właściwość genotoksyczna
Właściwość genotoksyczna to zdolność substancji chemicznej, czynnika fizycznego lub biologicznego do wywoływania uszkodzeń w materiale genetycznym komórki. Uszkodzenia te mogą obejmować mutacje genowe, aberracje chromosomowe, uszkodzenia DNA czy zaburzenia procesu naprawy DNA. Genotoksyczność jest kluczowym elementem oceny bezpieczeństwa leków, związków chemicznych i czynników środowiskowych.
W praktyce klinicznej i badaniach laboratoryjnych właściwości genotoksyczne substancji są badane przy użyciu wyspecjalizowanych testów, takich jak test Amesa, test mikrojądrowy, test kometowy czy analiza aberracji chromosomowych. Ocena genotoksyczności stanowi istotny element badań przedklinicznych leków i jest wymagana przez agencje regulacyjne przed dopuszczeniem produktu do badań klinicznych.
Substancje wykazujące właściwości genotoksyczne mogą mieć potencjał kancerogenny, teratogenny lub mutagenny. Długotrwała ekspozycja na czynniki genotoksyczne zwiększa ryzyko rozwoju nowotworów oraz może prowadzić do zaburzeń genetycznych przekazywanych potomstwu. W medycynie klinicznej, szczególnie w onkologii i farmakologii, znajomość profilu genotoksycznego stosowanych związków jest niezbędna do oceny stosunku korzyści do ryzyka terapii.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Paracetamol MEDICINAE 500 mg
Przeprowadzone badania przedkliniczne jednoznacznie wykazały brak genotoksyczności paracetamolu przy dawkach terapeutycznych, co potwierdza bezpieczeństwo jego długotrwałego stosowania w terapii przewlekłego bólu i stanów gorączkowych. Długoterminowe badania na modelach zwierzęcych (myszy i szczury) z zastosowaniem dawek niewykazujących hepatotoksyczności nie wykazały działania karcynogennego, co dodatkowo potwierdza korzystny profil bezpieczeństwa leku przy zachowaniu zalecanych dawek terapeutycznych.
badanie przedkliniczne, charakterystyka produktu leczniczego, dawka terapeutyczna, doświadczenie kliniczne, działanie rakotwórcze, hepatotoksyczność, model zwierzęcy, paracetamol, potencjał karcynogenny, profil bezpieczeństwa, przewlekły ból, stan gorączkowy, substancja aktywna, toksyczny wpływ, właściwość genotoksyczna, wpływ na rozród - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Piramil Biso 2,5 mg + 1,25 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa leku Piramil Biso, zawierającego bisoprolol i ramipryl, nie wykazały istotnych zagrożeń dla człowieka. Bisoprolol w badaniach toksyczności wielokrotnej, genotoksyczności i rakotwórczości nie ujawnił działania niepożądanego, choć w dużych dawkach u samic obserwowano toksyczność objawiającą się zmniejszonym apetytem i masą ciała oraz toksyczny wpływ na zarodki i płody, w tym zwiększoną resorpcję płodu, obniżoną masę urodzeniową i opóźnienie rozwoju fizycznego, bez działania teratogennego. Ramipryl podawany doustnie w dawkach dobowych do 2 mg/kg u szczurów, 2,5 mg/kg u psów i 8 mg/kg u małp był dobrze tolerowany, choć u młodych szczurów pojedyncza dawka powodowała nieodwracalne uszkodzenie nerek. W badaniach reprodukcyjnych ramipryl nie wykazał teratogenności ani wpływu na płodność, jednak dawki ≥50 mg/kg u ciężarnych szczurów powodowały nieodwracalne uszkodzenia nerek potomstwa (poszerzenie miedniczek nerkowych).
aparat przykłębuszkowy, badanie farmakologiczne, beta-adrenolityk, bisoprololu fumaran, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, mutagenność, obraz krwi, opóźnienie rozwoju fizycznego, ostra toksyczność, płodność, poszerzenie miedniczki nerkowej, resorpcja płodu, toksyczność przewlekła, uszkodzenie nerek, właściwość genotoksyczna, właściwość mutagenna, zaburzenie równowagi elektrolitowej - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – PoltechMIBI 1 mg MIBI
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa tetra(2-metoksy-2-metylopropylo-1-izonitrylo)-tetrafluoroboranu miedzi (I) (Cu(MIBI)₄BF₄), stosowanego w radiofarmaceutycznym produkcie PoltechMIBI znakowanym technetem-99m, obejmowały ocenę toksyczności ostrej i przewlekłej oraz genotoksyczności. W badaniach toksyczności ostrej dożylnej na myszach, szczurach i psach najniższa dawka letalna wyniosła 7 mg/kg masy ciała u samic szczurów, co stanowi 500-krotność maksymalnej dawki stosowanej u ludzi (MHD = 0,014 mg/kg dla osoby dorosłej o masie 70 kg). W badaniach przewlekłych (28 dni) nie zaobserwowano efektów toksycznych przy dawkach 0,42 mg/kg u szczurów (30-krotność MHD) oraz 0,07 mg/kg u psów (5-krotność MHD).
99mTc-MIBI, aberracja chromosomowa, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, limfocyt ludzki, produkt radiofarmaceutyczny, stężenie cytotoksyczne, test Amesa, test CHO/HPRT, test mikrojądrowy, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, właściwość genotoksyczna, wymiana chromatyd siostrzanych - Leksykon substancji czynnych
Teryparatyd – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Teryparatyd, substancja aktywna preparatu Osteoteri (20 µg/80 µl), wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony badaniami przedklinicznymi. Testy genotoksyczności nie wykazały działania genotoksycznego, a badania teratogenności na szczurach, myszach i królikach nie potwierdziły efektów teratogennych, choć u królików zaobserwowano toksyczne działanie na rozwój płodów przy dawkach 3-100 µg/kg mc. Badania kancerogenności na szczurach wykazały dawkozależny wzrost kostniakomięsaka, jednakże brak podobnych efektów u małp (badanie 18-miesięczne plus 3 lata obserwacji) oraz brak przypadków kostniakomięsaka w badaniach klinicznych u ludzi wskazują na ograniczone znaczenie kliniczne tych wyników u pacjentów.
Metabolizm teryparatydu u zwierząt ujawnił, że zmniejszenie przepływu krwi przez wątrobę obniża klirens PTH(1-84) poprzez ograniczenie kontaktu z komórkami Kupffera, co ma istotne implikacje dla farmakokinetyki i potencjalnych interakcji lekowych. Podsumowując, teryparatyd charakteryzuje się brakiem genotoksyczności i teratogenności w standardowych modelach, a obserwacje kliniczne potwierdzają jego bezpieczeństwo, mimo wykrytych efektów kancerogennych u szczurów, które nie przekładają się na ryzyko u ludzi.
działanie teratogenne, farmakokinetyka teryparatydu, guz kości, kancerogeneza, komórka Kupffera, kostniakomięsak, Osteoteri, owariektomia, parathormon, potencjał genotoksyczny, potencjał kancerogenny, potencjał teratogenny, przepływ wątrobowy, resorpcja płodu, ryzyko kancerogenne, teryparatyd, właściwość genotoksyczna - Leksykon substancji czynnych
Owoc anyżu – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Owoc anyżu (Pimpinella anisum L., fructus) jest składnikiem leczniczych produktów ziołowych, dostępnych w formie ziół do zaparzania (1 g/g) oraz saszetek (2,0 g/saszetkę). Zgodnie z Dyrektywą 2001/83/EC, badania przedkliniczne nie są obligatoryjne, chyba że konieczne do potwierdzenia bezpieczeństwa. Test Amesa przeprowadzony na wodnym ekstrakcie z owocu anyżu z użyciem szczepów Salmonella typhimurium (TA98, TA100, TA102) wykazał brak działania mutagennego. Anetol, główny składnik aktywny, wykazuje słabe działanie mutagenne in vitro, jednak ryzyko genotoksyczności in vivo jest oceniane jako niskie, co wskazuje na akceptowalny profil bezpieczeństwa przy stosowaniu terapeutycznym.
anetol, badanie genotoksyczności, badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, bezpieczeństwo pacjenta, działanie genotoksyczne, działanie mutagenne, estragol, owoc anyżu, profil bezpieczeństwa, ryzyko genotoksyczności, Salmonella typhimurium, składnik aktywny, stężenie toksyczne, stosowanie terapeutyczne, test Amesa, właściwość genotoksyczna, wyciąg z anyżu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Sumilar Duo 5 mg + 10 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa produktu leczniczego Sumilar Duo, zawierającego ramipryl i amlodypinę, wykazały, że ramipryl charakteryzuje się szerokim marginesem bezpieczeństwa przy dawkach do 2 mg/kg mc./dobę u szczurów, 2,5 mg/kg mc./dobę u psów oraz 8 mg/kg mc./dobę u małp. Wysokie dawki (250 mg/kg mc./dobę) powodowały powiększenie aparatu przykłębuszkowego u psów i małp, co jest efektem farmakodynamicznym. U młodych szczurów pojedyncza dawka ramiprylu wywołała nieodwracalne uszkodzenie nerek, a podawanie dawek ≥50 mg/kg mc./dobę samicom szczura w ciąży i laktacji skutkowało trwałym uszkodzeniem nerek potomstwa. Ramipryl nie wykazał działania teratogennego ani negatywnego wpływu na płodność, a badania mutagenności potwierdziły brak genotoksyczności.
aparat przykłębuszkowy, dojrzała spermatyda, działanie mutagenne, genotoksyczność, gęstość nasienia, hormon folikulotropowy, komórka Sertoliego, mutagenność, nefrotoksyczność, obraz krwi, opóźnienie porodu, poszerzenie miedniczki nerkowej, potencjał rakotwórczy, przeżywalność młodych, ramipryl i amlodypina, testosteron w osoczu, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, właściwość genotoksyczna, właściwość teratogenna, wydłużenie porodu, zaburzenie równowagi elektrolitowej - Leksykon substancji czynnych
Vincetoxicum hirundinaria – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne dane dotyczące bezpieczeństwa stosowania Vincetoxicum hirundinaria są istotnie ograniczone. Charakterystyka produktu leczniczego Engystol, zawierającego tę substancję w potencjach homeopatycznych D6, D10 i D30 (każda po 75 mg na tabletkę), nie dostarcza informacji na temat standardowych badań toksyczności ostrej, podprzewlekłej ani przewlekłej. Ponadto, brak jest udokumentowanych badań farmakologicznych dotyczących bezpieczeństwa, a także danych dotyczących potencjalnych właściwości genotoksycznych, kancerogennych oraz wpływu na płodność, rozwój zarodka, przebieg ciąży i rozwój pourodzeniowy.
badanie farmakologiczne, charakterystyka produktu leczniczego, dane przedkliniczne, dane toksykologiczne, działanie genotoksyczne, potencja homeopatyczna, profil bezpieczeństwa, rozwój płodu, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodka, substancja czynna, toksyczność ostra, toksyczność podprzewlekła, toksyczność przewlekła, Vincetoxicum hirundinaria, właściwość genotoksyczna, właściwość kancerogenna, wpływ na płodność, wpływ na rozrodczość - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Aromek 2,5 mg
Dane przedkliniczne letrozolu, substancji czynnej produktu leczniczego Aromek, wykazały niski potencjał toksyczny w badaniach toksyczności ostrej u gryzoni, nawet przy dawkach do 2000 mg/kg masy ciała, podczas gdy u psów umiarkowaną toksyczność zaobserwowano już przy 100 mg/kg. W badaniach toksyczności przewlekłej trwających do 12 miesięcy u szczurów i psów ustalono dawkę NOAEL na poziomie 0,3 mg/kg masy ciała. Efekty toksyczne były związane głównie z farmakologicznym hamowaniem aromatazy i syntezy estrogenów. Badania mutagenności in vitro i in vivo nie wykazały genotoksyczności letrozolu, co potwierdza brak potencjału mutagennego. Długoterminowe badania rakotwórczości u szczurów (104 tygodnie) nie wykazały indukcji nowotworów u samców, a u samic zaobserwowano zmniejszenie częstości nowotworów sutka, co jest zgodne z mechanizmem działania leku jako inhibitora aromatazy i obniżenia poziomu estrogenów.
aberracja chromosomowa, badanie mutagenne, badanie przedkliniczne, badanie rakotwórcze, badanie rakotwórczości, badanie toksykologiczne, dane przedkliniczne, hamowanie aromatazy, in vitro, in vivo, inhibitor aromatazy, letrozol, mutacja genowa, NOAEL, nowotwór hormonozależny, nowotwór sutka, potencjał kancerogenny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, substancja czynna, synteza estrogenów, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, właściwość genotoksyczna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Gabitril 10 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa produktu leczniczego Gabitril, zawierającego tiagabinę (chlorowodorek jednowodny), obejmowały długotrwałe testy rakotwórczości na modelach zwierzęcych. W badaniach na szczurach zaobserwowano nieznaczne zwiększenie częstości występowania gruczolaka wątrobowokomórkowego u samic przy bardzo wysokich dawkach 200 mg/kg masy ciała, znacznie przekraczających dawki terapeutyczne stosowane u ludzi. Tiagabina nie wykazała działania genotoksycznego, co potwierdza brak indukcji mutacji genowych, aberracji chromosomowych ani innych uszkodzeń DNA, które mogłyby prowadzić do zmian nowotworowych lub wad genetycznych.
aberracja chromosomowa, badanie genotoksyczności, badanie rakotwórczości, charakterystyka produktu leczniczego, chlorowodorek jednowodny, działanie kancerogenne, Gabitril, gruczolak wątrobowokomórkowy, lek przeciwpadaczkowy, mutacja genowa, potencjał genotoksyczny, tiagabina, uszkodzenie DNA, właściwość genotoksyczna, zmiana nowotworowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Esberitox N –
Produkt leczniczy Esberitox N wykazuje szeroki margines bezpieczeństwa potwierdzony badaniami toksyczności ostrej, podostrej i przewlekłej na modelach zwierzęcych. Jednorazowe podanie doustne w dawce do 5000 mg/kg mc. u myszy nie wywołało objawów toksycznych, a długotrwałe podawanie szczurzym dawkach 5000 mg/kg mc. przez 3 i 6 miesięcy nie skutkowało istotnymi zmianami klinicznymi, hematologicznymi ani histopatologicznymi. Testy mutagenności, w tym test Amesa oraz test aberracji chromosomowej in vivo, nie wykazały działania genotoksycznego nawet przy dawkach do 5000 mg/kg mc. Brak danych dotyczących karcynogenności rekompensowany jest danymi toksykologicznymi i wieloletnim doświadczeniem klinicznym bez sygnałów karcynogennych.
aberracja chromosomowa, badanie histologiczne, Baptisia tinctoria, działanie embriotoksyczne, działanie karcynogenne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, echinacea purpurea, ekstrakt roślinny, test Amesa, Thuja occidentalis, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, właściwość genotoksyczna - Leksykon substancji czynnych
Witamina PP – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Witamina PP (nikotynamid) jest składnikiem wielu preparatów leczniczych, takich jak Vitaminum B compositum (40 mg witaminy PP na tabletkę drażowaną), Multi-Sanostol (10 mg w 10 ml syropu) oraz Sylimarol Vita (10 mg w kapsułce). Badania przedkliniczne przeprowadzone dla Vitaminum B compositum nie wykazały toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności, kancerogenności ani działań embriotoksycznych czy teratogennych przy stosowaniu dawek terapeutycznych. W charakterystyce tego produktu potwierdzono brak szczególnych zagrożeń dla pacjentów, co świadczy o ustalonym i bezpiecznym profilu farmakologicznym witaminy PP w dawkach terapeutycznych.
badanie toksykologiczne, bezpieczeństwo farmakologiczne, charakterystyka produktu leczniczego, dawka terapeutyczna, działanie embriotoksyczne, działanie kancerogenne, działanie teratogenne, genotoksyczność, Multi-Sanostol, nikotynamid, profil bezpieczeństwa, Sylimarol Vita, toksyczność, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, Vitaminum B compositum, witamina PP, właściwość genotoksyczna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Bosentan Ranbaxy 125 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa bozentanu wykazały zróżnicowane efekty rakotwórcze zależne od gatunku i płci zwierząt doświadczalnych. U samców myszy zaobserwowano zwiększoną częstość gruczolaków i raków wątrobowokomórkowych przy stężeniach w osoczu 2-4-krotnie wyższych niż terapeutyczne u ludzi, natomiast u samic efekt ten nie wystąpił. U samców szczurów stwierdzono niewielkie, lecz statystycznie istotne zwiększenie częstości gruczolaków i raków pęcherzykowych tarczycy przy stężeniach 9-14-krotnie przekraczających ludzkie stężenia terapeutyczne. Bozentan nie wykazywał właściwości mutagennych ani genotoksycznych. W badaniach na szczurach odnotowano łagodne zaburzenia hormonalne tarczycy, jednak bez wpływu na poziomy tyroksyny i TSH u ludzi. Działanie teratogenne ujawniono przy stężeniach 1,5-krotnie wyższych niż terapeutyczne, manifestujące się wadami rozwojowymi głowy, twarzoczaszki i dużych naczyń, co jest charakterystyczne dla antagonistów receptorów endoteliny i wymaga szczególnej ostrożności u kobiet w wieku rozrodczym.
antagonista receptora endoteliny, bozentan, czynność mitochondriów, funkcja tarczycy, genotoksyczność, NOAEL, profil bezpieczeństwa substancji, rak pęcherzykowy tarczycy, rak wątrobowokomórkowy, rakotwórczość, teratogenność, tętnicze nadciśnienie płucne, wada rozwojowa twarzoczaszki, właściwość genotoksyczna, zaburzenie hormonalne tarczycy, zaburzenie płodności, zanik kanalików nasiennych - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ivipril 10 mg
Przedkliniczne badania ramiprylu, substancji czynnej preparatu Ivipril, wykazały niską toksyczność ostrą po podaniu doustnym u gryzoni i psów, co wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa terapeutycznego. W badaniach przewlekłych na szczurach, psach i małpach zaobserwowano charakterystyczne dla inhibitorów ACE zaburzenia równowagi elektrolitowej, zmiany w morfologii krwi oraz powiększenie aparatu przykłębuszkowego, szczególnie przy wysokich dawkach 250 mg/kg/dobę. Maksymalne tolerowane dawki wynosiły odpowiednio: 2,0 mg/kg/dobę u szczurów, 2,5 mg/kg/dobę u psów oraz 8,0 mg/kg/dobę u małp. Badania toksyczności reprodukcyjnej nie wykazały teratogenności ani upośledzenia płodności, jednak podawanie wysokich dawek ≥50 mg/kg/dobę samicom szczurów w ciąży i laktacji powodowało nieodwracalne uszkodzenia nerek potomstwa, co potwierdzono także w badaniach nefrotoksyczności u młodych zwierząt po jednorazowym podaniu.
aparat przykłębuszkowy, działanie kancerogenne, inhibitor ACE, inhibitor enzymu konwertującego angiotensynę, morfologia krwi, nefrotoksyczność, poszerzenie miedniczek nerkowych, potencjał mutagenny, powiększenie aparatu przykłębuszkowego, ramipryl, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, upośledzenie płodności, uszkodzenie nerek, właściwość genotoksyczna, właściwość teratogenna, zaburzenie równowagi elektrolitowej - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Zafrilla 2 mg
Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa dienogestu, substancji czynnej leku Zafrilla, przeprowadzona zgodnie z obowiązującymi standardami, nie wykazała istotnych zagrożeń dla pacjentek stosujących dawkę terapeutyczną 2 mg. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym nie ujawniły niepokojących zmian w parametrach biochemicznych, hematologicznych, histopatologicznych ani fizjologicznych, które mogłyby wskazywać na ryzyko kliniczne. Testy genotoksyczności potwierdziły brak mutagennego i genotoksycznego potencjału dienogestu, a analiza karcynogenności nie wykazała specyficznego ryzyka rakotwórczego, choć podkreślono ogólne ryzyko związane z grupą steroidów płciowych, które mogą stymulować wzrost hormonozależnych tkanek i nowotworów.
badanie przedkliniczne, bezpieczeństwo kliniczne, dienogest, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, mutacja chromosomowa, mutacja genowa, nowotwór hormonozależny, parametr biochemiczny, potencjał mutagenny, rozwój płodu, rozwój pourodzeniowy, ryzyko karcynogenne, steroid płciowy, tkanka hormonozależna, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, właściwość genotoksyczna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Cefepim MIP Pharma 2 g
Dane przedkliniczne dotyczące cefepimu w postaci dichlorowodorku jednowodnego wskazują na korzystny profil bezpieczeństwa tej substancji. Badania in vitro i in vivo jednoznacznie wykazały brak właściwości genotoksycznych, co eliminuje ryzyko uszkodzeń materiału genetycznego i potencjalnej inicjacji procesów nowotworowych. W testach na zwierzętach stosowano dawki do 10-krotnie wyższe niż zalecane u ludzi, nie obserwując negatywnego wpływu na płodność, rozwój embrionalny i płodowy, długość ciąży ani rozwój okołoporodowy i poporodowy. Cefepim nie wykazywał działania teratogennego ani embriotoksycznego, co potwierdza jego bezpieczeństwo w kontekście funkcji rozrodczych i rozwoju potomstwa.
antybiotyk, badanie in vivo, cefepim, dawka terapeutyczna, dichlorowodorek jednowodny, działanie fetotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, ekspozycja na substancję, potencjał karcynogenny, profil bezpieczeństwa, rozwój embrionalny, rozwój okołoporodowy, rozwój poporodowy, rozwój potomstwa, test in vitro, toksyczność reprodukcyjna, właściwość genotoksyczna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – ParoGen 20 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa paroksetyny obejmowały kompleksową ocenę toksykologiczną, genotoksyczną, rakotwórczą oraz wpływu na rozród i rozwój, przeprowadzoną na modelach zwierzęcych – małpach rezusach i szczurach albinosach. W trakcie badań toksykologicznych zaobserwowano fosfolipidozę u szczurów, typową dla amin lipofilnych, jednak nie stwierdzono jej u naczelnych nawet przy dawkach 6-krotnie przekraczających kliniczne zakresy. Długoterminowe badania rakotwórczości (2 lata) na myszach i szczurach nie wykazały działania rakotwórczego paroksetyny, a testy genotoksyczności in vitro i in vivo potwierdziły brak właściwości genotoksycznych, co istotnie wspiera profil bezpieczeństwa leku ParoGen.
amina lipofilna, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie na naczelnych, badanie toksykologiczne, fosfolipidoza, genotoksyczność, lek przeciwdepresyjny trójpierścieniowy, opóźnienie kostnienia, paroksetyna, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, śmiertelność noworodków, właściwość genotoksyczna, wskaźnik ciążowy, wskaźnik płodności - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – CYSTINOL 265 mg wyciągu suchego z liścia mącznicy (3,5-5,5:1), co odpowiada 62,3-77,7 mg pochodnych hydrochinonu w przeliczeniu na bezwodną arbutynę
Dostępne dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania leku Cystinol, zawierającego 265 mg wyciągu suchego z liścia mącznicy (odpowiadającego 62,3-77,7 mg pochodnych hydrochinonu w przeliczeniu na bezwodną arbutynę), są ograniczone i niekompletne. Nie przeprowadzono standardowych badań genotoksyczności, takich jak test Amesa, test aberracji chromosomowych czy test mikrojądrowy, co uniemożliwia ocenę potencjalnego działania mutagennego substancji czynnej. Ponadto brak jest danych dotyczących wpływu na reprodukcję, w tym na płodność, rozwój zarodka i płodu, przebieg ciąży oraz rozwój pourodzeniowy, co stanowi istotne ograniczenie w ocenie bezpieczeństwa stosowania preparatu w populacjach reprodukcyjnych.
aberracja chromosomowa, arbutyna bezwodna, Arctostaphylos uva-ursi, badanie przedkliniczne, działanie karcinogenne, działanie mutagenne, pochodne hydrochinonu, profil bezpieczeństwa, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodka i płodu, ryzyko rozwoju nowotworów, test Amesa, test mikrojądrowy, właściwość genotoksyczna, wpływ na reprodukcję, wyciąg z liścia mącznicy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Rimal 10 mg + 10 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa produktu leczniczego Rimal, zawierającego ramipryl i amlodypinę, wykazały, że ramipryl nie wykazuje ostrej toksyczności doustnej u gryzoni i psów. W badaniach przewlekłych na szczurach, psach i małpach ustalono dawki dobrze tolerowane odpowiednio: 2 mg/kg/dobę, 2,5 mg/kg/dobę i 8 mg/kg/dobę. Wysokie dawki (250 mg/kg/dobę) powodowały powiększenie aparatu przykłębuszkowego u psów i małp. Ramipryl nie wykazał działania teratogennego ani wpływu na płodność, jednak dawki ≥50 mg/kg/dobę podawane w okresie płodowym i laktacji indukowały nieodwracalne uszkodzenia nerek potomstwa szczurów. Badania genotoksyczności ramiprylu nie potwierdziły mutagenności ani genotoksyczności substancji.
aparat przykłębuszkowy, badanie mutagenności, działanie farmakodynamiczne, działanie mutagenne, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, gęstość nasienia, hormon folikulotropowy, komórka Sertoliego, maksymalna tolerowana dawka, morfologia krwi, opóźnienie porodu, ostra toksyczność doustna, poszerzenie miedniczki nerkowej, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa leku, przeżywalność potomstwa, stężenie elektrolitów, stężenie testosteronu, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie nerek, wada wrodzona, właściwość genotoksyczna, zaburzenie płodności - Leksykon substancji czynnych
Metyloetyloketon – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Metyloetyloketonon (MEK) jest stosowany jako środek denaturujący w preparacie desderman, zawierającym 0,99 g MEK na 100 g etanolu 96% (v/v), gdzie etanol stanowi 78,2 g/100 g produktu. Ocena bezpieczeństwa opiera się na danych przedklinicznych dotyczących stosowania MEK w połączeniu z etanolem w produktach do stosowania miejscowego. Badania farmakologiczne i toksykologiczne, w tym badania genotoksyczności, potencjału rakotwórczego oraz wpływu na rozród i rozwój potomstwa, nie wykazały szczególnych zagrożeń dla człowieka przy stosowaniu MEK w podanych stężeniach. Wyniki te potwierdzają, że preparat desderman może być stosowany regularnie zgodnie z zaleceniami, bez istotnego ryzyka toksycznego czy genotoksycznego. Całościowa analiza danych przedklinicznych wskazuje na akceptowalny profil bezpieczeństwa metyloetyloketononu jako substancji denaturującej w produktach zawierających etanol do stosowania miejscowego. Brak jest dowodów na istotne ryzyko toksyczne, genotoksyczne, rakotwórcze czy reprodukcyjne związane z obecnością MEK w stężeniu 0,99 g na 100 g etanolu 96%. W kontekście klinicznym preparat desderman, zawierający MEK i etanol, może być bezpiecznie stosowany u pacjentów, w tym u kobiet w wieku rozrodczym, pod warunkiem przestrzegania zaleceń dotyczących stosowania. Dane te wspierają dalsze stosowanie MEK jako skutecznego środka denaturującego w produktach antyseptycznych do użytku miejscowego.
badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie genotoksyczności, ciąża, etanol, lek antyseptyczny, metyloetyloketon, potencjał rakotwórczy, praktyka kliniczna, profil bezpieczeństwa, rozwój potomstwa, środek denaturujący, środek dezynfekujący, stosowanie miejscowe, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, wiek reprodukcyjny, właściwość genotoksyczna, zagrożenie rakotwórcze - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ramve 10 mg 10 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa ramiprylu wykazały brak toksyczności ostrej przy doustnym podaniu u gryzoni i psów, co wskazuje na wysoki margines bezpieczeństwa przy jednorazowej dawce. W badaniach przewlekłych na szczurach, psach i małpach zaobserwowano zmiany biochemiczne i morfologiczne, typowe dla działania inhibitorów konwertazy angiotensyny, takie jak przesunięcia elektrolitowe i powiększenie aparatu przykłębuszkowego (szczególnie przy dawce 250 mg/kg/dobę u psów i małp). Bezpieczne dawki ustalono na poziomie 2 mg/kg/dobę u szczurów, 2,5 mg/kg/dobę u psów oraz 8 mg/kg/dobę u małp, bez występowania efektów toksycznych. Badania reprodukcyjne na szczurach, królikach i małpach nie wykazały teratogenności ani wpływu na płodność, jednak wysokie dawki (≥50 mg/kg/dobę) podawane ciężarnym szczurzym spowodowały nieodwracalne uszkodzenia nerek potomstwa, manifestujące się rozszerzeniem miedniczki nerkowej.
aparat przykłębuszkowy, inhibitor konwertazy angiotensyny, miedniczka nerkowa, obraz krwi, potencjał mutagenny, powiększenie aparatu przykłębuszkowego, ramipryl, równowaga elektrolitowa osocza, ryzyko kancerogenne, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, układ renina-angiotensyna-aldosteron, uszkodzenie nerki, właściwość genotoksyczna, właściwość mutagenna, właściwość teratogenna, wpływ na płodność - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Etiagen XR 400 mg
Dane przedkliniczne dotyczące kwetiapiny (substancji czynnej leku Etiagen XR) obejmują szeroki zakres badań toksykologicznych, genotoksycznych oraz reprodukcyjnych, które nie wykazały działania genotoksycznego substancji. W badaniach in vivo zaobserwowano zmiany narządowe u zwierząt laboratoryjnych, takie jak odkładanie barwnika w gruczole tarczowym u szczurów, przerost komórek pęcherzyków tarczycy oraz obniżenie stężenia hormonu T₃ i hemoglobiny u makaków jawajskich, a także zmętnienie soczewki i zaćmę u psów. W badaniach rozwojowych u królików stwierdzono zwiększoną częstość skrzywień nadgarstka i kości stępu przy dawkach zbliżonych do maksymalnych dawek terapeutycznych u ludzi, jednak w warunkach towarzyszącej toksyczności matczynej. Badania płodności u szczurów wykazały zmniejszenie płodności samców, zwiększoną liczbę ciąż urojonych u samic, przedłużone diestrusy oraz obniżony odsetek ciąż, co wiązano ze wzrostem stężenia prolaktyny, jednak ze względu na różnice międzygatunkowe, wyniki te nie przekładają się bezpośrednio na ryzyko u ludzi.
badanie genotoksyczne, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie toksykologiczne, diestrus, gruczoł tarczowy, hemoglobina, hormon T3, kość stępu, krwinki, kwetiapina, pęcherzyki tarczycy, prolaktyna, regulacja hormonalna, ryzyko mutagenne, skrzywienie nadgarstka, toksyczność kwetiapiny, toksyczność matczyna, właściwość genotoksyczna, wpływ na rozród, zaćma, zmętnienie soczewki - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Alpragen 1 mg
Przedkliniczne badania alprazolamu wykazały brak właściwości mutagennych i genotoksycznych, potwierdzony negatywnym wynikiem testu Amesa in vitro oraz brakiem nieprawidłowości chromosomalnych w teście mikrojądrowym in vivo u szczurów przy dawce do 100 mg/kg (500-krotność maksymalnej zalecanej dawki dobowej dla ludzi 10 mg). Długoterminowe badania karcynogenności na szczurach i myszach, przy dawkach odpowiednio do 30 mg/kg/dobę (150x MZDD) i 10 mg/kg/dobę (50x MZDD), nie wykazały działania rakotwórczego. W zakresie wpływu na rozrodczość, alprazolam nie oddziaływał negatywnie na płodność szczurów przy dawkach do 5 mg/kg/dobę (25x MZDD), choć ekspozycja prenatalna wiązała się z opóźnieniem rozwoju płodowego oraz zmianami behawioralnymi potomstwa, których znaczenie kliniczne wymaga dalszych badań.
badanie przedkliniczne, dawka terapeutyczna, droga doustna, działanie karcynogenne, ekspozycja prenatalna, maksymalna zalecana dawka, napad padaczkowy, neowaskularyzacja rogówki, nieprawidłowość chromosomalna, płodność, pochodna benzodiazepiny, podanie wielokrotne, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, substancja czynna, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność po podaniu, toksyczność przewlekła, właściwość genotoksyczna, wpływ na rozrodczość, zaćma - Leksykon substancji czynnych
Trimetoprim – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Trimetoprim, stosowany samodzielnie lub w połączeniu z sulfametoksazolem (ko-trimoksazol), wykazuje niską toksyczność ostrą, z dawką LD50 u myszy wynoszącą 2000 mg/kg mc., co znacznie przekracza dawki terapeutyczne u ludzi. Badania toksyczności przewlekłej nie wykazały istotnych efektów toksycznych, a testy genotoksyczności potwierdziły brak działania mutagennego. Brak jest danych dotyczących długoterminowej rakotwórczości, jednak dostępne dane nie wskazują na podwyższone ryzyko nowotworowe u pacjentów stosujących trimetoprim w dawkach terapeutycznych.
antagonista kwasu foliowego, badanie rakotwórczości, dawka LD50, działanie embriotoksyczne, działanie genotoksyczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, infekcja bakteryjna, ko-trimoksazol, niedobór kwasu foliowego, rozszczep podniebienia, rozwój płodu, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, trimetoprim, wada rozwojowa płodu, właściwość genotoksyczna, właściwość rakotwórcza, właściwość toksyczna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – RABADA 10 mg + 5 mg
Produkt leczniczy RABADA zawiera bisoprolol (w postaci fumaranu) oraz ramipryl, których badania przedkliniczne potwierdzają korzystny profil bezpieczeństwa. Bisoprolol nie wykazuje działania teratogennego, choć w wysokich dawkach u ciężarnych samic zwierząt obserwowano toksyczne efekty, takie jak zmniejszone przyjmowanie pokarmu, redukcja masy ciała, zwiększona resorpcja płodu, obniżona masa urodzeniowa potomstwa oraz opóźniony rozwój fizyczny. Ramipryl cechuje się niską toksycznością ostrą, a dawki tolerowane u zwierząt to: szczury 2,0 mg/kg/dobę, psy 2,5 mg/kg/dobę oraz małpy 8,0 mg/kg/dobę. Wysokie dawki ramiprylu (250 mg/kg/dobę) u psów i małp powodowały powiększenie aparatu przykłębuszkowego, co jest efektem farmakodynamicznym leku jako inhibitora konwertazy angiotensyny.
aparat przykłębuszkowy, badanie mutagenności, badanie toksycznego wpływu, beta-adrenolityk, działanie teratogenne, działanie toksyczne, fumaran, inhibitor konwertazy angiotensyny, konwertaza angiotensyny, obraz krwi, płodność, poszerzenie miedniczki nerkowej, potencjał genotoksyczny, resorpcja płodu, stężenie elektrolitów w osoczu, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność przewlekła, uszkodzenie nerek, wada rozwojowa płodu, właściwość genotoksyczna, właściwość mutagenna, właściwość teratogenna - Leksykon substancji czynnych
Sulfametoksazol – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Sulfametoksazol, stosowany w połączeniu z trimetoprimem w preparatach kotrimoksazolu, został poddany szerokim badaniom przedklinicznym obejmującym toksykologię, genotoksyczność, embriotoksyczność, teratogenność oraz potencjał rakotwórczy. Wyniki tych badań nie wykazały istotnego ryzyka dla ludzi przy stosowaniu dawek terapeutycznych. Szczególną uwagę zwrócono na wpływ na reprodukcję i rozwój płodu, gdzie w dawkach przekraczających zalecane obserwowano efekty teratogenne, takie jak rozszczep podniebienia u szczurów, co jest zgodne z mechanizmem działania jako antagonistów kwasu foliowego. W badaniach na królikach podawanie trimetoprimu w nadmiernych dawkach skutkowało niedoborami kwasu foliowego i utratą płodów.
antagonista kwasu foliowego, badanie toksykologiczne, biseptol, efekt teratogenny, embriotoksyczność, kotrimoksazol, niedobór kwasu foliowego, profil toksykologiczny, rozszczep podniebienia, rozwój płodu, sulfametoksazol, trimetoprim, utrata płodu, wada płodu, właściwość genotoksyczna, właściwość teratogenna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Simratio 20 20 mg
Symwastatyna, substancja czynna leku Simratio, została poddana szerokim badaniom przedklinicznym, które potwierdziły jej mechanizm działania jako inhibitora reduktazy HMG-CoA, kluczowego enzymu w biosyntezie cholesterolu. Badania farmakodynamiczne i toksykologiczne wykazały, że ryzyko dla pacjentów wynika wyłącznie z farmakologicznego mechanizmu działania, bez nieoczekiwanych efektów. Długotrwałe podawanie symwastatyny nie ujawniło istotnych zagrożeń toksycznych, a testy genotoksyczności i karcinogenności nie wykazały właściwości mutagennych ani rakotwórczych, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania leku w terapii przewlekłej.
aberracja chromosomowa, biosynteza cholesterolu, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, efekt toksyczny, inhibitor reduktazy HMG-CoA, mutacja genowa, rozwój embrionalny, rozwój postnatalny, symwastatyna, test genotoksyczności, toksyczność, toksyczność reprodukcyjna, wada wrodzona, właściwość genotoksyczna, właściwość karcinogenna, zaburzenie rozwojowe, zniekształcenie płodu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Esotkaleno 5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa leku Esotkaleno, zawierającego prednizon, wykazały brak istotnego ryzyka toksycznego dla ludzi na podstawie standardowych testów farmakologicznych, toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności oraz potencjału rakotwórczego. W badaniach toksyczności ostrej u szczurów określono LD50 na poziomie 240 mg/kg m.c. po jednorazowym podaniu, co stanowi ważny wskaźnik bezpieczeństwa farmakologicznego. W toksyczności podostrej i przewlekłej zaobserwowano zmiany w komórkach wysp trzustkowych Langerhansa przy dawce 33 mg/kg m.c. przez 7-14 dni, hepatotoksyczność u królików przy dawce 2-3 mg/kg m.c./dobę przez 2-4 tygodnie oraz histotoksyczne działanie prowadzące do martwicy mięśni u świnek morskich (0,5-5 mg/kg m.c.) i psów (4 mg/kg m.c.) po kilku tygodniach podawania. Testy genotoksyczności i karcynogenności nie wykazały klinicznie istotnych efektów mutagennych ani rakotwórczych.
anomalia rozwojowa, badanie farmakologiczne, bezpieczeństwo farmakologiczne, działanie histotoksyczne, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, glikokortykosteroid, hepatotoksyczność, LD50, martwica mięśni, opóźnienie wzrostu wewnątrzmacicznego, potencjał karcynogenny, potencjał mutagenny, prednizolon, prednizon, rozszczep wargi, teratogenność, toksyczność mięśniowa, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, toksyczny wpływ na reprodukcję, uszkodzenie wątroby, właściwość genotoksyczna, wyspy trzustkowe Langerhansa, zaburzenie spermatogenezy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ropimol 10 mg/ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa ropiwakainy chlorowodorku (Ropimol) obejmowały ocenę toksyczności po podaniu pojedynczej i wielokrotnej dawki, wpływu na reprodukcję, potencjału mutagennego oraz toksyczności miejscowej. Wyniki nie wykazały istotnych zagrożeń przy stosowaniu dawek terapeutycznych. Efekty toksyczne, takie jak drgawki i kardiotoksyczność, pojawiały się jedynie przy dawkach znacznie przekraczających terapeutyczne, co jest zgodne z farmakodynamicznym profilem leków znieczulających miejscowo z grupy amidów. Badania reprodukcyjne nie wykazały teratogenności ani negatywnego wpływu na płodność, a testy mutagenności potwierdziły brak genotoksyczności ropiwakainy.
aberracja chromosomowa, amid, drgawki, działanie teratogenne, efekt toksyczny, kardiotoksyczność, lek znieczulający miejscowo, mutacja genowa, ośrodkowy układ nerwowy, podanie podpajęczynówkowe, podanie zewnątrzoponowe, potencjał mutagenny, przewodnictwo nerwowe, ropiwakaina chlorowodorek, rozwój płodu, środek znieczulający, toksyczność leku, toksyczność miejscowa, toksyczność reprodukcyjna, układ sercowo-naczyniowy, właściwość farmakodynamiczna, właściwość genotoksyczna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Rectodelt 100 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne prednizonu, stosowanego w postaci czopków Rectodelt (100 mg), nie wykazały istotnego ryzyka dla ludzi przy dawkach terapeutycznych. W modelach zwierzęcych zaobserwowano zmiany narządowe przy dawkach wielokrotnie przekraczających dawki kliniczne: u szczurów dawka 33 mg/kg/dobę przez 7-14 dni powodowała zmiany w komórkach wysepek Langerhansa trzustki, u królików dawki 2-3 mg/kg/dobę przez 2-4 tygodnie wywoływały uszkodzenie wątroby, a u świnek morskich (0,5-5 mg/kg) i psów (4 mg/kg) po kilku tygodniach podawania stwierdzono histotoksyczną martwicę mięśni. Nie wykazano genotoksyczności prednizonu, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania leku pod względem mutagenności.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Temozolomide Glenmark 100 mg
Przedkliniczne badania toksyczności temozolomidu na szczurach i psach wykazały toksyczne działanie leku na szpik kostny (zmniejszenie liczby leukocytów i płytek krwi), układ siateczkowo-śródbłonkowy, jądra (nieodwracalne uszkodzenia u samców), układ pokarmowy oraz siatkówkę (zwyrodnienie przy dawkach śmiertelnych). Większość działań toksycznych miała charakter przemijający, z wyjątkiem uszkodzeń układu rozrodczego i siatkówki, które jednak nie występowały w badaniach klinicznych. Dawka kliniczna u ludzi jest zbliżona do minimalnej dawki śmiertelnej u zwierząt, co wskazuje na wąski margines bezpieczeństwa w modelach zwierzęcych.
aberracja chromosomowa, badanie przedkliniczne, działanie rakotwórcze, embriotoksyczność, gruczolak podstawnokomórkowy, leukocyt, limfocyt krwi obwodowej, płytka krwi, potencjał teratogenny, rak piersi, rogowiak kolczystokomórkowy skóry, szpik kostny, temozolomid, test Amesa, toksyczność, układ siateczkowo-śródbłonkowy, wada rozwojowa płodu, właściwość genotoksyczna, zmiana przednowotworowa, związek alkilujący, zwyrodnienie siatkówki - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Polpril 5 mg
Badania przedkliniczne ramiprylu wykazały niski potencjał toksyczności ostrej po podaniu doustnym u gryzoni i psów, bez objawów zatrucia nawet przy jednorazowych dużych dawkach. W badaniach przewlekłych na szczurach, psach i małpach stwierdzono zaburzenia równowagi elektrolitowej oraz zmiany w morfologii krwi, co jest zgodne z farmakodynamicznym działaniem leku na układ renina-angiotensyna-aldosteron. Znaczące powiększenie aparatu przykłębuszkowego obserwowano u psów i małp przy dawkach 250 mg/kg/dobę. Ustalono dawki NOAEL: 2,0 mg/kg/dobę dla szczurów, 2,5 mg/kg/dobę dla psów oraz 8 mg/kg/dobę dla małp, które były dobrze tolerowane bez szkodliwych efektów.
aparat przykłębuszkowy, badanie przedkliniczne, morfologia krwi, No Observed Adverse Effect Level, NOAEL, poszerzenie miedniczki nerkowej, potencjał mutagenny, ramipryl, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, układ renina-angiotensyna-aldosteron, uszkodzenie nerki, właściwość genotoksyczna, właściwość teratogenna, zaburzenie równowagi elektrolitowej - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Amlessa 4 mg + 10 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa produktu leczniczego Amlessa, zawierającego peryndopryl i amlodypinę, wykazały, że peryndopryl po podaniu doustnym wykazuje odwracalne uszkodzenia nerek u szczurów i małp, co wskazuje na konieczność monitorowania funkcji nerek podczas długotrwałej terapii. Substancja ta nie wykazuje potencjału mutagennego ani rakotwórczego, a także nie zaburza płodności u szczurów. Niemniej jednak, jako inhibitor konwertazy angiotensyny, peryndopryl może powodować działania niepożądane w późnym okresie rozwoju płodowego, takie jak zgon płodu, wady wrodzone, zmiany patologiczne w nerkach oraz zwiększoną umieralność okołoporodową. Amlodypina, podawana w dawkach do 2,5 mg/kg/dobę przez 2 lata, nie wykazała działania rakotwórczego u szczurów i myszy, a badania mutagenności potwierdziły brak genotoksyczności tej substancji.
antagonista wapnia, badanie rozrodczości, bezylan amlodypiny, działanie teratogenne, funkcja nerek, gęstość spermy, hormon folikulotropowy, inhibitor konwertazy angiotensyny, komórka Sertoliego, potencjał embriotoksyczny, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, poziom testosteronu, ryzyko onkogenne, toksyczność przewlekła peryndoprylu, toksyczny wpływ na reprodukcję, wada wrodzona, właściwość genotoksyczna, zaburzenie płodności, zniekształcenie dystalne szkieletu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ibandronic Acid Viatris 150 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa kwasu ibandronowego, substancji czynnej leku Ibandronic Acid Viatris, wykazały toksyczność nerkową jedynie u psów przy dawkach znacznie przekraczających maksymalne dawki terapeutyczne stosowane u ludzi, co wskazuje na ograniczone znaczenie kliniczne tych efektów. Badania genotoksyczności i rakotwórczości nie wykazały działania mutagennego ani karcynogennego, potwierdzając korzystny profil bezpieczeństwa substancji. W zakresie wpływu na reprodukcję, doustne podanie kwasu ibandronowego u szczurów i królików nie wykazało teratogenności ani toksyczności płodowej, a także brak działań niepożądanych u potomstwa F1 przy dawkach co najmniej 35-krotnie wyższych niż terapeutyczne u ludzi.
aktywność genetyczna, badanie genotoksyczności, badanie toksykologiczne, bisfosfonian, droga doustna, dystocja, działanie niepożądane, działanie teratogenne, efekt karcynogenny, Ibandronic Acid Viatris, kwas ibandronowy, płodność, podanie dożylne, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, toksyczność płodowa, uszkodzenie nerek, utrata zarodka przedimplantacyjna, właściwość genotoksyczna, właściwość rakotwórcza, zaburzenie rozwojowe narządów trzewnych, zespół miedniczkowo-moczowodowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tamsudil 0,4 mg
Dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa tamsulosyny obejmują szeroki zakres badań toksyczności ostrej i przewlekłej, wpływu na reprodukcję, potencjału rakotwórczego oraz genotoksyczności, przeprowadzonych na myszach, szczurach i psach. Profil toksyczności leku jest zgodny z farmakologicznym działaniem antagonisty receptorów α1-adrenergicznych i ujawnia się głównie przy dawkach znacznie przekraczających terapeutyczne. W badaniach na psach odnotowano zmiany w zapisie EKG przy bardzo wysokich stężeniach, jednak nie mają one istotnego znaczenia klinicznego dla pacjentów stosujących tamsulosynę w zalecanych dawkach. Testy genotoksyczności in vitro i in vivo nie wykazały istotnych właściwości mutagennych ani uszkodzeń materiału genetycznego.
antagonista receptorów α1-adrenergicznych, badanie in vitro, badanie in vivo, efekt toksyczny, elektrokardiogram, genotoksyczność, hiperprolaktynemia, łagodny rozrost gruczołu krokowego, mutacja genetyczna, podwyższony poziom prolaktyny, potencjał rakotwórczy, rozrost gruczołu krokowego, tamsulosyna, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie chromosomu, właściwość genotoksyczna, zaburzenie równowagi hormonalnej, zmiana proliferacyjna - Leksykon substancji czynnych
Doksorubicyna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Doksorubicyna wykazuje szeroki profil toksyczności potwierdzony w badaniach przedklinicznych na różnych gatunkach zwierząt. Wartości LD50 po pojedynczym dożylnym podaniu wynoszą 12,6 mg/kg u szczurów, 9,4 mg/kg u myszy oraz 6 mg/kg u królików, wskazując na zróżnicowaną wrażliwość gatunkową. Nie stwierdzono zwiększonej toksyczności u starszych szczurów w porównaniu z młodymi po dawkach 2,5 i 5 mg/kg. Doksorubicyna wykazuje silne działanie genotoksyczne i mutagenne, uszkadzając DNA i chromosomy limfocytów ludzkich in vitro. Ponadto, u szczurów zaobserwowano wzrost częstości guzów gruczołu sutkowego, potwierdzając potencjał rakotwórczy. Substancja wywiera toksyczny wpływ na układ rozrodczy – u samców powoduje zanik jąder, zwyrodnienie kanalików nasiennych i hipospermię, a u samic psa opóźnia lub zatrzymuje dojrzewanie pęcherzyków jajnikowych.
badanie in vitro, badanie in vivo, chemioterapia, ciężka kardiomiopatia, doksorubicyna, działanie teratogenne, guz gruczołu sutkowego, hipospermia, kardiomiopatia, limfocyt ludzki, mutagenność, pęcherzyk jajnikowy, poronienie, potencjał rakotwórczy, profil toksyczności, śmierć zarodka, toksyczność, toksyczność ostra, uszkodzenie chromosomów, uszkodzenie nerek, wada rozwojowa jelit, wada rozwojowa płodu, wartość LD, właściwość cytotoksyczna, właściwość genotoksyczna, właściwość kancerogenna, zaburzenie płodności, zanik jąder, zarośnięcie przełyku - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Acecardin 75 mg
Przeprowadzone badania przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania kwasu acetylosalicylowego, substancji czynnej preparatu Acecardin 75 mg, wykazały brak potencjału rakotwórczego. Analizy na modelach zwierzęcych nie wykazały zwiększonej częstości występowania nowotworów, co potwierdza korzystny profil bezpieczeństwa tej substancji pod kątem kancerogenności.