Właściwości farmakokinetyczne
Esopol 40 mg

Esomeprazol, substancja czynna leku Esopol w formie proszku do sporządzania roztworu do wstrzykiwań/infuzji, charakteryzuje się pozorną objętością dystrybucji około 0,22 l/kg oraz wysokim (97%) wiązaniem z białkami osocza. Metabolizm esomeprazolu odbywa się głównie przez izoenzymy CYP2C19 i CYP3A4, prowadząc do powstania hydroksylowanych, demetylowanych oraz sulfonowych metabolitów. Całkowity klirens osoczowy wynosi około 17 l/godz. po jednorazowym podaniu i zmniejsza się do 9 l/godz. po wielokrotnym podaniu, co wiąże się z nieliniową zależnością dawka-AUC i hamowaniem CYP2C19. Po dożylnym podaniu 40 mg maksymalne stężenie w osoczu osiąga około 13,6 µmol/l, przewyższając stężenie po podaniu doustnym (4,6 µmol/l). Esomeprazol jest eliminowany głównie przez metabolity wydalane z moczem (ok. 80%), z niezmienionym lekiem w moczu poniżej 1%. Nie obserwuje się kumulacji przy podawaniu raz na dobę.

Właściwości farmakokinetyczne esomeprazolu

Esomeprazol to substancja czynna produktu leczniczego Esopol, dostępnego w postaci proszku do sporządzania roztworu do wstrzykiwań/do infuzji. Poniżej przedstawiono szczegółowe właściwości farmakokinetyczne tego leku, uwzględniające jego dystrybucję, metabolizm i eliminację z organizmu, wraz z informacjami dotyczącymi różnic w farmakokinetyce w poszczególnych grupach pacjentów.1

Dystrybucja w organizmie

Esomeprazol charakteryzuje się określonymi parametrami dystrybucji w organizmie. Pozorna objętość dystrybucji u zdrowych ochotników w stanie stacjonarnym wynosi około 0,22 l/kg masy ciała. Istotnym parametrem jest wysoki stopień wiązania z białkami osocza, sięgający 97%, co wpływa na biodostępność leku.2

Metabolizm esomeprazolu

Esomeprazol podlega kompleksowym procesom metabolicznym w organizmie. Jest całkowicie metabolizowany przez układ cytochromu P450 (CYP), przede wszystkim za pośrednictwem polimorficznej postaci izomeru CYP2C19. Ten izoenzym odpowiada za przemianę esomeprazolu do hydroksylowanych i demetylowanych metabolitów. Pozostała część leku jest metabolizowana przez inny specyficzny izoenzym, CYP3A4, odpowiedzialny za powstawanie sulfonowej pochodnej esomeprazolu, która stanowi główny metabolit w osoczu.3

Eliminacja leku

Dane dotyczące eliminacji esomeprazolu odnoszą się głównie do farmakokinetyki leku u pacjentów z prawidłową aktywnością enzymu CYP2C19, tzw. szybko metabolizujących. Całkowity klirens osoczowy esomeprazolu wynosi około 17 l/godz. po jednorazowym podaniu dawki leku i zmniejsza się do około 9 l/godz. po wielokrotnym podaniu leku. Obserwuje się zwiększenie całkowitej powierzchni pola pod krzywą zależności stężenia esomeprazolu w osoczu od czasu (AUC) po wielokrotnym podaniu leku. Wzrost ten wykazuje zależność od dawki i powoduje nieliniową zależność dawka-AUC po wielokrotnym podaniu.4

Zależność czasu i dawki wynika ze zmniejszenia metabolizmu pierwszego przejścia i klirensu ogólnoustrojowego, prawdopodobnie spowodowanego hamowaniem enzymu CYP2C19 przez esomeprazol i (lub) jego sulfonowy metabolit. Esomeprazol podawany raz na dobę jest całkowicie eliminowany z osocza między podaniem kolejnych dawek i nie obserwuje się kumulacji leku.5

Po podaniu wielokrotnym dawek dobowych 40 mg we wstrzyknięciach dożylnych średnie maksymalne stężenie w osoczu wynosi około 13,6 µmol/l. Dla porównania, po podaniu odpowiednich dawek doustnych średnie maksymalne stężenie w osoczu wynosiło 4,6 µmol/l. Po podaniu dożylnym stwierdzono mniejsze (około 30%) zwiększenie ekspozycji w porównaniu z podaniem doustnym.6

Po dożylnym podaniu esomeprazolu w postaci 30-minutowego wlewu (40 mg, 80 mg lub 120 mg), a następnie ciągłej infuzji (4 mg/godzinę i 8 mg/godzinę) przez 23,5 godziny występuje zwiększenie całkowitej ekspozycji zależne liniowo od dawki.7

Główne metabolity esomeprazolu nie wpływają na wydzielanie kwasu solnego w żołądku. Prawie 80% dawki esomeprazolu podanego doustnie wydalane jest w postaci metabolitów z moczem, a pozostała część z kałem. W moczu wykrywa się mniej niż 1% produktu leczniczego w postaci niezmienionej.8

Farmakokinetyka w szczególnych grupach pacjentów

Osoby wolno metabolizujące

Około 2,9 ± 1,5% populacji zalicza się do tzw. osób wolno metabolizujących. Jest to związane z brakiem aktywności enzymu CYP2C19. U tych pacjentów metabolizm esomeprazolu przebiega prawdopodobnie głównie z udziałem izoenzymu CYP3A4. Po podaniu wielokrotnym esomeprazolu w dawce 40 mg raz na dobę doustnie u pacjentów wolno metabolizujących całkowita powierzchnia pola pod krzywą zależności stężenia od czasu (AUC) była o około 100% większa niż u pacjentów „szybko metabolizujących”. U pacjentów „wolno metabolizujących” średnie maksymalne stężenie leku w surowicy było większe o około 60%. Podobne różnice obserwowano po dożylnym podaniu esomeprazolu. Zaobserwowane różnice nie mają wpływu na dawkowanie esomeprazolu.9

Różnice związane z płcią

Zaobserwowano, że po podaniu doustnym, pojedynczej dawki 40 mg esomeprazolu całkowita powierzchnia pola pod krzywą zależności stężenia esomeprazolu w osoczu od czasu (AUC) jest średnio o 30% większa u kobiet niż u mężczyzn. Takiej zależności nie zaobserwowano po wielokrotnym podaniu leku raz na dobę. Podobna różnica występowała po dożylnym podaniu esomeprazolu. Zaobserwowane różnice nie mają wpływu na dawkowanie esomeprazolu.10

Zaburzenia czynności wątroby

U pacjentów z lekką do umiarkowanej niewydolnością wątroby metabolizm esomeprazolu może być spowolniony. U pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby szybkość metabolizmu zmniejsza się, co powoduje 2-krotne zwiększenie całkowitej ekspozycji na esomeprazol. W związku z tym u pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby i chorobą refluksową przełyku nie należy stosować dawki maksymalnej większej niż 20 mg.11

U pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby i krwawieniem z wrzodu, po podaniu 80 mg esomeprazolu w szybkim wlewie, może być wystarczająca dawka 4 mg/godzinę produktu podawanego we wlewie ciągłym trwającym 71,5 godziny. Podczas podawania leku raz na dobę nie obserwowano kumulacji esomeprazolu i jego głównych metabolitów.12

Zaburzenia czynności nerek

Nie prowadzono badań oceniających stosowanie esomeprazolu u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek. Esomeprazol nie podlega procesowi wydalania przez nerki. W mechanizmie eliminacji nerkowej wydalane są metabolity esomeprazolu. Dlatego u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek nie należy spodziewać się zmian w metabolizmie esomeprazolu.13

Osoby w wieku podeszłym

U osób w podeszłym wieku (w wieku 71-80 lat) metabolizm esomeprazolu nie jest istotnie zmieniony.14

Dzieci i młodzież

Właściwości farmakokinetyczne esomeprazolu u dzieci zostały zbadane w randomizowanym, otwartym, międzynarodowym badaniu klinicznym. Esomeprazol był podawany przez 4 doby, raz na dobę w postaci wstrzyknięcia trwającego 3 minuty. Do badania włączono ogółem 59 dzieci w wieku od 0 do 18 lat, z których 50 pacjentów (w tym 7 dzieci z grupy wiekowej od 1 do 5 lat) ukończyło badanie i została u nich dokonana ocena farmakokinetyki esomeprazolu.15

Grupa wiekowa Dawka i liczba pacjentów Css, max (μmol/l) AUC (μmol×h/l)
0-1 miesiąc* 0,5 mg/kg (n=6) 7,5 (4,5-20,5) 3,7 (2,7-5,8)
1-11 miesięcy* 1,0 mg/kg (n=6) 10,5 (4,5-22,2) 8,7 (4,5-14,0)
1-5 lat 10 mg (n=7) 7,9 (2,9-16,6) 9,4 (4,4-17,2)
6-11 lat 10 mg (n=8) 6,9 (3,5-10,9) 5,6 (3,1-13,2)
6-11 lat 20 mg (n=8) 14,4 (7,2-42,3) 8,8 (3,4-29,4)
6-11 lat 20 mg (n=6)** 10,1 (7,2-13,7) 8,1 (3,4-29,4)
12-17 lat 20 mg (n=6) 8,1 (4,7-15,9) 7,1 (4,8-9,0)
12-17 lat 40 mg (n=8) 17,6 (13,1-19,8) 10,5 (7,8-14,2)
Dorośli 20 mg (n=22) 5,1 (1,5-11,8) 3,9 (1,5-6,7)
Dorośli 40 mg (n=41) 12,6 (4,8-21,7) 8,5 (5,4-17,9)

* Pacjent z grupy wiekowej od 0 do 1 miesiąca został zdefiniowany jako pacjent po korekcie wieku ≥ ukończone 32 tygodnie i < 44 ukończonych tygodni, gdzie skorygowany wiek jest sumą wieku ciążowego oraz czasu od porodu w ukończonych tygodniach. Pacjent z grupy wiekowej od 1 do 11 miesięcy jest w wieku skorygowanym ≥44 ukończone tygodnie.

** Dwóch pacjentów wyłączono, z których 1 pacjent był najprawdopodobniej osobą wolno metabolizującą a 1 pacjent był jednocześnie leczony inhibitorem izoenzymu CYP3A4.16

Dane oparte na modelu przewidywania wskazują, że Css, max po podaniu dożylnym esomeprazolu we wlewie 10-minutowym, 20-minutowym oraz 30-minutowym zmniejszą się przeciętnie odpowiednio o 37% do 49%, 54% do 66% oraz 61% do 72% we wszystkich przedziałach wiekowych i grupach dawkowych, w porównaniu z podaniem drogą dożylnego wstrzyknięcia trwającego 3 minuty.17

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl