Właściwości farmakokinetyczne
Rosucard 10 mg
Rozuwastatyna, jako inhibitor reduktazy HMG-CoA, wykazuje specyficzne właściwości farmakokinetyczne istotne w leczeniu zaburzeń lipidowych. Po podaniu doustnym osiąga maksymalne stężenie w osoczu po około 5 godzinach, z bezwzględną biodostępnością około 20%. Lek charakteryzuje się dużą objętością dystrybucji (~134 l) oraz wysokim wiązaniem z białkami osocza (~90%, głównie albuminami). Metabolizm rozuwastatyny jest niski (około 10%), głównie przez izoenzym CYP2C9, z mniejszym udziałem CYP2C19, CYP3A4 i CYP2D6. Główne metabolity to N-demetylowane pochodne o około 50% mniejszej aktywności oraz nieaktywne klinicznie pochodne laktonowe. Okres półtrwania eliminacyjnego wynosi około 19 godzin, a klirens osoczowy około 50 l/h (odchylenie 21,7%). Eliminacja odbywa się głównie z kałem (90% w postaci niezmienionej) oraz w mniejszym stopniu z moczem (5% w postaci niezmienionej). Farmakokinetyka leku jest liniowa, bez kumulacji przy dawkowaniu raz na dobę, a parametry nie ulegają zmianie po wielokrotnym podaniu.
Właściwości farmakokinetyczne rozuwastatyny
Rozuwastatyna jest inhibitorem reduktazy HMG-CoA, stosowanym w leczeniu zaburzeń lipidowych. Poniżej przedstawiono szczegółową charakterystykę farmakokinetyczną leku, obejmującą wszystkie istotne aspekty jej metabolizmu w organizmie człowieka.1
Wchłanianie
Po podaniu doustnym rozuwastatyna osiąga maksymalne stężenie w osoczu po około 5 godzinach. Bezwzględna biodostępność substancji czynnej jest stosunkowo niska i wynosi około 20%.2
Dystrybucja
Rozuwastatyna jest w znacznym stopniu wychwytywana przez wątrobę, która stanowi główne miejsce powstawania cholesterolu i usuwania LDL-C. Objętość dystrybucji rozuwastatyny wynosi około 134 l. Lek wiąże się w wysokim stopniu z białkami osocza, głównie z albuminami, w około 90%.3
Istotne w procesie dystrybucji są również białka transportujące, zwłaszcza OATP-C (transportowy związek błony komórki wątroby), który odgrywa ważną rolę w wychwytywaniu rozuwastatyny przez komórki wątroby i w procesie jej eliminacji.4
Metabolizm
Rozuwastatyna jest metabolizowana w stosunkowo niewielkim stopniu – jedynie około 10% podanej dawki ulega biotransformacji. W badaniach in vitro z użyciem ludzkich hepatocytów wykazano, że rozuwastatyna charakteryzuje się małym powinowactwem do enzymów układu cytochromu P450.5
W metabolizmie rozuwastatyny uczestniczą następujące izoenzymy cytochromu P450:
- CYP2C9 – główny izoenzym uczestniczący w metabolizmie
- CYP2C19 – uczestniczy w mniejszym stopniu
- CYP3A4 – uczestniczy w mniejszym stopniu
- CYP2D6 – uczestniczy w mniejszym stopniu
6
Głównymi metabolitami rozuwastatyny są:
- N-demetylowane pochodne – wykazują około 50% mniejszą aktywność niż związek macierzysty
- Pochodne laktonowe – uważane za nieaktywne klinicznie
7
Warto podkreślić, że rozuwastatyna hamuje ponad 90% aktywności reduktazy HMG-CoA, która jest kluczowym enzymem w biosyntezie cholesterolu.8
Eliminacja
Proces eliminacji rozuwastatyny charakteryzują następujące parametry:
- Około 90% leku jest wydalane w postaci niezmienionej z kałem (zarówno dawka wchłonięta, jak i niewchłonięta)
- Pozostała część jest wydalana z moczem
- Z moczem w postaci niezmienionej wydalane jest około 5% leku
- Okres półtrwania w fazie eliminacji wynosi około 19 godzin
- Okres półtrwania nie zwiększa się przy większych dawkach leku
- Średni klirens osoczowy wynosi około 50 l/h (współczynnik odchylenia 21,7%)
9
Liniowość farmakokinetyki
Ekspozycja ogólnoustrojowa na rozuwastatynę zwiększa się proporcjonalnie do dawki, co wskazuje na liniową farmakokinetykę leku. Parametry farmakokinetyczne pozostają niezmienione po wielokrotnym podaniu w ciągu doby, co świadczy o braku kumulacji leku przy dawkowaniu raz na dobę.10
Farmakokinetyka w szczególnych grupach pacjentów
Wiek i płeć
Nie stwierdzono klinicznie istotnej zależności właściwości farmakokinetycznych rozuwastatyny od wieku i płci dorosłych pacjentów. Oznacza to, że w tej grupie pacjentów nie ma konieczności modyfikacji dawkowania wynikającej z tych parametrów.11
Rasa
Ekspozycja na rozuwastatynę wykazuje istotne różnice w zależności od pochodzenia etnicznego pacjentów:
- U pacjentów pochodzących z Azji (Japończyków, Chińczyków, Filipińczyków, Wietnamczyków i Koreańczyków) stwierdzono około 2-krotne zwiększenie wartości mediany AUC i Cmax w porównaniu z rasą kaukaską
- U pacjentów pochodzenia azjatycko-indyjskiego występowało około 1,3-krotne zwiększenie wartości mediany AUC i Cmax
- Nie wykazano istotnych klinicznie różnic w farmakokinetyce między populacją kaukaską a czarną
12
Zaburzenia czynności nerek
Wpływ zaburzeń czynności nerek na farmakokinetykę rozuwastatyny:
- Łagodne i umiarkowane zaburzenia czynności nerek nie wpływają istotnie na stężenie rozuwastatyny lub N-demetylowanego metabolitu w osoczu
- U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (CrCl < 30 ml/min) stwierdzono 3-krotne zwiększenie stężenia leku i 9-krotne zwiększenie stężenia N-demetylowanego metabolitu w porównaniu z wartościami u zdrowych ochotników
- U pacjentów dializowanych stężenie rozuwastatyny w stanie stacjonarnym było o około 50% większe niż u zdrowych ochotników
<sup data-drug="Rosucard" data-section="Właściwości farmakokinetyczne" title="W badaniu u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek o różnym nasileniu stwierdzono, że łagodne i umiarkowane zaburzenia czynności nerek nie wpływają na stężenie rozuwastatyny lub N-demetylowanego metabolitu w osoczu. U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (CrCl 13
Zaburzenia czynności wątroby
Wpływ zaburzeń czynności wątroby na farmakokinetykę rozuwastatyny zależy od stopnia ich nasilenia:
- U pacjentów z grupy z 7 punktami lub mniejszą liczbą punktów w skali Child-Pugh nie stwierdzono zwiększonej ekspozycji na rozuwastatynę
- U pacjentów z grupy 8 i 9 punktów w skali Child-Pugh stwierdzono co najmniej 2-krotne zwiększenie ekspozycji w porównaniu z pacjentami z grup mających mniejszą liczbę punktów
- Brak danych dotyczących pacjentów z grupy powyżej 9 punktów w skali Child-Pugh
14
Polimorfizm genetyczny
Rozmieszczenie rozuwastatyny, podobnie jak innych inhibitorów reduktazy HMG-CoA, związane jest z czynnością białek transportujących OATP1B1 oraz BCRP. Polimorfizm genetyczny wpływający na ekspozycję na rozuwastatynę:
- U pacjentów z polimorfizmem genetycznym SLCO1B1 (w białku OATP1B1) i/lub ABCG2 (w białku BCRP) istnieje ryzyko zwiększenia ekspozycji na rozuwastatynę
- Osobnicze polimorfizmy SLCO1B1 c.521CC oraz ABCG2 c.421AA związane są ze zwiększoną ekspozycją na rozuwastatynę (AUC) w porównaniu do genotypów SLCO1B1 c.521TT lub ABCG2 c.421CC
- Dla pacjentów, o których wiadomo, że posiadają tego typu polimorfizm, zaleca się mniejszą dawkę dobową rozuwastatyny
15
Dzieci i młodzież
W badaniach farmakokinetycznych z zastosowaniem rozuwastatyny (podawanej w tabletkach) u dzieci i młodzieży z heterozygotyczną hipercholesterolemią rodzinną wykazano, że:
- Badania objęły dzieci i młodzież w wieku 10-17 lat lub 6-17 lat (łącznie 214 pacjentów)
- Ekspozycja na działanie leku u dzieci i młodzieży jest porównywalna lub mniejsza niż u pacjentów dorosłych
- Ekspozycja na rozuwastatynę była przewidywalna w odniesieniu do dawki i czasu w okresie 2-letnim
16
| Parametr farmakokinetyczny | Wartość | Uwagi |
|---|---|---|
| Czas do osiągnięcia maksymalnego stężenia w osoczu | Około 5 godzin | Po podaniu doustnym |
| Bezwzględna biodostępność | Około 20% | Stosunkowo niska |
| Objętość dystrybucji | Około 134 l | Wskazuje na dystrybucję tkankową |
| Wiązanie z białkami osocza | Około 90% | Głównie z albuminami |
| Metabolizm | Około 10% | Niski stopień metabolizmu |
| Główny izoenzym CYP | CYP2C9 | Mniejszy udział CYP2C19, 3A4 i 2D6 |
| Okres półtrwania w fazie eliminacji | Około 19 godzin | Niezależny od dawki |
| Klirens osoczowy | Około 50 l/h | Współczynnik odchylenia 21,7% |
| Drogi eliminacji | 90% z kałem, pozostałe z moczem | 5% w postaci niezmienionej w moczu |
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania