CYP2C19
CYP2C19 to jeden z kluczowych enzymów z rodziny cytochromu P450, odpowiedzialny za metabolizm wielu leków stosowanych w praktyce klinicznej. Gen kodujący ten enzym charakteryzuje się znacznym polimorfizmem, co prowadzi do występowania w populacji osób o różnej aktywności metabolicznej: od metabolizerów ultraszybkich, przez osoby o normalnym metabolizmie, po metabolizerów wolnych.
Enzym CYP2C19 uczestniczy w biotransformacji około 10-15% wszystkich leków, w tym leków przeciwdepresyjnych (np. citalopram, escitalopram), inhibitorów pompy protonowej (omeprazol, pantoprazol), leków przeciwpadaczkowych (diazepam), leków przeciwpłytkowych (klopidogrel) oraz wielu innych substancji leczniczych. Jego zmienność genetyczna ma istotne implikacje kliniczne, wpływając na skuteczność i bezpieczeństwo farmakoterapii.
Szczególne znaczenie kliniczne polimorfizm CYP2C19 ma w przypadku stosowania klopidogrelu – leku przeciwpłytkowego, który jest prolekiem wymagającym aktywacji przez CYP2C19. U pacjentów będących wolnymi metabolizerami (z allelem CYP2C19*2 lub CYP2C19*3) efekt przeciwpłytkowy jest słabszy, co zwiększa ryzyko zdarzeń sercowo-naczyniowych. Z tego powodu badania farmakogenetyczne oznaczające genotyp CYP2C19 mogą być pomocne w personalizacji terapii u wybranych grup pacjentów.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Interakcje leku – Contix 20 mg
Pantoprazol, jako silny inhibitor pompy protonowej, znacząco wpływa na farmakokinetykę leków poprzez podwyższenie pH żołądka oraz interakcje z układem enzymatycznym cytochromu P450, głównie CYP2C19 i CYP3A4. Zahamowanie wydzielania kwasu solnego może obniżać biodostępność leków wymagających kwaśnego środowiska, takich jak azole przeciwgrzybicze (ketokonazol, itrakonazol, pozakonazol) oraz erlotynib. Jednoczesne stosowanie pantoprazolu z inhibitorami proteazy HIV (np. atazanawir) jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko znacznego obniżenia ich stężenia i potencjalnego niepowodzenia terapii; w takich przypadkach dawka pantoprazolu nie powinna przekraczać 20 mg/dobę, a stan kliniczny pacjenta wymaga ścisłego monitorowania. Ponadto, u pacjentów przyjmujących pochodne kumaryny (warfaryna, fenprokumon) obserwuje się ryzyko zwiększenia INR i wydłużenia czasu protrombinowego, co wymaga regularnej kontroli parametrów krzepnięcia. Wysokie dawki metotreksatu (≥300 mg) w połączeniu z pantoprazolem mogą prowadzić do wzrostu stężenia cytostatyku, co wskazuje na konieczność rozważenia czasowego odstawienia inhibitora pompy protonowej w trakcie terapii metotreksatem.
azole przeciwgrzybicze, choroba refluksowa, choroba refluksowa przełyku, choroba wrzodowa, choroba wrzodowa żołądka, CYP2C19, CYP3A4, cytochrom P450, czas protrombinowy, digoksyna, dolny zwieracz przełyku, dziurawiec zwyczajny, fluwoksamina, induktor enzymu, inhibitor pompy protonowej, inhibitor proteazy HIV, INR, ketokonazol, klarytromycyna, krwawienie z przewodu pokarmowego, lek zobojętniający, metotreksat, P-glikoproteina, pantoprazol, pochodne kumaryny, refluks żołądkowo-przełykowy, ryfampicyna, warfaryna - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Stepcil 100 mg
Cylostazol stosowany w leczeniu chromania przestankowego podaje się w dawce standardowej 100 mg dwa razy na dobę, 30 minut przed śniadaniem i kolacją, co zapobiega zwiększeniu maksymalnego stężenia leku w osoczu (Cmax) i zmniejsza ryzyko działań niepożądanych. U pacjentów przyjmujących silne inhibitory CYP3A4 lub CYP2C19 dawkę należy zmniejszyć do 50 mg dwa razy na dobę. Nie wymaga się modyfikacji dawki u osób w podeszłym wieku, pacjentów z klirensem kreatyniny >25 ml/min oraz z łagodną niewydolnością wątroby. Cylostazol jest przeciwwskazany u pacjentów z klirensem kreatyniny ≤25 ml/min oraz umiarkowaną lub ciężką niewydolnością wątroby. Nie ustalono bezpieczeństwa i skuteczności u dzieci i młodzieży, dlatego nie zaleca się stosowania w tej grupie wiekowej.
antybiotyk makrolidowy, chromanie przestankowe, cylostazol, CYP2C19, CYP3A4, działanie niepożądane, efekt terapeutyczny, enzym wątrobowy, incydent sercowo-naczyniowy, inhibitor proteazy, klirens kreatyniny, leczenie przeciwpłytkowe, lek przeciwgrzybiczny z grupy azoli, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, omeprazol, stężenie leku w osoczu - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Fevarin 100 mg
Fevarin (maleinian fluwoksaminy) charakteryzuje się całkowitym wchłanianiem po podaniu doustnym, z maksymalnym stężeniem w osoczu osiąganym po 3-8 godzinach. Całkowita biodostępność wynosi około 53%, co jest wynikiem efektu pierwszego przejścia wątrobowego. Wchłanianie leku nie jest modyfikowane przez obecność pokarmu, co ułatwia jego stosowanie kliniczne. Fluwoksamina wykazuje wysoki stopień wiązania z białkami osocza (80%) oraz dużą objętość dystrybucji (25 l/kg), co wskazuje na szeroką penetrację do tkanek pozanaczyniowych. Metabolizm zachodzi głównie w wątrobie, z udziałem izoenzymu CYP2D6 oraz innych enzymów cytochromu P450, prowadząc do powstania co najmniej dziewięciu metabolitów, z których tylko dwa wykazują minimalną aktywność farmakologiczną.
aktywność farmakologiczna, biodostępność fluwoksaminy, biotransformacja wątrobowa, całkowite wchłanianie, CYP1A2, CYP2C19, CYP2C9, CYP2D6, CYP3A4, dawka terapeutyczna, droga nerkowa, efekt pierwszego przejścia, farmakokinetyka liniowa, interakcja lekowa, izoenzym cytochromu P450, maleinian fluwoksaminy, nieliniowa farmakokinetyka, objętość dystrybucji, okres półtrwania, oksydacyjna demetylacja, parametr farmakokinetyczny, profil farmakokinetyczny, silna inhibicja, stan stacjonarny, stężenie substancji czynnej w osoczu, umiarkowanie silna inhibicja, wiązanie z białkami osocza - Leksykon leków
Interakcje leku – Panzol 40 mg
Pantoprazol, substancja czynna Panzol 40 mg, wykazuje istotne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, głównie poprzez hamowanie wydzielania kwasu solnego i metabolizm wątrobowy przez CYP2C19 oraz CYP3A4. Najważniejsze klinicznie interakcje dotyczą leków, których biodostępność zależy od kwaśnego pH żołądka, takich jak azole przeciwgrzybicze (ketokonazol, itrakonazol, pozakonazol), erlotynib oraz inhibitory proteazy HIV (np. atazanawir). W przypadku inhibitorów proteazy HIV zaleca się nie przekraczać dawki 20 mg pantoprazolu na dobę i ścisłe monitorowanie miana wirusa. Ponadto, pantoprazol może zwiększać wartości INR i czas protrombinowy u pacjentów stosujących warfarynę lub fenprokumon, co wymaga regularnego monitorowania parametrów krzepnięcia. U pacjentów przyjmujących wysokie dawki metotreksatu (np. 300 mg) zaleca się rozważenie czasowego odstawienia pantoprazolu ze względu na ryzyko zwiększenia stężenia metotreksatu.
amoksycylina, atazanawir, azole przeciwgrzybicze, biodostępność leku, choroba nowotworowa, choroba refluksowa przełyku, choroba wrzodowa, CYP1A2, CYP2C19, CYP2C9, CYP2D6, CYP2E1, CYP3A4, cytochrom P-450, czas protrombinowy, diazepam, digoksyna, diklofenak, dziurawiec zwyczajny, erlotynib, etynyloestriadol, fenprokumon, fluwoksamina, glibenklamid, inhibitor pompy protonowej, inhibitor proteazy HIV, INR, itrakonazol, karbamazepina, ketokonazol, klarytromycyna, kofeina, kwas solny, lek przeciwzakrzepowy, lewonorgestrel, łuszczyca, metotreksat, metronidazol, naproksen, nifedypina, P-glikoproteina, pantoprazol, pH żołądka, piroksykam, pochodna kumaryny, pozakonazol, ryfampicyna, środek zobojętniający, teofilina, tetrahydrokanabinol, warfaryna - Leksykon leków
Interakcje leku – Gastrostad 20 mg
Pantoprazol, jako inhibitor pompy protonowej, znacząco podnosi pH żołądka, co wpływa na biodostępność leków zależnych od kwaśnego środowiska, takich jak azolowe leki przeciwgrzybicze (ketokonazol, itrakonazol, pozakonazol) oraz erlotynib. Szczególnie istotne jest unikanie jednoczesnego stosowania pantoprazolu z inhibitorami proteazy HIV (np. atazanawirem) ze względu na ryzyko znacznego obniżenia ich stężenia, co wymaga ograniczenia dawki pantoprazolu do 20 mg i monitorowania miana wirusa. Ponadto, pantoprazol może zwiększać ryzyko wzrostu INR i wydłużenia czasu protrombinowego u pacjentów leczonych warfaryną lub fenprokumonem, co wymaga regularnego monitorowania parametrów krzepnięcia. U pacjentów przyjmujących wysokie dawki metotreksatu (np. 300 mg) zaleca się rozważenie czasowego odstawienia pantoprazolu ze względu na ryzyko zwiększenia stężenia metotreksatu.
amoksycylina, atazanawir, biodostępność leku, choroba wrzodowa, CYP2C19, cytochrom P-450, czas protrombinowy, diazepam, digoksyna, diklofenak, dziurawiec zwyczajny, erlotynib, etanol, etynyloestriadol, fenprokumon, fluwoksamina, glibenklamid, induktor CYP2C19, inhibitor CYP2C19, inhibitor kinazy tyrozynowej, inhibitor pompy protonowej, inhibitor proteazy HIV, itrakonazol, karbamazepina, ketokonazol, klarytromycyna, kofeina, kwas solny, lek przeciwgrzybiczny azolowy, lewonorgestrel, metoprolol, metotreksat, metronidazol, naproksen, nifedypina, pantoprazol, pH żołądka, piroksykam, pozakonazol, refluks żołądkowo-przełykowy, ryfampicyna, środek zobojętniający, teofilina, terapia eradykacyjna H. pylori, warfaryna, wartość INR - Leksykon leków
Interakcje leku – Pantoprazol Krka 20 mg
Pantoprazol Krka (20 mg) jako inhibitor pompy protonowej wywiera istotny wpływ na farmakokinetykę leków zależnych od kwaśnego pH żołądka, co prowadzi do zmniejszenia ich biodostępności, zwłaszcza azoli przeciwgrzybiczych (ketokonazol, itrakonazol, pozakonazol), erlotynibu oraz inhibitorów proteazy HIV (np. atazanawiru). W przypadku jednoczesnego stosowania z inhibitorami proteazy HIV zaleca się nie przekraczać dawki 20 mg pantoprazolu na dobę, ścisłe monitorowanie miana wirusa oraz ewentualne dostosowanie dawki leku przeciwwirusowego. Ponadto, u pacjentów przyjmujących pochodne kumaryny (warfaryna, fenprokumon) obserwowano ryzyko zwiększenia INR i czasu protrombinowego, co wymaga monitorowania tych parametrów. Wysokie dawki metotreksatu (≥300 mg) stosowane jednocześnie z pantoprazolem mogą prowadzić do podwyższenia stężenia metotreksatu w surowicy, co wskazuje na konieczność rozważenia czasowego odstawienia pantoprazolu w trakcie terapii metotreksatem.
amoksycylina, atazanawir, azol przeciwgrzybiczny, biodostępność leku, błona śluzowa żołądka, CYP2C19, CYP3A4, cytochrom P450, czas protrombinowy, demetylacja, diazepam, digoksyna, diklofenak, doustny lek antykoncepcyjny, dziurawiec zwyczajny, ekspozycja ogólnoustrojowa, erlotynib, etynyloestradiol, fenprokumon, fluwoksamina, glibenklamid, induktor CYP2C19, inhibitor CYP2C19, inhibitor pompy protonowej, inhibitor proteazy HIV, itrakonazol, izoenzym cytochromu, karbamazepina, ketokonazol, klarytromycyna, kofeina, kwas solny, lek przeciwzakrzepowy, lek zobojętniający, lewonorgestrel, łuszczyca, metoprolol, metotreksat, metronidazol, miano wirusa, naproksen, nieprawidłowe krwawienie, nifedypina, P-glikoproteina, pantoprazol, piroksykam, pochodna kumaryny, pozakonazol, ryfampicyna, teofilina, terapia nowotworowa, warfaryna, wartość INR, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Interakcje leku – Pantoprazole Genoptim 40 mg
Pantoprazol, jako inhibitor pompy protonowej, wpływa na farmakokinetykę wielu leków poprzez zmniejszenie kwasowości soku żołądkowego, co prowadzi do obniżenia biodostępności substancji zależnych od kwaśnego środowiska, takich jak azole przeciwgrzybicze (ketokonazol, itrakonazol, pozakonazol) oraz inhibitory proteazy HIV (np. atazanawir). W przypadku tych ostatnich niezalecane jest jednoczesne stosowanie pantoprazolu w dawce przekraczającej 20 mg/dobę ze względu na ryzyko znacznego zmniejszenia ich stężenia i skuteczności terapeutycznej. Ponadto, pantoprazol może zwiększać wartości INR i czas protrombinowy u pacjentów przyjmujących pochodne kumaryny (warfaryna, fenprokumon), co wymaga monitorowania parametrów krzepnięcia. W terapii dużymi dawkami metotreksatu (≥300 mg) obserwuje się wzrost stężenia leku, co może wymagać czasowego odstawienia pantoprazolu. Metabolizm pantoprazolu odbywa się głównie przez CYP2C19 i CYP3A4, a inhibitory tych enzymów (np. fluwoksamina) zwiększają ekspozycję na pantoprazol, natomiast induktory (ryfampicyna, ziele dziurawca) obniżają jego stężenie, co może wpływać na skuteczność leczenia.
amoksycylina, atazanawir, azol przeciwgrzybiczny, choroba wrzodowa, CYP2C19, CYP3A4, cytochrom P-450, czas protrombinowy, dziurawiec zwyczajny, ekspozycja ogólnoustrojowa, erlotynib, fenprokumon, fluwoksamina, induktor enzymu, inhibitor CYP2C19, inhibitor pompy protonowej, inhibitor proteazy HIV, INR, interakcja farmakokinetyczna, itrakonazol, ketokonazol, klarytromycyna, lek przeciwzakrzepowy, łuszczyca, metotreksat, metronidazol, nowotwór, pantoprazol, pochodna kumaryny, pozakonazol, refluks żołądkowo-przełykowy, ryfampicyna, środek zobojętniający, warfaryna, wchłanianie zależne od pH, wydzielanie soku żołądkowego, zaburzenie czynności wątroby, zapalenie przełyku - Leksykon leków
Interakcje leku – Melabiorytm 5 mg
Melatonina jest metabolizowana głównie przez izoenzymy cytochromu P450 (CYP1A2 i CYP2C19), co warunkuje liczne interakcje farmakokinetyczne z lekami wpływającymi na te enzymy. Fluwoksamina, silny inhibitor CYP1A2 i CYP2C19, znacząco zwiększa stężenie melatoniny, co wymaga unikania jednoczesnego stosowania. Podobne efekty obserwuje się przy stosowaniu 5- lub 8-metoksypsoralenu, cymetydyny oraz estrogenów, które hamują metabolizm melatoniny i podnoszą jej poziomy. Leki metabolizowane przez CYP2C19, takie jak cytalopram, omeprazol i lanzoprazol, również zwiększają biodostępność melatoniny, co wymaga monitorowania efektów klinicznych. Z kolei induktory CYP1A2, np. karbamazepina i ryfampicyna, obniżają stężenia melatoniny, potencjalnie osłabiając jej działanie terapeutyczne.
chinolon, cymetydyna, CYP2C19, cytalopram, cytochrom wątrobowy P450, działanie nasenne, estrogen, fluwoksamina, hormonalna terapia zastępcza, imipramina, inhibitor CYP1A2, inhibitor prostaglandyn, izoenzym cytochromu P450, karbamazepina, lanzoprazol, lek przeciwdepresyjny, metoksypsoralen, N-acetyloserotonina, omeprazol, ośrodkowy układ nerwowy, pochodna benzodiazepiny, receptor adrenergiczny, receptor opioidowy, ryfampicyna, rytm dobowy, tiorydazyna, tryptofan, zaleplon, zolpidem, zopiklon - Leksykon leków
Interakcje leku – Symescital 10 mg
Escytalopram, substancja czynna leku Symescital, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne o istotnym znaczeniu klinicznym. Przeciwwskazane jest łączenie go z nieodwracalnymi, nieselektywnymi inhibitorami MAO ze względu na ryzyko zespołu serotoninowego; konieczne jest zachowanie 14-dniowego odstępu po IMAO przed rozpoczęciem terapii escytalopramem oraz 7-dniowego odstępu po zakończeniu terapii escytalopramem przed podaniem IMAO. Podobne przeciwwskazania dotyczą odwracalnych inhibitorów MAO-A (moklobemid) i odwracalnego, nieselektywnego inhibitora MAO (linezolid). Escytalopram jest również przeciwwskazany w skojarzeniu z lekami wydłużającymi odstęp QT (np. leki przeciwarytmiczne klasy IA i III, niektóre leki przeciwpsychotyczne, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, niektóre antybiotyki i leki przeciwhistaminowe), co może prowadzić do addytywnego wydłużenia QT i ryzyka złośliwych zaburzeń rytmu serca. Ponadto, stosowanie escytalopramu z lekami serotoninergicznymi (opioidy, tryptany) wymaga ostrożności ze względu na ryzyko zespołu serotoninowego, a łączenie z lekami obniżającymi próg drgawkowy (np. trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, neuroleptyki, meflochina, bupropion, tramadol) wymaga monitorowania pod kątem drgawek. Współistniejące stosowanie litu, tryptofanu oraz dziurawca zwyczajnego może nasilać działania niepożądane lub terapeutyczne escytalopramu.
astemizol, bupropion, cymetydyna, CYP2C19, CYP2D6, CYP3A4, demetylacja, depresja ośrodkowego układu nerwowego, dezypramina, doustne leki przeciwzakrzepowe, doustny lek przeciwzakrzepowy, dysfagia, działanie niepożądane, dziurawiec zwyczajny, erytromycyna, escytalopram, farmakodynamika, farmakokinetyka, flekainid, fluwoksamina, halofantryna, haloperydol, hipokaliemia, hydroksyzyna, indeks terapeutyczny, inhibitor CYP2C19, inhibitor CYP2D6, inhibitor MAO-A, inhibitor monoaminooksydazy, inhibitory MAO, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, interakcje farmakodynamiczne, interakcje farmakokinetyczne, izoenzym CYP2C19, izoenzym CYP2D6, izoenzym CYP3A4, klomipramina, krzepnięcie krwi, lanzoprazol, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwzakrzepowy, lek serotoninergiczny, leki przeciwarytmiczne, leki przeciwdrobnoustrojowe, leki serotoninergiczne, linezolid, lit w psychiatrii, meflochina, metoprolol, mizolastyna, moklobemid, moksyfloksacyna, niesteroidowe leki przeciwzapalne, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nortryptylina, obniżenie progu drgawkowego, omeprazol, pentamidyna, pimozyd, pochodne fenotiazyny, próg drgawkowy, propafenon, rysperydon, sparfloksacyna, SSRI, substancja czynna, sumatryptan, tiorydazyna, tramadol, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, tryptofan, tyklopidyna, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie rytmu serca, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Interakcje leku – Goprazol 20 mg 20 mg
Omeprazol, składnik aktywny Goprazolu 20 mg, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, głównie poprzez podwyższenie pH żołądkowego oraz hamowanie izoenzymu CYP2C19. Zmiana pH wpływa na wchłanianie leków takich jak pozakonazol, ketokonazol, itrakonazol czy erlotynib, prowadząc do istotnego obniżenia ich biodostępności i skuteczności klinicznej. Hamowanie CYP2C19 przez omeprazol zmniejsza metabolizm leków takich jak klopidogrel (redukcja aktywnego metabolitu o 42-46% i hamowania agregacji płytek o 30-47%), a także zwiększa stężenia fenytoiny, warfaryny, takrolimusa i cylostazolu (wzrost Cmax i AUC odpowiednio o 18% i 26%). Szczególnie istotne są przeciwwskazane interakcje z nelfinawirem (spadek stężenia o 40% i metabolitu M8 o 75-90%) oraz niezalecane z atazanawirem (redukcja ekspozycji o 30-75%). Omeprazol zwiększa także biodostępność digoksyny o około 10%, co wymaga monitorowania stężenia u osób starszych.
agregacja płytek, antagonista witaminy K, atazanawir, choroba wrzodowa, cylostazol, CYP2C19, cytochrom P450, digoksyna, dolny zwieracz przełyku, erlotynib, fenytoina, induktor CYP2C19, inhibitor CYP2C19, inhibitor pompy protonowej, ketokonazol, klirens kreatyniny, klopidogrel, krzepnięcie krwi, lek przeciwgrzybiczny, lek przeciwwirusowy HIV, metotreksat, nadmierne wydzielanie kwasu żołądkowego, nelfinawir, omeprazol, owrzodzenie przewodu pokarmowego, pH żołądka, pozakonazol, refluks żołądkowo-przełykowy, sakwinawir, takrolimus, warfaryna, worykonazol, zapalenie błony śluzowej żołądka - Leksykon substancji czynnych
Cytalopram – Interakcje
Cytalopram wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, z których najistotniejsze klinicznie dotyczą inhibitorów monoaminooksydazy (MAO), leków wydłużających odstęp QT oraz produktów o działaniu serotoninergicznym. Jednoczesne stosowanie cytalopramu z inhibitorami MAO, w tym selegiliną w dawkach >10 mg, jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko ciężkiego zespołu serotoninowego objawiającego się pobudzeniem, drżeniem, drgawkami mioklonicznymi i hipertermią. Również łączenie z lekami wydłużającymi odstęp QT (np. pimozyd 2 mg/dobę, leki przeciwarytmiczne klasy IA i III, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne) jest przeciwwskazane z powodu addytywnego ryzyka arytmii; pimozyd w skojarzeniu z cytalopramem powoduje wydłużenie QTc o około 10 ms. Ponadto, stosowanie cytalopramu z opioidami (tramadol, buprenorfina) i tryptanami (sumatryptan, oksytryptan) może nasilać działanie serotoninergiczne, co wymaga ostrożności i monitorowania objawów. W przypadku litu i dziurawca zwyczajnego obserwuje się potencjalne nasilenie działań niepożądanych, a u pacjentów przyjmujących leki przeciwzakrzepowe lub wpływające na płytki krwi istnieje zwiększone ryzyko krwawień.
amitryptylina, astemizol, buprenorfina, bupropion, buspiron, cymetydyna, CYP2C19, CYP2D6, CYP3A4, dezypramina, digoksyna, dipirydamol, dziurawiec zwyczajny, epoksyd karbamazepiny, erytromycyna, escytalopram, ezomeprazol, fenotiazyna, flekainid, flukonazol, fluwoksamina, halofantryna, haloperydol, hipokaliemia, hipomagnezemia, imipramina, inhibitor CYP2C19, inhibitor MAO, inhibitor MAO-B, inhibitor monoaminooksydazy, izoenzym cytochromu P450, karbamazepina, ketokonazol, klomipramina, klozapina, kwas acetylosalicylowy, lanzoprazol, lek opioidowy, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwbakteryjny, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwmalaryczny, lek przeciwpsychotyczny, lek przeciwzakrzepowy, lewomepromazyna, lit, mefenytoina, meflochina, metoprolol, mizolastyna, moklobemid, moksyfloksacyna, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nortryptylina, oksytryptan, omeprazol, P-glikoproteina, pentamidyna, pimozyd, próg drgawkowy, propafenon, rysperydon, selegilina, sparfloksacyna, sparteina, sumatryptan, teofilina, tiorydazyna, tramadol, triazolam, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, tryptan, tryptofan, tyklopidyna, warfaryna, wydłużenie odstępu QT, zespół serotoninowy, złośliwa arytmia - Leksykon leków
Interakcje leku – Lipanthyl Supra 160 160 mg
Fenofibrat, aktywny składnik Lipanthyl Supra 160, wykazuje istotne interakcje farmakologiczne, które mają kluczowe znaczenie dla bezpieczeństwa terapii. Szczególnie ważne jest monitorowanie i modyfikacja dawek doustnych leków przeciwzakrzepowych, gdyż fenofibrat nasila ich działanie, zwiększając ryzyko krwawień; zaleca się zmniejszenie dawki o około 1/3 oraz regularne kontrolowanie INR. Równoczesne stosowanie fenofibratu z cyklosporyną wiąże się z wysokim ryzykiem odwracalnej niewydolności nerek, co wymaga ścisłego monitorowania funkcji nerek i natychmiastowego przerwania fenofibratu w przypadku pogorszenia parametrów nerkowych. Kombinacja fenofibratu z inhibitorami reduktazy HMG-CoA (statynami) oraz innymi fibratami znacząco zwiększa ryzyko miopatii i rabdomiolizy, dlatego konieczne jest ostrożne stosowanie i monitorowanie aktywności kinazy kreatynowej oraz objawów mięśniowych. Ponadto, fenofibrat może powodować paradoksalne obniżenie stężenia cholesterolu HDL podczas terapii glitazonami, co wymaga regularnej kontroli lipidogramu i ewentualnego zaprzestania jednego z leków.
cholesterol HDL, cukrzyca typu 2, cyklosporyna, CYP2A6, CYP2C19, CYP2C9, doustny lek przeciwzakrzepowy, fenofibrat, fibrat, glitazon, hepatotoksyczność, inhibitor reduktazy HMG-CoA, interakcja farmakokinetyczna, izoenzym cytochromu P450, kinaza kreatynowa, krwawienie, kwas fenofibrynowy, lek hipolipemizujący, lek przeciwcukrzycowy, miopatia, niewydolność nerek, rabdomioliza, statyna, tiazolidynedion, toksyczność mięśniowa, wąski indeks terapeutyczny, wskaźnik INR - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Rosucard 10 mg
Rozuwastatyna, jako inhibitor reduktazy HMG-CoA, wykazuje specyficzne właściwości farmakokinetyczne istotne w leczeniu zaburzeń lipidowych. Po podaniu doustnym osiąga maksymalne stężenie w osoczu po około 5 godzinach, z bezwzględną biodostępnością około 20%. Lek charakteryzuje się dużą objętością dystrybucji (~134 l) oraz wysokim wiązaniem z białkami osocza (~90%, głównie albuminami). Metabolizm rozuwastatyny jest niski (około 10%), głównie przez izoenzym CYP2C9, z mniejszym udziałem CYP2C19, CYP3A4 i CYP2D6. Główne metabolity to N-demetylowane pochodne o około 50% mniejszej aktywności oraz nieaktywne klinicznie pochodne laktonowe. Okres półtrwania eliminacyjnego wynosi około 19 godzin, a klirens osoczowy około 50 l/h (odchylenie 21,7%). Eliminacja odbywa się głównie z kałem (90% w postaci niezmienionej) oraz w mniejszym stopniu z moczem (5% w postaci niezmienionej). Farmakokinetyka leku jest liniowa, bez kumulacji przy dawkowaniu raz na dobę, a parametry nie ulegają zmianie po wielokrotnym podaniu.
białko BCRP, białko osocza, białko transportujące, białko transportujące OATP1B1, biodostępność, biotransformacja, CYP2C19, CYP2C9, CYP2D6, CYP3A4, cytochrom P450, dystrybucja tkankowa, farmakokinetyka liniowa, heterozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, inhibitor reduktazy HMG-CoA, izoenzym cytochromu P450, klirens osoczowy, N-demetylowana pochodna, OATP-C, objętość dystrybucji, okres półtrwania, pochodna laktonowa, polimorfizm genetyczny, reduktaza HMG-CoA, rozuwastatyna, skala Child-Pugh, stężenie w osoczu, zaburzenie lipidowe - Leksykon leków
Interakcje leku – IPP 40 mg
Pantoprazol, jako inhibitor pompy protonowej, znacząco wpływa na farmakokinetykę leków, których biodostępność zależy od pH żołądka, co jest szczególnie istotne w przypadku azolowych leków przeciwgrzybiczych (ketokonazol, itrakonazol, pozakonazol) oraz erlotynibu, gdzie obserwuje się obniżenie stężenia i skuteczności tych leków. Szczególną uwagę należy zwrócić na jednoczesne stosowanie pantoprazolu z inhibitorami proteazy HIV, zwłaszcza atazanawirem, gdzie zmniejszenie biodostępności może prowadzić do niepowodzenia terapii antyretrowirusowej; w takich przypadkach zaleca się ograniczenie dawki pantoprazolu do 20 mg/dobę oraz ścisłe monitorowanie miana wirusa. Ponadto, u pacjentów przyjmujących warfarynę lub fenprokumon, pantoprazol może powodować wzrost INR i wydłużenie czasu protrombinowego, co zwiększa ryzyko krwawień, dlatego konieczne jest regularne monitorowanie tych parametrów.
amoksycylina, atazanawir, azolowy lek przeciwgrzybiczny, choroba nowotworowa, choroba wrzodowa, CYP1A2, CYP2C19, CYP2C9, CYP2E1, CYP3A4, cytochrom P450, czas protrombinowy, diazepam, digoksyna, diklofenak, dysfagia, dziurawiec, erlotynib, etanol, etynyloestradiol, fluwoksamina, glibenklamid, inhibitor pompy protonowej, inhibitor proteazy HIV, INR, karbamazepina, klarytromycyna, kofeina, lek zobojętniający kwas solny, lewonorgestrel, łuszczyca, metotreksat, metronidazol, naproksen, nifedypina, P-glikoproteina, pantoprazol, piroksykam, ryfampicyna, teofilina, terapia antyretrowirusowa, warfaryna - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Flumycon
Flukonazol, stosowany w leczeniu zakażeń grzybiczych, wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek i wątroby, ze względu na ryzyko ciężkiego hepatotoksycznego uszkodzenia wątroby, które może mieć przebieg śmiertelny, zwłaszcza u chorych z ciężkimi schorzeniami podstawowymi. W przypadku nieprawidłowych wyników badań czynności wątroby lub objawów takich jak astenia, jadłowstręt, nudności, wymioty czy żółtaczka, leczenie należy przerwać i pilnie skonsultować z lekarzem. Flukonazol może wydłużać odstęp QT w EKG poprzez hamowanie kanału potasowego Ikr, co zwiększa ryzyko torsade de pointes, zwłaszcza u pacjentów z chorobami mięśnia sercowego, zaburzeniami elektrolitowymi (np. hipokaliemią) oraz przy jednoczesnym stosowaniu leków wydłużających QT lub metabolizowanych przez CYP3A4. Przeciwwskazane jest łączenie flukonazolu z takimi lekami, w tym z halofantryną i amiodaronem.
astenia, Candida, Candida albicans, Candida auris, Candida glabrata, Candida krusei, CYP2C19, CYP3A4, dziedziczna nietolerancja galaktozy, flukonazol, głęboka grzybica endemiczna, grzybica skóry owłosionej głowy, hepatotoksyczność, hipokaliemia, histoplazmoza, izoenzym CYP2C9, jadłowstręt, kryptokokoza, niedobór laktazy, niewydolność kory nadnerczy, niewydolność serca, nudności, parakokcydioidomykoza, reakcja anafilaktyczna, reakcja polekowa z eozynofilią, sporotrychoza limfatyczno-skórna, toksyczna nekroliza naskórka, toksyczne uszkodzenie wątroby, torsade de pointes, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zespół Stevensa-Johnsona, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, złuszczająca reakcja skórna, żółtaczka