omeprazol
Omeprazol to inhibitor pompy protonowej (IPP) szeroko stosowany w leczeniu chorób związanych z nadmiernym wydzielaniem kwasu solnego w żołądku. Jego mechanizm działania polega na blokowaniu enzymu H+/K+-ATP-azy w komórkach okładzinowych żołądka, co prowadzi do zmniejszenia wydzielania kwasu solnego.
Do głównych wskazań klinicznych omeprazolu należą: choroba wrzodowa żołądka i dwunastnicy, refluks żołądkowo-przełykowy, zespół Zollingera-Ellisona oraz eradykacja Helicobacter pylori w terapii skojarzonej z antybiotykami. Lek stosowany jest również profilaktycznie przy długotrwałym przyjmowaniu niesteroidowych leków przeciwzapalnych.
Omeprazol charakteryzuje się dobrym profilem bezpieczeństwa, jednak przy długotrwałym stosowaniu może prowadzić do zwiększonego ryzyka złamań kości, niedoborów witaminy B12, magnezu oraz zwiększonej podatności na niektóre infekcje przewodu pokarmowego. Lek metabolizowany jest głównie przez cytochrom P450, co stwarza ryzyko interakcji z innymi lekami.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Interakcje leku – Escitalopram LEK-AM 15 mg
Escitalopram, jako selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Przeciwwskazane jest łączenie go z nieodwracalnymi inhibitorami MAO (fenelzyna, tranylcypromina) – odstęp czasowy wynosi 14 dni po odstawieniu MAO przed rozpoczęciem escytalopramu i 7 dni po odstawieniu escytalopramu przed włączeniem MAO. Również odwracalne inhibitory MAO-A (moklobemid) i nieselektywne (linezolid) są przeciwwskazane ze względu na ryzyko zespołu serotoninowego. Szczególną ostrożność wymaga stosowanie selegiliny (do 10 mg/dobę). Ponadto, escytalopram nie powinien być łączony z lekami wydłużającymi odstęp QT (np. leki antyarytmiczne klasy IA i III, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, niektóre antybiotyki i leki przeciwpsychotyczne) z uwagi na ryzyko arytmii. Interakcje z lekami serotoninergicznymi (tramadol, sumatryptan) mogą prowadzić do zespołu serotoninowego, a leki obniżające próg drgawkowy (np. bupropion, neuroleptyki) zwiększają ryzyko drgawek. Współistniejące stosowanie litu i tryptofanu wymaga monitorowania stężenia litu.
acenokumarol, bupropion, cymetydyna, CYP2C19, CYP2D6, CYP3A4, dezypramina, doustny lek przeciwzakrzepowy, dysfagia, dziurawiec zwyczajny, ezomeprazol, flekainid, flukonazol, fluwoksamina, haloperydol, hipokaliemia, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, klomipramina, lanzoprazol, lek przeciwarytmiczny, lek serotoninergiczny, linezolid, lit w psychiatrii, meflochina, metoprolol, moklobemid, nieodwracalny nieselektywny inhibitor MAO, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nortryptylina, obniżenie progu drgawkowego, omeprazol, propafenon, rysperydon, selegilina, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, sumatryptan, tiorydazyna, tramadol, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, tryptofan, tyklopidyna, układ serotoninergiczny, warfaryna, wydłużenie odstępu QT, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Polprazol Acidcontrol 10 mg
Polprazol Acidcontrol, zawierający 10 mg omeprazolu w kapsułkach dojelitowych, wykazuje działania niepożądane o różnym nasileniu i częstości. Najczęściej (1-10% pacjentów) obserwuje się bóle głowy, ból brzucha, zaparcia, biegunkę, wzdęcia oraz nudności i wymioty. Działania te nie są zależne od dawki leku. Rzadziej występują zaburzenia hematologiczne, takie jak leukopenia i trombocytopenia, a bardzo rzadko agranulocytoza i pancytopenia. Hipomagnezemia, której częstość jest nieznana, może prowadzić do wtórnej hipokalcemii i hipokaliemii. Rzadko obserwuje się hiponatremię, podwyższenie enzymów wątrobowych, zapalenie wątroby, a w bardzo rzadkich przypadkach niewydolność wątroby i encefalopatię. Ze strony skóry mogą wystąpić reakcje od łagodnych wysypek po ciężkie, zagrażające życiu zespoły, takie jak zespół Stevensa-Johnsona i toksyczna martwica naskórka (TEN).
agranulocytoza, bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból mięśni, ból stawów, depresja, encefalopatia wątrobowa, ginekomastia, hipokalcemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, hiponatremia, kandydoza przewodu pokarmowego, kapsułka dojelitowa twarda, leukopenia, łysienie, mikroskopowe zapalenie jelita grubego, nadwrażliwość, niewydolność wątroby, niewyraźne widzenie, nudności i wymioty, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, omam, omeprazol, pancytopenia, parestezja, podwyższone enzymy wątrobowe, pokrzywka, polip dna żołądka, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, splątanie, toczeń rumieniowaty skórny, toksyczna martwica naskórka, trombocytopenia, wzdęcie, zaburzenie smaku, zapalenie cewkowo-śródmiąższowe nerek, zapalenie skóry, zapalenie wątroby, zaparcie, zawrót głowy, zawrót głowy błędnikowy, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Heligen Neo 20 mg
Heligen Neo, zawierający omeprazol w dawkach 20 mg i 40 mg w postaci kapsułek dojelitowych twardych, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na omeprazol lub inne benzoimidazole oraz na substancje pomocnicze, w tym sacharozę (około 37,60–43,01 mg w kapsułce 20 mg i 75,20–86,01 mg w kapsułce 40 mg). Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z ciężką nietolerancją sacharozy, gdzie wskazane jest rozważenie alternatywnych preparatów omeprazolu bez sacharozy. Ponadto, stosowanie Heligen Neo jest bezwzględnie przeciwwskazane w terapii skojarzonej z nelfinawirem, ze względu na ryzyko obniżenia stężenia nelfinaviru w osoczu i potencjalną nieskuteczność leczenia HIV.
atazanawir, benzoimidazole, choroba nowotworowa żołądka, choroba wrzodowa, dysfagia, guz neuroendokrynny, inhibitor pompy protonowej, itrakonazol, kapsułka dojelitowa twarda, ketokonazol, lek przeciwretrowirusowy, nadwrażliwość na substancję czynną, nelfinavir, nietolerancja cukru, omeprazol, oporność wirusa HIV, peletki leku, pH żołądka, refluks żołądkowo-przełykowy, sacharoza, stężenie w osoczu, zakażenie HIV - Leksykon chorób i schorzeń
Syringomyelia – Leczenie
Leczenie syringomielii jest zindywidualizowane i zależy od nasilenia objawów, wielkości syrinksów oraz etiologii schorzenia. W przypadku bezobjawowej lub łagodnej syringomielii rekomendowana jest obserwacja z okresowymi badaniami MRI i ocenami neurologicznymi. Leczenie farmakologiczne ma charakter objawowy i obejmuje przede wszystkim leki przeciwpadaczkowe (gabapentyna, pregabalina, karbamazepina) w terapii bólu neuropatycznego, NLPZ, miorelaksanty (np. baklofen), tramadol oraz kortykosteroidy. Wskazaniem do interwencji chirurgicznej są nasilające się objawy neurologiczne lub szybka progresja choroby. Standardem w syringomielii związanej z malformacją Arnolda-Chiariego typu I jest dekompresja tylnego dołu czaszki, obejmująca kraniotomię potyliczną, duroplastykę oraz usunięcie zrostów pajęczynówki, co przywraca prawidłowy przepływ płynu mózgowo-rdzeniowego i zmniejsza syrinksy. Alternatywnie stosuje się drenaż syrinksów za pomocą zastawki (komorowo-otrzewnowej, syringosubarachnoidalnej, syringoperitonealnej lub syringopleuralnej), choć wiąże się to z ryzykiem powikłań i jest traktowane jako ostateczność.
akupunktura, badanie MRI, badanie obrazowe, baklofen, ból neuropatyczny, ciśnienie żylne, cymetydyna, dekompresja tylnego dołu czaszki, elektroakupunktura, furosemid, gabapentyna, jamistość rdzenia kręgowego, karbamazepina, koenzym Q10, kontrola neurologiczna, kortykosteroid, kwas tłuszczowy omega-3, lek przeciwpadaczkowy, malformacja Chiariego, mezenchymalna komórka macierzysta, miorelaksant, niesteroidowy lek przeciwzapalny, obserwacja kliniczna, ocena neurologiczna, omeprazol, płyn mózgowo-rdzeniowy, pregabalina, syrinx, tramadol, zastawka komorowo-otrzewnowa, zespół Arnolda-Chiariego, zespół zakotwiczonego rdzenia kręgowego - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Pantoprazole Mercapharm 40 mg
Pantoprazol, jako inhibitor pompy protonowej, jest szeroko stosowany w terapii schorzeń związanych z nadmiernym wydzielaniem kwasu solnego. Głównym przeciwwskazaniem do stosowania preparatu Pantoprazole Mercapharm 40 mg jest nadwrażliwość na substancję czynną – pantoprazol, a także na inne pochodne benzoimidazolu, takie jak omeprazol czy lanzoprazol, ze względu na ryzyko reakcji krzyżowych. Ponadto, lek jest przeciwwskazany u pacjentów z alergią na którąkolwiek substancję pomocniczą, w tym na laktozę, której zawartość wynosi 36,2 mg w każdej tabletce, co jest istotne u osób z ciężką nietolerancją tej substancji.
benzoimidazol, ciężka nietolerancja laktozy, inhibitor pompy protonowej, lanzoprazol, nadwrażliwość na substancję czynną, nietolerancja laktozy, omeprazol, pantoprazol, pochodna benzoimidazolu, reakcja alergiczna, reakcja krzyżowa, reakcja nadwrażliwości, substancja pomocnicza, wydzielanie kwasu solnego, wywiad alergologiczny - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Goprazol 20 mg 20 mg
Badania przedkliniczne dotyczące omeprazolu, substancji czynnej produktu Goprazol 20 mg, wykazały, że długotrwałe hamowanie wydzielania kwasu solnego prowadzi do rozwoju hiperplazji komórek enterochromafinopodobnych (ECL) w błonie śluzowej żołądka szczurów, a w niektórych przypadkach do powstawania rakowiaków. Mechanizm tych zmian jest pośredni i wynika z utrzymującej się hipergastrynemii, będącej konsekwencją przewlekłego zahamowania sekrecji kwasu, a nie z bezpośredniego działania omeprazolu na komórki żołądka. Podobne efekty obserwowano także po zastosowaniu antagonistów receptorów H2 oraz innych inhibitorów pompy protonowej, jak również po częściowym wycięciu dna żołądka, co wskazuje na niespecyficzną odpowiedź fizjologiczną na zmniejszenie kwasowości żołądka.
antagonista receptora H2, badania przedkliniczne, bezpieczeństwo stosowania leku, błona śluzowa żołądka, długoterminowe stosowanie leku, hamowanie wydzielania kwasu żołądkowego, hipergastrynaemia, hiperplazja komórek ECL, inhibitor pompy protonowej, komórki enterochromafinopodobne, kwas solny, omeprazol, rakowiak, wycięcie dna żołądka - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Heligen Neo 40 mg
Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa omeprazolu, substancji czynnej leku Heligen Neo, obejmowała długoterminowe badania toksykologiczne na szczurach, którym podawano lek przez całe życie. W trakcie tych badań zaobserwowano charakterystyczne zmiany histopatologiczne w błonie śluzowej żołądka, w tym hiperplazję komórek enterochromafinopodobnych (ECL) oraz rozwój rakowiaków żołądka. Mechanistyczna analiza wykazała, że zmiany te nie wynikają z bezpośredniej toksyczności omeprazolu, lecz są konsekwencją utrzymującej się hipergastrynemii, spowodowanej długotrwałym hamowaniem wydzielania kwasu solnego w żołądku.
antagonista receptora H2, badanie toksykologiczne, błona śluzowa żołądka, gastryna, hamowanie wydzielania kwasu solnego, Heligen Neo, hipergastrinemia, hiperplazja komórek enterochromafinopodobnych, inhibitor pompy protonowej, komórki ECL, omeprazol, rakowiak, receptor histaminowy H2, tkanka żołądka, wycięcie dna żołądka, zmiana histopatologiczna - Leksykon leków
Interakcje leku – Banavin 5 mg
Wortioksetyna, metabolizowana głównie przez enzym CYP2D6 oraz w mniejszym stopniu przez CYP3A4/5 i CYP2C9, wykazuje istotne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne. Szczególnie istotne jest przeciwwskazanie do łączenia jej z inhibitorami MAO (nieodwracalnymi nieselektywnymi, odwracalnym selektywnym MAO-A – moklobemidem, odwracalnym nieselektywnym – linezolidem oraz nieodwracalnymi selektywnymi MAO-B – selegiliną, razagiliną) ze względu na ryzyko zespołu serotoninowego. W przypadku inhibitorów CYP2D6 (np. bupropion, chinidyna, fluoksetyna, paroksetyna) obserwuje się 2,3-krotny wzrost ekspozycji na wortioksetynę, co wymaga rozważenia zmniejszenia dawki. Inhibitory CYP3A4 i CYP2C9/19 (ketokonazol, flukonazol) powodują wzrost ekspozycji o 1,3-1,5 raza, zwykle bez konieczności modyfikacji dawki. Induktory enzymów CYP (ryfampicyna, karbamazepina, fenytoina) mogą obniżyć stężenie wortioksetyny nawet o 72%, co może wymagać zwiększenia dawki.
bupropion, chinidyna, CYP2C9, CYP2D6, CYP3A4/5, dekstrometorfan, diazepam, doustny środek antykoncepcyjny, elektrowstrząsy, etynyloestradiol, fenytoina, flukonazol, fluoksetyna, induktor cytochromu P450, inhibitor CYP2D6, inhibitor CYP3A4, inhibitor cytochromu P450, inhibitor MAO, itrakonazol, karbamazepina, ketokonazol, klarytromycyna, klopidogrel, kofeina, kwas acetylosalicylowy, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwkrzepliwy, lek przeciwpłytkowy, lek serotoninergiczny, lewonorgestrel, linezolid, meflochina, midazolam, moklobemid, nefazodon, neuroleptyk, nieselektywny inhibitor MAO, niesteroidowy lek przeciwzapalny, omeprazol, opioid, paroksetyna, pochodna fenotiazyny, próg drgawkowy, razagilina, ryfampicyna, selegilina, selektywny inhibitor MAO-A, selektywny inhibitor MAO-B, sumatryptan, telitromycyna, tolbutamid, tramadol, tryptan, warfaryna, worikonazol, wortioksetyna, zespół serotoninowy, ziele dziurawca - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ortanol Max 20 mg
Profil bezpieczeństwa omeprazolu w dawce 20 mg obejmuje szeroki zakres działań niepożądanych o różnej częstości występowania. Najczęściej obserwowane (1-10%) to bóle głowy, ból brzucha, zaparcia, biegunka, wzdęcia oraz nudności i/lub wymioty. Szczególną uwagę zwracają ciężkie skórne reakcje nadwrażliwości (SCARs), takie jak zespół Stevensa-Johnsona (SJS), toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka (TEN), DRESS oraz ostra uogólniona osutka krostkowa (AGEP), które, choć rzadkie, mogą zagrażać życiu i wymagają natychmiastowej interwencji. Ponadto, omeprazol może powodować zaburzenia elektrolitowe, w tym hipomagnezemię o nieznanej częstości, prowadzącą do wtórnej hipokalcemi i hipokaliemii, co wymaga monitorowania elektrolitów u pacjentów z objawami takimi jak tężyczka, majaczenie czy arytmia.
agranulocytoza, ciężkie skórne działania niepożądane, encefalopatia, farmakovigilance, ginekomastia, hipokalcemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, hiponatremia, kandydoza przewodu pokarmowego, kapsułki dojelitowe, leukopenia, mikroskopowe zapalenie jelita, nadżerkowe zapalenie przełyku, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, omeprazol, ostra uogólniona osutka krostkowa, polipy dna żołądka, reakcja anafilaktyczna, reakcja polekowa z eozynofilią, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, śródmiąższowe zapalenie nerek, toczeń rumieniowaty, toksyczne martwicze oddzielanie naskórka, zapalenie wątroby, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Losec 20 mg
Losec (omeprazol) w dawce 20 mg, dostępny w postaci kapsułek dojelitowych, nie wykazuje istotnego wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn, co potwierdzają dane farmakodynamiczne, farmakokinetyczne oraz badania kliniczne. Mimo to, u niektórych pacjentów mogą wystąpić działania niepożądane, takie jak zawroty głowy i zaburzenia widzenia, które mogą tymczasowo upośledzać funkcje psychomotoryczne niezbędne do bezpiecznego prowadzenia pojazdów. W przypadku pojawienia się tych objawów zaleca się powstrzymanie od prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn do czasu ich ustąpienia.
charakterystyka produktu leczniczego, choroba współistniejąca, dokumentacja medyczna, dysfagia, działanie niepożądane, farmakoterapia, funkcja psychomotoryczna, interakcja lekowa, kapsułka dojelitowa twarda, koordynacja ruchowa, laktoza, omeprazol, peletka dojelitowa, profil farmakodynamiczny i farmakokinetyczny, sedacja, sprawność psychofizyczna, urządzenie mechaniczne, zaburzenie widzenia, zawroty głowy - Leksykon leków
Interakcje leku – Escitalopram Bluefish 10 mg
Escitalopram Bluefish wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Przeciwwskazane jest łączenie go z nieodwracalnymi nieselektywnymi inhibitorami MAO (fenelzyna, izokarboksazyd, tranylcypromina) ze względu na ryzyko zespołu serotoninowego; konieczny jest odstęp 14 dni po MAO i 7 dni po escytalopramie. Podobne przeciwwskazania dotyczą odwracalnych inhibitorów MAO-A (moklobemid) i nieselektywnych inhibitorów MAO (linezolid). Escitalopram nie powinien być stosowany z lekami wydłużającymi odstęp QT (np. leki przeciwarytmiczne klasy IA i III, niektóre przeciwpsychotyczne, antybiotyki jak sparfloksacyna, moksyfloksacyna, dożylna erytromycyna), ze względu na ryzyko groźnych zaburzeń rytmu serca. Jednoczesne podawanie leków serotoninergicznych (tramadol, sumatryptan, buprenorfina) zwiększa ryzyko zespołu serotoninowego, a leki obniżające próg drgawkowy (np. bupropion, meflochina) wymagają ostrożności. Współstosowanie z lekami przeciwzakrzepowymi wymaga monitorowania parametrów krzepnięcia, a NLPZ zwiększają ryzyko krwawień. Preparaty z dziurawca zwyczajnego mogą nasilać działania niepożądane escytalopramu.
astemizol, buprenorfina, bupropion, cymetydyna, dezypramina, doustny lek przeciwzakrzepowy, dziurawiec zwyczajny, erytromycyna dożylna, escytalopram, ezomeprazol, flekainid, flukonazol, fluwoksamina, halofantryna, haloperydol, hipokaliemia, hipomagnezemia, Hypericum perforatum, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, izoenzym CYP2C19, izoenzym CYP2D6, izoenzym CYP3A4, klomipramina, lanzoprazol, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwmalaryczny, lek serotoninergiczny, linezolid, meflochina, metoprolol, mizolastyna, moklobemid, moksyfloksacyna, nieodwracalny nieselektywny inhibitor MAO, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nortryptylina, obniżenie progu drgawkowego, odwracalny selektywny inhibitor MAO-A, omeprazol, pentamidyna, pimozyd, pochodna fenotiazyny, propafenon, rysperydon, sparfloksacyna, sumatryptan, tiorydazyna, tramadol, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, tyklopidyna, wydłużenie odstępu QT, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Polprazol Max 20 mg
Omeprazol, będący inhibitorem pompy protonowej (ATC: A02BC01), jest stosowany w dawce 20 mg w postaci kapsułek dojelitowych (Polprazol Max). Mechanizm działania opiera się na selektywnym, odwracalnym hamowaniu enzymu H+/K+-ATP-azy w komórkach okładzinowych żołądka, co prowadzi do istotnego zmniejszenia wydzielania kwasu solnego. Po podaniu doustnym, maksymalny efekt terapeutyczny osiągany jest po 4 dniach, a u pacjentów z wrzodem dwunastnicy dawka 20 mg/dobę powoduje redukcję 24-godzinnej kwaśności soku żołądkowego o około 80% oraz zmniejszenie maksymalnego wydzielania kwasu po stymulacji pentagastryną o około 70%. Utrzymanie pH żołądka ≥3 przez średnio 17 godzin na dobę sprzyja kontroli objawów choroby refluksowej przełyku i wrzodowej dwunastnicy. Efekt hamowania sekrecji kwasu koreluje z polem pod krzywą stężenia omeprazolu w osoczu (AUC), bez obserwacji tachyfilaksji.
bezkwaśność, błona śluzowa żołądka, Campylobacter, choroba refluksowa przełyku, choroba wrzodowa dwunastnicy, chromogranina A, cyjanokobalamina, guz neuroendokrynny, H+ K+ ATP-aza, hipochlorhydria, inhibitor pompy protonowej, kanalik wydzielniczy, kapsułka dojelitowa twarda, komórka okładzinowa, kwas solny, mieszanina racemiczna, omeprazol, peletka dojelitowa, pentagastryna, Polprazol Max, Salmonella, sekrecja kwasu solnego, tachyfilaksja, torbiel gruczołowa żołądka, witamina B12, wrzód dwunastnicy - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Heligen Neo 40 mg
Stosowanie omeprazolu (Heligen Neo) u kobiet w ciąży jest możliwe i bezpieczne, o ile korzyści terapeutyczne przewyższają potencjalne ryzyko. Dane z trzech prospektywnych badań epidemiologicznych obejmujących ponad 1000 przypadków ekspozycji nie wykazały negatywnego wpływu na przebieg ciąży, zdrowie płodu ani noworodka. W przypadku kobiet karmiących piersią, omeprazol przenika do mleka matki, jednak w dawkach terapeutycznych 20 mg lub 40 mg ilość leku jest na tyle niska, że nie stanowi zagrożenia dla dziecka, co pozwala na kontynuację karmienia. Lekarz powinien poinformować pacjentkę o przenikaniu leku do mleka i monitorować ewentualne objawy niepożądane u niemowlęcia.
- Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Omeprazol Biofarm
Omeprazol Biofarm wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z objawami sugerującymi chorobę nowotworową przewodu pokarmowego, gdyż może maskować symptomy i opóźniać diagnozę. W przypadku niezamierzonej utraty masy ciała, nawracających wymiotów, dysfagii, krwawych wymiotów lub smolistych stolców, konieczne jest wykluczenie zmian nowotworowych. Omeprazol w dawce nieprzekraczającej 20 mg może być stosowany z atazanawirem (400 mg) i rytonawirem (100 mg) pod ścisłą kontrolą kliniczną. Zaleca się unikanie jednoczesnego stosowania omeprazolu i klopidogrelu ze względu na potencjalne interakcje, szczególnie u pacjentów kardiologicznych. Jako inhibitor CYP2C19, omeprazol może wpływać na metabolizm wielu leków, co wymaga dokładnej analizy farmakoterapii pacjenta.
achlorhydria, arytmia komorowa, atazanawir, Campylobacter, chromogranina A, cyjanokobalamina, CYP2C19, digoksyna, diuretyk, dysfagia, guz neuroendokrynny, hipomagnezemia, inhibitor pompy protonowej, klopidogrel, krwiste wymioty, majaczenie, niedobór sacharazy-izomaltazy, nietolerancja fruktozy, omeprazol, osteoporoza, owrzodzenie żołądka, rytonawir, Salmonella, stolec smolisty, tężyczka, toczeń rumieniowaty skórny, witamina B12, zaburzenie rytmu serca, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, złamanie kości - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Heligen Neo 20 mg
Na podstawie trzech prospektywnych badań epidemiologicznych obejmujących ponad 1000 przypadków ekspozycji na omeprazol w ciąży, nie stwierdzono negatywnego wpływu leku na przebieg ciąży, zdrowie płodu ani noworodka. Omeprazol może być stosowany w standardowych dawkach terapeutycznych (20 mg lub 40 mg) bez konieczności ich modyfikacji. Lek przenika do mleka matki, jednak stosowanie w dawkach terapeutycznych podczas laktacji nie stanowi zagrożenia dla dziecka, choć zaleca się monitorowanie efektów u niemowląt, zwłaszcza przy długotrwałej terapii. Badania na modelach zwierzęcych nie wykazały wpływu omeprazolu na płodność, a dostępne dane kliniczne nie wskazują na negatywny wpływ na zdolność reprodukcyjną u ludzi, choć brakuje szczegółowych badań w tym zakresie.
badanie epidemiologiczne prospektywne, bezpieczeństwo leku, cukrzyca ciążowa, dawka terapeutyczna, długotrwałe stosowanie leku, działanie niepożądane, ekspozycja na lek, Heligen Neo, karmienie piersią, modyfikacja dawki leku, omeprazol, omeprazol w ciąży, przenikanie leku do mleka, racemiczna mieszanina omeprazolu, substancja pomocnicza, zdolność reprodukcyjna - Leksykon leków
Skład i postać leku – Omeprazol Biofarm 20 mg
Omeprazol Biofarm dostępny jest w postaci kapsułek dojelitowych twardych o dawkach 20 mg i 40 mg omeprazolu. Kapsułki zawierają odpowiednio 163 mg sacharozy i 8 mg laktozy bezwodnej (20 mg) oraz 325 mg sacharozy i 16 mg laktozy bezwodnej (40 mg). Substancje pomocnicze obejmują m.in. hypromelozę, hydroksypropylocelulozę, sodu laurylosiarczan, disodu fosforan dwunastowodny oraz polimery dojelitowe (hypromelozy ftalan i dietylu ftalan), które zapewniają ochronę przed działaniem soku żołądkowego i kontrolują uwalnianie substancji czynnej. Kapsułki 20 mg są zielone, a 40 mg purpurowe, co ułatwia identyfikację dawki. Osłonki kapsułek różnią się barwnikami: 20 mg zawiera żółcień chinolinową (E104), a 40 mg erytrozynę (E127).
- Leksykon leków
Skład i postać leku – Omeprazol Mylan 40 mg
Omeprazol Mylan 40 mg jest dostępny w formie liofilizowanego proszku do sporządzania roztworu do infuzji, zawierającego 42,5 mg soli sodowej omeprazolu, co odpowiada 40 mg substancji czynnej. Produkt jest konfekcjonowany w fiolkach 6 ml i wymaga rekonstytucji przy użyciu 0,9% roztworu chlorku sodu lub 5% roztworu glukozy, z zachowaniem aseptyki oraz precyzyjnego stosowania zalecanych objętości, aby utrzymać odpowiednie pH i stabilność leku. Procedura przygotowania obejmuje rozpuszczenie proszku w 5 ml rozpuszczalnika, a następnie przeniesienie roztworu do worka lub butelki infuzyjnej, z możliwością zastosowania metody z igłą transferową dla worków elastycznych. Infuzja dożylna powinna trwać 20-30 minut, co jest kluczowe dla skuteczności i minimalizacji działań niepożądanych.
aseptyka, biodostępność preparatu, disodu edetynian, działanie niepożądane, igła transferowa, infuzja dożylna, liofilizowany omeprazol, liofilizowany proszek, membrana do wstrzykiwań, niezgodność farmaceutyczna, omeprazol, pH roztworu, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, rekonstytucja produktu, roztwór chlorku sodu, roztwór glukozy, sól sodowa omeprazolu, stabilność chemiczna i fizyczna, wlew dożylny, wodorotlenek sodu - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Ranloc 20 mg
Przed rozpoczęciem terapii lekiem Ranloc (pantoprazol 20 mg w tabletkach dojelitowych) konieczne jest wykluczenie przeciwwskazań, które mogą zagrażać bezpieczeństwu pacjenta. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na pantoprazol (w formie pantoprazolu sodowego półtorawodnego, 22,6 mg odpowiadające 20 mg pantoprazolu) lub na inne benzoimidazole, co wymaga szczegółowego wywiadu alergologicznego. Reakcje krzyżowe w obrębie grupy inhibitorów pompy protonowej mogą prowadzić do poważnych działań niepożądanych. Ponadto, nadwrażliwość na substancje pomocnicze zawarte w tabletkach dojelitowych Ranloc również stanowi przeciwwskazanie, ze względu na ryzyko reakcji alergicznych o różnym nasileniu, włącznie z anafilaksją.
antagonista receptora H2, ezomeprazol, famotydyna, inhibitor pompy protonowej, lanzoprazol, nadwrażliwość na substancję czynną, nadwrażliwość na substancję pomocniczą, omeprazol, pantoprazol, pantoprazol sodowy półtorawodny, podstawione benzoimidazole, rabeprazol, ranitydyna, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja krzyżowa, tabletka dojelitowa, zaburzenie wydzielania kwasu solnego - Leksykon chorób i schorzeń
Zespół zollingera-ellisona – Charakterystyka, pielęgnacja i opieka
Zespół Zollingera-Ellisona (ZES) to rzadkie schorzenie neuroendokrynne, charakteryzujące się obecnością gastrinomas, najczęściej zlokalizowanych w trzustce lub dwunastnicy, które prowadzą do nadprodukcji gastryny i wtórnej hipersekrecji kwasu żołądkowego. Klinicznie manifestuje się ciężką chorobą wrzodową, bólami brzucha oraz biegunką. Podstawą leczenia farmakologicznego są inhibitory pompy protonowej (IPP) stosowane w dawkach wyższych niż standardowe, np. omeprazol 60 mg/d, ezomeprazol 120 mg/d, lanzoprazol 45 mg/d, rabeprazol 60 mg/d lub pantoprazol 80 mg/d, z możliwością podawania dożylnego w ostrych stanach. W przypadkach opornych lub przerzutowych stosuje się analogi somatostatyny, takie jak oktreotyd, które mogą obniżać poziom gastryny i hamować wzrost guza. Leczenie chirurgiczne, obejmujące resekcję guza i ewentualne usunięcie węzłów chłonnych, pozostaje jedyną metodą potencjalnie prowadzącą do wyleczenia, choć odsetek wyleczeń wynosi jedynie 20-25%. Po zabiegu konieczne jest dalsze stosowanie IPP oraz regularna kontrola poziomu gastryny i badań obrazowych w celu wykrycia nawrotów.
ablacja prądem, analog somatostatyny, choroba wrzodowa, czarny stolec, embolizacja, ezomeprazol, gastrektomia, gastrinoma, inhibitor pompy protonowej, krwawienie z przewodu pokarmowego, lanzoprazol, nadprodukcja kwasu żołądkowego, nowotwór neuroendokrynny, oktreotyd, omeprazol, pantoprazol, podstawowe wydzielanie kwasu, przerzut do wątroby, rabeprazol, resekcja trzustki, równowaga elektrolitowa, scyntygrafia receptorów somatostatynowych, test sekretynowy, tomografia komputerowa, usunięcie guza, wrzód trawienny, wydzielanie kwasu żołądkowego, zespół Zollingera-Ellisona, zgaga, żywienie dojelitowe, żywienie pozajelitowe - Leksykon leków
Przedawkowanie – Omeprazol Medreg 10 mg
Przedawkowanie omeprazolu, inhibitora pompy protonowej, może prowadzić do objawów głównie ze strony przewodu pokarmowego (nudności, wymioty, bóle brzucha, biegunka), neurologicznych (zawroty i bóle głowy) oraz psychiatrycznych (apatia, depresja, splątanie), przy czym objawy te mają charakter przemijający i ustępują samoistnie bez trwałych następstw. Zgłaszano przypadki przyjęcia dawek jednorazowych od 560 mg do nawet 2400 mg, co stanowi dawkę do 120-krotnie przekraczającą standardową dawkę kliniczną. Objawy z przewodu pokarmowego pojawiają się już przy dawkach powyżej 560 mg, natomiast objawy psychiatryczne występują rzadziej i zwykle przy bardzo wysokich dawkach.
antidotum, apatia, biegunka, ból brzucha, ból głowy, dawka terapeutyczna, depresja, farmakokinetyka omeprazolu, inhibitor pompy protonowej, kinetyka pierwszego rzędu, leczenie objawowe, nawadnianie dożylne, nudności, objawy neurologiczne, objawy niepożądane, objawy psychiatryczne, objawy z przewodu pokarmowego, omeprazol, przedawkowanie omeprazolu, splątanie, wymioty, zawroty głowy - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Helicid 40 40 mg
Helicid 40, zawierający 40 mg omeprazolu (42,6 mg soli sodowej), jest przeznaczony do dożylnego podawania w sytuacjach, gdy terapia doustna jest niemożliwa lub niewskazana. Preparat znajduje zastosowanie w leczeniu aktywnego owrzodzenia dwunastnicy i żołądka, profilaktyce nawrotów tych chorób, eradykacji Helicobacter pylori w skojarzeniu z antybiotykami, a także w leczeniu owrzodzeń związanych z NLPZ oraz refluksowego zapalenia przełyku. Ponadto, omeprazol dożylny jest wskazany w terapii zespołu Zollingera-Ellisona, gdzie szybkie opanowanie nadmiernej sekrecji kwasu żołądkowego jest kluczowe. Preparat stosuje się u pacjentów z zaburzeniami połykania, nieprzytomnych, w okresie okołooperacyjnym, z zaburzeniami wchłaniania oraz w stanach ciężkich wymagających szybkiego działania leku.
choroba refluksowa przełyku, choroba wrzodowa, dysfagia, eradykacja Helicobacter pylori, guz wydzielający gastrynę, interakcje lekowe, nadmierne wydzielanie kwasu żołądkowego, niesteroidowe leki przeciwzapalne, okres okołooperacyjny, omeprazol, owrzodzenia związane z NLPZ, owrzodzenie dwunastnicy, owrzodzenie żołądka, patogen, refluksowe zapalenie przełyku, roztwór do infuzji, terapia doustna, zaburzenia wchłaniania, zespół Zollingera-Ellisona - Leksykon substancji czynnych
Magnez – Interakcje
Magnez, jako kluczowy elektrolit, wchodzi w liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne z lekami, co ma istotne znaczenie kliniczne. Szczególnie ważne są interakcje z antybiotykami: tetracykliny i fluorochinolony wykazują zmniejszone wchłanianie przy jednoczesnym stosowaniu z magnezem, co wymaga zachowania odpowiednich odstępów czasowych (tetracykliny – co najmniej 3 godziny, fluorochinolony – 2 godziny przed lub 6 godzin po magnezie). Aminoglikozydy w połączeniu z magnezem zwiększają ryzyko porażenia mięśniowego. Magnez obniża biodostępność doustnych leków przeciwzakrzepowych (pochodne warfaryny), co wymaga monitorowania parametrów krzepnięcia. W terapii glikozydami naparstnicy konieczne jest monitorowanie stężenia potasu i magnezu ze względu na ryzyko zaburzeń rytmu serca. Diuretyki pętlowe (furosemid, kwas etakrynowy) nasilają wydalanie magnezu, co może prowadzić do niedoborów i wymaga suplementacji oraz kontroli elektrolitów. Długotrwałe stosowanie inhibitorów pompy protonowej i leków przeczyszczających może powodować hipomagnezemię. Bisfosfoniany powinny być podawane co najmniej 2 godziny przed lub po magnezie, aby zachować ich biodostępność. Preparaty magnezu zawierające pirydoksynę (witaminę B6) są przeciwwskazane u pacjentów leczonych lewodopą bez inhibitora dekarboksylazy, ze względu na zmniejszenie skuteczności lewodopy.
alendronian, amfoterycyna B, aminoglikozyd, antagonista wapnia, biodostępność bisfosfonianów, bisfosfonian, cisplatyna, cyklosporyna A, etydronian, fluorochinolon, furosemid, glikozyd naparstnicy, hipermagnezemia, inhibitor dopa-dekarboksylazy, inhibitor pompy protonowej, kumaryna, kwas etakrynowy, lek cytotoksyczny, lek diuretyczny, lek immunosupresyjny, lek moczopędny, lek przeciwzakrzepowy, lewodopa, niedobór magnezu, niewydolność nerek, omeprazol, osteoporoza, pantoprazol, pirydoksyna, porażenie mięśniowe, środek antykoncepcyjny, tetracyklina, warfaryna, witamina B6, zaburzenie rytmu serca, zaparcie przewlekłe - Leksykon leków
Działania niepożądane – Polprazol PPH 40 mg
Omeprazol, substancja czynna leku Polprazol PPH, wykazuje profil bezpieczeństwa obejmujący najczęstsze działania niepożądane u 1-10% pacjentów, takie jak bóle głowy, ból brzucha, zaparcia, biegunka, wzdęcia oraz nudności i wymioty, zwykle o łagodnym przebiegu i ustępujące po zakończeniu terapii. Istotne są jednak potencjalnie ciężkie reakcje, w tym SCAR (severe cutaneous adverse reactions) jak zespół Stevensa-Johnsona (SJS), toksyczna rozpływna martwica naskórka (TEN), DRESS oraz AGEP. Rzadkie, ale poważne działania obejmują zaburzenia hematologiczne (leukopenia, trombocytopenia, agranulocytoza, pancytopenia), reakcje anafilaktyczne ze wstrząsem, hiponatremię, hipomagnezemię, hipokalcemie i hipokaliemię, które mogą prowadzić do poważnych zaburzeń rytmu serca i objawów neuropsychiatrycznych. Dodatkowo, obserwuje się zaburzenia psychiczne (bezsenność, pobudzenie, splątanie, depresja, agresja, omamy) oraz neurologiczne (bóle głowy, zawroty, parestezje, senność). Wśród działań ze strony przewodu pokarmowego występują polipy dna żołądka, suchość błon śluzowych, kandydoza i mikroskopowe zapalenie jelita grubego.
agranulocytoza, ból głowy, ból mięśni, ból stawów, ciężkie skórne działania niepożądane, depresja, encefalopatia, ginekomastia, hipokalcemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, hiponatremia, kandydoza przewodu pokarmowego, leukopenia, mikroskopowe zapalenie jelita grubego, nadwrażliwość na światło, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, niewyraźne widzenie, obrzęk naczynioruchowy, omam, omeprazol, osłabienie siły mięśniowej, ostra uogólniona osutka krostkowa, pancytopenia, parestezja, pokrzywka, polekowa reakcja z eozynofilią, polip dna żołądka, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, senność, skurcz oskrzeli, toczeń rumieniowaty skórny, toksyczna rozpływna martwica naskórka, trombocytopenia, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie smaku, zapalenie cewkowo-śródmiąższowe nerek, zapalenie wątroby, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona, złamanie kości biodrowej - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Ultop 10 mg
Ocena bezpieczeństwa stosowania omeprazolu (Ultop) w dawkach 10 mg, 20 mg i 40 mg w kontekście zdolności pacjenta do prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługiwania maszyn wskazuje na mało prawdopodobny, lecz nie wykluczony wpływ na funkcje psychomotoryczne. Kluczowe działania niepożądane, które mogą zaburzać tę zdolność, to zawroty głowy oraz zaburzenia widzenia, które mogą negatywnie wpływać na równowagę, koordynację ruchową oraz percepcję wzrokową. Wystąpienie tych objawów, nawet o niewielkim nasileniu, powinno skutkować natychmiastowym zaprzestaniem prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. Lekarz powinien szczegółowo informować pacjenta o potencjalnym ryzyku oraz konieczności samoobserwacji, zwłaszcza w początkowym okresie terapii lub po zmianie dawkowania.
- Leksykon leków
Interakcje leku – Pramatis 5 mg
Escytalopram wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Szczególnie niebezpieczne są interakcje z inhibitorami monoaminooksydazy (IMAO), zwłaszcza nieodwracalnymi, niewybiórczymi IMAO, gdzie konieczne jest zachowanie 14-dniowego odstępu po ich odstawieniu przed rozpoczęciem terapii escytalopramem oraz 7-dniowego odstępu po zakończeniu terapii escytalopramem przed włączeniem IMAO. Leczenie skojarzone z moklobemidem i linezolidem jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko zespołu serotoninowego, natomiast stosowanie selegiliny wymaga ostrożności, zwłaszcza przy dawkach do 10 mg/dobę. Escytalopram jest przeciwwskazany u pacjentów stosujących leki wydłużające odstęp QT (np. leki przeciwarytmiczne klasy IA i III, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, niektóre neuroleptyki, antybiotyki jak moksyfloksacyna) z powodu ryzyka arytmii. Ponadto, leki serotoninergiczne (tramadol, sumatryptan), leki obniżające próg drgawkowy oraz lit i tryptofan mogą nasilać działania escytalopramu, co wymaga ścisłego monitorowania pacjenta.
astemizol, bupropion, cymetydyna, CYP2D6, CYP3A4, dezypramina, doustny lek przeciwzakrzepowy, dziurawiec, erytromycyna, ezomeprazol, flekainid, flukonazol, fluwoksamina, halofantryna, haloperydol, hipokaliemia, hydroksyzyna, inhibitor monoaminooksydazy, interakcja farmakokinetyczna, izoenzym CYP2C19, klomipramina, lanzoprazol, lek obniżający próg drgawkowy, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwbakteryjny, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwmalaryczny, lek serotoninergiczny, lek wpływający na hemostazę, linezolid, lit, meflochina, metoprolol, mizolastyna, moklobemid, moksyfloksacyna, neuroleptyk, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nortryptylina, odstęp QT, odwracalny wybiórczy inhibitor MAO-A, omeprazol, pentamidyna, pimozyd, pochodna butyrofenonu, pochodna fenotiazyny, pochodna tioksantenu, propafenon, rysperydon, selegilina, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, sparfloksacyna, sumatryptan, tiorydazyna, tramadol, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, tryptofan, tyklopidyna, zespół serotoninowy, złośliwa arytmia - Leksykon chorób i schorzeń
Refluks u niemowląt – Epidemiologia
Refluks żołądkowo-przełykowy (GER) jest powszechnym zjawiskiem fizjologicznym u niemowląt, występującym u 40-65% zdrowych dzieci w wieku 1-4 miesięcy, z szczytem częstości objawów między 3 a 4 miesiącem życia (60-70%). Objawy GER ustępują samoistnie u około 60% niemowląt do 6 miesiąca życia i u 90% do 8-12 miesiąca życia. Choroba refluksowa przełyku (GERD) jest znacznie rzadsza, z zapadalnością około 1,48/1000 osobolat i częstością występowania u dzieci szacowaną na 1,25-3,3%. Czynniki ryzyka progresji do GERD obejmują wcześniactwo, niską masę urodzeniową, przepuklinę rozworu przełykowego, zaburzenia neurologiczne, ekspozycję na dym tytoniowy, wywiad rodzinny oraz sposób karmienia (niższe ryzyko u niemowląt karmionych piersią). Diagnostyka opiera się głównie na ocenie klinicznej, a badania dodatkowe, takie jak 24-godzinne monitorowanie pH czy wielokanałowa impedancja z pH-metrią, są zarezerwowane dla przypadków wątpliwych lub powikłanych.
alergia na białko mleka krowiego, astma, badanie fizykalne, badanie kohortowe, badanie kontrastowe przewodu pokarmowego, bezdech, chirurgia antyrefluksowa, choroba refluksowa przełyku, endoskopia przewodu pokarmowego, farmakoterapia, impedancja przełykowa, kaszel, kręcz szyi, modyfikacja diety, monitorowanie pH przełyku, mózgowe porażenie dziecięce, mukowiscydoza, nietolerancja pokarmowa, niska masa urodzeniowa, omeprazol, padaczka, przepuklina rozworu przełykowego, refluks żołądkowo-przełykowy, siatka centylowa, stridor, ulewanie niemowląt, wcześniactwo, wskaźnik masy ciała, zaburzenie neurologiczne, zapalenie przełyku - Leksykon leków
Przedawkowanie – Bioprazol 20 mg
Przedawkowanie omeprazolu, substancji czynnej Bioprazolu, zostało udokumentowane w dawkach sięgających nawet 2400 mg, co stanowi 120-krotność zalecanej dawki terapeutycznej (20 mg). Objawy kliniczne przedawkowania obejmują głównie dolegliwości ze strony układu pokarmowego (nudności, wymioty, bóle brzucha, biegunka) oraz ośrodkowego układu nerwowego (zawroty głowy, bóle głowy, apatia, depresja, splątanie). W większości przypadków objawy te mają charakter przemijający i nie są klasyfikowane jako ciężkie, co jest istotną informacją dla lekarzy prowadzących pacjentów z podejrzeniem toksycznego działania leku.
apatia, biegunka, ból brzucha, ból głowy, dawka terapeutyczna, dawka toksyczna, depresja, eliminacja leku, farmakokinetyka, kapsułki dojelitowe, leczenie objawowe, nudności, objawy kliniczne, omeprazol, ośrodkowy układ nerwowy, postępowanie terapeutyczne, profil bezpieczeństwa, przedawkowanie omeprazolu, sacharoza, splątanie, substancja czynna, układ pokarmowy, wymioty, zaburzenia świadomości, zawroty głowy - Leksykon leków
Interakcje leku – Etopiryna PRO 500 mg
Kwas acetylosalicylowy, składnik leku Etopiryna PRO, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne o różnym stopniu istotności klinicznej. Szczególnie niebezpieczne jest jednoczesne stosowanie z metotreksatem w dawkach ≥15 mg/tydzień, co jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko toksyczności szpiku kostnego wynikające ze zmniejszonego klirensu nerkowego i wypierania metotreksatu z białek osocza. Interakcje z lekami przeciwzakrzepowymi (np. warfaryna, heparyna) oraz trombolitycznymi (streptokinaza, alteplaza) zwiększają ryzyko krwawień poprzez synergistyczne działanie na hemostazę, co wymaga ścisłego monitorowania parametrów krzepnięcia. Ponadto, kwas acetylosalicylowy może osłabiać działanie inhibitorów ACE i leków moczopędnych, a także nasilać toksyczność acetazolamidu i digoksyny. Współistniejące stosowanie z niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi, glikokortykosteroidami systemowymi oraz alkoholem znacząco zwiększa ryzyko działań niepożądanych ze strony przewodu pokarmowego, w tym krwawień i owrzodzeń.
acetazolamid, agregacja płytek, alkohol etylowy, alteplaza, białko osocza, błona śluzowa żołądka, choroba Addisona, choroba wrzodowa, ciśnienie tętnicze, czas protrombinowy, digoksyna, dysfagia, działanie antyagregacyjne, działanie hipoglikemizujące, funkcja nerek, furosemid, glikokortykosteroid, górny odcinek przewodu pokarmowego, heparyna, hipoglikemia, ibuprofen, inhibitor konwertazy angiotensyny, inhibitor pompy protonowy, kanalik nerkowy, klirens nerkowy, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas askorbowy, kwas moczowy, kwas walproinowy, lek moczopędny, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwpadaczkowy, lek przeciwzakrzepowy, lek trombolityczny, metotreksat, niesteroidowy lek przeciwzapalny, omeprazol, otoczka dojelitowa, parametr koagulologiczny, płytka krwi, pochodna sulfonylomocznika, prostaglandyna naczyniowa, prostaglandyna nerkowa, selektywny inhibitor zwrotnego wychwytu serotoniny, streptokinaza, szpik kostny, warfaryna - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Polprazol 20 mg
Polprazol (omeprazol) w dawce 20 mg wykazuje potwierdzone bezpieczeństwo stosowania w okresie ciąży na podstawie danych z trzech prospektywnych badań epidemiologicznych obejmujących ponad 1000 ekspozycji. Nie zaobserwowano negatywnego wpływu na przebieg ciąży, zdrowie płodu ani noworodka. W trakcie konsultacji z pacjentką ciężarną należy szczegółowo omówić wskazania do terapii, uwzględniając stosunek korzyści do potencjalnego ryzyka, oraz poinformować o braku danych sugerujących wpływ omeprazolu na płodność. Dawkowanie powinno być dostosowane indywidualnie, stosując najmniejszą skuteczną dawkę przez możliwie najkrótszy czas.
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Progastim 20 mg
Progastim to preparat zawierający 20 mg omeprazolu w formie kapsułek dojelitowych, stosowany u dorosłych i dzieci powyżej 1 roku życia (min. 10 kg masy ciała) w leczeniu choroby wrzodowej żołądka i dwunastnicy, refluksowego zapalenia przełyku oraz w terapii eradykacyjnej zakażenia Helicobacter pylori w skojarzeniu z antybiotykami. Lek jest również wskazany w profilaktyce owrzodzeń indukowanych przez NLPZ u pacjentów z grup ryzyka (wiek >65 lat, współistniejące choroby, stosowanie leków zwiększających ryzyko powikłań). W chorobie refluksowej Progastim łagodzi objawy zgagi i regurgitacji, a w przypadku zespołu Zollingera-Ellisona stosuje się go w dawkach indywidualnie dostosowanych do kontroli nadmiernej sekrecji kwasu żołądkowego. Leczenie powinno być poprzedzone potwierdzeniem diagnozy endoskopowej oraz odpowiednimi testami diagnostycznymi w przypadku podejrzenia H. pylori.
badanie endoskopowe, choroba refluksowa przełyku, choroba wrzodowa, choroba wrzodowa żołądka, gastrinoma, GERD, Helicobacter pylori, kapsułka dojelitowa, lek przeciwzakrzepowy, nadmierne wydzielanie kwasu żołądkowego, niesteroidowy lek przeciwzapalny, omeprazol, owrzodzenie dwunastnicy, owrzodzenie żołądka, powikłanie żołądkowo-jelitowe, refluksowe zapalenie przełyku, regurgitacja, szybki test ureazowy, terapia eradykacyjna, terapia podtrzymująca, test oddechowy, zespół Zollingera-Ellisona