Właściwości farmakokinetyczne
Zincas 5,5 mg Zn2+

Produkt leczniczy Zincas, zawierający 5,5 mg jonów cynku w postaci 31 mg cynku wodoroasparaginianu dwuwodnego, charakteryzuje się farmakokinetyką opartą na aktywnym transporcie jonów cynku głównie w jelicie cienkim, zwłaszcza w jelicie czczym. Biodostępność cynku z preparatu wynosi od 10% do 40% podanej dawki i jest modulowana przez czynniki dietetyczne (zawartość i dostępność cynku, obecność innych minerałów i witamin), genetyczne, hormonalne, a także środowiskowe i psychospołeczne. Po wchłonięciu cynk wiąże się z metalotioneiną w enterocytach, co umożliwia jego transport do krwi i dystrybucję do licznych tkanek i narządów, w tym elementów morfotycznych krwi, mięśni, kości, skóry, nerek, wątroby, trzustki, siatkówki oraz gruczołu krokowego.

Właściwości farmakokinetyczne leku Zincas

Produkt leczniczy Zincas zawierający 5,5 mg jonów cynku (Zn2+) w postaci 31 mg cynku wodoroasparaginianu dwuwodnego charakteryzuje się złożonym profilem farmakokinetycznym, który jest determinowany przez wiele czynników fizjologicznych i środowiskowych. Poniżej przedstawiono szczegółową analizę właściwości farmakokinetycznych tego preparatu, obejmującą procesy wchłaniania, dystrybucji oraz eliminacji leku z organizmu.1

Wchłanianie cynku

Wchłanianie cynku z preparatu Zincas zachodzi przede wszystkim w jelicie cienkim, ze szczególnym uwzględnieniem jelita czczego, gdzie wykorzystywany jest mechanizm transportu aktywnego. Stopień przyswajalności jonów cynku podlega znacznym wahaniom, wynoszącym od 10% do 40% podanej dawki.2

Na biodostępność cynku z preparatu Zincas wpływa szereg czynników, do których należą:3

  • Zawartość i biologiczna dostępność cynku w codziennej diecie
  • Zawartość innych związków mineralnych i witamin w pożywieniu
  • Czynniki genetyczne
  • Równowaga hormonalna organizmu
  • Stan emocjonalny pacjenta
  • Miejsce zamieszkania
  • Styl życia

Dystrybucja cynku

Po wchłonięciu z przewodu pokarmowego, cynk w enterocytach wiąże się z indukowanym białkiem o nazwie metalotioneina. Następnie jest transportowany do krwiobiegu i dystrybuowany do różnych tkanek i narządów.4

Cynk z preparatu Zincas po wchłonięciu gromadzi się preferencyjnie w następujących tkankach i narządach:5

  • Elementy morfotyczne krwi: krwinki czerwone i białe
  • Tkanki: mięśnie, kości, skóra
  • Narządy miąższowe: nerki, wątroba, trzustka
  • Narządy zmysłów: siatkówka oka
  • Układ rozrodczy: gruczoł krokowy

Eliminacja cynku

Eliminacja cynku pochodzącego z preparatu Zincas przebiega w sposób złożony. Istotną rolę w tym procesie odgrywa mechanizm krążenia jelitowo-wątrobowego, gdzie znaczna część cynku wydzielonego do przewodu pokarmowego ulega ponownemu wchłonięciu.6

Główną drogą eliminacji cynku z organizmu jest wydalanie z kałem. Stanowi to przeważającą część niewchłoniętej dawki leku oraz frakcji, która po dystrybucji w organizmie została wydzielona z żółcią lub przez ścianę jelita do światła przewodu pokarmowego i nie uległa ponownemu wchłonięciu.7

Parametr farmakokinetyczny Charakterystyka
Miejsce wchłaniania Całe jelito cienkie, głównie jelito czcze
Mechanizm wchłaniania Transport aktywny
Biodostępność 10-40%
Wiązanie w enterocytach Z białkiem metalotioneiną
Główne miejsca dystrybucji Krwinki czerwone i białe, mięśnie, kości, skóra, nerki, wątroba, trzustka, siatkówka, gruczoł krokowy
Eliminacja Głównie z kałem, z częściowym krążeniem jelitowo-wątrobowym
  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl