nudności
Nudności to subiektywne, nieprzyjemne uczucie dyskomfortu w jamie brzusznej, często poprzedzające wymioty. Jest to jeden z najczęstszych objawów zgłaszanych przez pacjentów, który może towarzyszyć wielu schorzeniom, zarówno z zakresu gastroenterologii, jak i innych specjalności medycznych.
Etiologia nudności jest bardzo zróżnicowana i obejmuje choroby przewodu pokarmowego (zapalenie żołądka, chorobę wrzodową, niedrożność jelit), zaburzenia metaboliczne (cukrzycowa kwasica ketonowa, mocznica), choroby neurologiczne (migrena, wzrost ciśnienia śródczaszkowego), a także stany fizjologiczne (ciąża, choroba lokomocyjna). Nudności mogą być również działaniem niepożądanym wielu leków, w tym chemioterapeutyków, opioidów czy antybiotyków.
Diagnostyka nudności powinna uwzględniać dokładny wywiad, badanie fizykalne oraz, w zależności od podejrzenia klinicznego, badania laboratoryjne i obrazowe. Leczenie jest ukierunkowane na przyczynę podstawową, ale często wymaga również podawania leków przeciwwymiotnych (antagonistów receptora 5-HT3, antagonistów receptora NK1, leków przeciwhistaminowych, fenotiazyn czy metoklopramidu).
U pacjentów z przewlekłymi nudnościami istotna jest ocena stanu odżywienia i nawodnienia, gdyż długotrwałe występowanie tego objawu może prowadzić do poważnych zaburzeń elektrolitowych i wyniszczenia organizmu. W przypadku nudności opornych na standardowe leczenie należy rozważyć konsultację wielospecjalistyczną.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Stomezul 20 mg
Lek Stomezul, zawierający ezomeprazol magnezowy dwuwodny w dawkach 20 mg i 40 mg w formie tabletek dojelitowych, charakteryzuje się profilem bezpieczeństwa obejmującym najczęstsze działania niepożądane takie jak ból głowy, ból brzucha, biegunka i nudności. Profil ten jest spójny niezależnie od dawki, postaci farmaceutycznej, wskazań terapeutycznych czy grup wiekowych. Działania niepożądane sklasyfikowano według systemu MedDRA, z częstością występowania od bardzo częstych (≥1/10) do bardzo rzadkich (<1/10 000). Szczególnie istotne są potencjalnie zagrażające życiu reakcje, takie jak agranulocytoza, pancytopenia, reakcje anafilaktyczne, niewydolność wątroby, encefalopatia, ciężka hipomagnezemia oraz ciężkie reakcje skórne (np. zespół Stevensa-Johnsona). Wśród innych działań niepożądanych wymienia się m.in. leukopenię, małopłytkowość, obrzęki obwodowe, hiponatremię, zaburzenia psychiczne, bóle głowy, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zwiększoną aktywność enzymów wątrobowych, zapalenie skóry, złamania osteoporotyczne oraz śródmiąższowe zapalenie nerek.
agranulocytoza, bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, drożdżyca przewodu pokarmowego, encefalopatia, ezomeprazol, ginekomastia, hipokalcemia, hipomagnezemia, hiponatremia, leukopenia, mikroskopowe zapalenie okrężnicy, nadwrażliwość na światło, niewydolność wątroby, nudności, obrzęk naczynioruchowy, omamy, pancytopenia, parestezje, pokrzywka, polip żołądka, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, splątanie, śródmiąższowe zapalenie nerek, tabletka dojelitowa, toczeń rumieniowaty, toksyczne martwicze oddzielanie naskórka, zapalenie wątroby, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona, złamanie biodra, złamanie osteoporotyczne - Leksykon leków
Działania niepożądane – Aropilo 5 mg
Ropinirol, agonista receptorów dopaminowych stosowany w leczeniu choroby Parkinsona, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które należy monitorować szczególnie podczas długotrwałej terapii. Do najczęstszych należą zaburzenia psychiczne, takie jak omamy i splątanie (często), a także reakcje psychotyczne, w tym majaczenie, urojenia i paranoja (niezbyt często). Istotne są również zaburzenia kontroli impulsów, w tym uzależnienie od hazardu, hiperseksualizm i kompulsywne zachowania, których częstość jest nieznana. W monoterapii ropinirolu bardzo często występuje senność, natomiast w leczeniu skojarzonym z lewodopą często obserwuje się omdlenia i dyskinezy, szczególnie podczas zwiększania dawki. Zawroty głowy (często) oraz niedociśnienie ortostatyczne (niezbyt często) stanowią dodatkowe ryzyko, zwłaszcza u pacjentów w podeszłym wieku. Do bardzo częstych działań ze strony przewodu pokarmowego należą nudności, a często zgłaszane są zgaga, wymioty i ból brzucha. Reakcje wątrobowe oraz spontaniczna erekcja występują z częstością nieznaną.
agonista dopaminy, apatia, ból brzucha, choroba Parkinsona, czkawka, depresja, dyskineza, enzym wątrobowy, hiperseksualizm, lewodopa, majaczenie, nagły napad snu, niedociśnienie, niedociśnienie ortostatyczne, nudności, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk nóg, omamy, omdlenie, paranoja, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, reakcja wątrobowa, ropinirol, senność, splątanie, spontaniczna erekcja, świąd, urojenia, uzależnienie od hazardu, wymioty, wysypka, zaburzenia kontroli impulsów, zaburzenia nastroju, zawroty głowy, zespół dysregulacji dopaminergicznej, zespół odstawienia agonisty dopaminy, zgaga, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Esomeprazole Zentiva 40 mg
Ezomeprazol, substancja czynna Esomeprazole Zentiva, wykazuje profil bezpieczeństwa typowy dla inhibitorów pompy protonowej, z działaniami niepożądanymi o różnej częstości i nasileniu, niezależnie od postaci farmaceutycznej czy wskazań terapeutycznych. Najczęściej obserwuje się ból głowy, ból brzucha, biegunkę i nudności, które mają charakter przejściowy. Rzadziej występują poważne reakcje hematologiczne, takie jak agranulocytoza i pancytopenia, oraz ciężkie reakcje skórne, w tym zespół Stevensa-Johnsona i toksyczna rozpływna martwica naskórka. W przypadku postaci do wstrzykiwań istotne są reakcje w miejscu podania, zwłaszcza przy dużych dawkach podawanych przez 72 godziny. Długotrwała terapia może prowadzić do hipomagnezemii, często współistniejącej z hipokalcemią i hipokaliemią, co wymaga monitorowania elektrolitów.
agranulocytoza, bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, depresja, encefalopatia wątrobowa, enzym wątrobowy, ezomeprazol, ginekomastia, hipokalcemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, hiponatremia, kandydoza przewodu pokarmowego, leukopenia, łysienie, małopłytkowość, mikroskopowe zapalenie jelita grubego, nadwrażliwość na światło, niewydolność wątroby, nudności, obrzęk obwodowy, omamy, pancytopenia, parestezja, podostry skórny toczeń rumieniowaty, pokrzywka, polip dna żołądka, reakcja nadwrażliwości, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, splątanie, śródmiąższowe zapalenie nerek, suchość jamy ustnej, świąd, toksyczna rozpływna martwica naskórka, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, wysypka, wzdęcia, zaburzenie smaku, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, zapalenie skóry, zapalenie wątroby, zaparcie, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Mycosyst 200 mg
Profil bezpieczeństwa flukonazolu jest dobrze scharakteryzowany, a monitorowanie działań niepożądanych jest kluczowe w praktyce klinicznej ze względu na szerokie spektrum możliwych powikłań. Najczęściej obserwowane działania niepożądane (≥1/100 do <1/10) obejmują ból głowy, ból brzucha, biegunkę, nudności, wymioty oraz podwyższenie aktywności enzymów wątrobowych (aminotransferazy alaninowej, aminotransferazy asparaginianowej, fosfatazy alkalicznej) i wysypkę. Szczególną uwagę należy zwrócić na rzadkie, ale poważne reakcje, takie jak zespół DRESS (reakcja polekowa z eozynofilią i objawami ogólnymi), toksyczna nekroliza naskórka, zespół Stevensa-Johnsona oraz poważne zaburzenia rytmu serca typu torsade de pointes i wydłużenie odstępu QT. Zaburzenia hematologiczne, takie jak niedokrwistość (≥1/1 000 do <1/100) oraz agranulocytoza, leukopenia, trombocytopenia i neutropenia (≥1/10 000 do <1/1 000), wymagają szczególnego monitorowania, zwłaszcza podczas długotrwałej terapii.
agranulocytoza, AlAT, anafilaksja, AspAT, biegunka, ból brzucha, ból głowy, cholestaza, drgawki, działanie niepożądane, enzymy wątrobowe, flukonazol, fosfataza alkaliczna, hipercholesterolemia, hipokaliemia, kandydoza, martwica wątroby, morfologia krwi, Mycosyst, niedokrwistość, niewydolność wątroby, nudności, osutka krostowa, parestezja, pokrzywka, świąd, torsade de pointes, wydłużenie odstępu QT, wymioty, wysypka, zapalenie wątroby, zawroty głowy, zespół DRESS, zespół Lyella, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Amlopin 5 mg 5 mg
Amlodypina, dostępna w dawkach 5 mg i 10 mg (np. Amlopin), wykazuje niewielki lub umiarkowany wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn, co wynika z jej potencjalnego oddziaływania na sprawność psychomotoryczną pacjentów. Kluczowe działania niepożądane, takie jak zawroty głowy, bóle głowy, uczucie zmęczenia oraz nudności, mogą istotnie zaburzać percepcję przestrzenną, koncentrację i czas reakcji, zwiększając ryzyko wypadków drogowych i urazów podczas obsługi urządzeń mechanicznych. Szczególną ostrożność należy zachować zwłaszcza w początkowym okresie terapii oraz przy zmianie dawki, kiedy to adaptacja organizmu do leku jest najbardziej dynamiczna. Lekarz powinien poinformować pacjenta o tych potencjalnych efektach oraz zalecić powstrzymanie się od prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn w przypadku wystąpienia wymienionych objawów.
adaptacja do leku, amlodypina, antagonista wapnia, ból głowy, dokumentacja medyczna, działanie niepożądane, edukacja terapeutyczna, farmakokinetyka leku, nudności, początkowy okres leczenia, profil bezpieczeństwa, sprawność psychomotoryczna, zaburzenie funkcji wątroby, zaburzenie sprawności, zawroty głowy, zdolność psychomotoryczna, zmęczenie - Leksykon leków
Działania niepożądane – Pirfenidone Sandoz 801 mg
Pirfenidon stosowany w dawce 2403 mg/dobę wykazuje charakterystyczny profil działań niepożądanych, potwierdzony w trzech badaniach klinicznych fazy 3 oraz w monitoringu po wprowadzeniu leku do obrotu. Najczęściej obserwowane działania niepożądane to nudności (32,4% vs 12,2% placebo), wysypka (26,2% vs 7,7%), zmniejszenie apetytu (20,7% vs 8,0%), biegunka (18,8% vs 14,4%), zmęczenie (18,5% vs 10,4%), niestrawność (16,1% vs 5,0%), reakcje nadwrażliwości na światło (9,3% vs 1,1%) oraz ból głowy (10,1% vs 7,7%). Działania te mogą wpływać na przestrzeganie terapii oraz jakość życia pacjentów, a ich nasilenie wymaga odpowiedniego monitorowania i interwencji klinicznej. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko odwodnienia, zaburzeń elektrolitowych, niedożywienia oraz poważnych reakcji skórnych, w tym fotosensytywności, które mogą wymagać modyfikacji dawkowania lub przerwania leczenia.
biegunka, ból głowy, działanie niepożądane, fotosensytywność, niedożywienie, niestrawność, nudności, odwodnienie, oparzenie słoneczne, pirfenidon, profil bezpieczeństwa leku, promieniowanie ultrafioletowe, utrata apetytu, włóknienie płuc, wysypka skórna, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia skórne, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zmęczenie - Leksykon leków
Działania niepożądane – Vincetan Forte 10 mg
Vincetan Forte, zawierający 10 mg winpocetyny, może wywoływać działania niepożądane o różnej częstości i nasileniu, które wymagają monitorowania, zwłaszcza na początku terapii. Do najważniejszych działań należą leukopenia (rzadko, ≥1/10 000 do <1/1000), zaburzenia układu nerwowego takie jak bezsenność, senność, zawroty i bóle głowy oraz ogólne osłabienie (niezbyt często, ≥1/1000 do <1/100). Zaburzenia sercowe, w tym obniżenie odcinka ST, wydłużenie odstępu QT, częstoskurcz i dodatkowe skurcze serca, również występują niezbyt często, jednak ich związek z winpocetyną nie jest jednoznaczny. Ponadto obserwuje się zmiany ciśnienia tętniczego (głównie hipotensję) i uderzenia krwi do głowy (niezbyt często), a także objawy ze strony przewodu pokarmowego, takie jak nudności, zgaga i suchość w jamie ustnej (niezbyt często), oraz bóle brzucha (rzadko). Podwyższenie aktywności enzymów wątrobowych i alergiczne reakcje skórne również klasyfikowane są jako niezbyt często występujące działania niepożądane.
bezsenność, ból brzucha, ból głowy, częstoskurcz, dodatkowy skurcz serca, EKG, hipotensja, laktoza jednowodna, leukopenia, nietolerancja laktozy, nudności, obniżenie odcinka ST, podwyższenie enzymów wątrobowych, reakcja alergiczna skórna, senność, suchość w jamie ustnej, Vincetan Forte, winpocetyna, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia snu, zaburzenie przewodzenia elektrycznego, zawroty głowy, zgaga, zmiana ciśnienia tętniczego - Leksykon substancji czynnych
Hiperycyna – Działania niepożądane
Hiperycyna, aktywny składnik ekstraktu z ziela dziurawca (Hypericum perforatum L.), występuje w preparatach leczniczych w dawkach od 0,6 mg do 1,8 mg na tabletkę powlekaną. Stosowanie tych preparatów wiąże się z ryzykiem działań niepożądanych, których częstotliwość jest klasyfikowana jako nieznana. Najczęściej obserwowane objawy to zaburzenia żołądkowo-jelitowe (nudności, wymioty, biegunka), alergiczne reakcje skórne (wysypka, świąd, pokrzywka), zmęczenie oraz niepokój. Szczególną uwagę należy zwrócić na reakcje fotosensybilizacyjne, które manifestują się nasilonym rumieniem, obrzękiem i pęcherzami w miejscach eksponowanych na promieniowanie UV, zwłaszcza u pacjentów o jasnej karnacji. Mechanizm tych reakcji opiera się na fotodynamicznych właściwościach hiperycyny, prowadzących do generacji reaktywnych form tlenu uszkadzających tkanki.
biegunka, ból brzucha, dolegliwości gastryczne, działanie niepożądane, dziurawiec zwyczajny, filtr SPF, fotosensybilizacja, glikokortykosteroid, hiperycyna, melanina, nudności, obrzęk skóry, oparzenie drugiego stopnia, oparzenie słoneczne, pokrzywka, promieniowanie UV, reakcja fotosensybilizacyjna, reakcje alergiczne skórne, reaktywne formy tlenu, rumień, tlen singletowy, wymioty, wzdęcia, zaburzenia trawienia, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zaparcie - Leksykon substancji czynnych
L-cystyna – Przedawkowanie
L-cystyna, aminokwas siarkowy obecny w organizmie w formie wolnej oraz zdysocjowanej jako cysteina, jest składnikiem preparatów farmaceutycznych, w tym suplementów doustnych (Revalid, 50,0 mg L-cystyny/kapsułka) oraz roztworów do żywienia pozajelitowego (Vamin 18 Electrolyte-Free: 560 mg L-cysteiny i L-cystyny/1000 ml; Vaminolact: 1,0 g L-cysteiny i L-cystyny/1000 ml). W przypadku doustnego stosowania Revalid nie odnotowano przypadków przedawkowania, co wskazuje na niskie ryzyko działań niepożądanych przy standardowej dawce. Natomiast przedawkowanie L-cystyny w roztworach do infuzji, szczególnie przy podawaniu z szybkością przekraczającą zalecenia, może wywołać objawy takie jak nudności, wymioty, zwiększone pocenie, uderzenia gorąca oraz zakrzepowe zapalenie żył (zwłaszcza przy podaniu do żył obwodowych).
W przypadku wystąpienia objawów przedawkowania podczas infuzji preparatów zawierających L-cystynę, zaleca się natychmiastowe zmniejszenie szybkości podawania, a w ciężkich przypadkach przerwanie infuzji. Personel medyczny powinien monitorować pacjentów pod kątem wczesnych symptomów, takich jak nudności i nadmierne pocenie, aby umożliwić szybką interwencję. Szczególną uwagę należy zwrócić na dawkowanie i szybkość infuzji roztworów Vamin 18 Electrolyte-Free (560 mg/1000 ml) oraz Vaminolact (1,0 g/1000 ml), gdyż przekroczenie zalecanej szybkości podawania jest główną przyczyną toksyczności. W praktyce klinicznej stosowanie doustnych preparatów L-cystyny, takich jak Revalid, jest bezpieczne przy zachowaniu standardowych dawek.
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Norprolac 75 mcg
Lek Norprolac (chinagolid), będący agonistą dopaminy, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, których częstość i nasilenie zależą od dawki. Najczęściej obserwowanymi efektami są jadłowstręt (≥1/10), prowadzący do utraty masy ciała, oraz przemijająca bezsenność i psychoza (≥1/100 do <1/10). Rzadziej występują zawroty głowy, ból głowy, senność, niedociśnienie ortostatyczne, upośledzenie drożności nosa, nudności, wymioty, ból brzucha, zaparcia, biegunka oraz osłabienie mięśniowe (≥1/10 000 do <1/1 000). Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko niedociśnienia ortostatycznego, które może prowadzić do omdleń, zwłaszcza u osób starszych i z chorobami układu sercowo-naczyniowego. Ponadto, istnieje potencjał wystąpienia reakcji nadwrażliwości, obejmujących zmiany skórne, duszność czy obrzęk.
agonista dopaminy, bezsenność ostra, biegunka, ból brzucha, ból głowy, chinagolid, hiperseksualność, jadłowstręt, kompulsywne wydawanie pieniędzy, MedDRA, napadowe objadanie, niedociśnienie ortostatyczne, niedrożność nosa, nudności, osłabienie mięśniowe, profil bezpieczeństwa leku, psychoza, reakcja nadwrażliwości, uzależnienie od hazardu, wymioty, zaburzenia kontroli impulsów, zaparcie, zawroty głowy, zwiększone libido - Leksykon leków
Działania niepożądane – Anagrelide Accord 1 mg
Profil bezpieczeństwa anagrelidu (Anagrelide Accord) został oceniony w czterech otwartych badaniach klinicznych obejmujących łącznie ponad 4,600 pacjentów, z dawką średnią około 2 mg/dobę i okresem leczenia sięgającym do 5 lat. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi były ból głowy (ok. 14%), kołatanie serca (ok. 9%), retencja płynów i nudności (ok. 6%) oraz biegunka (ok. 5%). Działania te są zgodne z farmakologicznym mechanizmem leku, polegającym na inhibicji fosfodiesterazy III. Szczególną uwagę należy zwrócić na zaburzenia układu sercowo-naczyniowego, w tym częstoskurcz, migotanie przedsionków, zastoinową niewydolność serca oraz rzadkie przypadki zawału mięśnia sercowego. Ponadto, częstość występowania działań niepożądanych obejmuje także zaburzenia neurologiczne (np. zawroty głowy, parestezje), żołądkowo-jelitowe (nudności, wymioty, ból brzucha) oraz podwyższenie aktywności enzymów wątrobowych.
arytmia, biegunka, ból głowy, częstoskurcz komorowy, częstoskurcz nadkomorowy, diplopia, dławica piersiowa, dyzartria, fosfodiesteraza III, kanalikowo-śródmiąższowe zapalenie nerek, kardiomiopatia, kołatanie serca, krwotok z przewodu pokarmowego, małopłytkowość, migotanie przedsionków, migrena, nadciśnienie płucne, niedokrwistość, nudności, pancytopenia, parestezje, retencja płynów, śródmiąższowa choroba płuc, torsade de pointes, zaburzenia widzenia, zapalenie płuc, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zastoinowa niewydolność serca, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Nicerin 10 mg
Lek Nicerin zawiera 10 mg nicergoliny i jest stosowany w leczeniu łagodnego do umiarkowanego otępienia. Analiza bezpieczeństwa oparta na danych z 8 podwójnie zaślepionych, kontrolowanych badań klinicznych obejmujących 1246 pacjentów wykazała, że najczęstszym działaniem niepożądanym (≥1/100 do <1/10) jest dyskomfort w obrębie jamy brzusznej. Działania niepożądane występujące niezbyt często (≥1/1000 do <1/100) obejmują zaburzenia psychiczne (pobudzenie, stan splątania, bezsenność), zaburzenia układu nerwowego (senność, zawroty głowy, bóle głowy), zaburzenia naczyniowe (niedociśnienie tętnicze, zaczerwienienie skóry twarzy), zaburzenia żołądka i jelit (zaparcia, biegunka, nudności), świąd skóry oraz zwiększenie stężenia kwasu moczowego we krwi. Częstość występowania niektórych działań, takich jak uczucie gorąca, wysypka czy włóknienie, nie została precyzyjnie określona.
bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, hiperurykemia, MedDRA, nicergolina, niedociśnienie tętnicze, nietolerancja laktozy, nudności, otępienie, pobudzenie, rumień twarzy, senność, stan splątania, świąd, włóknienie, wysypka, zaburzenia równowagi, zaburzenia świadomości, zaparcia, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Sylicynar 28,6 mg + 140 mg
Sylicynar to lek w formie tabletek powlekanych, zawierający 140 mg wyciągu suchego z ziela karczocha oraz 28,6 mg wyciągu suchego z łuski ostropestu. Pomimo braku udokumentowanych działań niepożądanych, możliwe są zaburzenia żołądkowo-jelitowe, takie jak dyskomfort w jamie brzusznej, nudności, wzdęcia i bóle brzucha, a także łagodne działanie przeczyszczające objawiające się zwiększoną częstotliwością wypróżnień i zmianą konsystencji stolca. Ponadto, mogą wystąpić reakcje alergiczne, w tym wysypka, świąd, obrzęk, a w cięższych przypadkach trudności w oddychaniu. Częstotliwość tych działań niepożądanych pozostaje nieznana ze względu na brak zgłoszonych przypadków.
- Leksykon substancji czynnych
Olejek eteryczny z kłączy galangi – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Olejek eteryczny z kłączy galangi (Alpinia officinarum) jest składnikiem preparatów złożonych, takich jak Melisana Klosterfrau, gdzie współwystępuje z innymi substancjami roślinnymi, m.in. korzeniem arcydzięgla zawierającym furokumaryny o właściwościach fotouczulających. Pomimo braku bezpośrednich dowodów na fotouczulające działanie samego olejku z galangi, stosowanie preparatów zawierających ten składnik wymaga unikania ekspozycji na promieniowanie UV, aby zapobiec zapaleniu skóry. Preparaty te zawierają również wysoką zawartość alkoholu (66,3%-67,3% V/V), co przy doustnym podaniu na czczo może wywoływać dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego, takie jak zgaga, ból żołądka, nudności czy odruchy wymiotne, dlatego zaleca się ich przyjmowanie po posiłku.
Alpinia officinarum, ból żołądka, fotouczulenie, furokumaryna, kłącze imbiru, kora cynamonowca, korzeń arcydzięgla, korzeń goryczki, kwiat goździka, Melisana Klosterfrau, nudności, odruch wymiotny, owoc kardamonu, owoc pieprzu czarnego, owocnia pomarańczy, promieniowanie UV, przewód pokarmowy, stan zapalny skóry, test uczuleniowy, zgaga - Leksykon chorób i schorzeń
Nietolerancja pokarmowa – Zapobieganie i profilaktyka
Nietolerancja pokarmowa to stan wynikający z nieprawidłowego trawienia określonych składników pokarmowych, najczęściej spowodowany niedoborem enzymów trawiennych, np. laktazy w nietolerancji laktozy. W odróżnieniu od alergii pokarmowej, nietolerancja nie angażuje układu immunologicznego i nie zagraża życiu. Objawy obejmują dyskomfort trawienny, wzdęcia, nudności, biegunkę oraz zmiany w wypróżnieniach, a ich nasilenie może być monitorowane za pomocą diety eliminacyjnej trwającej zazwyczaj 4-6 tygodni. Diagnostyka opiera się na wykluczeniu innych schorzeń o podobnych objawach, takich jak refluks, zespół jelita drażliwego czy choroby zapalne jelit, oraz na ścisłej współpracy z alergologiem, gastroenterologiem i dietetykiem klinicznym.
alergia pokarmowa, alergolog, astma, biegunka, ból brzucha, choroba trzewna, choroba zapalna jelit, dieta eliminacyjna, dietetyk kliniczny, egzema, enzym trawienny, flora jelitowa, gastroenterolog, gastroenterologia, krew w stolcu, laktaza, mikrobiom jelitowy, mikroflora jelitowa, nietolerancja laktozy, nietolerancja pokarmowa, nudności, pediatra, pokarm uzupełniający, prebiotyk, probiotyk, refluks żołądkowo-przełykowy, wzdęcia, zespół jelita drażliwego - Leksykon leków
Przedawkowanie – Azithromycin Teva 250 mg
Przedawkowanie azytromycyny, szczególnie w formie tabletek do sporządzania zawiesiny doustnej o dawkach 250 mg i 500 mg (produkt Azithromycin Teva), stanowi poważny stan kliniczny charakteryzujący się nasilonymi objawami ze strony układu pokarmowego (nudności, wymioty, biegunka) oraz zaburzeniami słuchu, w tym przemijającą utratą percepcji dźwięków. Objawy te są jakościowo podobne do działań niepożądanych przy standardowym dawkowaniu, lecz występują z większym nasileniem i mogą utrzymywać się od kilku godzin do kilku dni. W przypadku podejrzenia przedawkowania konieczne jest szybkie rozpoznanie i wdrożenie odpowiedniego leczenia, mającego na celu ograniczenie wchłaniania leku oraz łagodzenie objawów klinicznych.
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Biotifem MAX 10 mg
Produkt leczniczy Biotifem MAX zawiera biotynę w dawce 10 mg i charakteryzuje się ograniczonym profilem działań niepożądanych, potwierdzonym w badaniach klinicznych z dawkami od 2,5 mg do 10 mg na dobę stosowanymi przez okres od 15 dni do 4 lat, bez istotnych zdarzeń niepożądanych. Niemniej jednak, podczas terapii mogą wystąpić działania niepożądane o częstości nieznanej, obejmujące zaburzenia przewodu pokarmowego (nudności, wymioty, biegunka, ból i dyskomfort w jamie brzusznej) oraz reakcje skórne w postaci pokrzywki, które wymagają monitorowania i ewentualnej modyfikacji dawkowania lub przerwania leczenia. Pokrzywka manifestuje się swędzącymi, uniesionymi, czerwonymi lub białymi bąblami i może wymagać konsultacji alergologicznej.
bąble skórne, biotyna, ból brzucha, dyskomfort w jamie brzusznej, działanie niepożądane, farmakoterapia, minimalizacja ryzyka, nudności, personel medyczny, pokrzywka, profil bezpieczeństwa, reakcja alergiczna, stosunek korzyści do ryzyka, zaburzenia przewodu pokarmowego, zaburzenia skóry, zaburzenia żołądkowo-jelitowe - Leksykon leków
Działania niepożądane – Sativex (27 mg + 25 mg)/ml
Sativex, zawierający delta-9-tetrahydrokannabinol (THC) 27 mg/ml oraz kannabidiol (CBD) 25 mg/ml, stosowany w leczeniu objawów stwardnienia rozsianego, wykazuje profil działań niepożądanych potwierdzony w badaniach klinicznych na 1500 pacjentach. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi w pierwszych czterech tygodniach terapii były zawroty głowy (bardzo często) i zmęczenie (często), które miały charakter łagodny do umiarkowanego i ustępowały samoistnie mimo kontynuacji leczenia. Pojedyncza dawka 100 μl dostarcza 2,7 mg THC i 2,5 mg CBD, a preparat zawiera także do 40 mg etanolu i 52 mg glikolu propylenowego, co może mieć znaczenie kliniczne u pacjentów z chorobami wątroby lub uzależnionych od alkoholu. Działania niepożądane obejmowały również zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zaburzenia poznawcze, niedociśnienie ortostatyczne oraz dyskomfort w jamie ustnej, choć ich częstość występowania jest nieznana.
biegunka, Cannabis sativa, choroba wątroby, choroby psychiczne, delta-9-tetrahydrokannabinol, etanol, glikol propylenowy, interakcje lekowe, kannabidiol, niedociśnienie ortostatyczne, nudności, podrażnienie błony śluzowej, schemat dawkowania, spadek ciśnienia tętniczego, stwardnienie rozsiane, uzależnienie od alkoholu, wymioty, zaburzenia funkcji nerek, zaburzenia funkcji wątroby, zaburzenia poznawcze, zaburzenia uwagi, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zaparcia, zawroty głowy, zmęczenie - Leksykon leków
Działania niepożądane – Flavamed max 30 mg/5 ml
Ambroksolu chlorowodorek, substancja czynna leku Flavamed max, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych o różnej częstości i nasileniu. Do najczęściej obserwowanych należą zaburzenia smaku (często ≥1/100 do <1/10), nudności oraz niedoczulica jamy ustnej i gardła (często). Niezbyt często (≥1/1000 do <1/100) występują wymioty, suchość błony śluzowej jamy ustnej, biegunka, niestrawność i ból brzucha. W zakresie układu immunologicznego gorączka pojawia się niezbyt często, a reakcje nadwrażliwości rzadko (≥1/10000 do <1/1000). Szczególną uwagę należy zwrócić na reakcje anafilaktyczne, obrzęk naczynioruchowy i świąd, których częstość jest nieznana, a które mogą stanowić zagrożenie życia i wymagają natychmiastowej interwencji.
ambroksol chlorowodorek, biegunka, ból brzucha, działanie niepożądane, gorączka, lek mukolityczny, niedoczulica jamy ustnej, niestrawność, nudności, obrzęk naczynioruchowy, ostra uogólniona krostkowica, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, rumień wielopostaciowy, suchość błony śluzowej, suchość gardła, świąd, toksyczna martwica naskórka, układ odpornościowy, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, wysypka, zaburzenie smaku, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon substancji czynnych
Trokserutyna – Działania niepożądane
Trokserutyna, stosowana w leczeniu przewlekłej niewydolności żylnej, żylaków oraz powikłań żylno-limfatycznych, charakteryzuje się dobrym profilem bezpieczeństwa, jednak może wywoływać działania niepożądane zależne od drogi podania (doustna, miejscowa, okulistyczna) oraz indywidualnej wrażliwości pacjenta. Najczęstsze działania niepożądane przy podaniu doustnym dotyczą przewodu pokarmowego, w tym nudności (częstość od bardzo rzadkiej do rzadkiej), które ustępują przy przyjmowaniu leku podczas posiłków. Rzadko obserwuje się wzdęcia, bóle brzucha, biegunki, niestrawność, dyskomfort żołądkowy oraz bardzo rzadko wymioty. Reakcje skórne, takie jak zaczerwienienie, pokrzywka, świąd, wysypka oraz nadwrażliwość na światło, występują rzadko do bardzo rzadko, a miejscowo stosowane preparaty mogą powodować podrażnienie i suchość skóry (częstość nieznana). W zakresie układu nerwowego zgłaszano bóle głowy, zawroty głowy i zmęczenie z częstością rzadką do bardzo rzadkiej. Rzadkie są również reakcje alergiczne, w tym wstrząs anafilaktyczny i reakcje rzekomoanafilaktyczne.
biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból stawowy, działanie niepożądane, fotowrażliwość, Kelicardina, kontaktowe zapalenie skóry, łysienie, MedDRA, napadowe zaczerwienienie twarzy, niestrawność, nudności, pieczenie oczu, pokrzywka, Posorutin, profil bezpieczeństwa, przewlekła niewydolność żylna, reakcja alergiczna, reakcja rzekomoanafilaktyczna, rumień, skurcz oskrzeli, suchość skóry, świąd, trokserutyna, uderzenia gorąca, Venescin, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, wysypka skórna, wzdęcia, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zawroty głowy, żylaki - Leksykon leków
Interakcje leku – Pazopanib Pharmascience 200 mg
Pazopanib jest metabolizowany głównie przez izoenzym CYP3A4, z udziałem CYP1A2 i CYP2C8, oraz jest substratem transporterów P-gp i BCRP, co warunkuje liczne interakcje farmakokinetyczne. Silne inhibitory CYP3A4 i P-gp, takie jak ketokonazol (400 mg/dobę), zwiększają ekspozycję na pazopanib (400 mg/dobę) o 66% w AUC₀₋₂₄ i 45% w Cₘₐₓ, co wymaga redukcji dawki pazopanibu do 400 mg/dobę, aby uniknąć toksyczności. Induktory CYP3A4, np. ryfampicyna, obniżają stężenie leku, co może skutkować utratą skuteczności. Pazopanib hamuje również CYP3A4, CYP2D6 i inne enzymy, wpływając na farmakokinetykę leków takich jak midazolam (wzrost AUC i Cₘₐₓ o ~30%), dekstrometorfan (wzrost metabolizmu o 33-64%) oraz paklitaksel (wzrost AUC o 26% i Cₘₐₓ o 31%). Hamowanie transporterów BCRP i P-gp przez pazopanib i jego metabolity może zwiększać ekspozycję na leki będące ich substratami, co wymaga ostrożności klinicznej.
antagoniści receptora H2, AUC, białko oporności raka piersi, biodostępność, biodostępność leku, cetuksymab, CYP3A4, cytochrom P450, dekstrometorfan, esomeprazol, hepatotoksyczność, induktory CYP3A4, inhibitory CYP3A4, inhibitory pompy protonowej, irynotekan, ketokonazol, kofeina, lapatynib, leki zobojętniające, midazolam, nudności, OATP1B1, omeprazol, ośrodkowy układ nerwowy, P-glikoproteina, paklitaksel, podwyższona aktywność AlAT, polimorfizm UGT1A1, ryfampicyna, sok grejpfrutowy, stężenie leku w osoczu, symwastatyna, UGT1A1, warfaryna - Leksykon leków
Działania niepożądane – Tadalafil Aristo 20 mg
Tadalafil Aristo, dostępny w dawkach 10 mg i 20 mg w formie tabletek powlekanych, wykazuje profil bezpieczeństwa charakteryzujący się najczęstszymi działaniami niepożądanymi takimi jak ból głowy, niestrawność, ból pleców i mięśni, których częstość wzrasta wraz z dawką. W badaniach klinicznych obejmujących 8022 pacjentów leczonych tadalafilem oraz 4422 pacjentów placebo, zaobserwowano również nieznacznie zwiększoną częstość bradykardii zatokowej w zapisie EKG, jednak bez powiązania z objawami klinicznymi. U pacjentów powyżej 65 roku życia częściej występowała biegunka, a u osób powyżej 75 lat dodatkowo zawroty głowy. Działania niepożądane klasyfikowano według częstości: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000), bardzo rzadko (<1/10 000) oraz częstość nieznana.
biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból kończyn, ból mięśni, ból pleców, ból w klatce piersiowej, bradykardia zatokowa, centralna surowicza chorioretinopatia, choroba refluksowa przełyku, częstoskurcz, duszność, hemospermia, incydent krwotoczny, kołatanie serca, komorowe zaburzenia rytmu serca, krwawienie z nosa, krwiomocz, krwotok z prącia, łagodny rozrost gruczołu krokowego, migrena, nadciśnienie tętnicze, nadmierna potliwość, nagła głuchota, nagły zgon sercowy, napad drgawkowy, niedociśnienie tętnicze, niestabilna dławica piersiowa, niestrawność, nietętnicza przednia niedokrwienna neuropatia nerwu wzrokowego, niewyraźne widzenie, nudności, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, obrzęk twarzy, okluzja naczyń siatkówki, omdlenie, pokrzywka, priapizm, przedłużony wzwód, przekrwienie spojówek, przemijająca amnezja, przemijający napad niedokrwienny, reakcja nadwrażliwości, szum w uszach, ubytek pola widzenia, udar, wymioty, wysypka, zaburzenie erekcji, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Escitalopram Aurovitas
Escitalopram Aurovitas, stosowany w dawkach 10, 15 i 20 mg, wymaga szczególnej ostrożności klinicznej, zwłaszcza u pacjentów poniżej 25 roku życia, u których obserwuje się zwiększone ryzyko zachowań samobójczych oraz u dzieci i młodzieży, gdzie lek nie jest zalecany ze względu na brak danych dotyczących długoterminowego bezpieczeństwa. W początkowym okresie terapii może wystąpić paradoksalne nasilenie objawów lękowych, które zwykle ustępuje po około dwóch tygodniach. U pacjentów z padaczką należy monitorować częstość napadów, a w przypadku ich nasilenia przerwać leczenie. Escitalopram może wpływać na kontrolę glikemii u chorych na cukrzycę, co wymaga dostosowania leczenia hipoglikemizującego. Ponadto, lek może wydłużać odstęp QT, szczególnie u pacjentów z hipokaliemią, bradykardią, niewyrównaną niewydolnością serca lub po ostrym zawale mięśnia sercowego, co wymaga monitorowania elektrolitów i stanu kardiologicznego.
akatyzja, arytmia, bezsenność, bradykardia, choroba niedokrwienna serca, ciśnienie wewnątrzgałkowe, cukrzyca, depresja, drżenie, działanie mydriazyjne, dziurawiec zwyczajny, faza maniakalna, hiperglikemia, hipertermia, hipoglikemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, hiponatremia, inhibitor MAO, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny, insulina, jaskra z zamkniętym kątem przesączania, lek hipoglikemizujący, lęk paradoksalny, lek przeciwzakrzepowy, mania i hipomania, marskość wątroby, myśl samobójcza, napad drgawkowy, napad lęku, niewydolność serca, nudności, objaw odstawienny, padaczka, parestezja, remisja, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, SIADH, splątanie, torsade de pointes, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, wybroczynowość i plamica, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie depresyjne, zaburzenie seksualne, zachowanie samobójcze, zawał mięśnia sercowego, zawrót głowy, zespół nieprawidłowego wydzielania hormonu antydiuretycznego, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Medikinet CR 5 mg 5 mg
Medikinet CR, zawierający chlorowodorek metylofenidatu w kapsułkach o zmodyfikowanym uwalnianiu (dostępny w dawkach 5 mg do 60 mg), wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które zostały sklasyfikowane według częstości występowania i układów narządowych. Najczęściej obserwowane działania niepożądane (≥1/10) to bezsenność, nerwowość oraz ból głowy. Często występują również zaburzenia psychiczne, takie jak agresja, labilność emocjonalna, lęk, depresja, drażliwość, a także objawy neurologiczne jak drżenie, senność i zawroty głowy. Wśród działań rzadkich i bardzo rzadkich odnotowano poważne zaburzenia neurologiczne, w tym drgawki, złośliwy zespół neuroleptyczny (NMS), a także zaburzenia sercowo-naczyniowe, takie jak zatrzymanie krążenia i zawał mięśnia sercowego. Działania niepożądane obejmują także objawy ze strony układu pokarmowego (nudności, suchość w jamie ustnej, ból brzucha), skóry (wysypki, świąd), oraz zaburzenia metaboliczne i odżywiania, w tym zmniejszenie łaknienia i masy ciała, szczególnie u dzieci przy długotrwałym stosowaniu.
afazja, akatyzja, bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, bradykardia, chlorowodorek metylofenidatu, drgawki, dusznica bolesna, dysfemia, dysfunkcja wątroby, dyskineza, dyspepsja, ginekomastia, hiperaktywność psychoruchowa, jadłowstręt, kapsułki o zmodyfikowanym uwalnianiu, kołatanie serca, labilność emocjonalna, leukopenia, łysienie, małopłytkowość, myśli samobójcze, nadciśnienie tętnicze, nadmierna potliwość, napad drgawkowy grand mal, niedokrwistość, nietypowe zachowanie, nudności, objaw Raynauda, obrzęk naczynioruchowy, omamy, pancytopenia, parestezja, plamica małopłytkowa, pokrzywka, priapizm, próba samobójcza, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, śpiączka wątrobowa, suchość w jamie ustnej, tachykardia, tachykardia nadkomorowa, wymioty, wzrost aktywności enzymów wątrobowych, zaburzenia czynności wątroby, zaparcie, zawał mięśnia sercowego, zespół Tourette’a, złośliwy zespół neuroleptyczny, złuszczające zapalenie skóry, zmniejszenie libido - Leksykon leków
Przedawkowanie – Aromek 2,5 mg
Przedawkowanie leku Aromek (letrozol) w dawce 2,5 mg stanowi poważne zagrożenie kliniczne, wymagające natychmiastowej interwencji medycznej. W literaturze brak jest specyficznych wytycznych dotyczących leczenia przedawkowania letrozolu, dlatego postępowanie opiera się na leczeniu objawowym i podtrzymującym funkcje życiowe pacjenta. Objawy przedawkowania nie są jednoznacznie określone, jednak teoretycznie mogą wystąpić nasilenie typowych działań niepożądanych, takich jak nudności, wymioty, biegunka, bóle i zawroty głowy, zmęczenie oraz senność. W każdej tabletce Aromek znajduje się 2,5 mg letrozolu oraz 40 mg laktozy jednowodnej, co może wywołać objawy nietolerancji laktozy przy masywnym przedawkowaniu u osób predysponowanych.
biegunka, działania niepożądane, funkcje oddechowe, laktoza jednowodna, leczenie objawowe, letrozol, monitorowanie funkcji życiowych, nietolerancja laktozy, nudności, odtrutka, ośrodek toksykologiczny, parametry hemodynamiczne, płukanie żołądka, podtrzymanie funkcji życiowych, tabletka powlekana, węgiel aktywowany, wymioty, zaburzenia neurologiczne, zaburzenia układu pokarmowego, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Solifenacin Medreg 10 mg
Solifenacyna bursztynian, substancja czynna leku Solifenacin Medreg, wykazuje działania niepożądane głównie wynikające z jej cholinolitycznego mechanizmu działania. Najczęściej obserwowanym efektem jest suchość w jamie ustnej, występująca u 11% pacjentów przy dawce 5 mg/dobę oraz u 22% przy dawce 10 mg/dobę, w porównaniu do 4% w grupie placebo. Inne często zgłaszane działania obejmują zaparcia, nudności, bóle brzucha, a także zaburzenia ze strony układu moczowego, takie jak trudności w oddawaniu moczu i zatrzymanie moczu, które mogą prowadzić do poważnych powikłań nerkowych. Działania niepożądane ze strony OUN to senność, zawroty głowy, bóle głowy oraz rzadkie, ale poważne zaburzenia neuropsychiatryczne (omamy, dezorientacja, majaczenie). Solifenacyna może również wywoływać zaburzenia kardiologiczne, w tym wydłużenie odstępu QT, migotanie przedsionków, tachykardię oraz torsade de pointes, co stanowi zagrożenie życia, zwłaszcza u pacjentów z istniejącymi chorobami serca lub zaburzeniami elektrolitowymi.
ból brzucha, ból głowy, dezorientacja, dyskomfort w jamie brzusznej, działanie cholinolityczne, hiperkaliemia, jaskra, kołatanie serca, majaczenie, migotanie przedsionków, niedrożność jelita, niedrożność okrężnicy, niestrawność, niewyraźne widzenie, nudności, obrzęk naczynioruchowy, omamy, osłabienie mięśni, pokrzywka, przerost gruczołu krokowego, reakcja anafilaktyczna, refluks żołądkowo-przełykowy, rumień wielopostaciowy, senność, solifenacyna bursztynian, suchość jamy ustnej, suchość skóry, świąd, tachykardia, torsade de pointes, trudności w oddawaniu moczu, uropatia zaporowa, wydłużenie odstępu QT, wysypka, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia smaku, zakażenie układu moczowego, zaklinowanie stolca, zapalenie pęcherza moczowego, zaparcie, zatrzymanie moczu, zawroty głowy, zespół suchego oka, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Działania niepożądane – Effox long 50 50 mg
Podczas terapii izosorbidu monoazotanem (Effox long 50, dawka 50 mg w tabletkach o przedłużonym uwalnianiu) najczęściej obserwuje się działania niepożądane ze strony układu nerwowego, w tym ból głowy (≥1/10), zawroty głowy i senność (≥1/100 do <1/10). Ze strony układu sercowego często występuje tachykardia (≥1/100 do <1/10), a niezbyt często nasilenie dławicy piersiowej (≥1/1000 do <1/100). W zakresie układu naczyniowego często pojawia się niedociśnienie ortostatyczne (≥1/100 do <1/10), a niezbyt często zapaść naczyniowa, czasem ze zwolnieniem akcji serca i utratą przytomności (≥1/1000 do <1/100). Ponadto, mogą wystąpić nudności i wymioty (≥1/1000 do <1/100), rzadko zgaga (<1/10 000), skórne odczyny alergiczne, nagłe zaczerwienienie twarzy oraz osłabienie (≥1/100 do <1/10). Istotnym, choć o nieznanej częstości, działaniem jest przemijające zmniejszenie ciśnienia cząsteczkowego tlenu we krwi, co może prowadzić do niedotlenienia mięśnia sercowego u pacjentów z chorobą wieńcową.
azotany organiczne, ból głowy, choroba wieńcowa, dławica piersiowa, hipoksemia, izosorbidu monoazotan, niedociśnienie, niedociśnienie ortostatyczne, niedotlenienie mięśnia sercowego, nudności, obniżenie ciśnienia tętniczego, obrzęk naczynioruchowy, odczyn alergiczny skórny, osłabienie, reakcja nadwrażliwości, senność, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, tachykardia, utrata przytomności, wymioty, zapaść naczyniowa, zawroty głowy, zgaga, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon substancji czynnych
Wyciąg z liści bluszczu – Przedawkowanie
Przedawkowanie preparatów zawierających wyciąg z liści bluszczu (Hedera helix L., folium) może skutkować objawami ze strony przewodu pokarmowego, takimi jak nudności, wymioty i biegunka, a także objawami pobudzenia ośrodkowego układu nerwowego, w tym agresją i nadmierną aktywnością psychoruchową. W opisywanym przypadku klinicznym 4-letnie dziecko po spożyciu dawki odpowiadającej 1,8 g liści bluszczu (co odpowiada około 36 ml syropu Hedussin lub 195 ml syropu Mucoplant na kaszel bluszcz) doświadczyło biegunki oraz pobudzenia/agresji. Mechanizm toksycznego działania wiąże się z obecnością saponin triterpenowych, które drażnią błonę śluzową przewodu pokarmowego, natomiast przyczyny pobudzenia ośrodkowego układu nerwowego pozostają nie do końca wyjaśnione.
agresja, biegunka, błona śluzowa przewodu pokarmowego, Hedera helix, leczenie objawowe, nadmierne pobudzenie, nudności, objawy pobudzenia, objawy żołądkowo-jelitowe, ośrodkowy układ nerwowy, pobudzenie psychoruchowe, preparat z bluszczu, przewód pokarmowy, saponiny triterpenowe, wyciąg z liści bluszczu, wymioty, zaburzenia wodno-elektrolitowe - Leksykon leków
Działania niepożądane – Mycophenolate mofetil Sandoz 250 mg kapsułki twarde 250 mg
Mykofenolan mofetylu, stosowany w profilaktyce ostrego odrzucania przeszczepionego narządu, wykazuje charakterystyczny profil działań niepożądanych potwierdzony w pięciu badaniach klinicznych na 1557 pacjentach (991 po przeszczepieniu nerki, 277 wątroby, 289 serca). Najczęstsze i najcięższe działania niepożądane obejmują biegunkę, leukopenię, posocznicę oraz wymioty, które wymagają ścisłego monitorowania stanu nawodnienia, elektrolitów oraz ryzyka infekcji. Działania niepożądane klasyfikowane są według systemu MedDRA i częstości występowania, gdzie biegunka, wymioty, nudności, leukopenia i zakażenia układu moczowego i oddechowego występują bardzo często (≥1/10). Występowanie działań niepożądanych różni się w zależności od rodzaju przeszczepionego narządu, co wymaga indywidualnego podejścia do pacjenta.
biegunka, ból brzucha, ból głowy, cyklosporyna, drżenie, duszność, farmakovigilance, funkcja nerek, funkcja wątroby, hipercholesterolemia, hiperglikemia, immunosupresja, kaszel, leukopenia, morfologia krwi, mykofenolan mofetylu, niedokrwistość, nudności, odrzucanie narządu, ośrodek transplantacyjny, posocznica, profil bezpieczeństwa leku, przeszczep nerki, przeszczep serca, przeszczep wątroby, trombocytopenia, wymioty, zakażenie, zakażenie oportunistyczne, zakażenie układu moczowego, zakażenie układu oddechowego - Leksykon leków
Działania niepożądane – Dulxetenon 60 mg
Duloksetyna w dawkach 30 mg i 60 mg, stosowana w formie kapsułek dojelitowych, wykazuje szeroki profil działań niepożądanych, które wymagają uważnego monitorowania przez personel medyczny. Najczęściej obserwowane objawy to nudności, ból głowy, suchość w jamie ustnej, senność oraz zawroty głowy, zwykle o łagodnym lub umiarkowanym nasileniu i przemijające. Szczególną uwagę należy zwrócić na zespół odstawienny, który może objawiać się zawrotami głowy, parestezjami, zaburzeniami snu, nudnościami, drżeniem, bólami mięśni i innymi objawami, często wymagającymi stopniowego zmniejszania dawki. U pacjentów pediatrycznych (7-17 lat) obserwowano zmniejszenie masy ciała o średnio 0,1 kg po 10 tygodniach terapii oraz niewielkie zmiany w tempie wzrostu, co wymaga monitorowania podczas długotrwałego leczenia.
akatyzja, bezsenność, bruksizm, duloksetyna, duże zaburzenia depresyjne, dyskineza, eozynofilowe zapalenie płuc, fosfokinaza kreatynowa, hiperglikemia, hiperprolaktynemia, hiponatremia, jaskra, kapsułki dojelitowe twarde, krwotok z przewodu pokarmowego, migotanie przedsionków, mikroskopowe zapalenie jelita grubego, niedociśnienie ortostatyczne, niedoczynność tarczycy, niewydolność wątroby, nudności, objawy odstawienne, objawy pozapiramidowe, obrzęk naczynioruchowy, parestezje, reakcja anafilaktyczna, śródmiąższowa choroba płuc, suchość w jamie ustnej, szczękościsk, tachykardia, zaburzenia lękowe uogólnione, zaburzenia snu, zapalenie naczyń skóry, zapalenie wątroby, zawroty głowy, zespół nadwrażliwości, zespół niespokojnych nóg, zespół serotoninowy, zespół SIADH, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Przedawkowanie – Lacosamide Fresenius Kabi 10 mg/ml
Przedawkowanie lakozamidu stanowi poważne zagrożenie dla zdrowia, zwłaszcza przy dawkach przekraczających 800 mg, gdzie obserwuje się nasilone objawy ze strony ośrodkowego układu nerwowego (OUN) i układu pokarmowego, takie jak zawroty głowy, nudności, wymioty oraz napady padaczkowe, w tym toniczno-kloniczne uogólnione i stan padaczkowy. W ciężkich przypadkach mogą wystąpić zaburzenia przewodzenia serca, wstrząs oraz śpiączka, a dawki rzędu kilku gramów jednorazowo wiążą się z ryzykiem zgonu. Objawy w dawkach 400-800 mg są zbliżone do działań niepożądanych obserwowanych w dawkach terapeutycznych, natomiast dawki powyżej 800 mg wymagają natychmiastowej interwencji medycznej ze względu na wysokie ryzyko powikłań neurologicznych i kardiologicznych.
ciśnienie tętnicze, elektrokardiografia, funkcja oddechowa, hemodializa, lakozamid, leczenie przeciwdrgawkowe, monitorowanie parametrów życiowych, napad padaczkowy, napad toniczno-kloniczny uogólniony, niewydolność wielonarządowa, nudności, ocena neurologiczna, ośrodkowy układ nerwowy, śpiączka, stan padaczkowy, układ pokarmowy, wstrząs, wymioty, zaburzenie przewodzenia serca, zawroty głowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Aripiprazole Medical Valley 15 mg
Przedawkowanie arypiprazolu, nawet w dawkach sięgających 1260 mg u dorosłych oraz 195 mg u dzieci, nie skutkowało zgonami, jednak wywołuje istotne objawy kliniczne wymagające natychmiastowej interwencji. U dorosłych dominują letarg, wzrost ciśnienia tętniczego, senność, tachykardia oraz objawy żołądkowo-jelitowe (nudności, wymioty, biegunka). U dzieci obserwuje się senność, przejściową utratę świadomości oraz objawy pozapiramidowe, takie jak sztywność mięśniowa, drżenie, dystonia i akatyzja. Monitorowanie kardiologiczne, w tym ciągłe EKG, oraz ścisły nadzór kliniczny są niezbędne do oceny i stabilizacji stanu pacjenta.
akatyzja, arypiprazol, biegunka, drżenie, dystonia, elektrokardiogram, hemodializa, leczenie objawowe, leczenie podtrzymujące, letarg, monitoring kardiologiczny, nadciśnienie tętnicze, nudności, objawy pozapiramidowe, objawy żołądkowo-jelitowe, senność, spowolnienie psychoruchowe, stężenie leku w osoczu, sztywność mięśniowa, tachykardia, utrata świadomości, węgiel aktywowany, wiązanie z białkami osocza, wymioty - Leksykon leków
Przedawkowanie – Sanosvit Calcium 114 mg Ca2+/5 ml
Przedawkowanie Sanosvit Calcium, zawierającego 114 mg jonów Ca²⁺/5 ml, prowadzi do hiperkalcemii, definiowanej jako stężenie wapnia w surowicy >2,6 mmol/l. Klinicznie manifestuje się wieloukładowo: anoreksją, polidypsją, nudnościami, wymiotami, zaburzeniami żołądkowo-jelitowymi, wielomoczem oraz osłabieniem mięśniowym. Objawy te wynikają z zaburzeń gospodarki wapniowej i wpływu hiperkalcemii na ośrodki nerwowe, nerki oraz przewód pokarmowy. Szczególnie niebezpieczne jest stężenie wapnia >2,9 mmol/l, które wymaga intensywnej interwencji medycznej.
anoreksja, difosforan, diuretyk pętlowy, furosemid, glikokortykosteroid, gospodarka wapniowa, hiperkalcemia, hipofosfatemia, kalcytonina, motoryka przewodu pokarmowego, nudności, polidypsja, poliuria, przedawkowanie leku, przewodnictwo nerwowo-mięśniowe, równowaga kwasowo-zasadowa, stężenie wapnia, suplementacja fosforanów - Leksykon substancji czynnych
Wyciąg z niepokalanka zwyczajnego – Działania niepożądane
Wyciąg z niepokalanka zwyczajnego (Vitex agnus-castus L., fructus), stosowany m.in. w preparacie Prefemin PMS, wykazuje udokumentowaną skuteczność w łagodzeniu objawów zespołu napięcia przedmiesiączkowego, jednak jego stosowanie wiąże się z ryzykiem wystąpienia działań niepożądanych o różnej częstości i nasileniu. Do najpoważniejszych należą ciężkie reakcje alergiczne (obrzęk twarzy, duszność, trudności w przełykaniu), które mają charakter potencjalnie zagrażający życiu i wymagają natychmiastowej interwencji medycznej, choć ich częstość występowania pozostaje nieznana. Ponadto, mogą pojawić się objawy neurologiczne (bóle i zawroty głowy), zaburzenia żołądkowo-jelitowe (nudności, bóle brzucha), reakcje skórne (wysypka, pokrzywka, trądzik) oraz zaburzenia miesiączkowania, które paradoksalnie mogą nasilać objawy, na które preparat jest stosowany. Częstość występowania tych działań niepożądanych nie została precyzyjnie określona, co podkreśla konieczność uważnego monitorowania pacjentek podczas terapii.
ból brzucha, ból głowy, duszność, dysfagia, nadwrażliwość na leki, nietolerancja laktozy, nudności, obrzęk twarzy, pokrzywka, reakcja alergiczna ciężka, trądzik, Vitex agnus-castus, wyciąg z niepokalanka zwyczajnego, wysypka skórna, zaburzenia immunologiczne, zaburzenia miesiączkowania, zaburzenia skóry, zaburzenia układu rozrodczego, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zawroty głowy, zespół napięcia przedmiesiączkowego - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Atmina
Atmina w postaci systemu transdermalnego zawiera rywastygminę i jest przeznaczona do stosowania wielodniowego, z koniecznością przestrzegania ścisłych zasad aplikacji, w tym unikania naklejania więcej niż jednego plastra jednocześnie. Nieprawidłowe stosowanie, takie jak pozostawienie starego plastra lub jednoczesne użycie kilku, może prowadzić do ciężkich działań niepożądanych, w tym hospitalizacji i zgonów. Po przerwie w terapii dłuższej niż 3 dni, leczenie należy rozpocząć od dawki 4,6 mg/24 h. Działania niepożądane, takie jak nudności, wymioty i biegunka, są dawko-zależne i częstsze u kobiet, a u pacjentów z odwodnieniem może być konieczne dożylne uzupełnienie płynów oraz modyfikacja dawkowania. Zaleca się regularną kontrolę masy ciała ze względu na ryzyko jej zmniejszenia podczas terapii.
alergiczne kontaktowe zapalenie skóry, alergiczne zapalenie skóry, astma, biegunka, blok przedsionkowo-komorowy, blok zatokowo-przedsionkowy, bradyarytmia, bradykardia, choroba Alzheimera, choroba wrzodowa dwunastnicy, choroba wrzodowa żołądka, częstoskurcz torsade de pointes, hipokaliemia, hipomagnezemia, inhibitor cholinesterazy, niewydolność serca, nudności, objawy pozapiramidowe, obturacyjna choroba płuc, odwodnienie, rywastygmina, system transdermalny, wydłużenie odstępu QT, wymioty, zawał mięśnia sercowego, zespół chorego węzła zatokowego - Leksykon leków
Przedawkowanie – Paracetamol Biofarm 500 mg
Paracetamol, choć bezpieczny w dawkach terapeutycznych, może wywołać poważne uszkodzenie wątroby przy dawkach toksycznych wynoszących ≥6 g u dorosłych lub ≥140 mg/kg masy ciała u dzieci. Ostra toksyczność nie występuje przy jednorazowym podaniu <125 mg/kg u zdrowych dorosłych. Początkowe objawy zatrucia pojawiają się w ciągu kilku do kilkunastu godzin i obejmują nudności, wymioty, nadmierną potliwość, senność oraz ogólne osłabienie. Po okresie pozornej poprawy, zwykle drugiego dnia, rozwija się niewydolność wątroby manifestująca się rozpieraniem w nadbrzuszu, powrotem nudności oraz żółtaczką, co wymaga natychmiastowej interwencji medycznej.
dawka toksyczna, dawka toksyczna paracetamolu, metionina, N-acetylocysteina, nadmierna potliwość, niewydolność wątroby, nudności, objawy przedawkowania, oddział intensywnej terapii, odtrutki, ogólne osłabienie, ostra toksyczność, powiększenie wątroby, przedawkowanie paracetamolu, przeszczep narządu, rozpieranie w nadbrzuszu, stężenie paracetamolu, uszkodzenie wątroby, węgiel aktywny, wymioty, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia przytomności, żółtaczka - Leksykon substancji czynnych
Izotretynoina – Przedawkowanie
Izotretynoina, pochodna witaminy A, stosowana w leczeniu różnych postaci trądziku, może wywołać objawy hiperwitaminozy A w przypadku przedawkowania, zarówno doustnego, jak i miejscowego (żel Izotziaja 0,5 mg/g). Toksyczność ostra objawia się głównie dolegliwościami neurologicznymi (silne bóle głowy, senność, drażliwość), gastrycznymi (nudności, wymioty) oraz skórnymi (świąd). Preparaty doustne, takie jak Aknenormin (10-20 mg), Curacne (5-40 mg), Axotret (10-20 mg), Isotretinoin Aristo (10-20 mg) i Izotek (10-20 mg), wykazują podobny profil toksyczności, różniąc się jedynie dawką substancji czynnej, co wpływa na intensywność objawów. Objawy te mają charakter przejściowy i zazwyczaj ustępują samoistnie, jednak w przypadku znacznego przekroczenia dawki terapeutycznej konieczne jest monitorowanie pacjenta oraz kontrola parametrów życiowych.
absorpcja ogólnoustrojowa, antidotum, ból głowy, dawka terapeutyczna, drażliwość, hiperwitaminoza A, infekcja wirusowa, izotretynoina, leczenie objawowe, lek przeciwbólowy, lek przeciwhistaminowy, monitorowanie pacjenta, nudności, objaw dermatologiczny, objawy kliniczne, objawy ogólnoustrojowe, parametry życiowe, pochodna witaminy A, preparat doustny, preparat izotretynoiny, preparat przeciwświądowy, przedawkowanie, równowaga wodno-elektrolitowa, rozpoznanie różnicowe, senność, stosowanie miejscowe, świąd, toksyczność ostra, trądzik, wymioty, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Amlodipine + Valsartan+ Hydrochlorothiazide Polpharma 10 mg + 320 mg + 25 mg
Preparat Amlodipine + Valsartan + Hydrochlorothiazide Polpharma, zawierający amlodypinę (5-10 mg), walsartan (160-320 mg) oraz hydrochlorotiazyd (12,5-25 mg), może istotnie wpływać na funkcje psychomotoryczne pacjentów, co przekłada się na ich zdolność do bezpiecznego prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. Najczęściej obserwowane działania niepożądane to zawroty głowy, znużenie, bóle głowy, zmęczenie oraz nudności, których nasilenie koreluje z dawką leku – największe ryzyko występuje przy dawce 10 mg + 320 mg + 25 mg. Szczególnie amlodypina, jako antagonista kanałów wapniowych, wykazuje umiarkowany wpływ na zdolności psychomotoryczne, co wymaga indywidualnej oceny pacjenta przed dopuszczeniem do czynności wymagających pełnej sprawności.
amlodypina, amlodypina walsartan hydrochlorotiazyd, antagonista kanału wapniowego, ból głowy, choroba współistniejąca, dobra praktyka kliniczna, dokumentacja medyczna, działanie niepożądane, funkcja psychomotoryczna, hydrochlorotiazyd, lek przeciwnadciśnieniowy, nudności, objaw niepożądany, stan kliniczny pacjenta, substancja czynna, walsartan, zawroty głowy, zmęczenie, znużenie - Leksykon substancji czynnych
Atowakwon – Działania niepożądane
Atowakwon, stosowany w preparacie Falcimar (250 mg atowakwonu + 100 mg proguanilu), wykazuje dobrze udokumentowany profil bezpieczeństwa w terapii i profilaktyce malarii. Najczęściej obserwowane działania niepożądane to bóle brzucha, bóle głowy, anoreksja, nudności, wymioty, biegunka oraz kaszel, z częstością bardzo częstą (≥ 1/10) dla objawów ze strony przewodu pokarmowego i układu nerwowego. Zaburzenia czynności wątroby, choć występujące z częstością często (≥ 1/100 do < 1/10), mają charakter odwracalny i nie prowadzą do poważnych następstw klinicznych. Należy jednak monitorować pacjentów pod kątem reakcji nadwrażliwości, zaburzeń wodno-elektrolitowych oraz potencjalnych powikłań hematologicznych, takich jak neutropenia czy niedokrwistość, których częstość jest nieznana. W populacji pediatrycznej brak jest danych dotyczących długoterminowego wpływu na rozwój, co wymaga ostrożności przy długotrwałym stosowaniu u dzieci.
anoreksja, atowakwon, biegunka, ból brzucha, ból głowy, charakterystyka produktu leczniczego, Falcimar, HIV, malaria, neutropenia, niedokrwistość, niedożywienie, nudności, parametry wątrobowe, podwyższone parametry wątrobowe, profil bezpieczeństwa leku, proguanil, reakcja nadwrażliwości, testy czynności wątroby, wymioty, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia wodno-elektrolitowe, zapalenie wątroby, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Rivastigmine Mylan 4,5 mg
Rywastygmina, stosowana w leczeniu otępienia typu alzheimerowskiego oraz otępienia związanego z chorobą Parkinsona, wykazuje charakterystyczny profil działań niepożądanych, z dominującymi zaburzeniami żołądkowo-jelitowymi, takimi jak nudności (38%) i wymioty (23%), szczególnie w fazie ustalania dawki. Kobiety są bardziej podatne na te działania oraz na utratę masy ciała. U pacjentów z otępieniem alzheimerowskim często obserwuje się także zaburzenia psychiczne (koszmary senne, pobudzenie, dezorientacja, lęk) oraz zaburzenia metabolizmu i odżywiania (jadłowstręt, zmniejszenie apetytu). W grupie z otępieniem parkinsonowskim rywastygmina może nasilać objawy parkinsonowskie, takie jak drżenie (10,2% vs. 3,9% placebo), spowolnienie ruchowe, dyskineza i hipokineza, a także powodować podobne zaburzenia żołądkowo-jelitowe. Działania niepożądane klasyfikowane są według częstości: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000), bardzo rzadko (<1/10 000) oraz częstość nieznana.
alergiczne zapalenie skóry, bezsenność, biegunka, blok przedsionkowo-komorowy, ból brzucha, ból głowy, bradykardia, choroba wrzodowa żołądka i dwunastnicy, depresja, dezorientacja, dławica piersiowa, drgawki, drżenie, dyskineza, dystonia, halucynacje, hipokineza, jadłowstręt, koszmary senne, krwawienie z przewodu pokarmowego, lęk, majaczenie, migotanie przedsionków, nadciśnienie tętnicze, nadmierna potliwość, nadmierne wydzielanie śliny, niedociśnienie tętnicze, niestrawność, nudności, objaw koła zębatego, objawy pozapiramidowe, odwodnienie, omamy, omdlenie, otępienie typu alzheimerowskiego, otępienie związane z chorobą Parkinsona, pęknięcie przełyku, pobudzenie, rywastygmina, senność, spowolnienie ruchowe, tachykardia, wymioty, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawroty głowy, zespół chorego węzła zatokowego - Leksykon leków
Przedawkowanie – Desmopressin Aristo 60 mcg
Przedawkowanie desmopresyny prowadzi do przedłużonego działania leku, co skutkuje zatrzymaniem wody i hiponatremią (stężenie sodu w surowicy <135 mmol/l). Objawy kliniczne obejmują ból głowy, nudności, oligurię (<400 ml/dobę), depresję OUN, drgawki oraz obrzęk płuc, będące konsekwencją zaburzeń elektrolitowych i nadmiernego zatrzymania wody. Dawki terapeutyczne, zwłaszcza w połączeniu z dużym spożyciem płynów, mogą wywołać zatrucie wodne, co potwierdzają badania wskazujące na ryzyko hiponatremii i drgawek przy dawkach 0,3 µg/kg i.v. oraz 2,4 µg/kg donosowo. Reakcje na przedawkowanie są zmienne, co ilustrują różne reakcje u dzieci w zależności od drogi podania i dawki.
- Leksykon leków
Przeciwwskazania – Dasatinib Stada 80 mg
Stosowanie leku Dasatinib Stada jest przeciwwskazane u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną dazatynib lub na którąkolwiek substancję pomocniczą zawartą w preparacie. Przed rozpoczęciem terapii konieczne jest dokładne zebranie wywiadu alergologicznego, gdyż reakcje nadwrażliwości mogą manifestować się jako wysypka, pokrzywka, świąd, obrzęk naczynioruchowy, duszność, zaburzenia ze strony układu pokarmowego (nudności, wymioty, biegunka) lub w cięższych przypadkach anafilaksja. W przypadku potwierdzonej alergii na składniki leku należy bezwzględnie odstąpić od jego stosowania i rozważyć alternatywne inhibitory kinazy tyrozynowej, uwzględniając możliwość nadwrażliwości krzyżowej.
anafilaksja, biegunka, Dasatinib Stada, dazatynib, duszność, inhibitor kinazy tyrozynowej, laktoza jednowodna, nadwrażliwość krzyżowa, nadwrażliwość na substancję czynną, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, nietolerancja laktozy, nudności, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, reakcja alergiczna skórna, reakcja nadwrażliwości, świąd, wymioty, wysypka, zaburzenia układu pokarmowego, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Minirin 10 mcg/dawkę donosową
Desmopresyna, substancja czynna preparatu Minirin, wykazuje profil bezpieczeństwa charakteryzujący się przede wszystkim ryzykiem hiponatremii, która jest najpoważniejszym działaniem niepożądanym. Hiponatremia może manifestować się objawami takimi jak ból głowy, nudności, wymioty, zmniejszenie stężenia sodu w surowicy, wzrost masy ciała, bóle brzucha, skurcze mięśniowe, zawroty głowy, dezorientacja, splątanie, a w ciężkich przypadkach drgawki i śpiączka. Ryzyko to jest szczególnie istotne u dzieci (gdzie hiponatremia jest odwracalna i często związana z zaburzeniami bilansu płynów), osób w podeszłym wieku oraz pacjentów z wyjściowo niskim stężeniem sodu. W badaniach klinicznych najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi były niedrożność nosa (27%), wysoka temperatura ciała (15%) oraz nieżyt nosa (12%), co wiąże się z donosową drogą podania leku. Inne często występujące działania to ból głowy (9%), zakażenia górnych dróg oddechowych (9%), zapalenie żołądka i jelit (7%) oraz ból brzucha (5%). Reakcje anafilaktyczne, choć nie odnotowane w badaniach klinicznych, pojawiły się w monitoringu po wprowadzeniu leku do obrotu.
aerozol donosowy, agresywność, bezsenność, biegunka, ból klatki piersiowej, chwiejność emocjonalna, dreszcze, drgawki, droga donosowa, duszność, działanie przeciwdiuretyczne, gorączka, hiponatremia, koszmary nocne, krwawienie z nosa, moczówka prosta ośrodkowa, monitorowanie bezpieczeństwa farmakoterapii, nadciśnienie, nerwowość, niedrożność nosa, nieżyt nosa, nudności, obrzęk obwodowy, octan desmopresyny, odwodnienie, pierwotne izolowane moczenie nocne, pokrzywka, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, senność, skurcze mięśniowe, śpiączka, splątanie świadomości, stężenie elektrolitów, świąd, wymioty, wysypka, zagęszczanie moczu, zakażenie górnych dróg oddechowych, zapalenie żołądka i jelit, zawroty głowy, zmęczenie, zwiększenie masy ciała - Leksykon leków
Przedawkowanie – Clotrimazolum GSK 100 mg
Przedawkowanie klotrymazolu w postaci tabletek dopochwowych Clotrimazolum GSK 100 mg, choć rzadkie, stanowi poważny stan kliniczny, zwłaszcza w przypadku przypadkowego doustnego przyjęcia leku. Objawy przedawkowania obejmują zawroty głowy, nudności oraz wymioty, które wynikają z działania miejscowego leku zastosowanego w sposób niezgodny z przeznaczeniem. Wystąpienie tych symptomów wymaga natychmiastowego wdrożenia leczenia objawowego, ukierunkowanego na stabilizację pacjenta, w tym pozycję leżącą, stosowanie leków przeciwwymiotnych oraz wyrównanie zaburzeń wodno-elektrolitowych.