sinica
Sinica (cyanoza) to zabarwienie skóry i błon śluzowych na kolor niebieskosiny, które jest objawem niedotlenienia tkanek. Powstaje, gdy poziom hemoglobiny nieutlenowanej w naczyniach włosowatych przekracza 5 g/dl lub gdy we krwi znajdują się nieprawidłowe formy hemoglobiny, takie jak methemoglobina czy sulfhemoglobina.
Wyróżnia się sinicę centralną, spowodowaną zmniejszonym wysyceniem tlenem krwi tętniczej (najczęściej w chorobach płuc lub serca), oraz sinicę obwodową, wynikającą ze zwolnionego przepływu krwi i zwiększonej ekstrakcji tlenu przez tkanki (np. w przypadku wstrząsu, hipotermii). Sinica centralna jest widoczna na błonach śluzowych i skórze, natomiast obwodowa głównie na dystalnych częściach ciała (palce, nos, uszy).
Diagnostyka sinicy obejmuje ocenę gazometrii krwi tętniczej, saturacji tlenu, badania obrazowe klatki piersiowej oraz echokardiografię. Leczenie sinicy koncentruje się na usunięciu przyczyny niedotlenienia poprzez tlenoterapię, leczenie choroby podstawowej oraz, w przypadkach wrodzonych wad serca, interwencje kardiochirurgiczne lub przezskórne.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedawkowanie – Kwetina 25 mg
Przedawkowanie kwetiapiny (dostępnej w dawkach 25 mg, 100 mg, 200 mg, 300 mg) prowadzi do nasilenia jej farmakologicznych efektów, manifestujących się przede wszystkim sennością, uspokojeniem, częstoskurczem, niedociśnieniem tętniczym oraz działaniem antycholinergicznym. W ciężkich przypadkach obserwuje się poważne powikłania, takie jak wydłużenie odstępu QT, drgawki, stan padaczkowy, rabdomiolizę, niewydolność oddechową, zatrzymanie moczu, splątanie, zespół majaczeniowy, pobudzenie psychiczne, śpiączkę, a nawet zgon. Szczególnie narażeni są pacjenci z ciężką chorobą układu krążenia. Mechanizmy objawów obejmują blokadę receptorów alfa-adrenergicznych i muskarynowych, wpływ na przewodnictwo nerwowe i mięśniowe oraz depresję ośrodkowego układu nerwowego.
arytmia, blok serca, częstoskurcz, depresja ośrodka oddechowego, dopamina, drgawki, działanie antycholinergiczne, działanie sedatywne, efekt farmakologiczny, epinefryna, fizostygmina, halucynacja, kanał jonowy, kwetiapina fumaran, mioglobina, napad padaczkowy, niedociśnienie tętnicze, niewydolność oddechowa, oddział intensywnej terapii, płukanie żołądka, pobudzenie psychiczne, poszerzenie zespołu QRS, przewodnictwo nerwowe, przewodnictwo wewnątrzsercowe, rabdomioliza, receptor alfa-adrenergiczny, receptor beta-adrenergiczny, receptor cholinergiczny, receptor muskarynowy, rozpad mięśni prążkowanych, saturacja tlenu, sinica, śpiączka, splątanie, środek sympatykomimetyczny, stan padaczkowy, tachykardia, węgiel aktywny, wstrząs, wydłużenie odstępu QT, zatrzymanie moczu, zespół antycholinergiczny, zespół majaczeniowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Alphagan 2 mg/ml
Produkt leczniczy Alphagan zawierający brymonidynę winian (2,0 mg/ml, co odpowiada 1,3 mg brymonidyny) wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które należy uwzględnić podczas terapii. Najczęściej obserwowane objawy to suchość w ustach, przekrwienie spojówek oraz pieczenie i kłucie oczu, występujące u 22-25% pacjentów, zwykle o charakterze przemijającym. Reakcje alergiczne dotyczące oczu pojawiają się u 12,7% chorych i są główną przyczyną przerwania leczenia (11,5%), najczęściej między 3 a 9 miesiącem terapii. Działania niepożądane obejmują także zaburzenia układu nerwowego (ból głowy, senność u dzieci), układu sercowo-naczyniowego (kołatanie serca, arytmie), układu oddechowego (suchość w jamie nosowej, duszność), a także objawy ogólne jak zmęczenie i osłabienie. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko poważnych reakcji alergicznych i miejscowych podrażnień oczu, które mogą wpływać na jakość widzenia.
alergiczne zapalenie powiek, alergiczne zapalenie spojówek, bezdech, brymonidyna, ciało rzęskowe, górne drogi oddechowe, grudkowe zapalenie spojówek, hipotermia, jaskra wrodzona, letarg, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie, przedawkowanie brymonidyny, przekrwienie spojówek, reakcja alergiczna oka, sinica, suchość jamy ustnej, światłowstręt, zaburzenia rytmu serca, zapalenie błony naczyniowej, zapalenie tęczówki, zwężenie źrenicy - Leksykon substancji czynnych
Kłącze pięciornika – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Kłącze pięciornika (Potentilla erecta) wykazuje właściwości ściągające i przeciwzapalne, co czyni je użytecznym w leczeniu łagodnych biegunek oraz stanów zapalnych błony śluzowej jamy ustnej. W terapii objawowej biegunek należy zwrócić uwagę na konieczność konsultacji lekarskiej w przypadku nawrotów lub obecności krwi w stolcu, co może wskazywać na poważniejsze patologie. Stosowanie preparatów złożonych zawierających kłącze pięciornika, takich jak Hemorol, wymaga monitorowania efektów terapeutycznych – brak poprawy po 7 dniach lub pojawienie się nowych objawów powinny skłonić do ponownej oceny klinicznej. Ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa, preparaty te nie są zalecane u pacjentów poniżej 18 roku życia.
- Leksykon chorób i schorzeń
Atelektaza – Objawy
Atelektaza to stan charakteryzujący się całkowitym lub częściowym zapadnięciem się płuca lub jego segmentu, prowadzącym do upośledzenia wymiany gazowej. Klinicznie objawy zależą od rozległości i tempa rozwoju niedodmy – od bezobjawowego przebiegu przy niewielkim zajęciu płuca do duszności, tachypnoe, kaszlu, świszczącego oddechu, bólu w klatce piersiowej oraz sinicy przy rozległej atelektazie. W badaniu fizykalnym obserwuje się zmniejszoną ruchomość klatki piersiowej, osłabione szmery oddechowe, stłumienie odgłosu opukowego oraz możliwe przemieszczenie tchawicy. Atelektaza może mieć przebieg ostry (minuty) lub przewlekły (dni-tygodnie), a jej powikłania obejmują zapalenie płuc, hipoksemię, niewydolność oddechową oraz włóknienie płuc. Szczególną uwagę zwraca atelektaza płata środkowego prawego płuca, ze względu na jego anatomiczne predyspozycje do niedrożności i ograniczoną wentylację oboczną, oraz atelektaza pooperacyjna, która rozwija się zwykle w ciągu 24 godzin po zabiegu i jest jednym z najczęstszych powikłań pooperacyjnych.
atelektaza, atelektaza adhezywna, atelektaza kompresyjna, atelektaza pooperacyjna, atelektaza resorpcyjna, duszność, gruczolakorak płuca, hipoksemia, kaszel, niedobór surfaktantu, niedrożność dróg oddechowych, niewydolność oddechowa, pęcherzyki płucne, POChP, rak płuca, sinica, tachypnea, trzeszczenia, wentylacja oboczna, wheezing, włóknienie płuc, wymiana gazowa, zapalenie płuc, zespół zaburzeń oddychania, zwłóknienie płuc - Leksykon chorób i schorzeń
Wrodzona przepuklina przeponowa – Objawy
Wrodzona przepuklina przeponowa (CDH) to wada rozwojowa przepony, występująca z częstością 1:2500-4000 żywych urodzeń, najczęściej typu Bochdaleka (70-75%), zlokalizowana po lewej stronie (83%). Przemieszczenie narządów jamy brzusznej do klatki piersiowej prowadzi do hipoplazji płucnej i nadciśnienia płucnego, które są głównymi determinantami śmiertelności. Diagnostyka prenatalna opiera się na ultrasonografii, z oceną stopnia hipoplazji płucnej za pomocą wskaźnika O/E LHR, gdzie wartości ≤15% wskazują na skrajną hipoplazję i praktycznie brak przeżycia, a >45% na łagodną hipoplazję i wysokie prawdopodobieństwo przeżycia. Obecność wątroby w klatce piersiowej oraz wielkość przepukliny pogarszają rokowanie. Po urodzeniu dominują objawy ciężkiej niewydolności oddechowej, sinicy, tachypnoe i tachykardii, a badanie fizykalne ujawnia asymetrię klatki piersiowej, zapadnięty brzuch i szmery jelitowe w klatce piersiowej.
duszność, dysfagia, dysplazja oskrzelowo-płucna, failure to thrive, hipoplazja płucna, kąt Cobba, klatka piersiowa beczkowata, nadciśnienie płucne, nawrót przepukliny, niewydolność oddechowa, obustronna przepuklina przeponowa, odma opłucnowa, przepuklina Bochdaleka, przewlekła choroba płuc, przewód tętniczy, refluks żołądkowo-przełykowy, sinica, skolioza, stosunek płuco-głowa, tachykardia, tachypnoe, wielowodzie, wirusowe zapalenie płuc, wrodzona przepuklina przeponowa, wskaźnik przeżycia - Leksykon leków
Przedawkowanie – Faringan 5 mg + 1,5 mg
Lek Faringan zawiera 5 mg chloroheksydyny dichlorowodorku oraz 1,5 mg benzokainy w jednej tabletce do ssania, a przedawkowanie obu substancji wykazuje odmienny profil toksyczności. Chloroheksydyna cechuje się minimalnym wchłanianiem z przewodu pokarmowego, co ogranicza ryzyko efektów ogólnoustrojowych i powoduje, że przypadki systemowej toksyczności są rzadkie. W razie przedawkowania chloroheksydyny zaleca się obserwację kliniczną i leczenie objawowe. Natomiast benzokaina, szczególnie w dawkach przekraczających zalecenia, może wywołać poważne powikłania, w tym methemoglobinemię, która jest szczególnie niebezpieczna u dzieci. Methemoglobinemia objawia się m.in. bólami głowy, nudnościami, sinicą i dusznością, pojawiającymi się już po 45-60 minutach od toksycznej ekspozycji, a jej nasilenie może prowadzić do stanów zagrażających życiu.
benzokaina, błękit metylenowy, chloroheksydyny dichlorowodorek, hipoksja tkankowa, leczenie objawowe, methemoglobinemia, ośrodkowy układ nerwowy, płukanie żołądka, przedawkowanie benzokainy, pulsoksymetria, sinica, środek znieczulający miejscowo, tlenoterapia, toksyczność systemowa, układ sercowo-naczyniowy, utlenienie hemoglobiny, węgiel aktywowany - Leksykon substancji czynnych
Beznokaina – Przeciwwskazania stosowania
Beznokaina (Benzocainum) jest miejscowym środkiem znieczulającym z grupy estrów, stosowanym w preparacie Pudrospan w stężeniu 10 mg/g, w połączeniu z tlenkiem cynku (200 mg/g) oraz mentolem (10 mg/g) w formie zawiesiny do stosowania na skórę. Preparat jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na beznokainę, tlenek cynku, mentol lub inne składniki preparatu, a także u osób z uszkodzeniami naskórka, ranami, otarciami, zmianami sączącymi oraz infekcjami skórnymi. Ponadto, stosowanie Pudrospanu na duże powierzchnie skóry lub przez długi czas jest niewskazane ze względu na ryzyko kumulacji substancji czynnych i działań niepożądanych. Szczególną ostrożność należy zachować u małych dzieci, u których istnieje wysokie ryzyko rozwoju methemoglobinemii, poważnego zaburzenia transportu tlenu, wynikającego z niedojrzałości enzymatycznej i zwiększonej penetracji leku przez skórę.
beznokaina, dehydrogenaza glukozo-6-fosforanowa, dermatoza, duszność, fenacetyna, hemoglobinopatia, hipoksja tkankowa, infekcja skórna, methemoglobina, methemoglobinemia, nadwrażliwość, nitrofurantoina, otarcie skóry, rana, reakcja alergiczna, reakcja krzyżowa, sinica, stan zapalny skóry, sulfonamid, system enzymatyczny, tachykardia, tlenek cynku, transport tlenu, uczulenie kontaktowe, zmiana sącząca - Leksykon substancji czynnych
żelatyna – Działania niepożądane
Żelatyna stosowana w roztworach do infuzji, takich jak Gelaspan i Geloplasma, może wywoływać różnorodne działania niepożądane, z których najistotniejsze są reakcje nadwrażliwości, w tym anafilaktyczne i anafilaktoidalne. Reakcje te mogą mieć nasilenie od łagodnych objawów skórnych (np. uogólniony rumień, pokrzywka) po ciężkie stany zagrażające życiu, takie jak wstrząs anafilaktyczny z objawami niedociśnienia (skurczowe ciśnienie krwi < 90 mmHg), sinicą, spadkiem saturacji tlenem (SaO2 ≤ 92%) oraz zaburzeniami neurologicznymi. Szczególnie narażeni są pacjenci z nadwrażliwością na galaktozo-α-1,3-galaktozę (alfa-gal) oraz alergią na czerwone mięso i podroby. W przypadku wystąpienia objawów reakcji anafilaktycznej należy natychmiast przerwać infuzję i wdrożyć odpowiednie leczenie, w tym podanie adrenaliny, leków przeciwhistaminowych i kortykosteroidów oraz monitorowanie drożności dróg oddechowych.
alergia na czerwone mięso, aPTT, białko osocza, ból brzucha, bradykardia, czas protrombinowy, czynnik krzepnięcia, dreszcze, duszność, gorączka, hematokryt, hemodylucja, nadwrażliwość na alfa-gal, niedociśnienie tętnicze, nietrzymanie moczu, nudność, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk okołooczodołowy, pokrzywka, reakcja alergiczna skórna, reakcja anafilaktoidalna, reakcja anafilaktyczna, rumień uogólniony, saturacja tlenu, sinica, splątanie, stan przedomdleniowy, świąd, świst krtaniowy, świszczący oddech, tachykardia, utrata przytomności, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, wysypka, zaburzenie krzepnięcia, zaburzenie neurologiczne - Leksykon chorób i schorzeń
Atrezja płucna z ubytkiem przegrody międzykomorowej – Objawy
Atrezja płucna z ubytkiem przegrody międzykomorowej (PA-VSD) to złożona wada wrodzona serca charakteryzująca się całkowitą niedrożnością zastawki płucnej oraz obecnością ubytku w przegrodzie międzykomorowej, co prowadzi do nieprawidłowego mieszania się krwi. Objawy kliniczne pojawiają się zazwyczaj w pierwszych godzinach lub dniach życia noworodka i obejmują centralną sinicę, duszność, zmęczenie, problemy z karmieniem oraz charakterystyczne szmery sercowe. Przebieg choroby jest zróżnicowany i zależy od anatomicznych wariantów, w tym rozwoju naczyń płucnych i obecności dużych kolateral aortalno-płucnych (MAPCAs). Bez leczenia chirurgicznego około 50% pacjentów umiera w ciągu pierwszych 2 lat życia, a 20-letnia przeżywalność wynosi około 10%, z ryzykiem powikłań takich jak niewydolność serca, zaburzenia rytmu, infekcyjne zapalenie wsierdzia, udar mózgu czy padaczka.
arytmia serca, atrezja płucna z ubytkiem przegrody międzykomorowej, cewnikowanie serca, choroba przewlekła, duszność, dyspnea, hipoksja mózgu, infekcja układu oddechowego, infekcyjne zapalenie wsierdzia, kolaterale aortalno-płucne, krążenie płucne, niewydolność oddechowa, niewydolność serca, obrzęk obwodowy, padaczka, palce pałeczkowate, sinica, sinica centralna, szmer serca, szmer skurczowy, tachypnoe, udar mózgu, wrodzona wada serca, zaburzenia przepływu krwi, zaburzenia wzrostu, zapalenie wsierdzia, zastawka płucna, zastój wątrobowy - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Tranexamic acid Sunho 100 mg/ml
Kwas traneksamowy, klasyfikowany jako lek przeciwkrwotoczny z grupy przeciwfibrynolitycznych aminokwasów (kod ATC B02AA02), działa poprzez specyficzne hamowanie fibrynolitycznej aktywności plazminy. Mechanizm ten opiera się na tworzeniu kompleksu z plazminogenem, który pozostaje związany podczas przekształcenia w plazminę, co skutkuje znacznym obniżeniem aktywności enzymu względem fibryny i tym samym zahamowaniem fibrynolizy. W warunkach in vitro wykazano, że wysokie dawki kwasu traneksamowego mogą dodatkowo obniżać aktywność układu dopełniacza, co może mieć kliniczne implikacje. W populacji pediatrycznej (dzieci powyżej 1. roku życia) poddawanej zabiegom kardiochirurgicznym z użyciem krążenia pozaustrojowego (CPB), kwas traneksamowy wykazuje korzystny profil działania, redukując całkowitą utratę krwi oraz zapotrzebowanie na produkty krwiopochodne, szczególnie u pacjentów z wysokim ryzykiem krwawienia, takich jak dzieci z sinicą czy poddawane wielokrotnym operacjom.
aktywność fibrynolityczna plazminy, aminokwas, badanie farmakokinetyczne, bolus, efekt przeciwkrwotoczny, fibrynoliza, krążenie pozaustrojowe, kwas traneksamowy, lek przeciwfibrynolityczny, lek przeciwkrwotoczny, plazminogen, populacja pediatryczna, produkty krwiopochodne, sinica, układ dopełniacza, zabieg kardiochirurgiczny - Leksykon chorób i schorzeń
Astma dziecięca – Objawy
Astma dziecięca jest przewlekłą chorobą zapalną dróg oddechowych, charakteryzującą się zmiennym zwężeniem oskrzeli i objawami takimi jak świszczący oddech, kaszel (często suchy, napadowy, nasilający się nocą i po wysiłku), duszność oraz uczucie ucisku w klatce piersiowej. Objawy te mogą mieć różne nasilenie i częstość, co pozwala na klasyfikację astmy na sporadyczną, łagodną, umiarkowaną i ciężką postać przewlekłą. Nocne objawy, takie jak kaszel i przebudzenia z powodu duszności, są istotnym wskaźnikiem kontroli choroby. Czynniki wyzwalające napady astmy u dzieci to przede wszystkim infekcje wirusowe, alergeny (pyłki, roztocza, sierść zwierząt), wysiłek fizyczny, zimne powietrze, dym tytoniowy oraz silne emocje. Diagnostyka u niemowląt i małych dzieci jest utrudniona ze względu na ograniczoną możliwość werbalnego opisu dolegliwości oraz podobieństwo objawów do innych chorób układu oddechowego.
alergen, astma dziecięca, astma przewlekła ciężka, astma przewlekła łagodna, astma przewlekła umiarkowana, astma sporadyczna, czynnik wyzwalający, drogi oddechowe, duszność, dysfunkcja płuc, infekcja wirusowa, kaszel astmatyczny, lek doraźny, lek ratunkowy, napad astmy, pikflometr, przewlekła choroba zapalna dróg oddechowych, roztocza kurzu domowego, sinica, stan zapalny dróg oddechowych, świszczący oddech, szczytowy przepływ wydechowy, ucisk w klatce piersiowej, zaostrzenie astmy - Leksykon chorób i schorzeń
Śródmiąższowa choroba płuc – Objawy
Śródmiąższowa choroba płuc (ILD) to grupa schorzeń charakteryzujących się zapaleniem i włóknieniem tkanki płucnej, prowadzącym do upośledzenia wymiany gazowej. Klinicznie dominują duszność, początkowo wysiłkowa, oraz suchy kaszel, a w zaawansowanych stadiach mogą pojawić się palce pałeczkowate, sinica i objawy niewydolności oddechowej. Progresja ILD jest zmienna – u około 50% pacjentów obserwuje się pogorszenie funkcji płuc, mierzone m.in. spadkiem natężonej pojemności życiowej (FVC), gdzie spadek o ≥10% jest kryterium progresji. Względny spadek FVC 5-10% w połączeniu z pogorszeniem objawów lub nasileniem włóknienia w HRCT również wskazuje na progresję. Zaostrzenia ostre, z wysoką śmiertelnością (do 50% wewnątrzszpitalnej), znacząco pogarszają rokowanie, które w idiopatycznym włóknieniu płuc (IPF) wynosi średnio 3-3,5 roku. Monitorowanie funkcji płuc (FVC, DLCO), saturacji oraz obrazowania HRCT jest kluczowe dla oceny przebiegu choroby.
badanie spirometryczne, cor pulmonale, duszność, idiopatyczne włóknienie płuc, infekcja płucna, kortykosteroid, lek immunosupresyjny, lek przeciwwłóknieniowy, lek przeciwzapalny, nadciśnienie płucne, natężona pojemność życiowa, niewydolność oddechowa, odma opłucnowa, palce pałeczkowate, progresja choroby, przeszczep płuca, pulsoksymetria, refluks żołądkowo-przełykowy, rehabilitacja pulmonologiczna, saturacja krwi tlenem, sinica, śródmiąższowa choroba płuc, tlenoterapia wysokoprzepływowa, tomografia komputerowa wysokiej rozdzielczości, włóknienie tkanki płucnej, zaostrzenie choroby, zdolność dyfuzyjna płuc - Leksykon leków
Przedawkowanie – Clemastinum Aflofarm 0,5 mg/5 ml
Przedawkowanie klemastyny stanowi poważne zagrożenie, zwłaszcza u dzieci, u których początkowo dominuje pobudzenie ośrodkowego układu nerwowego (OUN) objawiające się pobudzeniem, omamami i drgawkami, co jest czynnikiem złego rokowania. U dorosłych przeważa hamowanie OUN, manifestujące się sennością i śpiączką. Zarówno u dzieci, jak i dorosłych możliwe są ciężkie powikłania, takie jak śpiączka i zapaść sercowo-naczyniowa. Drgawki pojawiające się przy dawce niewiele mniejszej od dawki śmiertelnej wskazują na ciężki przebieg zatrucia. Objawy obejmują także zaburzenia koordynacji, ataksję, drżenia mięśniowe, depresję oddechowo-krążeniową, suchość błon śluzowych, rozszerzone źrenice oraz podwyższoną temperaturę ciała, szczególnie u dzieci.
analiza toksykologiczna, ataksja, atetoza, depresja oddechowo-krążeniowa, drgawki, drżenie mięśniowe, działanie antycholinergiczne, fizostygmina, klemastyna, leczenie objawowe, objawy przeciwcholinergiczne, obniżone ciśnienie tętnicze, ośrodkowy układ nerwowy, OUN, płukanie żołądka, pochodna benzodiazepiny, sinica, śpiączka, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, węgiel aktywny, zapaść sercowo-naczyniowa - Leksykon chorób i schorzeń
Ostra białaczka limfoblastyczna – Objawy
Ostra białaczka limfoblastyczna (ALL) to agresywny nowotwór hematologiczny charakteryzujący się szybkim namnażaniem niedojrzałych limfoblastów w szpiku kostnym i krwi obwodowej. Klinicznie manifestuje się objawami wynikającymi z pancytopenii: niedokrwistością (bladość, zmęczenie, duszność), małopłytkowością (skłonność do krwawień, wybroczyny, plamica) oraz neutropenią (nawracające infekcje, gorączka, owrzodzenia jamy ustnej). Dodatkowo, naciekanie narządów takich jak węzły chłonne, wątroba, śledziona, kości, OUN czy grasica (w T-ALL) powoduje objawy miejscowe, np. powiększenie węzłów chłonnych, bóle kostno-stawowe, objawy neurologiczne (bóle głowy, drgawki) oraz zespół żyły głównej górnej. Przebieg ALL jest dynamiczny, z szybkim nasileniem symptomów w ciągu dni do tygodni, co wymaga pilnej diagnostyki i wdrożenia leczenia.
W zależności od wieku pacjenta, przebieg ALL różni się: u dzieci choroba rozwija się gwałtownie, ale rokowanie jest lepsze, natomiast u dorosłych, zwłaszcza powyżej 50. roku życia, obserwuje się trudniejszy przebieg i większe ryzyko powikłań terapeutycznych. Nieleczona ALL prowadzi do szybkiego pogorszenia funkcji hematopoetycznych, rozprzestrzeniania się komórek białaczkowych do narządów i śmierci w ciągu tygodni lub miesięcy. Wczesne rozpoznanie, zwłaszcza przy utrzymujących się objawach takich jak gorączka, krwawienia, bóle kostne, objawy neurologiczne czy zespół żyły głównej górnej, jest kluczowe dla poprawy rokowania i zapobiegania powikłaniom zagrażającym życiu.
ból kości, drgawki, elementy morfotyczne krwi, grasica, komórki białaczkowe, komórki krwiotwórcze, krwawienie z dziąseł, limfoblasty, małopłytkowość, napady drgawkowe, niedokrwistość, niewydolność szpiku kostnego, ośrodkowy układ nerwowy, ostra białaczka limfoblastyczna, plamica, poty nocne, powiększenie węzłów chłonnych, przewlekła białaczka, sinica, szpik kostny, ucisk tchawicy, wybroczyny, zaburzenia równowagi, zaburzenia widzenia, zespół żyły głównej górnej - Leksykon substancji czynnych
Kostrzewa łąkowa – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Kostrzewa łąkowa (Festuca pratensis) jest składnikiem mieszanek alergenowych stosowanych w immunoterapii alergicznej, obecnych m.in. w preparatach Catalet T, Perosall T13 oraz POLLINEX+Rye. Ze względu na potencjalne ryzyko wystąpienia reakcji niepożądanych, w tym anafilaksji, immunoterapia tymi preparatami powinna być prowadzona wyłącznie przez specjalistę alergologa w gabinecie wyposażonym w zestaw przeciwwstrząsowy. Przed podaniem preparatu konieczne jest dokładne badanie pacjenta, uwzględniające obecność gorączki, infekcji, tolerancję poprzedniej dawki, zmiany w leczeniu farmakologicznym oraz ocenę czynności płuc u chorych z astmą (np. pomiar szczytowego przepływu wydechowego). W przypadku ostrej infekcji, gorączki lub ciężkiego ataku astmy immunoterapię należy odroczyć o 24-48 godzin od ustabilizowania stanu pacjenta.
alergen reagujący krzyżowo, alergolog, atak astmy, czynność płuc, duszność, immunoterapia alergenowa, immunoterapia alergiczna, leczenie farmakologiczne, mieszanka alergenowa, niedociśnienie, obrzęk krtani, ostra infekcja, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, reakcja niepożądana, sinica, skurcz oskrzeli, stan zapalny, świąd i pieczenie, szczepienie przeciwbakteryjne, szczepienie przeciwwirusowe, szczytowy przepływ wydechowy, tachykardia, utrata świadomości, wstrząs anafilaktyczny, zestaw przeciwwstrząsowy - Leksykon chorób i schorzeń
Szmer sercowy – Diagnostyka i diagnoza
Szmer sercowy to dodatkowy dźwięk słyszalny podczas osłuchiwania serca, który może wskazywać na różnorodne patologie sercowe lub być zjawiskiem fizjologicznym. Diagnostyka opiera się przede wszystkim na dokładnej auskultacji, oceniającej lokalizację, głośność (w skali I-VI), czas trwania (skurczowy, rozkurczowy, ciągły), jakość dźwięku oraz promieniowanie szmeru. Szmery o głośności IV-VI mogą być wyczuwalne palpacyjnie jako „mruczenie kocie” (thrill). W diagnostyce różnicowej kluczowe jest rozróżnienie szmerów niewinnych, często występujących u dzieci (do 80% populacji pediatrycznej), od patologicznych, które wymagają dalszej oceny i leczenia. Wskazania do konsultacji kardiologicznej obejmują m.in. szmery rozkurczowe, ciągłe, głośne, promieniujące oraz obecność objawów klinicznych sugerujących chorobę serca.
arytmia, auskultacja, badanie dopplerowskie, badanie fizykalne, cewnikowanie serca, duszność, echo serca, echokardiografia, elektrokardiogram, fonokardiogram, niedokrwienie mięśnia sercowego, niedomykalność zastawki, osłuchiwanie serca, przetrwały przewód tętniczy, rtg klatki piersiowej, sinica, szmer ciągły, szmer niewinny, szmer patologiczny, szmer rozkurczowy, szmer sercowy, szmer skurczowy, ubytek przegrody międzykomorowej, wada wrodzona serca, wada zastawkowa serca, zaburzenie rytmu, zastawka przedsionkowo-komorowa, zastój w krążeniu płucnym, zwężenie zastawki - Leksykon leków
Przedawkowanie – Autostrzykawka Morfina Przeciwko Bólowi 20 mg/2 ml
Przedawkowanie morfiny siarczanu stanowi stan zagrożenia życia, głównie z powodu depresji ośrodka oddechowego prowadzącej do niewydolności oddechowej i potencjalnego zgonu. Charakterystyczne objawy kliniczne obejmują „szpilkowate” źrenice, śpiączkę, płytki oddech z możliwością całkowitego zatrzymania, sinicę, niedociśnienie tętnicze z niewydolnością serca, hipotermię, drgawki, rabdomiolizę oraz wiotkość kończyn. Powikłania ogólnoustrojowe to m.in. niewydolność sercowo-naczyniowa, ostra niewydolność nerek wtórna do rabdomiolizy i hipoperfuzji, a także zachłystowe zapalenie płuc wynikające z upośledzenia odruchów obronnych. Hipoksemia i kwasica oddechowa są konsekwencjami zaburzeń oddychania, a obwodowa wazokonstrykcja manifestuje się chłodną skórą.
antagonista opioidów, depresja oddechowa, depresja ośrodka oddechowego, hipoksemia, hipotermia, kwasica oddechowa, morfina siarczan, nalokson, napad drgawkowy, niedociśnienie, niewydolność nerek, niewydolność oddechowa, niewydolność sercowo-naczyniowa, niewydolność układu oddechowego, objawy neurologiczne, ostra niewydolność nerek, rabdomioliza, sinica, śpiączka, szpilkowate źrenice, toksyczne działanie opioidów, wstrząs kardiogenny, zachłystowe zapalenie płuc - Leksykon substancji czynnych
Wyciąg z kasztanowca – Działania niepożądane
Wyciąg z kasztanowca (Intractum Hippocastani) stosowany jest w preparatach o działaniu przeciwzapalnym, przeciwobrzękowym i poprawiającym krążenie żylne, np. w żelu Savarix zawierającym 5 g wyciągu na 100 g żelu, heparynę sodową (50 000 IU) oraz benzokainę (1 g). Główne działania niepożądane to reakcje alergiczne o częstości występowania rzadkiej (pomiędzy >1/10 000 a <1/1 000), manifestujące się świądem, pokrzywką, rumieniem, pieczeniem oraz stanami zapalnymi skóry w miejscu aplikacji. W przypadku preparatu Savarix należy również uwzględnić ryzyko methemoglobinemii, rzadkiego, ale poważnego powikłania hematologicznego, które może wystąpić nawet po aplikacji zewnętrznej i objawia się sinicą, dusznością, zmęczeniem oraz zawrotami głowy. Methemoglobinemia wynika z utlenienia żelaza hemoglobiny z Fe²⁺ do Fe³⁺, co obniża zdolność transportu tlenu, szczególnie niebezpieczne u pacjentów z chorobami układu krążenia i oddechowego.
benzokaina, choroba układu krążenia, choroba układu oddechowego, dermatolog, duszność, działanie przeciwobrzękowe, działanie przeciwzapalne, hemoglobina, heparyna sodowa, krążenie żylne, methemoglobinemia, objaw skórny, pieczenie skóry, pokrzywka, reakcja alergiczna, rozszerzenie naczyń krwionośnych, rumień, sinica, stan zapalny skóry, świąd, transport tlenu, układ chłonny, układ krwiotwórczy, wyciąg z kasztanowca, zaburzenie immunologiczne, zaburzenie krwi, zawrót głowy - Leksykon chorób i schorzeń
Włóknienie płuc idiopatyczne – Objawy
Idiopatyczne włóknienie płuc (IPF) to przewlekła, postępująca choroba charakteryzująca się bliznowaceniem tkanki płucnej, prowadzącym do sztywności płuc i upośledzenia wymiany gazowej. Choroba dotyka głównie osoby powyżej 50. roku życia, częściej mężczyzn. Wczesne objawy to duszność wysiłkowa, suchy kaszel i zmęczenie, które rozwijają się stopniowo, co często opóźnia diagnozę. Progresja IPF jest zmienna, z możliwym szybkim pogorszeniem lub stabilizacją z okresami zaostrzeń. Zaawansowane stadia cechują się dusznością spoczynkową, palcami pałeczkowatymi, utratą masy ciała, sinicą oraz koniecznością tlenoterapii. Kluczowe parametry monitorowania to FVC, DLCO oraz test 6-minutowego marszu, gdzie spadek FVC o >10% w 6 miesięcy i saturacja <88% podczas testu wiążą się z gorszym rokowaniem. Zaostrzenia, występujące u 10-20% pacjentów rocznie, mają wysoką śmiertelność (17-35,7%) i prowadzą do trwałego pogorszenia funkcji płuc.
bliznowacenie tkanki płucnej, duszność wysiłkowa, idiopatyczne włóknienie płuc, nadciśnienie płucne, natężona pojemność życiowa, niewydolność oddechowa, niewydolność prawokomorowa serca, niewydolność serca, nintedanib, obturacyjny bezdech senny, palce pałeczkowate, pirfenidon, plaster miodu, przeszczepienie płuc, przewlekła obturacyjna choroba płuc, refluks żołądkowo-przełykowy, rehabilitacja pulmonologiczna, saturacja tlenu, sinica, test 6-minutowego marszu, tlenoterapia, tomografia komputerowa wysokiej rozdzielczości, zaostrzenie IPF, zatorowość płucna, zdolność dyfuzyjna płuc - Leksykon substancji czynnych
Wyciąg płynny z ziela arniki – Przedawkowanie
Wyciąg płynny z ziela arniki, stanowiący 1/9 części złożonego ekstraktu roślinnego w preparacie Dentosept A (proporcje 2/2/2/1/1/1/1), nie wykazuje dotychczas udokumentowanych przypadków przedawkowania. Preparat zawiera etanol w stężeniu 35-45% (V/V) oraz benzokainę 2%, co przy nadmiernym spożyciu może prowadzić do toksyczności. Potencjalne objawy przedawkowania obejmują podrażnienie błony śluzowej jamy ustnej (zaczerwienienie, pieczenie, obrzęk), reakcje alergiczne (wysypka, świąd, obrzęk naczynioruchowy), objawy związane z etanolem (zawroty głowy, dezorientacja, nudności), methemoglobinemię (sinica, duszność, ból głowy) związaną z benzokainą, zaburzenia żołądkowo-jelitowe oraz sercowo-naczyniowe (tachykardia, arytmia, spadek ciśnienia).
arytmia, benzokaina, Dentosept A, ekstrakt roślinny złożony, etanol, laktony seskwiterpenowe, leczenie przeciwalergiczne, leczenie zatruć, methemoglobinemia, obrzęk naczynioruchowy, postępowanie kliniczne, reakcja alergiczna, sinica, tachykardia, wyciąg płynny z ziela arniki, zaburzenia sercowo-naczyniowe, zaburzenia żołądkowo-jelitowe - Leksykon leków
Przedawkowanie – Citalopram Vitabalans 20 mg
Przedawkowanie cytalopramu stanowi poważne zagrożenie dla zdrowia, manifestujące się objawami ze strony układu sercowo-naczyniowego i ośrodkowego układu nerwowego. Do najważniejszych objawów kardiologicznych należą tachykardia, bradykardia, wydłużenie odstępu QT, torsade de pointes, blok odnogi pęczka Hisa, poszerzenie zespołu QRS oraz zaburzenia ciśnienia tętniczego (niedociśnienie lub nadciśnienie), a także zatrzymanie akcji serca i sinica. Neurologicznie obserwuje się drgawki, senność, śpiączkę, drżenia, zawroty głowy i stupor. Dodatkowo mogą wystąpić objawy żołądkowo-jelitowe (nudności, wymioty, pocenie się), zaburzenia psychiczne (pobudzenie, zespół serotoninowy) oraz inne symptomy, takie jak rozszerzenie źrenic i hiperwentylacja. Warto podkreślić, że większość zgonów po przedawkowaniu cytalopramu wiązała się z jednoczesnym spożyciem innych substancji, jednak odnotowano także przypadki śmiertelne po samodzielnym przedawkowaniu tego leku.
blok odnogi pęczka Hisa, bradyarytmia, bradykardia, drgawki, drżenie, hiperwentylacja, intubacja, lek przeczyszczający osmotyczny, monitorowanie EKG, mydriaza, nadciśnienie tętnicze, nadmierna potliwość, niedociśnienie, niedoczynność wątroby, nudności, ośrodkowy układ nerwowy, płukanie żołądka, pobudzenie psychoruchowe, poszerzenie zespołu QRS, przedawkowanie cytalopramu, przedawkowanie leku, siarczan sodu, sinica, śpiączka, stupor, tachykardia, torsade de pointes, układ sercowo-naczyniowy, węgiel aktywowany, wydłużenie odstępu QT, wymioty, zastoinowa niewydolność serca, zatrzymanie akcji serca, zawrót głowy, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Podtlenek azotu Messer nie mniej niż 98%
Przedawkowanie podtlenku azotu (N2O) stosowanego w formie gazu medycznego skroplonego (nie mniej niż 98,0% (V/V)) stanowi poważne zagrożenie kliniczne, wynikające głównie z niedotlenienia tkanek. Objawy przedawkowania obejmują sinicę, bradykardię (<60 uderzeń/min), spadek ciśnienia tętniczego oraz obniżenie saturacji krwi tętniczej poniżej 95%. Te symptomy są konsekwencją hipoksji i mogą prowadzić do istotnych zaburzeń hemodynamicznych i metabolicznych. W przypadku rozpoznania przedawkowania konieczne jest natychmiastowe przerwanie podawania podtlenku azotu oraz wdrożenie tlenoterapii w celu odwrócenia niedotlenienia. Nie istnieje swoiste antidotum na działanie N2O, dlatego leczenie jest objawowe i wspomagające.
atropina, bradykardia, gaz medyczny skroplony, hipoksja, hipoperfuzja narządowa, monitorowanie funkcji życiowych, niedotlenienie tkanek, parametry hemodynamiczne, podtlenek azotu, saturacja krwi tętniczej, sinica, spadek ciśnienia tętniczego, środek wazopresyjny, środek zwężający naczynia, tlenoterapia, tlenoterapia bierna, wspomaganie oddychania, wysycenie hemoglobiny tlenem - Leksykon leków
Przedawkowanie – Flutamid Egis 250 mg
Przedawkowanie flutamidu, mimo że stanowi poważny problem kliniczny, charakteryzuje się stosunkowo szerokim marginesem bezpieczeństwa. W badaniach klinicznych stosowano dawki do 1500 mg/dobę przez 36 tygodni bez objawów zagrażających życiu, choć obserwowano działania niepożądane takie jak ginekomastia, bolesność sutków oraz wzrost aktywności AspAT, wskazujący na uszkodzenie wątroby. Opisano również przypadek jednorazowego przyjęcia dawki przekraczającej 5 g flutamidu bez objawów zatrucia. Objawy przedawkowania, głównie pochodzące z badań na zwierzętach, obejmują depresję oddechową, ataksję, methemoglobinemię, uspokojenie, wymioty oraz zmniejszenie aktywności ruchowej i łaknienia, co może prowadzić do hipoksji, odwodnienia i zaburzeń elektrolitowych.
aktywność AspAT, aminotransferaza asparaginianowa, ataksja, białka osocza, bolesność sutków, ciśnienie tętnicze, depresja oddechowa, dializa, enzymy wątrobowe, flutamid, funkcja wątroby, ginekomastia, hipoksja tkankowa, interwencja medyczna, leczenie podtrzymujące, margines bezpieczeństwa, methemoglobinemia, ośrodkowy układ nerwowy, parametry laboratoryjne, parametry życiowe, piloerekcja, płukanie żołądka, sinica, utleniona hemoglobina, zatrucie - Leksykon leków
Działania niepożądane – Sulfasalazin EN Krka 500 mg
Podczas terapii sulfasalazyną (Sulfasalazin EN Krka, 500 mg tabletki dojelitowe) działania niepożądane występują u około 33% pacjentów, z dominującymi objawami ze strony przewodu pokarmowego (bardzo często: zaburzenia żołądkowe, nudności; często: bóle brzucha, biegunka, wzdęcia, wymioty) oraz bólami głowy i zawrotami głowy (często). Około 75% działań niepożądanych pojawia się w ciągu pierwszych 3 miesięcy leczenia, a niektóre z nich są zależne od dawki. Istotne działania hematologiczne to leukopenia (często), trombocytopenia (niezbyt często), agranulocytoza, różne typy niedokrwistości, pancytopenia i makrocytoza (częstość nieznana). Wśród poważnych działań niepożądanych wymienia się aseptyczne zapalenie opon mózgowych, śródmiąższową chorobę płuc, niewydolność i piorunujące zapalenie wątroby, a także zagrażające życiu reakcje skórne, takie jak zespół Stevensa-Johnsona i toksyczna nekroliza naskórka (bardzo rzadko). W przypadku ciężkich działań niepożądanych konieczne jest natychmiastowe przerwanie leczenia.
agranulocytoza, aseptyczne zapalenie opon mózgowych, autoprzeciwciało, ból głowy, choroba posurowicza, dolegliwość przewodu pokarmowego, encefalopatia, enzym wątrobowy, krwiomocz, krystaluria, leukopenia, liszaj płaski, makrocytoza, naciek eozynofilowy, nadwrażliwość na światło, neuropatia obwodowa, niedokrwistość aplastyczna, niedokrwistość hemolityczna, niedokrwistość megaloblastyczna, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, oligospermia, osutka polekowa z eozynofilią, pancytopenia, pęcherzowy rumień wielopostaciowy, piorunujące zapalenie wątroby, proteinuria, rzekomobłoniaste zapalenie okrężnicy, sinica, śródmiąższowa choroba płuc, śródmiąższowe zapalenie nerek, sulfasalazyna, szum w uszach, tabletka dojelitowa, toksyczna nekroliza naskórka, trombocytopenia, układowy toczeń rumieniowaty, włókniejące zapalenie pęcherzyków płucnych, wrzodziejące zapalenie okrężnicy, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie węchu, zapalenie osierdzia, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zespół Lyella, zespół nerczycowy, zespół Sjögrena, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry, żółtaczka - Leksykon chorób i schorzeń
Zapalenie oskrzelików – Objawy
Zapalenie oskrzelików to wirusowa infekcja dolnych dróg oddechowych, głównie u niemowląt poniżej 12 miesięcy, wywoływana najczęściej przez wirus syncytialny oddechowy (RSV). Choroba charakteryzuje się początkowymi objawami przypominającymi przeziębienie (katar, łagodny kaszel, gorączka <38°C), które po 1-3 dniach przechodzą w cięższe symptomy obejmujące tachypnoe (>40-60/min), świszczący oddech, retrakcje międzyżebrowe, poszerzanie nozdrzy oraz trudności w karmieniu i oddychaniu. Szczyt nasilenia objawów przypada na 3-5 dzień choroby, a całkowity czas trwania wynosi zwykle 7-10 dni, choć kaszel i świszczący oddech mogą utrzymywać się do 2-4 tygodni. Hospitalizacja jest konieczna u około 2-3% pacjentów, zwłaszcza u niemowląt poniżej 3. miesiąca życia, z saturacją <90-92%, ciężkim wysiłkiem oddechowym, bezdechem lub odwodnieniem.
astma, atopowe zapalenie skóry, bezdech, CPAP, duszność, infekcja dolnych dróg oddechowych, nawodnienie dożylne, niedobór odporności, odwodnienie, przewlekła choroba płuc, rinowirusy, saturacja tlenu, sinica, sonda nosowo-żołądkowa, świszczący oddech, tachypnoe, tlenoterapia, tlenoterapia wysokoprzepływowa, wciąganie międzyżebrowe, wentylacja mechaniczna, wirus RSV, wrodzona wada serca, zakażenie bakteryjne, zapalenie oskrzelików, zapalenie płuc, zapalenie ucha środkowego - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Escitalopram LEK-AM 5 mg
Escytalopram, jako selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), wymaga szczególnej ostrożności w terapii kobiet w wieku rozrodczym, ciężarnych oraz karmiących piersią ze względu na potencjalne ryzyko dla płodu i noworodka. Dane kliniczne dotyczące stosowania escytalopramu w ciąży są ograniczone, a badania na zwierzętach wykazały toksyczny wpływ na reprodukcję. Lek nie powinien być stosowany w ciąży, chyba że korzyści przewyższają ryzyko. Szczególnie w trzecim trymestrze stosowanie escytalopramu wiąże się z ryzykiem wystąpienia u noworodka objawów odstawiennych i serotoninergicznych, takich jak zaburzenia oddechowe, napady drgawek, wahania temperatury, hipoglikemia, zaburzenia napięcia mięśniowego, hiperrefleksja, drżenia, drażliwość, letarg, ciągły płacz, senność i trudności w zasypianiu. Objawy te pojawiają się zwykle w ciągu 24 godzin po porodzie. Ponadto, stosowanie SSRI w ciąży zwiększa ryzyko zespołu przetrwałego nadciśnienia płucnego noworodków (PPHN) do około 5 przypadków na 1000 ciąż, w porównaniu do 1-2 przypadków w populacji ogólnej.
bezdech, cytalopram, drżenie, działanie serotoninergiczne, hiperrefleksja, hipoglikemia, inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny, krwotok poporodowy, letarg, napad drgawkowy, oligospermia, przetrwałe nadciśnienie płucne noworodków, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, sinica, trymestr ciąży, zaburzenia karmienia, zaburzenie napięcia mięśniowego, zaburzenie oddechowe, zespół odstawienny, zespół odstawienny u noworodka - Leksykon chorób i schorzeń
Zatrucie – Objawy
Zatrucie to stan kliniczny wywołany ekspozycją na toksynę, której objawy zależą od rodzaju substancji, dawki, drogi narażenia, czasu ekspozycji oraz indywidualnych cech pacjenta, takich jak wiek i stan zdrowia. Objawy mogą obejmować symptomy ze strony układu pokarmowego (nudności, wymioty, biegunka, ból brzucha), neurologiczne (bóle głowy, drgawki, zaburzenia świadomości), oddechowego (duszność, kaszel), sercowo-naczyniowego (zaburzenia rytmu, bóle w klatce piersiowej) oraz skórne (wysypka, sinica). Zatrucia dzielimy na ostre i przewlekłe, z różnym przebiegiem i nasileniem objawów, od łagodnych (np. ból głowy, zmęczenie) po ciężkie (drgawki, niewydolność oddechowa, śmierć). Charakterystyczne toksydromy oraz specyficzne objawy dla poszczególnych substancji (np. ołów, rtęć, tlenek węgla, narkotyki stymulujące) ułatwiają diagnostykę różnicową.
halucynacje, hipoglikemia, hipoksja, kwasica mleczanowa, niewydolność wielonarządowa, obrzęk mózgu, obrzęk płuc, oczopląs, odwodnienie, parkinsonizm, sinica, splątanie, szumy uszne, terapia chelatująca, toksydrom, zatrucie alkoholem, zatrucie aspiryną, zatrucie benzodiazepinami, zatrucie ołowiem, zatrucie opioidami, zatrucie ostre, zatrucie paracetamolem, zatrucie pokarmowe, zatrucie przewlekłe, zatrucie rtęcią, zatrucie tlenkiem węgla, żółtaczka - Leksykon substancji czynnych
Sulfogwajakol – Przedawkowanie
Sulfogwajakol jest substancją wykrztuśną stosowaną w preparatach takich jak Apipulmol, Apitussic, Herbapect oraz Thiocodin. Przedawkowanie sulfogwajakolu, zwłaszcza w dawkach przekraczających zalecane, prowadzi do podrażnienia przewodu pokarmowego, manifestującego się dyskomfortem, nudnościami i wymiotami. U pacjentów z wrodzoną nietolerancją fruktozy, szczególnie po przyjęciu preparatu Apitussic zawierającego sacharozę, mogą wystąpić dodatkowo zaburzenia żołądkowo-jelitowe, kwasica mleczanowa oraz wzrost stężenia kwasu moczowego. W przypadku preparatu Herbapect, który łączy sulfogwajakol z wyciągami roślinnymi, nie odnotowano dotychczas objawów przedawkowania.
antagonista opioidów, bezdech, bradykardia, dolegliwości żołądkowo-jelitowe, drgawki, działanie niepożądane, działanie wykrztuśne, korzeń pierwiosnka lekarskiego, kwas moczowy, kwasica mleczanowa, mechanizm toksyczności, mioza, nalokson, napięcie mięśniowe, niedociśnienie tętnicze, nudność, objawy przedawkowania, ośrodkowy układ nerwowy, ostra niewydolność krążenia, płukanie żołądka, podrażnienie błony śluzowej, przewód pokarmowy, sedacja, sinica, spłycenie oddechu, sulfogwajakol, terapia kaszlu, tlenoterapia, układ oddechowy, utrata świadomości, wrodzona nietolerancja fruktozy, wymioty, zahamowanie ośrodka oddechowego, zapaść krążeniowa, zatrzymanie czynności serca, ziele tymianku, zwężenie źrenic - Leksykon chorób i schorzeń
Atrezja przełyku i przetoka tchawiczo-przełykowa – Objawy
Przełykowo-tchawicza przetoka (TEF) i zarośnięcie przełyku (OA) to wrodzone anomalie układu pokarmowego i oddechowego, często współistniejące, manifestujące się od urodzenia objawami takimi jak niewydolność oddechowa, nadmierne ślinienie, kaszel i dławienie podczas karmienia. Typ C (zarośnięcie przełyku z dystalną przetoką) charakteryzuje się natychmiastowym pojawieniem się objawów, w tym rozdęciem żołądka spowodowanym przedostawaniem się powietrza przez przetokę, co prowadzi do niedodmy i aspiracyjnego zapalenia płuc. Diagnostyka prenatalna obejmuje ultrasonografię wykrywającą wielowodzie i brak pęcherzyka żołądkowego, jednak wykrywalność wynosi około 40%. Po urodzeniu rozpoznanie opiera się na niemożności przeprowadzenia sondy żołądkowej, zdjęciu rentgenowskim oraz badaniach kontrastowych i bronchoskopii. Nieleczone OA/TEF prowadzi do poważnych powikłań, takich jak aspiracja, zapalenie płuc, niedotlenienie, a nawet śmierć.
aortopeksja, aspiracyjne zapalenie płuc, bronchoskopia, dysfagia, dysmotoryka przełyku, echokardiografia, eozynofilowe zapalenie przełyku, gastroskopia, manometria przełyku, niedodma, niewydolność oddechowa, przetoka przełykowo-tchawicza, refluks żołądkowo-przełykowy, sinica, ślinotok, sonda Replogle, tracheomalacja, wielowodzie, zapalenie oskrzeli, zarośnięcie przełyku, zespół ostrej niewydolności oddechowej, zwężenie przełyku, żywienie pozajelitowe