fotowrażliwość
Fotowrażliwość to nieprawidłowa reakcja skóry na promieniowanie słoneczne, zwłaszcza na ultrafiolet (UV-A i UV-B). Objawia się ona rumieniem, obrzękiem, pęcherzami lub wysypką na odsłoniętych częściach ciała, często połączonymi ze świądem lub pieczeniem.
Fotowrażliwość może być wywołana przez leki (np. tetracykliny, niesteroidowe leki przeciwzapalne, fluorochinolony, niektóre leki przeciwpsychotyczne), choroby autoimmunologiczne (toczeń rumieniowaty układowy), choroby metaboliczne (porfiria), a także przez substancje chemiczne aplikowane na skórę. Może mieć również podłoże genetyczne, jak w przypadku fotodermatoz.
Diagnostyka fotowrażliwości obejmuje wywiad medyczny, badanie fizykalne, testy fotoprowokacyjne oraz czasem biopsję skóry. Leczenie polega na identyfikacji i eliminacji czynnika wywołującego, stosowaniu fotoprotekcji (odzież ochronna, filtry przeciwsłoneczne o szerokim spektrum działania) oraz leczeniu farmakologicznym (kortykosteroidy miejscowe, leki przeciwhistaminowe) w zależności od nasilenia objawów.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Ibuprom Effect żel 50 mg/g
Ibuprom Effect żel (50 mg/g) zawiera ibuprofen do stosowania miejscowego, który mimo ograniczonej aplikacji może przenikać do krwiobiegu i wywoływać bardzo rzadkie (<1/10 000) działania niepożądane o charakterze ogólnoustrojowym, w tym reakcje anafilaktyczne i wstrząs. Miejscowo obserwuje się reakcje skórne, takie jak zaczerwienienie i mrowienie, a u pacjentów z nadwrażliwością na NLPZ lub astmą mogą wystąpić bronchospazmy, zaostrzenie astmy lub duszność. Dodatkowo, bardzo rzadko pojawiają się ciężkie skórne reakcje niepożądane (SCAR), w tym rumień wielopostaciowy, złuszczające zapalenie skóry, zespół Stevensa-Johnsona oraz toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, które wymagają natychmiastowego przerwania terapii i interwencji medycznej.
astma, ból brzucha, duszność, fotowrażliwość, ibuprofen, niestrawność, niewydolność nerek, obrzęk naczynioruchowy, ostra uogólniona osutka krostkowa, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, rumień, rumień wielopostaciowy, SCAR, skurcz oskrzeli, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, wstrząs anafilaktyczny, wysypka skórna, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Działania niepożądane – Hascovir 200 mg/5 ml
Hascovir (acyklowir w zawiesinie doustnej 200 mg/5 ml) może powodować działania niepożądane o różnym nasileniu, z częstością od bardzo rzadkich (<1/10 000) do częstych (≥1/100 do <1/10). Do poważnych, choć rzadkich, należą zaburzenia hematologiczne (niedokrwistość, leukopenia, małopłytkowość), reakcje anafilaktyczne, ostre powikłania neurologiczne (drgawki, śpiączka) oraz ostra niewydolność nerek, szczególnie u pacjentów z zaburzoną czynnością nerek lub niewystarczającym nawodnieniem. Często obserwuje się objawy ze strony układu nerwowego (bóle i zawroty głowy), przewodu pokarmowego (nudności, wymioty, biegunka, bóle brzucha) oraz skóry (wysypki, świąd). Zaburzenia funkcji wątroby, manifestujące się wzrostem bilirubiny i enzymów wątrobowych, występują rzadko, a ciężkie powikłania jak zapalenie wątroby i żółtaczka są bardzo rzadkie, ale wymagają natychmiastowej interwencji.
acyklowir, ataksja, azotemia, biegunka, ból brzucha, ból głowy, drgawki, duszność, encefalopatia, enzymy wątrobowe, fotowrażliwość, halucynacje, hiperbilirubinemia, hiperkreatynemia, leukopenia, łysienie, małopłytkowość, niedokrwistość, niewydolność nerek, nudności, objawy psychotyczne, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, senność, śpiączka, stan splątania, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, wysypka skórna, zaburzenia neuropsychiatryczne, zapalenie wątroby, zawroty głowy, żółtaczka - Leksykon substancji czynnych
Kozłek – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Korzeń kozłka (Valeriana officinalis L.) wykazuje działanie uspokajające i nasenne, jednak jego stosowanie wymaga zachowania szczególnej ostrożności, zwłaszcza ze względu na obecność etanolu w preparatach płynnych, którego stężenie może wynosić od 10% do nawet 70% (V/V). Preparaty te nie są zalecane u dzieci poniżej 12 lat, a u młodszych pacjentów (6-12 lat) stosowanie powinno odbywać się pod nadzorem lekarza. Dawki etanolu zawarte w preparatach, np. 3 ml kropli Cardiol C zawierających 60-69% etanolu, odpowiadają około 1,64 g etanolu (równoważne 41 ml piwa), co może podnosić stężenie alkoholu we krwi (BAC) i stanowić ryzyko u pacjentów z chorobami wątroby, padaczką, alkoholizmem oraz u osób z uszkodzeniem mózgu i chorobami psychicznymi. Ponadto, preparaty złożone zawierające arcydzięgiel lub serdecznik mogą indukować fotoalergię i zwiększać ryzyko działań rakotwórczych pod wpływem promieniowania UV, co wymaga unikania ekspozycji na słońce i solarium.
choroba umysłowa, choroba wątroby, cukrzyca, działanie uspokajające i nasenne, etanol, fotoalergia, fotowrażliwość, furanokumaryna, hamowanie krzepliwości krwi, kamica żółciowa, korzeń arcydzięgla, korzeń kozłka, laktoza jednowodna, lecytyna sojowa, lekozależność, liść mięty pieprzowej, nadwrażliwość na orzeszki ziemne, niedobór laktazy, niedobór sacharazy-izomaltazy, nietolerancja fruktozy, nietolerancja galaktozy, niewydolność serca, padaczka, próg drgawkowy, promieniowanie UV, psoralen, refluks żołądkowo-przełykowy, schorzenie dróg żółciowych, środek nasercowy, środek uspokajający, stężenie alkoholu we krwi, uszkodzenie mózgu, uzależnienie od alkoholu, Valeriana officinalis, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, zgaga, ziele serdecznika - Leksykon leków
Skład i postać leku – Nimodipine Altan 0,2 mg/ml
NIMODIPINE ALTAN jest dostępny jako roztwór do infuzji o stężeniu 0,2 mg/ml, gdzie 1 ml zawiera 0,2 mg nimodypiny, a fiolka 50 ml łącznie 10 mg substancji czynnej. Roztwór ma pH w zakresie 6,0–7,5 i zawiera istotną ilość etanolu 96% (200 mg/ml, co stanowi 24% objętościowo), co przekłada się na 10 g etanolu w jednej fiolce. Obecność etanolu wymaga uwagi ze względu na możliwe interakcje z lekami przeciwwskazanymi w połączeniu z alkoholem. Substancje pomocnicze obejmują makrogol 400 oraz roztwór buforujący z kwasem cytrynowym bezwodnym i sodu cytrynianem, a baza roztworu to woda do wstrzykiwań. Produkt jest pakowany w fiolki ze szkła oranżowego typu II, zabezpieczone korkiem z gumy chlorobutylowej i aluminiową nakładką typu „flip-off”.
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Heviran PPH 800 mg
Heviran PPH, zawierający acyklowir w dawce 800 mg na tabletkę, może wywoływać działania niepożądane o różnym nasileniu i częstości. Do często występujących należą objawy ze strony układu nerwowego (bóle i zawroty głowy), przewodu pokarmowego (nudności, wymioty, biegunka, bóle brzucha), skóry (świąd, wysypka, w tym nadwrażliwość na światło) oraz ogólne (zmęczenie, gorączka). Rzadziej obserwuje się reakcje anafilaktyczne, duszność, zaburzenia wątroby (przemijające zwiększenie bilirubiny i enzymów wątrobowych) oraz zaburzenia nerek (zwiększenie stężenia mocznika i kreatyniny). Bardzo rzadko (<1/10 000) mogą wystąpić poważne powikłania, takie jak zaburzenia hematologiczne (niedokrwistość, leukopenia, małopłytkowość), neuropsychiatryczne (pobudzenie, dezorientacja, drgawki, encefalopatia, śpiączka), zapalenie wątroby, żółtaczka, ostra niewydolność nerek oraz obrzęk naczynioruchowy wymagający natychmiastowej interwencji.
acyklowir, ataksja, azotemia, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból nerek, dezorientacja, drgawki, drżenie, duszność, encefalopatia, enzymy wątrobowe, fotowrażliwość, hiperbilirubinemia, hiperkreatynemia, leukopenia, łysienie, małopłytkowość, niedokrwistość, nudności, objawy psychotyczne, obrzęk naczynioruchowy, omamy, ostra niewydolność nerek, pobudzenie psychoruchowe, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, senność patologiczna, skurcz oskrzeli, śpiączka, świąd, wymioty, wysypka, zaburzenia hematologiczne, zaburzenia wymowy, zapalenie wątroby, zawroty głowy, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Methofill 2,5 mg
Metotreksat wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, których nasilenie i częstość występowania zależą od dawki, drogi podania oraz czasu terapii. W leczeniu przeciwnowotworowym najistotniejszymi toksycznościami ograniczającymi dawkowanie są zahamowanie czynności szpiku kostnego (manifestujące się pancytopenią, agranulocytozą) oraz zapalenie błon śluzowych, pojawiające się zwykle 3-7 dni po podaniu leku, z leukopenią i trombocytopenią rozwijającymi się w kolejnych dniach. Objawy te ustępują zazwyczaj w ciągu 14-28 dni u pacjentów z prawidłową eliminacją leku. Do najcięższych działań niepożądanych należą także toksyczność płucna (w tym śródmiąższowe zapalenie płuc o potencjalnie śmiertelnym przebiegu), hepatotoksyczność (ostre zapalenie i niewydolność wątroby), nefrotoksyczność, neurotoksyczność (encefalopatia, leukoencefalopatia, drgawki), zdarzenia zakrzepowo-zatorowe oraz ciężkie reakcje alergiczne, w tym wstrząs anafilaktyczny i zespół Stevensa-Johnsona.
alergiczne zapalenie naczyń, aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, azotemia, bilirubina, encefalopatia, fosfataza alkaliczna, fotowrażliwość, hepatotoksyczność, hiperpigmentacja skóry, hipogammaglobulinemia, leukopenia, marskość wątroby, martwica kości szczęki, nefrotoksyczność, neurotoksyczność, niedokrwistość, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, osteoporoza, ostre zapalenie wątroby, owrzodzenie jamy ustnej, pancytopenia, posocznica, rumień wielopostaciowy, śródmiąższowe zapalenie płuc, stłuszczenie wątroby, toksyczna nekroliza naskórka, toksyczne uszkodzenie wątroby, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenia hematopoezy, zaburzenie funkcji nerek, zahamowanie czynności szpiku kostnego, zakażenie oportunistyczne, zakrzepica tętnicza, zapalenie błony śluzowej, zapalenie płuc, zdarzenie zakrzepowo-zatorowe, zespół Lyella, zespół Stevensa-Johnsona, zwłóknienie płuc - Leksykon leków
Działania niepożądane – Salofalk 500 500 mg
Salofalk 500, zawierający 500 mg mesalazyny w postaci tabletek dojelitowych, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych o różnej częstości i nasileniu, które wymagają ścisłego monitorowania klinicznego. Najczęściej obserwuje się objawy ze strony przewodu pokarmowego, takie jak ból brzucha, biegunka, niestrawność, wzdęcia, nudności i wymioty (≥1/100 do <1/10). Rzadziej mogą wystąpić poważne powikłania, w tym ostre zapalenie trzustki, cholestatyczne zapalenie wątroby, zapalenie wątroby, a także zaburzenia hematologiczne, takie jak niedokrwistość aplastyczna, agranulocytoza, pancytopenia, neutropenia, leukopenia i trombocytopenia (częstość bardzo rzadka <1/10 000). Szczególną uwagę należy zwrócić na ciężkie reakcje skórne (SCAR), w tym DRESS, zespół Stevensa-Johnsona (SJS) oraz toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka (TEN), które mogą zagrażać życiu. Mesalazyna może również indukować nadwrażliwość na światło, zwłaszcza u pacjentów z atopowym zapaleniem skóry lub wypryskiem atopowym.
agranulocytoza, artralgia, atopowe zapalenie skóry, cholestatyczne zapalenie wątroby, eozynofilia płucna, fotowrażliwość, kamica układu moczowego, leukopenia, mesalazyna, mialgia, morfologia krwi, neuropatia obwodowa, neutropenia, niedokrwistość aplastyczna, niewydolność nerek, oligospermia, ostre zapalenie trzustki, pancolitis, pancytopenia, skurcz oskrzeli, śródmiąższowe zapalenie nerek, toczeń rumieniowaty, trombocytopenia, wyprysk atopowy, zapalenie mięśnia sercowego, zapalenie osierdzia, zapalenie pęcherzyków płucnych, zespół DRESS, zespół Lyella, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Valtap HCT 320 mg + 25 mg
Produkt leczniczy Valtap HCT, zawierający walsartan (320 mg) oraz hydrochlorotiazyd (12,5 mg lub 25 mg) w formie tabletek powlekanych, wykazuje działania niepożądane wynikające zarówno z efektów monoterapii poszczególnymi składnikami, jak i ich skojarzonego stosowania. Do najczęściej obserwowanych działań należą zaburzenia elektrolitowe, takie jak hipokaliemia, hiponatremia, oraz odwodnienie (częstość niezbyt często), a także niedociśnienie tętnicze i ortostatyczne. Rzadziej występują objawy neurologiczne (zawroty głowy, parestezje), zaburzenia widzenia, szum uszny, kaszel, bóle mięśni i stawów, a także zaburzenia czynności nerek i wątroby, potwierdzone podwyższeniem stężeń kreatyniny, bilirubiny i kwasu moczowego w surowicy. Walsartan może dodatkowo powodować małopłytkowość, hiperkaliemię, reakcje nadwrażliwości, zapalenie naczyń oraz zaburzenia hematologiczne i skórne, natomiast hydrochlorotiazyd wiąże się z ryzykiem hipokaliemii, hiponatremii, hiperglikemii, zaburzeń rytmu serca, a także zwiększonym ryzykiem nieczerniakowych nowotworów skóry, co wymaga regularnej kontroli dermatologicznej u pacjentów stosujących lek długoterminowo.
agranulocytoza, anemia aplastyczna, ARDS, cholestaza wewnątrzwątrobowa, choroba posurowicza, działanie niepożądane, fotowrażliwość, hiperurykemia, hipokaliemia, hiponatremia, jaskra ostra, leukopenia, małopłytkowość, martwicze zapalenie naczyń, neutropenia, niedociśnienie ortostatyczne, niedokrwistość hemolityczna, niekardiogenny obrzęk płuc, niewydolność nerek, obrzęk naczynioruchowy, odwodnienie, parestezja, pęcherzowe zapalenie skóry, rak kolczystokomórkowy skóry, rak podstawnokomórkowy, rumień wielopostaciowy, terapia skojarzona, toczeń rumieniowaty skórny, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, Valtap HCT, walsartan hydrochlorotiazyd, zapalenie naczyń krwionośnych, zapalenie trzustki, zasadowica hipochloremiczna - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Levalox
Lewofloksacyna (Levalox) wymaga ostrożnego stosowania ze względu na ryzyko poważnych działań niepożądanych, w tym zapalenia i zerwania ścięgien (szczególnie Achillesa), które mogą wystąpić w ciągu 48 godzin od rozpoczęcia terapii lub nawet kilka miesięcy po jej zakończeniu. Ryzyko to jest zwiększone u osób starszych, pacjentów z niewydolnością nerek, po przeszczepach narządów, stosujących dawki dobowe 1000 mg oraz jednocześnie kortykosteroidy. Ponadto, fluorochinolony, w tym lewofloksacyna, mogą powodować poważne reakcje nadwrażliwości (np. wstrząs anafilaktyczny), ciężkie reakcje skórne (TEN, SJS, DRESS), zaburzenia glikemii, neuropatie, a także zwiększone ryzyko tętniaka i rozwarstwienia aorty, zwłaszcza u pacjentów z czynnikami ryzyka takimi jak choroby tkanki łącznej, nadciśnienie tętnicze czy wcześniejsze rozpoznanie tętniaka. Wskazane jest monitorowanie parametrów krzepnięcia u pacjentów stosujących jednocześnie antagonistów witaminy K oraz unikanie stosowania lewofloksacyny u osób z padaczką lub skłonnością do drgawek. Dawkowanie należy dostosować u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek.
Bacillus anthracis, choroba Behçeta, Clostridium difficile, dehydrogenaza glukozo-6-fosforanowa, Escherichia coli, fluorochinolon, fotowrażliwość, hiperglikemia, hipoglikemia, infekcyjne zapalenie wsierdzia, lewofloksacyna, martwica wątroby, miastenia, MRSA, Mycobacterium tuberculosis, niedomykalność zastawki serca, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, olbrzymiokomórkowe zapalenie tętnic, ostre zapalenie trzustki, padaczka, polineuropatia obwodowa, reakcja psychotyczna, reumatoidalne zapalenie stawów, rozwarstwienie aorty, rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego, tętniak aorty, wydłużenie odstępu QT, zapalenie ścięgna, zapalenie tętnic Takayasu, zespół DRESS, zespół Ehlersa-Danlosa, zespół Lyella, zespół Marfana, zespół Sjögrena, zespół Stevensa-Johnsona, zespół Turnera - Leksykon leków
Działania niepożądane – Lipanor 100 mg
Lipanor (cyprofirat 100 mg), lek z grupy fibratów, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych o różnej częstości i nasileniu. Najczęściej obserwowane działania niepożądane dotyczą ośrodkowego układu nerwowego i obejmują ból głowy, zawroty głowy (zarówno ośrodkowego, jak i błędnikowego pochodzenia) oraz senność, występujące często (≥1/100 do <1/10). Rzadziej (≥1/1000 do <1/100) mogą pojawić się poważne powikłania ze strony układu oddechowego, takie jak zapalenie płuc i zwłóknienie płuc. Bardzo rzadko (<1/10 000) obserwuje się zaburzenia czynności wątroby, w tym cholestazę, cytolizę oraz kamicę żółciową. Dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego, takie jak nudności, wymioty, biegunka, niestrawność i ból brzucha, występują rzadko. Po wprowadzeniu leku do obrotu zgłaszano również reakcje skórne (wysypka, pokrzywka, świąd, egzema), zaburzenia mięśniowe (ból mięśni, miopatia, zapalenie mięśni, rabdomioliza), małopłytkowość oraz zaburzenia erekcji, jednak ich częstość jest nieznana.
cholestaza, cytoliza, egzema, fibrat, fotowrażliwość, kamica żółciowa, małopłytkowość, miopatia, morfologia krwi, niewydolność nerek, niewydolność oddechowa, ośrodkowy układ nerwowy, pokrzywka, powikłanie mięśniowe, rabdomioliza, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie erekcji, zapalenie mięśni, zapalenie płuc, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego, zwłóknienie płuc - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Epitrigine 100 mg tabletki
Lamotrygina, substancja czynna leku Epitrigine, wiąże się z ryzykiem wystąpienia ciężkich reakcji skórnych, takich jak zespół Stevensa-Johnsona (SJS), toksyczna martwica naskórka (TEN) oraz zespół DRESS, szczególnie w ciągu pierwszych 8 tygodni terapii. Częstość ciężkich reakcji skórnych wynosi około 1 na 500 pacjentów dorosłych z padaczką, 1 na 1000 w chorobie afektywnej dwubiegunowej, a u dzieci ryzyko jest wyższe (1 na 300 do 1 na 100). Czynniki zwiększające ryzyko to szybkie zwiększanie dawki, stosowanie wysokich dawek początkowych oraz jednoczesne podawanie walproinianu. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z historią alergii na leki przeciwpadaczkowe oraz u osób z allelem HLA-B*1502, zwłaszcza pochodzenia azjatyckiego, ze względu na podwyższone ryzyko SJS i TEN.
allel HLA-B*1502, choroba afektywna dwubiegunowa, ciężka reakcja skórna, Epitrigine, fotowrażliwość, jałowe zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, lamotrygina, lek przeciwpadaczkowy, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, niewydolność wielonarządowa, padaczka, powiększenie węzłów chłonnych, promieniowanie ultrafioletowe, rozsiane krzepnięcie śródnaczyniowe, toksyczne martwicze oddzielanie naskórka, walproinian, wysypka polekowa z eozynofilią, zaburzenie funkcji nerek, zaburzenie funkcji wątroby, zespół DRESS, zespół nadwrażliwości, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Ketoprofen LGO
Ketoprofen w postaci żelu o stężeniu 25 mg/g niesie ryzyko ciężkich reakcji alergicznych skórnych, szczególnie po ekspozycji leczonego obszaru na promieniowanie słoneczne lub w przypadku jednoczesnego stosowania kosmetyków zawierających oktokrylen. Zaleca się, aby pacjenci natychmiast przerwali terapię i skontaktowali się z lekarzem w przypadku pojawienia się objawów skórnych. W trakcie leczenia oraz przez 2 tygodnie po jego zakończeniu konieczne jest unikanie ekspozycji na światło słoneczne, zakaz korzystania z solarium oraz ochrona leczonego obszaru odzieżą, nawet przy pochmurnej pogodzie, w celu minimalizacji ryzyka fotowrażliwości.
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Ibuprom Sport spray 50 mg/g
Ibuprom Sport spray zawiera 50 mg/g ibuprofenu w formie aerozolu do stosowania miejscowego, cechując się znacznie niższą biodostępnością systemową w porównaniu z doustnymi NLPZ. Dzięki temu częstość działań niepożądanych, zwłaszcza ze strony przewodu pokarmowego, jest istotnie zmniejszona. W dawkach dostępnych bez recepty (maksymalnie 500 mg na dobę) i przy krótkotrwałym stosowaniu obserwuje się rzadkie reakcje alergiczne, bóle brzucha, niestrawność, reakcje skórne w miejscu aplikacji (zaczerwienienie, mrowienie) oraz potencjalne zaburzenia czynności nerek, szczególnie u pacjentów z wcześniejszymi dysfunkcjami nerek. Rzadko mogą wystąpić ciężkie reakcje skórne, takie jak rumień wielopostaciowy, zespół Stevensa-Johnsona czy toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka.
AGEP, astma oskrzelowa, ból brzucha, duszność, fotowrażliwość, miejscowe stosowanie ibuprofenu, nadwrażliwość, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niestrawność, niewydolność nerek, obrzęk naczynioruchowy, parametry nerkowe, plamica, przewód pokarmowy, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, SCAR, skurcz oskrzeli, toksyczna nekroliza naskórka, zaburzenia oddechowe, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon substancji czynnych
Olejek eteryczny z liści melisy – Działania niepożądane
Olejek eteryczny z liści melisy (Melissa officinalis L.), stosowany w preparatach takich jak Melisana Klosterfrau, może wywoływać działania niepożądane o różnej częstości występowania. Do często obserwowanych należą nudności, zgaga oraz zmęczenie, które zwykle pojawiają się na początku terapii i ustępują po przyjmowaniu leku po posiłku. Niezbyt często występują zawroty głowy, a rzadko parestezje obwodowe (drętwienie rąk i stóp), świąd skóry oraz uczucie ciepła związane z przemijającym rozszerzeniem naczyń obwodowych. Przy stosowaniu miejscowym preparatów z olejkiem melisy często obserwuje się nadmierne wysuszenie skóry, a reakcje fotowrażliwości na promieniowanie UV mają częstość nieznaną. Podrażnienia skóry mogą być związane z obecnością aldehydu cynamonowego w preparacie.
aldehyd cynamonowy, dolegliwość przewodu pokarmowego, fotouwrażliwienie, fotowrażliwość, Melisana Klosterfrau, Melissa officinalis, nudność, olejek eteryczny z liści melisy, parestezja, parestezja obwodowa, podrażnienie skóry, produkt leczniczy, produkt leczniczy roślinny, reakcja nadwrażliwości, reakcja niepożądana, rozszerzenie naczyń obwodowych, świąd skóry, uczucie ciepła, wysuszenie skóry, zaburzenie naczyniowe, zaburzenie skóry, zaburzenie układu nerwowego, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zawrót głowy, zgaga - Leksykon leków
Działania niepożądane – Lipanthyl Supra 160 160 mg
Lipanthyl Supra 160 zawiera mikronizowany fenofibrat w dawce 160 mg i jest stosowany w terapii dyslipidemii. W badaniach klinicznych kontrolowanych placebo, obejmujących 2344 pacjentów, najczęściej obserwowano działania niepożądane ze strony przewodu pokarmowego (bóle brzucha, nudności, wymioty, biegunka, wzdęcia) oraz podwyższenie aktywności aminotransferaz, kamicę żółciową i zapalenie wątroby. Inne zgłaszane działania obejmowały bóle głowy, zmniejszenie stężenia hemoglobiny i leukopenię, nadwrażliwość, zaburzenia mięśniowe (mialgie, zapalenie mięśni), zaburzenia potencji oraz zwiększenie stężenia homocysteiny (średnio o 6,5 µmol/l), kreatyniny i mocznika we krwi. W badaniu FIELD na 9795 pacjentach z cukrzycą typu 2 odnotowano istotne statystycznie zwiększenie częstości zapalenia trzustki (0,8% vs 0,5%; p=0,031) oraz zatorowości płucnej (1,1% vs 0,7%; p=0,022) w grupie leczonej fenofibratem w porównaniu z placebo.
aminotransferazy, choroba zakrzepowo-zatorowa, cukrzyca typu 2, fenofibrat mikronizowany, fotowrażliwość, hemoglobina, homocysteina, kamica żółciowa, kolka żółciowa, krwinki białe, mialgia, mioglobinuria, miopatia, ostra niewydolność nerek, rabdomioliza, rumień wielopostaciowy, śródmiąższowa choroba płuc, toksyczna nekroliza naskórka, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie trawienne, zakrzepica żył głębokich, zapalenie dróg żółciowych, zapalenie mięśni, zapalenie pęcherzyka żółciowego, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zatorowość płucna, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka - Leksykon substancji czynnych
Cyprofibrat – Działania niepożądane
Cyprofibrat, substancja czynna leku Lipanor (100 mg), wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych o różnej częstości i nasileniu, które wymagają uważnego monitorowania podczas terapii. Do najczęstszych należą zaburzenia neurologiczne, takie jak ból głowy, zawroty głowy (zarówno ośrodkowe, jak i błędnikowe) oraz senność, które mogą wpływać na jakość życia i bezpieczeństwo pacjenta. Niezbyt często obserwuje się poważne powikłania płucne, w tym zapalenie płuc i zwłóknienie płuc, które mogą prowadzić do trwałego uszkodzenia tkanki płucnej i upośledzenia funkcji oddechowej. Rzadko występują objawy ze strony przewodu pokarmowego (nudności, wymioty, biegunka, niestrawność, ból brzucha), a bardzo rzadko poważne zaburzenia funkcji wątroby i dróg żółciowych, takie jak cholestaza, cytoliza hepatocytów oraz kamica żółciowa, co wymaga ścisłego monitorowania enzymów wątrobowych i funkcji wątroby.
biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból mięśni, cholestaza, cyprofibrat, cytoliza, cytoliza hepatocytów, egzema, enzymy wątrobowe, fotowrażliwość, hepatotoksyczność, kamica żółciowa, kolka żółciowa, lek hipolipemizujący, Lipanor, łysienie, małopłytkowość, miopatia, morfologia krwi, niestrawność, niewydolność nerek, niewydolność oddechowa, nudności, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność wątroby, pokrzywka, rabdomioliza, senność, świąd, wymioty, wysypka, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia erekcji, zapalenie dróg żółciowych, zapalenie mięśni, zapalenie płuc, zapalenie trzustki, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego, zwłóknienie płuc - Leksykon leków
Działania niepożądane – Opokan-keto 25 mg/g
Opokan-keto w postaci żelu zawiera 25 mg ketoprofenu w 1 g i może wywoływać działania niepożądane, które są klasyfikowane według układów i narządów oraz częstości występowania. Najczęściej zgłaszane są miejscowe reakcje skórne, takie jak rumień, świąd, wyprysk i uczucie pieczenia (częstość niezbyt częsta: ≥1/1 000 do <1/100). Rzadko obserwuje się nadwrażliwość na światło, pokrzywkę oraz ciężkie reakcje skórne, w tym wyprysk pęcherzowy lub pryszczykowaty. Reakcje ze strony układu immunologicznego obejmują rzadkie reakcje nadwrażliwości oraz bardzo rzadki obrzęk naczynioruchowy (<1/10 000). Z częstością nieznaną odnotowano poważne reakcje alergiczne, takie jak wstrząs anafilaktyczny i reakcje anafilaktyczne. U pacjentów z alergią na kwas acetylosalicylowy i NLPZ może wystąpić napad astmy oskrzelowej, choć częstość tego powikłania nie jest dokładnie określona.
astma oskrzelowa, działanie niepożądane, działanie ogólnoustrojowe, ekspozycja ogólnoustrojowa, fotowrażliwość, ketoprofen żel, kwas acetylosalicylowy, niesteroidowy lek przeciwzapalny, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, profil bezpieczeństwa leku, przewlekła niewydolność nerek, reakcja anafilaktyczna, reakcja fotouczuleniowa, reakcja nadwrażliwości, rumień, świąd, wstrząs anafilaktyczny, wyprysk, wyprysk pęcherzowy, wyprysk pryszczykowaty - Leksykon leków
Działania niepożądane – Zalanzo 30 mg
Lek Zalanzo, zawierający lansoprazol w dawkach 15 mg lub 30 mg, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych o różnej częstości i nasileniu. Najczęściej obserwuje się hematologiczne zaburzenia, takie jak małopłytkowość, eozynofilia i leukopenia, a także objawy ze strony układu nerwowego (bóle i zawroty głowy) oraz przewodu pokarmowego (nudności, biegunka, bóle brzucha, zaparcia, wymioty, wzdęcia, suchość w jamie ustnej). Często występuje także zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych oraz objawy skórne, takie jak pokrzywka, świąd i osutka. Rzadziej notuje się poważniejsze stany, w tym agranulocytozę, pancytopenię, zapalenie wątroby, zapalenie trzustki, złamania kości biodrowej, nadgarstka lub kręgosłupa, a także śródmiąższowe zapalenie nerek i ginekomastię. Wśród działań niepożądanych o częstości nieznanej wymienia się hipomagnezemię, hiponatremię oraz podwyższenie cholesterolu i triglicerydów.
agranulocytoza, ból stawowy, dysfagia, dysgeuzja, działanie niepożądane, enzymy wątrobowe, eozynofilia, fotowrażliwość, ginekomastia, halucynacje wzrokowe, hipertrójglicerydemia, hipomagnezemia, hiponatremia, kandydoza przełyku, kapsułki dojelitowe, lansoprazol, leukopenia, małopłytkowość, mlekotok, niedokrwistość, ostra niewydolność nerek, pancytopenia, parestezje, pokrzywka, polipy dna żołądka, rumień wielopostaciowy, splątanie, śródmiąższowe zapalenie nerek, toczeń rumieniowaty skórny, toksyczno-rozpływna martwica naskórka, wstrząs anafilaktyczny, zapalenie języka, zapalenie okrężnicy, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zespół Stevensa-Johnsona, złamanie kości biodrowej, żółtaczka - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Fenactil
Fenactil, zawierający chloropromazyny chlorowodorek, wymaga szczególnej ostrożności w stosowaniu ze względu na liczne przeciwwskazania, takie jak niewydolność nerek i wątroby, choroba Parkinsona, padaczka, niedoczynność tarczycy, niewydolność serca, guz chromochłonny, miastenia gravis, przerost gruczołu krokowego, agranulocytoza oraz jaskra wąskiego kąta. U pacjentów w podeszłym wieku istnieje zwiększone ryzyko niedociśnienia ortostatycznego i zaburzeń termoregulacji. Konieczne jest monitorowanie hematologiczne w przypadku ryzyka agranulocytozy oraz natychmiastowe przerwanie terapii przy objawach złośliwego zespołu neuroleptycznego, takich jak hipertermia, sztywność mięśni i zaburzenia świadomości. Lek może obniżać próg drgawkowy, co wymaga ścisłej kontroli u pacjentów z padaczką. Zaleca się stopniowe odstawianie leku, aby uniknąć zespołu odstawiennego i nawrotu objawów choroby.
agranulocytoza, arytmia komorowa, chloropromazyny chlorowodorek, choroba Parkinsona, fotowrażliwość, guz chromochłonny nadnerczy, hipertermia, hipokalcemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, jaskra wąskiego kąta, miastenia, niedobór sacharazy-izomaltazy, niedociśnienie ortostatyczne, niedoczynność tarczycy, nietolerancja fruktozy, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wątroby, objawy pozapiramidowe, padaczka, pochodna fenotiazyny, przerost prostaty, schizofrenia, sztywność mięśniowa, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia układu autonomicznego, zaburzenie świadomości, zespół odstawienny, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Ciprofloxacin Kabi 400 mg/200 ml roztwór do infuzji
Ciprofloxacin Kabi wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z wcześniejszymi ciężkimi działaniami niepożądanymi po chinolonach, miastenią, czynnikami ryzyka tętniaka lub rozwarstwienia aorty oraz u osób starszych, pacjentów z niewydolnością nerek (konieczne dostosowanie dawki) i przy jednoczesnym stosowaniu kortykosteroidów (zwiększone ryzyko tendinopatii). Lek nie jest zalecany do monoterapii ciężkich zakażeń mieszanych, zakażeń paciorkowcowych oraz zakażeń wywołanych przez oporne szczepy Neisseria gonorrhoeae, gdzie wskazane jest leczenie skojarzone. U dzieci i młodzieży stosowanie ograniczone do wybranych wskazań (mukowiscydoza, powikłane zakażenia układu moczowego, inne ciężkie zakażenia) i wymaga oceny stosunku korzyści do ryzyka ze względu na ryzyko artropatii. Należy monitorować objawy neuropatii, reakcje alergiczne, zaburzenia widzenia, a także ryzyko wydłużenia odstępu QT, hipoglikemii i hiperglikemii, szczególnie u pacjentów z cukrzycą. W przypadku wystąpienia zapalenia ścięgien lub tendinopatii, leczenie należy przerwać i unikać stosowania kortykosteroidów.
artropatia, choroba Behçeta, cyprofloksacyna, dysglikemia, Escherichia coli, fluorochinolony, fotowrażliwość, hiperglikemia, hipoglikemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, infekcyjne zapalenie wsierdzia, kortykosteroid, martwica wątroby, miastenia, miażdżyca, mukowiscydoza, Mycobacterium tuberculosis, Neisseria gonorrhoeae, niedobór dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej, niedoczulica, niedomykalność zastawki serca, odmiedniczkowe zapalenie nerek, olbrzymiokomórkowe zapalenie tętnic, paciorkowiec, parestezja, polineuropatia czuciowa, reakcja anafilaktyczna, reakcja hemolityczna, reumatoidalne zapalenie stawów, rozwarstwienie aorty, rzekomobłoniaste zapalenie jelit, śpiączka hipoglikemiczna, Streptococcus pneumoniae, tendinopatia, tętniak aorty, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia tkanki łącznej, zapalenie jądra i najądrza, zapalenie narządów miednicy mniejszej, zapalenie ścięgien, zapalenie tętnic Takayasu, zespół Ehlersa-Danlosa, zespół Marfana, zespół Sjögrena, zespół Turnera - Leksykon leków
Działania niepożądane – Tialorid mite 2,5 mg + 25 mg
Tialorid mite, zawierający 2,5 mg amilorydu chlorowodorku oraz 25 mg hydrochlorotiazydu, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które wynikają zarówno z jego działania moczopędnego, jak i składnika tiazydowego. Do najpoważniejszych należą zaburzenia hematologiczne, takie jak leukopenia, agranulocytoza, małopłytkowość, niedokrwistość aplastyczna i hemolityczna, które mogą wymagać natychmiastowej interwencji. Ponadto, lek może indukować reakcje anafilaktyczne, hiperkaliemię, zaburzenia elektrolitowe, odwodnienie, dnę moczanową oraz hiperglikemię, co podkreśla konieczność regularnego monitorowania parametrów biochemicznych. Wśród objawów neurologicznych i psychicznych obserwuje się bezsenność, nerwowość, zaburzenia pamięci, depresję, senność, zawroty głowy, parestezje oraz niepokój ruchowy. Dodatkowo, mogą wystąpić przemijające zaburzenia widzenia oraz nagromadzenie płynu w oku, wymagające konsultacji okulistycznej.
agranulocytoza, amiloryd, arytmia, choroba niedokrwienna serca, dna moczanowa, fotowrażliwość, hiperglikemia, hiperkaliemia, hipotonia, hipotonia ortostatyczna, hydrochlorotiazyd, impotencja, lek moczopędny, leukopenia, małopłytkowość, nieczerniakowy nowotwór złośliwy skóry, niedokrwistość aplastyczna, niedokrwistość hemolityczna, nietrzymanie moczu, niewydolność nerek, niewydolność szpiku kostnego, nokturia, osłupienie, parestezja, rak kolczystokomórkowy skóry, rak podstawnokomórkowy, reakcja anafilaktyczna, tachykardia, Tialorid mite, toksyczność glikozydów naparstnicy, wysięk naczyniówkowo-twardówkowy, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie równowagi elektrolitowej, zapalenie trzustki, zespół ostrej niewydolności oddechowej - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Fastum 25 mg/g
Żel Fastum zawierający ketoprofen 25 mg/g jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na ketoprofen lub substancje pomocnicze, w tym etanol (307 mg/g żelu) oraz składniki zapachowe (cytral, cytronellol, kumaryna, farnezol, geraniol, d-limonen, linalol). Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest także historia reakcji alergicznych na NLPZ, fotowrażliwość, astma aspirynowa oraz alergiczne reakcje skórne po stosowaniu ketoprofenu lub pokrewnych substancji. Preparatu nie należy aplikować na uszkodzoną, zmienioną chorobowo skórę (np. wyprysk, trądzik, zakażenia, rany otwarte), aby uniknąć nasilenia stanu zapalnego i zwiększonego wchłaniania leku. Stosowanie w III trymestrze ciąży jest bezwzględnie przeciwwskazane ze względu na ryzyko dla płodu i komplikacje okołoporodowe, a u dzieci poniżej 15 roku życia brak jest danych potwierdzających bezpieczeństwo i skuteczność.
alergiczny nieżyt nosa, astma, charakterystyka produktu leczniczego, działanie niepożądane, fenofibrat, filtr UV, fotowrażliwość, ketoprofen, kwas acetylosalicylowy, kwas tiaprofenowy, leczenie przeciwbólowe, leczenie przeciwzapalne, niesteroidowy lek przeciwzapalny, NLPZ, promieniowanie UV, reakcja alergiczna, reakcja alergiczna skórna, reakcja fotowrażliwości, schorzenie dermatologiczne, stan zapalny, substancja czynna, substancja pomocnicza, trądzik, trzeci trymestr ciąży, wyprysk, zakażenie skóry - Leksykon leków
Działania niepożądane – Gerdin 20 mg 20 mg
Podczas terapii pantoprazolem (Gerdin 20 mg) działania niepożądane występują u około 5% pacjentów, z najczęstszymi objawami takimi jak biegunka i ból głowy (około 1%). Działania niepożądane klasyfikuje się według częstości: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000), bardzo rzadko (≤1/10 000) oraz częstość nieznana. Wśród poważnych działań z nieznaną częstością występują agranulocytoza, małopłytkowość, leukopenia, pancytopenia, reakcje anafilaktyczne, hiponatremia, hipomagnezemia, uszkodzenia wątroby, ciężkie reakcje skórne (np. zespół Stevensa-Johnsona) oraz śródmiąższowe zapalenie nerek. Niezbyt często obserwuje się hiperlipidemię, zaburzenia snu, zwiększoną aktywność enzymów wątrobowych, wysypki skórne i zmiany masy ciała, natomiast rzadko depresję, zaburzenia widzenia, pokrzywkę, obrzęk naczynioruchowy oraz złamania kości biodrowej, nadgarstka lub kręgosłupa.
agranulocytoza, biegunka, ból głowy, depresja, enzym wątrobowy, fotowrażliwość, ginekomastia, hiperbilirubinemia, hiperlipidemia, hipomagnezemia, hiponatremia, inhibitor pompy protonowej, leukopenia, małopłytkowość, mikroskopowe zapalenie jelita grubego, nadwrażliwość, niewydolność wątroby, nudności, obrzęk naczynioruchowy, pancytopenia, pantoprazol, pokrzywka, polip dna żołądka, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, śródmiąższowe zapalenie nerek, suchość jamy ustnej, świąd, tabletka dojelitowa, toksyczna nekroliza naskórka, uszkodzenie wątroby, wstrząs anafilaktyczny, wykwit skórny, wymioty, wyprysk, wysypka skórna, wzdęcie, zaburzenie smaku, zaburzenie snu, zaburzenie widzenia, zaparcie, zawrót głowy, zespół Lyella, zespół Stevensa-Johnsona, złamanie kości biodrowej, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – TOLAK 40 mg/g
W badaniach klinicznych preparatu Tolak, zawierającego fluorouracyl (5-FU) w stężeniu 40 mg/g, u pacjentów z rogowaceniem słonecznym, najczęściej obserwowano miejscowe reakcje skórne o charakterze farmakologicznym, takie jak rumień, łuszczenie, obrzęk, strupy, nadżerki, pieczenie i świąd, występujące z częstością od 62% do 99%. Nasilenie tych objawów wahało się od łagodnych (17-37%) przez umiarkowane (22-44%) do ciężkich (6-38%), z maksymalnym nasileniem po około 4 tygodniach terapii i ustępowaniem w ciągu 2-4 tygodni po zakończeniu leczenia. Działania niepożądane o częstości poniżej 1% obejmowały m.in. bezsenność, dyskomfort w nosie, zapalenie gardła, nudności, obrzęk wokół oczu, liszajec zakaźny, wysypkę oraz pęcherzyki na wargach. W trakcie badań nie odnotowano przypadków alergicznego kontaktowego zapalenia skóry, jednak takie reakcje pojawiły się po wprowadzeniu leku do obrotu.
alergiczne kontaktowe zapalenie skóry, alkohol cetylowy, alkohol stearylowy, bezsenność, butylohydroksytoluen, dyskomfort w nosie, działanie niepożądane, fluorouracyl, fotowrażliwość, liszajec zakaźny, łuszczenie skóry, łzawienie, metylu parahydroksybenzoesan, nadwrażliwość, nadwrażliwość opóźniona, nadżerka, nudności, obrzęk oka, olej arachidowy, oparzenie słoneczne, pieczenie skóry, podrażnienie oka, propylu parahydroksybenzoesan, reakcja fotowrażliwości, reakcja miejscowa, rogowacenie słoneczne, rumień, wysypka, zaburzenia skórne, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zapalenie gardła - Leksykon leków
Działania niepożądane – Venogel (12 mg + 10 mg + 5 mg)/g
Produkt leczniczy Venożel w postaci żelu zawiera 12 mg diklofenaku sodowego, 10 mg trybenozydu oraz 5 mg escyny na 1 g preparatu. Działania niepożądane związane z jego stosowaniem dotyczą głównie skóry i tkanki podskórnej, występując rzadko i obejmując rumień, świąd, pieczenie, wysypkę, reakcje nadwrażliwości na światło oraz obrzęk, które ustępują po zaprzestaniu terapii. Przy długotrwałym stosowaniu na rozległe powierzchnie skóry istnieje ryzyko ogólnoustrojowych działań niepożądanych związanych z wchłanianiem diklofenaku, takich jak nudności, biegunka, bóle brzucha, bóle głowy, zapalenie skóry, obrzęk naczynioruchowy oraz wysypka grudkowata, których częstość występowania jest nieznana.
biegunka, ból brzucha, ból głowy, diklofenak sodowy, działanie niepożądane, działanie ogólnoustrojowe, escyna, fotowrażliwość, monitorowanie niepożądanych działań leków, nudności, obrzęk, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk podskórny, pieczenie skóry, produkt leczniczy, promieniowanie UV, rumień, świąd, tkanka podskórna, trybenozyd, wchłanianie substancji czynnych, wysypka grudkowata, wysypka skórna, zapalenie skóry, zmiany grudkowe - Leksykon leków
Działania niepożądane – Salofalk 4 g/60 ml
Produkt leczniczy Salofalk w postaci zawiesiny doodbytniczej, zawierający mesalazynę (kwas 5-aminosalicylowy), może wywoływać działania niepożądane o różnym nasileniu i częstości. Do często występujących należą bóle głowy, bóle brzucha, biegunka, wzdęcia, nudności i wymioty. Bardzo rzadko obserwuje się poważne zaburzenia hematologiczne, takie jak niedokrwistość aplastyczna, agranulocytoza, pancytopenia, neutropenia, leukopenia i trombocytopenia, które mogą prowadzić do niewydolności szpiku i zwiększonej podatności na infekcje. Rzadko występują również zapalenie osierdzia i mięśnia sercowego, alergiczne i zwłókniające reakcje płucne, ostre zapalenie trzustki, zaburzenia czynności nerek, wysypka, świąd, nadwrażliwość na światło, łysienie oraz reakcje nadwrażliwości immunologicznej, w tym zespół tocznia rumieniowatego i uogólnione zapalenie jelita grubego.
agranulocytoza, atopowe zapalenie skóry, cholestatyczne zapalenie wątroby, eozynofilia płucna, fotowrażliwość, gorączka polekowa, kamica moczowa, mesalazyna, neuropatia obwodowa, neutropenia, niedokrwistość aplastyczna, niewydolność nerek, oligospermia, ostre zapalenie trzustki, pancytopenia, reakcja fotoalergiczna, SCAR, skurcz oskrzeli, śródmiąższowe zapalenie nerek, toczeń rumieniowaty polekowy, toksyczna nekroliza naskórka, wyprysk atopowy, zaburzenia morfologii krwi, zapalenie jelita grubego, zapalenie mięśnia sercowego, zapalenie osierdzia, zapalenie pęcherzyków płucnych, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Diaril 4 mg
Lek Diaril, zawierający glimepiryd w dawkach 1 mg, 2 mg, 3 mg lub 4 mg, wykazuje działania niepożądane o różnej częstości występowania. Rzadko obserwuje się zmiany w obrazie krwi, takie jak trombocytopenia, leukopenia, granulocytopenia, agranulocytoza, erytropenia, niedokrwistość hemolityczna oraz pancytopenia, które zazwyczaj ustępują po odstawieniu leku. Bardzo rzadko mogą wystąpić poważne reakcje immunologiczne, w tym alergiczne zapalenie naczyń oraz ciężkie reakcje nadwrażliwości z dusznością, hipotonią i wstrząsem. Hipoglikemia, choć rzadka, stanowi istotne ryzyko kliniczne, z nagłym i potencjalnie ciężkim przebiegiem, zależnym od indywidualnych czynników pacjenta i dawkowania. Przemijające zaburzenia widzenia, szczególnie na początku terapii, są związane ze zmianami stężenia glukozy we krwi. Bardzo rzadko występują dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego oraz poważne zaburzenia czynności wątroby, w tym cholestaza, żółtaczka, zapalenie i niewydolność wątroby. Ponadto, mogą pojawić się skórne reakcje nadwrażliwości oraz hiponatremia.
agranulocytoza, alergiczne zapalenie naczyń, cholestaza, enzym wątrobowy, erytropenia, fotowrażliwość, glimepiryd, granulocytopenia, hipoglikemia, hiponatremia, leukopenia, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność wątroby, pancytopenia, pochodna sulfonylomocznika, reakcja nadwrażliwości, trombocytopenia, zaburzenia widzenia, zapalenie wątroby, żółtaczka - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Pirfenidon Medical Valley
Stosowanie pirfenidonu, w tym produktu leczniczego Pirfenidon Medical Valley, wymaga ścisłego monitorowania funkcji wątroby ze względu na ryzyko hepatotoksyczności. Przed rozpoczęciem terapii należy wykonać testy czynności wątroby (AlAT, AspAT, bilirubina), a następnie kontrolować je co miesiąc przez pierwsze 6 miesięcy, a następnie co 3 miesiące. W przypadku wzrostu aktywności aminotransferaz >3 do <5 × GGN bez hiperbilirubinemii zaleca się wykluczenie innych przyczyn, ścisłe monitorowanie i ewentualne zmniejszenie dawki lub przerwanie leczenia. Trwałe odstawienie leku jest konieczne przy wzroście aminotransferaz >3 do <5 × GGN z hiperbilirubinemią lub objawami uszkodzenia wątroby oraz przy wzroście ≥5 × GGN. U pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby (klasa B Child-Pugh) ekspozycja na pirfenidon wzrasta o 60%, co wymaga szczególnej ostrożności i monitorowania, a stosowanie u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami jest przeciwwskazane.
badania wątrobowe, ciężkie zaburzenie czynności wątroby, cytochrom CYP1A2, duszność, enzymy wątrobowe, eozynofilia, fotowrażliwość, hiperbilirubinemia, hiponatremia, inhibitor CYP1A2, jadłowstręt, klasyfikacja Childa-Pugha, obrzęk naczynioruchowy, pirfenidon, podwyższenie aminotransferaz, polekowe uszkodzenie wątroby, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, świszczący oddech, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, zaburzenie funkcji wątroby, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Intractum Hyperici Phytopharm 4,65 g/5 ml
Intractum Hyperici Phytopharm, płyn doustny zawierający etanolowy wyciąg ze świeżego ziela Hypericum perforatum L., jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną oraz u osób z historią reakcji alergicznych na dziurawiec. Preparat zawiera 100 ml wyciągu w 100 ml płynu, a dawka jednorazowa 5 ml dostarcza 0,05 mg sumy hiperycyn. Ze względu na obecność związków fotouczulających, takich jak hiperycyny, lek jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na promieniowanie UV, szczególnie u osób o jasnej karnacji, ze względu na ryzyko reakcji fotodynamicznych. Ponadto, preparat zawiera 52-62% (V/V) etanolu, co wymaga ostrożności u pacjentów z chorobami wątroby, uzależnieniem od alkoholu, padaczką oraz schorzeniami ośrodkowego układu nerwowego.
choroba OUN, choroba wątroby, cytochrom P450, dziurawiec zwyczajny, fotowrażliwość, hiperycyna, interakcja farmakologiczna, lek immunosupresyjny, leki antyretrowirusowe, nadwrażliwość na substancję czynną, odrzucenie przeszczepu, padaczka, przeszczep narządu, reakcja alergiczna, reakcja fotodynamiczna, reakcja fotosensytywna, stężenie terapeutyczne, uzależnienie od alkoholu, wrażliwość na promieniowanie UV, wyciąg z ziela dziurawca, ziele dziurawca - Leksykon substancji czynnych
Cyklopentolat – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Cyklopentolat, zawarty w preparacie Cykloftyal (10 mg/ml), wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z grup ryzyka, takich jak osoby w podeszłym wieku, pacjenci z porażenną niedrożnością jelita, łagodnym przerostem gruczołu krokowego, niewydolnością wieńcową, ataksją, nadwrażliwością na alkaloidy wilczej jagody oraz przekrwieniem oczu, ze względu na ryzyko zwiększonego wchłaniania ogólnoustrojowego i działań niepożądanych. Lek może pogarszać ciśnienie śródgałkowe u chorych z jaskrą oraz zwiększa wrażliwość oczu na światło, co wymaga stosowania okularów przeciwsłonecznych. Po aplikacji cyklopentolatu akomodacja może być zaburzona do 24 godzin, co stanowi przeciwwskazanie do prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. Preparatu nie należy stosować u noworodków i niemowląt poniżej 3 miesięcy ze względu na ryzyko niedowidzenia i toksyczności ogólnoustrojowej.
akomodacja, amblyopia, ataksja, błona śluzowa nosa, chlorek benzalkoniowy, ciśnienie śródgałkowe, cyklopentolat, cyklopentolatu chlorowodorek, film łzowy, fotowrażliwość, jaskra, kanaliki łzowe, kwas borowy, łagodny przerost gruczołu krokowego, nadwrażliwość na alkaloidy wilczej jagody, niedowidzenie, niewydolność wieńcowa, porażenie spastyczne, porażenna niedrożność jelita, powierzchnia rogówki, przekrwienie oczu, upośledzenie umysłowe, uszkodzenie mięśnia sercowego, uszkodzenie rogówki, zespół suchego oka - Leksykon substancji czynnych
Lamotrygina – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Lamotrygina jest związana z ryzykiem wystąpienia niepożądanych reakcji skórnych, które najczęściej pojawiają się w ciągu pierwszych 8 tygodni terapii. Ciężkie reakcje, takie jak zespół Stevensa-Johnsona (SJS), toksyczna martwica naskórka (TEN) oraz zespół DRESS, występują u około 1 na 500 dorosłych pacjentów z padaczką, u 1 na 1000 pacjentów z chorobą afektywną dwubiegunową oraz z większą częstością u dzieci (od 1 na 300 do 1 na 100). Czynniki ryzyka obejmują stosowanie wysokich dawek początkowych, przekraczanie schematu dawkowania, jednoczesne podawanie walproinianu, wcześniejsze reakcje alergiczne na leki przeciwpadaczkowe oraz obecność allelu HLA-B*1502 u osób azjatyckiego pochodzenia. W przypadku wystąpienia wysypki lub objawów ogólnoustrojowych (gorączka, powiększenie węzłów chłonnych, zaburzenia czynności wątroby i nerek) należy natychmiast przerwać leczenie i rozważyć dalszą diagnostykę. Ponowne wprowadzenie lamotryginy po ciężkich reakcjach skórnych jest przeciwwskazane. Dodatkowo, lamotrygina może wywoływać jałowe zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, reakcje fotowrażliwości (często przy dawkach ≥400 mg), limfohistiocytozę hemofagocytarną (HLH) oraz zwiększać ryzyko myśli i zachowań samobójczych, szczególnie u pacjentów z zaburzeniami afektywnymi dwubiegunowymi i grup podwyższonego ryzyka.
allel HLA-B*1502, choroba afektywna dwubiegunowa, cytopenia, etynyloestradiol, fotowrażliwość, glukuronidacja lamotryginy, hepatosplenomegalia, hipertriglicerydemia, jałowe zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, lamotrygina, lewonorgestrel, limfadenopatia, limfohistiocytoza hemofagocytarna, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, napady miokloniczne, niewydolność wielonarządowa, padaczka, reduktaza dihydrofolianowa, rozpad mięśni poprzecznie prążkowanych, rozsiane krzepnięcie śródnaczyniowe, stan padaczkowy, walproinian, wysypka polekowa z eozynofilią, zaburzenia afektywne dwubiegunowe, zespół Brugadów, zespół nadwrażliwości, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Amlodipine Orion 5 mg
Amlodypina w postaci bezylanu, stosowana w dawkach 5 mg i 10 mg (preparat Amlodipine Orion), charakteryzuje się profilem działań niepożądanych, które należy uwzględnić podczas terapii. Najczęstszym działaniem niepożądanym (>10%) są obrzęki obwodowe, głównie kończyn dolnych. Często (1-10%) występują objawy ze strony układu nerwowego (senność, zawroty głowy, ból głowy), serca (kołatanie), naczyń (zaczerwienienie twarzy), układu oddechowego (duszność), przewodu pokarmowego (ból brzucha, nudności, zmiany rytmu wypróżnień), mięśniowo-szkieletowego (obrzęk kostek, kurcze mięśni) oraz ogólne (zmęczenie, osłabienie). Objawy te mają zwykle łagodny do umiarkowanego charakter, ale mogą wymagać monitorowania i dostosowania leczenia.
bezylan amlodypiny, ból brzucha, ból głowy, bradykardia, depresja, diploplia, duszność, dysgeuzja, dyspepsja, enzymy wątrobowe, fotowrażliwość, ginekomastia, hiperestezja, hiperglikemia, hiperplazja dziąseł, hipoestezja, hipotensja, impotencja, insomnia, kołatanie serca, kurcz mięśni, leukopenia, migotanie przedsionków, neuropatia obwodowa, nudności, nykturia, obrzęk kostek, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk Quinckego, rumień wielopostaciowy, senność, tachykardia komorowa, tinnitus, toksyczne martwicze oddzielanie naskórka, trombocytopenia, zaburzenia widzenia, zapalenie naczyń, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy, zespół pozapiramidowy, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – IPP 40 40 mg
Pantoprazol, substancja czynna preparatu IPP 40 (tabletki dojelitowe 40 mg), może wywoływać działania niepożądane u około 5% pacjentów. Działania te klasyfikowane są według częstości występowania: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000), bardzo rzadko (<1/10 000) oraz o częstości nieznanej. Do najważniejszych działań niepożądanych należą agranulocytoza, małopłytkowość, leukopenia, pancytopenia, hipomagnezemia, hiponatremia, zaburzenia psychiczne (depresja, dezorientacja, omamy), polipy dna żołądka, mikroskopowe zapalenie jelita grubego, podwyższenie enzymów wątrobowych (aminotransferazy, γ-GT), a także poważne reakcje skórne, takie jak zespół Stevensa-Johnsona, zespół Lyella i zespół DRESS. Hipomagnezemia może prowadzić do hipokalcemii i hipokaliemii, manifestując się zmęczeniem, skurczami mięśni, dezorientacją i zaburzeniami rytmu serca. Złamania kości (biodra, nadgarstka, kręgosłupa) występują rzadko, ale są istotnym powikłaniem, zwłaszcza u osób starszych i przy długotrwałej terapii.
agranulocytoza, aminotransferaza, bilirubina, enzym wątrobowy, fotowrażliwość, ginekomastia, granulocyt obojętnochłonny, hiperlipidemia, hipokalcemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, hiponatremia, kwas solny, leukopenia, małopłytkowość, mikroskopowe zapalenie jelita grubego, neutrofil, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, obrzęk obwodowy, pancytopenia, pantoprazol, polip żołądka, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, skurcz mięśnia, śródmiąższowe zapalenie nerek, tabletki dojelitowe, toczeń rumieniowaty, toksyczna nekroliza naskórka, uszkodzenie wątroby, wstrząs anafilaktyczny, zespół DRESS, zespół Lyella, zespół Stevensa-Johnsona, złamanie biodra, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Alpraxil 1 mg
Alpraxil (alprazolam) wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, których nasilenie jest zależne od indywidualnej wrażliwości pacjenta oraz dawki leku. Najczęściej obserwuje się objawy takie jak nadmierne uspokojenie, senność, ataksja, zaburzenia koordynacji i mowy, szczególnie na początku terapii lub przy stosowaniu dużych dawek. Rzadziej występują zmiany nastroju, zaburzenia pamięci, funkcji płciowych, a także reakcje skórne i zaburzenia poznawcze. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko rozwoju zależności fizycznej i psychicznej, nawet przy dawkach terapeutycznych, co może prowadzić do zespołu odstawienia objawiającego się m.in. bólami głowy, nasilonym lękiem, zaburzeniami percepcji, napadami padaczkowymi oraz objawami psychotycznymi. Pacjenci z zaburzeniami osobowości typu borderline, nadużywający substancji psychoaktywnych lub z zespołem stresu pourazowego są szczególnie narażeni na nasilenie działań niepożądanych.
agranulocytoza, alprazolam, anafilaksja, ataksja, benzodiazepiny, ciśnienie wewnątrzgałkowe, depersonalizacja, derealizacja, dystonia, fotowrażliwość, hiperprolaktynemia, hipomania, nietrzymanie moczu, obrzęk naczynioruchowy, padaczka, pobudzenie psychoruchowe, sedacja, stan splątania, uzależnienie od benzodiazepin, zaburzenia miesiączkowania, zaburzenia mowy, zaburzenia pamięci, zaburzenia poznawcze, zaburzenia równowagi, zaburzenia widzenia, zapalenie wątroby, zatrzymanie moczu, zespół odstawienia, zespół stresu pourazowego, żółtaczka - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Rivaroxaban Bayer 2,5 mg
Rywaroksaban przeszedł szerokie badania przedkliniczne, które potwierdziły jego korzystny profil bezpieczeństwa farmakologicznego. Badania toksyczności ostrej i wielokrotnego podania nie wykazały istotnych zagrożeń dla człowieka, a obserwowane efekty toksyczne były związane z farmakodynamicznym mechanizmem działania leku, w tym zwiększeniem stężeń immunoglobulin IgG i IgA u szczurów. Nie stwierdzono działania fototoksycznego, genotoksycznego ani rakotwórczego, co wskazuje na niskie ryzyko uszkodzeń genetycznych i kancerogenezy. Ponadto, rywaroksaban nie wpływał negatywnie na płodność samców i samic szczurów, co jest istotne z punktu widzenia stosowania u kobiet w wieku rozrodczym.
badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie przedkliniczne, działanie przeciwzakrzepowe, działanie rakotwórcze, fototoksyczność, fotowrażliwość, genotoksyczność, immunoglobulina, kancerogeneza, poronienie, powikłanie krwotoczne, rywaroksaban, toksyczność ostra, toksyczność pediatryczna, toksyczność prenatalna, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność rozwojowa, wada rozwojowa, zaburzenie kostnienia, zmiana łożyskowa, zmiana wątrobowa