zatrzymanie moczu
Zatrzymanie moczu to stan nagłego, całkowitego zahamowania odpływu moczu z pęcherza moczowego, pomimo wypełnienia go. Jest to stan wymagający pilnej interwencji medycznej. Pacjent odczuwa silny, narastający ból w okolicy nadłonowej oraz parcie na mocz przy jednoczesnej niemożności jego oddania.
Przyczyny zatrzymania moczu mogą być związane z niedrożnością dolnych dróg moczowych (np. przerost gruczołu krokowego, zwężenie cewki moczowej, kamienie), zaburzeniami neurologicznymi (np. uszkodzenie rdzenia kręgowego), farmakoterapią (leki antycholinergiczne, przeciwhistaminowe, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne) lub czynnikami psychogennymi.
Diagnostyka obejmuje badanie fizykalne, USG układu moczowego, badanie ogólne moczu, posiewy oraz w niektórych przypadkach tomografię komputerową lub rezonans magnetyczny. Leczenie obejmuje pilne odbarczenie pęcherza poprzez cewnikowanie lub nadłonową punkcję pęcherza, a następnie leczenie przyczynowe, zależne od etiologii zatrzymania.
W profilaktyce zatrzymania moczu u pacjentów z grupy ryzyka istotna jest odpowiednia podaż płynów, unikanie leków mogących zaburzać odpływ moczu oraz regularne opróżnianie pęcherza. U mężczyzn w starszym wieku ważne są okresowe badania prostaty i monitorowanie objawów ze strony dolnych dróg moczowych.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedawkowanie – Etiagen XR 50 mg
Przedawkowanie kwetiapiny w postaci o przedłużonym uwalnianiu (Etiagen XR) stanowi poważne zagrożenie ze względu na specyficzną farmakokinetykę tej formy, co skutkuje opóźnionym początkiem maksymalnej sedacji i szczytowej tachykardii oraz wydłużonym czasem powrotu do stanu wyjściowego. Objawy przedawkowania obejmują senność, tachykardię, niedociśnienie tętnicze, działania przeciwcholinergiczne, wydłużenie odstępu QT, napady drgawek, stan padaczkowy, rabdomiolizę, depresję oddechową, zatrzymanie moczu, splątanie, majaczenie, pobudzenie oraz śpiączkę. Szczególnie niebezpieczne jest to u pacjentów z chorobami układu krążenia. Charakterystycznym zjawiskiem jest tworzenie bezoarów w żołądku, które mogą utrudniać dekontaminację i wymagać diagnostyki obrazowej oraz endoskopowego usunięcia.
bezoar, blokada receptorów alfa, depresja oddechowa, działanie przeciwcholinergiczne, Etiagen XR, fizostygmina, intensywna opieka medyczna, kwetiapina, majaczenie, napad drgawkowy, niedociśnienie, niedociśnienie tętnicze, niewydolność oddechowa, ostra niewydolność nerek, płukanie żołądka, pobudzenie psychoruchowe, rabdomioliza, sedacja, śpiączka, splątanie, środek sympatykomimetyczny, stan padaczkowy, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, tachykardia, węgiel aktywowany, wydłużenie odstępu QT, zabieg endoskopowy, zatrzymanie moczu, zespół antycholinergiczny - Leksykon leków
Przedawkowanie – Belaristo 5 mg
Przedawkowanie solifenacyny bursztynianu, substancji czynnej leku Belaristo, prowadzi do nasilenia działania antycholinergicznego, co może skutkować szeregiem poważnych objawów klinicznych, takich jak omamy, nadmierne pobudzenie, drgawki, niewydolność oddechowa, tachykardia, zatrzymanie moczu oraz rozszerzenie źrenic (mydriaza). Zarejestrowano przypadek przyjęcia dawki 280 mg solifenacyny w ciągu 5 godzin, który wywołał zmiany stanu psychicznego, jednak bez konieczności hospitalizacji. Postępowanie terapeutyczne obejmuje stosowanie fizostygminy lub karbacholu w ciężkich ośrodkowych objawach antycholinergicznych, benzodiazepin przy drgawkach, sztucznej wentylacji w przypadku niewydolności oddechowej, beta-blokerów na tachykardię, cewnikowanie pęcherza przy zatrzymaniu moczu oraz pilokarpiny i środowiska zaciemnionego przy mydriazie.
benzodiazepina, bradykardia, bursztynian solifenacyny, cewnikowanie pęcherza, dekontaminacja przewodu pokarmowego, drgawka, działanie antycholinergiczne, działanie niepożądane, fizostygmina, hipokaliemia, karbachol, mydriaza, niedokrwienie mięśnia sercowego, niewydolność oddechowa, omam, pilokarpina, płukanie żołądka, pobudzenie psychoruchowe, receptor beta-adrenergiczny, sztuczna wentylacja, tachykardia, węgiel aktywny, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie rytmu serca, zastoinowa niewydolność serca, zatrzymanie moczu - Leksykon leków
Działania niepożądane – Mirzaten Q-Tab 15 mg
Mirtazapina w formie tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej, stosowana w dawkach do 60 mg przez okres do 12 tygodni, wiąże się z występowaniem licznych działań niepożądanych, które należy różnicować od objawów samej depresji. Najczęstsze działania niepożądane (>5%) to senność, uspokojenie, suchość w jamie ustnej, zwiększenie masy ciała i apetytu, zawroty głowy oraz zmęczenie. Szczególną uwagę należy zwrócić na poważne reakcje skórne (SCARs), takie jak zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, reakcja DRESS, pęcherzowe zapalenie skóry oraz rumień wielopostaciowy, które stanowią zagrożenie życia i wymagają natychmiastowego odstawienia leku. W populacji pediatrycznej obserwowano specyficzne działania niepożądane, w tym zwiększenie masy ciała, pokrzywkę oraz hipertriglicerydemię. Redukcja dawki niekoniecznie zmniejsza senność, ale może obniżyć skuteczność przeciwdepresyjną.
agranulocytoza, akatyzja, amnezja, anemia aplastyczna, depresja, depresja szpiku kostnego, dyzartria, ginekomastia, granulocytopenia, hiperprolaktynemia, hipertriglicerydemia, hiponatremia, hormon antydiuretyczny, mirtazapina, mlekotok, myśli samobójcze, niedociśnienie ortostatyczne, parestezja, pęcherzowe zapalenie skóry, priapizm, rabdomioliza, reakcja polekowa z eozynofilią, rumień wielopostaciowy, somnambulizm, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, trombocytopenia, zapalenie trzustki, zatrzymanie moczu, zespół niespokojnych nóg, zespół serotoninowy, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Przedawkowanie – Solitombo 6 mg + 0,4 mg
Przedawkowanie leku Solitombo, zawierającego bursztynian solifenacyny i chlorowodorek tamsulosyny, stanowi poważny stan kliniczny wymagający natychmiastowej interwencji. Objawy wynikają z nasilonego działania antycholinergicznego solifenacyny oraz hipotensyjnego efektu tamsulosyny. W badaniach klinicznych odnotowano tolerancję dawki 126 mg solifenacyny i 5,6 mg tamsulosyny z jedynie łagodną suchością w jamie ustnej przez 16 dni, jednak ryzyko poważnych powikłań, zwłaszcza u pacjentów z wydłużeniem odstępu QT, chorobami serca lub stosujących leki wpływające na rytm serca, jest wysokie. Monitorowanie EKG i elektrolitów jest kluczowe w ocenie ryzyka arytmii.
arytmia, benzodiazepiny, beta-adrenolityki, blokada receptorów muskarynowych, bradykardia, bursztynian solifenacyny, cewnikowanie pęcherza moczowego, chlorowodorek tamsulosyny, częstoskurcz, drgawki, działanie alfa1-adrenolityczne, działanie hipotensyjne, efekt antycholinergiczny, fizostygmina, hemodializa, hipokaliemia, hipoksemia, karbachol, niedokrwienie mięśnia sercowego, niewydolność oddechowa, objawy antycholinergiczne, omamy, ostre niedociśnienie, płukanie żołądka, węgiel aktywowany, wydłużenie odstępu QT, zastoinowa niewydolność serca, zatrzymanie moczu - Leksykon leków
Działania niepożądane – Uroflow 1 1 mg
Tolterodyna, substancja czynna leku Uroflow, wykazuje działanie przeciwmuskarynowe, które może prowadzić do działań niepożądanych o nasileniu od łagodnego do umiarkowanego. Najczęściej obserwowanymi objawami są suchość w jamie ustnej (35% pacjentów leczonych tolterodyną vs 10% placebo) oraz bóle głowy (10,1% vs 7,4%). Inne działania niepożądane obejmują suchość spojówek, zaburzenia widzenia, zaparcia, niestrawność, zawroty głowy, tachykardię, a także zaburzenia psychiczne takie jak nerwowość, splątanie i omamy. U dzieci i młodzieży w badaniach III fazy odnotowano zwiększoną częstość zakażeń układu moczowego (6,8% vs 3,6%), biegunki (3,3% vs 0,9%) oraz zaburzeń zachowania (1,6% vs 0,4%) w porównaniu do placebo.
demencja, dezorientacja, działanie przeciwmuskarynowe, inhibitor cholinoesterazy, kołatanie serca, nadreaktywność pęcherza moczowego, niestrawność, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, parestezja, przekaźnictwo cholinergiczne, reakcja anafilaktoidalna, receptor muskarynowy, refluks żołądkowo-jelitowy, splątanie, suchość jamy ustnej, suchość spojówek, tachykardia, tolterodyna, urojenie, zaburzenie akomodacji, zaburzenie rytmu serca, zakażenie układu moczowego, zatrzymanie moczu, zawrót głowy pochodzenia obwodowego, zawrót głowy pochodzenia ośrodkowego - Leksykon leków
Przedawkowanie – Zyrtec UCB 10 mg
Przedawkowanie dichlorowodorku cetyryzyny, substancji czynnej leku Zyrtec UCB (10 mg tabletki powlekane), przy dawce co najmniej 5-krotnie przekraczającej zalecaną dawkę dobową (≥ 50 mg u dorosłych) może wywołać szereg objawów neurologicznych i przeciwcholinergicznych. Do najczęstszych objawów należą splątanie, zawroty głowy, ból głowy, niepokój ruchowy, sedacja, senność oraz osłupienie. Objawy przeciwcholinergiczne obejmują rozszerzenie źrenic (mydriaza), zatrzymanie moczu oraz tachykardię. Dodatkowo mogą wystąpić biegunka, zmęczenie, złe samopoczucie, świąd i drżenie. Wystąpienie tych symptomów wymaga natychmiastowej interwencji medycznej i monitorowania funkcji życiowych pacjenta.
antidotum, dichlorowodorek cetyryzyny, drżenie, działanie przeciwcholinergiczne, hemodializa, leczenie objawowe, leczenie podtrzymujące, mydriaza, niepokój ruchowy, objawy przeciwcholinergiczne, osłupienie, ośrodkowy układ nerwowy, płukanie żołądka, przedawkowanie leku, sedacja, substancja czynna, tachykardia, zatrzymanie moczu, zawroty głowy - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Aurosolin
Przed rozpoczęciem terapii produktem Aurosolin (bursztynian solifenacyny) konieczne jest wykluczenie innych przyczyn częstomoczu, takich jak niewydolność serca czy choroba nerek, oraz potwierdzenie zakażenia układu moczowego i w razie potrzeby wdrożenie antybiotykoterapii. Leczenie solifenacyną wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z zaburzeniami odpływu moczu, zaburzeniami przewodu pokarmowego, ciężką niewydolnością nerek (klirens kreatyniny ≤30 ml/min, dawka maksymalna 5 mg), umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby (Child-Pugh 7-9 punktów, dawka maksymalna 5 mg), stosujących silne inhibitory CYP3A4 oraz u osób z neuropatią autonomicznego układu nerwowego. Należy również uwzględnić ryzyko wydłużenia odstępu QT i torsade de pointes u pacjentów z zespołem wydłużonego QT i hipokaliemią, co wymaga oceny kardiologicznej i parametrów biochemicznych przed terapią.
bisfosfonian, brak laktazy, bursztynian solifenacyny, choroba nerek, ciężka niewydolność nerek, częstomocz, hipokaliemia, inhibitor CYP3A4, klirens kreatyniny, nadreaktywność wypieracza, neuropatia autonomicznego układu nerwowego, niedrożność dróg oddechowych, nietolerancja galaktozy, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, przepuklina rozworu przełykowego, reakcja anafilaktyczna, refluks żołądkowo-przełykowy, skala Child-Pugh, tabletka powlekana, terapia przeciwbakteryjna, torsade de pointes, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie drożności przewodu pokarmowego, zakażenie układu moczowego, zapalenie przełyku, zatrzymanie moczu, zespół wydłużonego odstępu QT, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, zwężenie drogi odpływu moczu, zwolniona perystaltyka jelit - Leksykon leków
Działania niepożądane – Xanconalon 10 mg + 5 mg
Produkt leczniczy Xanconalon zawiera oksykodon chlorowodorek (10 mg) oraz nalokson chlorowodorek (5 mg) w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu. Ze względu na farmakologiczne właściwości oksykodonu, stosowanie leku wiąże się z ryzykiem wystąpienia działań niepożądanych charakterystycznych dla opioidów, takich jak depresja oddechowa, zwężenie źrenic, skurcz oskrzeli, skurcz mięśni gładkich oraz zahamowanie odruchu kaszlowego. Częstość działań niepożądanych jest zróżnicowana i obejmuje m.in. zaburzenia psychiczne (bezsenność, splątanie, depresja, uzależnienie), neurologiczne (zawroty głowy, ból głowy, senność, drgawki), żołądkowo-jelitowe (zaparcia, nudności, wymioty, biegunka), a także reakcje nadwrażliwości i anafilaktyczne. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko rozwoju zespołu odstawienia, tolerancji oraz poważnych powikłań oddechowych, zwłaszcza u pacjentów z chorobami układu oddechowego oraz u noworodków matek stosujących Xanconalon w ciąży.
depresja oddechowa, dławica piersiowa, drgawki, dyzuria, hipogonadyzm, kolka żółciowa, letarg, nadwrażliwość, naloksonu chlorowodorek, niedrożność jelit, oksykodonu chlorowodorek, omamy, owrzodzenie jamy ustnej, parestezja, reakcja anafilaktyczna, skurcz mięśni gładkich, skurcz oskrzeli, splątanie, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, tachykardia, tolerancja lekowa, uzależnienie lekowe, zaburzenia koordynacji, zaburzenia psychiczne, zaburzenia układu nerwowego, zahamowanie odruchu kaszlowego, zastój żółci, zatrzymanie moczu, zespół abstynencyjny noworodków, zespół odstawienny, zwężenie źrenic - Leksykon leków
Przedawkowanie – Acatar Acti-Tabs 60 mg + 2,5 mg
Przedawkowanie leku Acatar Acti-Tabs, zawierającego pseudoefedrynę chlorowodorek (60 mg) oraz triprolidynę chlorowodorek (2,5 mg), stanowi poważny stan kliniczny z objawami obejmującymi ośrodkowy układ nerwowy (senność, letarg, pobudzenie, drgawki), układ sercowo-naczyniowy (tachykardia, nadciśnienie tętnicze) oraz inne układy (suchość skóry, zatrzymanie moczu, hipertermia). Objawy neurologiczne mogą obejmować zarówno depresję, jak i pobudzenie OUN, a także ciężkie powikłania, takie jak drgawki i obniżone napięcie mięśniowe. Występują również zaburzenia oddychania, które mogą prowadzić do niewydolności oddechowej i hipoksji.
cewnikowanie pęcherza moczowego, dekontaminacja przewodu pokarmowego, dializa, drgawki, drożność dróg oddechowych, dysuria, efekt przeciwcholinergiczny, hipertermia, hipoksja, intubacja dotchawicza, lek przeciwdrgawkowy, letarg, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na bodźce, niewydolność oddechowa, niezborność ruchowa, obniżone napięcie mięśniowe, ośrodkowy układ nerwowy, ostre przedawkowanie, płukanie żołądka, pseudoefedryny chlorowodorek, senność, suchość błon śluzowych, tachykardia, triprolidyny chlorowodorek, układ sercowo-naczyniowy, zatrzymanie moczu, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Oxyduo 40 mg + 20 mg
Oxyduo w dawce 40 mg oksykodonu chlorowodorku (36 mg oksykodonu) i 20 mg naloksonu chlorowodorku (21,8 mg naloksonu chlorowodorku dwuwodnego, odpowiadającego 18 mg naloksonu) w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu wykazuje szeroki profil działań niepożądanych obejmujący liczne układy i narządy. Najczęściej obserwowane działania niepożądane dotyczą układu nerwowego (zawroty głowy, ból głowy, senność), przewodu pokarmowego (ból brzucha, zaparcia, biegunka, nudności, wymioty), układu krążenia (dławica piersiowa, kołatanie serca, uderzenia gorąca), układu oddechowego (duszność, kaszel) oraz skóry (świąd, reakcje skórne, nadmierne pocenie się). Wśród działań o częstości niezbyt częstej wymienia się m.in. drgawki, zaburzenia psychiczne (lęk, depresja, uzależnienie), tachykardię, depresję oddechową, zaburzenia wątroby (wzrost enzymów wątrobowych) oraz zaburzenia układu moczowo-płciowego (parcie na pęcherz, zatrzymanie moczu, zaburzenia erekcji). Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko uzależnienia od oksykodonu, które może wystąpić nawet przy stosowaniu dawek terapeutycznych i jest zależne od indywidualnych czynników ryzyka, dawkowania oraz czasu terapii opioidami.
bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból mięśniowy, choroba wieńcowa, depresja, depresja oddechowa, dławica piersiowa, drgania mięśni, drgawki, drżenie, duszność, kaszel, kołatanie serca, kolka żółciowa, koszmary senne, letarg, nadmierne pocenie się, nadwrażliwość, niepokój ruchowy, niestrawność, nudności, obrzęk obwodowy, omamy, omdlenie, osłabienie, parcie na pęcherz, reakcja skórna, senność, skurcz mięśni, stan euforii, stan splątania, suchość w jamie ustnej, świąd, tachykardia, uderzenia gorąca, uzależnienie od leku, wyciek wodnisty z nosa, wymioty, wzdęcia z oddawaniem wiatrów, wzdęcie brzucha, zaburzenia erekcji, zaburzenia koncentracji uwagi, zaburzenia mowy, zaburzenia smaku, zaburzenia widzenia, zaparcie, zatrzymanie moczu, zawroty głowy, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, zespół ośrodkowego bezdechu sennego, ziewanie, zmęczenie, zmniejszenie apetytu, zmniejszenie libido, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych - Leksykon leków
Przedawkowanie – Quetiapin NeuroPharma 25 mg
Przedawkowanie kwetiapiny stanowi poważne zagrożenie dla pacjentów, zwłaszcza tych z chorobami układu krążenia. Objawy obejmują senność, uspokojenie, częstoskurcz, niedociśnienie tętnicze, wydłużenie odstępu QT, drgawki, stan padaczkowy, splątanie, zespół majaczeniowy, pobudzenie psychiczne, zatrzymanie moczu, rozpad mięśni prążkowanych (rabdomioliza), niewydolność oddechową, śpiączkę, a w skrajnych przypadkach zgon. Niedociśnienie może być oporne na leczenie, a wydłużenie QT predysponuje do groźnych arytmii. Rabdomioliza stanowi ryzyko niewydolności nerek. Dawki kwetiapiny dostępne na rynku to 25 mg, 50 mg, 100 mg, 150 mg, 200 mg i 300 mg w formie tabletek powlekanych.
blok serca, blokada receptorów alfa-adrenergicznych, choroba układu krążenia, częstoskurcz, drgawki, działanie antycholinergiczne, fizostygmina, hipoksemia, lek sympatomimetyczny, monitorowanie EKG, niedociśnienie tętnicze, niewydolność oddechowa, płukanie żołądka, pobudzenie psychiczne, poszerzenie zespołu QRS, przedawkowanie kwetiapiny, rabdomioliza, rozpad mięśni prążkowanych, senność, śpiączka, splątanie, stan padaczkowy, stymulacja receptorów beta-adrenergicznych, węgiel aktywowany, wydłużenie odstępu QT, zatrzymanie moczu, zespół majaczeniowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Noctis 12,5 mg
Doksylamina w postaci wodorobursztynianu, stosowana w leku Noctis 12,5 mg, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które najczęściej są łagodne i przemijające, szczególnie w początkowym okresie terapii. Najczęściej obserwowanym działaniem jest senność (bardzo często, ≥1/10), a także zawroty głowy i bóle głowy (często, ≥1/100 do <1/10). Rzadziej występują poważne zaburzenia hematologiczne, takie jak niedokrwistość hemolityczna, małopłytkowość, leukopenia i agranulocytoza (rzadko, ≥1/10 000 do <1/1 000), które wymagają natychmiastowej interwencji. Doksylamina może również powodować zaburzenia widzenia (często niewyraźne widzenie, niezbyt często diplopia), zaburzenia słuchu i równowagi (często zawroty głowy błędnikowe, niezbyt często tinnitus), a także objawy ze strony układu oddechowego (często zwiększone wydzielanie śluzu, niezbyt często duszność) oraz układu moczowego (często zatrzymanie moczu). Wśród działań niepożądanych przewodu pokarmowego dominują suchość w jamie ustnej, zaparcia i bóle w górnej części brzucha (często), a także nudności, wymioty, biegunka i niestrawność (niezbyt często).
agranulocytoza, Departament Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych, diplopia, doksylamina, drgawki, dyspepsja, działanie niepożądane doksylaminy, koszmar senny, leukopenia, małopłytkowość, niedociśnienie ortostatyczne, niedokrwistość hemolityczna, niewyraźne widzenie, Noctis, obrzęk obwodowy, paradoksalne pobudzenie, personel medyczny, suchość jamy ustnej, tinnitus, wodorobursztynian doksylaminy, zaburzenie hematologiczne, zaburzenie mikcji, zaburzenie układu krwiotwórczego, zatrzymanie moczu, zawrót głowy błędnikowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Fluoxetine Vitabalans 20 mg
Fluoksetyna, jako selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), charakteryzuje się profilem działań niepożądanych, które najczęściej obejmują bóle głowy, nudności, bezsenność, zmęczenie oraz biegunkę. Działania te występują bardzo często (≥1/10) i zazwyczaj ustępują w trakcie kontynuacji terapii, nie wymagając przerwania leczenia. Wśród poważniejszych, choć rzadszych działań niepożądanych, należy zwrócić uwagę na zespół serotoninowy, trombocytopenię, neutropenię, leukopenię, reakcje anafilaktyczne, hiponatremię oraz idiosynkratyczne zapalenie wątroby. W obrębie układu psychicznego obserwuje się ryzyko myśli i prób samobójczych, szczególnie u dzieci i młodzieży, a także zaburzenia snu, lęk, nerwowość i obniżenie libido. Działania niepożądane dotyczą także układu sercowego (przedłużenie QT, arytmie komorowe), pokarmowego (krwotok żołądkowo-jelitowy), skórnego (wysypka, zespół Stevensa-Johnsona) oraz seksualnego (zaburzenia erekcji, wytrysku i orgazmu).
akatyzja, arytmia komorowa, astenia, ataksja, biegunka, ból głowy, choroba posurowicza, depersonalizacja, drgawka, dysfagia, dyskineza, dyspepsja, epizod maniakalny, fluoksetyna, gammaglutamylotransferaza, hiperprolaktynemia, hipomania, hiponatremia, hipotensja, idiosynkratyczne zapalenie wątroby, krwotok poporodowy, krwotok żołądkowo-jelitowy, leukopenia, mania, mioklonia, myśl samobójcza, nadwrażliwość na światło, neutropenia, niewłaściwe wydzielanie hormonu antydiuretycznego, obrzęk naczynioruchowy, parestezja, priapizm, przedłużony odcinek QT, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, szum w uszach, toksyczna martwica naskórka, torsade de pointes, trombocytopenia, zaburzenie mikcji, zaczerwienienie skóry, zapalenie naczyń, zatrzymanie moczu, zespół Lyella, zespół serotoninowy, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Metafen 200 mg + 325 mg
Lek Metafen, zawierający 200 mg ibuprofenu i 325 mg paracetamolu w postaci tabletek, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancje czynne lub składniki pomocnicze, a także u osób z reakcjami nadwrażliwości na NLPZ, takimi jak astma aspirynowa, obrzęk naczynioruchowy, skurcz oskrzeli, nieżyt błony śluzowej nosa czy pokrzywka. Przeciwwskazania obejmują również ciężką niewydolność nerek i/lub wątroby, chorobę wrzodową żołądka i dwunastnicy (czynna lub w wywiadzie), perforację lub krwawienia z przewodu pokarmowego związane z NLPZ, a także ciężkie schorzenia układu sercowo-naczyniowego, takie jak ciężkie nadciśnienie tętnicze, tachykardia, dławica piersiowa oraz niewydolność serca klasy IV wg NYHA. Lek jest także przeciwwskazany w ciąży i podczas karmienia piersią ze względu na potencjalne ryzyko dla płodu i noworodka oraz u pacjentów ze skazą krwotoczną lub przyjmujących leki przeciwzakrzepowe, ze względu na zwiększone ryzyko krwawień. Dodatkowo, nie zaleca się stosowania u dzieci poniżej 12 lat, osób z zatrzymaniem moczu, wrodzonym niedoborem dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej oraz u pacjentów z chorobą alkoholową ze względu na ryzyko hepatotoksyczności.
agregacja płytek krwi, astma aspirynowa, choroba Leśniowskiego-Crohna, choroba niedokrwienna serca, choroba wrzodowa żołądka, dehydrogenaza glukozo-6-fosforanowa, dławica piersiowa, glikokortykosteroid, hepatotoksyczność, ibuprofen, inhibitor COX-2, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwzakrzepowy, lek trombolityczny, nadciśnienie tętnicze, nefrotoksyczność, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, niewydolność serca, nieżyt błony śluzowej nosa, obrzęk naczynioruchowy, paracetamol, pokrzywka, refluks żołądkowo-przełykowy, skaza krwotoczna, skurcz oskrzeli, tachykardia, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zaburzenia krzepnięcia krwi, zapalenie błony śluzowej żołądka, zatrzymanie moczu, zawał mięśnia sercowego - Leksykon leków
Działania niepożądane – Alpraxil 0,5 mg
Alprazolam, substancja czynna preparatu Alpraxil, wykazuje działania niepożądane głównie związane z jego działaniem na ośrodkowy układ nerwowy. Najczęściej obserwuje się nadmierne uspokojenie, senność, zmęczenie, ataksję, zaburzenia koordynacji ruchowej oraz mowy, które mogą znacząco upośledzać funkcjonowanie pacjenta, zwłaszcza u osób starszych. Rzadziej występują zmiany nastroju, zaburzenia funkcji poznawczych, pamięci, czynności seksualnych oraz objawy gastroenterologiczne i dermatologiczne. Istotnym ryzykiem jest rozwój zależności fizycznej i psychicznej, a nagłe odstawienie leku, nawet w dawkach terapeutycznych, może prowadzić do objawów odstawienia o różnym nasileniu, włącznie z napadami padaczkowymi i omamami. Szczególnie narażeni są pacjenci z zaburzeniami osobowości typu borderline, historią agresji, nadużywający substancji psychoaktywnych oraz osoby z zespołem stresu pourazowego.
agranulocytoza, Alpraxil, alprazolam, ataksja, benzodiazepiny, bezsenność, depersonalizacja, derealizacja, drżenie, duszność, dystonia, działanie paradoksalne, hiperprolaktynemia, nadmierne uspokojenie, nadwrażliwość na światło, napad padaczkowy, nietrzymanie moczu, objawy niepożądane, objawy paranoidalne, obrzęk naczynioruchowy, omamy, osobowość borderline, ośrodkowy układ nerwowy, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, senność, stan splątania, uzależnienie, zaburzenia koordynacji ruchowej, zaburzenia motoryki, zależność fizyczna i psychiczna, zapalenie wątroby, zatrzymanie moczu, zawroty głowy, zespół odstawienia, zespół stresu pourazowego, żółtaczka - Leksykon leków
Przedawkowanie – Amertil Bio 10 mg
Przedawkowanie cetyryzyny dichlorowodorku, substancji czynnej Amertil Bio, występuje po przyjęciu dawki ≥50 mg (5-krotność zalecanej dawki dobowej 10 mg). Objawy przedawkowania obejmują szeroki zakres manifestacji klinicznych, głównie ze strony ośrodkowego układu nerwowego (splątanie, zawroty głowy, zmęczenie, bóle głowy, senność, osłupienie, niepokój, drżenie, sedacja) oraz działania przeciwcholinergiczne (mydriaza, tachykardia, zatrzymanie moczu). Dodatkowo obserwuje się objawy ze strony przewodu pokarmowego (biegunka) i ogólne złe samopoczucie. Mechanizmy patofizjologiczne obejmują zarówno bezpośrednie działanie na OUN, jak i efekt przeciwcholinergiczny leku.
benzodiazepina, beta-bloker, cetyryzyna dichlorowodorek, cewnikowanie pęcherza moczowego, drżenie, działanie przeciwcholinergiczne, hemodializa, leczenie objawowe, leczenie podtrzymujące, manifestacja kliniczna, mydriaza, niepokój ruchowy, osłupienie, ośrodkowy układ nerwowy, płukanie żołądka, sedacja, splątanie, tachykardia, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie neurologiczne, zatrzymanie moczu - Leksykon leków
Działania niepożądane – MST Continus 200 mg
MST Continus to preparat zawierający siarczan morfiny w tabletkach o zmodyfikowanym uwalnianiu, dostępny w dawkach 10 mg, 30 mg, 60 mg, 100 mg oraz 200 mg. Morfina jako substancja aktywna wywołuje liczne działania niepożądane, które należy monitorować podczas terapii. Najczęstsze działania obejmują nudności i zaparcia (bardzo często), zaburzenia psychiczne takie jak obniżenie poziomu aktywności, bezsenność, zaburzenia funkcji poznawczych i sensorycznych (często), a także zawroty głowy, bóle głowy, nadmierną potliwość i senność (często). Istotne są również rzadziej występujące reakcje nadwrażliwości, w tym reakcje anafilaktyczne o nieznanej częstości. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko uzależnienia, które może pojawić się nawet przy dawkach terapeutycznych, oraz na możliwość rozwoju tolerancji i zespołu odstawiennego. Morfina może powodować depresję ośrodka oddechowego zależną od dawki, co stanowi poważne zagrożenie kliniczne.
allodynia, amenorrhoea, anoreksja, centralny bezdech senny, depresja ośrodka oddechowego, dysforia, hiperalgezja, hiponatremia, kolka nerkowa, kolka żółciowa, mimowolny skurcz mięśni, napad drgawkowy, niedrożność jelit, niewydolność serca, noworodkowy zespół odstawienia, obrzęk obwodowy, obrzęk płuc, oczopląs, osutka krostkowa, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, siarczan morfiny, skurcz oskrzeli, skurcz zwieracza Oddiego, stan pobudzenia, stan splątania, sztywność mięśniowa, tachykardia, tolerancja lekowa, wzmożone napięcie mięśniowe, zaburzenia erekcji, zaburzenia funkcji poznawczych, zapalenie trzustki, zatrzymanie moczu, zespół niespokojnych nóg, zespół odstawienny, zespół SIADH, zwężenie źrenic - Leksykon leków
Działania niepożądane – Bupropion Accord 300 mg
Bupropion Accord w dawce 300 mg w formie tabletek o zmodyfikowanym uwalnianiu wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, sklasyfikowanych według układów narządów i częstości występowania. Najczęstsze działania obejmują bezsenność (>10%), ból głowy (>10%), suchość błony śluzowej jamy ustnej, nudności i wymioty (bardzo często), a także reakcje nadwrażliwości, takie jak pokrzywka (1-10%). Rzadziej obserwuje się napady drgawkowe (około 0,1%), tachykardię, zaburzenia widzenia, szumy uszne, a także poważne reakcje skórne, w tym zespół Stevensa-Johnsona (bardzo rzadko). Istotne są również zaburzenia psychiczne, w tym lęk, pobudzenie, depresja, a także myśli i zachowania samobójcze, które mogą wystąpić zarówno w trakcie terapii, jak i po jej zakończeniu. Występują także zaburzenia metaboliczne, takie jak utrata apetytu, zmniejszenie masy ciała, hiponatremia oraz rzadkie przypadki zaburzeń stężenia glukozy we krwi.
ataksja, bezsenność, chlorowodorek bupropionu, choroba posurowicza, depersonalizacja, dystonia, hiponatremia, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny, jąkanie, leukopenia, łuszczyca, myśl samobójcza, napad drgawkowy, niedociśnienie ortostatyczne, niedokrwistość, nietrzymanie moczu, obrzęk naczynioruchowy, ostra uogólniona osutka krostkowa, parestezja, parkinsonizm, pokrzywka, psychoza, reakcja nadwrażliwości, rumień wielopostaciowy, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, skurcz oskrzeli, splątanie, tabletka o zmodyfikowanym uwalnianiu, tachykardia, toczeń rumieniowaty skórny, toczeń rumieniowaty układowy, trombocytopenia, urojenie, wstrząs anafilaktyczny, zapalenie wątroby, zatrzymanie moczu, zespół serotoninowy, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Naltex 50 mg
Naltex (chlorowodorek naltreksonu) w dawce 50 mg w postaci tabletek powlekanych charakteryzuje się szerokim profilem działań niepożądanych, które występują z różną częstością. Najczęściej (>10% pacjentów) obserwuje się zaburzenia psychiczne (nerwowość, lęk, bezsenność), zaburzenia układu nerwowego (ból głowy, trudności z zasypianiem, niepokój), dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego (ból i skurcze brzucha, nudności, wymioty), bóle mięśniowo-szkieletowe (bóle stawów i mięśni) oraz objawy ogólne takie jak osłabienie i astenia. Często występują także tachykardia, kołatanie serca i zmiany w zapisie EKG, a także zmniejszony apetyt, zatrzymanie moczu, wysypka i wzmożone łzawienie. Warto podkreślić, że każda tabletka zawiera 192,85 mg laktozy, co może mieć znaczenie u pacjentów z nietolerancją laktozy, zwiększając ryzyko działań niepożądanych ze strony przewodu pokarmowego.
aminotransferaza, anhedonia, astenia, bezsenność, biegunka, bilirubina, chlorowodorek naltreksonu, dezorientacja, dyzuria, grzybica stóp, hemoroid, kołatanie serca, łojotok, myśl samobójcza, nietolerancja laktozy, nudność, omam, opryszczka wargowa, paranoja, powiększenie węzłów chłonnych, próba samobójcza, rabdomioliza, samoistna plamica małopłytkowa, stan splątania, światłowstręt, tachykardia, wymioty, wyprysk, wzrost stężenia bilirubiny, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie erekcji, zapalenie wątroby, zaparcie, zapis EKG, zatrzymanie moczu - Leksykon leków
Przedawkowanie – ApoTiapina PR 400 mg
Przedawkowanie kwetiapiny, zwłaszcza w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu ApoTiapina PR (200 mg, 300 mg, 400 mg), wiąże się z ryzykiem poważnych powikłań klinicznych. Objawy obejmują senność, uspokojenie, tachykardię, niedociśnienie tętnicze oraz objawy przeciwcholinergiczne, a w cięższych przypadkach wydłużenie odstępu QT, napady drgawkowe, rabdomiolizę, niewydolność oddechową, zespół majaczeniowy, a nawet śpiączkę i zgon. Charakterystyczne dla formy o przedłużonym uwalnianiu jest opóźnione wystąpienie maksymalnej sedacji i maksymalnego tętna oraz dłuższy czas powrotu do stanu wyjściowego. Dodatkowo, możliwe jest tworzenie bezoarów w żołądku, co utrudnia eliminację leku i wymaga diagnostyki obrazowej oraz potencjalnego endoskopowego usunięcia.
bezoar żołądka, blok serca, blokada receptora alfa, dopamina, działanie przeciwcholinergiczne, epinefryna, fizostygmina, gorączka, intubacja, kanał jonowy, kwetiapina, leczenie przeciwdrgawkowe, lek sympatykomimetyczny, napad drgawkowy, niedociśnienie tętnicze, niewydolność oddechowa, oporne niedociśnienie tętnicze, płukanie żołądka, pobudzenie psychiczne, poszerzenie zespołu QRS, próg drgawkowy, rabdomioliza, receptor beta-adrenergiczny, receptor muskarynowy, rozpad mięśni prążkowanych, rozszerzenie źrenic, senność, śpiączka, splątanie, stan padaczkowy, suchość śluzówek, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, tachykardia, uspokojenie, węgiel aktywowany, wspomaganie oddychania, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie rytmu serca, zaparcie, zatrzymanie moczu, zespół majaczeniowy - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – TamisPras DUO 6 mg + 0,4 mg
Produkt leczniczy TamisPras DUO, zawierający solifenacyny bursztynian (6 mg) oraz tamsulosyny chlorowodorek (0,4 mg), jest wskazany do leczenia umiarkowanych i ciężkich objawów faz napełniania i opróżniania pęcherza moczowego związanych z łagodnym rozrostem gruczołu krokowego u mężczyzn. Badania przedkliniczne nie wykazały negatywnego wpływu obu substancji na płodność ani wczesny rozwój embrionalny, jednak klinicznie obserwuje się często (≥ 1/100 do < 1/10) zaburzenia ejakulacji, takie jak wytrysk wsteczny czy brak wytrysku, co jest istotne w kontekście planowania ojcostwa. Lek nie jest wskazany do stosowania u kobiet, w tym w ciąży i podczas laktacji, ze względu na brak danych klinicznych dotyczących bezpieczeństwa w tych grupach oraz specyfikę choroby dotykającej wyłącznie mężczyzn.
arytmia, benzodiazepiny, beta-adrenolityk, bradykardia, cewnikowanie pęcherza, ciężkie niedociśnienie, działanie antycholinergiczne, fizostygmina, hipokaliemia, karbachol, łagodny rozrost gruczołu krokowego, nadmierne pobudzenie, niedokrwienie mięśnia sercowego, niewydolność oddechowa, objawy antycholinergiczne ośrodkowe, ostra hipotonia, płukanie żołądka, solifenacyna bursztynian, sztuczne oddychanie, tachykardia, tamsulosyna chlorowodorek, węgiel aktywny, wydłużenie odstępu QT, wytrysk wsteczny, zaburzenie ejakulacji, zastoinowa niewydolność serca, zatrzymanie moczu - Leksykon leków
Przedawkowanie – Efrinol 1% 10 mg/g
Przedawkowanie Efrinol 1% (krople do nosa, roztwór zawierający efedryny chlorowodorek 10 mg/g) może wywołać objawy niepożądane obejmujące układ nerwowy i sercowo-naczyniowy, zwłaszcza przy dawkach znacznie przekraczających zalecane lub u pacjentów z nadwrażliwością. Do najczęstszych symptomów należą nadmierna pobudliwość nerwowa, niepokój, bezsenność, drgawki, zawroty głowy, wzrost ciśnienia tętniczego, tachykardia (>100 uderzeń/min), zatrzymanie moczu oraz przewlekłe przekrwienie błony śluzowej nosa. W praktyce klinicznej nie odnotowano przypadków przedawkowania przy stosowaniu zgodnym z zaleceniami. Długotrwałe donosowe stosowanie efedryny może prowadzić do polekowego zapalenia błony śluzowej nosa i przewlekłego przekrwienia.
bezsenność, ciśnienie skurczowe i rozkurczowe, ciśnienie tętnicze krwi, drgawki, efedryny chlorowodorek, lek rozszerzający naczynia krwionośne, lek uspokajający, napad drgawkowy, niepokój psychoruchowy, ośrodkowy układ nerwowy, pobudliwość nerwowa, pobudzenie ośrodkowego układu nerwowego, polekowe zapalenie błony śluzowej nosa, przekrwienie błony śluzowej nosa, przyspieszenie czynności serca, receptor adrenergiczny, tachykardia, układ sercowo-naczyniowy, uwalnianie noradrenaliny, zaburzenie równowagi, zatrzymanie moczu, zawroty głowy - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Laboratoria PolfaŁódź Zatoki 200 mg + 30 mg
Produkt leczniczy Laboratoria PolfaŁódź ZATOKI zawiera ibuprofen 200 mg oraz pseudoefedrynę 30 mg i posiada liczne przeciwwskazania wynikające z farmakologii obu substancji. Ibuprofen, jako NLPZ, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na NLPZ, w tym kwas acetylosalicylowy, a także u osób z astmą aspirynową, obrzękiem naczynioruchowym, skurczem oskrzeli, polipami nosa, chorobą wrzodową żołądka i dwunastnicy (czynną lub w wywiadzie), perforacją lub krwawieniami z przewodu pokarmowego. Pseudoefedryna, sympatykomimetyk o działaniu obkurczającym naczynia, jest przeciwwskazana u pacjentów z ciężkim nadciśnieniem tętniczym, ciężkimi chorobami układu sercowo-naczyniowego, tachykardią, dławicą piersiową, ciężką niewydolnością serca (klasa IV wg NYHA), a także u osób z guzami chromochłonnymi, nadczynnością tarczycy, jaskrą z wąskim kątem przesączania oraz rozrostem gruczołu krokowego i zatrzymaniem moczu. Ponadto, lek jest przeciwwskazany u pacjentów z krwotocznym udarem mózgu w wywiadzie lub z czynnikami ryzyka jego wystąpienia.
Produkt nie powinien być stosowany u kobiet w ciąży i karmiących piersią ze względu na ryzyko negatywnego wpływu ibuprofenu na syntezę prostaglandyn oraz przenikanie pseudoefedryny przez łożysko i do mleka matki. Dodatkowo, przeciwwskazaniem jest skaza krwotoczna oraz stosowanie leków przeciwzakrzepowych, gdyż ibuprofen hamuje agregację płytek i może wydłużać czas krwawienia, zwiększając ryzyko powikłań krwotocznych. Nie zaleca się także jednoczesnego stosowania innych NLPZ, w tym inhibitorów COX-2, ze względu na zwiększone ryzyko działań niepożądanych, zwłaszcza ze strony przewodu pokarmowego i nerek. W przypadku niewydolności nerek i/lub wątroby stosowanie leku jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko dalszego pogorszenia funkcji narządów oraz kumulacji substancji czynnych.
astma aspirynowa, choroba wrzodowa żołądka i dwunastnicy, choroby układu sercowo-naczyniowego, ciąża i karmienie piersią, ciśnienie śródgałkowe, dławica piersiowa, guz chromochłonny, inhibitor COX-2, jaskra z wąskim kątem, krwotoczny udar mózgu, kwas acetylosalicylowy, lek przeciwzakrzepowy, nadciśnienie tętnicze, nadczynność tarczycy, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek i wątroby, niewydolność serca, nieżyt nosa, obrzęk naczynioruchowy, perforacja przewodu pokarmowego, pokrzywka, polipy nosa, rozrost gruczołu krokowego, skaza krwotoczna, skurcz oskrzeli, tachykardia, zatrzymanie moczu - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Fenistil
Fenistil, zawierający dimetyndenu maleinian, wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z jaskrą, zatrzymaniem moczu (np. z powodu rozrostu gruczołu krokowego) oraz u osób w podeszłym wieku, ze względu na działanie antycholinergiczne i potencjalne ryzyko wzrostu ciśnienia wewnątrzgałkowego oraz nasilenia retencji moczu. U seniorów obserwuje się zwiększoną podatność na działania niepożądane, takie jak pobudzenie psychoruchowe i nadmierne zmęczenie. Fenistil jest przeciwwskazany u osób starszych z dezorientacją, a stosowanie leku u pacjentów z epilepsją wymaga ostrożności ze względu na możliwość obniżenia progu drgawkowego. U niemowląt (1 miesiąc do 1 roku życia) stosowanie kropli doustnych wymaga ścisłej kontroli lekarskiej, ze względu na ryzyko incydentów bezdechu podczas snu oraz specyficzne reakcje paradoksalne, takie jak pobudzenie.
antagonista receptora H1, bezdech senny, ciśnienie wewnątrzgałkowe, dimetyndenu maleinian, działanie antycholinergiczne, działanie sedatywne, epilepsja, Fenistil, glikol propylenowy, jaskra, kwas benzoesowy, leczenie przeciwhistaminowe, lek przeciwhistaminowy, ośrodkowy układ nerwowy, próg drgawkowy, retencja moczu, rozrost gruczołu krokowego, zatrzymanie moczu, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Atrodil 20 mcg/dawkę inh.
Lek Atrodil zawiera 20 mikrogramów bromku ipratropiowego w dawce inhalacyjnej i wykazuje działania niepożądane głównie związane z właściwościami przeciwcholinergicznymi. Najczęściej obserwowane objawy to ból głowy, podrażnienie gardła, kaszel, suchość błony śluzowej jamy ustnej, nudności, zaburzenia motoryki przewodu pokarmowego oraz zawroty głowy. Działania niepożądane klasyfikowane według MedDRA obejmują reakcje nadwrażliwości i anafilaktyczne (niezbyt często), bóle i zawroty głowy (często), zaburzenia oka takie jak niewyraźne widzenie, rozszerzenie źrenic, zwiększone ciśnienie wewnątrzgałkowe i jaskrę (niezbyt często), a także kołatanie serca i częstoskurcz nadkomorowy (niezbyt często). W układzie oddechowym często występuje podrażnienie gardła i kaszel, a niezbyt często skurcz oskrzeli, paradoksalny skurcz oskrzeli i skurcz krtani, które wymagają natychmiastowej interwencji.
aureola wzrokowa, biegunka, ból głowy, bromek ipratropiowy, ciśnienie wewnątrzgałkowe, częstoskurcz nadkomorowy, jaskra, klasyfikacja MedDRA, kołatanie serca, lek rozszerzający oskrzela, migotanie przedsionków, motoryka przewodu pokarmowego, niewyraźne widzenie, nudności, obrzęk błony śluzowej, obrzęk jamy ustnej, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk rogówki, paradoksalny skurcz oskrzeli, podrażnienie dróg oddechowych, pokrzywka, przekrwienie spojówki, przyspieszenie czynności serca, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, rozszerzenie źrenic, skurcz krtani, skurcz oskrzeli, suchość błony śluzowej, świąd, świszczący oddech, tachykardia, właściwości przeciwcholinergiczne, wymioty, wysypka, zaburzenia układu oddechowego, zaburzenie akomodacji, zapalenie jamy ustnej, zaparcia, zatrzymanie moczu, zawroty głowy - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Uroflow 1
Tolterodyna wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z istotnymi schorzeniami, takimi jak znaczna niedrożność dróg moczowych (ryzyko zatrzymania moczu), zaburzenia drożności przewodu pokarmowego (zwłaszcza zwężenie odźwiernika), niewydolność nerek i wątroby (wymagające modyfikacji dawkowania zgodnie z ChPL), neuropatia autonomiczna, przepuklina rozworu przełykowego oraz zaburzenia motoryki przewodu pokarmowego. Przed rozpoczęciem terapii konieczna jest dokładna ocena kliniczna, w tym wykluczenie przyczyn organicznych objawów parcia naglącego i nietrzymania moczu oraz ocena częstości mikcji. Produkt Uroflow zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na tabletkę, co jest istotne dla pacjentów na diecie niskosodowej.
bradykardia, choroba wątroby, hipokalcemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, inhibitor CYP3A4, kardiomiopatia, lek przeciwarytmiczny klasy Ia, lek przeciwarytmiczny klasy III, neuropatia autonomiczna, niedokrwienie mięśnia sercowego, niedrożność dróg moczowych, nietrzymanie moczu z parcia naglącego, parcie naglące, przepuklina rozworu przełykowego, tolterodyna, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia drożności przewodu pokarmowego, zaburzenia motoryki przewodu pokarmowego, zaburzenia rytmu serca, zastoinowa niewydolność serca, zatrzymanie moczu, zwężenie odźwiernika - Leksykon leków
Działania niepożądane – Gripex SinuCaps 300 mg + 25 mg + 5 mg
Produkt leczniczy Gripex SinuCaps, zawierający paracetamol 300 mg, kofeinę 25 mg oraz chlorowodorek fenylefryny 5 mg, może wywoływać liczne działania niepożądane obejmujące różne układy i narządy. Wśród objawów skórnych i tkanki podskórnej obserwuje się świąd, pokrzywkę oraz potencjalnie zagrażający życiu obrzęk naczynioruchowy, manifestujący się obrzękiem warg, twarzy, języka i gardła. Zaburzenia ze strony układu pokarmowego to nudności, wymioty, biegunka, dyspepsja oraz pieczenie w nadbrzuszu, związane głównie z działaniem paracetamolu i kofeiny. Fenylefryna może indukować tachykardię, arytmie oraz bladość powłok, natomiast układ oddechowy może reagować skurczem oskrzeli, napadami astmy i zaburzeniami oddychania, szczególnie u pacjentów z chorobami układu oddechowego. Ponadto, lek może powodować zaburzenia oddawania moczu i niewydolność nerek, co wymaga ostrożności u osób z istniejącą nefropatią.
agranulocytoza, chlorowodorek fenylefryny, częstomocz, drżenie mięśniowe, dysuria, farmakovigilance, kofeina, leukopenia, morfologia krwi, nadkwaśność, napad astmy oskrzelowej, niedokrwistość, niewydolność nerek, obrzęk naczynioruchowy, paracetamol, pokrzywka, skurcz oskrzeli, sympatykomimetyk, tachykardia, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zaburzenie rytmu serca, zatrzymanie moczu, zgaga - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Ephedrinum hydrochloricum WZF 25 mg/ml
Ephedrinum hydrochloricum WZF to roztwór do wstrzykiwań o stężeniu 25 mg/ml, zawierający efedrynę chlorowodorek – aminę sympatykomimetyczną. Lek jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na efedrynę lub inne aminy sympatykomimetyczne, chorobą niedokrwienną serca, nadciśnieniem tętniczym, nadczynnością tarczycy oraz przerostem prostaty. Efedryna może nasilać niedokrwienie mięśnia sercowego, zwiększać zapotrzebowanie serca na tlen, podnosić ciśnienie tętnicze krwi oraz wywoływać reakcje alergiczne, w tym wstrząs anafilaktyczny. U pacjentów z przerostem prostaty może powodować nasilenie objawów ze strony dolnych dróg moczowych, takich jak zatrzymanie moczu.
amina sympatykomimetyczna, arytmia, choroba niedokrwienna serca, choroba wieńcowa, cukrzyca, efedryna chlorowodorek, inhibitor monoaminooksydazy, jaskra z wąskim kątem przesączania, nadciśnienie tętnicze, nadczynność tarczycy, nadwrażliwość na efedrynę, niedokrwienie mięśnia sercowego, przełom nadciśnieniowy, przerost gruczołu krokowego, przerost prostaty, receptory adrenergiczne, skurcz naczyń obwodowych, tyreotoksykoza, udar mózgu, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenia rytmu serca, zatrzymanie moczu, zawał mięśnia sercowego - Leksykon chorób i schorzeń
Nowotwór rdzenia kręgowego – Charakterystyka, pielęgnacja i opieka
Nowotwory rdzenia kręgowego, zarówno łagodne, jak i złośliwe, ze względu na lokalizację i delikatną strukturę rdzenia, niosą ryzyko poważnych powikłań neurologicznych, bólu oraz niepełnosprawności. Kompleksowa opieka pielęgniarska obejmuje szczegółową ocenę funkcji neurologicznych (siła mięśniowa, czucie, odruchy), monitorowanie parametrów życiowych co 2-4 godziny, ocenę bólu oraz funkcji oddechowych i wydalniczych. Kluczowe jest także zapobieganie odleżynom poprzez regularne zmiany pozycji i stosowanie materacy przeciwodleżynowych. W przypadku uszkodzeń rdzenia na poziomie T6 i wyżej, pielęgniarka powinna być wyczulona na objawy dysrefleksji autonomicznej, monitorując ciśnienie tętnicze i podejmując natychmiastowe działania w razie epizodu. Zarządzanie bólem neuropatycznym wymaga stosowania leków przeciwbólowych (w tym trójcyklicznych antydepresantów, leków przeciwdrgawkowych, opioidów) oraz metod niefarmakologicznych.
analgezja multimodalna, ból neuropatyczny, ból przewlekły, chemioterapia, ciśnienie śródczaszkowe, deficyt samoopieki, diagnoza pielęgniarska, dysrefleksja autonomiczna, fizjoterapia oddechowa, neutropenia, niepełnosprawność, nieskuteczny wzorzec oddychania, nowotwór rdzenia kręgowego, obrzęk rdzenia kręgowego, ocena neurologiczna, odleżyny, odruchy neurologiczne, opieka pooperacyjna, pielęgnacja rany, powikłania neurologiczne, profilaktyka przeciwzakrzepowa, radioterapia, rehabilitacja neurologiczna, rehabilitacja poznawcza, relacja terapeutyczna, steroidy, terapia zajęciowa, zaburzenia funkcji pęcherza i jelit, zatrzymanie moczu - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Vesoligo 5 mg
Vesoligo (solifenacyny bursztynian) w dawkach 5 mg i 10 mg jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki pomocnicze, w tym laktozę jednowodną (109 mg w dawce 5 mg i 104 mg w dawce 10 mg). Bezwzględne przeciwwskazania obejmują zatrzymanie moczu, ciężkie zaburzenia żołądkowo-jelitowe (w tym toksyczne rozdęcie okrężnicy), miastenię oraz jaskrę z wąskim kątem przesączania. Ponadto, lek nie powinien być stosowany u pacjentów poddawanych hemodializie oraz z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby, ze względu na ryzyko nasilenia działań niepożądanych i upośledzone metabolizowanie leku. Szczególną ostrożność wymaga jednoczesne stosowanie z silnymi inhibitorami CYP3A4, np. ketokonazolem, które mogą zwiększać stężenie solifenacyny w osoczu.
ciężkie zaburzenia czynności nerek, ciężkie zaburzenia czynności wątroby, ciężkie zaburzenia żołądkowo-jelitowe, ciśnienie śródgałkowe, hemodializa, inhibitor izoenzymu CYP3A4, jaskra z wąskim kątem przesączania, ketokonazol, laktoza jednowodna, miastenia, nadwrażliwość na solifenacynę, niedobór laktazy, niedrożność przewodu pokarmowego, nietolerancja galaktozy, solifenacyna bursztynian, tabletka powlekana, toksyczne rozdęcie okrężnicy, umiarkowane zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia mikcji, zaburzenie perystaltyki jelit, zaburzenie przewodnictwa nerwowo-mięśniowego, zatrzymanie moczu, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Tribux Bio 100 mg
Tribux Bio, zawierający 100 mg trimebutyny maleinianu w formie tabletek, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które należy uważnie monitorować podczas terapii. Najczęściej obserwowane działania niepożądane dotyczą układu nerwowego i przewodu pokarmowego, z częstością występowania ≥1/100 do <1/10, obejmującymi senność, ospałość, uczucie zmęczenia, zawroty głowy, bóle głowy, suchość w ustach, zaburzenia smaku, biegunkę, niestrawność, bóle nadbrzusza, nudności, wymioty oraz zaparcia. Rzadziej występują zaburzenia rytmu serca (≥1/10 000 do <1/1 000) oraz zaburzenia czynności wątroby, w tym podwyższenie enzymów wątrobowych (AlAT, AspAT). Bardzo rzadkie działania niepożądane (<1/10 000) obejmują poważne reakcje skórne, takie jak rumień wielopostaciowy, zapalenie wątroby, osłabienie słuchu, zatrzymanie moczu oraz zaburzenia układu rozrodczego i piersi.
apatia, biegunka, ból głowy, ból nadbrzusza, dysfunkcja wątroby, dysguezia, dyspepsja, ginekomastia, klasyfikacja MedDRA, mastodynia, niedosłuch, nudności, parestezja jamy ustnej, podwyższone enzymy wątrobowe, pokrzywka, rumień wielopostaciowy, senność, suchość w jamie ustnej, świąd, transaminazy wątrobowe, Tribux Bio, trimebutyna maleinian, uszkodzenie hepatocytów, wymioty, wysypka skórna, zaburzenia miesiączkowania, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zapalenie wątroby, zaparcie, zatrzymanie moczu, zawroty głowy - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Aurosolin 5 mg
Aurosolin, zawierający bursztynian solifenacyny w dawkach 5 mg i 10 mg, jest przeciwwskazany u pacjentów z zatrzymaniem moczu, ciężkimi zaburzeniami żołądka i jelit (w tym toksycznym rozdęciem okrężnicy), miastenią oraz jaskrą z wąskim kątem przesączania. Lek nie powinien być stosowany u osób z nadwrażliwością na solifenacynę lub substancje pomocnicze, w tym laktozę (132,85 mg w tabletce 5 mg i 127,85 mg w tabletce 10 mg). Przeciwwskazania obejmują także pacjentów poddawanych hemodializie oraz z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby, ze względu na ryzyko kumulacji leku i zwiększone działania niepożądane. Szczególną uwagę należy zwrócić na interakcje z silnymi inhibitorami CYP3A4 (np. ketokonazolem), które mogą zwiększać stężenie solifenacyny u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami nerek lub umiarkowanymi zaburzeniami wątroby, podnosząc ryzyko działań antycholinergicznych.
arytmia, bursztynian solifenacyny, choroba niedokrwienna serca, działanie antycholinergiczne, hemodializa, inhibitor cholinoesterazy, inhibitor CYP3A4, jaskra wąskiego kąta, ketokonazol, laktoza jednowodna, miastenia, nadwrażliwość na solifenacynę, neuropatia autonomiczna, odstęp QT, pęcherz moczowy, perystaltyka jelit, przerost gruczołu krokowego, refluks żołądkowo-przełykowy, spowolnienie perystaltyki, toksyczne rozdęcie okrężnicy, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia funkcji poznawczych, zaburzenia żołądka i jelit, zatrzymanie moczu, zwężenie szyi pęcherza moczowego - Leksykon leków
Działania niepożądane – Zyrtec 10 mg
Cetyryzyna dichlorowodorek, substancja czynna leku Zyrtec w dawce 10 mg/dobę, jest selektywnym antagonistą obwodowych receptorów H1, wykazującym profil bezpieczeństwa potwierdzony w badaniach klinicznych z udziałem ponad 3200 pacjentów. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi (≥1%) były senność (9,63%), bóle głowy (7,42%), suchość błony śluzowej jamy ustnej (2,09%), zmęczenie (1,63%), zawroty głowy (1,10%), nudności (1,07%) oraz zapalenie gardła (1,29%). W populacji pediatrycznej (6 miesięcy–12 lat) najczęstsze działania niepożądane to senność (1,8%), zmęczenie (1,0%), biegunka (1,0%) i zapalenie błony śluzowej nosa (1,4%). Senność miała zwykle łagodne do umiarkowanego nasilenie i nie wpływała istotnie na codzienną aktywność zdrowych młodych osób. Po wprowadzeniu leku do obrotu zgłaszano także rzadkie przypadki zaburzeń czynności wątroby, trudności w oddawaniu moczu, zaburzeń akomodacji oraz paradoksalne pobudzenie ośrodkowego układu nerwowego.
aktywność cholinolityczna, amnezja, antagonista receptorów H1, bezsenność, biegunka, ból mięśni, ból stawu, cetyryzyna dichlorowodorek, depresja, drgawka, drżenie, dyskineza, dystonia, dysuria, enzymy wątrobowe, koszmar senny, lek przeciwhistaminowy, myśl samobójcza, nietrzymanie moczu, niewyraźne widzenie, obrzęk, obrzęk naczynioruchowy, omam, omdlenie, osłabienie pamięci, ostra uogólniona osutka krostkowa, parestezja, pobudzenie OUN, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, senność, splątanie, stężenie bilirubiny, suchość błony śluzowej jamy ustnej, świąd, tachykardia, tik, trombocytopenia, wstrząs anafilaktyczny, wysypka polekowa, zaburzenie akomodacji oka, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie smaku, zachowanie agresywne, zapalenie gardła, zapalenie wątroby, zatrzymanie moczu, zawrót głowy, zwiększenie apetytu - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Doxylamina Polpharma 25 mg
Doksylamina w postaci wodorobursztynianu (25 mg w tabletce powlekanej Doxylamina Polpharma) jest przeciwwskazana u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki pomocnicze, w tym laktozę (1,68 mg) i sód (0,15 mg, 0,006 mmol). Ze względu na działanie antycholinergiczne i ryzyko reakcji krzyżowych, lek nie powinien być stosowany u osób z nadwrażliwością na inne leki przeciwhistaminowe H1. Przeciwwskazania obejmują choroby układu oddechowego (astma, przewlekłe zapalenie oskrzeli, rozedma płuc), schorzenia układu moczowego (rozrost gruczołu krokowego, zwężenie ujścia pęcherza moczowego) oraz jaskrę, gdzie lek może nasilać objawy poprzez wzrost ciśnienia wewnątrzgałkowego. Ponadto, doksylamina jest niewskazana u pacjentów z zaburzeniami przewodu pokarmowego (zwężenie przewodu pokarmowego, zwężenie odźwiernikowo-dwunastnicze) oraz u osób z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek i wątroby ze względu na ryzyko kumulacji leku i działań niepożądanych.
antybiotyk makrolidowy, astma, ciśnienie wewnątrzgałkowe, doksylaminy wodorobursztynian, działanie antycholinergiczne, działanie niepożądane, hamowanie ośrodka oddechowego, inhibitor izoenzymu CYP450, inhibitor monoaminooksydazy, jaskra, kumulacja leku, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwhistaminowy H1, nadwrażliwość na substancję czynną, nietolerancja substancji, przeciwwirusowy inhibitor proteazy, przewlekłe zapalenie oskrzeli, reakcja krzyżowa, rozedma płuc, rozrost gruczołu krokowego, schorzenie układu oddechowego, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, właściwość antycholinergiczna, wrzód trawienny, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie perystaltyki, zagęszczenie wydzieliny oskrzelowej, zatrzymanie moczu, zwężenie odźwiernikowo-dwunastnicze, zwężenie przewodu pokarmowego, zwężenie ujścia pęcherza moczowego, związek przeciwgrzybiczny z grupy azoli - Leksykon substancji czynnych
Medazepam – Działania niepożądane
Medazepam, stosowany w preparatach takich jak Medazepam TZF i Rudotel, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, których częstość i nasilenie zależą od indywidualnej wrażliwości pacjenta oraz dawki. Do najczęstszych należą senność, zawroty głowy i zmęczenie (często), natomiast rzadziej obserwuje się agranulocytozę, bradykardię, reakcje anafilaktyczne, hiperprolaktynemię, zaburzenia psychiczne (reakcje paradoksalne), zaburzenia widzenia, niedociśnienie, dolegliwości żołądkowo-jelitowe, zaburzenia czynności wątroby, reakcje alergiczne skórne oraz zaburzenia mikcji i miesiączkowania. Reakcje paradoksalne, takie jak niepokój psychoruchowy, bezsenność, agresywność i drgawki, występują rzadko, ale są szczególnie nasilone u osób starszych, pacjentów z chorobami psychicznymi oraz po spożyciu alkoholu. Uzależnienie psychiczne i fizyczne może rozwinąć się nawet przy dawkach terapeutycznych, zwłaszcza u osób z historią nadużywania alkoholu lub leków, a nagłe odstawienie medazepamu może wywołać zespół odstawienia.
agranulocytoza, ataksja, benzodiazepina, bradykardia, cholestaza, ciśnienie tętnicze, ciśnienie wewnątrzgałkowe, depresja, depresja oddechowa, drżenie mięśniowe, dystonia, dyzartria, działanie niepożądane, ginekomastia, hiperprolaktynemia, jadłowstręt, medazepam, Medazepam TZF, MedDRA, monitorowanie działań niepożądanych, morfologia krwi, niedociśnienie, niepokój psychoruchowy, nietrzymanie moczu, oczopląs, padaczka, prolaktyna, reakcja alergiczna, reakcja alergiczna skórna, reakcja anafilaktyczna, reakcja paradoksalna, Rudotel, skurcz głośni, uszkodzenie mózgu, uzależnienie, zaburzenia libido, zaburzenia mikcji, zaburzenia motoryki, zatrzymanie moczu, zespół odstawienia, żółtaczka, zwężenie dróg oddechowych - Leksykon leków
Działania niepożądane – Driptane 5 mg
Driptane, zawierający chlorowodorek oksybutyniny w dawce 5 mg, jest lekiem przeciwcholinergicznym stosowanym w terapii zaburzeń układu moczowego. Profil bezpieczeństwa leku obejmuje liczne działania niepożądane, które wynikają głównie z działania antycholinergicznego i dotyczą wielu układów organizmu. Najczęstsze objawy dotyczą przewodu pokarmowego, w tym suchość błony śluzowej jamy ustnej, zaparcia, nudności oraz dyskomfort w jamie brzusznej. Szczególnie niebezpieczne są powikłania takie jak rzekoma niedrożność jelit u pacjentów z grup ryzyka. W populacji geriatrycznej istotne są zaburzenia psychiczne, w tym stany dezorientacji, halucynacje, urojenia oraz delirium, które wymagają pilnej interwencji. Ponadto, lek może wywoływać objawy neurologiczne (zawroty głowy, senność, drgawki), okulistyczne (nieostre widzenie, jaskra z zamkniętym kątem przesączania) oraz kardiologiczne (tachykardia, arytmie). Zatrzymanie moczu i zaburzenia mikcji stanowią poważne powikłania urologiczne, szczególnie u pacjentów z łagodnym przerostem gruczołu krokowego.
anoreksja, chlorowodorek oksybutyniny, delirium, drgawka, dysfagia, działanie antycholinergiczne, fotowrażliwość, halucynacja, jaskra z zamkniętym kątem przesączania, kołatanie serca, łagodny przerost gruczołu krokowego, lek przeciwcholinergiczny, nieostre widzenie, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, produkt leczniczy, refluks żołądkowo-przełykowy, rozszerzenie źrenicy, rzekoma niedrożność jelit, suchość błony śluzowej jamy ustnej, tachykardia, udar cieplny, urojenie, zaburzenie akomodacji, zaburzenie mikcji, zaburzenie poznawcze, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie termoregulacji, zakażenie układu moczowego, zatrzymanie moczu, zespół suchego oka, zwiększenie ciśnienia wewnątrzgałkowego - Leksykon leków
Przedawkowanie – Bonogren SR 200 mg
Przedawkowanie kwetiapiny w postaci tabletek o przedłużonym uwalnianiu Bonogren SR (dawki 200 mg, 300 mg, 400 mg) stanowi poważny stan kliniczny, charakteryzujący się opóźnionym wystąpieniem maksymalnej sedacji i tętna oraz wydłużonym powrotem do stanu wyjściowego w porównaniu do formy o natychmiastowym uwalnianiu. Objawy przedawkowania obejmują zaburzenia OUN (senność, splątanie, majaczenie, drgawki, śpiączka), układu sercowo-naczyniowego (tachykardia, niedociśnienie, wydłużenie QT), działanie przeciwcholinergiczne (zatrzymanie moczu, suchość błon śluzowych, midriaza), niewydolność oddechową oraz rabdomiolizę. Szczególnie niebezpieczne są powikłania u pacjentów z chorobami układu krążenia. Dodatkowo, formy SR mogą powodować tworzenie bezoarów w żołądku, co komplikuje leczenie i wymaga diagnostyki obrazowej (RTG, TK).
beta-stymulacja, bezoar, bezoar żołądkowy, blok serca, choroba układu krążenia, depresja oddechowa, diagnostyka obrazowa, dopamina, działanie farmakologiczne, EKG, farmakokinetyka przedawkowania, fizostygmina, fumaran kwetiapiny, kinaza kreatynowa, kwetiapina o przedłużonym uwalnianiu, lek antyarytmiczny klasy III, lek sympatykomimetyczny, majaczenie, midriaza, niedociśnienie tętnicze, niewydolność oddechowa, oddział intensywnej terapii, ostra niewydolność nerek, płukanie żołądka, postać o natychmiastowym uwalnianiu, poszerzenie zespołu QRS, przewodzenie sercowe, rabdomioliza, receptor alfa-adrenergiczny, receptor dopaminergiczny, receptor muskarynowy, receptor serotoninergiczny, receptor α-adrenergiczny, receptory H1, saturacja, sedacja, stan padaczkowy, stan świadomości, suchość błon śluzowych, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, węgiel aktywny, wydłużenie QT, zaburzenia rytmu serca, zatrzymanie moczu, zespół przeciwcholinergiczny - Leksykon leków
Przedawkowanie – Kvelux SR 50 mg
Przedawkowanie kwetiapiny w postaci tabletek o przedłużonym uwalnianiu (Kvelux SR) wiąże się z ryzykiem poważnych powikłań klinicznych, takich jak wydłużenie odstępu QT, napady drgawkowe, stan padaczkowy, rabdomioliza, depresja oddechowa, zatrzymanie moczu, splątanie, majaczenie, pobudzenie, a w najcięższych przypadkach śpiączka i zgon. Farmakokinetyka postaci SR powoduje opóźnione i przedłużone działanie sedatywne oraz tachykardię, co wymaga długotrwałego monitorowania. Charakterystycznym powikłaniem jest tworzenie bezoarów w żołądku, które mogą wymagać diagnostyki obrazowej i endoskopowego usunięcia. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z chorobami sercowo-naczyniowymi ze względu na zwiększone ryzyko ciężkich działań niepożądanych.
bezoar, blok serca, choroba sercowo-naczyniowa, depresja oddechowa, działanie przeciwcholinergiczne, fizostygmina, kwetiapina o przedłużonym uwalnianiu, lek sympatykomimetyczny, majaczenie, napad drgawkowy, niedociśnienie tętnicze, oddział intensywnej opieki medycznej, płukanie żołądka, poszerzenie zespołu QRS, rabdomioliza, receptor alfa-adrenergiczny, receptor beta-adrenergiczny, śpiączka, splątanie, stan padaczkowy, tachykardia, węgiel aktywny, wydłużenie odstępu QT, zatrzymanie moczu, zespół przeciwcholinergiczny - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Modafen Grip 200 mg + 5 mg
Modafen Grip, zawierający 200 mg ibuprofenu oraz 5 mg fenylefryny chlorowodorku, jest preparatem o licznych przeciwwskazaniach wynikających z farmakologii obu składników. Lek jest bezwzględnie przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na ibuprofen, fenylefrynę lub inne składniki preparatu, a także u osób z reakcjami nadwrażliwości na NLPZ, takimi jak astma aspirynowa, obrzęk naczynioruchowy czy pokrzywka. Nie powinien być stosowany u pacjentów z aktywną lub nawracającą chorobą wrzodową żołądka, krwawieniami przewodu pokarmowego, ciężką niewydolnością nerek, wątroby, serca (klasa IV wg NYHA), ciężkim nadciśnieniem tętniczym oraz zaburzeniami krzepnięcia. Ze względu na działanie fenylefryny, preparat jest przeciwwskazany u osób z nadczynnością tarczycy, cukrzycą, guzem chromochłonnym, jaskrą z zamkniętym kątem przesączania oraz zatrzymaniem moczu. Ponadto, stosowanie leku w trzecim trymestrze ciąży jest bezwzględnie zabronione ze względu na ryzyko przedwczesnego zamknięcia przewodu tętniczego u płodu i zaburzenia przepływu łożyskowego.
astma, astma oskrzelowa, choroba niedokrwienna serca, choroba wrzodowa żołądka, ciśnienie wewnątrzgałkowe, cukrzyca, działanie presyjne, fenylefryna, guz chromochłonny, hematopoeza, ibuprofen, inhibitor monoaminooksydazy, jaskra pierwotna, krwotok, lek beta-adrenolityczny, lek przeciwdepresyjny trójpierścieniowy, lek sympatykomimetyczny, nadciśnienie tętnicze, nadczynność tarczycy, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wątroby, NLPZ, obrzęk naczynioruchowy, owrzodzenie, perforacja przewodu pokarmowego, pokrzywka, przełom nadciśnieniowy, przepływ łożyskowy, przerost prostaty, przewód tętniczy płodu, retencja płynów, skurcz oskrzeli, trymestr ciąży, zaburzenie krzepnięcia krwi, zapalenie błony śluzowej nosa, zatrzymanie moczu