pokrzywka
Pokrzywka (urticaria) to reakcja skórna charakteryzująca się występowaniem bąbli pokrzywkowych – uniesionych, obrzękowych zmian skórnych o różnej wielkości, często z towarzyszącym świądem. Zmiany mogą być blade lub zaczerwienione i typowo ustępują w ciągu 24 godzin, często pojawiając się w nowym miejscu.
Ze względu na czas trwania, pokrzywkę dzielimy na ostrą (trwającą do 6 tygodni) i przewlekłą (powyżej 6 tygodni). Etiologia jest zróżnicowana i obejmuje czynniki alergiczne (pokarmy, leki, jady owadów), infekcyjne, fizykalne (zimno, ciepło, ucisk), choroby autoimmunologiczne oraz idiopatyczne. W patofizjologii kluczową rolę odgrywa aktywacja komórek tucznych i uwalnianie mediatorów zapalnych, głównie histaminy.
Diagnostyka pokrzywki obejmuje szczegółowy wywiad, badanie fizykalne oraz w wybranych przypadkach testy alergiczne, próby prowokacyjne i badania laboratoryjne. Leczenie pierwszego rzutu opiera się na przeciwhistaminowych lekach drugiej generacji. W przypadkach opornych stosuje się zwiększone dawki leków przeciwhistaminowych, omalizumab, cyklosporynę A lub krótkotrwale glikokortykosteroidy systemowe.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Ondansetron B. Braun 0,16 mg/ml
Ondansetron B. Braun w stężeniach 0,08 mg/ml oraz 0,16 mg/ml, stosowany do infuzji, może wywoływać działania niepożądane o różnym nasileniu i częstości. Najczęściej obserwuje się ból głowy (bardzo często, ≥ 1/10), uczucie „uderzenia krwi” i gorąca (często, ≥ 1/100 do < 1/10) oraz zaparcia (często), związane z przedłużeniem pasażu jelitowego. Rzadziej występują reakcje nadwrażliwości typu wczesnego, w tym potencjalnie śmiertelne reakcje anafilaktyczne (rzadko, ≥ 1/10 000 do < 1/1 000). Niezbyt często (≥ 1/1 000 do < 1/100) zgłaszane są mimowolne zaburzenia ruchowe (reakcje pozapiramidowe, dystonia, dyskineza), bóle w klatce piersiowej, zaburzenia rytmu serca i bradykardia, które mogą mieć poważne konsekwencje kliniczne. Wydłużenie odstępu QT, w tym torsades de pointes, występuje rzadko, a niedokrwienie mięśnia sercowego ma nieznaną częstość. Działania niepożądane neurologiczne obejmują także napady drgawek oraz przejściowe zaburzenia widzenia, w tym bardzo rzadkie przypadki przejściowej ślepoty, zwłaszcza u pacjentów poddawanych chemioterapii cisplatyną.
adrenalina, arytmia komorowa, bradykardia, chemioterapia, cisplatyna, częstoskurcz komorowy, czynność wątroby, dyskineza, kortykosteroid, lek przeciwhistaminowy, mimowolne zaburzenia ruchowe, niedociśnienie tętnicze, niedokrwienie mięśnia sercowego, niewydolność oddechowo-krążeniowa, obrzęk dróg oddechowych, ondansetron, pasaż jelitowy, pokrzywka, przejściowa ślepota, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja dystoniczna, reakcja nadwrażliwości typu wczesnego, reakcja pozapiramidowa, skurcz oskrzeli, torsades de pointes, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie rytmu serca, zamazane widzenie - Leksykon leków
Działania niepożądane – Paracetamol Teva 1000 mg
Paracetamol Teva 1000 mg, stosowany jako lek przeciwbólowy i przeciwgorączkowy, charakteryzuje się ogólnie dobrym profilem bezpieczeństwa, jednak może wywoływać działania niepożądane o różnym nasileniu i częstości. Do rzadkich działań niepożądanych należą zaburzenia hematologiczne, takie jak trombocytopenia, leukopenia, neutropenia, agranulocytoza oraz niedokrwistość hemolityczna, zwłaszcza po długotrwałym stosowaniu. Reakcje nadwrażliwości obejmują rzadko występujący skurcz oskrzeli (astma analgetyczna), pokrzywkę, a bardzo rzadko ciężkie reakcje skórne, takie jak zespół Stevensa-Johnsona, toksyczna nekroliza naskórka i ostra uogólniona osutka krostkowa. Hipoglikemia, zaburzenia psychiczne (depresja, dezorientacja, omamy), drżenia, bóle głowy, zaburzenia widzenia oraz objawy ze strony przewodu pokarmowego (krwawienia, ból brzucha, biegunka, nudności, wymioty) również występują rzadko. W zakresie hepatotoksyczności, dawka 7,5 g paracetamolu (u dzieci >140 mg/kg mc.) może prowadzić do uszkodzenia wątroby, a większe dawki do nieodwracalnej martwicy wątroby.
agranulocytoza, aminotransferaza wątrobowa, astma analgetyczna, biegunka, ból brzucha, hepatotoksyczność, hipoglikemia, komórka macierzysta, krwawienie z przewodu pokarmowego, lek przeciwbólowy i przeciwgorączkowy, leukopenia, martwica wątroby, morfologia krwi, neutropenia, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, nudności, obrzęk naczynioruchowy, omam, ostra uogólniona osutka krostkowa, paracetamol, plamica, płytka krwi, pokrzywka, przedawkowanie, reakcja nadwrażliwości, ropomocz jałowy, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, śródmiąższowe zapalenie nerek, świąd, toksyczna nekroliza naskórka, trombocytopenia, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, wysypka, zaburzenie depresyjne, zaburzenie hematologiczne, zaburzenie widzenia, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Irprestan 300 mg
Irbesartan, dostępny w dawkach 75 mg, 150 mg i 300 mg, wykazuje profil bezpieczeństwa porównywalny z placebo w leczeniu nadciśnienia tętniczego. W badaniach klinicznych częstość działań niepożądanych wynosiła odpowiednio 56,2% dla irbesartanu i 56,5% dla placebo, z mniejszą liczbą przerwań terapii z powodu działań niepożądanych w grupie irbesartanu (3,3% vs 4,5%). U pacjentów z nadciśnieniem i cukrzycą z mikroalbuminurią oraz prawidłową czynnością nerek zaobserwowano istotne ryzyko hiperkaliemii (≥5,5 mEq/l) u 29,4% leczonych 300 mg irbesartanu, w porównaniu do 22% w grupie placebo. Działania niepożądane takie jak ortostatyczne zawroty głowy i niedociśnienie ortostatyczne występowały u 0,5% pacjentów, częściej niż w grupie kontrolnej. U dzieci i młodzieży (6-16 lat) najczęstsze działania niepożądane to ból głowy (7,9%), niedociśnienie tętnicze (2,2%), zawroty głowy (1,9%) oraz kaszel (0,9%). W badaniach laboratoryjnych obserwowano zwiększenie stężenia kreatyniny u 6,5% oraz aktywności kinazy kreatynowej u 2% dzieci.
białkomocz, hiperkaliemia, hipoglikemia, irbesartan, kinaza kreatynowa, leukocytoklastyczne zapalenie naczyń, małopłytkowość, mikroalbuminuria, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie ortostatyczne, niedokrwistość, niewydolność nerek, obrzęk naczynioruchowy, ortostatyczne zawroty głowy, pokrzywka, przewlekła niewydolność nerek, reakcja anafilaktyczna, szum uszny, tachykardia, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenia czynności wątroby, zapalenie wątroby, zawroty głowy błędnikowe, zawroty głowy ośrodkowe, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Juvit D3 Max 20000 IU/ml
Produkt leczniczy Juvit D3 Max zawiera cholekalcyferol w stężeniu 20 000 IU/ml i może wywoływać działania niepożądane głównie związane z hiperwitaminozą D oraz hiperkalcemią. Do najczęstszych objawów należą hiperkalcemia i hiperkalciuria (występujące u 1-10% pacjentów), które manifestują się podwyższonym stężeniem wapnia we krwi oraz zwiększonym wydalaniem wapnia z moczem. Klinicznie obserwuje się zaburzenia sercowo-naczyniowe, takie jak uszkodzenia mięśnia sercowego i arytmie wtórne do zaburzeń elektrolitowych, a także ryzyko zwapnień naczyń krwionośnych. Objawy neurologiczne obejmują bóle głowy i drgawki, które mogą wskazywać na ciężką hiperkalcemię i wymagają pilnej interwencji. Dodatkowo, pacjenci mogą doświadczać dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego (utrata łaknienia, bóle brzucha, nudności, wymioty, zaburzenia rytmu wypróżnień) oraz objawów ze strony układu mięśniowo-szkieletowego, takich jak bóle mięśni i stawów, które mogą imitować schorzenia reumatologiczne.
anemia, arytmia, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból mięśni i stawów, cholekalcyferol, drgawki, gospodarka wapniowo-fosforanowa, hiperkalcemia, hiperkalciuria, hiperwitaminoza D, kamica nerkowa, niewydolność nerek, nudności, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, świąd, uszkodzenie mięśnia sercowego, uszkodzenie nerek, utrata łaknienia, wielomocz, witamina D3, wymioty, wysypka, wzdęcia, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie rytmu serca, zapalenie spojówek, zaparcie, zwapnienie ektopowe, zwapnienie naczyń krwionośnych - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Ibumax 200 mg 200 mg
Ibuprofen w dawce 200 mg (Ibumax 200 mg) jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na ibuprofen lub inne NLPZ, w tym u osób z reakcjami alergicznymi takimi jak katar alergiczny, pokrzywka czy astma oskrzelowa po zastosowaniu NLPZ. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest aktywna lub nawracająca choroba wrzodowa żołądka i/lub dwunastnicy, perforacja przewodu pokarmowego, krwawienia z przewodu pokarmowego, a także ciężka niewydolność wątroby, nerek oraz serca (klasa IV wg NYHA). Ponadto, stosowanie ibuprofenu jest przeciwwskazane w III trymestrze ciąży ze względu na ryzyko przedwczesnego zamknięcia przewodu tętniczego Botalla oraz zaburzenia krzepnięcia krwi, które mogą nasilać krwawienia.
astma oskrzelowa, choroba wrzodowa żołądka i dwunastnicy, działanie antyagregacyjne, hepatotoksyczność, ibuprofen, inhibitor COX-2, katar alergiczny, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na ibuprofen, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wątroby, perforacja przewodu pokarmowego, pokrzywka, przewód tętniczy Botalla, skaza krwotoczna, trzeci trymestr ciąży, wrzód trawienny, zaburzenie krzepnięcia krwi - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Aleric Deslo Active 2,5 mg
Aleric Deslo Active (desloratadyna) w dawce 2,5 mg w postaci tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej jest wskazany w leczeniu alergicznego zapalenia błony śluzowej nosa oraz pokrzywki. Dorośli i młodzież powyżej 12 lat powinni przyjmować 5 mg (2 tabletki 2,5 mg) raz na dobę, natomiast dzieci w wieku 6-11 lat jedną tabletkę 2,5 mg raz na dobę. Lek nie jest zalecany u dzieci poniżej 6 lat ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności. Czas trwania terapii zależy od charakteru alergicznego zapalenia błony śluzowej nosa: w przypadku postaci okresowej leczenie powinno być prowadzone doraźnie, natomiast w postaci przewlekłej możliwe jest kontynuowanie terapii przez cały okres ekspozycji na alergen. Maksymalny czas stosowania bez konsultacji lekarskiej to 10 dni.
Tabletki Aleric Deslo Active podaje się doustnie, niezależnie od posiłków, umieszczając je w jamie ustnej, gdzie ulegają natychmiastowemu rozpadowi bez konieczności popijania wodą. Blister należy otworzyć bezpośrednio przed użyciem, a tabletkę wyjąć ostrożnie, bez kruszenia. Preparat zawiera 1,5 mg aspartamu na tabletkę, co jest istotne dla pacjentów z fenyloketonurią. Zaleca się, aby w przypadku konieczności przedłużenia terapii powyżej 10 dni pacjent skonsultował się z lekarzem. Całkowita dobowa dawka desloratadyny nie powinna przekraczać 5 mg.
5 mg, alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, Aleric Deslo Active, aspartam, blister, desloratadyna, fenyloketonuria, narażenie na alergen, okresowe alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, pokrzywka, przewlekłe alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, tabletka 2, tabletka ulegająca rozpadowi w jamie ustnej, terapia desloratadyną - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ortanol 40 Plus 40 mg
Omeprazol, substancja czynna leku Ortanol 40 Plus, wykazuje szeroki profil działań niepożądanych o zróżnicowanej częstości występowania, bez wyraźnej zależności dawka-efekt. Najczęściej (1-10%) obserwuje się bóle głowy, bóle brzucha, zaparcia, biegunkę, wzdęcia, nudności i wymioty. Rzadziej występują leukopenia, małopłytkowość, reakcje nadwrażliwości, hiponatremia, zaburzenia psychiczne (pobudzenie, splątanie, depresja), a także zaburzenia neurologiczne i wzroku. Szczególną uwagę należy zwrócić na rzadkie, ale ciężkie skórne reakcje nadwrażliwości (SCARs), takie jak zespół Stevensa-Johnsona (SJS), toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka (TEN), DRESS oraz ostra uogólniona osutka krostkowa (AGEP), które mogą zagrażać życiu pacjenta. Długotrwałe stosowanie omeprazolu wiąże się z ryzykiem hipomagnezemii, prowadzącej do hipokalcemii i hipokaliemii, co może skutkować poważnymi zaburzeniami rytmu serca i objawami neurologicznymi.
agranulocytoza, bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, depresja, drożdżyca przewodu pokarmowego, encefalopatia, ginekomastia, hipokalcemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, hiponatremia, łysienie, małopłytkowość, mikroskopowe zapalenie okrężnicy, nadwrażliwość na światło, nadżerkowe zapalenie przełyku, niestrawność, niewydolność wątroby, niewyraźne widzenie, nudności i wymioty, omeprazol, ostra uogólniona osutka krostkowa, parestezje, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, rumień wielopostaciowy, senność, skurcz oskrzeli, śródmiąższowe zapalenie nerek, świąd, toczeń rumieniowaty podostry skórny, toksyczne martwicze oddzielanie naskórka, wzdęcie, zapalenie skóry, zapalenie wątroby, zaparcie, zawroty błędnikowe, zawroty głowy, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona, złamanie biodra, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Acitren 10 mg
Podczas terapii acytretyną (Acitren) działania niepożądane występują u większości pacjentów, najczęściej manifestując się objawami hiperwitaminozy A, w tym bardzo częstą suchością błon śluzowych (np. ust, oczu, nosa) oraz zapaleniem spojówek i kseroftalmią. W początkowej fazie leczenia może dojść do czasowego pogorszenia objawów łuszczycy. Należy monitorować szczególnie pacjentów z cukrzycą ze względu na możliwe zaburzenia tolerancji glukozy. U dzieci i młodzieży istnieje ryzyko zmian kostnych, takich jak przedwczesne zamknięcie nasad kości długich i hiperostoza, co wymaga ścisłej kontroli wzrostu i rozwoju kości. W trakcie terapii obserwuje się także często bóle głowy, suchość i zapalenie błon śluzowych układu oddechowego, zaburzenia żołądkowo-jelitowe (ból brzucha, nudności, zapalenie żołądka), a także zmiany skórne (zapalenie czerwieni warg, świąd, łysienie, łuszczenie się skóry). W badaniach diagnostycznych często występuje przemijające, odwracalne zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych (aminotransferaz, fosfatazy zasadowej) oraz odwracalne podwyższenie stężenia trójglicerydów i cholesterolu, co jest szczególnie istotne u pacjentów z czynnikami ryzyka miażdżycy i podczas długotrwałej terapii.
Acitren, acytretyna, cukrzyca, dysfonia, hiperostoza, hiperwitaminoza A, kandydoza pochwy, krwawienie z nosa, kseroftalmia, łuszczenie się skóry, łysienie, madaroza, miażdżyca, nadciśnienie śródczaszkowe, nadwrażliwość na światło, nadwrażliwość typu I, neuropatia obwodowa, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, owrzodzenie rogówki, pęcherzowe zapalenie skóry, pokrzywka, przedwczesne zamknięcie nasad kości, retynoid, ślepota nocna, suchość jamy ustnej, szum uszny, zanokcica, zapalenie błony śluzowej nosa, zapalenie czerwieni wargowej, zapalenie dziąseł, zapalenie skóry, zapalenie spojówek, zapalenie wątroby, zapalenie żołądka, zespół kwasu retynowego, zespół przesiąkania włośniczek, ziarniniak ropotwórczy, złuszczające zapalenie skóry, żółtaczka, zwapnienie pozakostne - Leksykon substancji czynnych
Liść bobrka trójlistnego – Działania niepożądane
Liść bobrka trójlistnego (Menyanthes trifoliata L.) jest składnikiem preparatów leczniczych, takich jak Krople Żołądkowe, gdzie występuje w formie nalewki gorzkiej (Amara tinctura). Stosowanie tych preparatów może wywoływać działania niepożądane, głównie reakcje alergiczne skórne (rumień, świąd, wysypka, pokrzywka) o częstości niezbyt częstej, fotouczulenie manifestujące się nadwrażliwością skóry na światło słoneczne i promieniowanie UV (rzadko) oraz zgagę, czyli uczucie pieczenia za mostkiem związane z refluksem treści żołądkowej do przełyku (często). Szczególną uwagę należy zwrócić na fotouczulenie, które może być mylnie interpretowane jako naturalna reakcja na ekspozycję słoneczną, oraz na zgagę, która może pogarszać stan pacjentów z chorobą refluksową przełyku lub innymi schorzeniami górnego odcinka przewodu pokarmowego.
choroba refluksowa przełyku, fotouczulenie, krople żołądkowe, lek przeciwalergiczny, lek zobojętniający kwas żołądkowy, liść bobrka trójlistnego, Menyanthes trifoliata, nadwrażliwość skóry, nalewka gorzka, pieczenie zamostkowe, pokrzywka, reakcja alergiczna, reakcja skórna, refluks żołądkowy, świąd, wysypka, zgaga, zmiana rumieniowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Fenirex 500 mg + 25 mg + 200 mg
Fenirex, zawierający 500 mg paracetamolu, 25 mg feniraminy maleinianu oraz 200 mg kwasu askorbinowego, może wywoływać liczne działania niepożądane, które należy uwzględnić w decyzjach terapeutycznych. Paracetamol rzadko powoduje poważne zaburzenia hematologiczne, takie jak anemia hemolityczna i agranulocytoza, oraz bardzo rzadko trombocytopenię, leukopenię i neutropenię. Może także wywoływać reakcje nadwrażliwości, w tym wstrząs anafilaktyczny i obrzęk Quinckego, oraz ciężkie reakcje skórne. Feniramina maleinian wykazuje szeroki zakres działań niepożądanych o nieznanej częstości, obejmujących zaburzenia hematologiczne, immunologiczne (w tym wstrząs anafilaktyczny), neuropsychiatryczne (dezorientacja, omamy, pobudzenie), neurologiczne (zawroty głowy, senność, bezsenność), okulistyczne (zaburzenia akomodacji, rozszerzenie źrenic), kardiologiczne (kołatanie serca), naczyniowe (niedociśnienie ortostatyczne), żołądkowo-jelitowe (suchość błony śluzowej, zaparcia) oraz skórne (rumień, świąd, pokrzywka). Działania przeciwcholinergiczne są szczególnie nasilone u osób starszych.
agranulocytoza, aminotransferaza, anemia hemolityczna, ciężka reakcja skórna, dezorientacja, działanie przeciwcholinergiczne, egzema, feniramina maleinian, kamica nerkowa, kołatanie serca, kwas askorbowy, kwas moczowy, kwas szczawiowy, leukopenia, neutropenia, niedobór dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej, niedociśnienie ortostatyczne, obrzęk Quinckego, omam, paracetamol, plamica, pokrzywka, rozszerzenie źrenic, rumień, suchość jamy ustnej, świąd, trombocytopenia, uszkodzenie wątroby, wstrząs anafilaktyczny, wysypka skórna, zaburzenie akomodacji, zaburzenie koordynacji, zaburzenie pamięci, zaparcie, zatrzymanie moczu, zawrót głowy błędnikowy - Leksykon substancji czynnych
Kwas mefenamowy – Przeciwwskazania stosowania
Kwas mefenamowy, substancja czynna produktu Mefacit w dawce 250 mg, jest niesteroidowym lekiem przeciwzapalnym (NLPZ) o licznych przeciwwskazaniach klinicznych. Bezwzględnie nie powinien być stosowany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki pomocnicze, a także u osób z astmą oskrzelową, które doświadczyły zaostrzeń po NLPZ, ze względu na ryzyko reakcji anafilaktycznych i skurczu oskrzeli. Przeciwwskazania obejmują także czynną lub przebyte chorobę wrzodową żołądka i/lub dwunastnicy, przewlekłe stany zapalne przewodu pokarmowego, ciężką niewydolność nerek, wątroby lub serca oraz trzeci trymestr ciąży, gdzie istnieje ryzyko poważnych powikłań płodowych i matczynych. Ponadto lek jest przeciwwskazany u dzieci poniżej 14 roku życia oraz w przypadku jednoczesnego stosowania innych NLPZ, w tym selektywnych inhibitorów COX-2, ze względu na zwiększone ryzyko działań niepożądanych.
astma oskrzelowa, choroba Leśniowskiego-Crohna, choroba wrzodowa, inhibitor COX-2, inhibitor cyklooksygenazy-2, kwas mefenamowy, nadwrażliwość krzyżowa, nadwrażliwość na substancję czynną, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wątroby, płyn owodniowy, pokrzywka, przewód tętniczy, reakcja anafilaktyczna, retencja płynów, skurcz oskrzeli, trzeci trymestr ciąży, układ sercowo-naczyniowy, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, wstrząs anafilaktyczny - Leksykon substancji czynnych
Idarubicyna – Działania niepożądane
Idarubicyna, antracyklinowy lek przeciwnowotworowy stosowany głównie w terapii ostrej białaczki szpikowej, charakteryzuje się istotną mielosupresją manifestującą się bardzo często małopłytkowością, ciężką leukopenią, neutropenią oraz niedokrwistością, co wymaga ścisłego monitorowania hematologicznego i może wiązać się z koniecznością transfuzji oraz leczenia zakażeń oportunistycznych. Kardiotoksyczność, zależna od dawki kumulacyjnej, obejmuje często zastoinową niewydolność serca, bradykardię, tachykardię zatokową i tachyarytmię, a rzadziej zawał mięśnia sercowego, zapalenie osierdzia czy zaburzenia przewodnictwa, co wymaga regularnej oceny funkcji serca, zwłaszcza u dzieci i młodzieży, u których ryzyko uszkodzenia mięśnia sercowego jest zwiększone. Toksyczność układu pokarmowego obejmuje bardzo często nudności, wymioty, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej i żołądka oraz często biegunkę i ból brzucha, a także niezbyt często krwawienia i zapalenia przewodu pokarmowego, co wymaga odpowiedniego wsparcia żywieniowego i leczenia objawowego.
allopurynol, anafilaksja, antracyklina, biegunka, blok odnogi pęczka Hisa, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, frakcja wyrzutowa, hiperpigmentacja skóry, hiperurykemia, idarubicyna, immunosupresja, jadłowstręt, kardiomiopatia, kardiotoksyczność antracyklin, komórka białaczkowa, krwawienie z przewodu pokarmowego, krwotok, krwotok mózgowy, lek przeciwnowotworowy, leukopenia, łysienie, małopłytkowość, martwica tkanek, mielosupresja, neutropenia, neutropeniczne zapalenie jelit, niedokrwistość, nudności i wymioty, odwodnienie, ostra białaczka szpikowa, pancytopenia, pokrzywka, posocznica, powikłanie zakrzepowo-zatorowe, rumień, świąd, tachyarytmia, tachykardia zatokowa, wstrząs, wtórna białaczka, wynaczynienie, wysypka, zaburzenie rytmu serca, zakażenie oportunistyczne, zakrzepowe zapalenie żył, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, zapalenie mięśnia sercowego, zapalenie okrężnicy, zapalenie osierdzia, zapalenie przełyku, zapalenie żył, zastoinowa niewydolność serca, zawał mięśnia sercowego, zespół lizy guza, zespół mielodysplastyczny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Acenol 300 mg
Produkt leczniczy Acenol, zawierający paracetamol, może wywoływać działania niepożądane o różnej częstości i nasileniu, obejmujące układ immunologiczny, krwiotwórczy, pokarmowy, wątrobowy, skórny oraz ogólnoustrojowy. Reakcje alergiczne, takie jak wysypka, pokrzywka i osutki skórne, występują rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000), natomiast wstrząs anafilaktyczny obserwowany jest z częstością nieznaną. Bardzo rzadko (<1/10 000) mogą pojawić się poważne zaburzenia hematologiczne, w tym małopłytkowość, methemoglobinemia, leukopenia, pancytopenia oraz agranulocytoza. U osób z niedoborem dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej możliwa jest hemoliza. W obrębie przewodu pokarmowego bardzo rzadko występują nudności, wymioty i dyspepsja. Hepatotoksyczność, manifestująca się wzrostem aktywności aminotransferaz, dotyczy głównie pacjentów z chorobą alkoholową lub stosujących lek przewlekle, a jej częstość jest nieznana.
agranulocytoza, aminotransferazy, choroba alkoholowa, dyspepsja, elementy morfotyczne krwi, enzymopatia krwinkowa, hemoliza, hepatotoksyczność, hipotermia, leukopenia, małopłytkowość, methemoglobinemia, niedobór dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej, niewydolność nerek, ostra uogólniona osutka krostkowa, osutka skórna, pancytopenia, paracetamol, pokrzywka, reakcja uczuleniowa, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, układ krwiotwórczy, uszkodzenie wątroby, wstrząs, wstrząs anafilaktyczny, zespół Lyella, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon substancji czynnych
Sodu glutaminian – Działania niepożądane
Preparat Uro-Vaxom zawiera 3,03 mg sodu glutaminianu (E 621) jako substancję pomocniczą, która może wpływać na profil bezpieczeństwa leku poprzez interakcje z liofilizowanym lizatem Escherichia coli – substancją czynną. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi związanymi z obecnością sodu glutaminianu są bóle głowy (często, ≥1/100 do <1/10), prawdopodobnie wynikające z pobudzenia receptorów glutaminergicznych w ośrodkowym układzie nerwowym lub wpływu na naczynia mózgowe. Ze strony przewodu pokarmowego często występują nudności, biegunka i dyspepsja, a niezbyt często ból brzucha (≥1/1 000 do <1/100), co może wynikać z drażniącego działania na błonę śluzową lub skurczów mięśniówki jelit. Bardzo rzadko (<1/10 000) notowano obrzęk jamy ustnej, sugerujący miejscową reakcję nadwrażliwości.
biegunka, błona śluzowa, ból brzucha, ból głowy, dyspepsja, działanie drażniące, glutaminian sodu, gorączka, kwas glutaminowy, mechanizm autoimmunologiczny, mediator zapalny, naczynie mózgowe, neuroprzekaźnik, nudności, obrzęk jamy ustnej, obrzęk obwodowy, odpowiedź immunologiczna, ośrodkowy układ nerwowy, pokrzywka, przepuszczalność naczyń, przewód pokarmowy, reakcja nadwrażliwości, reakcja skórna, receptor glutaminergiczny, retencja sodu, skurcz mięśniówki gładkiej, stan zapalny, świąd, tkanka podskórna, utrata włosów, uwolnienie histaminy, wysypka - Leksykon substancji czynnych
Tiadyd technetu – Działania niepożądane
Tiadyd technetu (99mTc), stosowany w preparacie Renoscint MAG3 jako radiofarmaceutyk, może wywoływać działania niepożądane, w tym poważne drgawki pochodzenia mózgowego o nieznanej częstości występowania, wymagające natychmiastowej interwencji. Reakcje anafilaktoidalne, takie jak pokrzywka, obrzęk powiek i kaszel, występują bardzo rzadko (<1/10 000), ale stanowią istotne zagrożenie, zwłaszcza u pacjentów z wywiadem alergicznym. Ekspozycja na promieniowanie jonizujące związana z podaniem tiadydu technetu wiąże się z bardzo niskim ryzykiem indukcji nowotworów złośliwych oraz wad wrodzonych, przy dawkach diagnostycznych nieprzekraczających 20 mSv, co jest zgodne z aktualnymi standardami bezpieczeństwa w medycynie nuklearnej.
bąbel pokrzywkowy, drgawki pochodzenia mózgowego, nagromadzenie płynu w tkankach, nowotwór złośliwy, obrzęk powiek, pokrzywka, postępowanie przeciwdrgawkowe, preparat radiofarmaceutyczny, profil bezpieczeństwa, promieniowanie jonizujące, reakcja anafilaktoidalna, reakcja nadwrażliwości, Renoscint MAG3, równoważnik dawki skutecznej, ryzyko teratogenne, tiadyd technetu, wada wrodzona, wyładowanie elektryczne w mózgu - Leksykon leków
Działania niepożądane – Dopamar 200 mg + 50 mg
Lewodopa z karbidopą wywołuje działania niepożądane głównie poprzez ośrodkowe działanie dopaminy, z najczęstszymi objawami takimi jak dyskinezy (ruchy pląsawicze, dystoniczne i inne mimowolne), nudności oraz skurcze mięśni i kurcz powiek, które mogą wskazywać na konieczność redukcji dawki. U pacjentów stosujących preparaty o przedłużonym uwalnianiu częściej obserwuje się dyskinezy oraz epizody „on-off” (bradykinezja), co wymaga dostosowania schematu dawkowania. Ponadto, leczenie może prowadzić do zaburzeń kontroli impulsów, takich jak patologiczna skłonność do hazardu, nadmierna aktywność seksualna czy kompulsywne zachowania, związanych z zespołem dysregulacji dopaminowej (DDS). Rzadkie, ale poważne powikłania obejmują złośliwy zespół neuroleptyczny oraz zaburzenia hematologiczne, takie jak leukopenia, agranulocytoza i trombocytopenia.
agranulocytoza, ataksja, bradykinezja, bruksizm, czerniak złośliwy, dyskineza, dystonia, hipotonia ortostatyczna, jadłowstręt, kurcz powiek, leukopenia, lewodopa z karbidopą, niedokrwistość hemolityczna, niestrawność, obrzęk naczynioruchowy, omamy, parestezje, plamica Schönleina-Henocha, pokrzywka, priapizm, ruchy pląsawicze, skurcz mięśni, splątanie, trombocytopenia, zaburzenia kontroli impulsów, zaburzenia pozapiramidowe, zespół dysregulacji dopaminowej, zespół Hornera, zjawisko on-off, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon substancji czynnych
Borówka brusznica – Działania niepożądane
Borówka brusznica (Vaccinum vitis-idea L.), obecna w preparatach leczniczych takich jak Urosan fix (0,2 g liścia borówki brusznicy w 2,0 g saszetce), może wywoływać działania niepożądane, głównie ze strony układu żołądkowo-jelitowego oraz reakcje alergiczne. Do najczęstszych objawów należą nudności, wymioty, biegunka oraz świąd, wysypka, pokrzywka i alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa. Częstość występowania tych działań jest nieznana. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z nadwrażliwością na związki goryczowe, u których mogą pojawić się dolegliwości związane z nadkwaśnością żołądka, co może zaostrzać istniejące schorzenia przewodu pokarmowego. Zaburzenia żołądkowo-jelitowe, choć zwykle łagodne, mogą prowadzić do odwodnienia i zaburzeń elektrolitowych, zwłaszcza u osób starszych i z chorobami współistniejącymi.
alergia wziewna, alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, atopia, biegunka, borówka brusznica, choroba wrzodowa, dolegliwość żołądkowa, farmakovigilance, nadkwaśność, nieżyt nosa, nudności, pokrzywka, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, schorzenie dermatologiczne, świąd, wymioty, wysypka, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia skóry, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zapalenie żołądka, zespół jelita drażliwego - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Mykodermina (30 mg + 100 mg)/g
Preparat Mykodermina w postaci pudru leczniczego zawiera 30 mg monoetanoloamidu kwasu undecylenowego oraz 100 mg cynku undecylenianu na 1 g produktu. Głównym przeciwwskazaniem do jego stosowania jest nadwrażliwość na substancje czynne (monoetanoloamid kwasu undecylenowego i cynku undecylenian) lub na którąkolwiek substancję pomocniczą. Przed kwalifikacją pacjenta do terapii konieczne jest przeprowadzenie szczegółowego wywiadu alergologicznego, ze zwróceniem uwagi na wcześniejsze reakcje nadwrażliwości na preparaty przeciwgrzybicze zawierające pochodne kwasu undecylenowego lub związki cynku. Objawy nadwrażliwości mogą obejmować miejscowe reakcje skórne (rumień, świąd, obrzęk), kontaktowe zapalenie skóry, pokrzywkę, a w rzadkich przypadkach reakcje ogólnoustrojowe.
allyloamina, charakterystyka produktu leczniczego, cynk undecylenian, działanie niepożądane, farmakoterapia, kontaktowe zapalenie skóry, leczenie przeciwgrzybicze, monoetanoloamid kwasu undecylenowego, Mykodermina, nadwrażliwość, obrzęk, pochodna azolowa, pochodna kwasu undecylenowego, pokrzywka, preparat przeciwgrzybiczny, przeciwwskazanie, puder leczniczy, reakcja ogólnoustrojowa, reakcja skórna, rumień, substancja czynna, substancja pomocnicza, świąd, wywiad alergologiczny, zakażenie grzybicze, związek cynku - Leksykon leków
Działania niepożądane – Prestilol 5 mg + 5 mg
Prestilol to preparat złożony zawierający 5 mg bisoprololu fumaranu (4,24 mg bisoprololu) oraz 5 mg peryndoprylu z argininą (3,395 mg peryndoprylu) w jednej tabletce powlekanej. Profil bezpieczeństwa leku obejmuje działania niepożądane charakterystyczne dla obu substancji czynnych. Bisoprolol najczęściej powoduje ból głowy, zawroty głowy ośrodkowe, nasilenie niewydolności serca, niedociśnienie tętnicze, zimne kończyny oraz objawy żołądkowo-jelitowe (nudności, wymioty, ból brzucha, biegunka, zaparcie), a także osłabienie i zmęczenie. Peryndopryl natomiast wywołuje ból głowy, zawroty głowy zarówno ośrodkowe, jak i błędnikowe, parestezje, zaburzenia widzenia, szumy uszne, kaszel, duszność, objawy żołądkowo-jelitowe, zmiany skórne (wysypka, świąd), bolesne skurcze mięśni oraz osłabienie. Działania niepożądane sklasyfikowano według układów i narządów MedDRA oraz częstości występowania, od bardzo często (≥1/10) do bardzo rzadko (<1/10000).
agranulocytoza, astma oskrzelowa, beta-adrenolityk, bisoprolol fumaran, bradykardia, dławica piersiowa, dolegliwości żołądkowo-jelitowe, eozynofilia, eozynofilowe zapalenie płuc, hiperkaliemia, hipoglikemia, hiponatremia, impotencja, inhibitor konwertazy angiotensyny, leukopenia, łuszczyca, nadwrażliwość na światło, neutropenia, niedociśnienie ortostatyczne, niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, obturacyjna choroba płuc, ostra niewydolność nerek, pancytopenia, parestezja, pemfigoid, pokrzywka, SIADH, skurcz oskrzeli, szum uszny, trombocytopenia, udar mózgu, zaburzenie erekcji, zaburzenie przewodzenia przedsionkowo-komorowego, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie widzenia, zapalenie błony śluzowej nosa, zapalenie naczyń, zapalenie spojówek, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby cholestatyczne, zapalenie wątroby cytolityczne, żółtaczka - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Virtago
Stosowanie betahistyny (produkt leczniczy Virtago) wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z aktywnymi lub przebytymi wrzodami żołądka ze względu na ryzyko wystąpienia objawów niestrawności. Konieczne jest dokładne monitorowanie działań niepożądanych ze strony przewodu pokarmowego. U chorych z astmą oskrzelową zaleca się ścisłą obserwację oraz regularną kontrolę funkcji płuc, gdyż lek może nasilać objawy astmy. Ponadto, u pacjentów z historią reakcji alergicznych (pokrzywka, wysypki, alergiczny nieżyt nosa) wskazany jest szczegółowy wywiad alergologiczny i monitorowanie nasilenia objawów podczas terapii betahistyną.
alergiczny nieżyt nosa, astma oskrzelowa, betahistyny dichlorowodorek, choroba wrzodowa, ciężkie niedociśnienie tętnicze, ciśnienie tętnicze krwi, działania niepożądane przewodu pokarmowego, funkcja płuc, niestrawność, objawy alergiczne, parametry hemodynamiczne, pokrzywka, reakcja alergiczna, układ oddechowy, układ pokarmowy, wrzód żołądka, wysypka skórna, wywiad alergologiczny, zaostrzenie astmy - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Hydroxyzinum Polfarmex 10 mg
Hydroxyzinum Polfarmex zawiera hydroksyzyny chlorowodorek w dawkach 10 mg i 25 mg w formie tabletek powlekanych, wykazując działanie przeciwhistaminowe, anksjolityczne oraz uspokajające. Preparat jest wskazany do objawowego leczenia lęku u dorosłych, zwłaszcza w stanach nasilonego niepokoju, napięcia psychicznego i zaburzeń adaptacyjnych. Ponadto, hydroksyzyna skutecznie łagodzi świąd o różnej etiologii, w tym w przebiegu pokrzywki, atopowego zapalenia skóry, świądu alergicznego oraz innych dermatoz histaminergicznych. W premedykacji przed zabiegami chirurgicznymi lek redukuje lęk przedoperacyjny, uspokaja pacjenta, potencjalizuje działanie analgetyków i anestetyków oraz zmniejsza wydzielanie śliny i wydzieliny oskrzelowej, co pozwala na obniżenie dawek innych leków i zmniejszenie ryzyka działań niepożądanych anestezjologicznych.
atopowe zapalenie skóry, choroba dermatologiczna, dermatoza świądowa, działanie anksjolityczne, działanie przeciwhistaminowe, działanie przeciwlękowe, działanie uspokajające, hydroksyzyna chlorowodorek, leczenie lęku, leczenie świądu, lek przeciwbólowy, lęk przedoperacyjny, łuszczyca, nietolerancja laktozy, pokrzywka, premedykacja chirurgiczna, procedura anestezjologiczna, reakcja alergiczna, stan lękowy, świąd alergiczny, wywiad alergiczny, zaburzenie adaptacyjne - Leksykon substancji czynnych
Wyciąg płynny wodny z liścia babki lancetowatej – Działania niepożądane
Wyciąg płynny wodny z liścia babki lancetowatej, stosowany m.in. w syropie Flegatussin (w połączeniu z kwiatem dziewanny i bromoheksyną), charakteryzuje się ogólnie dobrym profilem bezpieczeństwa, jednak może wywoływać działania niepożądane. Do najczęstszych należą objawy ze strony przewodu pokarmowego, takie jak nudności, wymioty, bóle brzucha oraz biegunka, z nieznaną częstością występowania. U pacjentów z chorobą wrzodową żołądka preparaty te mogą nasilać objawy podstawowej choroby. Rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000) obserwuje się reakcje nadwrażliwości, a bardzo rzadko (≤1/10 000) objawy neurologiczne, takie jak bóle i zawroty głowy. Reakcje anafilaktyczne, w tym wstrząs anafilaktyczny, obrzęk naczynioruchowy oraz świąd, występują z nieznaną częstością i wymagają natychmiastowego przerwania leczenia oraz wdrożenia odpowiedniego postępowania.
biegunka, ból brzucha, ból głowy, bromoheksyna, choroba wrzodowa żołądka, działanie niepożądane, Flegatussin, kwiat dziewanny, leczenie objawowe, monitoring bezpieczeństwa, nudności, obrzęk naczynioruchowy, ostra uogólniona krostkowica, pokrzywka, postępowanie przeciwwstrząsowe, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, reakcja skórna, rumień wielopostaciowy, świąd, toksyczna martwica naskórka, wstrząs anafilaktyczny, wyciąg z babki lancetowatej, wymioty, wysypka, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Aurex 20 20 mg
Podczas terapii cytalopramem (Aurex 20) działania niepożądane mają przeważnie łagodny i przemijający charakter, z największym nasileniem w pierwszych 1-2 tygodniach leczenia. Objawy takie jak nasilone pocenie się, suchość w jamie ustnej, bezsenność, senność, biegunka, nudności i zmęczenie wykazują zależność od dawki. Istotne jest monitorowanie pacjentów pod kątem myśli i zachowań samobójczych, zwłaszcza na początku terapii. U pacjentów, zwłaszcza kobiet, osób z hipokaliemią, wydłużeniem odstępu QT lub chorobami serca, odnotowano ryzyko wydłużenia odstępu QT oraz komorowych zaburzeń rytmu serca, w tym torsade de pointes. Epidemiologicznie u osób powyżej 50. roku życia stosujących SSRI, w tym cytalopram, obserwuje się zwiększone ryzyko złamań kości. Nagłe przerwanie leczenia może wywołać objawy odstawienia, takie jak zawroty głowy, parestezje, zaburzenia snu, nudności, drżenie, splątanie, potliwość, ból głowy, biegunka i kołatanie serca, dlatego zaleca się stopniowe zmniejszanie dawki.
akatyzja, astenia, bezsenność, biegunka, ból głowy, bradykardia, bruksizm, chwiejność emocjonalna, cytalopram bromowodorek, depersonalizacja, drżenie, dyspepsja, działanie niepożądane, fotodermatoza, hipokaliemia, hiponatremia, hipotonia ortostatyczna, impotencja, jaskra ostra zamykającego się kąta, kołatanie serca, komorowe zaburzenia rytmu serca, krwotok poporodowy, lęk, łysienie, małopłytkowość, mania, mlekotok, mydriaza, myśli samobójcze, nadmierna potliwość, napad paniki, nieżyt nosa, nudności, obniżone libido, obrzęk naczynioruchowy, omamy, parestezje, plamica, pokrzywka, priapizm, reakcja anafilaktyczna, retencja moczu, splątanie, SSRI, suchość jamy ustnej, szumy uszne, tachykardia, terminologia MedDRA, torsade de pointes, wybroczyny, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia ejakulacji, zaburzenia orgazmu, zaburzenia pozapiramidowe, zapalenie wątroby, zaparcie, zespół nieprawidłowego wydzielania ADH, zespół odstawienny, zespół serotoninowy, złamanie kości, zmęczenie - Leksykon substancji czynnych
Tlenek magnezu – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Tlenek magnezu, obecny w preparatach takich jak Aspimag (21 mg tlenku magnezu + 150 mg kwasu acetylosalicylowego) oraz Neospasmina Extra (80 mg tlenku magnezu ciężkiego), wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z określonymi schorzeniami i stanami klinicznymi. Preparaty te są przeciwwskazane lub wymagają ścisłego nadzoru u kobiet w pierwszym i drugim trymestrze ciąży, karmiących piersią, osób z alergią na NLPZ, pacjentów stosujących leki przeciwzakrzepowe, z niewydolnością wątroby lub nerek oraz z chorobą wrzodową w wywiadzie. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko zespołu Reye’a u dzieci i młodzieży poniżej 12 roku życia stosujących preparaty zawierające kwas acetylosalicylowy, zwłaszcza podczas chorób gorączkowych. U pacjentów z astmą oskrzelową, przewlekłymi chorobami układu oddechowego, alergią na polipy nosa lub gorączką sienną istnieje zwiększone ryzyko reakcji alergicznych i napadów astmy po zastosowaniu tych leków.
Preparaty zawierające tlenek magnezu mogą zawierać substancje pomocnicze, które również wymagają uwagi klinicznej. Aspimag zawiera sacharozę, co stanowi przeciwwskazanie u pacjentów z dziedzicznymi zaburzeniami metabolizmu cukrów (nietolerancja fruktozy, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, niedobór sacharazy-izomaltazy). Neospasmina Extra zawiera azorubinę (E122), mogącą wywoływać reakcje alergiczne, oraz glukozę, co również wyklucza jej stosowanie u pacjentów z zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy. Ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa, stosowanie Neospasminy Extra u dzieci i młodzieży nie jest zalecane. W praktyce klinicznej dawka tlenku magnezu oraz obecność innych substancji czynnych i pomocniczych powinny być uwzględniane przy ocenie ryzyka interakcji lekowych oraz u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, gdzie metabolizm magnezu może być upośledzony.
Aspimag, astma oskrzelowa, azorubina, choroba wrzodowa, gorączka sienna, heparyna, interakcja lekowa, kwas acetylosalicylowy, lek przeciwzakrzepowy, Neospasmina Extra, niedobór sacharazy-izomaltazy, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nietolerancja fruktozy, niewydolność wątroby, obrzęk błony śluzowej nosa, obrzęk naczynioruchowy, pochodna kumaryny, pokrzywka, polip nosa, preparat leczniczy, reakcja alergiczna, tlenek magnezu, zaburzenie czynności nerek, zespół Reye’a, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Deslodyna 0,5 mg/ml
Deslodyna w postaci roztworu doustnego o stężeniu 0,5 mg/ml desloratadyny jest wskazana do leczenia alergicznego zapalenia błony śluzowej nosa oraz pokrzywki u pacjentów powyżej 1. roku życia, obejmując dorosłych, młodzież oraz dzieci. Preparat skutecznie łagodzi objawy sezonowego i całorocznego alergicznego nieżytu nosa oraz objawy pokrzywki, takie jak bąble pokrzywkowe i świąd skóry. Roztwór jest przezroczysty, bezbarwny i nie zawiera ciał obcych, co ułatwia jego stosowanie u pacjentów pediatrycznych oraz osób z trudnościami w połykaniu tabletek.
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Ranigast 150 mg
Ranigast, zawierający ranitydynę w dawce 150 mg, może wywoływać działania niepożądane o różnej częstości i nasileniu, choć w wielu przypadkach brak jest bezpośredniego związku przyczynowego. Bardzo rzadko obserwuje się hematologiczne zaburzenia, takie jak leukopenia, trombocytopenia, agranulocytoza czy pancytopenia, czasem z hipoplazją lub aplazją szpiku kostnego. Rzadko występują reakcje nadwrażliwości, w tym pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy, skurcz oskrzeli, a bardzo rzadko wstrząs anafilaktyczny, który może pojawić się już po pierwszej dawce. Wśród działań neurologicznych i psychicznych odnotowano bardzo rzadko stany splątania, depresję, omamy, bóle głowy, zawroty głowy oraz przemijające zaburzenia ruchów mimowolnych, szczególnie u pacjentów w podeszłym wieku, ciężko chorych lub z nefropatią. Bardzo rzadko pojawiają się także zaburzenia widzenia, bradykardia, tachykardia, blok przedsionkowo-komorowy oraz zapalenie naczyń.
agranulocytoza, antagonista receptora H2, aplazja szpiku, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, chlorowodorek ranitydyny, duszność, enzymy wątrobowe, ginekomastia, hipoplazja szpiku, leukopenia, łysienie, mlekotok, morfologia krwi, niedociśnienie, niewyraźne widzenie, obrzęk naczynioruchowy, ostre zapalenie trzustki, pancytopenia, podwyższone stężenie kreatyniny, pokrzywka, przemijająca impotencja, Ranigast, ranitydyna, reakcja nadwrażliwości, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, śródmiąższowe zapalenie nerek, stan splątania, tachykardia, trombocytopenia, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie akomodacji oka, zapalenie naczyń, zapalenie wątroby, żółtaczka - Leksykon substancji czynnych
Nagietek – Działania niepożądane
Nagietek lekarski (Calendula officinalis), obecny w preparatach takich jak Azucalen, Padma 28 Formuła oraz Tinctura Calendulae Phytopharm, wykazuje potencjał wywoływania działań niepożądanych, głównie skórnych reakcji nadwrażliwości (wysypka, pokrzywka, świąd, rumień, obrzęk). W przypadku Padma 28 Formuła częstość występowania wysypki i świądu wynosi ≥ 1/1000 do <1/100. Szczególnie niebezpieczne są ciężkie reakcje alergiczne, takie jak duszność, zespół Quinckego, zapaść naczyniowa oraz wstrząs anafilaktyczny, które mogą pojawić się po kontakcie z błonami śluzowymi. Choć dokumentacja Azucalen wskazuje na ryzyko ciężkich reakcji alergicznych głównie w kontekście rumianku, podobne zagrożenie dotyczy również nagietka ze względu na podobną charakterystykę alergenną. Ponadto, w preparacie Padma 28 Formuła obserwowano niezbyt często (≥ 1/1000 do <1/100) zaburzenia żołądkowo-jelitowe, takie jak dyspepsja, nudności, zgaga i biegunka, choć ich przypisanie wyłącznie nagietkowi jest utrudnione ze względu na wieloskładnikowy charakter preparatu.
astrowate, błona śluzowa, dyspepsja, działanie niepożądane, nagietek lekarski, obrzęk naczynioruchowy, Padma 28 Formuła, pokrzywka, postępowanie przeciwwstrząsowe, produkt leczniczy, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości skórnej, reakcja uczuleniowa, rumień, substancja aktywna, test alergiczny, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zapaść naczyniowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Clazicon 30 mg
Gliklazyd, substancja czynna leku Clazicon, wiąże się z ryzykiem licznych działań niepożądanych, z których najczęstszym i klinicznie najistotniejszym jest hipoglikemia. Objawy hipoglikemii obejmują szeroki zakres symptomów neurologicznych (ból głowy, zaburzenia świadomości, drgawki, splątanie), adrenergicznych (pocenie się, tachykardia, lęk) oraz ze strony układu pokarmowego i krążenia. Hipoglikemia może prowadzić do ciężkich powikłań, w tym śpiączki i zgonu, zwłaszcza przy nieregularnym odżywianiu. W przypadku wystąpienia objawów zaleca się szybkie podanie węglowodanów, jednakże możliwe jest nawracanie epizodów, co w ciężkich przypadkach wymaga hospitalizacji. Dodatkowo, stosowanie gliklazydu może powodować zaburzenia żołądkowo-jelitowe (ból brzucha, nudności, wymioty, biegunka, zaparcia), które można złagodzić przez przyjmowanie leku podczas śniadania.
afazja, agranulocytoza, alergiczne zapalenie naczyń, aminotransferazy, ból brzucha, bradykardia, dławica piersiowa, enzymy wątrobowe, fosfataza zasadowa, gliklazyd, granulocytopenia, hipoglikemia, hiponatremia, hospitalizacja, leukopenia, małopłytkowość, nadciśnienie, niedokrwistość, niedokrwistość hemolityczna, niedowład, niewydolność wątroby, objawy neurologiczne, obrzęk naczynioruchowy, pancytopenia, pochodne sulfonylomocznika, pokrzywka, rumień, śpiączka, świąd, tachykardia, toksyczne martwicze oddzielanie naskórka, węglowodany, wysypka plamkowo-grudkowa, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia świadomości, zaburzenia żołądka i jelit, zapalenie wątroby, zastój żółci, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka cholestatyczna - Leksykon substancji czynnych
Fluocynolon acetonid – Działania niepożądane
Fluocynolon acetonid, stosowany miejscowo w dermatologii (np. Flucinar, Flucinar N) oraz jako implant do ciała szklistego (Iluvien), wiąże się z ryzykiem licznych działań niepożądanych. Na skórze mogą wystąpić atrofia, teleangiektazje (częstość niezbyt często), hipertrichoza (rzadko), trądzikopodobne zmiany, plamica posteroidowa, rozstępy, a także subiektywne objawy jak pieczenie, świąd i podrażnienie. W okolicy oczu oraz przy implancie obserwuje się często zaćmę (≥82% pacjentów z naturalną soczewką, 80% wymaga operacji w ciągu 3 lat), zwiększenie ciśnienia wewnątrzgałkowego (37%, z koniecznością leczenia u części pacjentów), jaskrę, odwarstwienie siatkówki i krwawienia do ciała szklistego. Długotrwałe stosowanie, szczególnie u dzieci, może prowadzić do ogólnoustrojowych efektów ubocznych typowych dla kortykosteroidów, takich jak zahamowanie osi podwzgórze-przysadka-nadnercza, zespół Cushinga, hiperglikemia, nadciśnienie tętnicze oraz zahamowanie wzrostu i rozwoju.
atrofia skóry, ciśnienie wewnątrzgałkowe, cukromocz, fluocynolon acetonid, hiperglikemia, hipertrichoza, implant do ciałka szklistego, infekcja bakteryjna, jaskra, kortykosteroid, krwawienie do ciałka szklistego, krwawienie do tarczy nerwu wzrokowego, krwawienie spojówkowe, nadciśnienie tętnicze, niedobór kortyzolu, odwarstwienie siatkówki, opatrunek okluzyjny, oś podwzgórze-przysadka-nadnercza, plamica posteroidowa, pokrzywka, rozstępy skórne, teleangiektazja, twarz księżycowata, zaćma, zapalenie mieszków włosowych, zapalenie wewnątrzgałkowe, zespół Cushinga, zmiany trądzikopodobne, zwłóknienie plamki żółtej - Leksykon leków
Działania niepożądane – Bactroban 20 mg/g
Bactroban w postaci maści zawiera 20 mg/g mupirocyny i może powodować działania niepożądane o różnej częstości i nasileniu. Najczęściej obserwuje się miejscowe reakcje skórne, takie jak pieczenie (≥1/100 do <1/10), świąd, rumień, kłucie oraz suchość skóry (≥1/1000 do <1/100). Reakcje uczuleniowe skóry, wywołane zarówno przez mupirocynę, jak i substancje pomocnicze, w tym glikol polietylenowy (makrogol), występują niezbyt często (≥1/1000 do <1/100). Bardzo rzadko (<1/10 000) mogą pojawić się poważne reakcje nadwrażliwości, takie jak anafilaksja i uogólnione reakcje alergiczne (wysypka, pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy), które stanowią zagrożenie życia i wymagają natychmiastowej interwencji medycznej.
anafilaksja, aplikacja maści, Bactroban, działanie niepożądane, glikol polietylenowy, kłucie skóry, makrogol, monitorowanie działań niepożądanych, mupirocyna, obrzęk naczynioruchowy, pieczenie skóry, pokrzywka, profil bezpieczeństwa, reakcja nadwrażliwości, reakcja ogólnoustrojowa, reakcja uczuleniowa, reakcja uczuleniowa skóry, rumień skóry, stosunek korzyści do ryzyka, substancja czynna, suchość skóry, świąd skóry, wysypka uogólniona, wywiad alergiczny, zaburzenie skóry i tkanki podskórnej, zaburzenie układu immunologicznego - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Nebbud 0,25 mg/2 ml
W praktyce klinicznej stosowanie leku Nebbud w postaci zawiesiny do nebulizacji (0,25 mg/2 ml) wymaga bezwzględnego uwzględnienia przeciwwskazań, przede wszystkim nadwrażliwości na budezonid oraz na substancje pomocnicze zawarte w preparacie. Budezonid, jako substancja czynna o działaniu przeciwzapalnym i immunosupresyjnym, może wywoływać reakcje alergiczne, które manifestują się objawami skórnymi, oddechowymi lub układowymi, włącznie z wstrząsem anafilaktycznym. W przypadku potwierdzonej nadwrażliwości na budezonid lub składniki pomocnicze, stosowanie Nebbud jest przeciwwskazane, a w razie wystąpienia objawów nadwrażliwości podczas terapii należy natychmiast przerwać leczenie i wdrożyć odpowiednie postępowanie objawowe.
budezonid, charakterystyka produktu leczniczego, działanie immunosupresyjne, glikokortykosteroid, nebulizacja, objawy układowe, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, skurcz oskrzeli, substancja pomocnicza, świąd, wstrząs anafilaktyczny, wysypka skórna, wywiad alergologiczny, zaburzenia neurologiczne, zaburzenia oddychania, zaburzenia poznawcze - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Vigamox 5 mg/ml
Lek VIGAMOX, zawierający moksyfloksacynę w stężeniu 5 mg/ml (5,45 mg chlorowodorku moksyfloksacyny w 1 ml roztworu), jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną, inne chinolony (np. ciprofloksacyna, lewofloksacyna, norfloksacyna) oraz na którąkolwiek substancję pomocniczą preparatu. Każda kropla dostarcza około 190 µg moksyfloksacyny. Przeciwwskazania dotyczą wyłącznie tej postaci farmaceutycznej (krople do oczu, roztwór). Szczególną uwagę należy zwrócić na objawy sugerujące nadwrażliwość, takie jak miejscowe reakcje skórne (zaczerwienienie, świąd, obrzęk powiek) oraz objawy ogólnoustrojowe (pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy, duszność, spadek ciśnienia). Wystąpienie tych symptomów po wcześniejszym stosowaniu chinolonów stanowi bezwzględne przeciwwskazanie do podania VIGAMOX.
chinolon, chlorowodorek moksyfloksacyny, ciprofloksacyna, duszność, hipotensja, krople do oczu, lewofloksacyna, moksyfloksacyna, nadwrażliwość, nadwrażliwość krzyżowa, norfloksacyna, objawy ogólnoustrojowe, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk powiek, pokrzywka, reakcja alergiczna, reakcja skórna miejscowa, substancja pomocnicza, wywiad alergologiczny - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Akis
Stosowanie diklofenaku sodowego (produkt leczniczy AKIS) wymaga stosowania najmniejszej skutecznej dawki przez możliwie najkrótszy czas, aby zminimalizować ryzyko działań niepożądanych. Nie zaleca się łączenia diklofenaku z innymi NLPZ, w tym selektywnymi inhibitorami COX-2, ze względu na brak synergistycznych korzyści i wzrost ryzyka powikłań. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów w podeszłym wieku, z niską masą ciała, zaburzeniami czynności wątroby i nerek, a także u osób z chorobami przewodu pokarmowego, w tym z wywiadem owrzodzenia lub krwawienia. Diklofenak może maskować objawy zakażeń oraz wywoływać reakcje alergiczne, w tym zespół Kounisa, a także poważne powikłania w miejscu wstrzyknięcia domięśniowego, takie jak embolia cutis medicamentosa i martwica. W trakcie terapii konieczne jest monitorowanie czynności wątroby, nerek oraz morfologii krwi, zwłaszcza przy długotrwałym stosowaniu.
agregacja płytek krwi, aseptyczne zapalenie opon mózgowych, choroba Crohna, diklofenak sodowy, embolia cutis medicamentosa, eozynofilia, erytropoeza, hiperkaliemia, hiperlipidemia, inhibitor pompy protonowej, krwawienie z przewodu pokarmowego, mieszana choroba tkanki łącznej, mizoprostol, niedokrwistość, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nieszczelność zespolenia żołądkowo-jelitowego, obrzęk błony śluzowej nosa, obrzęk naczynioruchowy, owrzodzenie i perforacja, pokrzywka, porfiria, przesączanie kłębuszkowe, przewlekła obturacyjna choroba płuc, reakcja anafilaktyczna, selektywny inhibitor cyklooksygenazy-2, sezonowe alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, udar mózgu, układowy toczeń rumieniowaty, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zaburzenie homeostazy, zakrzepica tętnicza, zastoinowa niewydolność serca, zawał mięśnia sercowego, zespół Kounisa, zespół Nicolaua, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Działania niepożądane – Pantosis MAX 20 mg
Pantosis MAX zawiera 20 mg pantoprazolu (w postaci pantoprazolu sodowego półtorawodnego) w tabletkach dojelitowych i wykazuje profil bezpieczeństwa, który należy uwzględnić przed przepisaniem. Działania niepożądane występują u około 5% pacjentów, z najczęstszymi objawami takimi jak biegunka i ból głowy (około 1%). Do poważnych działań należą agranulocytoza (rzadko), małopłytkowość, leukopenia i pancytopenia (częstość nieznana), które wymagają natychmiastowego przerwania leczenia i diagnostyki hematologicznej. Reakcje nadwrażliwości, w tym anafilaksja i wstrząs anafilaktyczny, stanowią zagrożenie życia i wymagają pilnej interwencji. Zaburzenia metaboliczne obejmują hiperlipidemię (niezbyt często), hiponatremię (rzadko), hipomagnezemię i hipokalemię (częstość nieznana), które mogą prowadzić do poważnych powikłań, w tym zaburzeń rytmu serca.
agranulocytoza, aminotransferaza, biegunka, bilirubina, ból głowy, enzym wątrobowy, gamma-glutamylotransferaza, ginekomastia, hiperlipidemia, hipokalcemia, hipomagnezemia, hiponatremia, leukopenia, małopłytkowość, mikroskopowe zapalenie jelita grubego, nadwrażliwość, nadwrażliwość na światło, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, pancytopenia, pantoprazol sodowy półtorawodny, pokrzywka, polip dna żołądka, reakcja anafilaktyczna, rumień, rumień wielopostaciowy, śródmiąższowe zapalenie nerek, tabletka dojelitowa, toczeń rumieniowaty skórny, toksyczna nekroliza naskórka, uszkodzenie komórek wątroby, wstrząs anafilaktyczny, wysypka skórna, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie wątroby i dróg żółciowych, zespół Lyella, zespół Stevensa-Johnsona, złamanie kości biodrowej, żółtaczka - Leksykon substancji czynnych
Cefaleksyna – Przeciwwskazania stosowania
Cefaleksyna TZF 500 mg, będąca antybiotykiem z grupy cefalosporyn, jest przeciwwskazana u pacjentów z nadwrażliwością na cefalosporyny, co obejmuje reakcje alergiczne takie jak wysypka, pokrzywka, świąd, obrzęk naczynioruchowy czy anafilaksja. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z historią nadwrażliwości na penicyliny, ze względu na ryzyko reakcji krzyżowej wynikającej z podobieństw strukturalnych między tymi grupami antybiotyków. Ponadto, przeciwwskazaniem jest również uczulenie na substancje pomocnicze zawarte w preparacie, które mogą wywoływać reakcje alergiczne niezależnie od działania terapeutycznego leku.
alternatywna opcja terapeutyczna, antybiotyk cefalosporynowy, cefaleksyna, cefalosporyna, nadwrażliwość na cefalosporyny, nadwrażliwość na penicyliny, nadwrażliwość na substancje pomocnicze, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja krzyżowa, reakcja nadwrażliwości, świąd, uczulenie na penicyliny, wysypka skórna - Leksykon leków
Działania niepożądane – Optiglobin 100 mg/ml
Immunoglobulina ludzka normalna (IVIg) zawarta w produkcie Optiglobin wykazuje szeroki profil działań niepożądanych, które należy uważnie monitorować podczas terapii. Najczęściej obserwowane objawy to dreszcze, bóle głowy, gorączka, nudności, wymioty, bóle stawów, niskie ciśnienie tętnicze oraz bóle dolnej części pleców o umiarkowanym nasileniu. Rzadziej występują poważniejsze reakcje, takie jak odwracalne reakcje hemolityczne (szczególnie u pacjentów z grupami krwi A, B i AB), reakcje anafilaktyczne, przejściowe reakcje skórne (w tym toczeń rumieniowaty skórny), powikłania zakrzepowo-zatorowe (np. zawał mięśnia sercowego, udar mózgu, zatorowość płucna), aseptyczne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, ostre uszkodzenie nerek oraz ostre poprzetoczeniowe uszkodzenie płuc (TRALI). Wlew dożylny z glukozą może prowadzić do hiponatremii i encefalopatii hiponatremicznej, choć częstość tych powikłań jest nieznana.
anemia hemolityczna, aseptyczne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, biegunka, duszność, encefalopatia hiponatremiczna, hemodylucja, hiponatremia, immunoglobulina ludzka normalna, kołatanie serca, leukopenia, migrena, nadciśnienie tętnicze, neutropenia, niedociśnienie tętnicze, nudności, ostra niewydolność nerek, ostre poprzetoczeniowe uszkodzenie płuc, pierwotna małopłytkowość immunologiczna, pierwotny niedobór odporności, pokrzywka, powikłanie zakrzepowo-zatorowe, reakcja anafilaktyczna, reakcja hemolityczna, reakcja nadwrażliwości, rumień, świąd, tachykardia, toczeń rumieniowaty skórny, udar mózgu, wstrząs anafilaktyczny, wysypka, zaburzenie skórne, zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna, zawał mięśnia sercowego, zespół grypopodobny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Dalfaz SR 5 5 mg
Chlorowodorek alfuzosyny w dawce 5 mg (Dalfaz SR 5) wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które należy monitorować podczas terapii. Do często występujących należą niedociśnienie ortostatyczne, nudności, bóle brzucha, biegunka, suchość w ustach oraz objawy ogólne takie jak osłabienie i złe samopoczucie. Niezbyt często obserwuje się omdlenia, senność, tachykardię, uczucie kołatania serca, nieżyt nosa, wymioty, wysypkę, świąd, obrzęki i ból w klatce piersiowej. Z częstością nieznaną zgłaszano poważniejsze powikłania, takie jak niedokrwienie mózgu u pacjentów z zaburzeniami krążenia mózgowego, trombocytopenię, neutropenię, uszkodzenie komórek wątroby, cholestatyczną chorobę wątroby, priapizm oraz migotanie przedsionków. Bardzo rzadko mogą wystąpić dławica piersiowa u chorych z chorobą wieńcową, pokrzywka i obrzęk naczynioruchowy, które wymagają natychmiastowej interwencji medycznej.
chlorowodorek alfuzosyny, cholestatyczna choroba wątroby, choroba wieńcowa, dławica piersiowa, lek hipotensyjny, migotanie przedsionków, neutropenia, niedociśnienie ortostatyczne, niedokrwienie mózgu, nieżyt nosa, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, priapizm, śródoperacyjny zespół wiotkiej tęczówki, tachykardia, trombocytopenia, uszkodzenie wątroby, zaburzenia błędnika, zaćma, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Polpanto 40 mg
Stosowanie pantoprazolu w dawce 40 mg (Polpanto) wiąże się z występowaniem działań niepożądanych u około 5% pacjentów. Działania te obejmują m.in. zaburzenia hematologiczne (agranulocytoza, małopłytkowość, leukopenia, pancytopenia), reakcje nadwrażliwości (w tym anafilaksja), zaburzenia elektrolitowe (hiponatremia, hipomagnezemia, hipokalcemia, hipokaliemia), a także zaburzenia psychiczne (depresja, dezorientacja, omamy). Częstość występowania tych działań jest różna, od niezbyt często (≥1/1000 do <1/100) do nieznanej, co wymaga szczególnej uwagi klinicznej, zwłaszcza w kontekście potencjalnie zagrażających życiu powikłań, takich jak uszkodzenie wątroby, ciężkie reakcje skórne (zespół Stevensa-Johnsona, zespół Lyella) czy cewkowo-śródmiąższowe zapalenie nerek.
agranulocytoza, cewkowo-śródmiąższowe zapalenie nerek, dezorientacja, dysguezia, fotowrażliwość, ginekomastia, hiperlipidemia, hipokalcemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, hiponatremia, inhibitor pompy protonowej, leukopenia, małopłytkowość, mikroskopowe zapalenie jelita grubego, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, pancytopenia, pantoprazol, parestezja, pokrzywka, polip dna żołądka, Polpanto, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, skurcz mięśniowy, toczeń rumieniowaty, uszkodzenie wątroby, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie elektrolitowe, zespół DRESS, zespół Lyella, zespół Stevensa-Johnsona, złamanie kości biodrowej, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Fromilid 500 500 mg
Fromilid 500 zawiera 500 mg klarytromycyny, antybiotyku makrolidowego, stosowanego doustnie w postaci tabletek powlekanych. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi są objawy ze strony przewodu pokarmowego, takie jak nudności, wymioty, bóle brzucha, biegunka, wzdęcia oraz zaparcia, występujące szczególnie przy dawce dobowej 1000 mg. Ponadto często zgłaszane są zaburzenia smaku oraz bóle głowy. Rzadziej obserwuje się zaburzenia słuchu, wysypkę skórną, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych (AspAT, AlAT), duszność i bezsenność. U pacjentów z obniżoną odpornością, zwłaszcza z AIDS, mogą wystąpić leukopenia, trombocytopenia oraz wzrost stężenia azotu mocznikowego, co wymaga szczególnej uwagi i monitorowania parametrów laboratoryjnych.
AIDS, anafilaksja, anoreksja, antybiotyk makrolidowy, bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból mięśniowy, ból stawowy, dolegliwości przewodu pokarmowego, duszność, działanie niepożądane, klarytromycyna, kołatanie serca, leukopenia, neutropenia, nudności, obniżona odporność, płytki krwi, pokrzywka, reakcja alergiczna, stan splątania, suchość jamy ustnej, świąd, szumy uszne, trombocytopenia, wydłużenie odstępu QT, wymioty, wysypka skórna, wzdęcia, zaburzenie funkcji nerek, zaburzenie słuchu, zaburzenie smaku, zakażenie Mycobacterium, zakażenie mykobakteryjne, zakażenie oportunistyczne, zakażenie wtórne, zapalenie naczyń, zapalenie wątroby, zaparcia, zawroty głowy, zwiększona aktywność enzymów wątrobowych - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – NO-SPA Comfort
Produkt NO-SPA Comfort zawiera 40 mg chlorowodorku drotaweryny w formie tabletek powlekanych i wykazuje działanie spazmolityczne. W trakcie terapii należy zachować ostrożność u pacjentów z niedociśnieniem tętniczym, gdyż drotaweryna może nasilać objawy niskiego ciśnienia krwi. Lek nie jest zalecany u dzieci poniżej 6 roku życia z powodu braku danych klinicznych oraz u kobiet w ciąży, gdzie konieczna jest ocena stosunku korzyści do ryzyka. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest stosowanie leku w okresie porodu, co jest istotne przy przepisywaniu kobietom w wieku rozrodczym.
astma, biegunka, ból brzucha, chlorowodorek drotaweryny, drotaweryna, działanie spazmolityczne, laktoza jednowodna, lecytyna sojowa, nadwrażliwość na orzeszki ziemne, niedobór laktazy, niedociśnienie tętnicze, nietolerancja galaktozy, nietolerancja laktozy, niskie ciśnienie krwi, pokrzywka, poród, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, schorzenie alergiczne, tartrazyna, wzdęcie, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Owoc Anyżu –
Produkt leczniczy Owoc Anyżu (Pimpinella anisum L., fructus) w formie ziół do zaparzania może wywoływać działania niepożądane, głównie o charakterze reakcji alergicznych dotyczących skóry (wysypka, świąd, pokrzywka, rumień) oraz układu oddechowego (duszność, skurcz oskrzeli, kaszel, nieżyt nosa). Częstotliwość występowania tych objawów nie została dotychczas precyzyjnie określona w badaniach klinicznych. Ponadto, możliwe są inne niespecyficzne działania niepożądane, które wymagają konsultacji lekarskiej. Monitorowanie bezpieczeństwa stosowania produktu jest kluczowe dla oceny stosunku korzyści do ryzyka terapii.
alergia skórna, alergia układu oddechowego, charakterystyka produktu leczniczego, Departament Monitorowania Niepożądanych Działań, duszność, działanie niepożądane, monitorowanie bezpieczeństwa, nieżyt nosa, owoc anyżu, pimpinella anisum, pokrzywka, produkt leczniczy roślinny, reakcja alergiczna, rumień, skurcz oskrzeli, świąd, tkanka podskórna, układ oddechowy, wysypka - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Cataflam 50
Diklofenak potasowy, dostępny m.in. w preparacie Cataflam 50, powinien być stosowany w najmniejszej skutecznej dawce i przez możliwie najkrótszy czas, aby ograniczyć ryzyko poważnych działań niepożądanych. Lek zawiera sacharozę, co wyklucza jego podawanie pacjentom z nietolerancją fruktozy, zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy lub niedoborem sacharazy-izomaltazy. Istnieje ryzyko reakcji alergicznych, w tym anafilaksji i zespołu Kounisa, które mogą prowadzić do zawału mięśnia sercowego. Diklofenak zwiększa ryzyko krwawień, owrzodzeń i perforacji przewodu pokarmowego, szczególnie u osób starszych oraz z chorobą wrzodową w wywiadzie. W takich przypadkach zaleca się stosowanie leków osłonowych (np. inhibitorów pompy protonowej) oraz ścisły nadzór lekarski. Ponadto, diklofenak może nasilać zaburzenia czynności wątroby, wymaga więc monitorowania enzymów wątrobowych podczas długotrwałej terapii, a także ostrożności u pacjentów z porfirią wątrobową.
agregacja płytek krwi, alergiczny nieżyt nosa, astma, choroba Crohna, choroba układu krążenia, choroba wrzodowa żołądka, cukrzyca, czynnik ryzyka sercowo-naczyniowego, czynność nerek, diklofenak potasowy, enzym wątrobowy, hiperlipidemia, inhibitor pompy protonowej, kortykosteroid ogólnoustrojowy, lek osłonowy, lek przeciwzakrzepowy, nadciśnienie tętnicze, niedobór sacharazy-izomaltazy, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nieszczelność zespolenia żołądkowo-jelitowego, nietolerancja fruktozy, obrzęk błony śluzowej nosa, obrzęk Quinckego, perforacja przewodu pokarmowego, pokrzywka, polip nosa, porfiria wątrobowa, przewlekła obturacyjna choroba płuc, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja skórna, sacharoza, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, udar, wrzodziejące zapalenie okrężnicy, wskaźnik hematologiczny, zaburzenie hemostazy, zakażenie, zakrzepica tętnic, zapalenie wątroby, zastoinowa niewydolność serca, zatrzymanie płynów, zawał mięśnia sercowego, zawał serca, zdarzenie zakrzepowe, zespół Kounisa, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry