenia koncentracji, zawroty głowy, zdolności psychomotoryczne, zmęczenie, zmienność osobnicza - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Elestar HCT 40 mg + 5 mg + 25 mg
Ocena wpływu leku przeciwnadciśnieniowego Elestar HCT, zawierającego olmesartan medoksomil, amlodypinę i hydrochlorotiazyd, na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn jest kluczowa dla bezpieczeństwa terapii. Brak dedykowanych badań klinicznych w tym zakresie wymaga od lekarza szczególnej uwagi i przekazania pacjentowi informacji o potencjalnych działaniach niepożądanych, takich jak zawroty głowy, ból głowy, nudności oraz zmęczenie, które mogą upośledzać zdolności psychomotoryczne. Szczególnie w początkowym okresie leczenia, gdy organizm adaptuje się do substancji czynnych, ryzyko wystąpienia tych objawów jest zwiększone, co może wpływać na percepcję przestrzenną, koncentrację i czas reakcji pacjenta.
amlodypina, badanie kliniczne, bezpieczeństwo farmakoterapii, ból głowy, czas reakcji, działanie niepożądane, Elestar HCT, hydrochlorotiazyd, interakcja lekowa, lek przeciwnadciśnieniowy, nudności, objaw uboczny, olmesartan medoksomil, percepcja przestrzenna, preparat złożony, zawroty głowy, zawroty głowy układowe, zdolność psychomotoryczna, zdolność psychoruchowa, zmęczenie - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Vilpin 10 mg
Preparat Vilpin (amlodypina) w dawkach 5 mg i 10 mg może wywierać mały do umiarkowanego wpływ na zdolności psychomotoryczne pacjentów, co przekłada się na obniżoną sprawność podczas prowadzenia pojazdów mechanicznych oraz obsługi maszyn. Objawy takie jak zawroty głowy, ból głowy, zmęczenie i nudności mogą upośledzać koordynację, koncentrację i czas reakcji, szczególnie w początkowym okresie terapii, kiedy ryzyko ich wystąpienia jest największe. Lekarz powinien poinformować pacjenta o tych potencjalnych ograniczeniach, zalecając wstrzymanie się od prowadzenia pojazdów w pierwszych dniach leczenia oraz monitorowanie własnej reakcji na lek, a także unikanie alkoholu i innych substancji depresyjnych na ośrodkowy układ nerwowy.
amlodypina, antagonista wapnia, ból głowy, choroba współistniejąca, funkcja psychomotoryczna, historia choroby, interakcja lekowa, leki działające na OUN, nudności, objaw niepożądany, osłabienie zdolności reagowania, ośrodkowy układ nerwowy, początkowy okres terapii, układ krążenia, układ sercowo-naczyniowy, wpływ na zdolności psychomotoryczne, zawroty głowy, zmęczenie - Leksykon substancji czynnych
Owocnia pomarańczy gorzkiej – Przedawkowanie
Owocnia pomarańczy gorzkiej (Citrus aurantium L. ssp. aurantium) jest składnikiem nalewki gorzkiej (Amara tinctura), stanowiącej 25% preparatów leczniczych Krople Żołądkowe oraz Krople żołądkowe Amara. Dotychczas nie zgłoszono przypadków przedawkowania samej owocni pomarańczy gorzkiej, a jej toksyczność w dawkach zawartych w tych produktach jest niska. Jednak preparaty te zawierają wysoką zawartość etanolu (67-72% V/V w Kroplach Żołądkowych oraz 65-72% V/V w Kroplach żołądkowych Amara), co przy przedawkowaniu może prowadzić do zaburzeń neurologicznych, zaburzeń świadomości, problemów z koordynacją ruchową oraz zmian ciśnienia tętniczego. Ponadto, obecność innych składników aktywnych, takich jak korzeń waleriany (Valeriana officinalis) i ziele dziurawca (Hypericum perforatum), może wywołać specyficzne objawy toksyczne.
biegunka, ból brzucha skurczowy, ciśnienie tętnicze, Citrus aurantium, dezorientacja, drgawki, drżenie rąk, działanie fotouczulające, Gentiana lutea, Hypericum perforatum, koordynacja ruchowa, korzeń goryczki, korzeń waleriany, krople żołądkowe, leczenie objawowe, liść bobrka, Menyanthes trifoliata, nadwrażliwość na promieniowanie, nalewka gorzka, nudności, objawy toksyczne, owocnia pomarańczy gorzkiej, rozszerzenie źrenic, ucisk w klatce piersiowej, Valeriana officinalis, zaburzenia, zaburzenia neurologiczne, zaburzenia świadomości, zawartość etanolu, zawroty głowy, ziele dziurawca - Leksykon leków
Działania niepożądane – Anastrozol Teva 1 mg
Anastrozol Teva w dawce 1 mg, stosowany u pacjentek po menopauzie z operacyjnym rakiem piersi, wykazuje szeroki profil działań niepożądanych, potwierdzony w badaniu fazy III ATAC na 9366 pacjentkach. Najczęstsze działania niepożądane obejmują bóle głowy, uderzenia gorąca, nudności, wysypkę, bóle i zapalenie stawów oraz osłabienie, które mogą znacząco obniżać jakość życia. W zakresie zaburzeń metabolicznych często obserwuje się anoreksję i hipercholesterolemię, a niezbyt często hiperkalcemię, wymagającą monitorowania stężenia wapnia i diagnostyki w kierunku nadczynności przytarczyc. Depresja występuje bardzo często i wymaga aktywnego monitorowania oraz ewentualnej interwencji psychiatrycznej. W układzie nerwowym dominują bóle głowy (bardzo często), senność, zespół cieśni nadgarstka i zaburzenia czucia. W układzie pokarmowym często pojawiają się nudności, biegunka i wymioty, co może prowadzić do zaburzeń wodno-elektrolitowych i niedożywienia. Zaburzenia czynności wątroby manifestują się częstym wzrostem enzymów (fosfataza zasadowa, AlAT, AspAT) oraz niezbyt częstym zapaleniem wątroby, co wymaga regularnego monitorowania parametrów biochemicznych.
aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, anastrozol, anoreksja, biegunka, bisfosfoniany, ból głowy, ból kości, ból mięśni, depresja, fosfataza zasadowa, gammaglutamylotransferaza, hipercholesterolemia, hiperkalcemia, hormon przytarczyc, krwawienie z pochwy, łysienie, nadczynność przytarczyc, nudności, obrzęk naczynioruchowy, operacyjny rak piersi, osteoporoza, parestezje, pokrzywka, rak piersi, rumień wielopostaciowy, suchość pochwy, sztywność stawów, tamoksyfen, uderzenia gorąca, wysypka, zaburzenia czucia, zapalenie pochewki ścięgnistej, zapalenie stawów, zapalenie wątroby, zespół cieśni nadgarstka, zespół Stevensa-Johnsona, złamanie osteoporotyczne - Leksykon leków
Działania niepożądane – MENSIL MAX 50 mg
Syldenafil, substancja czynna leku MENSIL MAX 50 mg (tabletki do rozgryzania i żucia), wykazuje profil bezpieczeństwa oparty na analizie 9570 pacjentów z 74 badań klinicznych oraz ponad 10-letnim doświadczeniu po wprowadzeniu do obrotu. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi są ból głowy i zawroty głowy (często, ≥1/100 do <1/10), nagłe zaczerwienienia twarzy, niestrawność, zatkany nos, nudności oraz zaburzenia widzenia, w tym widzenie na niebiesko i niewyraźne widzenie (rzadko, ≥1/10 000 do <1/1 000). Rzadkie, ale poważne powikłania obejmują udar mózgu, drgawki, przednią niedokrwienną neuropatię nerwu wzrokowego (NAOIN), zamknięcie naczyń siatkówki, zawał mięśnia sercowego, nagłą śmierć sercową, zespół Stevensa-Johnsona (SJS) oraz martwicę toksyczną naskórka (TEN). Szczególną uwagę należy zwrócić na priapizm, który wymaga natychmiastowej interwencji medycznej.
arytmia komorowa, ból głowy, choroba refluksowa przełyku, chromatopsja, drgawki, hematospermia, jaskra, kołatanie serca, krwawienie z nosa, krwiomocz, krwotok siatkówkowy, martwica toksyczna naskórka, migotanie przedsionków, nadciśnienie tętnicze, nagła śmierć sercowa, niedociśnienie, niestabilna dławica, niestrawność, niewyraźne widzenie, nudności, omdlenie, priapizm, przednia niedokrwienna neuropatia nerwu wzrokowego, przemijający napad niedokrwienny, światłowstręt, syldenafil, tachykardia, udar naczyniowy mózgu, uderzenia gorąca, widzenie podwójne, zaburzenia widzenia, zaczerwienienie twarzy, zatkany nos, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Fulvestrant medac 250 mg
Fulvestrant medac, stosowany w monoterapii w dawce 500 mg (mediana czasu leczenia 6,5 miesiąca), wykazuje profil działań niepożądanych obejmujący przede wszystkim reakcje w miejscu wstrzyknięcia (ból, stan zapalny, krwiak), astenia, nudności oraz podwyższenie aktywności enzymów wątrobowych (AlAT, AspAT, fosfataza alkaliczna). Częstość występowania tych działań niepożądanych została określona na podstawie zbiorczych analiz z badań klinicznych CONFIRM, FINDER 1, FINDER 2, NEWEST oraz FALCON. Działania niepożądane klasyfikowano według częstości: bardzo często (≥1/10) i często (≥1/100 do <1/10), z uwzględnieniem ich nasilenia i znaczenia klinicznego. Wśród rzadziej występujących objawów odnotowano bóle głowy, wysypkę oraz reakcje nadwrażliwości, które mogą mieć charakter od łagodnych do ciężkich, włącznie z anafilaksją.
aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, anastrozol, astenia, ból głowy, działanie antyestrogenowe, enzymy wątrobowe, fosfataza alkaliczna, fulwestrant, hepatocyty, krwiak, leczenie objawowe, nudności, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, reakcja w miejscu wstrzyknięcia, stan zapalny, wysypka, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia wątroby - Leksykon leków
Działania niepożądane – Litocid 680 mg
Produkt leczniczy Litocid, zawierający 680 mg cytrynianu potasu w formie tabletek o zmodyfikowanym uwalnianiu, może wywoływać działania niepożądane, które występują bardzo rzadko (<1/10000) i obejmują podrażnienie górnego odcinka przewodu pokarmowego (wymioty, nudności, zgaga, uczucie pełności w prawym podżebrzu) oraz hiperkaliemię, która może prowadzić do poważnych zaburzeń rytmu serca. Działania naczyniowe, takie jak nasilenie niewydolności żylnej kończyn dolnych oraz ujawnienie lub nasilenie objawów skazy krwotocznej, mają częstość nieznaną i wymagają szczególnej uwagi klinicznej. U pacjentów ze skłonnością do hiperwentylacji obserwuje się nasilenie objawów (zawroty głowy, mroczki przed oczami), co stanowi wskazanie do natychmiastowego odstawienia leku i konsultacji lekarskiej.
cytrynian potasu, działanie niepożądane, hiperkaliemia, hiperwentylacja, komplikacje kardiologiczne, MedDRA, mroczki przed oczami, niewydolność żylna, nudności, objawy neurologiczne, obrzęk kończyn dolnych, podrażnienie przewodu pokarmowego, prawe podżebrze, skaza krwotoczna, tabletka o zmodyfikowanym uwalnianiu, tendencja do krwawień, wymioty, zaburzenie rytmu serca, zawroty głowy, zgaga - Leksykon leków
Przedawkowanie – Explemed 30 mg
Przedawkowanie arypiprazolu, substancji czynnej leku Explemed, może prowadzić do różnorodnych objawów klinicznych zależnych od wieku pacjenta i dawki. U dorosłych obserwuje się letarg, nadciśnienie tętnicze, senność, tachykardię, nudności, wymioty oraz biegunkę przy dawkach sięgających do 1260 mg, natomiast u dzieci dawki do 195 mg wywołują senność, przejściową utratę świadomości oraz objawy pozapiramidowe, takie jak drżenie, sztywność mięśniowa, dystonia i akatyzja. Pomimo wysokich dawek, zgłoszone przypadki nie zakończyły się zgonem, co wskazuje na stosunkowo niską toksyczność leku w warunkach klinicznych.
akatyzja, antidotum, biegunka, ciśnienie tętnicze krwi, drogi oddechowe, drżenie, dystonia, hemodializa, hipertensja, interakcje lekowe, konsekwencja zdrowotna, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwpsychotyczny, letarg, manifestacja kliniczna, monitorowanie elektrokardiograficzne, nudności, objawy pozapiramidowe, obraz kliniczny, obraz kliniczny zatrucia, przedawkowanie arypiprazolu, przewodnictwo w mięśniu sercowym, przyspieszona czynność serca, senność, stabilizacja stanu pacjenta, stężenie leku w osoczu, substancja psychoaktywna, sztywność mięśniowa, tachykardia, utrata świadomości, węgiel aktywowany, wiązanie z białkami osocza, wymioty, zaburzenia motoryczne, zaburzenia rytmu serca - Leksykon leków
Działania niepożądane – Sumamigren 50 mg
Sumamigren (sumatryptan) w dawkach 50 mg i 100 mg jest stosowany w leczeniu migreny, jednak jego podanie wiąże się z ryzykiem wystąpienia licznych działań niepożądanych o różnej częstości i nasileniu. Do często obserwowanych należą zawroty głowy, senność, parestezje, niedoczulica, nudności, wymioty, duszność, bóle mięśni oraz uczucie ciężkości i zmęczenia. Z kolei działania niepożądane o nieznanej częstości obejmują poważne reakcje nadwrażliwości, w tym pokrzywkę i wstrząs anafilaktyczny, napady drgawek, zaburzenia widzenia (migotanie światła, podwójne widzenie, utrata widzenia), zaburzenia rytmu serca (bradykardia, tachykardia, arytmie), skurcz naczyń wieńcowych, dusznicę bolesną oraz zawał mięśnia sercowego. Występują również przemijające zwiększenia ciśnienia tętniczego oraz nagłe zaczerwienienia, zwłaszcza twarzy, a także objawy ze strony układu pokarmowego, takie jak niedokrwienne zapalenie okrężnicy, biegunka i dysfagia.
biegunka, ból mięśniowy, ból stawowy, bradykardia, dusznica bolesna, duszność, dysfagia, dystonia, elektrokardiogram, kołatanie serca, migotanie światła, migrena, mroczek, nadciśnienie tętnicze, nadmierna potliwość, nadwrażliwość, napad drgawkowy, niedociśnienie, niedoczulica, niedokrwienne zapalenie okrężnicy, nudności, oczopląs, parametry czynności wątroby, parestezja, podwójne widzenie, pokrzywka, skurcz naczyń wieńcowych, stan lękowy, sumatryptan, sztywność karku, tabletki powlekane, tachykardia, utrata widzenia, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, zaburzenia czucia, zaburzenia rytmu serca, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy, zespół Raynauda - Leksykon substancji czynnych
Pentazocyna – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Pentazocyna wymaga szczególnej ostrożności w terapii ze względu na ryzyko zaostrzenia porfirii, wpływ na układ sercowo-naczyniowy (możliwe zmiany ciśnienia tętniczego), a także potencjalne powikłania u pacjentów z niewydolnością wątroby i nerek, gdzie zaleca się modyfikację dawki. U pacjentów z historią drgawek istnieje ryzyko ich wystąpienia po podaniu leku. Długotrwałe stosowanie może prowadzić do uzależnienia, a nagłe odstawienie – do zespołu abstynencyjnego objawiającego się m.in. kurczowymi bólami brzucha, nudnościami, gorączką i pobudzeniem. Pentazocyna działa jako antagonista receptorów opioidowych, co u osób uzależnionych od opioidów może wywołać objawy odstawienne. Wskazane jest monitorowanie pacjentów z chorobami endokrynologicznymi, układu moczowo-płciowego, przewodu pokarmowego oraz zaburzeniami związanymi z alkoholem.
benzodiazepina, depresja oddechowa, drgawki, guz chromochłonny nadnerczy, inhibitor MAO, kurczowy ból brzucha, majaczenie alkoholowe, nadciśnienie tętnicze, napad drgawkowy, niedoczynność tarczycy, niewydolność kory nadnerczy, niewydolność lewokomorowa, nudności, pentazocyna, porfiria, przerost gruczołu krokowego, stwardnienie tkanki podskórnej, układ sercowo-naczyniowy, uzależnienie, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zapalenie mięśnia, zapalenie pęcherzyka żółciowego, zapalenie trzustki, zatrucie alkoholem, zawał mięśnia sercowego, zespół odstawienny, zespół ostrego brzucha - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ivohart 7,5 mg
W badaniach klinicznych z udziałem około 45 000 pacjentów stosujących iwabradynę (Ivohart) najczęściej obserwowano działania niepożądane związane z układem sercowo-naczyniowym i wzrokowym. Bradykardia występowała u 3,3% pacjentów, z ciężką bradykardią (≤40 uderzeń/min) u 0,5%, głównie w pierwszych 2-3 miesiącach terapii. Migotanie przedsionków zaobserwowano u 5,3% pacjentów leczonych iwabradyną w porównaniu do 3,8% w grupie placebo (współczynnik ryzyka 1,26; 95% CI 1,15-1,39). Zaburzenia widzenia, takie jak wrażenie silnego światła, zgłaszało 14,5% pacjentów, głównie w pierwszych dwóch miesiącach leczenia, zwykle o łagodnym lub umiarkowanym nasileniu, ustępujące podczas terapii lub po jej zakończeniu. Inne często występujące działania to ból głowy, zawroty głowy, niewyraźne widzenie oraz wahania ciśnienia tętniczego. Rzadziej notowano eozynofilię, podwyższone stężenie kwasu moczowego, nudności, zaparcia, wysypki, kurcze mięśni oraz zmęczenie.
astenia, biegunka, blok przedsionkowo-komorowy, ból brzucha, ból głowy, bradykardia, ciśnienie tętnicze, duszność, eozynofilia, iwabradyna, kołatanie serca, kreatynina, kurcze mięśni, kwas moczowy, migotanie przedsionków, niedociśnienie tętnicze, niewyraźne widzenie, nudności, obrzęk naczynioruchowy, odstęp QT, omdlenie, podwójne widzenie, pokrzywka, rumień, skurcze komorowe, świąd, wysypka, zaburzenia widzenia, zaparcie, zawroty głowy, zawroty głowy błędnikowe, zespół chorego węzła zatokowego - Leksykon leków
Działania niepożądane – Betoptic S 2,5 mg/ml
Betaksolol w postaci kropli do oczu (zawiesina 2,5 mg/ml) może wywoływać zarówno miejscowe, jak i ogólnoustrojowe działania niepożądane, wynikające z przenikania substancji do krążenia ogólnego. Najczęściej obserwowanym działaniem niepożądanym jest uczucie dyskomfortu w oku, występujące u 12% pacjentów (bardzo często, ≥1/10). Inne często zgłaszane objawy okulistyczne to niewyraźne widzenie i zwiększone łzawienie (często, ≥1/100 do <1/10), a także zapalenia rogówki, spojówek, powiek, pieczenie, ból oka, zespół suchego oka, światłowstręt i obrzęk spojówek (niezbyt często, ≥1/1 000 do <1/100). Rzadziej występują zaćma (≥1/10 000 do <1/1 000) oraz poważniejsze zmiany, takie jak odwarstwienie naczyniówki po trabekulektomii czy opadanie powiek (częstość nieznana). Należy zwrócić szczególną uwagę na pacjentów po zabiegach okulistycznych oraz z chorobami przebiegającymi ze skurczem oskrzeli, ze względu na ryzyko powikłań.
arytmia, astenopia, astma, beta-adrenolityk, bezsenność, blok przedsionkowo-komorowy, ból głowy, bradykardia, depresja, duszność, dyskomfort oka, erozja rogówki, hipoglikemia, kurcz powiek, łysienie, łzawienie, miastenia, niedociśnienie, niedokrwienie mózgu, niestrawność, niewyraźne widzenie, nieżyt nosa, nudności, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk spojówek, odwarstwienie naczyniówki, omdlenie, opadanie powiek, parestezja, podrażnienie oka, podwójne widzenie, pokrzywka, przekrwienie oka, punkcikowe zapalenie rogówki, reakcja anafilaktyczna, skurcz oskrzeli, światłowstręt, tachykardia, trabekulektomia, udar mózgu, zaburzenie widzenia, zaćma, zapalenie oka, zapalenie powiek, zapalenie rogówki, zapalenie skóry, zapalenie spojówek, zastoinowa niewydolność serca, zatrzymanie akcji serca, zawrót głowy, zespół Raynauda, zespół suchego oka, zmniejszenie wrażliwości rogówki - Leksykon leków
Działania niepożądane – Lacosamide Intas 100 mg
Lakozamid, stosowany w leczeniu napadów padaczkowych, wykazuje profil bezpieczeństwa charakteryzujący się częstością działań niepożądanych u 61,9% pacjentów w badaniach klinicznych (w porównaniu do 35,2% w grupie placebo). Najczęstsze działania niepożądane (≥10%) to zawroty głowy ośrodkowego pochodzenia, bóle głowy, nudności oraz podwójne widzenie, zwykle o łagodnym do umiarkowanego nasileniu i zależne od dawki. Lakozamid powoduje wydłużenie odstępu PR w EKG, co może prowadzić do bloku przedsionkowo-komorowego, omdleń i bradykardii, szczególnie u pacjentów z istniejącymi zaburzeniami przewodnictwa. W badaniach klinicznych odsetek przerwania leczenia z powodu działań niepożądanych wyniósł 12,2% dla lakozamidu i 1,6% dla placebo, a w monoterapii 10,6% dla lakozamidu i 15,6% dla karbamazepiny CR. U dzieci (4-16 lat) i osób starszych (≥65 lat) profil działań niepożądanych jest podobny, choć u seniorów częściej obserwuje się upadki, biegunkę, drżenia oraz blok P-K pierwszego stopnia (4,8%). Zgłaszano także rzadkie, ale poważne reakcje nadwrażliwości, takie jak zespół DRESS, wymagające natychmiastowego przerwania leczenia.
agranulocytoza, biegunka, blok przedsionkowo-komorowy, blok przedsionkowo-komorowy pierwszego stopnia, ból głowy, bolesny skurcz mięśni, bradykardia, dawka nasycająca, drgawki, drżenie, dyzartria, hipestezja, lakozamid, lek przeciwpadaczkowy, letarg, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, migotanie przedsionków, nadwrażliwość na lek, napad padaczkowy, niestrawność, niewyraźne widzenie, nudności, oczopląs, omdlenie, ośrodkowy układ nerwowy, padaczka, parestezja, podwójne widzenie, przewód pokarmowy, senność, szumy uszne, trzepotanie przedsionków, upadek, wielonarządowa reakcja nadwrażliwości, wydłużenie odstępu PR, wymioty, wysypka polekowa z eozynofilią, zaburzenia koordynacji ruchowej, zaburzenia pamięci, zaburzenia poznawcze, zaburzenia równowagi, zaburzenia zachowania, zaparcie, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona, zmniejszony apetyt - Leksykon leków
Działania niepożądane – Essentiale Max 600 mg
Essentiale Max w formie kapsułek twardych zawiera 600 mg fosfolipidów z nasion soi, w tym (3-sn-fosfatydylo)cholinę, i może wywoływać działania niepożądane o częstości nieznanej, co oznacza brak precyzyjnych danych epidemiologicznych. Do zgłaszanych objawów należą reakcje alergiczne skórne (rumień, wysypka, pokrzywka, świąd), zaburzenia ze strony przewodu pokarmowego (nudności, wymioty, luźne stolce, biegunka, dyskomfort w jamie brzusznej), podwyższone ciśnienie tętnicze, kołatanie serca oraz zawroty głowy. Wystąpienie podwyższonego ciśnienia tętniczego jest szczególnie istotne u pacjentów z nadciśnieniem lub ryzykiem sercowo-naczyniowym, a kołatanie serca wymaga różnicowania z innymi arytmiami.
biegunka, charakterystyka produktu leczniczego, dyskomfort w jamie brzusznej, działanie niepożądane, Essentiale Max, farmakoterapia, fosfatydylocholina, fosfolipidy sojowe, kołatanie serca, luźne stolce, nadciśnienie tętnicze, nudności, pokrzywka, reakcja alergiczna, rumień, stosunek korzyści do ryzyka, świąd skóry, vertigo, wymioty, wysypka, zaburzenia przewodu pokarmowego, zaburzenie rytmu serca, zawroty głowy