Działania niepożądane
Trifas 200 10 mg/ml

Torasemid w postaci roztworu do infuzji (Trifas 200, 10 mg/ml) zawiera 212,62 mg soli sodowej torasemidu (200 mg substancji czynnej) na ampułkę 20 ml. Terapia tym lekiem wiąże się z ryzykiem licznych działań niepożądanych, które należy monitorować szczególnie u pacjentów z predyspozycjami. Najczęściej obserwuje się zaburzenia gospodarki wodno-elektrolitowej, w tym hipokaliemię, zasadowicę metaboliczną, hiperurykemię, hiperglikemię oraz podwyższone stężenia lipidów (trójglicerydy, cholesterol). Długotrwałe stosowanie może prowadzić do hipowolemii i hiponatremii. Często występują objawy ze strony przewodu pokarmowego, takie jak utrata apetytu, bóle brzucha, nudności, wymioty i biegunka, a bardzo rzadko zapalenie trzustki, wymagające natychmiastowego przerwania terapii.

Działania niepożądane leku Trifas 200 (torasemid)

Poniżej przedstawiono szczegółową analizę działań niepożądanych występujących podczas terapii torasemidem w postaci roztworu do infuzji (Trifas 200, 10 mg/ml). Produkt zawiera 212,62 mg soli sodowej torasemidu w każdej ampułce 20 ml, co odpowiada 200 mg substancji czynnej. Należy zachować szczególną ostrożność podczas stosowania leku ze względu na możliwość wystąpienia szerokiego spektrum działań niepożądanych, które zostały sklasyfikowane według częstości występowania zgodnie z przyjętymi standardami.<sup data-drug="Trifas 200" data-section="Działania niepożądane" title="Wymienione poniżej działania niepożądane mogą wystąpić podczas terapii produktem Trifas 200. […] Częstość występowania działań niepożądanych oceniana jest według następujących kryteriów: Bardzo często: ≥ 1/10, Często: ≥ 1/100 do < 1/10, Niezbyt często: ≥ 1/1000 do < 1/100, Rzadko: ≥ 1/10000 do < 1/1 000, Bardzo rzadko: 1

Zaburzenia metaboliczne i elektrolitowe

Zaburzenia gospodarki wodno-elektrolitowej są jednym z najczęściej występujących działań niepożądanych torasemidu. Długotrwała terapia lub stosowanie wysokich dawek leku może prowadzić do poważnych zaburzeń równowagi elektrolitowej organizmu. Szczególną uwagę należy zwrócić na hipokaliemię, która występuje często, zwłaszcza u pacjentów stosujących dietę ubogą w potas, doświadczających wymiotów lub biegunki, nadużywających środków przeczyszczających, a także u osób z przewlekłymi zaburzeniami czynności wątroby.2

Często obserwuje się również zasadowicę metaboliczną, hiperurykemię, hiperglikemię oraz podwyższone stężenie lipidów we krwi (trójglicerydy, cholesterol). Należy monitorować długotrwałe stosowanie leku ze względu na możliwość rozwinięcia się hipowolemii oraz hiponatremii.3

Zaburzenia żołądka i jelit

Dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego występują często, szczególnie w początkowej fazie leczenia. Objawy te obejmują utratę apetytu, bóle brzucha, nudności, wymioty, biegunkę oraz zaparcia.4

Bardzo rzadko może wystąpić zapalenie trzustki, które stanowi poważne powikłanie wymagające natychmiastowego przerwania terapii.5

Zaburzenia naczyniowe i kardiologiczne

Bardzo rzadko, jednak z istotnym znaczeniem klinicznym, mogą wystąpić powikłania naczyniowe związane z zagęszczeniem krwi. Obejmują one powikłania zakrzepowo-zatorowe, stany splątania, niedociśnienie oraz zaburzenia krążenia wieńcowego lub centralnego. Konsekwencją tych zaburzeń mogą być:6

  • Zaburzenia rytmu serca
  • Dławica piersiowa
  • Ostry zawał mięśnia sercowego
  • Omdlenia

Powyższe stany mogą stanowić zagrożenie życia, dlatego wymagają ścisłego monitorowania pacjenta, szczególnie z grupy podwyższonego ryzyka sercowo-naczyniowego.7

Zaburzenia nerek i dróg moczowych

Niezbyt często obserwuje się podwyższone stężenie kreatyniny i mocznika we krwi, co wskazuje na potencjalny wpływ leku na funkcję nerek.8

Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z zaburzeniami mikcji (np. z powodu przerostu gruczołu krokowego), ponieważ zwiększona produkcja moczu indukowana przez torasemid może prowadzić do zatrzymania moczu i nadmiernego rozciągnięcia pęcherza moczowego.9

Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych

Często stwierdza się zwiększenie aktywności enzymu wątrobowego gamma-GT we krwi, co wskazuje na potencjalne oddziaływanie leku na funkcję wątroby.10

Zaburzenia neurologiczne i ogólnoustrojowe

Do często występujących ogólnoustrojowych działań niepożądanych należą: bóle i zawroty głowy, uczucie zmęczenia oraz osłabienie. Objawy te są szczególnie nasilone w początkowej fazie leczenia.11

Niezbyt często pacjenci zgłaszają suchość w jamie ustnej oraz parestezje (zaburzenia czucia objawiające się drętwieniem, mrowieniem).12

Bardzo rzadko występują zaburzenia widzenia, szumy uszne oraz utrata słuchu.13

Zaburzenia krwi i układu chłonnego

Bardzo rzadko obserwuje się zmniejszenie ilości płytek krwi (trombocytopenia), erytrocytów (anemia) i/lub leukocytów (leukopenia). Zaburzenia te mogą prowadzić do poważnych powikłań hematologicznych, dlatego konieczne jest monitorowanie parametrów morfologii krwi podczas terapii.14

Reakcje nadwrażliwości

Bardzo rzadko występują reakcje alergiczne manifestujące się świądem, wysypką, nadwrażliwością na światło oraz ciężkimi reakcjami skórnymi. Szczególnie niebezpieczne są ostre, potencjalnie zagrażające życiu reakcje nadwrażliwości (wstrząs anafilaktyczny), które mogą wystąpić po dożylnym podaniu leku i wymagają natychmiastowego wdrożenia odpowiednich procedur ratunkowych.15

Tabela działań niepożądanych torasemidu z częstością występowania

Klasyfikacja układów i narządów Działanie niepożądane Częstość występowania Opis kliniczny
Zaburzenia metabolizmu i odżywiania Hipokaliemia Często Szczególne ryzyko przy diecie ubogiej w potas, wymiotach, biegunce, nadużywaniu środków przeczyszczających i u pacjentów z przewlekłymi zaburzeniami czynności wątroby
Zasadowica metaboliczna Często Może być związana z zaburzeniem równowagi elektrolitowej
Podwyższenie stężenia kwasu moczowego, glukozy i lipidów we krwi Często Może wymagać monitorowania u pacjentów z cukrzycą lub hiperlipidemią
Zaburzenia żołądka i jelit Utrata apetytu Często Głównie w początkowej fazie leczenia
Bóle brzucha Często Mogą ustępować w trakcie kontynuacji leczenia
Nudności Często Nasilone na początku terapii
Wymioty Często Mogą prowadzić do zaburzeń elektrolitowych
Biegunka Często Może prowadzić do odwodnienia i zaburzeń elektrolitowych
Zapalenie trzustki Bardzo rzadko Wymaga natychmiastowego przerwania leczenia
Zaburzenia naczyniowe Powikłania zakrzepowo-zatorowe Bardzo rzadko Związane z zagęszczeniem krwi
Stany splątania Bardzo rzadko Mogą być związane z zaburzeniami perfuzji mózgowej
Niedociśnienie Bardzo rzadko Wymaga monitorowania ciśnienia tętniczego
Zaburzenia krążenia wieńcowego Bardzo rzadko Mogą prowadzić do dławicy piersiowej lub zawału
Zaburzenia krążenia centralnego Bardzo rzadko Związane z niedokrwieniem mózgu
Zaburzenia nerek i dróg moczowych Podwyższone stężenie kreatyniny i mocznika we krwi Niezbyt często Może wskazywać na upośledzenie funkcji nerek
Zatrzymanie moczu Niezbyt często U pacjentów z zaburzeniami mikcji (np. przerost prostaty)
Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych Zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych (gamma-GT) Często Wymaga monitorowania biochemicznych parametrów wątrobowych
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania Bóle głowy Często Szczególnie na początku leczenia
Zawroty głowy Często Mogą zwiększać ryzyko upadków
Uczucie zmęczenia Często Może wpływać na codzienne funkcjonowanie
Osłabienie Często Nasilone w początkowej fazie leczenia
Suchość w jamie ustnej Niezbyt często Może powodować dyskomfort
Parestezje Niezbyt często Objawiają się drętwieniem i mrowieniem
Zaburzenia narządów zmysłów Zaburzenia widzenia Bardzo rzadko Wymaga konsultacji okulistycznej
Szumy uszne Bardzo rzadko Mogą być objawem ototoksyczności
Utrata słuchu Bardzo rzadko Wymaga natychmiastowej konsultacji laryngologicznej
Zaburzenia krwi i układu chłonnego Zmniejszona ilość płytek krwi, erytrocytów i/lub leukocytów Bardzo rzadko Wymaga regularnego monitorowania morfologii krwi
Zaburzenia układu immunologicznego Reakcje alergiczne (świąd, wysypka, nadwrażliwość na światło, ciężkie reakcje skórne) Bardzo rzadko Mogą wymagać przerwania leczenia
Wstrząs anafilaktyczny Bardzo rzadko Stan zagrażający życiu, występujący po dożylnym podaniu leku

Zgłaszanie działań niepożądanych

Po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych.16

Adres: Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa
Tel.: + 48 22 49 21 301
Faks: + 48 22 49 21 309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl

Działania niepożądane można zgłaszać również bezpośrednio do podmiotu odpowiedzialnego za wprowadzenie produktu leczniczego do obrotu.17

  1. 21.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl