jelito cienkie
Jelito cienkie to najdłuższy odcinek przewodu pokarmowego, stanowiący kluczowy element układu trawiennego. Anatomicznie dzieli się na trzy części: dwunastnicę, jelito czcze i jelito kręte. Całkowita długość jelita cienkiego wynosi około 6-7 metrów, a jego powierzchnia wewnętrzna jest znacznie powiększona dzięki obecności kosmków i mikrokosmków.
Główną funkcją jelita cienkiego jest trawienie i wchłanianie składników odżywczych z pokarmu. W dwunastnicy zachodzi intensywne trawienie pod wpływem enzymów trzustkowych i żółci, natomiast w jelicie czczym i krętym następuje absorpcja większości składników odżywczych, witamin, elektrolitów i wody. Jelito cienkie posiada także funkcje immunologiczne, zawierając tkankę limfatyczną (GALT), która stanowi istotną barierę ochronną organizmu.
W praktyce klinicznej jelito cienkie może być dotknięte różnymi schorzeniami, takimi jak choroba Leśniowskiego-Crohna, celiakia, zespół krótkiego jelita, niedrożność, nowotwory oraz różne infekcje bakteryjne, wirusowe i pasożytnicze. Diagnostyka obejmuje badania obrazowe (USG, TK, MRI), endoskopowe (enteroskopia, kapsułka endoskopowa) oraz badania laboratoryjne oceniające funkcje trawienne i wchłanianie.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przeciwwskazania – Panprazox 20 mg
Panprazox, zawierający 20 mg pantoprazolu (w postaci pantoprazolu sodowego półtorawodnego) w formie tabletek dojelitowych, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na pantoprazol lub inne pochodne benzoimidazolu ze względu na ryzyko reakcji alergicznych, w tym anafilaktycznych. Ponadto, przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na substancje pomocnicze zawarte w preparacie. Każda tabletka zawiera 2,70 mg sodu, co należy uwzględnić u pacjentów na diecie niskosodowej. Tabletki o wymiarach 8 mm x 5,5 mm są owalne, żółte i dojelitowe, co zapewnia uwalnianie substancji czynnej w jelicie cienkim, istotne dla skuteczności terapii.
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Ozzion 40 mg
Ozzion to preparat zawierający 40 mg pantoprazolu w formie tabletek dojelitowych, które chronią substancję czynną przed degradacją w kwaśnym środowisku żołądka. Pantoprazol, jako inhibitor pompy protonowej, skutecznie hamuje wydzielanie kwasu solnego, co znajduje zastosowanie w leczeniu refluksowego zapalenia przełyku u dorosłych i młodzieży powyżej 12 lat. U dorosłych lek jest również wskazany w terapii choroby wrzodowej żołądka i dwunastnicy, eradykacji Helicobacter pylori w skojarzeniu z antybiotykami oraz w leczeniu zespołu Zollingera-Ellisona i innych stanów patologicznych związanych z nadmierną sekrecją kwasu żołądkowego. Każda tabletka zawiera 40 mg pantoprazolu (odpowiadające 45,150 mg półtorawodnej soli sodowej), a także substancje pomocnicze, takie jak 76,85 mg maltitolu i 0,690 mg lecytyny sojowej, co należy uwzględnić u pacjentów z alergiami lub nietolerancjami.
błona śluzowa przełyku, ból zamostkowy, choroba wrzodowa, choroba wrzodowa żołądka i dwunastnicy, dysfagia, eradykacja Helicobacter pylori, gastrinoma, inhibitor pompy protonowej, jelito cienkie, kwas solny, nadkwaśność żołądka, owrzodzenie, pantoprazol, refluksowe zapalenie przełyku, tabletka dojelitowa, terapia skojarzona, wrzód trawienny, zespół Zollingera-Ellisona, zgaga - Leksykon chorób i schorzeń
Giardioza – Charakterystyka, pielęgnacja i opieka
Giardioza to powszechna choroba pasożytnicza przewodu pokarmowego wywołana przez Giardia lamblia, charakteryzująca się biegunką, bólami brzucha, wzdęciami oraz utratą masy ciała. Zakażenie następuje przez spożycie cyst pasożyta obecnych w zanieczyszczonej wodzie lub żywności, a także drogą fekalno-oralną. Okres inkubacji wynosi 1-2 tygodnie, a objawy utrzymują się zwykle 2-6 tygodni. Diagnostyka opiera się na badaniu mikroskopowym kału, testach immunoenzymatycznych (ELISA) oraz immunofluorescencji. Leczenie farmakologiczne obejmuje metronidazol (30-50 mg/kg/dzień w 3 dawkach), tinidazol (50 mg/kg, max 2000 mg u dzieci) oraz nitazoksanid, z efektywnością powyżej 90% po 5-7 dniach terapii. Kluczowe jest także odpowiednie nawodnienie, zwłaszcza u niemowląt i kobiet w ciąży, gdzie stosuje się płyny doustne lub dożylne oraz unika się leków o potencjalnym teratogennym działaniu.
albendazol, badanie immunofluorescencyjne, badanie mikroskopowe kału, cysta pasożyta, dieta łatwostrawna, droga fekalno-oralna, ezofagogastroduodenoskopia, Giardia lamblia, jelito cienkie, metronidazol, nietolerancja laktozy, nitazoksanid, odwodnienie, okres inkubacji, paromomycyna, pierwotniak, placówka opieki dziennej, równowaga elektrolitowa, stolce tłuszczowe, test immunoenzymatyczny, test sznurkowy, tinidazol, trofozoit, zaburzenie wchłaniania, zaburzenie wchłaniania tłuszczów, zespół jelita drażliwego, złoty standard diagnostyczny - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Pangrol 10 000 10 000 j. Ph. Eur. lipazy
Pangrol 10 000 zawiera pankreatynę wieprzową, będącą mieszaniną enzymów trawiennych, w tym lipazy (10 000 j. Ph. Eur.), amylazy (9 000 j. Ph. Eur.) oraz proteaz (500 j. Ph. Eur.). Lek należy do grupy farmakoterapeutycznej A09AA02 i jest stosowany w celu poprawy trawienia u pacjentów z niewydolnością zewnątrzwydzielniczą trzustki. Lipaza trzustkowa, kluczowy enzym w preparacie, katalizuje hydrolizę triacylogliceroli do wolnych kwasów tłuszczowych i 2-monoglicerydów, które są wchłaniane w jelicie cienkim. Enzym ten jest jednak wrażliwy na środowisko o pH <4, co uzasadnia stosowanie form opornych na działanie soku żołądkowego. Trypsyna, aktywowana z trypsynogenu, pełni funkcję endopeptydazy rozkładającej wiązania peptydowe, a jej aktywność może hamować wydzielanie trzustkowe poprzez mechanizm sprzężenia zwrotnego, co może mieć znaczenie przeciwbólowe w terapii.
alfa-amylaza, aminokwas, amylaza trzustkowa, endoamylaza, endopeptydaza, enterokinaza, jelito cienkie, kwas tłuszczowy, kwas żółciowy, lek poprawiający trawienie, lipaza trzustkowa, minitabletki dojelitowe, mukowiscydoza, pankreatyna wieprzowa, polisacharyd, przewlekłe zapalenie trzustki, triacyloglicerol, trypsyna, trypsynogen, wiązanie peptydowe, wolny kwas tłuszczowy, wydzielanie trzustkowe - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Elmex 12,5 mg fluoru/g
Żel Elmex zawiera 12,5 mg fluoru/g w formie aminofluorków (Olaflur 30,32 mg/g, Dectaflur 2,87 mg/g) oraz fluorku sodu (22,1 mg/g). Po miejscowej aplikacji w jamie ustnej, fluorek wykazuje zmienną retencję i wchłanianie, zależne od metody aplikacji (szczoteczka, szyna, łyżka), właściwości fizykochemicznych preparatu (lepkość, adhezja) oraz indywidualnych cech pacjenta (np. spożycie pokarmu, wydzielanie śliny). Stężenia fluorków w surowicy po stosowaniu zgodnie z zaleceniami nie osiągają poziomu toksycznego, co potwierdza bezpieczeństwo terapii. Fluorek ulega dystrybucji głównie do tkanek zmineralizowanych, takich jak kości i twarde tkanki zęba (szkliwo, zębina, cement korzeniowy).
aminofluorki, aplikacja miejscowa, diureza, fluorek sodu, glikol propylenowy, hydroksyapatyt, jelito cienkie, kwas fluorowodorowy, mleko matki, okres półtrwania, retencja uzębienia, sole wapnia, stężenie fluorków, stężenie w osoczu, szkliwo zębowe, tkanka kostna, twarde tkanki zęba, właściwości farmakokinetyczne, wydalanie nerkowe - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Ginkofar Intense 120 mg
Farmakokinetyka wyciągu z Ginkgo biloba w preparacie Ginkofar Intense charakteryzuje się wysoką biodostępnością składników aktywnych, głównie ginkgoflawonoglikozydów i laktonów terpenowych, które są absorbowane głównie w jelicie cienkim. Po doustnym podaniu dawki 120 mg wyciągu, biodostępność ginkgolidów A i B wynosi odpowiednio 80% i 88%, a bilobalidu ponad 79%. Maksymalne stężenia w osoczu dla ginkgolidu A mieszczą się w zakresie 16-33 ng/ml, dla ginkgolidu B 8-17 ng/ml, a dla bilobalidu 19-54 ng/ml, co wskazuje na zróżnicowanie farmakokinetyczne w zależności od badania. Okresy półtrwania tych związków wahają się od 2 do 11 godzin, z eliminacją całkowitą w ciągu 24 godzin, co jest istotne dla optymalizacji schematów dawkowania i minimalizacji ryzyka kumulacji.
bilobalid, biodostępność składnika aktywnego, eliminacja składnika aktywnego, flawonoid, ginkgoflawonoglikozyd, ginkgolid, ginkgolid A, ginkgolid B, Ginkofar Intense, glikozyd flawonowy, jelito cienkie, lakton terpenowy, liść miłorzębu, miłorząb japoński, okres półtrwania, stężenie maksymalne w osoczu, suchy wyciąg kwantyfikowany, wyciąg z Ginkgo biloba - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Proxacin 500 500 mg
Cyprofloksacyna, substancja czynna Proxacin 500, charakteryzuje się wysoką biodostępnością doustną na poziomie 70-80%, z szybkim osiąganiem maksymalnych stężeń w osoczu (Cmax) w zakresie 0,56-3,7 mg/l po dawkach 100-750 mg, z czasem do osiągnięcia Cmax wynoszącym 1-2 godziny. Objętość dystrybucji wynosi 2-3 l/kg, co wskazuje na szeroką penetrację do tkanek, w tym płuc, zatok, układu moczowo-płciowego oraz miejsc zapalnych, gdzie stężenia leku często przewyższają stężenia w osoczu. Cyprofloksacyna wiąże się z białkami osocza w 20-30%, pozostając głównie w formie niezjonizowanej. Metabolizm jest ograniczony, z czterema głównymi metabolitami (M1-M4) o mniejszej aktywności przeciwbakteryjnej, a lek wykazuje umiarkowane hamowanie CYP1A2, co może wpływać na interakcje lekowe.
AUC, białko osocza, biodostępność całkowita, biodostępność cyprofloksacyny, Cmax, cytochrom P450, deetylenocyprofloksacyna, endometrium, formylocyprofloksacyna, gruczoł krokowy, infuzja dożylna, jelito cienkie, klirens całkowity, klirens nerkowy, klirens pozanerkowy, makrofag pęcherzykowy, objętość dystrybucji, okres półtrwania, oksocyprofloksacyna, płyn nabłonkowy, pole pod krzywą stężenia, posocznica, proces farmakokinetyczny, przesączanie kłębuszkowe, stężenie w osoczu, sulfocyprofloksacyna, układ moczowo-płciowy, właściwości farmakokinetyczne, wydzielanie jelitowe - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Oleomint 182 mg
Oleomint to roślinny lek leczniczy dostępny w postaci miękkich kapsułek dojelitowych, każda zawierająca 182 mg miętowego olejku eterycznego (Mentha x piperita L., aetheroleum). Preparat jest wskazany do objawowego leczenia zaburzeń funkcjonowania przewodu pokarmowego, w szczególności umiarkowanych skurczów jelit, wzdęć oraz bólu brzucha. Oleomint znajduje zastosowanie zwłaszcza u pacjentów z zespołem jelita drażliwego (IBS), gdzie dzięki właściwościom rozkurczającym mięśnie gładkie przewodu pokarmowego przynosi ulgę w dolegliwościach bólowych i skurczowych. Postać dojelitowa kapsułek umożliwia uwalnianie olejku w jelicie cienkim, co zwiększa skuteczność terapii i minimalizuje podrażnienia żołądka.
ból brzucha, bóle kurczowe, bóle skurczowe, dolegliwości bólowe, dolegliwości jelitowe, dolegliwości żołądkowo-jelitowe, jelito cienkie, kapsułki dojelitowe, miętowy olejek eteryczny, olejek z mięty pieprzowej, rozkurczanie mięśni gładkich, skurcze przewodu pokarmowego, wzdęcia, zaburzenia czynnościowe przewodu pokarmowego, zaburzenia przewodu pokarmowego, zaburzenia rytmu wypróżnień, zespół jelita drażliwego - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Rivaroxaban Polpharma 10 mg
Rywaroksaban charakteryzuje się szybkim i niemal całkowitym wchłanianiem po podaniu doustnym, osiągając maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) w ciągu 2-4 godzin, z biodostępnością 80-100% dla dawek 2,5 mg i 10 mg. Wchłanianie jest niezależne od spożycia pokarmu, co umożliwia elastyczne dawkowanie. Farmakokinetyka jest niemal liniowa do dawki 15 mg/dobę, przy wyższych dawkach obserwuje się ograniczone wchłanianie. Rywaroksaban wykazuje wysoki stopień wiązania z białkami osocza (92-95%) i umiarkowaną objętość dystrybucji (~50 l). Eliminacja odbywa się głównie przez metabolizm (ok. 2/3 dawki) i wydalanie nerkowe (50% metabolitów i 1/3 postaci niezmienionej). Okres półtrwania wynosi 5-9 godzin u młodych i 11-13 godzin u osób starszych. Wchłanianie jest zależne od miejsca uwalniania w przewodzie pokarmowym – uwalnianie poza żołądkiem znacząco obniża ekspozycję na lek (np. 29% spadek AUC i 56% Cmax przy uwalnianiu w proksymalnym jelicie cienkim).
aktywne wydzielanie nerkowe, AUC, białko oporności raka piersi, biodostępność doustna, Cmax, CYP3A4, czas protrombinowy, izoenzymy cytochromu P450, jelito cienkie, klasyfikacja Child-Pugh, klirens kreatyniny, klirens ogólnoustrojowy, koagulopatia, marskość wątroby, model Emax, model odcięcia liniowego, objętość dystrybucji w stanie równowagi, P-glikoproteina, PT, rywaroksaban, stężenie maksymalne w osoczu, wchłanianie rywaroksabanu, wiązanie z białkami osocza, zaburzenie czynności wątroby, zahamowanie czynnika Xa, zależność farmakokinetyczno-farmakodynamiczna, ŻChZZ, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Orocal D3 500 mg + 10 mcg
Produkt leczniczy Orocal D3 zawiera 500 mg wapnia w postaci węglanu wapnia oraz 400 j.m. (10 µg) witaminy D3 (cholekalcyferolu). Wapń jest wchłaniany w przewodzie pokarmowym w około 30% podanej dawki, a jego dystrybucja obejmuje głównie kości i zęby (99%), gdzie pełni funkcję strukturalną. We krwi wapń występuje w trzech frakcjach: zjonizowanej (50%), związanej w kompleksach (10%) oraz związanej z białkami, głównie albuminami (40%). Eliminacja wapnia odbywa się przez kał, mocz i pot, przy czym wydalanie nerkowe jest regulowane przez mechanizmy przesączania kłębuszkowego i kanalikowego wchłaniania zwrotnego, modulowane m.in. przez parathormon.
25-dihydroksykalcyferol, 25-hydroksykalcyferol, cholekalcyferol, działanie synergistyczne, frakcja zjonizowana wapnia, globulina, homeostaza wapniowa, jelito cienkie, kompleksy wapniowe, niedobór wapnia, osteoporoza, parathormon, przesączanie kłębuszkowe, tkanka tłuszczowa, wchłanianie kanalikowe, węglan wapnia, witamina D3 - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Megapar 500 mg
Paracetamol, substancja czynna preparatu Megapar 500 mg, klasyfikowany pod kodem ATC N02BE01, należy do grupy anilidów i wykazuje działanie przeciwbólowe oraz przeciwgorączkowe poprzez hamowanie biosyntezy prostaglandyn. Charakteryzuje się zróżnicowanym profilem absorpcji w przewodzie pokarmowym – słabe wchłanianie w żołądku oraz efektywne w jelicie cienkim, co wynika z większej powierzchni absorpcyjnej tego odcinka. Wodorowęglan sodu, jako substancja pomocnicza w tabletkach musujących Megapar, odgrywa kluczową rolę w farmakokinetyce leku, przyspieszając opróżnianie żołądka oraz rozpuszczanie paracetamolu, co skutkuje szybszym wchłanianiem substancji czynnej.
absorpcja w przewodzie pokarmowym, anilidy, biosynteza prostaglandyn, dolegliwości bólowe, farmakokinetyka leku, jelito cienkie, lek przeciwbólowy, lek przeciwgorączkowy, mechanizm działania paracetamolu, opróżnianie żołądka, paracetamol, początek działania leku, proces absorpcji, stan gorączkowy, stężenie izotoniczne, tabletki musujące, wchłanianie paracetamolu, wchłanianie w żołądku, wodorowęglan sodu - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Solutio Iodi Cum Glycerini Coel (płyn lugola) (10 mg + 20 mg)/g
Solutio Iodi Cum Glycerini Coel (płyn Lugola) zawiera 10 mg jodu i 20 mg potasu jodku na 1 gram preparatu, wykazując wysoką zdolność penetracji żywej tkanki, co jest istotne przy stosowaniu na rany i oparzenia. Jod jest wchłaniany przez błonę śluzową żołądka i jelito cienkie, gdzie jodki osiągają niemal 100% biodostępność. Po wchłonięciu jodki dystrybuują się w przestrzeni pozakomórkowej w ciągu 2 godzin, a stężenie jodu w surowicy krwi wynosi 2,4-8,1 µg/100 cm³, występując zarówno w formie wolnej, jak i związanej z albuminą.
albumina, biodostępność, błona śluzowa żołądka, dystrybucja jodków, dystrybucja jodu, eliminacja jodu, farmakokinetyka, gruczoł tarczowy, jelito cienkie, jod elementarny, jodek potasu, penetracja tkanki, płyn lugola, przestrzeń pozakomórkowa, rany i oparzenia, Solutio Iodi Cum Glycerini, stężenie w surowicy, surowica krwi, wchłanianie - Leksykon chorób i schorzeń
Zespół krótkiego jelita – Rokowania, prognozy i postęp choroby
Zespół krótkiego jelita (ZKJ) charakteryzuje się upośledzonym wchłanianiem składników odżywczych z powodu zmniejszonej powierzchni jelita cienkiego, a rokowanie zależy od wieku pacjenta, choroby podstawowej oraz czasu trwania żywienia pozajelitowego. Śmiertelność wynosi od 15 do 25% u niemowląt oraz od 15 do 47% u dorosłych, a 5-letni wskaźnik przeżycia pacjentów na domowym żywieniu pozajelitowym (HPN) to około 30%. Kluczowymi powikłaniami wpływającymi na przeżywalność są cholestaza związana z żywieniem pozajelitowym, nawracająca posocznica oraz zakażenia centralnych cewników żylnych. Autonomia jelitowa (EA) osiągana jest u około 62% pacjentów, ze średnim czasem do uzyskania EA wynoszącym 420 dni, a długość pozostałego jelita cienkiego i grubego odgrywa istotną rolę w procesie rekonwalescencji i rokowaniu, szczególnie u dzieci.
autonomia jelitowa, cholestaza, domowe żywienie pozajelitowe, dysfagia, jelito cienkie, motoryka jelita, niedożywienie, niewydolność jelit, niewydolność wątroby, oczekiwana długość życia, odwodnienie, okrężnica, posocznica, powikłanie septyczne, przeszczep jelita, przeszczepienie narządów, śmiertelność pooperacyjna, transplantacja jelita, zakażenie, zespół krótkiego jelita, żywienie pozajelitowe - Leksykon leków
Skład i postać leku – Etibax 10 mg
Etibax to lek w postaci niepowlekanych tabletek zawierających 10 mg ezetymibu, stosowany w terapii hipercholesterolemii poprzez hamowanie jelitowego wchłaniania cholesterolu. Tabletki mają kształt kapsułek o długości 7,9-8,5 mm, barwę białą lub złamanej bieli, z wytłoczonym napisem „E 10” na jednej stronie. Substancje pomocnicze obejmują m.in. laktozę jednowodną (63 mg/tabletkę), co jest istotne u pacjentów z nietolerancją laktozy, kroskarmelozę sodową, powidon K30, sodu laurylosiarczan, skrobię żelowaną kukurydzianą oraz magnezu stearynian. Brak powłoki tabletki umożliwia szybsze uwalnianie substancji czynnej po podaniu.
ezetymib, hipercholesterolemia, jelito cienkie, kroskarmeloza sodowa, laktoza jednowodna, magnezu stearynian, nietolerancja laktozy, niezgodność farmaceutyczna, opakowanie blistrowe, postać farmaceutyczna, skrobia żelowana, sodu laurylosiarczan, środek rozpadowy, substancja poślizgowa, substancja powierzchniowo czynna, substancja wiążąca, tabletka niepowlekana, uwalnianie substancji czynnej, wchłanianie cholesterolu - Leksykon substancji czynnych
Salmonella enterica – Wskazania do stosowania
Szczepionka Vivotif zawiera żywe, atenuowane bakterie Salmonella enterica serowar Typhi w postaci szczepu Ty21a, w dawce nie mniejszej niż 2×10⁹ CFU na kapsułkę dojelitową. Preparat jest przeznaczony do doustnego, czynnego uodparniania przeciwko durowi brzusznemu u osób dorosłych oraz dzieci powyżej 5. roku życia. Szczepionka jest szczególnie wskazana dla osób planujących podróże do obszarów endemicznych (Azja Południowa i Południowo-Wschodnia, Afryka, Ameryka Południowa), przebywających w warunkach o niskim standardzie sanitarnym, migrujących z lub do regionów endemicznych oraz pracujących w laboratoriach mikrobiologicznych z potencjalnym narażeniem na S. Typhi. Kapsułki dojelitowe zapewniają ochronę bakterii przed kwaśnym środowiskiem żołądka i umożliwiają ich uwolnienie w jelicie cienkim, co jest kluczowe dla skuteczności szczepienia.
atenuowane bakterie, choroba zakaźna, czynne uodparnianie, dur brzuszny, interakcja z antybiotykami, jelito cienkie, kapsułka dojelitowa, kapsułka dojelitowa twarda, laboratorium mikrobiologiczne, lek przeciwbakteryjny, nietolerancja cukrów, profilaktyka duru brzusznego, region endemiczny, Salmonella enterica, serowar Typhi, środowisko kwaśne żołądka, sytuacja epidemiologiczna, szczepionka Vivotif - Leksykon leków
Skład i postać leku – Pangrol 10 000 10 000 j. Ph. Eur. lipazy
Pangrol 10 000 to preparat zawierający pankreatynę wieprzową o określonej aktywności enzymatycznej: lipaza 10 000 j. Ph. Eur., amylaza 9 000 j. Ph. Eur. oraz proteazy 500 j. Ph. Eur. Produkt jest wskazany w leczeniu zewnątrzwydzielniczej niewydolności trzustki wymagającej suplementacji enzymów trzustkowych. Kapsułki zawierają minitabletki z powłoką odporną na działanie soku żołądkowego, co umożliwia uwolnienie enzymów dopiero w jelicie cienkim, gdzie panuje odpowiednie pH do ich aktywności. Składniki pomocnicze minitabletek i kapsułek zapewniają stabilność i ochronę enzymów przed inaktywacją w kwaśnym środowisku żołądka.
aktywność enzymatyczna, amylaza, celuloza mikrokrystaliczna, enzymy trzustkowe, Farmakopea Europejska, inaktywacja enzymatyczna, jelito cienkie, kopolimer etyloakrylanu, kroskarmeloza sodowa, lipaza, minitabletki dojelitowe, niezgodność farmaceutyczna, Pangrol, pankreatyna wieprzowa, powłoka dojelitowa, proteazy, substancja czynna, zewnątrzwydzielnicza niewydolność trzustki - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Convafort 15,7 mg
Produkt leczniczy Convafort zawiera 15,7 mg wyciągu suchego z ziela konwalii (Convallaria maialis L.), w którym głównymi substancjami aktywnymi są glikozydy kardenolidowe. Charakteryzują się one niską biodostępnością po podaniu doustnym, wynoszącą około 10%, oraz głównym miejscem wchłaniania w jelicie cienkim. Po absorpcji wykazują niski stopień wiązania z białkami osocza, około 16%, co skutkuje znaczną frakcją wolnego leku w osoczu i szybkim początkiem działania terapeutycznego. Czas działania jest jednak krótki, a substancje aktywne nie wykazują tendencji do kumulacji w organizmie, co zmniejsza ryzyko działań niepożądanych związanych z kumulacją.
- Leksykon substancji czynnych
Etanol – Dawkowanie i sposób podawania
Etanol jest składnikiem aktywnym w wielu produktach leczniczych o zróżnicowanym stężeniu (od około 1% do 96% V/V) i różnych postaciach farmaceutycznych, stosowanych na skórę, błony śluzowe, doustnie oraz parenteralnie. Dawkowanie etanolu zależy od wskazań, wieku pacjenta oraz formy podania. Preparaty dezynfekcyjne (np. Desderman 73,4 g etanolu/100 g) stosuje się nierozcieńczone, z czasem kontaktu od 30 do 90 sekund i dawkami od 3 ml (higieniczna dezynfekcja rąk) do 10 ml (chirurgiczna dezynfekcja). Preparaty do stosowania na błony śluzowe (Skinsept mucosa 10,4 g etanolu/100 g) wymagają jednokrotnego naniesienia i pozostawienia na 60 sekund do 30 minut, zwłaszcza przy podejrzeniu HBV. W leczeniu wszawicy stosuje się preparaty o stężeniu 59-65% V/V (Artemisol, Delacet) z czasem ekspozycji 2-3 godziny, ograniczając częstotliwość do maksymalnie 2 razy w miesiącu. Roztwory do płukania jamy ustnej (Dentosept 60-70% V/V) wymagają rozcieńczenia do 15% u dorosłych i około 4% u dzieci powyżej 6 lat, stosowane do 3 razy dziennie. Nalewki i syropy zawierające etanol mają zróżnicowane dawkowanie, np. nalewka gorzka 0,6 ml (10-12 kropli) 3 razy dziennie, syrop prawoślazowy do 15 ml 3-4 razy dziennie, z ograniczeniem stosowania do 1 tygodnia u dzieci i dorosłych.
badanie radiologiczne, błony śluzowe, chirurgiczna dezynfekcja rąk, dawka nasycająca, dezynfekcja pola operacyjnego, dolegliwość trawienna, flora bakteryjna, higieniczna dezynfekcja rąk, indukcja porodu, jelito cienkie, jelito grube, karmustyna, lek inotropowy, lek rozszerzający naczynia, nakłucie stawu, nalewka gorzka, napięcie nerwowe, niestrawność, niewydolność serca, niewydolność żylna, oksytocyna, płukanie jamy ustnej, podanie parenteralne, podwójny kontrast, postać farmaceutyczna, preparat roślinny, przewód pokarmowy, Softasept N, środek kontrastowy, syrop prawoślazowy, wirus HBV, wlew dożylny, wszawica, zapalenie jamy ustnej