refluks żołądkowo-przełykowy
Refluks żołądkowo-przełykowy (GERD – Gastroesophageal Reflux Disease) to schorzenie przewodu pokarmowego charakteryzujące się cofaniem się treści żołądkowej do przełyku. Występuje z powodu nieprawidłowego funkcjonowania dolnego zwieracza przełyku, który nie zamyka się prawidłowo, umożliwiając kwaśnej treści żołądkowej przedostawanie się do przełyku.
Główne objawy refluksu to zgaga, kwaśne odbijanie, ból w klatce piersiowej, trudności w połykaniu (dysfagia), uczucie obecności ciała obcego w gardle (globus) oraz chroniczny kaszel. U części pacjentów mogą dominować objawy atypowe, takie jak chrypka, przewlekły kaszel czy astma, co może utrudniać rozpoznanie choroby.
Diagnostyka refluksu obejmuje badanie endoskopowe górnego odcinka przewodu pokarmowego, 24-godzinną pH-metrię przełyku, manometrię przełyku oraz próbę z inhibitorem pompy protonowej. Długotrwały, nieleczony refluks może prowadzić do powikłań, takich jak zapalenie przełyku, zwężenie przełyku, przełyk Barretta, a w skrajnych przypadkach – do rozwoju raka przełyku.
Leczenie refluksu opiera się na modyfikacji stylu życia (redukcja masy ciała, unikanie obfitych posiłków i jedzenia przed snem, podniesienie wezgłowia łóżka), farmakoterapii (inhibitory pompy protonowej, leki prokinetyczne, antacyda) oraz w wybranych przypadkach leczeniu operacyjnym (fundoplikacja). Najczęściej stosowanymi lekami są inhibitory pompy protonowej, które zmniejszają wydzielanie kwasu żołądkowego.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Zespół zollingera-ellisona – Zapobieganie i profilaktyka
Zespół Zollingera-Ellisona (ZES) to rzadkie schorzenie endokrynologiczne, charakteryzujące się obecnością gastrinomy – guzów wydzielających gastrynę, najczęściej zlokalizowanych w trzustce lub dwunastnicy. Nadmierna sekrecja gastryny prowadzi do hipersekrecji kwasu solnego, co skutkuje powstawaniem owrzodzeń trawiennych oraz objawów refluksu żołądkowo-przełykowego. ZES występuje w formie sporadycznej oraz dziedzicznej, związaną głównie z zespołem mnogiej gruczolakowatości wewnątrzwydzielniczej typu 1 (MEN1), który odpowiada za 20-25% przypadków. Diagnostyka i profilaktyka opierają się na identyfikacji osób z grup ryzyka, zwłaszcza nosicieli mutacji genu MEN1, u których prawdopodobieństwo wystąpienia objawów wynosi 50% w wieku 20 lat i 95% w wieku 40 lat. Regularne badania przesiewowe oraz poradnictwo genetyczne są kluczowe dla wczesnego wykrycia i skutecznego nadzoru nad chorobą.
analog somatostatyny, badanie genetyczne, badanie przesiewowe, bloker H2, chemioterapia, choroba przerzutowa, dziedziczenie autosomalne dominujące, gastrinoma, inhibitor pompy protonowej, mutacja genu MEN1, nadmierne wydzielanie kwasu żołądkowego, owrzodzenie trawienne, poradnictwo genetyczne, receptor somatostatyny, refluks żołądkowo-przełykowy, refluks żołądkowy, resekcja chirurgiczna, transformacja nowotworowa, wrzód trawienny, zespół MEN1, zespół Zollingera-Ellisona - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Daroxomb
Dabigatran eteksylan wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z podwyższonym ryzykiem krwawienia, zwłaszcza u osób w wieku ≥ 75 lat, z umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek (ClCr 30-50 mL/min), niską masą ciała (< 50 kg) oraz przy jednoczesnym stosowaniu leków hamujących agregację płytek (ASA, klopidogrel, NLPZ). W badaniach klinicznych odnotowano zwiększone ryzyko poważnych krwawień z przewodu pokarmowego, szczególnie przy dawce 150 mg dwa razy na dobę. W przypadku krwawienia zagrażającego życiu dostępny jest swoisty antidotum idarucyzumab, a także opcje takie jak hemodializa, transfuzje krwi i koncentraty czynników krzepnięcia. Zaleca się ścisłą obserwację kliniczną i kontrolę parametrów krzepnięcia (dTT > 200 ng/mL, ECT > 3 x GGN, APTT > 2 x GGN) w trakcie terapii, zwłaszcza u pacjentów z czynnikami ryzyka i podczas stosowania inhibitorów P-gp (amiodaron, werapamil, chinidyna, tikagrelor).
agregacja płytek krwi, antagonista witaminy K, antykoagulant toczniowy, bakteryjne zapalenie wsierdzia, choroba wieńcowa, ciśnienie tętnicze krwi, czynna choroba nowotworowa, czynnik krzepnięcia, dabigatran eteksylat, frakcja wyrzutowa lewej komory, hematokryt, hemodializa, idarucyzumab, inhibitor P-gp, klopidogrel, koncentrat płytek krwi, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, lek fibrynolityczny, małopłytkowość, migotanie przedsionków, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność wątroby, osocze świeżo mrożone, prewencja pierwotna ŻChZZ, przeciwciało antykardiolipinowe, refluks żołądkowo-przełykowy, rekombinowany czynnik VIIa, ropień śródczaszkowy, ryzyko krwawienia, SSRI, stężenie hemoglobiny, udar niedokrwienny mózgu, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie krzepliwości, zapalenie mózgu, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, zapalenie przełyku, zawał mięśnia sercowego, zespół antyfosfolipidowy, złamanie szyjki kości udowej - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Solifurin
Przed rozpoczęciem terapii solifenacyną (Solifurin) konieczne jest przeprowadzenie diagnostyki różnicowej w celu wykluczenia innych przyczyn częstomoczu, takich jak niewydolność serca czy choroby nerek, a także leczenie ewentualnych zakażeń układu moczowego. Solifurin wymaga ostrożności u pacjentów z istotnym zwężeniem drogi odpływu moczu, zaburzeniami przewodu pokarmowego, ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny ≤ 30 ml/min, dawka maksymalna 5 mg), umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby (Child-Pugh 7-9, dawka maksymalna 5 mg), a także u osób przyjmujących silne inhibitory CYP3A4 (np. ketokonazol). Ponadto, należy zachować szczególną ostrożność u pacjentów z ryzykiem wydłużenia odstępu QT, hipokaliemią, neuropatią autonomiczną oraz u osób z przepukliną rozworu przełykowego lub refluksem żołądkowo-przełykowym, zwłaszcza jeśli stosują bisfosfoniany lub inne leki mogące nasilać zapalenie przełyku.
bisfosfonian, choroba nerek, częstomocz, hipokaliemia, inhibitor CYP3A4, ketokonazol, klirens kreatyniny, laktoza jednowodna, leczenie przeciwbakteryjne, nadreaktywność wypieracza neurogennego, neuropatia autonomicznego układu nerwowego, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, niewydolność serca, obrzęk dróg oddechowych, obrzęk naczynioruchowy, przepuklina rozworu przełykowego, reakcja anafilaktyczna, refluks żołądkowo-przełykowy, skala Child-Pugh, solifenacyna bursztynian, torsade de pointes, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie drożności przewodu pokarmowego, zakażenie układu moczowego, zapalenie przełyku, zatrzymanie moczu, zespół wydłużonego odstępu QT, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, zwężenie drogi odpływu moczu, zwolniona perystaltyka przewodu pokarmowego - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Gaviscon o smaku mięty Saszetki (500 mg + 267 mg + 160 mg)/10 ml
Gaviscon o smaku mięty w saszetkach zawiera w 10 ml dawce 500 mg alginianu sodu, 267 mg wodorowęglanu sodu oraz 160 mg węglanu wapnia, które wchodzą w reakcję z kwasem solnym żołądka, tworząc alginianowy żel o prawie obojętnym pH. Ta fizyczna bariera utrzymuje się na powierzchni treści żołądkowej, skutecznie hamując refluks żołądkowo-przełykowy. Warstwa ochronna formuje się w ciągu 3 minut od podania i utrzymuje efekt terapeutyczny do 4 godzin, co zapewnia szybkie i długotrwałe łagodzenie objawów choroby refluksowej.
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Lynagex XR 165 mg
Lek Lusama zawierający pregabalinę w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu (dawki 82,5 mg, 165 mg oraz 330 mg) wykazuje profil bezpieczeństwa potwierdzony w badaniach klinicznych obejmujących ponad 8900 pacjentów, z czego ponad 5600 uczestniczyło w kontrolowanych badaniach placebo. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi są zawroty głowy i senność, które występują bardzo często (≥1/10). Większość działań niepożądanych ma charakter łagodny lub umiarkowany. Odsetek przerwania terapii z powodu działań niepożądanych wyniósł 12% w grupie leczonej pregabaliną, w porównaniu do 5% w grupie placebo, z zawrotami głowy i sennością jako głównymi przyczynami. W leczeniu ośrodkowego bólu neuropatycznego po urazie rdzenia kręgowego zaobserwowano zwiększoną częstość działań niepożądanych, zwłaszcza ze strony ośrodkowego układu nerwowego. Działania niepożądane sklasyfikowano według częstości występowania, obejmując m.in. zaburzenia psychiczne (często: nastrój euforyczny, splątanie, bezsenność), neurologiczne (bardzo często: zawroty głowy, senność, bóle głowy), okulistyczne (często: nieostre i podwójne widzenie), sercowe (niezbyt często: tachykardia, blok przedsionkowo-komorowy), oraz zaburzenia żołądkowo-jelitowe (często: nudności, wymioty, zaparcia). Zgłaszano także rzadkie przypadki poważnych reakcji skórnych, rabdomiolizy oraz zaburzeń wątroby.*
Po odstawieniu pregabaliny mogą wystąpić objawy odstawienne, takie jak bezsenność, bóle głowy, nudności, lęk, biegunka, zespół grypopodobny, drgawki, nerwowość, depresja, myśli samobójcze, ból, nadmierne pocenie się i zawroty głowy. Częstość i nasilenie tych objawów zależą od dawki leku. Profil bezpieczeństwa u dzieci i młodzieży (badania obejmujące pacjentów od 1 miesiąca do 16 lat) jest zbliżony do obserwowanego u dorosłych, z najczęstszymi działaniami niepożądanymi takimi jak senność, gorączka, zakażenia górnych dróg oddechowych, zwiększone łaknienie i masa ciała. Zaleca się informowanie pacjentów o możliwości wystąpienia objawów odstawienia oraz zgłaszanie wszelkich podejrzewanych działań niepożądanych do odpowiednich organów nadzoru farmakowigilacyjnego. *Zwiększenie aktywności aminotransferaz (AlAT, AspAT) jest obserwowane niezbyt często.
aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, blok przedsionkowo-komorowy, ból głowy, ból neuropatyczny, depresja oddechowa, dysfagia, enzymy wątrobowe, farmakokinetyka, fosfokinaza kreatynowa, hipoglikemia, myśli samobójcze, nadciśnienie tętnicze, neutropenia, niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk płuc, ośrodkowy układ nerwowy, parestezja, pregabalina, rabdomioliza, reakcja alergiczna, refluks żołądkowo-przełykowy, retencja moczu, senność, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, uraz rdzenia kręgowego, zaburzenia koordynacji, zapalenie jamy nosowo-gardłowej, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawroty głowy, zespół grypopodobny, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Urtix 330 mg
Lek Urtix, zawierający wyciąg z korzenia pokrzywy (Urtica dioica L., Urtica urens L. lub ich hybryd bądź mieszanin), charakteryzuje się stosunkowo dobrym profilem bezpieczeństwa. Niemniej jednak, stosowanie preparatu może wiązać się z wystąpieniem działań niepożądanych, głównie ze strony przewodu pokarmowego oraz skóry. Do najczęstszych objawów należą nudności, zgaga, uczucie pełności, wzdęcia oraz biegunka, które mają zazwyczaj łagodny przebieg. Reakcje skórne o charakterze uczuleniowym obejmują świąd, wysypkę oraz pokrzywkę. Częstość występowania tych działań niepożądanych pozostaje nieznana z powodu ograniczonych danych post-marketingowych.
bąble pokrzywkowe, biegunka, dolegliwości przewodu pokarmowego, dolegliwości żołądkowo-jelitowe, dyspepsja, działania niepożądane, korzeń pokrzywy, nudności, obrzęk skóry, pokrzywa zwyczajna, pokrzywka, reakcja alergiczna, refluks żołądkowo-przełykowy, świąd, uczucie pełności, wysypka, wzdęcia, zgaga - Leksykon leków
Działania niepożądane – Persen forte 87,5 mg + 17,5 mg + 17,5 mg
Lek Persen forte zawiera wyciągi z korzenia kozłka lekarskiego (87,5 mg), liści melisy (17,5 mg) oraz liści mięty pieprzowej (17,5 mg). Stosowanie preparatu może wywoływać działania niepożądane ze strony układu pokarmowego, takie jak nudności i skurcze brzucha, których częstość występowania nie jest dokładnie określona. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z refluksem żołądkowo-przełykowym, gdyż liście mięty pieprzowej mogą nasilać objawy refluksu, w tym zgagę. W preparacie obecne są także substancje pomocnicze: laktoza jednowodna (85,5 mg) oraz glukoza (35 mg), co może mieć znaczenie u pacjentów z nietolerancją tych cukrów.
- Leksykon leków
Przeciwwskazania – Alendronat Bluefish 70 mg
Kwas alendronowy w dawce 70 mg (Alendronat Bluefish) jest przeciwwskazany u pacjentów z zaburzeniami motoryki przełyku, takimi jak zwężenie przełyku, achalazja oraz inne stany opóźniające opróżnianie przełyku, ze względu na ryzyko zatrzymania tabletki i miejscowego uszkodzenia błony śluzowej (zapalenie, owrzodzenia, perforacje). Ponadto, lek nie powinien być stosowany u pacjentów, którzy nie są w stanie utrzymać pozycji stojącej lub wyprostowanej siedzącej przez co najmniej 30 minut po podaniu, co jest istotne dla prawidłowego transportu tabletki do żołądka i minimalizacji refluksu żołądkowo-przełykowego. Przeciwwskazania obejmują także nadwrażliwość na kwas alendronowy, sód alendronianu trójwodnego (91,37 mg w tabletce 70 mg) lub inne składniki preparatu oraz niekorygowaną hipokalemię, która może się pogłębić podczas terapii i prowadzić do poważnych powikłań, takich jak tężyczka czy arytmie.
achalazja, arytmia, bisfosfonian, celiakia, choroba Crohna, choroba wrzodowa żołądka i dwunastnicy, drgawka, dysfagia, dysfunkcja przełyku, eozynofilowe zapalenie przełyku, hipokalcemia, klirens kreatyniny, kwas alendronowy, martwica kości szczęki, niewydolność nerek, osteoporoza, owrzodzenie, perforacja, refluks żołądkowo-przełykowy, stenoza przełyku, suplementacja wapnia i witaminy D, tężyczka, zaburzenie wchłaniania z przewodu pokarmowego, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie przełyku - Leksykon leków
Działania niepożądane – Bulgaplin 75 mg
Program badań klinicznych pregabaliny objął ponad 8900 pacjentów, z czego ponad 5600 uczestniczyło w badaniach kontrolowanych placebo metodą podwójnie ślepej próby. Działania niepożądane były zwykle łagodne lub umiarkowane, jednak 12% pacjentów przerwało leczenie z powodu działań niepożądanych (w porównaniu do 5% w grupie placebo). Najczęstszymi przyczynami odstawienia były zawroty głowy i senność, szczególnie nasilone w leczeniu ośrodkowego bólu neuropatycznego po urazie rdzenia kręgowego. Działania niepożądane klasyfikowano według częstości: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000), bardzo rzadko (<1/10 000) oraz nieznana. Najczęstsze działania niepożądane dotyczą układu nerwowego (zawroty głowy, senność, bóle głowy), psychiczne (euforia, splątanie, depresja, myśli samobójcze), wzroku (nieostre i podwójne widzenie), układu oddechowego, pokarmowego, wątroby, sercowo-naczyniowego, skóry oraz mięśniowo-szkieletowego. Szczególną uwagę należy zwrócić na poważne reakcje skórne (zespół Stevensa-Johnsona) oraz ryzyko depresji oddechowej i uzależnienia od leku.
arytmia zatokowa, ataksja, blok przedsionkowo-komorowy, ból neuropatyczny, bradykardia zatokowa, depresja oddechowa, drgawki kloniczne, dyskineza, działania niepożądane pregabaliny, hipoglikemia, hipokineza, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, neutropenia, niedoczulica, niewydolność serca zastoinowa, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk płuc, oczopląs, ośrodkowy układ nerwowy, padaczka częściowa, parestezje, parkinsonizm, podwójne widzenie, pokrzywka, pregabalina, rabdomioliza, refluks żołądkowo-przełykowy, senność, tachykardia zatokowa, uraz rdzenia kręgowego, uzależnienie lekowe, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia koordynacji, zapalenie rogówki, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka - Leksykon substancji czynnych
Goryczka – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Preparaty zawierające ekstrakt z goryczki (Gentianae extractum siccum) stosowane w produktach leczniczych, takich jak Kalms (22,50 mg ekstraktu suchego) oraz Krople żołądkowe i Krople żołądkowe T (nalewka gorzka Amara tinctura z korzenia goryczki), wymagają ścisłego przestrzegania dawek ze względu na ryzyko działań niepożądanych. Preparaty te nie są zalecane u dzieci poniżej 12 roku życia z powodu braku danych klinicznych. Szczególną uwagę należy zwrócić na zawartość etanolu w nalewek: Krople żołądkowe zawierają 65-75% (v/v) etanolu, a dawka 15 kropli dostarcza około 0,25 g alkoholu (odpowiednik 6,3 ml piwa lub 2,6 ml wina), natomiast 40 kropli to 0,8 g etanolu. Krople żołądkowe T zawierają około 70% etanolu, a dawka 50 kropli (2,5 ml) dostarcza 1,4 g etanolu. Z tego powodu preparaty te są przeciwwskazane u pacjentów z chorobami wątroby, padaczką, uszkodzeniem mózgu, chorobami psychicznymi, alkoholizmem oraz u dzieci.
choroba alkoholowa, choroba umysłowa, choroba wątroby, cukrzyca, dziurawiec, fotouczulenie, goryczka, kamica żółciowa, korzeń goryczki, liść bobrka, nalewka gorzka, nerwica wegetatywna, niedobór laktazy, niedobór sacharazy-izomaltazy, nietolerancja fruktozy, nietolerancja galaktozy, owocnia pomarańczy gorzkiej, padaczka, refluks żołądkowo-przełykowy, schorzenie dróg żółciowych, stan neurotyczny, uszkodzenie mózgu, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, zgaga - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Ranigast Max 150 mg
Ranigast MAX, zawierający ranitydynę w dawce 150 mg (168 mg chlorowodorku ranitydyny) w formie tabletek powlekanych, jest wskazany do objawowego leczenia dolegliwości żołądkowych niezwiązanych z chorobą organiczną przewodu pokarmowego. Preparat jest stosowany w leczeniu niestrawności (dyspepsji), zgagi, nadkwaśności oraz bólu w nadbrzuszu, które wynikają z nadmiernej produkcji kwasu solnego. Tabletki mają średnicę 9 mm i zawierają barwnik żółcień pomarańczową (E110), który może wywoływać reakcje alergiczne u osób wrażliwych. Lek jest szczególnie zalecany pacjentom z okresowymi dolegliwościami dyspeptycznymi związanymi z błędami dietetycznymi, stresem oraz w krótkotrwałym leczeniu zgagi i nadkwaśności.
ból nadbrzusza, chlorowodorek ranitydyny, choroba organiczna przewodu pokarmowego, dolegliwość żołądkowa, dysfagia, dyskomfort nadbrzusza, dyspepsja, komórka okładzinowa żołądka, krwawienie z przewodu pokarmowego, nadkwaśność, nadmierna produkcja kwasu żołądkowego, niedokrwistość, nudności, odbijanie, pieczenie zamostkowe, ranitydyna, reakcja alergiczna, refluks żołądkowo-przełykowy, uczucie pełności poposiłkowe, utrata masy ciała, wczesne uczucie sytości, wymioty, zespół objawów, zgaga, żółcień pomarańczowa - Leksykon chorób i schorzeń
Luczenie – Leczenie
Lunatyzm (somnambulizm) to parasomnia występująca głównie podczas fazy NREM snu głębokiego, charakteryzująca się wykonywaniem złożonych czynności motorycznych, w tym chodzeniem, bez pełnej świadomości pacjenta. Epizody lunatyzmu najczęściej pojawiają się w pierwszych godzinach snu i u dzieci mają tendencję do samoistnego ustępowania w okresie dojrzewania. Leczenie jest wskazane przy częstych epizodach (>1-2 razy w tygodniu), ryzyku urazów, nadmiernej senności dziennej lub zakłóceniu snu innych osób. Podejście terapeutyczne obejmuje przede wszystkim zapewnienie bezpieczeństwa, eliminację czynników wyzwalających (np. obturacyjny bezdech senny, GERD, zespół niespokojnych nóg, napady padaczkowe), poprawę higieny snu (7-8 godzin snu dla dorosłych, stałe godziny zasypiania, unikanie kofeiny i ekranów przed snem) oraz leczenie współistniejących schorzeń. Metody niefarmakologiczne, takie jak planowane wybudzanie (scheduled awakening) stosowane codziennie przez 2-3 tygodnie, hipnoza oraz terapia poznawczo-behawioralna (CBT) ukierunkowana na redukcję stresu i poprawę jakości snu, wykazują wysoką skuteczność, zwłaszcza u dzieci.
amitryptylina, benzodiazepiny, bezsenność, CBT-I, diazepam, fluoksetyna, gabapentyna, higiena snu, hipnoza, klonazepam, lek przeciwdepresyjny, lunatyzm, melatonina, napad padaczkowy, obturacyjny bezdech senny, okresowe ruchy kończyn, parasomnia, paroksetyna, refluks żołądkowo-przełykowy, specjalista medycyny snu, terapia CPAP, terapia poznawczo-behawioralna, triazolam, zespół niespokojnych nóg, zolpidem - Leksykon leków
Przeciwwskazania – AuroGo 13,7 g
Lek AuroGo (13,7 g proszku do sporządzania roztworu doustnego) zawiera makrogol 3350, sód wodorowęglan, sód chlorek oraz potas chlorek i posiada bezwzględne przeciwwskazania do stosowania. Należy bezwzględnie unikać podawania leku u pacjentów z nadwrażliwością na którykolwiek składnik preparatu, a także w stanach takich jak perforacja jelita, niedrożność jelita, aktywna faza choroby Crohna, zaostrzenie wrzodziejącego zapalenia okrężnicy oraz toksyczne rozszerzenie okrężnicy (megacolon toxicum). Podanie leku w tych sytuacjach może prowadzić do poważnych powikłań, w tym zaostrzenia objawów, ryzyka perforacji jelita, zapalenia otrzewnej czy wstrząsu septycznego.
chlorek potasu, chlorek sodu, choroba Leśniowskiego-Crohna, makrogol 3350, megacolon toxicum, nadwrażliwość, niedrożność jelita, niewydolność nerek, niewydolność serca, okrężnica olbrzymia rzekoma, perforacja jelita, refluks żołądkowo-przełykowy, roztwór doustny, toksyczne rozszerzenie okrężnicy, wodorowęglan sodu, wrzodziejące zapalenie okrężnicy, wstrząs anafilaktyczny, wstrząs septyczny, zaburzenia połykania, zaburzenia wodno-elektrolitowe, zapalenie jelit, zapalenie otrzewnej - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Bigetra 150 mg
Dabigatran eteksylan (Bigetra) w dawce 150 mg w kapsułkach twardych jest wskazany u pacjentów dorosłych oraz dzieci powyżej 8 lat zdolnych do połykania kapsułek. Dawkowanie ustala się indywidualnie, uwzględniając wskazanie kliniczne, wiek, masę ciała oraz funkcję nerek (klirens kreatyniny, CrCL). W prewencji udarów i zatorowości systemowej u pacjentów z niezastawkowym migotaniem przedsionków (NVAF) standardowa dawka wynosi 300 mg/dobę (150 mg dwa razy dziennie), z możliwością zmniejszenia do 220 mg/dobę (110 mg dwa razy dziennie) u pacjentów ≥ 80 lat, przy jednoczesnym stosowaniu werapamilu lub z umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek (CrCL 30-50 ml/min). W leczeniu i prewencji nawrotów zakrzepicy żył głębokich (ZŻG) i zatorowości płucnej (ZP) stosuje się 300 mg/dobę po co najmniej 5-dniowej terapii pozajelitowej, z możliwością redukcji dawki do 220 mg/dobę. Ocena czynności nerek powinna być przeprowadzana przed rozpoczęciem terapii oraz okresowo, szczególnie u osób powyżej 75 roku życia, z częstotliwością co najmniej raz w roku lub częściej w przypadku podejrzenia pogorszenia funkcji nerek.
antagonista witaminy K, dabigatran eteksylat, heparyna niefrakcjonowana, hipowolemia, klirens kreatyniny, krwawienie, leczenie zakrzepicy żył głębokich, lek przeciwzakrzepowy pozajelitowy, metoda Cockcrofta-Gaulta, międzynarodowy współczynnik znormalizowany, migotanie przedsionków, niezastawkowe migotanie przedsionków, odwodnienie, powikłanie zakrzepowo-zatorowe, prewencja udaru, refluks żołądkowo-przełykowy, unieruchomienie pacjenta, zakrzepica żył głębokich, zapalenie błony śluzowej przełyku, zapalenie błony śluzowej żołądka, zatorowość płucna, zatorowość systemowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Voquily 1 mg/ml
Melatonina w dawce 1 mg/ml (lek Voquily) stosowana klinicznie przez kilka dni do tygodni wykazuje profil bezpieczeństwa obejmujący działania niepożądane o różnej częstości. Najczęściej obserwowane to senność, ból głowy, zawroty głowy i nudności. Działania niepożądane zostały sklasyfikowane według częstości: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000) oraz częstość nieznana. Wśród zgłaszanych objawów znajdują się m.in. zaburzenia psychiczne (drażliwość, nerwowość, depresja), neurologiczne (migrena, parestezje), żołądkowo-jelitowe (dyspepsja, wymioty), skórne (wysypka, obrzęk naczynioruchowy) oraz zaburzenia wątroby (hiperbilirubinemia, wzrost enzymów wątrobowych). W populacji pediatrycznej działania niepożądane są łagodne i rzadkie, najczęściej ból głowy, nadpobudliwość, zawroty głowy i ból brzucha, bez ciężkich incydentów.
anemia, astenia, bezsenność, białkomocz, ból brzucha, ból głowy, dławica piersiowa, dysfagia, dyspepsja, działania niepożądane pediatryczne, działanie niepożądane, elektrolity we krwi, enzymy wątrobowe, farmakovigilance, glikozuria, hiperbilirubinemia, hipertrójglicerydemia, hipokalcemia, hiponatremia, kołatanie serca, koszmary senne, krwiomocz, letarg, leukopenia, łuszczyca, melatonina, migrena, mlekotok, nadaktywność psychoruchowa, nadciśnienie tętnicze, nadzór nad bezpieczeństwem farmakoterapii, nietypowe sny, niewyraźne widzenie, nocne pocenie, nudności, nykturia, objawy menopauzalne, obrzęk naczynioruchowy, owrzodzenie jamy ustnej, parestezje, personel medyczny, półpasiec, priapizm, profil bezpieczeństwa, reakcja nadwrażliwości, refluks żołądkowo-przełykowy, senność, skurcze mięśni, suchość jamy ustnej, uderzenia gorąca, wielomocz, wzmożone łzawienie, zaburzenia koncentracji, zaburzenia pamięci, zaburzenia psychiczne, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie gruczołu krokowego, zapalenie skóry, zapalenie stawów, zawroty głowy, zawroty głowy błędnikowe, zespół niespokojnych nóg, zmniejszenie ostrości widzenia - Leksykon substancji czynnych
Glin tlenek uwodniony – Wskazania do stosowania
Glinu tlenek uwodniony jest kluczowym składnikiem leków zobojętniających kwas solny, stosowanych w leczeniu objawowym nadkwaśności górnego odcinka przewodu pokarmowego. Preparaty zawierające tę substancję, często w połączeniu z wodorotlenkiem magnezu (np. Alumag: 200 mg Al₂O₃ + 200 mg Mg(OH)₂; Maalox: 460 mg glinu tlenku uwodnionego (230 mg Al₂O₃) + 400 mg Mg(OH)₂ na 4,3 ml), neutralizują kwas solny, łagodząc objawy takie jak zgaga, dyspepsja, refluksowe zapalenie przełyku, zapalenie błony śluzowej żołądka oraz wspomagają leczenie choroby wrzodowej żołądka i dwunastnicy. Kombinacja glinu tlenku uwodnionego z wodorotlenkiem magnezu zapewnia szybki początek działania, wydłużony efekt zobojętniający oraz zrównoważony wpływ na motorykę przewodu pokarmowego, minimalizując ryzyko zaparć i nadmiernej alkalizacji soku żołądkowego.
choroba wrzodowa dwunastnicy, choroba wrzodowa żołądka, dyspepsja, glinu tlenek uwodniony, inhibitor pompy protonowej, kwas solny, kwaśne odbijanie, lek zobojętniający, motoryka przewodu pokarmowego, nadkwaśność soku żołądkowego, nieżyt żołądka, przepuklina rozworu przełykowego, przewlekłe zapalenie błony śluzowej żołądka, refluks żołądkowo-przełykowy, refluksowe zapalenie przełyku, wodorotlenek magnezu, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie górnego odcinka przewodu pokarmowego, zapalenie błony śluzowej przełyku, zapalenie błony śluzowej żołądka, zgaga - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Manti Extra 10 mg + 165 mg + 800 mg
Preparat Manti Extra w dawce 10 mg famotydyny, 165 mg magnezu wodorotlenku oraz 800 mg wapnia węglanu stanowi złożony lek przeciwkwaśny, stosowany w terapii choroby wrzodowej i refluksu żołądkowo-przełykowego. Famotydyna, jako selektywny antagonista receptorów H2, hamuje wydzielanie kwasu solnego w soku żołądkowym, działając przez 10-12 godzin po podaniu doustnym, z maksymalnym efektem po 1-3 godzinach. Wodorotlenek magnezu i węglan wapnia neutralizują już wydzielony kwas solny w świetle żołądka, zapewniając szybkie zobojętnienie kwasu o potencjale około 21 mEq na tabletkę. Takie połączenie mechanizmów działania umożliwia dwutorową redukcję kwasowości, co przekłada się na szybką ulgę w dolegliwościach bólowych i poprawę komfortu pacjenta.
antagonista receptora H2, choroba wrzodowa, dyskomfort żołądkowy, działanie farmakodynamiczne, efekt przeciwwydzielniczy, famotydyna, farmakodynamika, grupa farmakoterapeutyczna, interakcja farmakodynamiczna, komórka okładzinowa, kwas solny, lek zobojętniający, mechanizm działania, monitorowanie pH, neutralizacja kwasu, receptor histaminowy H2, refluks żołądkowo-przełykowy, sok żołądkowy, węglan wapnia, wodorotlenek magnezu - Leksykon leków
Działania niepożądane – Krople żołądkowe forte –
Produkt leczniczy Krople żołądkowe forte, zawierający 65%-75% (V/V) etanolu oraz nalewki z korzenia kozłka lekarskiego, liścia mięty pieprzowej, ziela dziurawca i nalewkę gorzką, wykazuje działania niepożądane sklasyfikowane według MedDRA. Do najważniejszych należą: uczucie niepokoju (częstość nieznana), ból głowy (częstość nieznana), tachykardia (rzadko), nudności, skurcze brzucha i zgaga (częstość nieznana). Szczególną uwagę należy zwrócić na możliwość zaostrzenia refluksu żołądkowo-przełykowego oraz zgagi u pacjentów z wcześniej rozpoznaną chorobą refluksową. Dodatkowo, nalewka z dziurawca może wywoływać nadwrażliwość na światło słoneczne (fotosensytyzacja), zwłaszcza u osób o jasnej karnacji, a także reakcje alergiczne skórne i świąd (częstość nieznana). Uczucie zmęczenia również zostało zgłoszone jako działanie niepożądane o nieznanej częstości.
choroba refluksowa, choroba układu sercowo-naczyniowego, fotosensytyzacja, kołatanie serca, korzeń goryczki, kozłek lekarski, mięta pieprzowa, nadwrażliwość na światło słoneczne, nudności, ośrodkowy układ nerwowy, pomarańcza gorzka, promieniowanie UV, reakcja fotouczulająca, refluks żołądkowo-przełykowy, skórna reakcja alergiczna, skurcz brzucha, świąd, tachykardia, terminologia MedDRA, wymioty, zaburzenie lękowe, zaburzenie serca, zaburzenie skóry, zaburzenie żołądka i jelit, zgaga, ziele dziurawca - Leksykon substancji czynnych
Krwawnik – Działania niepożądane
Krwawnik (Achillea millefolium) jest składnikiem wielu preparatów farmaceutycznych, jednak jego stosowanie wiąże się z ryzykiem wystąpienia działań niepożądanych, głównie o charakterze alergicznym. U pacjentów nadwrażliwych na rośliny z rodziny astrowatych (Asteraceae) mogą pojawić się reakcje skórne, takie jak wysypka, a także ogólnoustrojowe reakcje nadwrażliwości, w tym wstrząs anafilaktyczny, astma, obrzęk twarzy, obrzęk Quinckego oraz zapaść naczyniowa. Szczególnie preparaty złożone, takie jak Nervosan fix (zawierający krwawnik i kwiat rumianku), Hepatosan fix czy Apetiherb, mogą wywoływać objawy ze strony układu pokarmowego (nudności, skurcze brzucha, bóle w nadbrzuszu, refluks, zgaga, wzdęcia, biegunka) oraz układu oddechowego. Częstość występowania tych działań nie jest dokładnie określona, jednak reakcje ciężkie są bardzo rzadkie, lecz potencjalnie zagrażające życiu. Występuje także ryzyko reakcji krzyżowych u pacjentów uczulonych na inne rośliny z rodziny astrowatych, co wymaga szczegółowego wywiadu alergologicznego przed rozpoczęciem terapii preparatami zawierającymi krwawnik.
astma, astrowate, biegunka, ból nadbrzusza, klasyfikacja MedDRA, krwawnik pospolity, nudności, obrzęk Quinckego, obrzęk twarzy, pokrzywka, reakcja alergiczna skórna, reakcja krzyżowa, reakcja nadwrażliwości, refluks żołądkowo-przełykowy, skurcz brzucha, układ oddechowy, układ pokarmowy, wstrząs anafilaktyczny, wysypka skórna, wywiad alergologiczny, wzdęcie, zaburzenie immunologiczne, zaburzenie skóry, zaburzenie układu oddechowego, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zapaść naczyniowa, zgaga - Leksykon chorób i schorzeń
Zespół edwardsa (trisomia 18) – Charakterystyka, pielęgnacja i opieka
Zespół Edwardsa (trisomia 18) to rzadkie zaburzenie genetyczne charakteryzujące się obecnością dodatkowego chromosomu 18, prowadzące do licznych wad wrodzonych i wysokiej śmiertelności noworodkowej oraz niemowlęcej. Wskaźniki przeżycia wynoszą około 88% w 1. tygodniu, 83% w 1. miesiącu i 25% w 1. roku życia, z medianą przeżycia 152,5 dnia. Opieka nad dziećmi z trisomią 18 wymaga wielodyscyplinarnego podejścia, uwzględniającego leczenie problemów oddechowych (np. niedrożność dróg oddechowych, bezdechy, tlenoterapia, tracheostomia), kardiologicznych (stosowanie diuretyków, digoksyny, farmakologiczne leczenie przewodu tętniczego, operacje serca), pokarmowych (karmienie przez zgłębnik lub gastrostomię, leczenie refluksu żołądkowo-przełykowego) oraz ortopedycznych (leczenie skoliozy). Wczesna interwencja, w tym fizjoterapia i terapia zajęciowa, jest kluczowa dla wsparcia rozwoju dziecka, które mimo opóźnień rozwojowych może wykazywać świadomość otoczenia i pewne umiejętności motoryczne.
atrezja przełyku, centralny bezdech, drożność przewodu tętniczego, echokardiogram, gastrostomia, intensywna opieka neonatologiczna, leczenie przeciwdrgawkowe, nadciśnienie płucne, napad padaczkowy, niedrożność górnych dróg oddechowych, niepełnosprawność intelektualna, opieka paliatywna, posocznica, prostaglandyna E1, refluks żołądkowo-przełykowy, skolioza, tlenoterapia, tracheostomia, trisomia 18, trisomia autosomalna, wrodzona choroba serca, zakażenie dróg moczowych, zapalenie oskrzeli, zapalenie płuc, zapalenie ucha środkowego, zastoinowa niewydolność serca, zespół Downa, zespół Edwardsa, zgłębnik nosowo-żołądkowy - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Panzol Pro 20 mg
Panzol Pro to lek zawierający 20 mg pantoprazolu (w postaci pantoprazolu sodowego półtorawodnego) w tabletkach dojelitowych, należący do grupy inhibitorów pompy protonowej. Jego mechanizm działania polega na hamowaniu wydzielania kwasu solnego w żołądku, co skutecznie łagodzi objawy choroby refluksowej przełyku u dorosłych pacjentów. Wskazaniem do stosowania są krótkotrwałe epizody zgagi oraz zarzucania treści żołądkowej, które negatywnie wpływają na komfort życia. Tabletki mają specjalną otoczkę chroniącą substancję czynną przed działaniem kwasów żołądkowych, co umożliwia uwolnienie pantoprazolu dopiero w jelicie cienkim. Lek nie jest wskazany dla osób poniżej 18. roku życia i powinien być stosowany wyłącznie w krótkotrwałej terapii, z uwzględnieniem konieczności ponownej konsultacji w przypadku braku poprawy.
alergia na soję, choroba refluksowa przełyku, choroba wrzodowa, inhibitor pompy protonowej, kwas solny, lecytyna, maltitol, nadmierna kwasowość, nietolerancja cukrów, nowotwór przełyku, nowotwór żołądka, pantoprazol, pantoprazol sodowy półtorawodny, pieczenie za mostkiem, refluks, refluks żołądkowo-przełykowy, tabletka dojelitowa, zarzucanie treści żołądkowej, zgaga - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Dabigatran Eteksylan Stada
Stosowanie dabigatranu eteksylanu (Dabigatran Eteksylan Stada) wiąże się z istotnym ryzykiem krwawień, które mogą wystąpić w dowolnym miejscu organizmu. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów w podeszłym wieku (≥75 lat), zwłaszcza przy dawce 150 mg dwa razy na dobę, oraz u osób z chorobami przewodu pokarmowego (np. zapalenie przełyku, żołądka, refluks żołądkowo-przełykowy) i stosujących leki hamujące agregację płytek krwi (klopidogrel, ASA, NLPZ). W przypadku niewyjaśnionego spadku hemoglobiny, hematokrytu lub ciśnienia tętniczego, konieczna jest szybka diagnostyka w kierunku krwawienia. Przed rozpoczęciem terapii należy dokładnie ocenić ryzyko krwotoku i dostosować dawkowanie oraz monitorowanie pacjenta.
agregacja płytek krwi, ciśnienie tętnicze krwi, dabigatran eteksylan, hematokryt, hemodializa, hemostaza, idarucyzumab, klopidogrel, koncentrat czynników krzepnięcia, krwawienie z przewodu pokarmowego, krwotok, kwas acetylosalicylowy, niesteroidowy lek przeciwzapalny, osocze świeżo mrożone, płytki krwi, refluks żołądkowo-przełykowy, rekombinowany czynnik VIIa, ryzyko krwawienia, stężenie hemoglobiny, zapalenie przełyku, zapalenie żołądka - Leksykon substancji czynnych
Nalewka gorzka – Przeciwwskazania stosowania
Nalewka gorzka (Amara tinctura), stosowana w preparatach takich jak Krople żołądkowe z papaweryną (Fortestomachicae) w stężeniu 24,9 g/100 g, jest ekstraktem z korzenia goryczki, liści bobrka oraz owocni pomarańczy gorzkiej w proporcjach 60:60:50, pozyskiwanym przy użyciu 70% etanolu. Preparat zawiera 67-74% obj. etanolu, co przekłada się na 1460 mg etanolu w 2,5 ml produktu. Nalewka gorzka wykazuje działanie zwiększające wydzielanie kwasu żołądkowego, co stanowi istotne przeciwwskazanie u pacjentów z nadkwaśnością oraz chorobą wrzodową żołądka i dwunastnicy. Ponadto, nadwrażliwość na składniki nalewki (Gentianae radix, Menyanthidis folium, Auranti amari pericarpium) wyklucza jej stosowanie.
benzodiazepiny, choroba wątroby, choroba wrzodowa, dolegliwości przewodu pokarmowego, etanol, karmienie piersią, korzeń goryczki, krople żołądkowe z papaweryną, kwas żołądkowy, lek przeciwhistaminowy, liść bobrka, metronidazol, nadkwaśność, nadwrażliwość, nadwrażliwość na mentol, nalewka gorzka, nalewka kozłkowa, nalewka miętowa, nalewka z dziurawca, padaczka, papaweryna, pomarańcza gorzka, refluks żołądkowo-przełykowy, uzależnienie od alkoholu, zaburzenia trawienne - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Vesoligo
Przed rozpoczęciem terapii bursztynianem solifenacyny (Vesoligo) konieczne jest wykluczenie innych przyczyn częstomoczu, takich jak niewydolność serca czy choroby nerek, oraz leczenie ewentualnych zakażeń układu moczowego. Lek wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z istotnym zwężeniem dróg odpływu moczu, zaburzeniami drożności przewodu pokarmowego, przepukliną rozworu przełykowego, refluksem żołądkowo-przełykowym, neuropatią autonomiczną oraz u osób z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny ≤ 30 ml/min) i umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby (7-9 punktów w skali Child-Pugh), gdzie dawka nie powinna przekraczać 5 mg. Podobne ograniczenia dotyczą jednoczesnego stosowania silnych inhibitorów CYP3A4, np. ketokonazolu. U pacjentów z ryzykiem wydłużenia odstępu QT i hipokaliemią zaleca się monitorowanie EKG i elektrolitów, ze względu na ryzyko arytmii typu Torsade de Pointes.
bisfosfonian, bursztynian solifenacyny, choroba nerek, częste oddawanie moczu, hipokaliemia, inhibitor CYP3A4, ketokonazol, klirens kreatyniny, laktoza jednowodna, leczenie przeciwbakteryjne, nadreaktywność wypieracza, neuropatia autonomiczna, neuropatia autonomicznego układu nerwowego, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, pochodzenie neurogenne, przepuklina rozworu przełykowego, reakcja anafilaktyczna, refluks żołądkowo-przełykowy, skala Child-Pugh, torsade de pointes, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie drożności przewodu pokarmowego, zakażenie układu moczowego, zapalenie przełyku, zatrzymanie moczu, zespół wydłużonego QT, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, zwężenie drogi odpływu moczu, zwolniona perystaltyka - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Dabigatran etexilate +pharma
Dabigatran eteksylan wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z podwyższonym ryzykiem krwawienia, zwłaszcza u osób w wieku ≥75 lat, z umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek (ClCr 30-50 ml/min), niską masą ciała (<50 kg) oraz przy jednoczesnym stosowaniu inhibitorów P-gp (np. amiodaron, werapamil) lub leków hamujących agregację płytek (ASA, klopidogrel) i NLPZ. Krwawienia mogą wystąpić w dowolnym miejscu, a ich wczesnym wskaźnikiem jest niewyjaśniony spadek hemoglobiny, hematokrytu lub ciśnienia tętniczego. W sytuacjach zagrażających życiu dostępny jest antidotum idarucyzumab, jednak jego skuteczność i bezpieczeństwo u dzieci i młodzieży nie zostały określone. Alternatywne metody odwrócenia działania przeciwzakrzepowego obejmują hemodializę oraz podanie świeżej krwi, osocza, koncentratów czynników krzepnięcia lub płytek krwi. Monitorowanie laboratoryjne (dTT, ECT, aPTT) jest pomocne w ocenie ryzyka krwawienia, np. dTT >67 ng/ml dla prewencji pierwotnej ŻChZZ oraz >200 ng/ml dla prewencji udarów mózgu w migotaniu przedsionków wskazuje na zwiększone ryzyko.
ablacja cewnikowa, agregacja płytek krwi, antagonista witaminy K, antykoagulant toczniowy, badanie krzepnięcia, bakteryjne zapalenie wsierdzia, choroba wieńcowa, ciśnienie tętnicze krwi, czynnik VIIa, dabigatran eteksylan, działanie przeciwzakrzepowe, frakcja wyrzutowa lewej komory serca, hematokryt, hemodializa, idarucyzumab, inhibitor P-gp, kardiowersja, klopidogrel, koncentrat czynników krzepnięcia, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, lek fibrynolityczny, małopłytkowość, migotanie przedsionków, niedokrwistość, niesteroidowy lek przeciwzapalny, osocze świeżo mrożone, przeciwciało antykardiolipinowe, przeciwciało przeciwko β2 glikoproteinie-I, refluks żołądkowo-przełykowy, ropień śródczaszkowy, ryzyko krwawienia, stężenie hemoglobiny, udar niedokrwienny mózgu, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zapalenie mózgu, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, zapalenie przełyku, zawał mięśnia sercowego, zespół antyfosfolipidowy, złamanie szyjki kości udowej, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon substancji czynnych
Kruszyna – Działania niepożądane
Kora kruszyny, obecna w preparatach takich jak Alax, Normosan, Radirex PLUS czy Tabletki przeciw niestrawności Labofarm, może wywoływać działania niepożądane związane z zawartością związków antranoidowych. Do najczęstszych należą dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego, takie jak skurczowe bóle brzucha i płynne stolce, szczególnie nasilone u pacjentów z zespołem jelita drażliwego. Reakcje nadwrażliwości, w tym świąd, pokrzywka i wysypka, występują rzadko (1/10 000 do <1/1000 w przypadku Radirex PLUS). Długotrwałe stosowanie może prowadzić do pseudomelanosis coli – pigmentacyjnych zmian błony śluzowej jelita grubego, które ustępują po odstawieniu leku. Ponadto obserwuje się zmiany zabarwienia moczu na żółty lub czerwono-brązowy, zależne od pH, bez istotnego znaczenia klinicznego. W preparacie Alax barwnik azowy czerwień koszenilowa może wywoływać reakcje alergiczne.
albuminuria, białkomocz, czerwień koszenilowa, dolegliwość gastryczna, glikozyd nasercowy, hematuria, hipokaliemia, kora kruszyny, krwiomocz, lek przeciwarytmiczny, pokrzywka, przewlekłe zaparcie, pseudomelanosis coli, reakcja nadwrażliwości, refluks żołądkowo-przełykowy, skurczowy ból brzucha, uszkodzenie błony śluzowej przełyku, wydłużenie odstępu QT, wysypka uogólniona, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie wodno-elektrolitowe, zespół jelita drażliwego, zespół leniwego jelita, zgaga, zmiana pigmentacyjna, związek antranoidowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Bulgaplin 225 mg
Pregabalina, substancja czynna leku Bulgaplin, była badana klinicznie u ponad 8900 pacjentów, w tym ponad 5600 w badaniach kontrolowanych placebo metodą podwójnie ślepej próby, co pozwoliło na dokładne określenie profilu bezpieczeństwa. Działania niepożądane są zwykle łagodne lub umiarkowane, jednak odsetek odstawień z powodu działań niepożądanych wyniósł 12% w grupie leczonej pregabaliną vs 5% w grupie placebo. Najczęstsze działania niepożądane to zawroty głowy i senność (występujące u ≥10% pacjentów), które są również głównymi przyczynami przerwania terapii. W leczeniu ośrodkowego bólu neuropatycznego po urazie rdzenia obserwuje się zwiększoną częstość działań niepożądanych, zwłaszcza ze strony OUN. Działania niepożądane klasyfikowane są według częstości: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000), bardzo rzadko (<1/10 000) oraz nieznana.
anorgazmia, ataksja, bezsenność, blok przedsionkowo-komorowy, ból neuropatyczny, bradykardia zatokowa, depresja oddechowa, dyskineza, dyzuria, enzymy wątrobowe, hipoglikemia, hipokineza, letarg, metoda podwójnie ślepej próby, nadciśnienie tętnicze, napady paniki, nastrój euforyczny, neutropenia, niedociśnienie tętnicze, niedoczulica, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, oczopląs, omamy, parestezje, parkinsonizm, pregabalina, rabdomioliza, refluks żołądkowo-przełykowy, senność, splątanie, tachykardia, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, uraz rdzenia kręgowego, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia erekcji, zaburzenia koordynacji, zaburzenia mowy, zapalenie wątroby, zastoinowa niewydolność serca, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Krople miętowe –
Krople miętowe, zawierające nalewkę miętową (Menthae piperitae tinctura) z co najmniej 5,0% olejku miętowego, są przeciwwskazane u pacjentów z nadwrażliwością na liść mięty lub mentol, co może manifestować się wysypką, świądem, obrzękiem błon śluzowych, trudnościami w oddychaniu, a nawet reakcjami anafilaktycznymi. Ponadto, preparat jest niewskazany u osób z chorobami dróg żółciowych, takimi jak zapalenie dróg żółciowych oraz kamica żółciowa, ze względu na potencjalne nasilenie objawów i zwiększenie napięcia zwieracza Oddiego, co może pogarszać stan kliniczny i utrudniać odpływ żółci.
astma oskrzelowa, choroba dróg żółciowych, choroba refluksowa, choroba serca, choroba wątroby, duszność, interakcja lekowa, kamica żółciowa, nadwrażliwość na substancje czynne, nalewka miętowa, obrzęk błon śluzowych, olejek miętowy, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, refluks żołądkowo-przełykowy, skurcz oskrzeli, uzależnienie od alkoholu, zapalenie dróg żółciowych, zwieracz Oddiego - Leksykon chorób i schorzeń
Twardzina – Leczenie
Twardzina (skleroderma) to przewlekła choroba autoimmunologiczna charakteryzująca się nadmiernym włóknieniem skóry i narządów wewnętrznych, bez możliwości całkowitego wyleczenia. Leczenie jest wielokierunkowe i indywidualizowane, obejmujące immunosupresję (metotreksat, mykofenolan mofetylu w dawce 1,5-3 g/dzień, cyklofosfamid, dożylne immunoglobuliny, rytuksymab, tocilizumab), terapię objawową (np. leczenie zespołu Raynauda antagonistami wapnia, inhibitorami PDE-5, dożylnym iloprostem) oraz metody niefarmakologiczne, takie jak fizjoterapia i modyfikacja stylu życia. Szczególną uwagę zwraca się na leczenie śródmiąższowej choroby płuc (ILD) i nadciśnienia płucnego (PAH), które są głównymi przyczynami śmiertelności, stosując m.in. mykofenolan mofetylu, nintedanib, tocilizumab oraz kombinacje leków z grupy inhibitorów PDE-5 i antagonistów receptora endoteliny. W terapii zmian skórnych stosuje się m.in. fotochemioterapię UVA-1 oraz leki immunosupresyjne, a w przypadku powikłań naczyniowych – leczenie farmakologiczne i zabiegowe (sympatektomia, toksyna botulinowa).
abatacept, antagonista receptora endoteliny, antagonista wapnia, bosentan, cyklofosfamid, fizjoterapia, glikokortykosteroid, iloprost dożylny, immunoglobulina dożylna, inhibitor fosfodiesterazy 5, inhibitor kinazy tyrozynowej, inhibitor konwertazy angiotensyny, inhibitor pompy protonowej, inhibitor receptora interleukiny-6, lek immunosupresyjny, metotreksat, mykofenolan mofetylu, nadciśnienie płucne tętnicze, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nintedanib, odkładanie kolagenu, owrzodzenie palca, powikłanie narządowe, przeciwciało monoklonalne, przełom nerkowy, przeszczep komórek macierzystych krwiotwórczych, refluks żołądkowo-przełykowy, rytuksymab, śródmiąższowa choroba płuc, tocilizumab, tofacytynib, twardzina, twardzina układowa, zapalenie mięśni, zapalenie stawów, zespół Raynauda - Leksykon substancji czynnych
Olejek etanolowy – Działania niepożądane
Olejek etanolowy, główny składnik aktywny Melisana Klosterfrau Original, zawiera 65 mg olejków lotnych w 66,8% (V/V) etanolu i może wywoływać działania niepożądane, które wymagają monitorowania przez lekarza. Najczęściej obserwowane są dolegliwości żołądkowe, takie jak nudności, zgaga i zmęczenie, pojawiające się głównie na początku terapii i łagodniejące po przyjmowaniu leku po posiłku. Rzadziej występują objawy neurologiczne, w tym zawroty głowy i drętwienie kończyn, które mogą wymagać modyfikacji dawkowania lub przerwania leczenia. Reakcje skórne, w tym świąd i podrażnienia wywołane aldehydem cynamonowym, są rzadkie, ale istotne, zwłaszcza przy długotrwałej ekspozycji na promieniowanie UV, co może prowadzić do fototoksyczności i uszkodzeń skóry. Miejscowa aplikacja olejku może powodować nadmierne wysuszenie skóry, szczególnie u pacjentów z wrażliwą skórą, co wymaga stosowania emolientów i ograniczenia częstotliwości aplikacji.
aldehyd cynamonowy, alergiczne kontaktowe zapalenie skóry, atopowe zapalenie skóry, choroba wrzodowa, diagnostyka neurologiczna, dolegliwości przewodu pokarmowego, dolegliwości żołądkowe, drętwienie kończyn, działanie neurotoksyczne, działanie niepożądane, etanol, farmakoterapia, kora cynamonowca, lek osłonowy, łuszczyca, monitorowanie działań niepożądanych, nadzór nad bezpieczeństwem farmakoterapii, nudności, odwodnienie, olejek etanolowy, parestezja, podrażnienie skóry, promieniowanie UV, reakcja fotosensybilizująca, reakcja fototoksyczna, reakcja nadwrażliwości, refluks żołądkowo-przełykowy, rumień, świąd, test płatkowy, uczucie ciepła, wysuszenie skóry, zaburzenie elektrolitowe, zawroty głowy, zmiana przedrakowa - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Pantopraz 20 mg 20 mg
Pantoprazol w dawce 20 mg, podawany w formie tabletek dojelitowych, jest wskazany u dorosłych i młodzieży powyżej 12. roku życia w leczeniu objawowej postaci choroby refluksowej przełyku (GERD), obejmującej zgagę, regurgitacje oraz ból w nadbrzuszu. Lek znajduje zastosowanie zarówno w fazie aktywnego leczenia refluksowego zapalenia przełyku, jak i w terapii podtrzymującej, zapobiegającej nawrotom choroby. U dorosłych Pantopraz 20 mg jest również rekomendowany jako gastroprotekcja u pacjentów z grupy wysokiego ryzyka powikłań żołądkowo-jelitowych, stosujących długotrwale nieselektywne NLPZ, zwłaszcza u osób powyżej 65 lat, z wywiadem choroby wrzodowej lub krwawienia z górnego odcinka przewodu pokarmowego oraz przyjmujących leki przeciwzakrzepowe lub glikokortykosteroidy. U młodzieży w wieku 12-18 lat wskazania ograniczają się do leczenia GERD i zapobiegania nawrotom refluksowego zapalenia przełyku, bez zastosowania w profilaktyce NLPZ. Lek nie jest zalecany u dzieci poniżej 12 lat z powodu braku danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności.
choroba refluksowa przełyku, choroba wrzodowa, gastroprotekcja, glikokortykosteroid, inhibitor COX-2, krwawienie z przewodu pokarmowego, lek prokinetyczny, lek przeciwzakrzepowy, niesteroidowe leki przeciwzapalne, nietolerancja laktozy, owrzodzenie żołądka i dwunastnicy, pantoprazol sodowy, refluks żołądkowo-przełykowy, refluksowe zapalenie przełyku, regurgitacja, tabletka dojelitowa, zgaga - Leksykon leków
Interakcje leku – Nurofen Express Forte 400 mg
Nurofen Express Forte zawierający ibuprofen 400 mg wykazuje liczne, istotne klinicznie interakcje farmakologiczne, które należy uwzględnić podczas terapii. Ibuprofen może kompetycyjnie hamować działanie przeciwpłytkowe małych dawek kwasu acetylosalicylowego (ASA), co może ograniczać jego kardioprotekcyjne efekty, zwłaszcza przy długotrwałym stosowaniu. Jednoczesne stosowanie z innymi NLPZ, w tym inhibitorami COX-2, znacząco zwiększa ryzyko owrzodzeń i krwawień z przewodu pokarmowego. Ibuprofen nasila również ryzyko krwawień przy łącznym stosowaniu z lekami przeciwpłytkowymi, SSRI oraz przeciwzakrzepowymi (np. warfaryna). Ponadto, może zmniejszać skuteczność leków przeciwnadciśnieniowych (inhibitory ACE, beta-adrenolityki, antagoniści receptora angiotensyny II) i moczopędnych, co u pacjentów z zaburzoną funkcją nerek, odwodnionych lub w podeszłym wieku może prowadzić do ostrej niewydolności nerek. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko hiperkaliemii przy jednoczesnym stosowaniu diuretyków oszczędzających potas.
agregacja płytek krwi, antagoniści receptora angiotensyny, antybiotyki chinolonowe, choroby przewodu pokarmowego, cyklosporyna, digoksyna, diuretyki oszczędzające potas, drgawki, fenytoina, flukonazol, hemofilia, hepatotoksyczność, hiperkaliemia, ibuprofen, inhibitory CYP2C9, inhibitory konwertazy angiotensyny, inhibitory zwrotnego wychwytu serotoniny, kortykosteroidy, kwas acetylosalicylowy, leki beta-adrenolityczne, leki moczopędne, leki przeciwpłytkowe, leki przeciwzakrzepowe, metotreksat, mifepryston, nefrotoksyczność, niesteroidowe leki przeciwzapalne, ostra niewydolność nerek, owrzodzenie przewodu pokarmowego, pochodne sulfonylomocznika, refluks żołądkowo-przełykowy, takrolimus, układ krwiotwórczy, wąski indeks terapeutyczny, worykonazol, zaburzenia czynności wątroby, zydowudyna - Leksykon leków
Działania niepożądane – Atozet 10 mg + 40 mg
Produkt leczniczy Atozet, zawierający ezetymib w skojarzeniu z atorwastatyną, został oceniony pod kątem bezpieczeństwa w badaniach klinicznych obejmujących ponad 2400 pacjentów. W trakcie terapii obserwowano klinicznie istotne zwiększenie aktywności aminotransferaz (AlAT i/lub AspAT ≥3 × górnej granicy normy) u 0,6% pacjentów, które miało charakter bezobjawowy i ustępowało samoistnie lub po przerwaniu leczenia. Działania niepożądane klasyfikowane są według układów i narządów oraz częstości występowania, obejmując m.in. zaburzenia mięśniowo-szkieletowe (ból mięśni u 1-10% pacjentów), reakcje nadwrażliwości, zaburzenia neurologiczne, żołądkowo-jelitowe oraz rzadkie, ale poważne zdarzenia, takie jak zapalenie wątroby, niewydolność wątroby, miopatia, rabdomioliza, zespół Stevensa-Johnsona i toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka.
aminotransferazy w surowicy, cholestaza, enzymy wątrobowe, ginekomastia, hiperglikemia, hipoglikemia, immunozależna miopatia martwicza, kamica żółciowa, kinaza kreatynowa, małopłytkowość, miastenia rzekomoporaźna, neuropatia obwodowa, niedoczulica, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, rabdomioliza, refluks żołądkowo-przełykowy, rumień wielopostaciowy, rzadkoskurcz zatokowy, śródmiąższowa choroba płuc, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, wstrząs anafilaktyczny, zapalenie pęcherzyka żółciowego, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zespół Stevensa-Johnsona, zespół toczniopodobny - Leksykon substancji czynnych
Magnez wodorotlenek – Wskazania do stosowania
Wodorotlenek magnezu (Magnesii hydroxidum) jest skutecznym środkiem zobojętniającym kwas solny w soku żołądkowym, stosowanym w leczeniu objawów nadkwaśności, takich jak zgaga, niestrawność, refluksowe zapalenie przełyku oraz nieżyt żołądka. Preparaty zawierające tę substancję, np. Alumag (200 mg Mg(OH)2 + 200 mg Al2O3), Gastal (300 mg Mg(OH)2 + 450 mg Al(OH)3), oraz Maalox (400 mg Mg(OH)2 + 460 mg Al2O3), są wskazane zarówno w terapii doraźnej, jak i wspomagającej leczenie choroby wrzodowej żołądka i dwunastnicy. Neutralizacja kwasu solnego przez wodorotlenek magnezu zmniejsza uszkodzenia błony śluzowej przewodu pokarmowego, co sprzyja gojeniu owrzodzeń i łagodzi stany zapalne błony śluzowej przełyku i żołądka.
Alumag, choroba refluksowa przełyku, choroba wrzodowa dwunastnicy, choroba wrzodowa żołądka, diagnostyka endoskopowa, eradykacja H. pylori, Gastal, górny odcinek przewodu pokarmowego, inhibitor pompy protonowej, kwas solny, leczenie objawowe, Maalox, magnesii hydroxidum, nadkwaśność, niestrawność, nieżyt żołądka, przepuklina rozworu przełykowego, refluks żołądkowo-przełykowy, refluksowe zapalenie przełyku, stan zapalny błony śluzowej, substancja zobojętniająca, terapia skojarzona, wodorotlenek magnezu, wydzielanie kwasu solnego, zapalenie błony śluzowej żołądka, zgaga - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Contix ZRD 20 mg
Contix ZRD w dawce 20 mg, zawierający 22,6 mg pantoprazolu sodowego półtorawodnego (odpowiadającego 20 mg pantoprazolu), jest lekiem w postaci tabletek dojelitowych, stosowanym w krótkotrwałym leczeniu objawów choroby refluksowej przełyku u dorosłych. Wskazania obejmują przede wszystkim zgagę oraz zarzucanie kwaśnej treści żołądkowej do przełyku i jamy ustnej. Lek charakteryzuje się szybkim i skutecznym łagodzeniem uciążliwych symptomów związanych z nadmiernym wydzielaniem kwasu żołądkowego, co jest szczególnie istotne u pacjentów, u których leczenie niefarmakologiczne okazało się niewystarczające. Contix ZRD jest przeznaczony do stosowania krótkoterminowego, a decyzja o kontynuacji terapii powinna być każdorazowo konsultowana i oparta na ocenie klinicznej pacjenta.
- Leksykon chorób i schorzeń
Przewlekły kaszel – Charakterystyka, pielęgnacja i opieka
Przewlekły kaszel definiowany jest jako kaszel utrzymujący się powyżej 8 tygodni u dorosłych i 4 tygodni u dzieci, stanowiąc istotny problem kliniczny i obciążenie dla systemu opieki zdrowotnej. Najczęstsze etiologie obejmują zespół kaszlu górnych dróg oddechowych (UACS), astmę (w tym kaszlowy wariant), refluks żołądkowo-przełykowy (GERD), nieastmatyczne zapalenie oskrzeli z eozynofilią, POChP, stosowanie inhibitorów ACE oraz narażenie na dym tytoniowy. W diagnostyce kluczowe są szczegółowy wywiad, badanie fizykalne, RTG klatki piersiowej, spirometria oraz ocena czynników środowiskowych i farmakoterapii. U dzieci podstawowa diagnostyka obejmuje RTG i spirometrię. W przypadku braku jednoznacznej przyczyny stosuje się leczenie empiryczne, a w razie niepowodzenia dalszą diagnostykę, w tym TKHR i konsultacje specjalistyczne. Neuropatyczne podłoże kaszlu, związane z nadwrażliwością nerwów górnych dróg oddechowych, jest coraz częściej rozpoznawane i może wymagać terapii neuromodulatorami.
astma, bakteryjne zapalenie oskrzeli, behawioralna terapia tłumienia kaszlu, chroniczny kaszel, drenaż ułożeniowy, duszność, edukacja pacjenta, fizjoterapia klatki piersiowej, inhibitor konwertazy angiotensyny, krwioplucie, nietrzymanie moczu, odsysanie dróg oddechowych, POChP, przewlekła obturacyjna choroba płuc, przewlekłe zapalenie oskrzeli, przewlekły kaszel, refluks krtaniowo-gardłowy, refluks żołądkowo-przełykowy, rozstrzenie oskrzeli, rtg klatki piersiowej, saturacja tlenem, spirometria, spływanie wydzieliny po tylnej ścianie gardła, tomografia komputerowa wysokiej rozdzielczości, wariant kaszlowy astmy, Zespół Kaszlu Górnych Dróg Oddechowych - Leksykon leków
Działania niepożądane – Krople żołądkowe Amara –
Krople żołądkowe Amara to roztwór doustny zawierający wyciągi roślinne, w tym ziele dziurawca, liście mięty pieprzowej, korzeń kozłka oraz nalewkę gorzką z korzenia goryczki. Stosowanie preparatu może wywoływać działania niepożądane, głównie ze strony układu pokarmowego, takie jak nudności i skurczowe bóle brzucha, o nieznanej częstości występowania. U pacjentów z refluksem żołądkowo-przełykowym możliwe jest nasilenie zgagi. Rzadko obserwuje się tachykardię związaną z korzeniem goryczki, co jest istotne u osób z chorobami układu krążenia. Ponadto, preparat może wywoływać reakcje skórne, w tym świąd oraz alergiczne zmiany skórne, a także fotosensytyzację u osób o jasnej karnacji, spowodowaną obecnością dziurawca.
ból brzucha, ból głowy, charakterystyka produktu leczniczego, fotosensytyzacja, korzeń goryczki, korzeń kozłka, krople żołądkowe, mięta pieprzowa, nalewka gorzka, niepokój, nudności, pokrzywka, przewód pokarmowy, reakcja alergiczna, refluks żołądkowo-przełykowy, świąd, tachykardia, zgaga, ziele dziurawca, zmęczenie - Leksykon chorób i schorzeń
Atrezja przełyku i przetoka tchawiczo-przełykowa – Etiologia i przyczyny
Przełyk zamknięty (OA) i przetoka przełykowo-tchawicza (TEF) to wrodzone wady rozwojowe o częstości około 1:3500 żywych urodzeń, wynikające z nieprawidłowego rozdzielenia przełyku i tchawicy w okresie embrionalnym (4.-8. tydzień ciąży). Etiologia jest wieloczynnikowa, obejmująca czynniki genetyczne (m.in. mutacje w genach SOX2, MYCN, CHD7, FANCB, FOX oraz trisomie chromosomów 13, 18, 21) oraz środowiskowe (np. ekspozycja na metimazol, alkohol, palenie, choroby zakaźne, praca w rolnictwie). W około 6-10% przypadków OA/TEF stwierdza się zespoły genetyczne, a u 50% pacjentów współistnieją inne wady wrodzone, w tym zespół VACTERL (obejmujący wady kręgosłupa, serca, nerek, kończyn, zarośnięcie odbytu i tchawicy). Wyróżnia się kilka typów anatomicznych OA/TEF, z najczęstszym (86%) typem obejmującym ślepy worek przełyku z przetoką do tchawicy.
adriamycyna, czynnik wzrostu fibroblastów, dysmotoryka przełyku, embriogeneza, nerka podkowiasta, nerka wielotorbielowata, przetoka przełykowo-tchawicza, przetoka typu H, przetrwały przewód tętniczy, refluks żołądkowo-przełykowy, Sonic Hedgehog, spodziectwo, struna grzbietowa, szlak sygnałowy, technika wspomaganego rozrodu, tetralogia Fallota, tracheomalacja, trisomia chromosomowa, ubytek przegrody międzykomorowej, wielowodzie, wrodzona wada rozwojowa, zaburzenie motoryki przełyku, zarośnięcie dwunastnicy, zarośnięcie odbytu, zespół CHARGE, zespół Feingolda, zespół VACTERL - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – MINGAST
Produkt leczniczy MINGAST zawiera 99,87 g parafiny ciekłej w 100 g płynu doustnego i wymaga szczególnej ostrożności podczas stosowania u pacjentów z podwyższonym ryzykiem aspiracji, zwłaszcza u osób z zaburzeniami neurologicznymi lub psychicznymi, gdzie mechanizmy ochronne dróg oddechowych mogą być upośledzone. Ponadto, u pacjentów z refluksem żołądkowo-przełykowym istnieje ryzyko cofania się parafiny z żołądka do przełyku, co może prowadzić do niepożądanych reakcji. Stosowanie preparatu u osób z kamicą żółciową oraz zapaleniem pęcherzyka żółciowego wymaga dokładnej oceny korzyści i ryzyka ze względu na możliwość nasilenia objawów tych schorzeń.
aspiracja, drogi oddechowe, kamica żółciowa, niewydolność narządowa, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, parafina ciekła, płyn doustny, przewód pokarmowy, refluks żołądkowo-przełykowy, schorzenia dróg żółciowych, stosunek korzyści do ryzyka, zaburzenia neurologiczne, zaburzenia psychiczne, zapalenie pęcherzyka żółciowego - Leksykon leków
Działania niepożądane – Abagat 75 mg
Dabigatran eteksylan, stosowany w dawkach 150 mg lub 220 mg na dobę, był oceniany w badaniach klinicznych obejmujących około 35 000 pacjentów, w tym 6 684 leczonych w profilaktyce żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (ŻChZZ). Najczęstszym działaniem niepożądanym są krwawienia, występujące u około 14% pacjentów, z dużymi krwawieniami obserwowanymi u mniej niż 2%. Krwawienia mogą mieć różne lokalizacje, w tym z błon śluzowych przewodu pokarmowego i układu moczowo-płciowego, i mogą stanowić zagrożenie życia. W badaniach porównawczych z enoksaparyną częstość dużych krwawień wynosiła 1,3-1,8% dla dabigatranu i 1,5% dla enoksaparyny, a każde krwawienie występowało u około 13,8% pacjentów. Ryzyko krwawienia jest zwiększone u pacjentów z umiarkowaną niewydolnością nerek, stosujących leki wpływające na hemostazę lub silne inhibitory P-glikoproteiny. W przypadku niekontrolowanego krwawienia dostępny jest swoisty czynnik odwracający działanie dabigatranu – idarucyzumab.
agranulocytoza, antagonista witaminy K, dabigatran eteksylan, dysfagia, enoksaparyna, hematokryt, hemoglobina, hemostaza, hiperbilirubinemia, inhibitor P-glikoproteiny, krwawienie, krwiak wewnątrzstawowy, krwiomocz, krwioplucie, krwotok przewodu pokarmowego, krwotok wewnątrzczaszkowy, łysienie, małopłytkowość, nefropatia przeciwzakrzepowa, neutropenia, niedokrwistość, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, reakcja anafilaktyczna, refluks żołądkowo-przełykowy, zespół ciasnoty międzypowięziowej, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa