niestabilna dławica piersiowa
Niestabilna dławica piersiowa to ostry zespół wieńcowy charakteryzujący się bólem w klatce piersiowej, który pojawia się w spoczynku, ma zwiększoną intensywność, częstotliwość lub dłuższy czas trwania w porównaniu do wcześniejszych epizodów dławicowych. Stanowi poważny stan kliniczny wymagający natychmiastowej interwencji, gdyż wskazuje na istotne pogorszenie perfuzji mięśnia sercowego i wysokie ryzyko zawału.
Patofizjologicznie niestabilna dławica związana jest z pęknięciem lub erozją blaszki miażdżycowej, co prowadzi do częściowej okluzji tętnicy wieńcowej przez zakrzep lub skurcz naczynia. W odróżnieniu od zawału serca, nie dochodzi do martwicy kardiomiocytów, co potwierdza brak wzrostu markerów sercowych (troponin) w badaniach laboratoryjnych.
Diagnostyka obejmuje EKG (często z przemijającymi zmianami odcinka ST lub załamka T), oznaczenie biomarkerów sercowych oraz badania obrazowe (koronarografia). Leczenie wymaga hospitalizacji i opiera się na podwójnej terapii przeciwpłytkowej, lekach przeciwkrzepliwych, beta-blokierach, statynach oraz często wczesnej rewaskularyzacji poprzez przezskórną interwencję wieńcową lub pomostowanie aortalno-wieńcowe w zależności od anatomii zmian naczyniowych.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Tadalafil Belupo 10 mg
Tadalafil Belupo w dawce 10 mg, stosowany w leczeniu zaburzeń erekcji oraz łagodnego rozrostu gruczołu krokowego, wykazuje profil bezpieczeństwa oparty na danych z badań klinicznych obejmujących 8022 pacjentów leczonych lekiem oraz 4422 pacjentów otrzymujących placebo. Działania niepożądane mają najczęściej charakter łagodny lub umiarkowany i są przemijające. Najczęściej zgłaszane objawy to ból głowy i zawroty głowy (często ≥1/100 do <1/10), nagłe zaczerwienienie twarzy, przekrwienie błony śluzowej nosa, niestrawność oraz bóle mięśni i pleców. Rzadziej obserwuje się poważniejsze zdarzenia, takie jak zawał mięśnia sercowego, udar mózgu, przednia niedokrwienna neuropatia nerwu wzrokowego (NAION), zespół Stevensa-Johnsona czy priapizm. U pacjentów powyżej 65 roku życia częściej występują biegunka i zawroty głowy, zwłaszcza przy dawce 5 mg stosowanej raz na dobę.
ból głowy, bradykardia zatokowa, choroba refluksowa przełyku, komorowe zaburzenia rytmu serca, krwiomocz, krwotok z prącia, łagodny rozrost gruczołu krokowego, nadciśnienie tętnicze, nagła śmierć sercowa, nagła utrata słuchu, napad drgawkowy, niedociśnienie tętnicze, niedokrwienna neuropatia nerwu wzrokowego, nieprawidłowości w zapisie EKG, niestabilna dławica piersiowa, obrzęk naczynioruchowy, okluzja naczyń siatkówki, priapizm, profil bezpieczeństwa leku, przekrwienie spojówek, przemijająca amnezja, przemijający napad niedokrwienny, tadalafil, udar mózgu, zaburzenia erekcji, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Viavardis 10 mg
Produkt leczniczy Viavardis zawierający wardenafil w dawkach 5 mg, 10 mg oraz 20 mg jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki pomocnicze. Nie należy go stosować jednocześnie z azotanami i donorami tlenku azotu ze względu na ryzyko ciężkiego niedociśnienia tętniczego. Przeciwwskazania obejmują także stosowanie silnych inhibitorów CYP3A4 (ketokonazol, itrakonazol doustny) u mężczyzn powyżej 75 roku życia, inhibitorów proteazy HIV (rytonawir, indynawir) oraz leków pobudzających cyklazę guanylową (riocyguat). Wardenafil jest przeciwwskazany u pacjentów z niestabilną dławicą piersiową, ciężką niewydolnością serca (III-IV klasa NYHA), niedociśnieniem tętniczym (ciśnienie <90/50 mmHg), niedawno przebytym zawałem mięśnia sercowego lub udarem mózgu (w ciągu ostatnich 6 miesięcy).
azole przeciwgrzybicze, azotany, cyklaza guanylowa, inhibitor cytochromu CYP3A4, inhibitor PDE5, inhibitor proteazy HIV, inhibitory proteazy, nadwrażliwość, NAION, niedociśnienie, niestabilna dławica piersiowa, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wątroby, retinitis pigmentosa, skala Childa-Pugha, udar mózgu, wardenafil, zaburzenie erekcji, zawał mięśnia sercowego, zwyrodnienie siatkówki - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Tadulan
Przed rozpoczęciem terapii tadalafilem konieczne jest przeprowadzenie szczegółowego wywiadu chorobowego oraz oceny układu sercowo-naczyniowego ze względu na ryzyko poważnych działań niepożądanych, takich jak zawał mięśnia sercowego, niestabilna dławica piersiowa, udar mózgu czy komorowe zaburzenia rytmu serca. Tadalafil, jako inhibitor PDE5, wykazuje działanie rozszerzające naczynia krwionośne, co może prowadzić do łagodnego, przemijającego obniżenia ciśnienia tętniczego i nasilać hipotensyjne efekty azotanów. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów stosujących leki blokujące receptory alfa1-adrenergiczne, zwłaszcza doksazosynę, ze względu na ryzyko niedociśnienia tętniczego. Ponadto, u pacjentów po zabiegach chirurgicznych w obrębie miednicy lub radykalnej prostatektomii bez oszczędzania nerwów skuteczność tadalafilu nie została jednoznacznie potwierdzona.
choroba Peyroniego, ciężka niewydolność wątroby, inhibitor CYP3A4, inhibitor PDE5, kołatanie serca, nadciśnienie tętnicze, niedokrwistość sierpowatokrwinkowa, niestabilna dławica piersiowa, nietętnicza przednia niedokrwienna neuropatia nerwu wzrokowego, priapizm, przemijający napad niedokrwienny, radykalna prostatektomia, receptor alfa1-adrenergiczny, rozszerzenie naczyń krwionośnych, skala Child-Pugh, tadalafil, udar mózgu, zabieg chirurgiczny miednicy, zaburzenie erekcji, zawał mięśnia sercowego - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Ranozek 750 mg
Ranolazyna, klasyfikowana jako lek z grupy innych leków nasercowych (kod ATC: C01EB18), jest stosowana w leczeniu przewlekłej dławicy piersiowej w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu w dawkach 375 mg, 500 mg oraz 750 mg. Jej mechanizm działania opiera się na hamowaniu późnego prądu sodowego w kardiomiocytach, co zmniejsza wewnątrzkomórkowe przeładowanie jonami sodu i wapnia, poprawiając relaksację mięśnia sercowego i redukując sztywność rozkurczową lewej komory. Ranolazyna powoduje minimalne zmiany hemodynamiczne, takie jak spadek częstości skurczów serca o mniej niż 2 uderzenia/min oraz obniżenie ciśnienia skurczowego o mniej niż 3 mm Hg. W zapisie EKG obserwuje się zależne od dawki wydłużenie odstępu QT o około 6 ms przy dawce 1000 mg dwa razy na dobę, obniżenie amplitudy załamka T oraz możliwe zaząbkowane załamki T, co jest wynikiem hamowania szybkiego prądu potasowego i późnego prądu sodowego. Analiza populacyjna wykazała średni wzrost QTc o 2,4 ms na każde 1000 ng/ml stężenia ranolazyny w osoczu, z większym nachyleniem u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby.
antagonista kanałów wapniowych, arytmia, beta-adrenolityk, częstoskurcz komorowy, inhibitor ACE, lek przeciwpłytkowy, niepełna rewaskularyzacja, niestabilna dławica piersiowa, NSTEMI, odstęp QTc, ostry zespół wieńcowy, potencjał komorowy, poważne zdarzenia sercowo-naczyniowe, późny prąd sodowy, próba wysiłkowa, przewlekła dławica piersiowa, przezskórna interwencja wieńcowa, sztywność rozkurczowa lewej komory, szybki prostowniczy prąd potasowy, zaburzenia czynności wątroby, zespół wydłużonego QT - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Losmina 80 mg/0,8 ml (8000 j.m.)
Losmina, zawierająca enoksaparynę sodową – heparynę drobnocząsteczkową, jest stosowana w profilaktyce i leczeniu stanów zakrzepowo-zatorowych. Preparat dostępny jest w ampułko-strzykawkach o stężeniach od 2000 j.m. (20 mg)/0,2 ml do 10 000 j.m. (100 mg)/1 ml. Wskazania obejmują profilaktykę żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej u pacjentów chirurgicznych z umiarkowanym i wysokim ryzykiem, zwłaszcza po zabiegach ortopedycznych, chirurgii ogólnej i onkologicznej. Enoksaparyna jest także zalecana u pacjentów internistycznych z ostrymi schorzeniami i ograniczoną mobilnością, takimi jak ostra niewydolność serca, niewydolność oddechowa, ciężkie zakażenia czy choroby reumatyczne. Ponadto, Losmina znajduje zastosowanie w leczeniu zakrzepicy żył głębokich oraz zatorowości płucnej, z wyłączeniem przypadków wymagających trombolizy lub interwencji chirurgicznej.
choroba reumatyczna, ciężkie zakażenie, enoksaparyna sodowa, hemodializa, heparyna drobnocząsteczkowa, kwas acetylosalicylowy, leczenie trombolityczne, niestabilna dławica piersiowa, niewydolność oddechowa, ostra niewydolność serca, ostry zespół wieńcowy, powikłanie krwotoczne, profilaktyka przeciwzakrzepowa, przezskórna interwencja wieńcowa, stan zakrzepowo-zatorowy, uniesienie odcinka ST, zabieg chirurgiczny ortopedyczny, zaburzenie czynności nerek, zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna, zawał mięśnia sercowego, zawał serca bez uniesienia odcinka ST, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Lapixen 6 mg
Lacydypina, będąca substancją czynną leku Lapixen, jest antagonistą wapnia z grupy dihydropirydyn stosowanym w terapii nadciśnienia tętniczego. Bezwzględnymi przeciwwskazaniami do jej stosowania są nadwrażliwość na lacydypinę lub substancje pomocnicze (w tym laktozę bezwodną w dawkach 137 mg, 274 mg, 411 mg odpowiednio dla dawek 2 mg, 4 mg i 6 mg), wstrząs kardiogenny, niestabilna dławica piersiowa, zwężenie zastawki aorty oraz ostry zawał mięśnia sercowego i pierwszy miesiąc po jego przebyciu. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z reakcjami alergicznymi na inne dihydropirydyny ze względu na ryzyko reakcji krzyżowej. Ponadto, lek jest przeciwwskazany u osób z trudnościami w połykaniu, a tabletki 2 mg i 6 mg nie posiadają linii podziału, co uniemożliwia ich dzielenie.
antagonista wapnia, beta-adrenolityk, dysfagia, inhibitor cytochromu P450, lacydypina, laktoza bezwodna, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość, niestabilna dławica piersiowa, nietolerancja laktozy, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wątroby, ostry zawał mięśnia sercowego, pochodna dihydropirydyny, reakcja krzyżowa, wstrząs kardiogenny, zwężenie zastawki aorty - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Tadaxin 20 mg
Tadalafil w dawce 20 mg (Tadaxin) posiada istotne przeciwwskazania, które lekarz musi uwzględnić przed rozpoczęciem terapii. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na tadalafil lub substancje pomocnicze, w tym 200 mg laktozy jednowodnej w każdej tabletce, co jest istotne u pacjentów z nietolerancją laktozy. Leku nie należy stosować jednocześnie z organicznymi azotanami ze względu na ryzyko ciężkiego niedociśnienia tętniczego wynikającego z synergistycznego działania na szlak tlenek azotu/cGMP. Ponadto, przeciwwskazania kardiologiczne obejmują pacjentów po zawale mięśnia sercowego w ciągu ostatnich 90 dni, z niestabilną dławicą piersiową, niewydolnością serca klasy NYHA ≥ II w ciągu ostatnich 6 miesięcy, niekontrolowanymi arytmiami, niedociśnieniem (<90/50 mm Hg), niekontrolowanym nadciśnieniem oraz po udarze mózgu w ciągu ostatnich 6 miesięcy. Tadalafil jest także przeciwwskazany u pacjentów z utratą wzroku w jednym oku z powodu NAION oraz przy jednoczesnym stosowaniu leków pobudzających cyklazę guanylową (np. riocyguat) z powodu ryzyka objawowego niedociśnienia.
azotany organiczne, choroba niedokrwienna serca, choroba serca, ciśnienie tętnicze, cyklaza guanylowa, inhibitor PDE5, klasyfikacja NYHA, laktoza jednowodna, lek hipotensyjny, nadciśnienie niekontrolowane, nadwrażliwość, neuropatia niedokrwienna nerwu wzrokowego, niedobór laktazy, niedociśnienie, niedociśnienie objawowe, niestabilna dławica piersiowa, nietolerancja galaktozy, niewydolność serca, tadalafil, udar mózgu, zaburzenia dziedziczne, zaburzenie rytmu serca, zawał mięśnia sercowego, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Tadalafil Belupo
Przed rozpoczęciem terapii produktem leczniczym Tadalafil Belupo konieczne jest przeprowadzenie szczegółowego wywiadu chorobowego oraz badania fizykalnego w celu prawidłowego rozpoznania zaburzeń erekcji lub łagodnego rozrostu gruczołu krokowego (BPH) oraz wykluczenia innych przyczyn. W przypadku zaburzeń erekcji wymagana jest dokładna ocena układu sercowo-naczyniowego ze względu na ryzyko powikłań sercowych związanych z aktywnością seksualną. Tadalafil, jako inhibitor PDE5, wykazuje działanie wazodylatacyjne, powodując łagodne i przemijające obniżenie ciśnienia tętniczego, co może nasilać hipotensyjne efekty azotanów. U pacjentów z BPH konieczne jest wykluczenie raka prostaty oraz ocena wydolności krążeniowej przed wdrożeniem terapii. Skuteczność tadalafilu u pacjentów po radykalnej prostatektomii bez oszczędzania nerwów nie jest znana.
azotan, badanie fizykalne, częstoskurcz, czynnik ryzyka chorób układu krążenia, doksazosyna, dolne drogi moczowe, kołatanie serca, komorowe zaburzenia rytmu serca, łagodny rozrost gruczołu krokowego, lek przeciwnadciśnieniowy, nagła śmierć sercowa, niedociśnienie tętnicze, niedokrwienie mięśnia sercowego, niestabilna dławica piersiowa, obniżenie ciśnienia tętniczego, przemijający napad niedokrwienny, radykalna prostatektomia, rak gruczołu krokowego, receptor α1-adrenergiczny, tadalafil, udar mózgu, układ sercowo-naczyniowy, właściwości wazodylatacyjne, zaburzenie erekcji, zawał mięśnia sercowego, α1-adrenolityk - Leksykon leków
Działania niepożądane – Tadalafil SUN 10 mg
Tadalafil SUN, dostępny w dawkach 10 mg i 20 mg, wykazuje profil bezpieczeństwa typowy dla inhibitorów PDE5, z najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi takimi jak ból głowy, niestrawność, ból pleców i mięśni. Częstość występowania tych objawów koreluje z dawką leku, a większość z nich ma charakter przejściowy i łagodny lub umiarkowany. Szczególnie ból głowy pojawia się najczęściej w pierwszych 10-30 dniach terapii. W badaniach klinicznych, obejmujących 8022 pacjentów leczonych tadalafilem oraz 4422 na placebo, odnotowano również nieznacznie wyższą częstość bradykardii zatokowej w grupie leczonej, jednak bez powiązania z objawami klinicznymi. U pacjentów powyżej 65 roku życia obserwowano zwiększoną częstość biegunek, a u osób powyżej 75 lat także zawrotów głowy przy dawce 5 mg raz na dobę stosowanej w łagodnym rozroście gruczołu krokowego.
biegunka, ból oka, bradykardia zatokowa, choroba refluksowa przełyku, częstoskurcz, duszność, dziedziczna nietolerancja galaktozy, kołatanie serca, komorowe zaburzenia rytmu, krwawienie z nosa, łagodny rozrost gruczołu krokowego, laktoza jednowodna, migrena, nadciśnienie tętnicze, napad drgawkowy, niedobór laktazy, niedociśnienie tętnicze, niestabilna dławica piersiowa, niestrawność, niewyraźne widzenie, obrzęk naczynioruchowy, przekrwienie błony śluzowej nosa, przemijająca amnezja, przemijający napad niedokrwienny, tadalafil, udar mózgu, zaburzenie erekcji, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Abrea 75 mg
Lek Abrea w formie tabletek dojelitowych zawierających kwas acetylosalicylowy w dawkach 75 mg, 100 mg oraz 160 mg jest wskazany do długoterminowej profilaktyki wtórnej incydentów sercowo-naczyniowych, w tym po przebytym zawale mięśnia sercowego, u pacjentów ze stabilną i niestabilną dławicą piersiową (z wyłączeniem fazy ostrej), po zabiegach CABG oraz angioplastyce wieńcowej (po stabilizacji). Ponadto, lek stosuje się w profilaktyce wtórnej TIA i incydentów niedokrwiennych mózgu, pod warunkiem wykluczenia krwawienia śródmózgowego. Tabletki dojelitowe minimalizują ryzyko podrażnienia błony śluzowej żołądka, co jest istotne przy przewlekłym stosowaniu. Należy uwzględnić obecność laktozy jednowodnej (od 45 mg do 96 mg) oraz barwników i lecytyny sojowej w zależności od dawki, co ma znaczenie u pacjentów z nietolerancjami pokarmowymi.
agregacja płytek krwi, angioplastyka wieńcowa, choroby sercowo-naczyniowe, działanie przeciwpłytkowe, incydent niedokrwienny mózgowo-naczyniowy, krwawienie śródmózgowe, kwas acetylosalicylowy, laktoza jednowodna, niedrożność przeszczepu naczyniowego, niestabilna dławica piersiowa, ostre niedokrwienie serca, podrażnienie błony śluzowej żołądka, pomostowanie aortalno-wieńcowe, profilaktyka wtórna zawału mięśnia sercowego, przemijający napad niedokrwienny mózgu, stabilna dławica piersiowa, tabletka dojelitowa, zawał serca - Leksykon substancji czynnych
Enoksaparyna sodowa – Właściwości farmakodynamiczne
Enoksaparyna sodowa, heparyna drobnocząsteczkowa o średniej masie cząsteczkowej około 4500 daltonów, charakteryzuje się wysoką aktywnością przeciwko czynnikowi Xa (około 100 j.m./mg) oraz niższą aktywnością przeciwko czynnikowi IIa (około 28 j.m./mg), z stosunkiem anty-Xa do anty-IIa wynoszącym 3,6. Mechanizm działania obejmuje zależne od antytrombiny III hamowanie czynników krzepnięcia, indukcję uwalniania inhibitora drogi czynnika tkankowego (TFPI) oraz redukcję czynnika von Willebranda, co przekłada się na kompleksowe działanie przeciwzakrzepowe i przeciwzapalne. Enoksaparyna nie wpływa istotnie na aPTT w profilaktyce, natomiast w dawkach terapeutycznych może wydłużać aPTT o 1,5–2,2 raza. W badaniach klinicznych wykazano jej skuteczność w profilaktyce żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej, zwłaszcza po operacjach ortopedycznych, gdzie dawka 4000 j.m. (40 mg) podskórnie raz na dobę przez 3 tygodnie znacząco zmniejszała częstość zakrzepicy żył głębokich bez zwiększenia ryzyka poważnych krwawień.
aktywność przeciwzakrzepowa, aktywowany częściowy czas tromboplastynowy, alloplastyka stawu biodrowego, antytrombina III, czynnik IIa, czynnik VIIa, czynnik von Willebranda, czynnik Xa, depolimeryzacja heparyny, enoksaparyna sodowa, heparyna drobnocząsteczkowa, heparyna niefrakcjonowana, inhibitor zależnej od czynnika tkankowego drogi krzepnięcia, krwotok wewnątrzczaszkowy, kwas acetylosalicylowy, leczenie fibrynolityczne, marskość wątroby, mechanizm przeciwzakrzepowy, niestabilna dławica piersiowa, ostry zespół wieńcowy, przezskórna interwencja wieńcowa, skala Childa-Pugha, zakrzepica żył głębokich, zakrzepica żyły wrotnej, zatorowość płucna, zawał mięśnia sercowego, zawał mięśnia sercowego bez załamka Q, zawał mięśnia sercowego z uniesieniem odcinka ST, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Tadalafil Actavis
Przed rozpoczęciem terapii tadalafilem konieczne jest przeprowadzenie szczegółowego wywiadu chorobowego oraz badania fizykalnego w celu prawidłowego rozpoznania zaburzeń erekcji i identyfikacji ich przyczyn. Szczególną uwagę należy zwrócić na ocenę układu krążenia, ze względu na ryzyko poważnych zdarzeń sercowo-naczyniowych, takich jak zawał mięśnia sercowego, niestabilna dławica piersiowa, udar mózgu czy komorowe zaburzenia rytmu serca, które obserwowano u pacjentów z czynnikami ryzyka. Tadalafil, jako inhibitor PDE5 o działaniu wazodylatacyjnym, może powodować łagodne, przemijające obniżenie ciśnienia tętniczego, nasilające hipotensję przy jednoczesnym stosowaniu azotanów lub leków α1-adrenolitycznych (np. doksazosyny), co stanowi przeciwwskazanie do ich łącznego stosowania. Ponadto, należy monitorować pacjentów pod kątem wystąpienia priapizmu, szczególnie u osób z anatomicznymi zniekształceniami prącia lub schorzeniami predysponującymi do tego stanu.
anatomiczne zniekształcenie członka, badanie fizykalne, białaczka, centralna surowicza chorioretinopatia, choroba Peyroniego, ciężka niewydolność wątroby, cukrzyca, fosfodiesteraza typu 5, inhibitor CYP3A4, inhibitor PDE5, kołatanie serca, laktoza jednowodna, lek blokujący receptory α1-adrenergiczne, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość sierpowatokrwinkowa, niestabilna dławica piersiowa, nietętnicza przednia niedokrwienna neuropatia nerwu wzrokowego, obniżenie ciśnienia tętniczego, priapizm, skala Child-Pugh, szpiczak mnogi, tadalafil, udar mózgu, układ sercowo-naczyniowy, właściwości wazodylatacyjne, zaburzenie erekcji, zaburzenie widzenia, zawał mięśnia sercowego - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Tadalafil MENSIL 10 mg
Tadalafil MENSIL w dawce 10 mg jest skutecznym lekiem stosowanym w leczeniu zaburzeń erekcji, jednak jego zastosowanie wymaga ścisłego przestrzegania przeciwwskazań. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na tadalafil lub substancje pomocnicze, w tym laktozę jednowodną (231,68 mg/tabletkę), co jest istotne u pacjentów z nietolerancją laktozy. Szczególną uwagę należy zwrócić na przeciwwskazanie do jednoczesnego stosowania organicznych azotanów oraz leków pobudzających cyklazę guanylową (np. riocyguat) ze względu na ryzyko ciężkiego niedociśnienia tętniczego. Ponadto, lek jest przeciwwskazany u pacjentów z chorobami serca, u których aktywność seksualna jest niewskazana, w tym po zawale mięśnia sercowego w ciągu ostatnich 90 dni, z niestabilną dławicą piersiową, niewydolnością serca ≥ II stopnia wg klasyfikacji NYHA, niekontrolowanymi arytmiami, niedociśnieniem (<90/50 mm Hg), niekontrolowanym nadciśnieniem oraz po udarze mózgu w ciągu ostatnich 6 miesięcy.
azotany organiczne, ból dławicowy, choroba serca, choroba wieńcowa, cyklaza guanylowa, inhibitor PDE5, klasyfikacja NYHA, laktoza jednowodna, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość, NAION, neuropatia nerwu wzrokowego, niedobór laktazy, niedociśnienie tętnicze, niedociśnienie tętnicze objawowe, niestabilna dławica piersiowa, nietolerancja galaktozy, niewydolność serca, riocyguat, tadalafil, tlenek azotu, udar mózgu, zaburzenia erekcji, zaburzenia rytmu serca, zawał mięśnia sercowego, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Raenom 7,5 mg
Lek Raenom zawierający iwabradynę (bromowodorek) w dawkach 5 mg i 7,5 mg jest przeciwwskazany u pacjentów z bradykardią (częstość pracy serca <70/min), zespołem chorego węzła zatokowego, blokami przedsionkowo-komorowymi i zatokowo-przedsionkowymi, wstrząsem kardiogennym, ostrym zawałem mięśnia sercowego, ciężkim niedociśnieniem (<90/50 mmHg), niestabilną lub ostrą niewydolnością serca oraz niestabilną dławicą piersiową. Ponadto, lek nie powinien być stosowany u pacjentów z nadwrażliwością na iwabradynę lub substancje pomocnicze, w tym laktozę (44,607 mg w tabletce 5 mg i 41,675 mg w tabletce 7,5 mg), co jest istotne u osób z nietolerancją tego cukru. Iwabradyna jest metabolizowana przez CYP3A4, dlatego jednoczesne stosowanie z silnymi inhibitorami tego enzymu (np. ketokonazol, klarytromycyna, rytonawir) jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko bradykardii i powikłań. Umiarkowane inhibitory CYP3A4, takie jak werapamil i diltiazem, mogą nasilać efekt bradykardyzujący i również stanowią przeciwwskazanie do terapii.
antybiotyki makrolidowe, azolowe pochodne przeciwgrzybicze, blok przedsionkowo-komorowy, blok zatokowo-przedsionkowy, bradykardia, ciężka niewydolność wątroby, ciężkie niedociśnienie, cytochrom P450 3A4, częstość akcji serca, diltiazem, dysfagia, erytromycyna, inhibitory proteazy HIV, itrakonazol, iwabradyna, ketokonazol, klarytromycyna, laktoza, nadwrażliwość, nadwrażliwość na substancję czynną, niestabilna dławica piersiowa, nietolerancja galaktozy, nietolerancja laktozy, niewydolność serca, ostry zawał mięśnia sercowego, stymulator serca, układ krążenia, werapamil, wstrząs kardiogenny, zespół chorego węzła zatokowego - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Piramil 1,25 mg 1,25 mg
Ramipryl, będący prolekiem przekształcanym do aktywnego metabolitu ramiprylatu, jest inhibitorem konwertazy angiotensyny (ACE) z grupy leków działających na układ renina-angiotensyna. Jego mechanizm działania polega na hamowaniu przekształcenia angiotensyny I do angiotensyny II oraz rozkładu bradykininy, co prowadzi do rozszerzenia naczyń krwionośnych i zmniejszenia wydzielania aldosteronu. Ramipryl wykazuje skuteczność w obniżaniu ciśnienia tętniczego, zarówno w pozycji leżącej, jak i stojącej, bez wywoływania kompensacyjnej tachykardii. Działanie hipotensyjne pojawia się po 1-2 godzinach od podania, osiągając maksimum po 3-6 godzinach, a efekt utrzymuje się przez 24 godziny, co umożliwia dawkowanie raz na dobę. W terapii przewlekłej pełne działanie rozwija się w ciągu 3-4 tygodni i utrzymuje się podczas długotrwałego stosowania. Ramipryl jest również skuteczny w leczeniu niewydolności serca (klasy II-IV NYHA), poprawiając parametry hemodynamiczne i zmniejszając aktywację neuroendokrynną.
aldosteron, angiotensyna, aparat przykłębuszkowy, białkomocz, biodostępność, bradykinina, cholesterol HDL, cukrzyca, dipeptydylokarboksypeptydaza I, filtracja kłębuszkowa, glikozyd naparstnicy, hiperkaliemia, inhibitor konwertazy angiotensyny, kininaza II, klasyfikacja NYHA, klirens kreatyniny, konwertaza angiotensyny, mikroalbuminuria, nadciśnienie samoistne, nadciśnienie tętnicze, nefropatia, nefropatia cukrzycowa, niedociśnienie tętnicze, niestabilna dławica piersiowa, niewydolność serca, objętość dystrybucji, opór naczyniowy obwodowy, ostre uszkodzenie nerek, przesączanie kłębuszkowe, przewlekła choroba nerek, ramipryl, ramiprylat, schyłkowa niewydolność nerek, udar mózgu, układ renina-angiotensyna, zawał mięśnia sercowego - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Tadalafil Actavis 2,5 mg
Tadalafil Actavis w dawce 2,5 mg, dostępny w postaci jasnożółtych owalnych tabletek powlekanych, posiada liczne przeciwwskazania, które należy uwzględnić przed rozpoczęciem terapii. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na tadalafil lub substancje pomocnicze, w tym 84 mg laktozy jednowodnej w każdej tabletce, co jest istotne u pacjentów z nietolerancją laktozy. Lek nie może być stosowany jednocześnie z organicznymi azotanami ani z lekami pobudzającymi cyklazę guanylową (np. riocyguat), ze względu na ryzyko ciężkiego niedociśnienia tętniczego wynikającego z synergistycznego działania na szlak tlenek azotu/cGMP. Ponadto, tadalafil jest przeciwwskazany u pacjentów z chorobami serca, u których aktywność seksualna jest niewskazana, zwłaszcza u osób po zawale mięśnia sercowego w ciągu ostatnich 90 dni, z niestabilną dławicą piersiową, niewydolnością serca stopnia ≥ II wg NYHA w ciągu ostatnich 6 miesięcy, niekontrolowanymi arytmiami, niedociśnieniem (<90/50 mm Hg), niekontrolowanym nadciśnieniem tętniczym oraz po udarze mózgu w ciągu ostatnich 6 miesięcy.
arytmia niekontrolowana, azotany organiczne, choroba wieńcowa, choroba wrzodowa przewodu pokarmowego, choroby układu sercowo-naczyniowego, crowded disc, cukrzyca, cyklaza guanylowa, działanie hipotensyjne, hiperlipidemia, inhibitor CYP3A4, inhibitor PDE5, klasyfikacja NYHA, laktoza jednowodna, lek przeciwnadciśnieniowy, nadciśnienie tętnicze, nadciśnienie tętnicze niekontrolowane, nadwrażliwość na tadalafil, NAION, niedobór laktazy, niedociśnienie, niedociśnienie tętnicze, niestabilna dławica piersiowa, nietętnicza przednia niedokrwienna neuropatia nerwu wzrokowego, nietolerancja galaktozy, niewydolność serca, priapizm, riocyguat, szlak tlenek azotu/cGMP, udar mózgu, upośledzenie funkcji wątroby, zawał mięśnia sercowego, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Sildenafil Bluefish 100 mg
Syldenafil w postaci cytrynianu, składnik aktywny leku Sildenafil Bluefish, posiada szereg bezwzględnych przeciwwskazań, które należy uwzględnić podczas kwalifikacji pacjenta do terapii. Przede wszystkim przeciwwskazane jest stosowanie u pacjentów z nadwrażliwością na syldenafil lub substancje pomocnicze. Ze względu na mechanizm działania polegający na nasilaniu efektu hipotensyjnego azotanów, nie wolno łączyć syldenafilu z lekami uwalniającymi tlenek azotu (np. azotan amylu) oraz azotanami w jakiejkolwiek postaci (np. nitrogliceryna, monoazotan izosorbidu). Równoczesne stosowanie z riocyguatem, pobudzającym cyklazę guanylową, również jest przeciwwskazane z powodu ryzyka objawowego niedociśnienia tętniczego. Ponadto, lek nie powinien być stosowany u mężczyzn z niestabilną dławicą piersiową, ciężką niewydolnością serca, a także u pacjentów po epizodzie NAION, niezależnie od związku z inhibitorami PDE5.
azotan amylu, azotany, białaczka, choroba Peyroniego, choroba wieńcowa, ciężka niewydolność serca, cukrzyca, cyklaza guanylowa, cykliczny guanozynomonofosforan, CYP3A4, erytromycyna, fosfodiesteraza typu 5, hipotonia, ketokonazol, nadwrażliwość, niedokrwienna neuropatia nerwu wzrokowego, niedokrwistość sierpowatokrwinkowa, niestabilna dławica piersiowa, niewydolność wątroby, priapizm, retinitis pigmentosa, riocyguat, rytonawir, syldenafil, szpiczak mnogi, udar mózgu, zaburzenia gospodarki lipidowej, zawał serca - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Simratio 20 20 mg
Simratio, zawierający symwastatynę w dawkach 10 mg, 20 mg i 40 mg, jest wskazany do leczenia pierwotnej hipercholesterolemii, mieszanej dyslipidemii oraz rodzinnej homozygotycznej hipercholesterolemii, jako uzupełnienie diety i innych metod obniżających poziom lipidów. Terapia powinna być wdrażana po minimum 3-6 miesiącach nieskutecznej modyfikacji stylu życia, obejmującej dietę niskocholesterolową, regularną aktywność fizyczną (≥150 minut tygodniowo) oraz redukcję masy ciała. W ciężkich postaciach, jak homozygotyczna hipercholesterolemia, symwastatyna może być łączona z aferezą LDL. Dawkowanie dobiera się indywidualnie, rozpoczynając zwykle od 10-20 mg, z możliwością titracji do 40 mg, w zależności od poziomu LDL, ryzyka sercowo-naczyniowego i tolerancji leczenia.
afereza LDL, beta-adrenolityk, cholesterol całkowity, cholesterol LDL, czynniki ryzyka sercowo-naczyniowego, enzymy wątrobowe, hipercholesterolemia, incydent wieńcowy, inhibitor ACE, kinaza kreatynowa, lek przeciwpłytkowy, lipidogram, miażdżyca naczyń wieńcowych, miażdżyca tętnic obwodowych, mieszana dyslipidemia, miopatia, niedobór laktazy, niestabilna dławica piersiowa, nietolerancja galaktozy, pierwotna hipercholesterolemia, profilaktyka chorób układu sercowo-naczyniowego, rabdomioliza, rewaskularyzacja wieńcowa, rodzinna homozygotyczna hipercholesterolemia, sartan, symwastatyna, trójglicerydy, zaburzenia gospodarki lipidowej, zawał serca, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Atorvastatin Genoptim 40 mg
Atorvastatin Genoptim, będący inhibitorem reduktazy HMG-CoA, wykazuje wielokierunkowe działanie hipolipemizujące poprzez hamowanie biosyntezy cholesterolu w wątrobie oraz zwiększenie ekspresji receptorów LDL, co prowadzi do istotnego obniżenia stężenia LDL-C (o 41-61%), cholesterolu całkowitego (o 30-46%), apolipoproteiny B (o 34-50%) oraz triglicerydów (o 14-33%), a także do umiarkowanego wzrostu HDL-C. W badaniu u pacjentów z homozygotyczną hipercholesterolemią rodzinną stosowanie dawki do 80 mg/dobę skutkowało redukcją LDL-C o około 20%. W badaniu REVERSAL, obejmującym 502 pacjentów z chorobą wieńcową, leczenie atorwastatyną 80 mg/dobę zapobiegło progresji miażdżycy tętnic wieńcowych (zmiana całkowitej objętości blaszek miażdżycowych 0,4% vs 2,7% w grupie prawastatyny), przy jednoczesnym znaczącym obniżeniu LDL-C do 2,04 mmol/l (78,9 mg/dl) oraz redukcji stężenia białka C-reaktywnego (CRP) o 36,4%.
apolipoproteina A1, apolipoproteina B, atorwastatyna, białko C-reaktywne, blaszka miażdżycowa, cholesterol całkowity, cholesterol HDL, cholesterol LDL, choroba wieńcowa, cukrzyca insulinoniezależna, heterozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, hiperlipidemia mieszana, homozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, incydent sercowo-naczyniowy, inhibitor kompetycyjny, inhibitor reduktazy HMG-CoA, leczenie hipolipemizujące, lipoproteina LDL, lipoproteina VLDL, miażdżyca tętnic wieńcowych, niedokrwienie mięśnia sercowego, niestabilna dławica piersiowa, ostry zespół wieńcowy, profil lipidowy, receptor LDL, triglicerydy, ultrasonografia wewnątrznaczyniowa, zatrzymanie akcji serca, zawał mięśnia sercowego, zawał mięśnia sercowego bez załamka Q, zgon wieńcowy - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Ezoleta 10 mg
Ezetymib, substancja czynna leku Ezoleta, jest selektywnym inhibitorem białka NPC1L1, co prowadzi do zahamowania jelitowego wchłaniania cholesterolu i fitosteroli, skutkując obniżeniem stężenia cholesterolu całkowitego, LDL, apolipoproteiny B oraz triglicerydów, przy jednoczesnym wzroście HDL. Mechanizm działania różni się od statyn, które hamują syntezę cholesterolu w wątrobie, co umożliwia synergistyczne stosowanie obu leków. W badaniach klinicznych, m.in. 8-tygodniowym z udziałem 769 pacjentów, dodanie ezetymibu (10 mg) do terapii statyną znacząco zwiększyło odsetek pacjentów osiągających docelowe stężenie LDL (72% vs 19%) oraz obniżyło LDL o 25% w porównaniu do 4% w grupie placebo. W badaniach u dzieci i młodzieży z heterozygotyczną hipercholesterolemią rodzinną, ezetymib w dawce 10 mg w skojarzeniu z symwastatyną (10-40 mg) również wykazał istotne obniżenie cholesterolu LDL (do -49%) i innych parametrów lipidowych, bez wpływu na witaminy rozpuszczalne w tłuszczach i czas protrombinowy.
apolipoproteina B, białko C-reaktywne, białko transportujące sterole, cholesterol całkowity, cholesterol HDL, cholesterol i sterole roślinne, cholesterol LDL, cholesterol nie-HDL, choroba wieńcowa, czas protrombinowy, grubość błony wewnętrznej i środkowej, heterozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, hipercholesterolemia, hormony steroidowe kory nadnerczy, IMT tętnicy szyjnej, incydent sercowo-naczyniowy, kwasy tłuszczowe, kwasy żółciowe, lek hipolipemizujący, lek modyfikujący stężenie lipidów, Niemann-Pick C1-Like 1, niestabilna dławica piersiowa, ostry zespół wieńcowy, pierwotna hipercholesterolemia, rąbek szczoteczkowy jelita cienkiego, rewaskularyzacja wieńcowa, skala Tannera, triglicerydy, udar krwotoczny, udar mózgu, wchłanianie cholesterolu, witaminy rozpuszczalne w tłuszczach, zawał mięśnia sercowego - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Lapress 10 mg
Lek Lapress, zawierający lerkanidypinę chlorowodorek, jest antagonistą kanałów wapniowych stosowanym w terapii nadciśnienia tętniczego. Bezwzględne przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na substancję czynną lub składniki pomocnicze (w tym laktozę jednowodną: 30 mg w tabletce 10 mg i 60 mg w tabletce 20 mg), zwężenie drogi odpływu z lewej komory, nieleczoną zastoinową niewydolność serca, niestabilną dławicę piersiową oraz niedawny zawał mięśnia sercowego (≤1 miesiąc). Ponadto, ciężkie zaburzenia czynności wątroby i nerek (GFR <30 ml/min) stanowią przeciwwskazanie ze względu na ryzyko kumulacji leku i metabolitów. Należy również unikać stosowania u pacjentów z poważnymi zaburzeniami rytmu serca, takimi jak blok przedsionkowo-komorowy wyższego stopnia bez rozrusznika serca.
anafilaksja, antagonista wapnia, biodostępność leku, blok przedsionkowo-komorowy, cyklosporyna, działanie inotropowe ujemne, echokardiografia, inhibitor CYP3A4, interakcja lekowa, laktoza jednowodna, lerkanidypina, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość, niedobór laktazy, niestabilna dławica piersiowa, nietolerancja galaktozy, prewencja wtórna, reakcja alergiczna, rozrusznik serca, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia rytmu serca, zastoinowa niewydolność serca, zawał mięśnia sercowego, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, zwężenie drogi odpływu z lewej komory - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Vardenafil Holsten 10 mg
Vardenafil Holsten, zawierający wardenafil w dawkach 5 mg, 10 mg oraz 20 mg (chlorowodorek trójwodny), jest wskazany w leczeniu zaburzeń erekcji, jednak jego stosowanie jest przeciwwskazane w wielu sytuacjach klinicznych. Bezwzględne przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na wardenafil lub substancje pomocnicze (w tym aspartam w dawkach 2,5 mg, 5 mg i 10 mg odpowiednio dla dawek 5 mg, 10 mg i 20 mg), jednoczesne stosowanie z azotanami lub donorami tlenku azotu ze względu na ryzyko krytycznego spadku ciśnienia tętniczego, a także u pacjentów z przebyciem nietętniczej przedniej niedokrwiennej neuropatii nerwu wzrokowego (NAION) w jednym oku oraz z wrodzonymi chorobami zwyrodnieniowymi siatkówki, np. retinitis pigmentosa. Ponadto, lek jest przeciwwskazany u mężczyzn z ciężkimi chorobami układu krążenia, takimi jak niestabilna dławica piersiowa czy niewydolność serca w stopniu III lub IV wg NYHA, a także u pacjentów z niedociśnieniem (<90/50 mmHg), ciężką niewydolnością wątroby (klasa C wg Child-Pugha), schyłkową niewydolnością nerek wymagającą dializ oraz po niedawnym (<6 miesięcy) udarze mózgu lub zawale mięśnia sercowego.
azotany, azotyn amylu, choroby układu krążenia, dławica piersiowa, donory tlenku azotu, inhibitor PDE5, inhibitory CYP3A4, inhibitory proteazy HIV, leki pobudzające cyklazę guanylową, leki przeciwgrzybicze, nadwrażliwość na lek, NAION, niedociśnienie, niedociśnienie tętnicze, niestabilna dławica piersiowa, niewydolność serca, niewydolność wątroby, retinitis pigmentosa, riocyguat, schyłkowa niewydolność nerek, skala Childa-Pugha, udar mózgu, wardenafil, zaburzenia erekcji, zawał mięśnia sercowego - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Clexane 8000 j.m. (80 mg)/0,8 ml
Enoksaparyna sodowa, heparyna drobnocząsteczkowa o średniej masie cząsteczkowej około 4500 daltonów, charakteryzuje się wysoką aktywnością anty-Xa (~100 j.m./mg) i niższą anty-IIa (~28 j.m./mg), co przekłada się na stosunek aktywności 3,6, odróżniający ją od heparyny niefrakcjonowanej. Mechanizm działania opiera się na współudziale antytrombiny III, prowadząc do silnego efektu przeciwzakrzepowego, a także dodatkowych właściwości przeciwzapalnych i hamujących inne czynniki krzepnięcia (np. VIIa) oraz zmniejszających uwalnianie czynnika von Willebranda. W profilaktyce żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej po alloplastyce stawu biodrowego stosowanie enoksaparyny w dawce 4000 j.m. (40 mg) podskórnie raz na dobę przez 3 tygodnie istotnie zmniejsza częstość zakrzepicy żył głębokich bez zwiększenia ryzyka poważnych krwawień. W dawkach terapeutycznych może wydłużać czas aPTT o 1,5–2,2 raza względem wartości kontrolnej.
alloplastyka stawu biodrowego, antytrombina III, czas częściowej tromboplastyny po aktywacji, czynnik IIa, czynnik von Willebranda, czynnik Xa, enoksaparyna sodowa, heparyna drobnocząsteczkowa, heparyna niefrakcjonowana, inhibitor zależny od czynnika tkankowego, krwotok wewnątrzczaszkowy, leczenie fibrynolityczne, lek przeciwzakrzepowy, marskość wątroby, niestabilna dławica piersiowa, przezskórna interwencja wieńcowa, rewaskularyzacja, skala Childa-Pugha, STEMI, zaburzenia czynności wątroby, zakrzepica żył głębokich, zakrzepica żyły wrotnej, zatorowość płucna, zawał mięśnia sercowego bez uniesienia odcinka ST, zawał mięśnia sercowego z uniesieniem odcinka ST, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Silandyl 50 mg
Lek Silandyl (syldenafil) dostępny w dawkach 25 mg, 50 mg, 75 mg oraz 100 mg w postaci lamelek ulegających rozpadowi w jamie ustnej, posiada liczne przeciwwskazania, które należy bezwzględnie uwzględnić przed rozpoczęciem terapii. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na syldenafil lub składniki preparatu oraz jednoczesne stosowanie z azotanami (w każdej postaci) i lekami uwalniającymi tlenek azotu (np. azotyn amylu), ze względu na ryzyko gwałtownego obniżenia ciśnienia tętniczego. Ponadto, przeciwwskazane jest łączenie syldenafilu z aktywatorami cyklazy guanylowej, takimi jak riocyguat, ze względu na ryzyko objawowego niedociśnienia tętniczego. Lek nie powinien być stosowany u pacjentów z ciężkimi schorzeniami układu sercowo-naczyniowego, w tym niestabilną dławicą piersiową, ciężką niewydolnością serca oraz niedociśnieniem tętniczym (ciśnienie < 90/50 mmHg), a także u osób po niedawno przebytym zawale mięśnia sercowego lub udarze mózgu, ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa w tych grupach.
aktywator cyklazy guanylowej, azotan, cGMP, choroba wrzodowa, ciężka niewydolność serca, ciężka niewydolność wątroby, cytrynian syldenafilu, czynnik ryzyka sercowo-naczyniowy, deformacja prącia, fosfodiesteraza siatkówki, nadwrażliwość, NAION, niedociśnienie tętnicze, niestabilna dławica piersiowa, niewydolność wątroby, retinitis pigmentosa, riocyguat, ryzyko sercowo-naczyniowe, syldenafil, tlenek azotu, udar mózgu, zaburzenie krzepnięcia krwi, zawał mięśnia sercowego, zmiany degeneracyjne siatkówki - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Polocard 150 mg
Polocard, zawierający kwas acetylosalicylowy w dawkach 75 mg i 150 mg w formie tabletek dojelitowych, jest stosowany przede wszystkim jako lek przeciwpłytkowy w profilaktyce chorób układu sercowo-naczyniowego. Jego działanie antyagregacyjne zapobiega agregacji płytek krwi, co zmniejsza ryzyko powikłań zakrzepowo-zatorowych. Wskazania obejmują profilaktykę pierwotną i wtórną zawału serca, niestabilną i stabilną chorobę niedokrwienną serca, profilaktykę zakrzepicy żylnej i tętniczej, powikłań po zabiegach chirurgicznych oraz wtórną profilaktykę udaru niedokrwiennego mózgu i TIA. Tabletki dojelitowe, o średnicy 6 mm (75 mg) i 8 mm (150 mg), rozpuszczają się w jelicie cienkim, co minimalizuje ryzyko działań niepożądanych ze strony przewodu pokarmowego, szczególnie przy długotrwałej terapii.
agregacja płytek krwi, angioplastyka wieńcowa, choroba tętnic obwodowych, cukrzyca, doustny antykoagulant, działanie przeciwpłytkowe, hipercholesterolemia, kwas acetylosalicylowy, mechaniczna proteza zastawkowa, migotanie przedsionków, nadciśnienie tętnicze, niedokrwienie mięśnia sercowego, niestabilna choroba niedokrwienna serca, niestabilna dławica piersiowa, ostry zespół wieńcowy, pomostowanie aortalno-wieńcowe, powikłanie zakrzepowo-zatorowe, profilaktyka chorób układu krążenia, przemijający epizod niedokrwienny, rewaskularyzacja, stabilna choroba niedokrwienna serca, stabilna choroba wieńcowa, STEMI, stentowanie, tabletka dojelitowa, terapia przeciwpłytkowa, udar niedokrwienny mózgu, właściwości antyagregacyjne, zakrzepica żylna i tętnicza, zawał NSTEMI, zawał serca - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Atorvastatin Krka 30 mg
Atorvastatin Krka, dostępny w dawkach 30 mg, 60 mg oraz 80 mg w formie tabletek powlekanych, jest wskazany w leczeniu hipercholesterolemii pierwotnej u dorosłych oraz dzieci powyżej 10 roku życia, w tym w heterozygotycznej i homozygotycznej rodzinnej hipercholesterolemii, a także w hiperlipidemią złożoną typu IIa i IIb według klasyfikacji Fredricksona. Substancją czynną jest atorwastatyna wapniowa, inhibitor reduktazy HMG-CoA, który skutecznie obniża poziomy cholesterolu całkowitego, LDL, apolipoproteiny B oraz triglicerydów, co przekłada się na zmniejszenie ryzyka miażdżycy i jej powikłań. Lek stosowany jest jako uzupełnienie diety i innych metod niefarmakologicznych, a w przypadku homozygotycznej postaci rodzinnej hipercholesterolemii może być stosowany jako terapia wspomagająca, np. aferezę LDL.
afereza cholesterolu, apolipoproteina B, atorwastatyna, cholesterol całkowity, cholesterol LDL, cukrzyca, hipercholesterolemia, hipercholesterolemia rodzinna, hiperlipidemia złożona, homozygotyczna rodzinna hipercholesterolemia, laktoza jednowodna, nadciśnienie tętnicze, niestabilna dławica piersiowa, nietolerancja laktozy, otyłość, profilaktyka sercowo-naczyniowa, reduktaza HMG-CoA, statyna, terapia hipolipemizująca, triglicerydy, udar mózgu, zawał serca - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Agregex 75 mg
Lek Agregex zawierający 75 mg klopidogrelu (w postaci 97,86 mg klopidogrelu wodorosiarczanu) jest wskazany do profilaktyki wtórnej powikłań zakrzepowych u dorosłych pacjentów z zawałem mięśnia sercowego (rozpoczęcie terapii od kilku dni do mniej niż 35 dni po incydencie), udarem niedokrwiennym (od 7 dni do mniej niż 6 miesięcy), chorobą tętnic obwodowych oraz ostrym zespołem wieńcowym (OZW) zarówno z uniesieniem, jak i bez uniesienia odcinka ST. Wskazania obejmują także pacjentów z umiarkowanym do wysokiego ryzyka TIA (ABCD2 ≥4) i niewielkim udarem niedokrwiennym (NIHSS ≤3), gdzie leczenie należy rozpocząć w ciągu 24 godzin od wystąpienia objawów. U pacjentów z migotaniem przedsionków, u których nie można stosować antagonistów witaminy K i którzy mają niewielkie ryzyko krwawienia, Agregex w skojarzeniu z ASA jest stosowany w celu profilaktyki powikłań zakrzepowo-zatorowych. W większości wskazań lek podaje się w skojarzeniu z kwasem acetylosalicylowym, szczególnie w OZW, TIA, niewielkim IS oraz migotaniu przedsionków.
alergia na soję, antagonista witaminy K, choroba tętnic obwodowych, implantacja stentu, klopidogrel wodorosiarczan, kwas acetylosalicylowy, laktoza, leczenie trombolityczne, migotanie przedsionków, niestabilna dławica piersiowa, nietolerancja cukrów, niewielki udar niedokrwienny, ostry zespół wieńcowy, OZW bez uniesienia odcinka ST, powikłania zakrzepowe miażdżycy, powikłania zakrzepowo-zatorowe, przemijające niedokrwienie mózgu, przezskórna angioplastyka wieńcowa, przezskórna interwencja wieńcowa, ryzyko krwawienia, skala ABCD2, skala NIHSS, udar niedokrwienny, warfaryna, zawał mięśnia sercowego, zawał mięśnia sercowego bez załamka Q, zawał mięśnia sercowego z uniesieniem odcinka ST - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Niquitin przezroczysty 21 mg/24 h (114 mg)
Produkt leczniczy NiQuitin Przezroczysty to system transdermalny zawierający 114 mg nikotyny, uwalniający 21 mg nikotyny na dobę, stosowany w terapii nikotynowej u osób uzależnionych od nikotyny. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na nikotynę lub substancje pomocnicze, dzieci poniżej 12 roku życia, osoby niepalące oraz palące okazjonalnie, ze względu na ryzyko działań niepożądanych i przedawkowania nikotyny. Lek nie jest zalecany u pacjentów palących mniej niż 10 papierosów dziennie, gdzie wskazane są niższe dawki lub inne formy terapii zastępczej. System pozostaje w kontakcie ze skórą przez 24 godziny, co może powodować podrażnienia u osób z predyspozycjami do reakcji skórnych na plastry nikotynowe.
choroba układu sercowo-naczyniowego, działanie niepożądane, nadwrażliwość, niestabilna dławica piersiowa, nikotyna, nikotynowa terapia zastępcza, podrażnienie skórne, populacja pediatryczna, przedawkowanie nikotyny, reakcja alergiczna, reakcja skórna, substancja czynna, substancja pomocnicza, system transdermalny, uzależnienie od nikotyny, zaburzenie rytmu serca, zawał mięśnia sercowego - Leksykon leków
Przeciwwskazania – INZOLFI 0,25 mg
Lek INZOLFI (fingolimod) w dawce 0,25 mg jest przeciwwskazany u pacjentów z zespołem niedoboru odporności, w tym u osób przyjmujących leki immunosupresyjne lub z upośledzoną odpornością po wcześniejszym leczeniu. Nie należy go stosować w przypadku ciężkich aktywnych zakażeń, przewlekłych infekcji takich jak zapalenie wątroby czy gruźlica, a także u pacjentów z aktywnymi złośliwymi nowotworami. Przeciwwskazaniem są również ciężkie zaburzenia czynności wątroby klasy C według skali Child-Pugha oraz stany kardiologiczne występujące w ciągu ostatnich 6 miesięcy, takie jak zawał mięśnia sercowego, niestabilna dławica piersiowa, udar mózgu, niewyrównana niewydolność serca (klasy III/IV wg NYHA), a także zaburzenia rytmu serca wymagające leczenia lekami przeciwarytmicznymi klasy Ia lub III, blok przedsionkowo-komorowy II stopnia typu Mobitz II i III stopnia, zespół chorego węzła zatokowego bez rozrusznika oraz wyjściowy odstęp QTc ≥ 500 ms.
blok przedsionkowo-komorowy, ciężkie zakażenie, fingolimod, gruźlica, infekcja wirusowa, lek immunosupresyjny, lek przeciwarytmiczny, niestabilna dławica piersiowa, niewydolność serca, niewyrównana niewydolność serca, odstęp QTc, przejściowy atak niedokrwienny, przewlekłe zakażenie, skala Child-Pugha, substancja czynna, substancja pomocnicza, udar mózgu, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia rytmu serca, zakażenia oportunistyczne, zapalenie wątroby, zawał mięśnia sercowego, zespół chorego węzła zatokowego, zespół niedoboru odporności, złośliwa choroba nowotworowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Tadalafil Aurovitas 20 mg
Produkt leczniczy Tadalafil Aurovitas, zawierający 20 mg tadalafilu w postaci tabletek powlekanych, wykazuje profil bezpieczeństwa obejmujący zarówno często występujące, jak i rzadkie działania niepożądane. Najczęściej obserwowane objawy to ból głowy, niestrawność, ból pleców i mięśni, których nasilenie koreluje z dawką. U pacjentów powyżej 65 roku życia częściej występują biegunka, zawroty głowy oraz zaburzenia rytmu serca, w tym bradykardia zatokowa, jednak większość nieprawidłowości w EKG nie wiązała się z objawami klinicznymi. Szczególną uwagę należy zwrócić na potencjalnie poważne działania niepożądane układu sercowo-naczyniowego, takie jak zawał mięśnia sercowego, niestabilna dławica piersiowa oraz komorowe zaburzenia rytmu, które występowały głównie u pacjentów z istniejącymi czynnikami ryzyka. Rzadkie, ale ciężkie reakcje skórne, w tym zespół Stevensa-Johnsona i złuszczające zapalenie skóry, zostały zgłoszone po wprowadzeniu leku do obrotu.
biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból kończyn, ból mięśni, ból oczu, ból pleców, bradykardia zatokowa, centralna surowicza chorioretinopatia, choroba refluksowa przełyku, częstoskurcz, duszność, kołatanie serca, komorowe zaburzenia rytmu serca, krew w nasieniu, krwawienie z nosa, krwawienie z prącia, krwiomocz, łagodny rozrost gruczołu krokowego, migrena, nadciśnienie tętnicze, nadmierna potliwość, nagła głuchota, napad drgawkowy, niedociśnienie tętnicze, niestabilna dławica piersiowa, niestrawność, nietętnicza przednia niedokrwienna neuropatia nerwu wzrokowego, niewyraźne widzenie, nudności, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk powiek, okluzja naczyń siatkówki, pokrzywka, priapizm, przedłużony wzwód, przekrwienie spojówek, przemijająca amnezja, przemijający napad niedokrwienny, reakcja nadwrażliwości, szum w uszach, tadalafil, ubytek pola widzenia, udar mózgu, wymioty, wysypka, zaburzenie erekcji, zawał mięśnia sercowego, zawrót głowy, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon substancji czynnych
Enoksaparyna – Działania niepożądane
Enoksaparyna sodowa, oceniana w badaniach klinicznych u ponad 15 000 pacjentów, wykazuje skuteczność w profilaktyce i leczeniu zakrzepicy żył głębokich (ZŻG), zatorowości płucnej (ZP), niestabilnej dławicy piersiowej oraz zawału mięśnia sercowego. Profil bezpieczeństwa jest spójny niezależnie od wskazań, jednak najczęstszymi działaniami niepożądanymi są krwotoki (duże krwotoki u ≤4,2% pacjentów pooperacyjnych), małopłytkowość immunoalergiczna z zakrzepicą oraz trombocytoza. Krwotoki zaotrzewnowe i wewnątrzczaszkowe klasyfikowane są jako poważne, a ryzyko ich wystąpienia wzrasta przy obecności czynników ryzyka, takich jak zmiany organiczne powodujące krwawienie, procedury inwazyjne (zwłaszcza neurochirurgiczne) oraz jednoczesne stosowanie leków wpływających na hemostazę. Ponadto, enoksaparyna może wywoływać reakcje nadwrażliwości, w tym anafilaksję, oraz poważne zmiany skórne, takie jak martwica skóry, zapalenie naczyń czy pęcherzowe zapalenie skóry.
ból głowy, cholestatyczne uszkodzenie wątroby, enoksaparyna sodowa, eozynofilia, guzek zapalny, hiperkaliemia, krwiak, krwiak okołordzeniowy, krwotok, krwotok wewnątrzczaszkowy, krwotok zaotrzewnowy, łysienie, małopłytkowość, małopłytkowość immunoalergiczna z zakrzepicą, martwica skóry, niedokrwistość pokrwotoczna, niestabilna dławica piersiowa, osteoporoza, ostra uogólniona osutka krostkowa, pęcherzowe zapalenie skóry, pokrzywka, powikłanie krwotoczne, przewlekła niewydolność nerek, reakcja anafilaktoidalna, reakcja anafilaktyczna, rumień, siarczan protaminy, świąd, trombocytoza, uszkodzenie komórek wątroby, wstrząs anafilaktyczny, zakrzepica żył głębokich, zapalenie naczyń skóry, zatorowość płucna, zawał mięśnia sercowego, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych - Leksykon leków
Działania niepożądane – Tadalafil Teva 20 mg
Tadalafil Teva w dawce 20 mg, stosowany w leczeniu zaburzeń erekcji oraz łagodnego rozrostu gruczołu krokowego, wykazuje profil bezpieczeństwa obejmujący najczęściej ból głowy, niestrawność, ból pleców i mięśni, których częstość wzrasta wraz z dawką. Działania niepożądane mają zwykle charakter przemijający i umiarkowany, z bólem głowy pojawiającym się najczęściej w ciągu 10-30 dni od rozpoczęcia terapii. Analiza danych z 8022 pacjentów leczonych tadalafilem oraz 4422 pacjentów z placebo potwierdza bezpieczeństwo stosowania, jednak szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z istniejącymi czynnikami ryzyka sercowo-naczyniowego oraz tych przyjmujących leki przeciwnadciśnieniowe, u których obserwuje się zwiększoną częstość działań niepożądanych. Wśród poważnych powikłań wymienia się zdarzenia sercowo-naczyniowe, takie jak zawał mięśnia sercowego, niestabilna dławica piersiowa czy komorowe zaburzenia rytmu serca, a także incydenty neurologiczne, w tym udar mózgu i przemijające napady niedokrwienne (TIA).
ból głowy, ból kończyny, ból mięśni, ból oka, ból pleców, ból w klatce piersiowej, centralna surowicza chorioretinopatia, choroba refluksowa przełyku, częstoskurcz, duszność, hemospermia, incydent krwotoczny, kołatanie serca, komorowe zaburzenie rytmu serca, krwawienie z nosa, krwiomocz, krwotok z prącia, łagodny rozrost gruczołu krokowego, lek przeciwnadciśnieniowy, migrena, nadciśnienie tętnicze, nagła głuchota, nagła śmierć sercowa, NAION, napad drgawkowy, niedociśnienie tętnicze, niestabilna dławica piersiowa, niestrawność, niewyraźne widzenie, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, obrzęk powieki, obrzęk twarzy, omdlenie, pokrzywka, priapizm, przedłużony wzwód, przekrwienie błony śluzowej nosa, przekrwienie spojówki, przemijająca amnezja, przemijający napad niedokrwienny, szum w uszach, tabletka powlekana, ubytek pola widzenia, udar mózgu, wysypka, zaburzenie erekcji, zawał mięśnia sercowego, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon substancji czynnych
Enalapryl – Przeciwwskazania stosowania
Enalapryl, jako inhibitor konwertazy angiotensyny (ACE), jest skutecznym lekiem w terapii nadciśnienia tętniczego, niewydolności serca oraz profilaktyce powikłań sercowo-naczyniowych. Bezwzględnymi przeciwwskazaniami do jego stosowania są: nadwrażliwość na enalapryl lub inne inhibitory ACE, obrzęk naczynioruchowy w wywiadzie (w tym dziedziczny i idiopatyczny), a także ciąża w II i III trymestrze ze względu na ryzyko poważnych uszkodzeń płodu. Ponadto, enalapryl nie powinien być stosowany jednocześnie z sakubitrilem z walsartanem (z zachowaniem co najmniej 36-godzinnego odstępu) oraz z aliskirenem u pacjentów z cukrzycą lub GFR < 60 ml/min/1,73 m². W preparatach złożonych zawierających enalapryl i lerkanidypinę (np. Lercaprel, Coripren) dodatkowe przeciwwskazania obejmują ciężkie zaburzenia czynności wątroby i nerek (GFR < 30 ml/min), zaburzenia odpływu krwi z lewej komory, nieleczoną zastoinową niewydolność serca, niestabilną dławicę piersiową, niedawny zawał mięśnia sercowego oraz interakcje z silnymi inhibitorami CYP3A4, cyklosporyną i spożyciem grejpfrutów.
aliskiren, antagonista wapnia, cukrzyca, cyklosporyna, dializoterapia, dziedziczny obrzęk naczynioruchowy, enalapryl, GFR, idiopatyczny obrzęk naczynioruchowy, inhibitor CYP3A4, inhibitor konwertazy angiotensyny, lerkanidypina, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość, niedorozwój czaszki, niestabilna dławica piersiowa, niewydolność nerek, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk twarzy, powikłanie sercowo-naczyniowe, sakubitryl z walsartanem, trymestr ciąży, uszkodzenie płodu, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie odpływu krwi z lewej komory, zastoinowa niewydolność serca, zawał mięśnia sercowego - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Abrea 160 mg
Lek Abrea, zawierający kwas acetylosalicylowy w dawkach 75 mg, 100 mg oraz 160 mg w formie tabletek dojelitowych, jest wskazany do długoterminowej profilaktyki wtórnej chorób układu sercowo-naczyniowego. Preparat stosuje się u pacjentów po przebytym zawale mięśnia sercowego, ze stabilną i przebytą niestabilną dławicą piersiową (z wyłączeniem fazy ostrej), a także w celu zapobiegania niedrożności przeszczepów naczyniowych po zabiegach CABG oraz po angioplastyce wieńcowej (po fazie ostrej). Ponadto, Abrea jest zalecany w profilaktyce wtórnej przemijających napadów niedokrwiennych mózgu (TIA) oraz incydentów niedokrwiennych mózgowo-naczyniowych (CVA), pod warunkiem wykluczenia krwawienia śródmózgowego. Tabletki o powłoce dojelitowej minimalizują ryzyko podrażnienia błony śluzowej żołądka, rozpuszczając się dopiero w jelicie cienkim.
angioplastyka wieńcowa, ból w klatce piersiowej, CABG, CVA, incydent niedokrwienny mózgowo-naczyniowy, krwawienie śródmózgowe, kwas acetylosalicylowy, niedrożność przeszczepu naczyniowego, niestabilna dławica piersiowa, podrażnienie błony śluzowej żołądka, pomostowanie aortalno-wieńcowe, powłoka dojelitowa, profilaktyka chorób układu sercowo-naczyniowego, profilaktyka wtórna zawału mięśnia sercowego, przemijający napad niedokrwienny mózgu, stabilna dławica piersiowa, tabletka dojelitowa, TIA, zawał mięśnia sercowego, zawał serca - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Acard Cor 75 mg
Lek Acard Cor w dawce 75 mg kwasu acetylosalicylowego w formie tabletek dojelitowych jest stosowany w profilaktyce chorób sercowo-naczyniowych, ze szczególnym uwzględnieniem profilaktyki wtórnej zawału serca, stabilnej i niestabilnej dławicy piersiowej, zapobiegania zatkaniu przeszczepu naczyniowego po CABG oraz po angioplastyce wieńcowej. Dawkowanie u dorosłych wynosi zazwyczaj 75–150 mg raz na dobę, natomiast w profilaktyce wtórnej po TIA i incydentach niedokrwienia mózgu dawka może być zwiększona do 300 mg raz na dobę, pod warunkiem wykluczenia krwawień wewnątrzmózgowych. U pacjentów geriatrycznych bez ciężkiej niewydolności narządowej stosuje się dawki analogiczne jak u dorosłych, jednak z zachowaniem ostrożności ze względu na zwiększone ryzyko działań niepożądanych. Lek nie jest zalecany u dzieci i młodzieży poniżej 16. roku życia, chyba że korzyści przewyższają ryzyko.
angioplastyka wieńcowa, działanie niepożądane, jelito cienkie, krwawienie wewnątrzmózgowe, kwas acetylosalicylowy, niedokrwienie mózgowo-naczyniowe, niestabilna dławica piersiowa, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, pacjent geriatryczny, podanie doustne, podrażnienie błony śluzowej żołądka, pomost aortalno-wieńcowy, profilaktyka chorób sercowo-naczyniowych, profilaktyka wtórna zawału, przejściowe niedokrwienie mózgu, przeszczep naczyniowy, przewód pokarmowy, stabilna dławica piersiowa, tabletka dojelitowa, wskazanie kliniczne, wywiad medyczny - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Clopidogrel MSN 75 mg
Klopidogrel w dawce 75 mg w postaci tabletek powlekanych jest wskazany do profilaktyki wtórnej powikłań zakrzepowych u dorosłych pacjentów z chorobami miażdżycowymi, takimi jak zawał mięśnia sercowego (w okresie od kilku dni do mniej niż 35 dni od zdarzenia), udar niedokrwienny mózgu (od 7 dni do mniej niż 6 miesięcy) oraz choroba tętnic obwodowych. W ostrych zespołach wieńcowych (niestabilna dławica piersiowa, zawał bez załamka Q, zawał z uniesieniem ST) klopidogrel stosuje się w skojarzeniu z kwasem acetylosalicylowym (ASA), szczególnie u pacjentów poddawanych przezskórnej interwencji wieńcowej (PCI) i implantacji stentu. W przypadku TIA z wynikiem ABCD2 ≥ 4 oraz niewielkiego udaru niedokrwiennego (NIHSS ≤ 3) leczenie należy rozpocząć w ciągu 24 godzin od wystąpienia objawów, również w połączeniu z ASA. U pacjentów z migotaniem przedsionków, u których leczenie antagonistami witaminy K jest przeciwwskazane, a ryzyko krwawienia jest niskie, klopidogrel w skojarzeniu z ASA stanowi alternatywę zapobiegającą powikłaniom zakrzepowo-zatorowym.
antagonista witaminy K, choroba tętnic obwodowych, kwas acetylosalicylowy, leczenie trombolityczne, lek przeciwpłytkowy, migotanie przedsionków, niestabilna dławica piersiowa, niewielki udar niedokrwienny, ostry zawał mięśnia sercowego z uniesieniem odcinka ST, ostry zespół wieńcowy, ostry zespół wieńcowy bez uniesienia odcinka ST, powikłanie zakrzepowe miażdżycy, powikłanie zakrzepowo-zatorowe, profilaktyka wtórna, przemijające niedokrwienie mózgu, przezskórna angioplastyka wieńcowa, przezskórna interwencja wieńcowa, skala ABCD2, skala NIHSS, udar niedokrwienny mózgu, wodorosiarczan, wszczepienie stentu, zawał mięśnia sercowego, zawał mięśnia sercowego bez załamka Q - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Adalift 20 mg
Adalift, zawierający 20 mg tadalafilu w formie tabletek powlekanych, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na tadalafil lub substancje pomocnicze, w tym laktozę (307,60 mg laktozy jednowodnej na tabletkę). Szczególnie niebezpieczne jest jednoczesne stosowanie z azotanami organicznymi oraz lekami pobudzającymi cyklazę guanylową (np. riocyguat), ze względu na ryzyko ciężkiego, zagrażającego życiu niedociśnienia tętniczego. Przeciwwskazania kardiologiczne obejmują pacjentów po zawale mięśnia sercowego w ciągu ostatnich 90 dni, z niestabilną dławicą piersiową, dławicą podczas aktywności seksualnej, niewydolnością serca ≥ 2 stopnia wg klasyfikacji NYHA (w ciągu ostatnich 6 miesięcy) oraz niekontrolowanymi arytmiami. Ponadto, lek jest przeciwwskazany u osób z niedociśnieniem tętniczym (ciśnienie <90/50 mm Hg) oraz niekontrolowanym nadciśnieniem tętniczym.
arytmia, azotany organiczne, choroby układu sercowo-naczyniowego, cyklaza guanylowa, działanie hipotensyjne, incydent naczyniowo-mózgowy, inhibitor PDE5, inhibitory PDE5, klasyfikacja NYHA, laktoza jednowodna, nadwrażliwość na tadalafil, NAION, neuropatia nerwu wzrokowego, niedociśnienie tętnicze, niekontrolowane nadciśnienie, niestabilna dławica piersiowa, nietolerancja laktozy, niewydolność serca, objawowe niedociśnienie tętnicze, powikłania naczyniowo-mózgowe, riocyguat, spadek ciśnienia tętniczego, szlak tlenek azotu, tadalafil, udar mózgu, zaburzenia rytmu serca, zawał mięśnia sercowego - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Clopidogrel Genoptim 75 mg
Klopidogrel, będący inhibitorem agregacji płytek krwi z grupy B01AC04, działa jako prolek wymagający aktywacji przez enzymy cytochromu CYP450 do aktywnego metabolitu hamującego nieodwracalnie receptor P2Y12 na płytkach krwi. Mechanizm ten prowadzi do zahamowania aktywacji kompleksu glikoprotein IIb/IIIa i zapobiega agregacji płytek przez okres ich życia (7-10 dni). Standardowa dawka 75 mg/dobę powoduje zahamowanie agregacji indukowanej ADP na poziomie 40-60% w stanie równowagi osiąganym między 3. a 7. dniem terapii, a powrót funkcji płytek następuje w ciągu około 5 dni po zakończeniu leczenia. Efekt terapeutyczny może być zmienny ze względu na polimorfizmy genetyczne CYP450 lub interakcje lekowe wpływające na metabolizm klopidogrelu.
angioplastyka wieńcowa, antagonista receptora GPIIb/IIIa, beta-adrenolityk, choroba tętnic obwodowych, cytochrom CYP450, difosforan adenozyny, dławica piersiowa, glikoproteina IIb/IIIa, hamowanie agregacji płytek krwi, heparyna drobnocząsteczkowa, inhibitor ACE, inhibitor agregacji płytek, inhibitor GpIIb/IIIa, kwas acetylosalicylowy, leczenie trombolityczne, lek hipolipemizujący, niestabilna dławica piersiowa, ostry zespół wieńcowy, polimorfizm genetyczny enzymów, pomostowanie aortalno-wieńcowe, prolek, udar niedokrwienny, zawał bez załamka Q, zawał mięśnia sercowego