Właściwości farmakokinetyczne leku Polprazol Acidcontrol

Polprazol Acidcontrol zawiera jako substancję czynną omeprazol w dawce 10 mg w postaci kapsułek dojelitowych twardych. Omeprazol charakteryzuje się specyficznym profilem farmakokinetycznym, który determinuje jego skuteczność kliniczną. Poniżej przedstawiono szczegółowe dane dotyczące właściwości farmakokinetycznych omeprazolu.¹

Wchłanianie

Omeprazol oraz jego sól magnezowa nie wykazują trwałości w kwaśnym środowisku, dlatego są podawane doustnie w postaci kapsułek zawierających mikrogranulki dojelitowe. Proces wchłaniania omeprazolu przebiega szybko, a maksymalne stężenie w osoczu jest osiągane po około 1-2 godzinach od momentu podania. Substancja czynna wchłania się w jelicie cienkim w okresie 3-6 godzin. Ważnym aspektem jest brak wpływu jednoczesnego przyjmowania pokarmu na biodostępność omeprazolu.²

Ogólnoustrojowa dostępność (biodostępność) omeprazolu po jednorazowym podaniu doustnym wynosi około 40%. Charakterystyczną cechą jest zwiększenie biodostępności do około 60% przy podawaniu wielokrotnym (raz na dobę).³

Dystrybucja

Objętość dystrybucji omeprazolu u zdrowych osób wynosi około 0,3 l/kg masy ciała. Substancja czynna charakteryzuje się wysokim stopniem wiązania z białkami osocza, wynoszącym około 97%.⁴

Metabolizm

Omeprazol podlega całkowitemu metabolizmowi przez układ cytochromu P450 (CYP). Proces ten zachodzi głównie za pośrednictwem polimorficznej postaci izoenzymu CYP2C19, która odpowiada za powstanie głównego metabolitu występującego w osoczu – hydroksyomeprazolu. Pozostała część procesu metabolizmu jest zależna od innego specyficznego izoenzymu – CYP3A4, odpowiedzialnego za powstawanie sulfonu omeprazolu.⁵

Ze względu na wysokie powinowactwo omeprazolu do CYP2C19 istnieje możliwość hamowania kompetycyjnego oraz metabolicznych interakcji międzylekowych z innymi substancjami będącymi substratami dla tego enzymu. Jednakże, z powodu niskiego powinowactwa do CYP3A4, omeprazol nie wykazuje możliwości hamowania metabolizmu innych substratów CYP3A4. Dodatkowo należy podkreślić, że omeprazol nie hamuje głównych enzymów cytochromu P.⁶

Istotnym aspektem farmakokinetyki omeprazolu jest polimorfizm genetyczny CYP2C19. U około 3% populacji kaukaskiej oraz 15-20% populacji azjatyckich brak jest czynnego enzymu CYP2C19 – osoby takie określane są jako słabo metabolizujące. U tych pacjentów metabolizm omeprazolu jest prawdopodobnie katalizowany głównie przez CYP3A4.⁷

Po powtarzanym podawaniu pojedynczej dawki dobowej omeprazolu wynoszącej 20 mg, średnie pole pod krzywą stężenia w czasie (AUC) było od 5 do 10 razy większe u osób słabo metabolizujących niż u osób z czynną postacią enzymu CYP2C19 (osób szybko metabolizujących). Średnie wartości maksymalnego stężenia w osoczu również były większe, od 3 do 5 razy. Mimo tych różnic, nie ma konieczności modyfikacji dawkowania omeprazolu u osób z różnymi profilami metabolicznymi.⁸

Eliminacja

Okres półtrwania omeprazolu w osoczu wynosi zwykle poniżej jednej godziny, zarówno po podaniu pojedynczej dawki, jak i po powtarzanym podawaniu pojedynczej dawki dobowej. Omeprazol jest całkowicie eliminowany z osocza pomiędzy kolejnymi dawkami i nie wykazuje tendencji do kumulacji podczas podawania jeden raz na dobę.⁹

Drogi wydalania omeprazolu obejmują głównie wydalanie nerkowe – prawie 80% podanej doustnie dawki jest wydalane w postaci metabolitów z moczem. Pozostała część wydalana jest w kale, głównie z żółcią.¹⁰

Charakterystyczną cechą farmakokinetyki omeprazolu jest zwiększenie pola powierzchni pod krzywą stężenia w czasie (AUC) podczas podawania powtarzanych dawek. Zwiększenie to jest zależne od dawki i skutkuje nieliniową zależnością dawka-AUC po podawaniu powtarzanym. Ta zależność od czasu i dawki wynika ze zmniejszenia metabolizmu pierwszego przejścia oraz klirensu ogólnoustrojowego, prawdopodobnie spowodowanych hamowaniem enzymu CYP2C19 przez omeprazol i/lub jego metabolity (np. sulfon).¹¹

Istotne jest, że nie stwierdzono jakiegokolwiek oddziaływania metabolitów omeprazolu na wydzielanie kwasu solnego w żołądku.¹²

Farmakokinetyka w szczególnych grupach pacjentów

Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby

U pacjentów z zaburzeniem czynności wątroby metabolizm omeprazolu jest upośledzony, co skutkuje zwiększeniem AUC. Jednakże, nawet w tej grupie pacjentów omeprazol nie wykazuje tendencji do kumulacji przy dawkowaniu raz na dobę.¹³

Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek

Farmakokinetyka omeprazolu, w tym ogólnoustrojowa biodostępność oraz tempo eliminacji, pozostają niezmienione u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek.¹⁴

Pacjenci w wieku podeszłym

U pacjentów w wieku podeszłym (75-79 lat) tempo metabolizmu omeprazolu jest nieco zmniejszone w porównaniu z młodszymi pacjentami.¹⁵

Właściwości farmakokinetyczne – parametry kluczowe