biegunka
Biegunka (diarrhoea) to stan charakteryzujący się zwiększoną częstotliwością wypróżnień (powyżej 3 razy na dobę) oraz zmianą konsystencji stolca na luźną lub płynną. W zależności od czasu trwania, biegunkę klasyfikuje się jako ostrą (trwającą do 14 dni) lub przewlekłą (powyżej 4 tygodni).
Ostre biegunki mają najczęściej etiologię infekcyjną, wywołaną przez wirusy (rotawirusy, norowirusy), bakterie (Salmonella, Shigella, enterotoksyczna E. coli) lub pasożyty. Przewlekłe biegunki mogą być związane z nieswoistymi chorobami zapalnymi jelit, zespołem jelita drażliwego, zespołami złego wchłaniania, nowotworami czy nietolerancjami pokarmowymi.
Diagnostyka biegunki obejmuje badanie fizykalne, badania laboratoryjne, badanie kału (w tym posiewy mikrobiologiczne), badania endoskopowe i obrazowe. W terapii kluczowe znaczenie ma nawodnienie i wyrównanie zaburzeń elektrolitowych, a w zależności od przyczyny – leczenie przyczynowe (antybiotykoterapia, leki przeciwpasożytnicze, modyfikacja diety, leki przeciwzapalne).
Powikłaniami nieleczonej biegunki mogą być odwodnienie, zaburzenia elektrolitowe, niewydolność nerek, wstrząs hipowolemiczny, a w niektórych przypadkach (np. infekcje C. difficile) – toksyczne rozdęcie okrężnicy. U niemowląt i osób starszych biegunka może stanowić poważne zagrożenie życia, wymagające pilnej interwencji medycznej.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Fitomenadion – Działania niepożądane
Fitomenadion (witamina K1) jest stosowany w profilaktyce i leczeniu niedoborów witaminy K, jednak jego podanie, zwłaszcza dożylne, wiąże się z ryzykiem wystąpienia działań niepożądanych. Szczególnie preparat Vitacon zawiera makrogologlicerol rycynooleinian, który może wywoływać reakcje rzekomoanafilaktyczne związane z uwalnianiem histaminy. Do działań niepożądanych po szybkim podaniu dożylnym należą zaczerwienienie twarzy, nadmierne pocenie, duszność, ucisk i ból w klatce piersiowej, sinica oraz zapaść krążeniowa. Bardzo rzadko (<1/10 000) obserwowano podrażnienie lub zapalenie żył. Podanie domięśniowe może powodować miejscowe reakcje skórne, takie jak zaczerwienienie, obrzęk, bolesność lub świąd. Rzadkie przypadki reakcji anafilaktoidalnych odnotowano także przy stosowaniu preparatów wielowitaminowych zawierających fitomenadion, np. Viantan.
biegunka, duszność, fitomenadion, hiperwitaminoza, krwawienie, krzepnięcie krwi, nadmierne pocenie, niedobór witaminy K, nudności, podanie domięśniowe, podanie dożylne, reakcja anafilaktoidalna, reakcja rzekomoanafilaktyczna, reakcja skórna w miejscu wstrzyknięcia, sinica, ucisk w klatce piersiowej, uwalnianie histaminy, witamina K, witamina K1, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie krzepnięcia krwi, zaczerwienienie twarzy, zakrzepica, zapalenie żył, zapaść krążeniowa - Leksykon leków
Przedawkowanie – Aricogan 30 mg
Przedawkowanie arypiprazolu, substancji czynnej leku Aricogan, może prowadzić do poważnych powikłań klinicznych, wymagających natychmiastowej interwencji medycznej. U dorosłych zgłaszano przypadki przedawkowania do 1260 mg, manifestujące się letargiem, nadciśnieniem tętniczym, sennością, tachykardią (>100 uderzeń/min), nudnościami, wymiotami oraz biegunką. W populacji pediatrycznej dawki przedawkowania sięgały 195 mg, z objawami takimi jak senność, przejściowa utrata świadomości oraz objawy pozapiramidowe (drżenie, sztywność mięśniowa, akatyzja). W przypadku podejrzenia przedawkowania konieczne jest wdrożenie leczenia podtrzymującego, w tym utrzymanie drożności dróg oddechowych, dotlenianie, wentylację oraz leczenie objawowe, z uwzględnieniem możliwych interakcji lekowych.
akatyzja, arypiprazol, badanie EKG, biegunka, drożność dróg oddechowych, drżenie, dystonia, hemodializa, letarg, nadciśnienie tętnicze, nudności, objawy pozapiramidowe, przejściowa utrata świadomości, senność patologiczna, sztywność mięśniowa, tachykardia, tlenoterapia, układ sercowo-naczyniowy, węgiel aktywny, wymioty, zaburzenia postawy, zaburzenia rytmu serca - Leksykon leków
Działania niepożądane – Trelema 50 mg
Lakozamid, stosowany jako lek przeciwpadaczkowy w terapii wspomagającej napadów częściowych oraz pierwotnie uogólnionych napadów toniczno-klonicznych (PGTCS), wykazuje profil bezpieczeństwa charakteryzujący się częstością działań niepożądanych u 61,9% pacjentów w porównaniu do 35,2% w grupie placebo. Najczęstsze działania niepożądane (≥10%) to zawroty głowy ośrodkowego pochodzenia, bóle głowy, nudności oraz podwójne widzenie, zwykle o nasileniu łagodnym do umiarkowanego, z tendencją do zmniejszania się w czasie i zależnością od dawki. Odsetek przerwania terapii z powodu działań niepożądanych wyniósł 12,2% dla lakozamidu. U pacjentów pediatrycznych profil działań niepożądanych jest zbliżony do dorosłych, z dodatkowymi objawami takimi jak gorączka, zapalenie nosogardła, osłabienie apetytu oraz częstszą sennością (≥1/10). U osób starszych (≥65 lat) obserwowano częstsze upadki, biegunkę, drżenia oraz blok przedsionkowo-komorowy I stopnia (4,8% vs. 1,6% u młodszych dorosłych), a także wyższy odsetek przerwania leczenia (21,0%).
agranulocytoza, astenia, ataksja, bezsenność, biegunka, blok przedsionkowo-komorowy, blok przedsionkowo-komorowy pierwszego stopnia, ból głowy, bolesny skurcz mięśni, bradykardia, drażliwość, drżenie, dyzartria, hipestezja, karbamazepina o kontrolowanym uwalnianiu, lakozamid, lek przeciwpadaczkowy, letarg, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, migotanie przedsionków, myśl samobójcza, napad częściowy, napad miokloniczny, niestrawność, nietypowe zachowanie, niewyraźne widzenie, nudności, obrzęk naczynioruchowy, oczopląs, omdlenie, osłabienie apetytu, ośrodkowy układ nerwowy, padaczka miokloniczna, parestezja, pierwotnie uogólniony napad toniczno-kloniczny, podwójne widzenie, pokrzywka, senność, stan splątania, suchość w ustach, szum uszny, tachyarytmia komorowa, trzepotanie przedsionków, upadek, wielonarządowa reakcja nadwrażliwości, wymioty, wysypka polekowa z eozynofilią, zaburzenie pamięci, zaburzenie poznawcze, zaburzenie przewodzenia sercowego, zaburzenie psychotyczne, zaburzenie równowagi, zapalenie gardła, zapalenie nosogardła, zaparcie, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona, zwiększenie stężenia ALT - Leksykon leków
Działania niepożądane – Piperacillin/Tazobactam Kabi 2 g + 0,25 g 2 g + 0,25 g
Produkt leczniczy Piperacillin/Tazobactam Kabi, będący połączeniem piperacyliny (antybiotyk beta-laktamowy) z inhibitorem beta-laktamaz tazobaktamem, charakteryzuje się szerokim spektrum działań niepożądanych o różnej częstości i nasileniu. Najczęściej obserwowaną reakcją jest biegunka, występująca u ≥ 1/10 pacjentów. Do poważnych powikłań należą rzekomobłoniaste zapalenie jelit (1-10/10 000), toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka oraz zespół Stevensa-Johnsona, których częstość jest rzadka lub nieznana. Wśród zaburzeń hematologicznych odnotowuje się małopłytkowość, leukopenię, agranulocytozę oraz pancytopenię (częstość nieznana), a także niedokrwistość hemolityczną. Reakcje nadwrażliwości, w tym wstrząs anafilaktyczny, mogą mieć przebieg zagrażający życiu. U pacjentów z mukowiscydozą obserwuje się zwiększoną częstość gorączki i wysypki. Ponadto, lek może indukować encefalopatię i napady drgawek, co wymaga szczególnej uwagi klinicznej.
agranulocytoza, aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, antybiotyk beta-laktamowy, biegunka, Clostridioides difficile, czas częściowej tromboplastyny, drgawki, encefalopatia, eozynofilia, eozynofilowe zapalenie płuc, fosfataza zasadowa, gamma-glutamylotransferaza, hipokaliemia, inhibitor beta-laktamaz, kanalikowo-śródmiąższowe zapalenie nerek, leukopenia, majaczenie, małopłytkowość, mukowiscydoza, napad drgawkowy, neutropenia, niedociśnienie, niedokrwistość, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność nerek, odczyn Combsa, ostra uogólniona osutka krostkowa, osutka polekowa z eozynofilią, pancytopenia, pęcherzowe zapalenie skóry, plamica, pokrzywka, rumień wielopostaciowy, rzekomobłoniaste zapalenie jelit, rzekomobłoniaste zapalenie okrężnicy, toksyczne martwicze oddzielanie naskórka, trombocytoza, wstrząs anafilaktoidalny, wstrząs anafilaktyczny, wysypka grudkowo-plamkowa, zakażenie drożdżakowe, zakrzepowe zapalenie żył, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, zapalenie wątroby, zapalenie żył, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry, żółtaczka - Leksykon leków
Przedawkowanie – Sorafenib Stada 200 mg
Przedawkowanie sorafenibu, leku stosowanego w terapii onkologicznej, stanowi poważne zagrożenie kliniczne wymagające natychmiastowej interwencji. Maksymalna dawka badana klinicznie wynosiła 800 mg podawana dwa razy na dobę, co znacznie przekracza standardowe dawkowanie terapeutyczne 200 mg. Objawy przedawkowania obejmują głównie biegunkę, prowadzącą do zaburzeń wodno-elektrolitowych i odwodnienia, oraz nasilone zmiany skórne, takie jak wysypka, złuszczanie naskórka i zespół ręka-stopa. Dodatkowo mogą wystąpić powikłania metaboliczne, w tym hiponatremia i hipokaliemia, a także nasilenie innych działań niepożądanych charakterystycznych dla sorafenibu.
biegunka, dawka sorafenibu, działanie niepożądane, funkcja nerek, funkcja wątroby, hipokaliemia, hiponatremia, interwencja medyczna, leczenie dermatologiczne, nawodnienie pacjenta, odwodnienie, parametry życiowe, postępowanie objawowe, przedawkowanie sorafenibu, reakcja skórna, sorafenib, swoiste antidotum, wysypka, zaburzenia wodno-elektrolitowe, zespół ręka-stopa, złuszczanie naskórka, zmiany skórne - Leksykon leków
Działania niepożądane – Remodulin 2,5 mg/ml
Lek Remodulin (treprostynil) stosowany w terapii tętniczego nadciśnienia płucnego wiąże się z licznymi działaniami niepożądanymi, które występują z różną częstością. Bardzo często obserwuje się bóle głowy, rozszerzenie naczyń i uderzenia gorąca, biegunki, nudności, wysypki oraz reakcje miejscowe w miejscu podawania infuzji, takie jak ból, krwawienie czy krwiaki. Częstość tych działań wynosi ≥1/10 pacjentów. Zakażenia krwi związane z centralnym wkłuciem, posocznica i bakteriemia, choć częstość ich występowania jest nieznana, stanowią poważne powikłania wymagające natychmiastowej interwencji. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko krwawień, które występują często i obejmują krwawienia z nosa, przewodu pokarmowego (w tym krwotoki z żołądka, jelit i odbytu), krwawienia z dziąseł oraz smoliste stolce, co jest istotne zwłaszcza u pacjentów jednocześnie leczonych lekami przeciwzakrzepowymi.
agregacja płytek krwi, bakteriemia, biegunka, ból głowy, krwawienie w przewodzie pokarmowym, krwawienie z nosa, krwiomocz, krwioplucie, krwotok z żołądka, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwzakrzepowy, nudności, ostra niewydolność serca, posocznica, powikłanie krwotoczne, rozszerzenie naczyń, smolisty stolec, tętnicze nadciśnienie płucne, treprostynil, uderzenia gorąca, wymioty krwawe, wysypka, zaburzenia naczyniowe, zaburzenia serca, zaburzenia skóry, zaburzenia układu nerwowego, zaburzenia żołądka i jelit, zakażenie krwi - Leksykon leków
Działania niepożądane – Tetmodis 25 mg
Tetmodis (tetrabenzyna) jest stosowany w leczeniu zaburzeń ruchowych, jednak jego profil bezpieczeństwa obejmuje liczne działania niepożądane o różnej częstości występowania. Najczęściej obserwuje się objawy psychiatryczne, w tym depresję (≥ 1/10), lęk, bezsenność i dezorientację (≥1/100 do < 1/10). W zakresie układu nerwowego bardzo często występują senność i objawy parkinsonowskie, zwłaszcza przy wyższych dawkach. Rzadko może dojść do złośliwego zespołu neuroleptycznego, wymagającego natychmiastowego odstawienia leku. Częstość występowania innych objawów neurologicznych, takich jak zaburzenia świadomości (≥1/1 000 do < 1/100), ataksja, akatyzja, dystonia, zawroty głowy i amnezja, pozostaje nieustalona. Wśród działań niepożądanych układu sercowo-naczyniowego często występuje niedociśnienie (≥1/100 do < 1/10), a z nieustaloną częstością niedociśnienie ortostatyczne i bradykardia.
akatyzja, amnezja, anhedonia, ataksja, bezsenność, biegunka, ból nadbrzusza, bradykardia, depresja, dezorientacja, drżenie, dysfagia, dystonia, hipotermia, lęk, nerwowość, niedociśnienie, niedociśnienie ortostatyczne, nudności, objawy parkinsonowskie, senność, splątanie, spowolnienie ruchowe, suchość w ustach, sztywność mięśniowa, Tetmodis, tetrabenzyna, uszkodzenie mięśni szkieletowych, wymioty, zaburzenie autonomiczne, zaburzenie ruchowe, zaburzenie świadomości, zaparcie, zawroty głowy, zespół pozapiramidowy, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Dimethyl fumarate Teva 240 mg
Fumaran dimetylu, stosowany w terapii stwardnienia rozsianego, wykazuje charakterystyczny profil działań niepożądanych, z najczęstszymi objawami obejmującymi nagłe zaczerwienienia skóry (35%) oraz zaburzenia żołądkowo-jelitowe, takie jak biegunka (14%), nudności (12%), ból brzucha i bóle w nadbrzuszu (po 10%). Objawy te pojawiają się głównie w pierwszym miesiącu leczenia i mogą mieć charakter okresowy. Limfopenia występuje u 41% pacjentów, z różnym stopniem nasilenia: łagodna (28%), umiarkowana (11%) i ciężka (2%), co wiąże się z ryzykiem poważnych powikłań, takich jak postępująca leukoencefalopatia wieloogniskowa (PML). W badaniach klinicznych odnotowano również podwyższenie aktywności aminotransferaz wątrobowych (ALT i AST ≥3× GGN u 6% i 2% pacjentów), jednak przerwanie terapii z tego powodu było rzadkie (<1%).
25-dihydroksywitamina D, aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginowa, anafilaksja, białkomocz, biegunka, ból brzucha, ból nadbrzusza, ciężka limfopenia, dysfagia, dysmenorrhea, fumaran dimetylu, ketonuria, leukopenia, limfopenia, nagłe zaczerwienienie skóry, niedociśnienie tętnicze, nudność, obrzęk naczynioruchowy, polekowe uszkodzenie wątroby, półpasiec, postępująca leukoencefalopatia wieloogniskowa, stwardnienie rozsiane, trombocytopenia, uderzenie gorąca, wirus Johna Cunninghama, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zakażenie wirusem półpaśca, zapalenie żołądka i jelit - Leksykon leków
Działania niepożądane – Pangrol 25 000 25 000 j.Ph.Eur. lipazy
Preparat Pangrol 25000 zawiera pankreatynę wieprzową o aktywności enzymatycznej: lipazy 25 000 j. Ph. Eur., amylazy 22 500 j. Ph. Eur. oraz proteaz 1 250 j. Ph. Eur. Terapia tym preparatem, stosowanym w niewydolności zewnątrzwydzielniczej trzustki, może wywoływać działania niepożądane o różnej częstości, klasyfikowane od bardzo często (≥1/10) do bardzo rzadko (<1/10 000). Najczęściej obserwuje się bardzo rzadkie reakcje alergiczne typu natychmiastowego (wysypka, pokrzywka, kichanie, łzawienie oczu, skurcz oskrzeli, duszność) oraz objawy ze strony przewodu pokarmowego, takie jak biegunka, ból brzucha, nudności i wymioty. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z mukowiscydozą, u których po zastosowaniu dużych dawek enzymów trzustkowych mogą wystąpić zwężenia jelit w regionie krętniczo-kątniczym i części wstępującej okrężnicy.
biegunka, ból brzucha, dolegliwość żołądkowo-jelitowa, duszność, działanie niepożądane, enzym trzustkowy, kamica moczowa, mukowiscydoza, niewydolność zewnątrzwydzielnicza trzustki, nudności, pankreatyna wieprzowa, pokrzywka, reakcja alergiczna typu natychmiastowego, reakcja nadwrażliwości, skurcz oskrzeli, wydalanie kwasu moczowego, wymioty, zwężenie krętniczo-kątnicze, zwłóknienie torbielowate - Leksykon leków
Przedawkowanie – Ivermectin Medical Valley 3 mg
Przedawkowanie iwermektyny stanowi poważne zagrożenie zdrowotne, manifestujące się szerokim spektrum objawów klinicznych, w tym dermatologicznych (wysypka, kontaktowe zapalenie skóry, obrzęk, pokrzywka), neurologicznych (ból głowy, zawroty głowy, astenia, drgawki, ataksja, parestezje, zmniejszenie poziomu świadomości, śpiączka) oraz gastroenterologicznych (nudności, wymioty, biegunka, ból brzucha), a także oddechowych (duszność). Objawy neurologiczne mogą mieć różne nasilenie, od łagodnych do zagrażających życiu. Szczególną uwagę należy zwrócić na przypadki nieintencjonalnego przedawkowania iwermektyny pochodzącej z produktów weterynaryjnych, stosowanych doustnie, parenteralnie lub dermalnie. W dokumentacji medycznej odnotowano liczne przypadki przedawkowania, jednak bez zgonów, co podkreśla konieczność ścisłego przestrzegania zalecanych dawek terapeutycznych.
astenia, ataksja, biegunka, ból brzucha, ból głowy, drgawki, duszność, iwermektyna, kontaktowe zapalenie skóry, kwas gamma-aminomasłowy, leczenie objawowe, leczenie przeciwnadciśnieniowe, nudności, obniżony poziom świadomości, obrzęk, ośrodkowy układ nerwowy, parestezje, pokrzywka, reakcja skórna, śpiączka, suplementacja płynów, wymioty, zaburzenia wodno-elektrolitowe, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Singulair 5 5 mg
Singulair 5 mg (montelukast sodowy) został oceniony w szerokich badaniach klinicznych obejmujących około 4000 dorosłych i młodzieży (≥15 lat) oraz 1750 dzieci (6-14 lat). Najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi były ból głowy u dorosłych i młodzieży oraz ból brzucha u dzieci. Profil bezpieczeństwa pozostawał stabilny podczas długotrwałego stosowania (do 2 lat u dorosłych i 12 miesięcy u dzieci). Po wprowadzeniu do obrotu odnotowano dodatkowe działania niepożądane, m.in. zakażenia górnych dróg oddechowych (bardzo często), biegunka, nudności, wymioty, wysypka i gorączka (często), a także rzadkie przypadki trombocytopenii, reakcji nadwrażliwości, zaburzeń psychicznych i zespołu Churga-Strauss. Częstość występowania działań niepożądanych klasyfikowano zgodnie z konwencją: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000), bardzo rzadko (<1/10 000).
aminotransferaza, anafilaksja, astma, bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból mięśni, ból stawów, eozynofilia płucna, gorączka, hipoestezja, kołatanie serca, koszmar senny, krwawienie z nosa, kurcz mięśni, mimowolne oddawanie moczu, montelukast sodowy, naciek eozynofilowy wątroby, nadpobudliwość psychoruchowa, napad drgawkowy, niestrawność, nudność, obrzęk naczynioruchowy, parestezja, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, rumień guzowaty, rumień wielopostaciowy, siniak, skłonność do krwawień, somnambulizm, suchość błony śluzowej jamy ustnej, świąd, tabletka do rozgryzania i żucia, tabletka powlekana, tik, trombocytopenia, wymioty, wysypka, zaburzenie pamięci, zachowanie agresywne, zakażenie górnych dróg oddechowych, zapalenie wątroby, zawrót głowy, zespół Churga-Strauss - Leksykon substancji czynnych
Trimebutyna – Działania niepożądane
Trimebutyna, stosowana w leczeniu zaburzeń czynnościowych przewodu pokarmowego, charakteryzuje się dobrym profilem bezpieczeństwa, jednak może wywoływać działania niepożądane o różnym nasileniu i częstości. Najczęściej obserwowane są objawy ze strony układu nerwowego (senność, ospałość, zawroty głowy, bóle głowy), przewodu pokarmowego (suchość w jamie ustnej, biegunka, nudności, wymioty, zaparcia) oraz skóry (wysypka, świąd, pokrzywka). Częstość występowania działań niepożądanych klasyfikowana jest głównie jako rzadkie (≥1/10 000 do <1/1 000) lub niezbyt częste (≥1/1 000 do <1/100). Rzadko zgłaszane są zaburzenia rytmu serca, wzrost aktywności enzymów wątrobowych (AlAT, AspAT) oraz reakcje nadwrażliwości o nieznanej częstości, głównie skórne. Bardzo rzadko występują ciężkie reakcje skórne, takie jak ostra uogólniona osutka krostkowa, rumień wielopostaciowy czy toksyczne wykwity skórne, które wymagają natychmiastowego odstawienia leku i intensywnego leczenia.
AlAT, AspAT, biegunka, ból głowy, ból nadbrzusza, działanie niepożądane, ginekomastia, kontaktowe zapalenie skóry, maleinian trimebutyny, niestrawność, nudności, odrętwienie ust, omdlenie, osłabienie słuchu, ostra uogólniona osutka krostkowa, podwyższone enzymy wątrobowe, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, rumień, rumień wielopostaciowy, stan przedomdleniowy, suchość jamy ustnej, świąd, toksyczny wykwit skórny, wymioty, wysypka, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia czynnościowe przewodu pokarmowego, zaburzenia miesiączkowania, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia smaku, zapalenie skóry, zapalenie wątroby, zaparcie, zatrzymanie moczu, zawroty głowy, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon substancji czynnych
Caulophyllum thalictroides – Przedawkowanie
Caulophyllum thalictroides, substancja czynna preparatów takich jak Mastodynon, Mastodynon N i Pascofemin, stosowanych w zaburzeniach cyklu miesiączkowego i zespole napięcia przedmiesiączkowego, charakteryzuje się niskim ryzykiem przedawkowania. Dostępne dane wskazują na brak udokumentowanych przypadków toksycznych reakcji po przedawkowaniu tej substancji. W przypadku tabletek Mastodynon, potencjalne objawy przedawkowania obejmują zaburzenia żołądkowo-jelitowe, szczególnie u pacjentów z nietolerancją laktozy, oraz efekt przeczyszczający, związany z obecnością laktozy jednowodnej jako substancji pomocniczej. Krople Mastodynon N i Pascofemin zawierają odpowiednio 53% i 34% (v/v) etanolu, co może prowadzić do objawów intoksykacji alkoholem etylowym przy nadmiernym spożyciu.
biegunka, Caulophyllum thalictroides, charakterystyka produktu leczniczego, dolegliwości przewodu pokarmowego, efekt przeczyszczający, intoksykacja alkoholem etylowym, intoksykacja etanolem, leczenie objawowe, nietolerancja laktozy, perystaltyka jelit, pluskwica groniasta, substancja czynna, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zaburzenie cyklu miesiączkowego, zaburzenie koordynacji ruchowej, zaburzenie równowagi, zaburzenie świadomości, zespół napięcia przedmiesiączkowego - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Salofalk 1 g 1000 mg
Salofalk 1 g w postaci czopków zawierających 1 g mesalazyny jest wskazany do leczenia ostrego, łagodnego do umiarkowanego wrzodziejącego zapalenia jelita grubego ograniczonego do odbytnicy (proctitis ulcerosa). Preparat, dzięki swojej postaci czopków o jasnobeżowym zabarwieniu i podłużnym kształcie, umożliwia miejscowe podanie leku bezpośrednio do zmienionej zapalnie błony śluzowej odbytnicy, co pozwala na skuteczne działanie przeciwzapalne w obrębie ograniczonych zmian chorobowych. Lek jest przeznaczony do stosowania w ostrej fazie choroby, gdy występują objawy takie jak biegunka, ból, krwawienie z odbytnicy oraz bolesne parcie na stolec, jednak nie jest wskazany w ciężkich postaciach choroby.
badanie endoskopowe, badanie histopatologiczne, biegunka, ból, kolonoskopia, krwawienie z odbytnicy, leczenie skojarzone, mesalazyna, monoterapia, odbytnica, ostra faza choroby, parcie na stolec, rektoskopia, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zapalenie błony śluzowej odbytnicy, zapalenie odbytnicy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ambroksol APTEO MED 15 mg/5 ml
Ambroksol APTEO MED w formie syropu (15 mg/5 ml) wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które należy monitorować podczas terapii. Najczęściej obserwowane działania obejmują zaburzenia smaku (≥1/100 do <1/10), nudności oraz hipoestezję w obrębie jamy ustnej i gardła (≥1/100 do <1/10). Rzadziej występują objawy ze strony układu pokarmowego, takie jak wymioty, biegunka, dyspepsja i bóle brzucha (≥1/1000 do <1/100). W obrębie układu oddechowego mogą pojawić się suchość błony śluzowej jamy ustnej (≥1/1000 do <1/100) oraz suchość w gardle o nieznanej częstości. Reakcje immunologiczne, w tym reakcje nadwrażliwości (≥1/10 000 do <1/1000) oraz ciężkie reakcje anafilaktyczne i obrzęk naczynioruchowy o częstości nieznanej, wymagają szczególnej uwagi ze względu na potencjalne zagrożenie życia.
ambroksol, biegunka, ból brzucha, dyspepsja, działania niepożądane, hipoestezja, nudności, obrzęk naczynioruchowy, ostra uogólniona krostkowica, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, rumień wielopostaciowy, suchość błony śluzowej, suchość w gardle, świąd, toksyczna martwica naskórka, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, wysypka, zaburzenia skóry, zaburzenia smaku, zaburzenia układu immunologicznego, zaburzenia układu nerwowego, zaburzenia układu oddechowego, zaburzenia żołądka i jelit, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Przedawkowanie – Arpixor 30 mg
Przedawkowanie arypiprazolu, substancji czynnej leku Arpixor, może prowadzić do szeregu objawów klinicznych o różnym nasileniu, zależnym od dawki i wieku pacjenta. U dorosłych dawki sięgające nawet 1260 mg nie zakończyły się zgonem, jednak obserwowano letarg, wzrost ciśnienia tętniczego, senność, tachykardię oraz objawy żołądkowo-jelitowe takie jak nudności, wymioty i biegunka. U dzieci dawki do 195 mg również nie skutkowały zgonem, ale pojawiały się senność, przejściowa utrata świadomości oraz objawy pozapiramidowe, w tym drżenie, sztywność mięśniowa i akatyzja. Monitorowanie stanu pacjenta powinno obejmować ciągły zapis EKG oraz ocenę funkcji układu krążenia.
akatyzja, arypiprazol, biegunka, drożność dróg oddechowych, drżenie, dystonia, elektrokardiografia, hemodializa, leczenie podtrzymujące, letarg, nadciśnienie tętnicze, nudności, objawy kliniczne, objawy pozapiramidowe, objawy żołądkowo-jelitowe, przedawkowanie arypiprazolu, senność, sztywność mięśniowa, tachykardia, tlenoterapia, utrata świadomości, węgiel aktywowany, wiązanie z białkami osocza, wymioty, zaburzenia oddechowe, zaburzenia rytmu serca - Leksykon leków
Przedawkowanie – Bioprazol Bio Control 10 mg
Przedawkowanie omeprazolu, substancji czynnej leku Bioprazol Bio Control (10 mg), może prowadzić do objawów ze strony przewodu pokarmowego i ośrodkowego układu nerwowego, takich jak nudności, wymioty, bóle brzucha, biegunka, zawroty i bóle głowy. Opisywano przypadki przyjęcia dawek nawet do 2400 mg, co stanowi 120-krotność zalecanej dawki klinicznej. Objawy te mają charakter przemijający i zazwyczaj nie prowadzą do poważnych następstw klinicznych po ich ustąpieniu. Farmakokinetycznie omeprazol podlega kinetyce pierwszego rzędu, co oznacza, że mechanizmy eliminacji nie ulegają wysyceniu nawet przy dużych dawkach.
apatia, biegunka, Bioprazol Bio Control, ból brzucha, ból głowy, ból jamy brzusznej, depresja, dezorientacja, farmakokinetyka, kinetyka pierwszego rzędu, luźne stolce, nudności, objawy neurologiczne, objawy niepożądane, objawy psychiatryczne, objawy żołądkowo-jelitowe, obniżenie nastroju, omeprazol, opróżnienie żołądka, ośrodkowy układ nerwowy, przedawkowanie leku, przewód pokarmowy, układ pokarmowy, wymioty, zaburzenia orientacji, zaburzenia równowagi, zaburzenia snu, zawroty głowy - Leksykon chorób i schorzeń
Polipy jelita grubego – Rokowania, prognozy i postęp choroby
Polipy jelita grubego stanowią istotny czynnik ryzyka rozwoju raka jelita grubego, zwłaszcza gdy ich średnica przekracza 10 mm, co klasyfikuje je jako zaawansowane i zwiększa ryzyko zezłośliwienia. W przypadku polipów o wielkości powyżej 20 mm częstość występowania raka może sięgać 50%, a dla polipów ≥35 mm nawet 75%. Zaawansowane gruczolaki charakteryzują się dodatkowymi cechami ryzyka, takimi jak architektura kosmkowa ≥25% czy dysplazja wysokiego stopnia. Obecność licznych polipów (>10) również zwiększa ryzyko nawrotów i rozwoju raka. Złośliwe polipy z inwazyjnym rakiem T1 wymagają oceny cech histologicznych wysokiego ryzyka (np. głęboka inwazja podśluzówkowa >1 mm, inwazja naczyń limfatycznych, pączkowanie guza), które wskazują na konieczność leczenia chirurgicznego. Odpowiednio dobrane leczenie, w tym polipektomia i kolektomia, zapewnia dobre rokowanie i pięcioletnie przeżycie porównywalne do leczenia endoskopowego u wyselekcjonowanych pacjentów.
biegunka, dysplazja wysokiego stopnia, gruczolak, Helicobacter pylori, inwazja naczyń limfatycznych, kolektomia profilaktyczna, kolonoskopia kontrolna, krwawienie z odbytnicy, leczenie endoskopowe, margines polipektomii, model XGBoost, nowotwór złośliwy, pączkowanie guza, polip jelita grubego, polip neoplastyczny, polipektomia, rak inwazyjny, rak jelita grubego, rak jelita grubego o wczesnym początku, resekcja błony śluzowej, rodzinna polipowatość gruczolakowata, zaawansowany gruczolak, zajęcie węzłów chłonnych, zaparcie, zmiana rytmu wypróżnień - Leksykon leków
Działania niepożądane – Esomeprazole Adamed 40 mg
Ezomeprazol, substancja czynna leku Esomeprazole Adamed 40 mg (proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań/infuzji), charakteryzuje się dobrze udokumentowanym profilem bezpieczeństwa, spójnym dla podawania doustnego i pozajelitowego oraz różnych grup wiekowych, w tym pediatrycznej (0-18 lat). Najczęściej obserwowane działania niepożądane to ból głowy, ból brzucha, biegunka i nudności, bez zależności od dawki. Szczególną uwagę należy zwrócić na reakcje w miejscu podania, zwłaszcza przy dużych dawkach przez 72 godziny. Rzadkie, ale poważne działania obejmują reakcje nadwrażliwości (np. wstrząs anafilaktyczny), zaburzenia hematologiczne (agranulocytoza, pancytopenia) oraz ciężkie reakcje skórne (zespół Stevensa-Johnsona, martwica toksyczno-rozpływna naskórka). Długotrwała terapia wiąże się z ryzykiem hipomagnezemii, często współistniejącej z hipokalcemią i hipokaliemią, co wymaga monitorowania elektrolitów, zwłaszcza u pacjentów przyjmujących digoksynę lub leki predysponujące do hipomagnezemii.
agranulocytoza, bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, depresja, encefalopatia, ezomeprazol, ginekomastia, hipokalcemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, hiponatremia, kandydoza przewodu pokarmowego, leukopenia, małopłytkowość, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, mikroskopowe zapalenie okrężnicy, nadwrażliwość na światło, niewydolność wątroby, nudności, obrzęk naczynioruchowy, omamy, pancytopenia, parestezja, pobudzenie, pokrzywka, polip dna żołądka, pompa protonowa, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, reakcja w miejscu podania, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, splątanie, śródmiąższowe zapalenie nerek, substancja czynna, świąd, toczeń rumieniowaty, trombocytopenia, wstrząs anafilaktyczny, wypadanie włosów, zaburzenie hematologiczne, zaburzenie smaku, zaburzenie widzenia, zapalenie jamy ustnej, zapalenie skóry, zapalenie wątroby, zaparcie, zespół Stevensa-Johnsona, złamanie kości, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Captopril Jelfa 25 mg
Kaptopryl, inhibitor ACE, stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego, niewydolności serca oraz nefropatii cukrzycowej, wiąże się z szerokim spektrum działań niepożądanych o różnej częstości i nasileniu. Do najpoważniejszych należą zaburzenia hematologiczne, takie jak neutropenia i agranulocytoza, szczególnie u pacjentów z dysfunkcją nerek. Inne rzadkie, ale istotne działania obejmują hiperkaliemię (szczególnie u chorych z niewydolnością nerek), zaburzenia neurologiczne (np. zawroty głowy, incydenty naczyniowo-mózgowe), kardiologiczne (tachykardia, tachyarytmia, rzadko zatrzymanie serca), oraz charakterystyczny suchy kaszel. Często obserwuje się także objawy ze strony przewodu pokarmowego (nudności, wymioty, bóle brzucha) oraz reakcje skórne (świąd, wysypka, łysienie), z rzadkimi przypadkami obrzęku naczynioruchowego i ciężkich reakcji skórnych (zespół Stevensa-Johnsona). Występują również rzadkie zaburzenia czynności wątroby i nerek, a także zmiany w wynikach badań laboratoryjnych, takie jak białkomocz, hiperkaliemia, podwyższone enzymy wątrobowe, leukopenia i trombocytopenia.
agranulocytoza, alergiczne zapalenie pęcherzyków płucnych, anoreksja, białkomocz, biegunka, ból brzucha, ból mięśni, ból stawu, dławica piersiowa, duszność, eozynofilowe zapalenie płuc, erytrodermia, ginekomastia, hiperkaliemia, hipoglikemia, impotencja, incydent naczyniowo-mózgowy, inhibitor ACE, kołatanie serca, łysienie, małopłytkowość, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na światło, nefropatia cukrzycowa, neutropenia, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość, niewydolność nerek, niewydolność serca, nudność, OB, obrzęk naczynioruchowy, owrzodzenie aftowe, pancytopenia, pokrzywka, przeciwciało przeciwjądrowe, rumień wielopostaciowy, skąpomocz, skurcz oskrzeli, splątanie, suchy kaszel, świąd, tachyarytmia, tachykardia, wielomocz, wrzód trawienny, wstrząs kardiogenny, wymioty, wysypka, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie smaku, zapalenie jamy ustnej, zapalenie języka, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zaparcie, zastój żółci, zawrót głowy, zespół nerczycowy, zespół Raynauda, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon substancji czynnych
Bosutynib – Działania niepożądane
Bosutynib jest inhibitorem kinazy tyrozynowej stosowanym w leczeniu przewlekłej białaczki szpikowej (CML) z chromosomem Philadelphia, zarówno u pacjentów nowo zdiagnozowanych, jak i tych z opornością lub nietolerancją na wcześniejsze terapie. W badaniu obejmującym 1372 pacjentów mediana czasu leczenia wyniosła 26,3 miesiąca. Działania niepożądane wystąpiły u 98,3% pacjentów, z czego 68,7% doświadczyło powikłań stopnia 3. lub 4. Najczęstsze objawy to biegunka (80,4%), nudności (41,5%), ból brzucha (35,6%), małopłytkowość (34,4%), wymioty (33,7%), wysypka (32,8%), zmęczenie (32,0%), podwyższenie aktywności AlAT (28,0%) i AspAT (22,5%), niedokrwistość (27,2%) oraz gorączka (23,4%). Ciężkie działania niepożądane stopnia 3. lub 4. obejmowały małopłytkowość (19,7%), wzrost AlAT (14,6%), neutropenię (10,6%), biegunkę (10,6%) i niedokrwistość (10,3%).
aktywność AlAT, aktywność AspAT, aktywność lipazy, aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, biegunka, ból mięśniowy, ból pleców, ból stawowy, chromosom Philadelphia, duszność, dysfagia, faza akceleracji, faza przewlekła CML, gorączka neutropeniczna, granulocytopenia, hepatotoksyczność, hiperkaliemia, hipofosfatemia, inhibitor kinazy tyrozynowej, kinaza tyrozynowa BCR-ABL, krwawienie z przewodu pokarmowego, małopłytkowość, nadciśnienie płucne, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na światło, neutropenia, niedokrwistość, niewydolność nerek, nudności, obrzęk, obrzęk płuc, odwodnienie, ostra białaczka limfoblastyczna, ostre uszkodzenie nerek, płyn w jamie opłucnej, płyn w jamie osierdzia, polekowe uszkodzenie wątroby, przełom blastyczny, przewlekła białaczka szpikowa, rumień wielopostaciowy, śródmiąższowa choroba płuc, świąd, szumy uszne, tabletka powlekana, toksyczna nekroliza naskórka, uszkodzenie wątroby, wirusowe zapalenie wątroby typu B, wstrząs anafilaktyczny, wydłużenie odstępu QT, wysypka, zaburzenia smaku, zakażenie dróg oddechowych, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie nosogardzieli, zapalenie osierdzia, zapalenie płuc, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zespół rozpadu guza, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon substancji czynnych
Treprostynil – Działania niepożądane
Treprostynil, stosowany w preparatach takich jak Remodulin czy Treprostinil Zentiva, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które obejmują układy nerwowy, naczyniowy, pokarmowy oraz reakcje miejscowe. Najczęściej obserwuje się bóle głowy (≥1/10), rozszerzenie naczyń i uderzenia gorąca (≥1/10), nudności i biegunkę (≥1/10), a także reakcje w miejscu podania infuzji, zwłaszcza podskórnej, takie jak ból, krwawienie i krwiaki. Istotnym ryzykiem jest zwiększona skłonność do krwawień, w tym z nosa i przewodu pokarmowego, co jest szczególnie niebezpieczne u pacjentów jednocześnie stosujących leki przeciwzakrzepowe. Zgłaszano również małopłytkowość o częstości nieznanej, co dodatkowo potęguje ryzyko krwawień.
agregacja płytek krwi, artralgia, aseptyka, badanie kliniczne, bakteriemia, biegunka, ból głowy, ból kończyn, ból kości, ból mięśni, ból stawów, ból żuchwy, cellulitis, centralne wkłucie, cewnik centralny, infuzja dożylna, krwawienie z nosa, krwawienie z przewodu pokarmowego, krwiomocz, krwioplucie, krwotok z odbytu, krwotok z żołądka, lek przeciwzakrzepowy, małopłytkowość, mialgia, niedociśnienie tętnicze, niewydolność serca, obrzęk, parametr krzepnięcia, podanie podskórne, posocznica, produkt leczniczy, rozszerzenie naczyń, smolisty stolec, świąd, treprostynil, uderzenia gorąca, Urząd Rejestracji Produktów Leczniczych, wymioty krwawe, wysypka, zaburzenie elektrolitowe, zakażenie krwi, zakrzepowe zapalenie żył, zapalenie tkanki łącznej, zawroty głowy - Leksykon substancji czynnych
Sodu dokuzynian – Działania niepożądane
Sodu dokuzynian, stosowany w preparatach takich jak Laxol (czopki 100 mg) oraz Ulgix Laxi (kapsułki miękkie 50 mg), jest skutecznym środkiem przeczyszczającym, jednak jego stosowanie wiąże się z ryzykiem wystąpienia działań niepożądanych, głównie ze strony układu pokarmowego. W przypadku Laxol mogą pojawić się ból i pieczenie odbytu lub jelita prostego, biegunka, obrzęk błony śluzowej jelita prostego oraz krwawienie z odbytu (częstość nieznana). Doustna forma Ulgix Laxi rzadko wywołuje nudności, wymioty, gorzki smak w ustach, bóle w nadbrzuszu, kolkowe bóle jelit oraz biegunkę. Dodatkowo, rzadko obserwuje się reakcje uczuleniowe w postaci wysypek skórnych. Większość działań niepożądanych ma charakter łagodny i przemijający, jednak niektóre, takie jak krwawienie z odbytu czy obrzęk błony śluzowej jelita prostego, wymagają pilnej oceny lekarskiej i mogą stanowić zagrożenie dla pacjenta.
biegunka, ból odbytu, kolkowy ból jelit, konwencja MedDRA, kortykosteroid, krwawienie z odbytu, Laxol, lek przeciwhistaminowy, nudność, obrzęk błony śluzowej, perystaltyka jelit, reakcja uczuleniowa, sodu dokuzynian, Ulgix Laxi, wymioty, wysypka skórna, zaburzenia skóry, zaburzenia żołądka i jelit, zaburzenie wodno-elektrolitowe, zaparcie - Leksykon leków
Przedawkowanie – Leuzek 100 mg
Przedawkowanie imatynibu, substancji czynnej leku Leuzek, może prowadzić do wieloukładowych objawów toksycznych, które różnią się w zależności od dawki i wieku pacjenta. U dorosłych dawki od 1200 do 1600 mg/dobę przez 1-10 dni wywołują głównie objawy żołądkowo-jelitowe (nudności, wymioty, biegunka, ból brzucha), skórne (wysypka, rumień) oraz hematologiczne (trombocytopenia, pancytopenia). Przy dawkach 1800-3200 mg/dobę obserwuje się osłabienie, mialgię, wzrost fosfokinazy kreatynowej i bilirubiny, a przy pojedynczej dawce 6400 mg dodatkowo gorączkę, obrzęk twarzy i neutropenię. Dawki 8-10 g powodują nasilone wymioty i ból żołądkowo-jelitowy. U dzieci, nawet pojedyncze dawki 400-980 mg mogą wywołać wymioty, biegunkę, brak łaknienia oraz leukopenię, co podkreśla konieczność szczególnej ostrożności w tej grupie. Przedawkowanie może skutkować poważnymi zaburzeniami hematologicznymi, hepatotoksycznością oraz uszkodzeniem mięśni, co wymaga monitorowania parametrów takich jak morfologia krwi, aminotransferazy, bilirubina i fosfokinaza kreatynowa.
aminotransferaza, antidotum, biegunka, bilirubina, ból mięśniowy, brak łaknienia, dawka terapeutyczna, dolegliwość żołądkowo-jelitowa, fosfokinaza kreatynowa, funkcja wątroby, granulocyt obojętnochłonny, hepatotoksyczność, imatynib, intensywna opieka medyczna, kurcz mięśniowy, leczenie objawowe, mialgia, morfologia krwi, neutropenia, obrzęk, pancytopenia, rumień, symptomatologia, trombocytopenia - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Amoxicillin Aurovitas 1000 mg
Amoksycylina (Amoxicillin Aurovitas) jest stosowana u kobiet w wieku reprodukcyjnym z zachowaniem szczególnej ostrożności w ciąży i podczas karmienia piersią. Badania na modelach zwierzęcych nie wykazały negatywnego wpływu na płodność ani rozwój płodu, jednak dane kliniczne u kobiet ciężarnych są ograniczone. Amoksycylina może być stosowana w ciąży wyłącznie, gdy korzyści terapeutyczne przewyższają potencjalne ryzyko, a decyzja o leczeniu powinna być poprzedzona dokładną oceną stanu pacjentki. Lekarz powinien poinformować o profilu bezpieczeństwa leku, ograniczeniach danych oraz konieczności monitorowania ewentualnych działań niepożądanych.
amoksycylina, Amoxicillin Aurovitas, antybiotykoterapia, aspartam, biegunka, działanie niepożądane, fenylketonuria, karmienie piersią, maltodekstryna, mikrobiota jelitowa, reakcja alergiczna, wrodzona wada rozwojowa, zaburzenie gospodarki węglowodanowej, zakażenie grzybicze błon śluzowych, zawiesina doustna - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Ceroxim 500 mg
Stosowanie cefuroksymu u kobiet w ciąży wymaga ostrożnej oceny korzyści i ryzyka, ze względu na ograniczone dane kliniczne dotyczące bezpieczeństwa terapii. Badania na modelach zwierzęcych nie wykazały negatywnego wpływu na przebieg ciąży, rozwój zarodka, płodu, poród ani rozwój noworodka. Cefuroksym należy przepisywać ciężarnym wyłącznie w sytuacjach, gdy spodziewane korzyści terapeutyczne przewyższają potencjalne ryzyko dla płodu, a decyzja powinna być podejmowana indywidualnie po dokładnej analizie wskazań klinicznych. W przypadku laktacji, cefuroksym przenika do mleka matki w niewielkich stężeniach, co może wiązać się z ryzykiem biegunki, zakażeń grzybiczych błon śluzowych oraz potencjalnym uwrażliwieniem dziecka na antybiotyk. Mimo że działania niepożądane u niemowląt są rzadkie przy dawkach terapeutycznych, konieczna jest indywidualna ocena stosunku korzyści do ryzyka oraz ewentualne czasowe przerwanie karmienia piersią.
aksetyl cefuroksymu, badanie farmakokinetyczne, badanie rozrodczości, biegunka, cefuroksym, działanie niepożądane, kandydoza, mechanizm porodowy, mikroflora jelitowa, parametr płodności, rozwój płodu, rozwój zarodka, teratogenność, uwrażliwienie, zaburzenie równowagi mikrobiologicznej, zakażenie grzybicze błon śluzowych - Leksykon leków
Działania niepożądane – Chorapur 1500 IU
Preparat Chorapur, zawierający ludzką gonadotropinę kosmówkową (hCG) w dawkach 1500 IU i 5000 IU, jest stosowany w terapii hormonalnej, jednak jego podawanie wiąże się z ryzykiem licznych działań niepożądanych, głównie wynikających z nadmiernej stymulacji jajników. Najczęściej obserwowanym powikłaniem jest zespół hiperstymulacji jajników (OHSS), którego objawy mogą obejmować zaburzenia żołądkowo-jelitowe, powiększenie jajników, torbiele, a w ciężkich przypadkach wodobrzusze, wysięk opłucnowy, duszność, skąpomocz oraz zaburzenia zakrzepowo-zatorowe. Reakcje nadwrażliwości na składniki leku występują bardzo często (≥1/10) i mogą prowadzić do poważnych reakcji anafilaktycznych. U mężczyzn stosujących Chorapur notuje się często (≥1/100 do <1/10) ginekomastię oraz zmiany proliferacyjne w gruczole krokowym, a także uderzenia gorąca.
biegunka, duszność, ekstrakt z moczu, ginekomastia, gonadotropina kosmówkowa, gruczoł krokowy, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, retencja płynów, skąpomocz, skręt jajnika, terapia hormonalna, torbiel jajnika, trądzik, wodobrzusze, wstrząs anafilaktyczny, wykwit skórny, wysięk opłucnowy, zaburzenia nastroju, zaburzenie zakrzepowo-zatorowe, zespół hiperstymulacji jajników - Leksykon leków
Przedawkowanie – Febrofen 200 mg
Przedawkowanie ketoprofenu, szczególnie w dawkach do 2,5 g, może prowadzić do objawów o różnym nasileniu, od łagodnych (letarg, senność, nudności, wymioty, ból w nadbrzuszu) po cięższe, takie jak ból głowy, dezorientacja, śpiączka, drgawki, niedociśnienie tętnicze, skurcz oskrzeli oraz krwawienia z przewodu pokarmowego. W przypadkach znacznego zatrucia obserwuje się ryzyko ostrej niewydolności nerek i uszkodzenia wątroby. Szczególną uwagę należy zwrócić na preparaty o przedłużonym uwalnianiu, np. Febrofen 200 mg, gdzie absorpcja ketoprofenu może trwać do 16 godzin, co wymaga wydłużonej obserwacji pacjenta. Nie istnieje specyficzne antidotum, dlatego leczenie ma charakter objawowy i podtrzymujący.
antidotum, biegunka, ból głowy, ból nadbrzusza, dezorientacja, diazepam, drgawki, ekscytacja, Febrofen, forma o przedłużonym uwalnianiu, hemodializa, ketoprofen, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas propionowy, kwasica, letarg, niedociśnienie tętnicze, nudności, omdlenie, ostra niewydolność nerek, płukanie żołądka, przedawkowanie ketoprofenu, senność, skurcz oskrzeli, śpiączka, szumy uszne, uszkodzenie wątroby, węgiel aktywowany, wymioty, zaburzenia elektrolitowe, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Marimigran 100 mg
Produkt leczniczy Marimigran, zawierający 100 mg Tanacetum parthenium (ziele maruny) w formie kapsułek twardych, może wywoływać działania niepożądane, głównie ze strony przewodu pokarmowego. Do zgłaszanych objawów należą dyskomfort w jamie brzusznej, nudności, wymioty, biegunka oraz zaburzenia trawienia. Częstotliwość występowania tych zaburzeń nie została precyzyjnie określona w dostępnych danych klinicznych, co podkreśla konieczność uważnego monitorowania pacjentów podczas terapii tym preparatem.
biegunka, charakterystyka produktu leczniczego, dyskomfort w jamie brzusznej, działanie niepożądane, farmakovigilance, kapsułka twarda, marimigran, monitorowanie niepożądanych działań produktów leczniczych, nudność, produkt leczniczy, przewód pokarmowy, stosunek korzyści do ryzyka, Tanacetum parthenium, wymioty, zaburzenie trawienia, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, ziele maruny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Omeprazol Medreg 10 mg
Omeprazol Medreg, będący inhibitorem pompy protonowej dostępnym w kapsułkach dojelitowych o dawkach 10 mg, 20 mg i 40 mg, wykazuje profil działań niepożądanych obejmujący zarówno łagodne, jak i potencjalnie ciężkie reakcje. Najczęściej obserwowane działania niepożądane (1-10% pacjentów) to bóle głowy, ból brzucha, zaparcia, biegunka, wzdęcia oraz nudności i/lub wymioty, które zwykle mają charakter przemijający. Istotne jest zwrócenie uwagi na rzadkie, ale poważne reakcje skórne, takie jak zespół Stevensa-Johnsona (SJS), toksyczna rozpływna martwica naskórka (TEN), zespół DRESS oraz ostra uogólniona osutka krostkowa (AGEP), które wymagają natychmiastowej interwencji medycznej. Działania niepożądane nie wykazują wyraźnej zależności od dawki, a ich częstość klasyfikowana jest od bardzo częstych (≥ 1/10) do bardzo rzadkich (< 1/10 000) oraz nieznanych.
agranulocytoza, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ciężkie skórne działania niepożądane, encefalopatia, ginekomastia, hipokalcemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, hiponatremia, inhibitor pompy protonowej, kandydoza przewodu pokarmowego, kapsułka dojelitowa twarda, leukopenia, mikroskopowe zapalenie okrężnicy, nadwrażliwość na światło, nadżerkowe zapalenie przełyku, niewydolność wątroby, nudności i wymioty, obrzęk naczynioruchowy, ostra uogólniona osutka krostkowa, parestezja, pokrzywka, polip dna żołądka, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, toczeń rumieniowaty, toksyczna rozpływna martwica naskórka, wstrząs anafilaktyczny, wzdęcie, zaburzenie smaku, zapalenie cewkowo-śródmiąższowe, zapalenie skóry, zapalenie wątroby, zaparcie, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Asteloc 40 mg
Pantoprazol (Asteloc 40 mg) wykazuje działania niepożądane u około 5% pacjentów, z najczęstszymi objawami takimi jak biegunka i ból głowy (około 1%). Działania niepożądane klasyfikowane są według częstości występowania: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000), bardzo rzadko (<1/10 000) oraz częstość nieznana. Wśród istotnych działań niepożądanych wymienia się agranulocytozę, trombocytopenię, leukopenię, pancytopenię, reakcje anafilaktyczne, hipomagnezemię, hiponatremię, hipokalemię, hipokalcyemię, zaburzenia psychiczne (depresja, dezorientacja, omamy), zaburzenia neurologiczne (parestezje), polipy żołądka, mikroskopowe zapalenie jelita grubego, uszkodzenia wątroby, poważne reakcje skórne (zespół Stevensa-Johnsona, zespół Lyella), złamania kości, śródmiąższowe zapalenie nerek oraz ginekomastię.
agranulocytoza, biegunka, ból głowy, depresja, fotowrażliwość, ginekomastia, hiperlipidemia, hipokalcemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, hiponatremia, leukopenia, mikroskopowe zapalenie jelita grubego, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, nudności, obrzęk naczynioruchowy, pancytopenia, pantoprazol, parestezja, podwyższone enzymy wątrobowe, pokrzywka, polip dna żołądka, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, śródmiąższowe zapalenie nerek, suchość w jamie ustnej, toczeń rumieniowaty skórny, toksyczna nekroliza naskórka, trombocytopenia, wstrząs anafilaktyczny, wzdęcia, zaburzenie smaku, zaburzenie snu, zaburzenie widzenia, zaparcie, zawroty głowy, zespół Lyella, zespół Stevensa-Johnsona, złamanie kości biodrowej, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – neoFuragina 50 mg
Furazydyna, substancja czynna neoFuragina 50 mg, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, typowych dla pochodnych nitrofuranu. Najczęściej obserwuje się zaburzenia żołądkowo-jelitowe, takie jak nudności i nadmierne oddawanie gazów (częstość ≥1/100 do <1/10). Rzadkie, ale poważne reakcje obejmują anafilaksję, obrzęk naczynioruchowy oraz methemoglobinemię, szczególnie u pacjentów z niedoborem dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej, co może prowadzić do niedokrwistości megaloblastycznej lub hemolitycznej. Neuropatia obwodowa, możliwa do wystąpienia z nieznaną częstością, może mieć ostry lub nieodwracalny przebieg, zwłaszcza u osób z niewydolnością nerek, cukrzycą czy niedoborem witaminy B. Ponadto, częstość występowania bólu głowy jest wysoka, a inne objawy neurologiczne, takie jak zawroty głowy, senność i zaburzenia widzenia, mogą wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn.
anafilaksja, biegunka, ból brzucha, ból głowy, cukrzyca, dehydrogenaza glukozo-6-fosforanowa, drobnoustrój oporny, dyspepsja, furazydyna, łysienie, martwica miąższu wątroby, methemoglobinemia, neuropatia obwodowa, niedobór witaminy B, niedokrwistość hemolityczna, niedokrwistość megaloblastyczna, niewydolność nerek, nudności, obrzęk naczynioruchowy, pałeczka Pseudomonas, pochodna nitrofuranu, pokrzywka, polekowe zapalenie wątroby, reakcja astmatyczna, reakcja nadwrażliwości, rumień wielopostaciowy, rzekomobłoniaste zapalenie jelit, senność, sinica, śródmiąższowe zapalenie płuc, świąd, utrata łaknienia, wymioty, wysypka, wzdęcia, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie widzenia, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zapalenie ślinianek, zapalenie trzustki, zaparcie, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry, żółtaczka cholestatyczna, zwłóknienie płuc - Leksykon substancji czynnych
All-rac-α-tokoferylu octan – Działania niepożądane
All-rac-α-tokoferylu octan (witamina E) w preparacie CEEL, zawierającym 100 mg tej substancji oraz 50 mg kwasu askorbowego (witamina C), wykazuje dobrą tolerancję kliniczną bez specyficznych działań niepożądanych przy stosowaniu w zalecanych dawkach. Dawka witaminy C w preparacie stanowi połowę zalecanego dziennego spożycia, co minimalizuje ryzyko działań niepożądanych związanych z tym składnikiem i nie potęguje efektów ubocznych witaminy E. Dane kliniczne wskazują, że przekroczenie zalecanych dawek all-rac-α-tokoferylu octanu może prowadzić do objawów takich jak uczucie zmęczenia, osłabienie siły mięśniowej, bóle głowy, nudności, biegunka, wzdęcia oraz wysypka, choć częstotliwość ich występowania pozostaje nieznana.
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Dezamigren 12,5 mg
Almotryptan, substancja czynna Dezamigren 12,5 mg w formie tabletek powlekanych, był oceniany u ponad 2700 pacjentów w badaniach klinicznych trwających do roku. Profil bezpieczeństwa leku wykazuje, że najczęstsze działania niepożądane występują z częstością nieprzekraczającą 1,5% i obejmują zawroty głowy, senność, nudności, wymioty oraz zmęczenie. Wśród poważniejszych działań odnotowano reakcje nadwrażliwości, w tym obrzęk naczynioruchowy i reakcje anafilaktyczne o nieznanej częstości, które wymagają natychmiastowej interwencji. Neurologiczne działania niepożądane obejmują zawroty głowy i senność (≥1/100 do <1/10), parestezje i ból głowy (≥1/1000 do <1/100), a także napady padaczkowe o nieznanej częstości. Zaburzenia widzenia i niewyraźne widzenie również występują z nieznaną częstością, co może być trudne do odróżnienia od objawów samej migreny.
almotryptan, astenia, biegunka, ból głowy, ból kości, ból w klatce piersiowej, częstoskurcz, dyspepsja, kołatanie serca, mialgia, migrena, napad padaczkowy, niedokrwienie jelit, niewyraźne widzenie, nudności, obrzęk naczynioruchowy, parestezja, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, senność, skurcz naczyń wieńcowych, suchość jamy ustnej, tinnitus, ucisk w gardle, wymioty, zaburzenia widzenia, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy, zmęczenie - Leksykon leków
Działania niepożądane – Mucoplant na kaszel bluszcz forte 33 mg
Produkt leczniczy Mucoplant na kaszel bluszcz forte (33 mg/dawkę, syrop w saszetce) zawiera wyciąg suchy z liści bluszczu i może wywoływać działania niepożądane głównie z dwóch grup: zaburzenia żołądkowo-jelitowe oraz reakcje alergiczne. Do najczęstszych objawów należą nudności, wymioty oraz biegunka, których częstość występowania nie jest jednoznacznie określona. Reakcje alergiczne obejmują pokrzywkę, wysypkę, duszność oraz potencjalnie zagrażającą życiu reakcję anafilaktyczną. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z nadwrażliwością na składniki preparatu oraz u osób z istniejącymi zaburzeniami żołądkowo-jelitowymi. Produkt zawiera również 2007 mg maltitolu (w tym do 137 mg sorbitolu) na 5 ml, co może nasilać działania niepożądane u pacjentów z nietolerancją tych substancji.
bezpieczeństwo farmakoterapii, biegunka, duszność, działanie niepożądane, ekstrakt z liści bluszczu, maltitol, monitorowanie działań niepożądanych, nadwrażliwość na leki, nietolerancja substancji, nudność, pokrzywka, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, sorbitol, stan zagrożenia życia, syrop z bluszczu, wyciąg z liści bluszczu, wymioty, wysypka skórna, zaburzenie układu immunologicznego, zaburzenie żołądkowo-jelitowe