rumień wielopostaciowy
Rumień wielopostaciowy (erythema multiforme) to ostra, zazwyczaj samoograniczająca się reakcja skórna charakteryzująca się występowaniem charakterystycznych zmian skórnych o typie tarcz strzelniczych (target lesions). Zmiany te składają się z trzech koncentrycznych stref: centralnego obszaru pęcherzowego lub martwiczego, otoczonego pierścieniem bladej skóry, a następnie zewnętrznym czerwonym pierścieniem.
Etiologia rumienia wielopostaciowego obejmuje najczęściej infekcje (głównie wirusa Herpes simplex typu 1 i 2), rzadziej leki (sulfonamidy, NLPZ, penicyliny), choroby układowe oraz nowotwory. Około 50% przypadków stanowi postać idiopatyczna, gdzie nie udaje się ustalić czynnika wyzwalającego.
Klinicznie wyróżnia się dwie postaci: rumień wielopostaciowy mniejszy (erythema multiforme minor) i większy (erythema multiforme major). Postać mniejsza charakteryzuje się zmianami skórnymi na dystalnych częściach kończyn i twarzy, bez lub z minimalnym zajęciem błon śluzowych. Postać większa obejmuje rozległe zmiany skórne i znaczące zajęcie błon śluzowych.
Diagnostyka rumienia wielopostaciowego opiera się głównie na obrazie klinicznym i wywiadzie. W przypadkach wątpliwych pomocna jest biopsja skóry. W leczeniu najważniejsze jest usunięcie czynnika wyzwalającego. W łagodnych postaciach wystarczające jest leczenie objawowe (leki przeciwhistaminowe, miejscowe glikokortykosteroidy), natomiast w cięższych przypadkach stosuje się ogólnoustrojowe glikokortykosteroidy, a niekiedy leki immunosupresyjne.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Dilatrend 25 mg
Działania niepożądane karwedylolu (Dilatrend) 25 mg występują z różną częstością, niezależnie od wskazań terapeutycznych, obejmując przewlekłą niewydolność serca, zaburzenia czynności lewej komory po zawale mięśnia sercowego, nadciśnienie tętnicze oraz chorobę wieńcową. Najczęstsze działania niepożądane to niewydolność serca (bardzo często), bradykardia, hiperwolemia, zaburzenia widzenia, nudności, biegunka, wymioty, astenia, zawroty głowy i ból głowy (często lub bardzo często). Warto podkreślić, że zawroty głowy, zaburzenia widzenia i bradykardia wykazują zależność od dawki. U pacjentów z zastoinową niewydolnością serca może dojść do nasilenia objawów i zatrzymania płynów podczas zwiększania dawki, co wymaga ścisłego monitorowania. Ponadto, u osób z niskim ciśnieniem tętniczym, cukrzycą, zaburzeniami nerek lub predyspozycją do zaburzeń przewodzenia serca istnieje ryzyko pogorszenia stanu klinicznego.
blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, choroba niedokrwienna serca, choroba wieńcowa, chromanie przestankowe, cukrzyca, dławica piersiowa, dysfunkcja węzła zatokowego, hiperwolemia, hipotensja, karwedylol, leukopenia, małopłytkowość, nadciśnienie tętnicze, niedokrwistość, nietrzymanie moczu, niewydolność nerek, niewydolność serca, objaw Raynauda, ostry zawał mięśnia sercowego, przewlekła niewydolność serca, rozsiane zmiany naczyniowe, rumień wielopostaciowy, stosunek korzyści do ryzyka, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, zaburzenie czynności lewej komory, zaburzenie przewodnictwa serca, zaburzenie widzenia, zahamowanie zatokowe, zastoinowa niewydolność serca, zespół Stevensa-Johnsona, zespół suchego oka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ospen 1000 1 000 000 j.m.
Fenoksymetylopenicylina potasowa, substancja czynna leków OSPEN 1000 (1 000 000 IU) i OSPEN 1500 (1 500 000 IU), wykazuje profil działań niepożądanych typowy dla penicylin, z przewagą objawów ze strony przewodu pokarmowego oraz reakcji nadwrażliwości. Działania niepożądane klasyfikuje się według częstości występowania: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000), bardzo rzadko (<1/10 000) oraz częstość nieznana. Do poważnych, choć rzadkich powikłań należą rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego, zmiany hematologiczne (małopłytkowość, neutropenia, leukopenia, eozynofilia, niedokrwistość hemolityczna, agranulocytoza) oraz zaburzenia krzepnięcia. Reakcje alergiczne, w tym pokrzywka, wysypka, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk krtani i anafilaksja, mogą wystąpić zarówno po podaniu doustnym, jak i pozajelitowym, choć z mniejszą częstością i nasileniem w przypadku formy doustnej.
agranulocytoza, anafilaksja, astma oskrzelowa, Clostridioides difficile, drgawki, eozynofilia, fenoksymetylopenicylina potasowa, leukopenia, małopłytkowość, nefropatia, neuropatia, neutropenia, niedokrwistość hemolityczna, obrzęk krtani, obrzęk naczynioruchowy, parestezja, penicylina, plamica, pokrzywka, rumień wielopostaciowy, rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego, śródmiąższowe zapalenie nerek, test Coombsa, wstrząs anafilaktyczny, wysypka rumieniowa, zespół choroby posurowiczej, złuszczające zapalenie skóry, żółtaczka cholestatyczna - Leksykon leków
Działania niepożądane – Sunitinib MSN 37,5 mg
Sunitynib MSN, zawierający sunitynibu jabłczan w dawkach 12,5 mg, 25 mg, 37,5 mg oraz 50 mg, jest lekiem przeciwnowotworowym stosowanym w terapii GIST, MRCC i pNET. Terapia tym preparatem wiąże się z ryzykiem poważnych działań niepożądanych, w tym niewydolności nerek (ostra i przewlekła), niewydolności serca (w tym zastoinowej i lewokomorowej), zatoru tętnicy płucnej, perforacji przewodu pokarmowego oraz krwotoków obejmujących układy oddechowy, pokarmowy, moczowy i centralny układ nerwowy. Działania te mogą prowadzić do zgonu, co wymaga intensywnego monitorowania stanu klinicznego pacjentów. Często obserwowane działania niepożądane obejmują zaburzenia metaboliczne (zmniejszenie apetytu), neurologiczne (zaburzenia smaku), układu krążenia (nadciśnienie tętnicze), żołądkowo-jelitowe (biegunka, nudności, zapalenie jamy ustnej) oraz skórne (przebarwienia, erytrodyzestezja dłoniowo-podeszwowa). Ponadto, często występują zaburzenia hematologiczne, takie jak neutropenia, małopłytkowość i niedokrwistość, które mogą wymagać modyfikacji dawkowania lub przerwania terapii.
ageuzja, dysfagia, dysgeuzja, erytrodyzestezja dłoniowo-podeszwowa, krwioplucie, krwotok mózgowy, leukopenia, limfopenia, małopłytkowość, martwica żuchwy, martwicze zapalenie powięzi, mikroangiopatia zakrzepowa, neutropenia, niedoczynność tarczycy, niedokrwistość, niewydolność lewokomorowa, niewydolność nadnerczy, odma opłucnowa, pancytopenia, perforacja przewodu pokarmowego, rabdomioliza, rozsiane krzepnięcie wewnątrznaczyniowe, rozwarstwienie tętnicy, rumień wielopostaciowy, sunitynib jabłczan, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, torsade de pointes, zakrzepica żył głębokich, zakrzepowa plamica małopłytkowa, zastoinowa niewydolność serca, zator tętnicy płucnej, zespół hemolityczno-mocznicowy, zespół nerczycowy, zespół odwracalnej tylnej encefalopatii, zespół rozpadu guza, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon substancji czynnych
Drospirenon – Działania niepożądane
Drospirenon, syntetyczny progestagen o działaniu przeciwandrogenowym i przeciwmineralokortykoidowym, jest składnikiem wielu preparatów hormonalnych, w tym antykoncepcyjnych i hormonalnej terapii zastępczej (HTZ). Najczęstsze działania niepożądane (>10%) obejmują bóle piersi, krwawienia i plamienia, zwłaszcza w początkowych cyklach terapii, zaburzenia miesiączkowania, bóle głowy, nudności, trądzik oraz zatrzymanie płynów. Szczególną uwagę należy zwrócić na poważne powikłania, takie jak żylna choroba zakrzepowo-zatorowa (VTE), tętnicze zaburzenia zakrzepowo-zatorowe (ATE), nadciśnienie tętnicze, hiperkaliemia (szczególnie u pacjentek z nadciśnieniem lub niewydolnością nerek), zaburzenia czynności wątroby oraz zwiększone ryzyko nowotworów, w tym raka piersi (ryzyko wzrasta dwukrotnie po 5 latach stosowania złożonej HTZ). Ryzyko VTE wzrasta 1,3-3-krotnie, a w pierwszym roku terapii jest największe. Badania WHI wskazują, że u kobiet w wieku 50-59 lat stosujących HTZ przez 5 lat dochodzi do 5 dodatkowych przypadków VTE i 3 przypadków udaru niedokrwiennego na 1000 kobiet.
ból głowy, chwiejność emocjonalna, depresja, dysplazja piersi, działanie przeciwandrogenowe, działanie przeciwmineralokortykoidowe, hiperkaliemia, hiperlipidemia, hiponatremia, hirsutyzm, hormonalna terapia zastępcza, hormonalny środek antykoncepcyjny, inhibitor ACE, kandydoza pochwy, kardiomegalia, mięśniak macicy, niewydolność nerek, nowotwór wątroby, ostuda, przemijający napad niedokrwienny, rak endometrium, rak jajnika, rumień guzowaty, rumień wielopostaciowy, tętnicze zaburzenia zakrzepowo-zatorowe, torbiel jajnika, trzepotanie przedsionków, udar mózgu, udar niedokrwienny, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zakrzepica żył, zakrzepica żył głębokich, zakrzepowe zapalenie żył, zapalenie pochwy, zatorowość płucna, zawał serca, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Nurofen Express Forte 400 mg
Nurofen Express Forte zawiera 400 mg ibuprofenu w kapsułce miękkiej i może powodować działania niepożądane, których częstość i nasilenie zależą od dawki oraz indywidualnej reakcji pacjenta. Najczęstsze działania niepożądane dotyczą przewodu pokarmowego i obejmują owrzodzenia, perforacje oraz krwawienia, które mogą być śmiertelne, zwłaszcza u osób starszych. Objawy takie jak nudności, wymioty, biegunka, ból brzucha, smoliste stolce czy krwawe wymioty wymagają natychmiastowego odstawienia leku i konsultacji lekarskiej. Ibuprofen może również wywoływać obrzęki, nadciśnienie tętnicze, niewydolność serca oraz zwiększać ryzyko incydentów zatorowo-zakrzepowych (np. zawał mięśnia sercowego, udar mózgu) przy dawkach do 2400 mg/dobę. Reakcje nadwrażliwości obejmują anafilaksję, astmę, skurcz oskrzeli oraz różnorodne zmiany skórne, w tym ciężkie dermatozy jak zespół Stevensa-Johnsona i toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka.
AGEP, agranulocytoza, anafilaksja, aseptyczne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, choroba Crohna, ibuprofen, incydent zatorowo-zakrzepowy, krwawienie z przewodu pokarmowego, leukopenia, małopłytkowość, martwica brodawek nerkowych, martwicze zapalenie powięzi, niedokrwistość, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, ostre zapalenie wątroby, pancytopenia, reakcja nadwrażliwości, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, śródmiąższowe zapalenie nerek, toczeń rumieniowaty układowy, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, udar mózgu, wrzodziejące zapalenie jamy ustnej, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia układu krwiotwórczego, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie trzustki, zawał mięśnia sercowego, zespół DRESS, zespół Lyella, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ramipril + Amlodipine + Hydrochlorothiazide Adamed 10 mg + 10 mg + 25 mg
Lek Ramipril + Amlodipine + Hydrochlorothiazide Adamed, będący preparatem złożonym, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych wynikających z mechanizmów działania poszczególnych składników. Do najczęstszych należą: zawroty głowy, ból głowy, senność, niedociśnienie tętnicze, kołatanie serca, zaczerwienienie skóry, hipokaliemia (głównie związana z hydrochlorotiazydem), suchy kaszel charakterystyczny dla inhibitorów ACE, nudności, biegunka, ból brzucha, obrzęki oraz zmęczenie. Ciężkie działania niepożądane obejmują agranulocytozę, leukopenię, małopłytkowość, niedokrwistość hemolityczną, niewydolność szpiku kostnego, obrzęk naczynioruchowy, reakcje anafilaktyczne, zespół Stevensa-Johnsona, zawał mięśnia sercowego, zaburzenia rytmu serca, zapalenie naczyń, ostre zapalenie trzustki, ostrą niewydolność wątroby i nerek, zespół ostrej niewydolności oddechowej (ARDS) oraz nieczerniakowe nowotwory złośliwe skóry (rak podstawnokomórkowy i kolczystokomórkowy).
agranulocytoza, cholestatyczne zapalenie wątroby, ciężka reakcja skórna, cytolityczne zapalenie wątroby, hiperkaliemia, hiperurykemia, jaskra zamkniętego kąta, leukopenia, małopłytkowość, migotanie przedsionków, nieczerniakowy nowotwór złośliwy skóry, niedokrwienie mięśnia sercowego, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność szpiku kostnego, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk płuc, ostra niewydolność nerek, pancytopenia, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, śródmiąższowe zapalenie nerek, tachykardia komorowa, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, zaburzenie czynności nerek, zapalenie naczyń krwionośnych, zapalenie trzustki, zasadowica hipochloremiczna, zawał mięśnia sercowego, zespół nieadekwatnego wydzielania wazopresyny, zespół ostrej niewydolności oddechowej, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Mirtor
Mirtazapina w postaci tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej wymaga szczególnej ostrożności, zwłaszcza u pacjentów poniżej 18. roku życia, u których obserwuje się zwiększone ryzyko zachowań samobójczych i agresji. Leczenie tej grupy wymaga ścisłego monitorowania. U dorosłych pacjentów ryzyko samobójstwa jest podwyższone zwłaszcza w pierwszych tygodniach terapii oraz u osób z historią zachowań samobójczych. Zaleca się ograniczenie liczby przepisywanych tabletek, aby zminimalizować ryzyko przedawkowania. Istotne jest także monitorowanie objawów zahamowania czynności szpiku kostnego, takich jak gorączka czy ból gardła, ze względu na ryzyko granulocytopenii i agranulocytozy, szczególnie u osób powyżej 65 lat. W przypadku żółtaczki leczenie należy natychmiast przerwać.
agranulocytoza, akatyzja, ciężka reakcja skórna, cukrzyca, częstoskurcz komorowy, depresja, dławica piersiowa, działanie przeciwcholinergiczne, faza depresyjna, faza maniakalna, granulocytopenia, hipomania, jaskra ostra, klirens kreatyniny, klirens mirtazapiny, kontrola glikemii, lek hipoglikemizujący, mania, mirtazapina, myśl samobójcza, nagły zgon, napad padaczkowy, niedociśnienie tętnicze, niepokój psychoruchowy, objaw paranoidalny, organiczne uszkodzenie mózgu, padaczka, pęcherzowe zapalenie skóry, próba samobójcza, przerost gruczołu krokowego, remisja, rumień wielopostaciowy, schizofrenia, tabletka ulegająca rozpadowi w jamie ustnej, tachykardia komorowa, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, torsade de pointes, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie afektywne dwubiegunowe, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie psychiczne, zaburzenie psychotyczne, zachowanie buntownicze, zachowanie samobójcze, zahamowanie czynności szpiku kostnego, zawał mięśnia sercowego, zespół DRESS, zespół odstawienny, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Azycyna 500 mg
Azycyna, zawierająca 500 mg azytromycyny dwuwodnej, wykazuje szeroki profil działań niepożądanych o zróżnicowanej częstości i nasileniu. Najczęściej obserwowanym działaniem niepożądanym jest biegunka (≥1/10), a często występują również zaburzenia żołądkowo-jelitowe takie jak wymioty, ból brzucha i nudności, oraz ból głowy. W badaniach laboratoryjnych notowano zmniejszenie liczby limfocytów, zwiększenie granulocytów kwasochłonnych, bazofilów, monocytów i neutrofilów, a także zmniejszenie stężenia wodorowęglanów we krwi. Rzadziej obserwowano leukopenię, neutropenię, eozynofilię, małopłytkowość i niedokrwistość hemolityczną. Wśród poważnych działań niepożądanych wymienia się rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego, reakcje anafilaktyczne, torsade de pointes oraz ciężkie reakcje skórne jak zespół Stevensa-Johnsona i toksyczna nekroliza naskórka.
aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, azytromycyna, azytromycyna dwuwodna, bazofilia, biegunka, ból brzucha, częstoskurcz komorowy, drożdżyca, dysfagia, eozynofilia, fosfataza zasadowa, granulocyty kwasochłonne, jadłowstręt, kompleks Mycobacterium avium, leukopenia, limfopenia, małopłytkowość, martwica wątroby, miastenia, neutropenia, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, ostra uogólniona osutka krostkowa, parestezje, piorunujące zapalenie wątroby, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego, śródmiąższowe zapalenie nerek, toksyczna nekroliza naskórka, torsade de pointes, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zakażenie grzybicze, zapalenie płuc, zapalenie trzustki, zespół Lyella, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka cholestatyczna - Leksykon leków
Działania niepożądane – Aflegan 7,5 mg/ml
Ambroksol chlorowodorek w formie roztworu do wstrzykiwań może wywoływać działania niepożądane sklasyfikowane według systemu MedDRA, z częstością od bardzo częstych (≥1/10) do bardzo rzadkich (<1/10 000) oraz nieznaną. Zaburzenia układu immunologicznego obejmują reakcje nadwrażliwości (rzadko), obrzęk twarzy, duszność, gorączkę i dreszcze (bardzo rzadko), a także reakcje anafilaktyczne i obrzęk naczynioruchowy o nieznanej częstości, które mogą zagrażać życiu i wymagają natychmiastowego przerwania leczenia oraz interwencji. Układ pokarmowy reaguje rzadko zgagą i zaparciami, natomiast nudności, wymioty, biegunka, niestrawność i bóle brzucha występują z nieznaną częstością. Reakcje skórne, od wysypki i pokrzywki (rzadko) po ciężkie, potencjalnie zagrażające życiu zespoły, takie jak rumień wielopostaciowy, zespół Stevensa-Johnsona, toksyczna martwica naskórka i ostra uogólniona krostkowica (częstość nieznana), wymagają szczególnej uwagi i natychmiastowego odstawienia leku.
ambroksol chlorowodorek, ból brzucha, ciężkie skórne działanie niepożądane, duszność, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk twarzy, obturacja dróg oddechowych, ostra uogólniona krostkowica, perystaltyka jelit, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, reakcja skórna, refluks żołądkowo-przełykowy, roztwór do wstrzykiwań, rumień wielopostaciowy, system MedDRA, toksyczna martwica naskórka, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie skóry i tkanki podskórnej, zaburzenie układu immunologicznego, zaburzenie żołądka i jelit, zespół dyspeptyczny, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Infex Zatoki 200 mg + 30 mg
Infex Zatoki to preparat zawierający 200 mg ibuprofenu oraz 30 mg pseudoefedryny chlorowodorku (odpowiadające 24,6 mg pseudoefedryny) w formie tabletek powlekanych. Profil działań niepożądanych obejmuje reakcje ze strony układu immunologicznego, pokarmowego, nerwowego, sercowo-naczyniowego oraz skórnego. Szczególnie istotne jest ryzyko wystąpienia powikłań przewodu pokarmowego, takich jak choroba wrzodowa, perforacja czy krwawienie, zwłaszcza przy zwiększonych dawkach i długotrwałym stosowaniu. U pacjentów z chorobami autoimmunologicznymi odnotowano rzadkie przypadki aseptycznego zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych. Ibuprofen może także powodować zaburzenia hematologiczne (np. anemia, leukopenia), reakcje nadwrażliwości, a także zwiększać ryzyko incydentów zakrzepowo-zatorowych przy dawkach do 2400 mg/dobę.
agranulocytoza, anafilaksja, anemia, aseptyczne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, choroba Crohna, choroba mieszana tkanki łącznej, fotodermatoza, krwawienie z przewodu pokarmowego, leukopenia, martwica brodawek nerkowych, neutropenia, niedokrwienna neuropatia nerwu wzrokowego, niedokrwienne zapalenie jelita grubego, obrzęk naczynioruchowy, ostra uogólniona osutka krostkowa, pancytopenia, perforacja przewodu pokarmowego, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, śródmiąższowe zapalenie nerek, toczeń rumieniowaty układowy, trombocytopenia, udar mózgu, wrzód trawienny, zapalenie okrężnicy, zapalenie przełyku, zapalenie trzustki, zawał serca, zespół Kounisa, zespół Lyella, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Atorvastatin Teva Pharmaceuticals Polska 20 mg
Profil bezpieczeństwa atorwastatyny (Atorvox) został określony na podstawie danych z badań klinicznych obejmujących 16 066 pacjentów, z czego 8755 otrzymywało atorwastatynę przez średnio 53 tygodnie. Odsetek przerwania terapii z powodu działań niepożądanych wyniósł 5,2% w grupie leczonej atorwastatyną versus 4,0% w grupie placebo. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi były podwyższenie aktywności aminotransferaz (>3x GGN u 0,8% pacjentów) oraz kinazy kreatynowej (>3x GGN u 2,5%, >10x GGN u 0,4%). Działania niepożądane o częstości ≥1/100 obejmują m.in. zapalenie błony śluzowej nosa i gardła, reakcje alergiczne, hiperglikemię, bóle głowy, bóle mięśni i stawów, zaburzenia żołądkowo-jelitowe (zaparcia, wzdęcia, nudności, biegunka) oraz nieprawidłowe wyniki badań czynności wątroby. Rzadkie, ale poważne powikłania to rabdomioliza (≥1/10000, <1/1000), immunozależna miopatia martwicza (częstość nieznana), niewydolność wątroby (≤1/10000), ciężkie reakcje skórne (zespół Stevensa-Johnsona) oraz anafilaksja (≤1/10000).
aminotransferaza w surowicy, anafilaksja, anoreksja, cholestaza, ciężka reakcja skórna, ginekomastia, hiperglikemia, hipoglikemia, immunozależna miopatia martwicza, inhibitor reduktazy HMG-CoA, kinaza kreatynowa, małopłytkowość, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, miopatia, nadciśnienie tętnicze, neuropatia obwodowa, niedoczulica, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, parestezja, rabdomioliza, reakcja alergiczna, rumień wielopostaciowy, śródmiąższowa choroba płuc, triglicerydy, uszkodzenie mięśni szkieletowych, zapalenie mięśni, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zespół Stevensa-Johnsona, zespół toczniopodobny - Leksykon chorób i schorzeń
Wysypka wielopostaciowa na światło – Objawy
Wysypka wielopostaciowa na światło (PMLE) jest najczęstszą idiopatyczną fotodermatozą, charakteryzującą się opóźnioną reakcją skóry na promieniowanie UV, dotykającą 10-20% populacji, głównie w klimacie umiarkowanym. Klinicznie manifestuje się różnorodnymi zmianami skórnymi, takimi jak grudki (2-5 mm), pęcherzyki, rumień wielopostaciowy, płaskie wyniosłe obszary czy wybroczyny, najczęściej na odsłoniętych po zimie partiach ciała (dekolt, szyja, ramiona, przedramiona, uda, nogi, grzbiety dłoni). Objawy to świąd, pieczenie, zaczerwienienie i obrzęk, zwykle symetryczne, pojawiające się od 30 minut do 2-3 dni po ekspozycji na słońce. Wysypka ustępuje samoistnie w ciągu 7-10 dni, choć może utrzymywać się do 5 tygodni, a jej nasilenie zmniejsza się w trakcie lata dzięki zjawisku hartowania skóry, które występuje u około 50% pacjentów. PMLE ma tendencję do nawrotów sezonowych, a u większości pacjentów objawy utrzymują się przez wiele lat, z możliwym całkowitym ustąpieniem po około 30 latach.
ból głowy, dreszcze, fotodermatoza idiopatyczna, fototerapia, fototyp skóry, gorączka, hartowanie skóry, infekcja skóry, klatka piersiowa, kortykosteroid, krem steroidowy, nudności, objawy ogólnoustrojowe, obrzęk, oparzenie słoneczne, pęcherzyk, pieczenie skóry, pokrzywka, pokrzywka słoneczna, promieniowanie UV, rumień wielopostaciowy, świąd, wybroczyny, wyprysk, wysypka wielopostaciowa na światło, zaczerwienienie skóry, zmiany pęcherzykowe - Leksykon leków
Działania niepożądane – Anapran 550 mg
Naproksen sodowy, składnik leku Anapran, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które należy uwzględnić w praktyce klinicznej. Najczęściej obserwuje się objawy ze strony przewodu pokarmowego (nudności, niestrawność, zgaga, bóle brzucha) oraz układu nerwowego (zawroty głowy, bóle głowy, uczucie pustki w głowie). Niezbyt często występują wymioty, zaparcia, biegunka, wysypki skórne, świąd, pokrzywka, ospałość, bezsenność i senność. Rzadko mogą pojawić się poważne powikłania, takie jak krwawienia z przewodu pokarmowego, choroba wrzodowa, obrzęk naczynioruchowy, niewydolność nerek czy zaburzenia hematologiczne. Bardzo rzadko notuje się ciężkie reakcje skórne (zespół Stevensa-Johnsona, martwica naskórka), zapalenie trzustki, kłębuszkowe zapalenie nerek, drgawki, zaburzenia sercowo-naczyniowe (niewydolność serca, nadciśnienie tętnicze), a także reakcje anafilaktyczne i uszkodzenia wątroby (żółtaczka, zapalenie wątroby).
agranulocytoza, aseptyczne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, astma oskrzelowa, bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, choroba wrzodowa żołądka i dwunastnicy, depresja, drgawki, duszność, dyskomfort brzuszny, eozynofilia, eozynofilowe zapalenie płuc, granulocytopenia, hiperkaliemia, kłębuszkowe zapalenie nerek, kołatanie serca, krwawienie z przewodu pokarmowego, krwiomocz, leukopenia, liszaj płaski, łysienie, małopłytkowość, martwica brodawek nerkowych, martwica naskórka, nadciśnienie tętnicze, niedokrwistość aplastyczna, niedokrwistość hemolityczna, niedosłuch, niestrawność, niewydolność nerek, niewydolność serca, nudności, obrzęk, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk płuc, obrzęk tarczy nerwu wzrokowego, ospałość, pęcherzowe oddzielenie naskórka, pęcherzyca, plamica, pokrzywka, przewód pokarmowy, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, senność, skaza krwotoczna, śródmiąższowe zapalenie nerek, świąd, szumy uszne, toczeń rumieniowaty układowy, udar, układ nerwowy, wstrząs anafilaktyczny, wybroczyny, wymioty, wysypka skórna, zaburzenia funkcji poznawczych, zaburzenia krwi, zaburzenia mięśniowo-szkieletowe, zaburzenia naczyniowe, zaburzenia nerek, zaburzenia serca, zaburzenia skóry, zaburzenia snu, zaburzenia układu nerwowego, zaburzenia układu oddechowego, zaburzenia widzenia, zaburzenia żołądka i jelit, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie naczyń, zapalenie nerwu wzrokowego, zapalenie przełyku, zapalenie tarczy nerwu wzrokowego, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zaparcia, zator tętnicy, zawał serca, zawroty głowy, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona, zgaga, zmętnienie rogówki, żółtaczka - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – IBUFAST Forte
Produkt leczniczy IBUFAST Forte zawiera ibuprofen w dawce 400 mg i wymaga szczególnej ostrożności przy stosowaniu u pacjentów z niekontrolowanym nadciśnieniem tętniczym, zastoinową niewydolnością serca, chorobą niedokrwienną serca, chorobami naczyń obwodowych i mózgowych oraz znacznym odwodnieniem. Ibuprofen może maskować objawy infekcji i powodować ból głowy polekowy przy długotrwałym stosowaniu. U pacjentów geriatrycznych zwiększa się ryzyko krwawień i perforacji przewodu pokarmowego, dlatego zaleca się stosowanie najmniejszej skutecznej dawki oraz leków gastroprotekcyjnych. Należy unikać łączenia ibuprofenu z innymi NLPZ, doustnymi kortykosteroidami, lekami przeciwzakrzepowymi, SSRI i lekami przeciwpłytkowymi ze względu na ryzyko powikłań, w tym krwawień z przewodu pokarmowego.
agregacja płytek krwi, aseptyczne zapalenie opon mózgowych, astma analgetyczna, ból głowy polekowy, choroba naczyń mózgowych, choroba niedokrwienna serca, choroba tętnic obwodowych, choroba wrzodowa, ibuprofen, inhibitor ACE, inhibitor pompy protonowej, inhibitory cyklooksygenazy-2, kortykosteroid, krwawienie z przewodu pokarmowego, lek gastroprotekcyjny, lek moczopędny, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwzakrzepowy, martwica brodawek nerkowych, mizoprostol, nadciśnienie tętnicze, niesteroidowe leki przeciwzapalne, nietolerancja galaktozy, niewydolność nerek, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk Quinckego, ostra uogólniona osutka krostkowa, owrzodzenie przewodu pokarmowego, perforacja przewodu pokarmowego, polekowa reakcja z eozynofilią, polipy nosa, rumień wielopostaciowy, selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny, skurcz oskrzeli, toczeń rumieniowaty układowy, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, udar, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie czynności wątroby, zastoinowa niewydolność serca, zawał mięśnia sercowego, zespół Kounisa, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Działania niepożądane – Atrox 10 10 mg
Atorwastatyna, substancja czynna leku Atrox, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych o różnej częstości i nasileniu, potwierdzonych w badaniach klinicznych na 16 066 pacjentach leczonych średnio 53 tygodnie. Odsetek przerwania terapii z powodu działań niepożądanych wyniósł 5,2% w grupie atorwastatyny versus 4,0% w grupie placebo. Najczęściej obserwowane działania niepożądane obejmują podwyższenie aktywności aminotransferaz (>3× GGN u 0,8% pacjentów) oraz kinazy kreatynowej (CK >3× GGN u 2,5%, a >10× GGN u 0,4%), co wskazuje na ryzyko miopatii i rabdomiolizy. Profil bezpieczeństwa u dzieci i młodzieży (n=520) jest zbliżony do dorosłych, bez istotnego wpływu na wzrost i dojrzewanie płciowe. Dodatkowo, atorwastatyna może indukować hiperglikemię (często) i hipoglikemię (niezbyt często), a ryzyko rozwoju cukrzycy wzrasta u pacjentów z czynnikami ryzyka metabolicznego (glukoza na czczo ≥5,6 mmol/l, BMI >30 kg/m², hipertrójglicerydemia, nadciśnienie tętnicze).
aminotransferaza, anafilaksja, atorwastatyna, badanie kliniczne, cholestaza, cukrzyca, działanie niepożądane, ginekomastia, glukoza, górna granica normy, hiperglikemia, hipoglikemia, immunozależna miopatia martwicza, kinaza kreatynowa, małopłytkowość, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, miastenia, miastenia oczna, miopatia, nadciśnienie tętnicze, neuropatia obwodowa, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, pokrzywka, rabdomioliza, reakcja alergiczna, rumień wielopostaciowy, śródmiąższowa choroba płuc, statyna, substancja czynna, trójglicerydy, zapalenie błony śluzowej, zapalenie mięśni, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zespół Stevensa-Johnsona, zespół toczniopodobny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Panzol 20 mg
Pantoprazol, substancja czynna leku Panzol w dawce 20 mg w tabletkach dojelitowych, wykazuje działania niepożądane u około 5% pacjentów. Najczęściej obserwuje się zaburzenia żołądkowo-jelitowe, takie jak łagodne polipy żołądka, biegunka, nudności, wymioty, uczucie pełności, wzdęcia, zaparcia, suchość w jamie ustnej oraz ból i dyskomfort w nadbrzuszu. Rzadziej występują zaburzenia elektrolitowe, w tym hipomagnezemia, hipokalcemia i hipokaliemia, które mogą prowadzić do skurczów mięśni. Istotne są również potencjalne poważne reakcje skórne, takie jak zespół Stevens-Johnsona, zespół Lyella (TEN) oraz DRESS, które wymagają natychmiastowego odstawienia leku. Ponadto, pantoprazol może powodować poważne zaburzenia hematologiczne (agranulocytoza, małopłytkowość, leukopenia, pancytopenia) o nieznanej częstości występowania oraz zaburzenia funkcji wątroby, w tym podwyższenie enzymów wątrobowych, żółtaczkę i niewydolność komórek wątroby.
agranulocytoza, dysgeuzja, fotowrażliwość, ginekomastia, hiperlipidemia, hipokalcemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, hiponatremia, leukopenia, małopłytkowość, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, pancytopenia, pantoprazol, polip żołądka, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, śródmiąższowe zapalenie nerek, tabletka dojelitowa, toczeń rumieniowaty skórny, toksyczna nekroliza naskórka, wstrząs anafilaktyczny, zespół DRESS, zespół Lyella, zespół Stevensa-Johnsona, złamanie biodra, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Fevarin 50 mg
Fevarin (maleinian fluwoksaminy) wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych o różnej częstości i nasileniu, które należy monitorować szczególnie w początkowej fazie terapii oraz przy zmianach dawkowania. Do często występujących należą objawy ze strony układu nerwowego (pobudzenie psychoruchowe, nerwowość, lęk, bezsenność, senność, drżenie, ból i zawroty głowy), przewodu pokarmowego (ból brzucha, zaparcie, biegunka, suchość w ustach, nudności, wymioty) oraz skóry (nadmierne pocenie się). Rzadziej obserwuje się zaburzenia endokrynologiczne (hiperprolaktynemia), psychiczne (omamy, dezorientacja, agresja, mania), a także poważne reakcje skórne, takie jak zespół Stevensa-Johnsona czy toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko zespołu serotoninowego, charakteryzującego się triadą objawów: zaburzeniami funkcji poznawczych, nadmierną aktywnością autonomiczną (tachykardia, wahania ciśnienia) oraz zaburzeniami nerwowo-mięśniowymi (drżenie, sztywność, mioklonie), który wymaga natychmiastowego przerwania leczenia.
akatyzja, anoreksja, anorgazmia, brak miesiączki, dezorientacja, drżenie, działanie niepożądane, farmakoterapia, hiperprolaktynemia, hiponatremia, hormon antydiuretyczny, jaskra, kołatanie serca, krwotok maciczny, krwotok poporodowy, lek przeciwdepresyjny, maleinian fluwoksaminy, mlekotok, myśl samobójcza, nadwrażliwość na światło, niedociśnienie ortostatyczne, nietrzymanie moczu, objaw krwotoczny, obrzęk naczynioruchowy, parestezja, pobudzenie psychoruchowe, rozszerzenie źrenic, rumień wielopostaciowy, skąpa miesiączka, SNRI, SSRI, tachykardia, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie pozapiramidowe, zawrót głowy, zespół odstawienia, zespół serotoninowy, zespół Stevensa-Johnsona, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Aramlessa 10 mg + 10 mg
Preparat Aramlessa, zawierający peryndopryl z argininą (10 mg) oraz amlodypinę (10 mg), wykazuje szeroki profil działań niepożądanych obejmujący układ nerwowy, sercowo-naczyniowy, oddechowy, pokarmowy, skórę oraz układ mięśniowo-szkieletowy. Najczęściej obserwowane działania niepożądane to senność, zawroty głowy (zarówno ośrodkowe, jak i błędnikowe), ból głowy, parestezje, kołatanie serca, niedociśnienie tętnicze, obrzęki (szczególnie okolicy kostek), kaszel, duszność, nudności, wymioty, biegunka, zaparcia, świąd oraz wysypka. Działania te są klasyfikowane według częstości występowania zgodnie z MedDRA, gdzie bardzo często (≥1/10) występują m.in. senność i obrzęk, często (≥1/100 do <1/10) kołatanie serca i niedociśnienie, a rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000) omdlenia i arytmie. W trakcie terapii należy zwracać uwagę na objawy przejściowe, takie jak ból głowy na początku leczenia, które zwykle ustępują.
amlodypina, arytmia, astenia, bilirubina, bloker kanałów wapniowych, ból brzucha, ból mięśniowy, ból stawów, dezorientacja, dławica piersiowa, drżenie, duszność, enzymy wątrobowe, eozynofilowe zapalenie płuc, hematokryt, hemoglobina, inhibitor konwertazy angiotensyny, kaszel, klasyfikacja MedDRA, kołatanie serca, kreatynina, nadciśnienie tętnicze, nagłe zaczerwienienie, niedociśnienie tętnicze, niestrawność, nudności, obrzęk, obrzęk naczynioruchowy, omdlenie, ostra niewydolność nerek, parestezja, peryndopryl z argininą, podwójne widzenie, pokrzywka, przerost dziąseł, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, śródmiąższowa choroba płuc, stenoza tętnicy nerkowej, suchość błony śluzowej, świąd, szum uszny, udar mózgu, wykwit skórny, wymioty, wysypka, zaburzenia czucia, zaburzenia mikcji, zaburzenia smaku, zaburzenia świadomości, zaburzenia widzenia, zaburzenia wypróżnień, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie trzustki, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon substancji czynnych
Pentazocyna – Działania niepożądane
Pentazocyna, opioidowy agonista-antagonista, wykazuje skuteczność w leczeniu bólu, jednak jej stosowanie wiąże się z licznymi działaniami niepożądanymi, które należy monitorować. Najczęstsze objawy to nudności, wymioty, senność, nadmierne pocenie się, zawroty głowy i oszołomienie. Istotne są poważne powikłania, takie jak depresja oddechowa (rzadko), depresja krążeniowa i niedociśnienie tętnicze (rzadko), które mogą prowadzić do niewydolności narządowej i zagrażać życiu. Ponadto, pentazocyna może wywoływać reakcje alergiczne, w tym wstrząs anafilaktyczny, napady drgawkowe typu grand mal oraz zmiany hematologiczne, takie jak odwracalna agranulocytoza i eozynofilia. Długotrwałe stosowanie, zwłaszcza w wysokich dawkach, niesie ryzyko uzależnienia fizycznego i zespołu odstawiennego, manifestującego się objawami somatycznymi i psychicznymi.
agranulocytoza, depresja krążeniowa, depresja oddechowa, działanie agonistyczno-antagonistyczne, eozynofilia, lek opioidowy, MedDRA, mioza, nadciśnienie tętnicze, nadciśnienie wewnątrzczaszkowe, nadmierna potliwość, napad padaczkowy grand mal, niedociśnienie tętnicze, niedrożność jelit, niewydolność oddechowa, obrzęk twarzy, pentazocyna, reakcja alergiczna, rozrost gruczołu krokowego, rumień wielopostaciowy, skurcz dróg żółciowych, tachykardia, toksyczna nekroliza naskórka, uzależnienie fizyczne, włóknienie mięśni, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie akomodacji, zaburzenie hematologiczne, zaburzenie widzenia, zatrzymanie moczu, zespół odstawienny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Temozolomide Fair-Med 20 mg
Temozolomid, stosowany głównie w terapii glejaków, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, z których najczęstsze to nudności (43%), wymioty (36%), zaparcia, jadłowstręt, bóle głowy, zmęczenie, drgawki oraz wysypka. Ciężkie nudności i wymioty występują u około 4% pacjentów. Kluczowym aspektem bezpieczeństwa jest mielosupresja, w tym neutropenia i trombocytopenia stopnia 3 i 4, obserwowane odpowiednio u 8-19% i 14-19% pacjentów, co może prowadzić do hospitalizacji i przerwania leczenia. Mielosupresja nasila się między dniem 21 a 28 cyklu i ustępuje zwykle w ciągu 1-2 tygodni. U kobiet zaobserwowano wyższą częstość ciężkiej neutropenii (ANC < 0,5 x 10^9/l) i trombocytopenii (< 20 x 10^9/l) w porównaniu do mężczyzn, co wymaga szczególnej uwagi podczas monitorowania terapii.
afazja, białaczka szpikowa, cholestaza, erytrodermia, glejak, glejak wielopostaciowy, gorączka neutropeniczna, granulocyty obojętnochłonne, hiperbilirubinemia, hiperglikemia, jadłowstręt, lek cytotoksyczny, leukopenia, limfopenia, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, menorrhagia, mielosupresja, moczówka prosta, neutropenia i trombocytopenia, niedokrwistość, niedokrwistość aplastyczna, pancytopenia, polekowa reakcja z eozynofilią, posocznica, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, śródmiąższowe zapalenie płuc, temozolomid, wybroczyny, zakażenie CMV, zakażenie oportunistyczne, zakrzepica żył głębokich, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, zapalenie płuc PCP, zator tętnicy płucnej, zespół Cushinga, zespół mielodysplastyczny, zespół Stevensa-Johnsona, zwłóknienie płuc - Leksykon leków
Działania niepożądane – Flectorgo 12,5 mg
Flectorgo, zawierający diklofenak w dawkach 12,5 mg lub 25 mg, wiąże się z ryzykiem licznych działań niepożądanych, które wymagają szczególnej uwagi klinicznej. Najczęstsze objawy dotyczą układu pokarmowego, w tym nudności, wymiotów, biegunek, niestrawności oraz bólów brzucha, a także poważniejszych powikłań, takich jak krwawienia z przewodu pokarmowego, perforacje wrzodów i zaostrzenia chorób zapalnych jelit. Stosowanie diklofenaku w dawkach do 150 mg/dobę zwiększa ryzyko tętniczych zdarzeń zakrzepowych, w tym zawału mięśnia sercowego i udaru mózgu, szczególnie u pacjentów w podeszłym wieku. Rzadkie, ale ciężkie działania niepożądane obejmują zaburzenia hematologiczne (trombocytopenia, leukopenia, agranulocytoza), reakcje anafilaktyczne, poważne powikłania neurologiczne (drgawki, aseptyczne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych), kardiologiczne (niewydolność serca, zespół Kounisa) oraz nefrotoksyczność (ostra niewydolność nerek, zespół nerczycowy).
agranulocytoza, alergiczny zawał serca, astma, białkomocz, choroba Leśniowskiego-Crohna, choroba wrzodowa, diklofenak, krwawienie z przewodu pokarmowego, krwiomocz, krwotok żołądkowo-jelitowy, leukopenia, martwica brodawek nerkowych, niedociśnienie tętnicze, niedokrwienne zapalenie okrężnicy, niedokrwistość aplastyczna, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność serca, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, pancytopenia, perforacja wrzodu, reakcja anafilaktyczna, reakcja fotoalergiczna, reakcja rzekomoanafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, śródmiąższowe zapalenie nerek, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, trombocytopenia, udar mózgu, udar naczyniowy mózgu, wrzód żołądka, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zapalenie okrężnicy, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, zapalenie płuc, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zapalenie żołądka, zawał mięśnia sercowego, zdarzenie zakrzepowe, zespół Kounisa, zespół Lyella, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ambroksol Hasco 30 mg/5 ml
Ambroksol Hasco w postaci syropu (30 mg/5 ml) wykazuje profil bezpieczeństwa obejmujący działania niepożądane o różnej częstości i nasileniu, sklasyfikowane zgodnie z MedDRA. Najczęściej obserwuje się zaburzenia smaku (często, ≥1/100 do <1/10) oraz niedoczulicę gardła (często), co wiąże się z miejscowym działaniem leku na błonę śluzową. W obrębie układu pokarmowego często występują nudności i niedoczulica jamy ustnej, a niezbyt często (≥1/1000 do <1/100) mogą pojawić się biegunka, wymioty, niestrawność, suchość błony śluzowej jamy ustnej oraz ból brzucha. Działania dermatologiczne, takie jak wysypka i pokrzywka, występują rzadko (≥1/10 000 do <1/1000), natomiast ciężkie reakcje skórne, w tym rumień wielopostaciowy, zespół Stevensa-Johnsona, toksyczna martwica naskórka oraz ostra uogólniona krostkowica, mają częstość nieznaną i stanowią poważne zagrożenie dla pacjenta.
ambroksol, biegunka, ból brzucha, dysgeusia, dyspepsja, działanie niepożądane, klasyfikacja MedDRA, kserostomia, niedoczulica gardła, niedoczulica jamy ustnej, nudności, obrzęk naczynioruchowy, ostra uogólniona krostkowica, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, rumień wielopostaciowy, suchość gardła, świąd, syrop leczniczy, terapia mukolityczna, toksyczna martwica naskórka, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, wysypka skórna, zaburzenia immunologiczne, zaburzenia oddechowe, zaburzenia skórne, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ramipril Genoptim 2,5 mg
Ramipryl, inhibitor ACE, charakteryzuje się specyficznym profilem działań niepożądanych, wśród których najczęściej występuje uporczywy suchy kaszel oraz reakcje hipotensyjne, w tym niedociśnienie i niedociśnienie ortostatyczne, które mogą prowadzić do omdleń, zwłaszcza u pacjentów odwodnionych, z niewydolnością serca lub stosujących diuretyki. Do ciężkich działań niepożądanych należą obrzęk naczynioruchowy (w tym obrzęk krtani z ryzykiem niedrożności dróg oddechowych), hiperkaliemia, zaburzenia czynności nerek (w tym ostra niewydolność nerek), uszkodzenia wątroby (wzrost enzymów wątrobowych, zapalenie wątroby, ostra niewydolność wątroby) oraz ciężkie reakcje skórne, takie jak zespół Stevensa-Johnsona czy toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka. Częstość występowania działań niepożądanych jest zróżnicowana, od bardzo częstych (≥ 1/10) do bardzo rzadkich (< 1/10 000), a monitorowanie parametrów hematologicznych, elektrolitów (zwłaszcza potasu), funkcji nerek i wątroby jest kluczowe w trakcie terapii.
agranulocytoza, ciężka reakcja skórna, eozynofilia, ginekomastia, hiperkaliemia, niedociśnienie ortostatyczne, niedokrwienie mózgu, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność szpiku kostnego, objaw Raynauda, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, ostra niewydolność wątroby, pancytopenia, pęcherzyca, przemijający napad niedokrwienny, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, suchy kaszel, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaostrzenie astmy, zaostrzenie łuszczycy, zapalenie spojówek, zapalenie trzustki, zespół nieprawidłowego wydzielania hormonu antydiuretycznego, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka cholestatyczna - Leksykon leków
Działania niepożądane – Mirzaten Q-Tab 15 mg
Mirtazapina w formie tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej, stosowana w dawkach do 60 mg przez okres do 12 tygodni, wiąże się z występowaniem licznych działań niepożądanych, które należy różnicować od objawów samej depresji. Najczęstsze działania niepożądane (>5%) to senność, uspokojenie, suchość w jamie ustnej, zwiększenie masy ciała i apetytu, zawroty głowy oraz zmęczenie. Szczególną uwagę należy zwrócić na poważne reakcje skórne (SCARs), takie jak zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, reakcja DRESS, pęcherzowe zapalenie skóry oraz rumień wielopostaciowy, które stanowią zagrożenie życia i wymagają natychmiastowego odstawienia leku. W populacji pediatrycznej obserwowano specyficzne działania niepożądane, w tym zwiększenie masy ciała, pokrzywkę oraz hipertriglicerydemię. Redukcja dawki niekoniecznie zmniejsza senność, ale może obniżyć skuteczność przeciwdepresyjną.
agranulocytoza, akatyzja, amnezja, anemia aplastyczna, depresja, depresja szpiku kostnego, dyzartria, ginekomastia, granulocytopenia, hiperprolaktynemia, hipertriglicerydemia, hiponatremia, hormon antydiuretyczny, mirtazapina, mlekotok, myśli samobójcze, niedociśnienie ortostatyczne, parestezja, pęcherzowe zapalenie skóry, priapizm, rabdomioliza, reakcja polekowa z eozynofilią, rumień wielopostaciowy, somnambulizm, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, trombocytopenia, zapalenie trzustki, zatrzymanie moczu, zespół niespokojnych nóg, zespół serotoninowy, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Omnic 0,4 0,4 mg
Omnic 0,4 mg zawiera tamsulosynę chlorowodorek w formie kapsułek o zmodyfikowanym uwalnianiu, stosowaną głównie w terapii schorzeń układu moczowego. Działania niepożądane tamsulosyny zostały sklasyfikowane według częstości występowania: często (np. zawroty głowy u 1,3% pacjentów, zaburzenia wytrysku), niezbyt często (np. ból głowy, kołatania serca, hipotonia ortostatyczna, zaparcia, biegunka, nudności, reakcje skórne takie jak wysypka i świąd), rzadko (omdlenia, obrzęk naczynioruchowy, priapizm), bardzo rzadko (zespół Stevensa-Johnsona) oraz o częstości nieznanej (np. zaburzenia widzenia, krwawienia z nosa, suchość w jamie ustnej). Szczególną uwagę należy zwrócić na śródoperacyjny zespół wiotkiej tęczówki (IFIS), który może wystąpić podczas operacji zaćmy i jaskry, stanowiąc istotne ryzyko powikłań chirurgicznych.
arytmia, astenia, biegunka, ból głowy, chirurgia zaćmy, chirurgiczne leczenie jaskry, duszność, hipotonia ortostatyczna, kołatanie serca, krwawienie z nosa, migotanie przedsionków, niewyraźne widzenie, nudności, obrzęk naczynioruchowy, omdlenie, pokrzywka, priapizm, rumień wielopostaciowy, śródoperacyjny zespół wiotkiej tęczówki, suchość w jamie ustnej, świąd, tachykardia, tamsulosyny chlorowodorek, terminologia MedDRA, wymioty, wysypka, wytrysk wsteczny, zaburzenie widzenia, zaburzenie wytrysku, zapalenie błony śluzowej nosa, zaparcie, zawroty głowy, zespół małej źrenicy, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ospamox 1000 mg 1000 mg
Produkt leczniczy Ospamox zawiera 1000 mg amoksycyliny trójwodnej (1148 mg substancji), której profil bezpieczeństwa obejmuje działania niepożądane o różnej częstości i nasileniu. Najczęściej obserwowane działania niepożądane to biegunka i nudności (często, ≥1/100 do <1/10 pacjentów) oraz wysypka skórna (często). Bardzo rzadko (<1/10 000) mogą wystąpić poważne reakcje alergiczne, takie jak obrzęk naczynioruchowy, anafilaksja, zespół choroby posurowiczej, a także ciężkie reakcje skórne (np. zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka). Wśród rzadkich powikłań wymienia się przemijającą leukopenię, małopłytkowość, niedokrwistość hemolityczną, śródmiąższowe zapalenie nerek, zapalenie wątroby oraz aseptyczne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych. Wydłużenie czasu krwawienia i protrombinowego również zostało odnotowane jako bardzo rzadkie zdarzenie.
agranulocytoza, amoksycylina, amoksycylina trójwodna, anafilaksja, choroba posurowicza, Clostridioides difficile, czarny włochaty język, czas protrombinowy, drgawki, hiperkinezja, kandydoza błon śluzowych, krwotoczne zapalenie jelita, krystaluria, leukopenia, liniowa IgA dermatoza, małopłytkowość, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, neutropenia, niedokrwistość hemolityczna, obrzęk naczynioruchowy, ostre uszkodzenie nerek, osutka krostkowa, pokrzywka, reakcja Jarischa-Herxheimera, rumień wielopostaciowy, śródmiąższowe zapalenie nerek, świąd, zapalenie jelit, zapalenie naczyń, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, zapalenie rzekomobłoniaste, zapalenie wątroby, zespół DRESS, zespół Kounisa, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka zastoinowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Vidotin 4 mg
Profil bezpieczeństwa peryndoprylu jest zgodny z charakterystyką inhibitorów ACE, z najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi takimi jak zawroty głowy (pochodzenia ośrodkowego i błędnikowego), ból głowy, parestezje, niedociśnienie tętnicze, kaszel, duszność, zaburzenia widzenia, szum uszny, bóle brzucha, zaparcia, biegunka, nudności, wymioty, świąd, wysypka, kurcze mięśni oraz astenia. Działania te występują z różną częstością, od bardzo często (≥1/10) do bardzo rzadko (<1/10 000). Peryndopryl może powodować poważne zaburzenia hematologiczne, takie jak eozynofilia (niezbyt często), agranulocytoza, pancytopenia, leukopenia, neutropenia, niedokrwistość hemolityczna u pacjentów z niedoborem G-6PDH oraz małopłytkowość (bardzo rzadko). Ponadto, rzadko obserwuje się zespół SIADH, a także zaburzenia elektrolitowe, w tym hipoglikemię, hiperkaliemię i hiponatremię, które mogą mieć istotne implikacje kliniczne.
agranulocytoza, bezmocz, dławica piersiowa, dysgeusia, eozynofilowe zapalenie płuc, hiperkaliemia, hipoglikemia, hiponatremia, inhibitor ACE, małopłytkowość, nadwrażliwość na światło, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość hemolityczna, objaw Raynauda, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, parestezja, pemfigoid, peryndopryl, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, udar mózgu, zaburzenia erekcji, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawał serca, zawroty głowy, zawroty głowy błędnikowe, zespół SIADH - Leksykon leków
Działania niepożądane – Cezarius 250 mg
Lek Cezarius, zawierający lewetyracetam, wykazuje szeroki profil działań niepożądanych potwierdzony badaniami klinicznymi na 3416 pacjentach oraz obserwacjami po wprowadzeniu do obrotu. Najczęściej występujące działania niepożądane to zapalenie błony śluzowej nosa i gardła, senność, ból głowy, zmęczenie oraz zawroty głowy, klasyfikowane jako bardzo często (≥1/10). W zakresie układu nerwowego i psychicznego obserwuje się także zaburzenia nastroju (depresja, lęk), zaburzenia zachowania (agresja, pobudzenie u dzieci), a także poważne zaburzenia psychiczne, takie jak myśli i próby samobójcze czy zaburzenia psychotyczne. W układzie pokarmowym mogą wystąpić ból brzucha, nudności, wymioty (u dzieci bardzo często, 11,2%), biegunka oraz rzadkie, ale poważne zapalenie trzustki. Ponadto, lek może powodować zmiany masy ciała, zarówno przyrost, jak i utratę, a także reakcje skórne od wysypki po ciężkie, zagrażające życiu zespoły, takie jak zespół Stevensa-Johnsona czy martwica toksyczno-rozpływna naskórka.
ataksja, chwiejność emocjonalna, drżenie, dyspepsja, jadłowstręt, leukopenia, lewetyracetam, małopłytkowość, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, morfologia krwi, napad częściowy, neutropenia, niewydolność wątroby, padaczka, pancytopenia, parestezja, rumień wielopostaciowy, zaburzenie behawioralne, zaburzenie koordynacji ruchowej, zaburzenie psychotyczne, zahamowanie czynności szpiku kostnego, zapalenie błony śluzowej nosa i gardła, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Fluoxetine Vitabalans 20 mg
Fluoksetyna, jako selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), charakteryzuje się profilem działań niepożądanych, które najczęściej obejmują bóle głowy, nudności, bezsenność, zmęczenie oraz biegunkę. Działania te występują bardzo często (≥1/10) i zazwyczaj ustępują w trakcie kontynuacji terapii, nie wymagając przerwania leczenia. Wśród poważniejszych, choć rzadszych działań niepożądanych, należy zwrócić uwagę na zespół serotoninowy, trombocytopenię, neutropenię, leukopenię, reakcje anafilaktyczne, hiponatremię oraz idiosynkratyczne zapalenie wątroby. W obrębie układu psychicznego obserwuje się ryzyko myśli i prób samobójczych, szczególnie u dzieci i młodzieży, a także zaburzenia snu, lęk, nerwowość i obniżenie libido. Działania niepożądane dotyczą także układu sercowego (przedłużenie QT, arytmie komorowe), pokarmowego (krwotok żołądkowo-jelitowy), skórnego (wysypka, zespół Stevensa-Johnsona) oraz seksualnego (zaburzenia erekcji, wytrysku i orgazmu).
akatyzja, arytmia komorowa, astenia, ataksja, biegunka, ból głowy, choroba posurowicza, depersonalizacja, drgawka, dysfagia, dyskineza, dyspepsja, epizod maniakalny, fluoksetyna, gammaglutamylotransferaza, hiperprolaktynemia, hipomania, hiponatremia, hipotensja, idiosynkratyczne zapalenie wątroby, krwotok poporodowy, krwotok żołądkowo-jelitowy, leukopenia, mania, mioklonia, myśl samobójcza, nadwrażliwość na światło, neutropenia, niewłaściwe wydzielanie hormonu antydiuretycznego, obrzęk naczynioruchowy, parestezja, priapizm, przedłużony odcinek QT, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, szum w uszach, toksyczna martwica naskórka, torsade de pointes, trombocytopenia, zaburzenie mikcji, zaczerwienienie skóry, zapalenie naczyń, zatrzymanie moczu, zespół Lyella, zespół serotoninowy, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Movalis 7,5 mg
Meloksykam, niesteroidowy lek przeciwzapalny (NLPZ) stosowany w dawkach dobowych 7,5 mg lub 15 mg, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, z dominującymi objawami ze strony układu pokarmowego, takimi jak nudności, wymioty, biegunka, ból brzucha oraz poważniejsze powikłania, w tym owrzodzenia, krwawienia i perforacje przewodu pokarmowego, które mogą prowadzić do zgonu, zwłaszcza u osób starszych. Działania niepożądane klasyfikowane są według częstości występowania: bardzo często (≥ 1/10), często (≥ 1/100 do < 1/10), niezbyt często (≥ 1/1 000 do < 1/100), rzadko (≥ 1/10 000 do < 1/1 000) oraz bardzo rzadko (< 1/10 000). Wśród innych istotnych działań odnotowano zaburzenia hematologiczne (niedokrwistość, leukopenia, trombocytopenia, agranulocytoza), reakcje alergiczne, zaburzenia neurologiczne (ból głowy, zawroty głowy), skórne ciężkie reakcje nadwrażliwości (zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka) oraz powikłania nerkowe, w tym ostrą niewydolność nerek i śródmiąższowe zapalenie nerek.
agranulocytoza, choroba Crohna, choroba wrzodowa, ciężkie skórne działanie niepożądane, hiperkaliemia, krwawienie z przewodu pokarmowego, leukopenia, martwica brodawek nerkowych, meloksykam, morfologia krwi, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na światło, niedokrwistość, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niestrawność, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, ostra martwica kanalików nerkowych, ostra niewydolność nerek, owrzodzenie żołądka, perforacja przewodu pokarmowego, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, śródmiąższowe zapalenie nerek, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, trombocytopenia, udar mózgu, wrzodziejące zapalenie błony śluzowej, wrzodziejące zapalenie okrężnicy, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, zapalenie okrężnicy, zapalenie przełyku, zapalenie spojówek, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zapalenie żołądka, zawał mięśnia sercowego, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ampicillin/Sulbactam Bausch Health 1 g + 0,5 g
Produkt leczniczy Ampicillin/Sulbactam Bausch Health, łączący ampicylinę (antybiotyk β-laktamowy) z sulbaktamem (inhibitor β-laktamaz), wiąże się z szerokim spektrum działań niepożądanych o różnej częstości i nasileniu, obejmujących liczne układy i narządy. Do najważniejszych należą zaburzenia hematologiczne, takie jak niedokrwistość hemolityczna, małopłytkowość, leukopenia, neutropenia, agranulocytoza oraz plamica małopłytkowa, które mogą prowadzić do poważnych powikłań, w tym zwiększonego ryzyka infekcji. Istotnym zagrożeniem są reakcje nadwrażliwości, w tym wstrząs anafilaktyczny, reakcje anafilaktyczne oraz zespół Kounisa. Ponadto obserwuje się zaburzenia neurologiczne (bóle głowy, drgawki, senność, zawroty głowy), zapalenie żył w miejscu podania, duszność oraz liczne objawy ze strony przewodu pokarmowego, takie jak biegunka, wymioty, bóle brzucha, nudności, a także poważne powikłania jak rzekomobłoniaste zapalenie okrężnicy związane z Clostridioides difficile. Wśród działań niepożądanych znajdują się również zaburzenia funkcji wątroby (hiperbilirubinemia, cholestatyczne zapalenie wątroby, cholestaza, żółtaczka) oraz różnorodne reakcje skórne, od wysypki i świądu po zagrażające życiu zespoły Stevensa-Johnsona i toksycznej martwicy naskórka.
agranulocytoza, aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, ampicylina, antybiotyk beta-laktamowy, cholestatyczne zapalenie wątroby, cholestaza, drgawki, duszność, eozynofil, eozynofilia, erytrocyt, granulocyt, hiperbilirubinemia, inhibitor beta-laktamaz, leukocyt, leukopenia, małopłytkowość, neutrofil, neutropenia, niedokrwistość hemolityczna, obrzęk naczynioruchowy, ostra uogólniona osutka krostkowa, plamica małopłytkowa, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, rumień wielopostaciowy, rzekomobłoniaste zapalenie okrężnicy, smoliste stolce, śródmiąższowe zapalenie nerek, sulbaktam, toksyczna martwica naskórka, wstrząs anafilaktyczny, zakażenie Clostridioides difficile, zapalenie jamy ustnej, zapalenie jelit, zapalenie języka, zapalenie żył, zespół Kounisa, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry, żółtaczka - Leksykon substancji czynnych
Apiksaban – Działania niepożądane
Bezpieczeństwo stosowania apiksabanu zostało potwierdzone w 7 dużych badaniach klinicznych fazy III, obejmujących ponad 21 000 pacjentów z różnymi wskazaniami: profilaktyka żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (ŻChZZ) po protezoplastyce stawu biodrowego lub kolanowego (ponad 5 000 pacjentów, dawka 2,5 mg 2x/d), leczenie niezastawkowego migotania przedsionków (NVAF, ponad 11 000 pacjentów) oraz leczenie i profilaktyka nawrotowej zakrzepicy żył głębokich (ZŻG) i zatorowości płucnej (ZP, ponad 4 000 pacjentów). Średni czas ekspozycji na apiksaban wynosił odpowiednio 20 dni, 1,7 roku i 221 dni. Najczęstszymi działaniami niepożądanymi były powikłania krwotoczne, w tym krwawienia, stłuczenia, krwawienia z nosa i krwiaki. Częstość działań niepożądanych związanych z krwawieniem wynosiła od 9,6% do 24,3% w zależności od wskazania i porównywanego leku. Poważne krwawienia z przewodu pokarmowego według kryteriów ISTH występowały z częstością 0,76% rocznie, a wewnątrzgałkowe 0,18% rocznie u pacjentów z NVAF leczonych apiksabanem.
aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, anafilaksja, apiksaban, fosfataza zasadowa, gamma-glutamylotransferaza, hipotonia okołozabiegowa, krwawienie dokomorowe, krwawienie spojówkowe, krwawienie śródmózgowe, krwawienie wewnątrzgałkowe, krwawienie z przewodu pokarmowego, krwawienie zaotrzewnowe, krwiak pooperacyjny, krwiomocz, krwioplucie, krwotok do móżdżku, krwotok do skorupy mózgowia, krwotok podtwardówkowy, krwotok śródmózgowy, małopłytkowość, niedokrwistość, niedokrwistość pokrwotoczna, niezastawkowe migotanie przedsionków, obrzęk alergiczny, obrzęk naczynioruchowy, powikłanie krwotoczne, rumień wielopostaciowy, udar krwotoczny mózgu, zakrzepica żył głębokich, zapalenie naczyń krwionośnych skóry, zatorowość płucna, żylaki odbytu, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Apoauronarami 5 mg
Apoauronarami, zawierający ramipryl w dawkach 2,5 mg, 5 mg oraz 10 mg, jest inhibitorem ACE stosowanym w terapii nadciśnienia i innych schorzeń układu sercowo-naczyniowego. Profil działań niepożądanych obejmuje często występujące objawy, takie jak uporczywy suchy kaszel, hipotonia oraz podwyższone stężenie potasu we krwi. Istotne są również rzadkie, ale poważne powikłania, w tym obrzęk naczynioruchowy, hiperkaliemia, zaburzenia czynności nerek i wątroby, zapalenie trzustki, ciężkie reakcje skórne oraz neutropenia/agranulocytoza. Działania niepożądane dotyczą wielu układów, w tym hematologicznego (leukopenia, aplazja szpiku), immunologicznego (reakcje anafilaktyczne), nerwowego (bóle i zawroty głowy), oddechowego (suchy kaszel, duszność), pokarmowego (zapalenie błony śluzowej, zapalenie trzustki), a także skórnego (wysypka, obrzęk naczynioruchowy). Szczególną uwagę należy zwrócić na monitorowanie funkcji nerek i elektrolitów, zwłaszcza u pacjentów z ryzykiem hiperkaliemii i niewydolności nerek.
agranulocytoza, aplazja szpiku, białkomocz, dławica piersiowa, eozynofilia, hiperkaliemia, hiponatremia, hipotonia, inhibitor ACE, leukopenia, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, niedokrwienie mięśnia sercowego, niedokrwienie OUN, niedokrwistość hemolityczna, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk naczynioruchowy jelita, ostra niewydolność nerek, pancytopenia, ramipryl, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, SIADH, skurcz oskrzeli, suchy kaszel, TIA, udar niedokrwienny, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia rytmu serca, zapalenie błony śluzowej przewodu pokarmowego, zapalenie języka, zapalenie spojówek, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zapalenie zatok przynosowych, zawał mięśnia sercowego, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Kventiax SR
Kwetiax SR (kwetiapina) wymaga ostrożności ze względu na złożony profil bezpieczeństwa i różnorodne wskazania terapeutyczne. Nie zaleca się stosowania u pacjentów poniżej 18 roku życia z powodu braku danych dotyczących bezpieczeństwa oraz zwiększonego ryzyka działań niepożądanych, takich jak zwiększone łaknienie, podwyższenie prolaktyny, omdlenia, czy wzrost ciśnienia tętniczego. U młodych dorosłych (<25 lat) obserwuje się podwyższone ryzyko zachowań samobójczych (3,0% vs 0% w zaburzeniach afektywnych dwubiegunowych, 2,1% vs 1,3% w dużej depresji). Leczenie wiąże się z ryzykiem pogorszenia profilu metabolicznego (zmiany masy ciała, glikemii, lipidów), objawów pozapiramidowych (EPS, akatyzja), niedociśnienia ortostatycznego, senności oraz rzadkich, ale poważnych działań niepożądanych, takich jak ciężka neutropenia (neutrofile <0,5 x 10⁹/l), złośliwy zespół neuroleptyczny, czy ciężkie reakcje skórne (SJS, TEN, DRESS). Monitorowanie parametrów metabolicznych, hematologicznych oraz neurologicznych jest niezbędne, a w przypadku wystąpienia objawów dyskinez późnych lub neutropenii (neutrofile <1,0 x 10⁹/l) należy rozważyć zmniejszenie dawki lub przerwanie terapii. Kwetiapina może również wydłużać odstęp QT, co wymaga ostrożności u pacjentów z chorobami serca lub stosujących inne leki wydłużające QT.
agranulocytoza, akatyzja, choroba afektywna dwubiegunowa, choroba Parkinsona, ciężka depresja, ciężka neutropenia, depresja w zaburzeniach afektywnych dwubiegunowych, duża depresja, dysfagia, dyskineza późna, fosfokinaza kreatynowa, hiperglikemia, hipertermia, jaskra z wąskim kątem, kardiomiopatia, kwasica ketonowa, kwetiapina, lek przeciwdepresyjny, myśli samobójcze, niedobór laktazy, niedociśnienie ortostatyczne, niedrożność jelit, nietolerancja galaktozy, norkwetiapina, objawy pozapiramidowe, ostra uogólniona osutka krostkowa, otępienie, parkinsonizm, polidypsja, polifagia, poliuria, receptor muskarynowy, remisja kliniczna, rumień wielopostaciowy, samookaleczenie, schizofrenia, sztywność mięśni, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, wydłużenie odstępu QT, wysypka polekowa z eozynofilią, zachłystowe zapalenie płuc, zapalenie mięśnia sercowego, zapalenie trzustki, zespół bezdechu sennego, zespół Stevensa-Johnsona, złośliwy zespół neuroleptyczny, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Debretin Forte 200 mg
Debretin Forte, zawierający 200 mg trimebutyny maleinianu, wykazuje działania niepożądane klasyfikowane według systemu CIOMS III. Najczęściej zgłaszane reakcje to nadwrażliwość skórna, obejmująca kontaktowe zapalenie skóry, świąd i pokrzywkę, o częstości nieznanej. Zaburzenia układu nerwowego, takie jak stany przedomdleniowe i omdlenia, występują niezbyt często (≥0,1% do <1%) i są głównie obserwowane po dożylnym podaniu leku. Wśród działań skórnych pojawiają się wysypki o częstości niezbyt częstej oraz ciężkie reakcje skórne, takie jak ostra uogólniona osutka krostkowa, rumień wielopostaciowy, toksyczne wykwity skórne i złuszczające zapalenie skóry, których częstość jest nieznana, ale wymagają one szczególnej uwagi klinicznej ze względu na potencjalne powikłania.
ciężka reakcja skórna, Debretin Forte, kontaktowe zapalenie skóry, monitorowanie niepożądanych działań produktów leczniczych, nadwrażliwość, ostra uogólniona osutka krostkowa, pokrzywka, rumień, rumień wielopostaciowy, stan przedomdleniowy, świąd, toksyczny wykwit skórny, trimebutyna maleinian, wysypka, zapalenie skóry, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Działania niepożądane – Trioxal 100 mg
Na podstawie analizy danych z 107 badań klinicznych obejmujących 8499 pacjentów, w tym 165 dzieci w wieku 1-17 lat, oceniono profil bezpieczeństwa itrakonazolu stosowanego w leczeniu grzybic skóry i paznokci. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi u dzieci były ból głowy (3,0%), wymioty (3,0%), ból brzucha (2,4%), biegunka (2,4%) oraz zaburzenia czynności wątroby (1,2%). U dorosłych najczęstsze działania niepożądane to ból głowy (1,6%), nudności (1,6%) i ból brzucha (1,3%). Rzadziej występowały zaburzenia smaku, leukopenia, nadwrażliwość, szumy uszne, zaburzenia czynności wątroby i zmiany skórne (<1%). Charakter działań niepożądanych u dzieci jest podobny do dorosłych, jednak ich częstość jest wyższa w populacji pediatrycznej.
biegunka, ból brzucha, ból głowy, duszność, fosfokinaza kreatynowa, grzybica paznokci, grzybica skóry, hepatotoksyczność, hiperbilirubinemia, hipertriglicerydemia, itrakonazol, leukoklastyczne zapalenie naczyń, leukopenia, łysienie, nadwrażliwość, nadwrażliwość na światło, niedociśnienie tętnicze, niedoczulica, niestrawność, nudności, obrzęk, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność wątroby, ostra uogólniona osutka krostkowa, parestezja, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, świąd, szum uszny, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, utrata słuchu, wielomocz, wymioty, wysypka, wzdęcie, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie erekcji, zaburzenie miesiączkowania, zaburzenie smaku, zaburzenie widzenia, zakażenie górnych dróg oddechowych, zakażenie grzybicze, zapalenie błony śluzowej nosa, zapalenie trzustki, zapalenie zatok, zaparcie, zastoinowa niewydolność serca, zespół choroby posurowiczej, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Działania niepożądane – Bactrazol 500 mg
Lek Bactrazol (azytromycyna) charakteryzuje się szerokim spektrum działań niepożądanych, z dominującymi zaburzeniami ze strony układu pokarmowego, gdzie biegunka występuje bardzo często (≥1/10 pacjentów), a wymioty, ból brzucha i nudności często (≥1/100 do <1/10). Rzadziej obserwuje się zaparcia, wzdęcia, zapalenie błony śluzowej żołądka oraz suchość błony śluzowej jamy ustnej. Szczególnie istotne klinicznie są zaburzenia czynności wątroby, w tym żółtaczka cholestatyczna (rzadko, ≥1/10 000 do <1/1000) oraz poważne powikłania, takie jak niewydolność wątroby, piorunujące zapalenie i martwica, o częstości nieznanej. W zakresie układu nerwowego często występuje ból głowy (≥1/100 do <1/10), a rzadziej zawroty głowy, senność, parestezje i zaburzenia smaku. Z nieustaloną częstością mogą pojawić się poważne objawy neurologiczne, w tym drgawki i miastenia. Wśród działań kardiologicznych niezbyt często występuje kołatanie serca, a z częstością nieznaną poważne zaburzenia rytmu, takie jak torsade de pointes i wydłużenie QT.
AGEP, azytromycyna, biegunka, ból głowy, częstoskurcz komorowy, drgawki, dysfagia, eozynofilia, fotodermatoza, hepatotoksyczność, leukopenia, małopłytkowość, martwica wątroby, mykobakterioza, neutropenia, niedokrwistość hemolityczna, niedosłuch, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, parestezje, piorunujące zapalenie wątroby, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego, śródmiąższowe zapalenie nerek, szumy uszne, toksyczna nekroliza naskórka, torsade de pointes, wydłużenie odstępu QT, zakażenie grzybicze, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie trzustki, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka cholestatyczna - Leksykon leków
Działania niepożądane – Pricoron 5 mg
Profil bezpieczeństwa peryndoprylu jest zgodny z innymi inhibitorami ACE, z najczęstszymi działaniami niepożądanymi takimi jak zawroty głowy, ból głowy, kaszel, niedociśnienie tętnicze, dolegliwości żołądkowo-jelitowe oraz reakcje skórne. Działania niepożądane zostały sklasyfikowane według układów i narządów oraz częstości występowania, gdzie częstość bardzo częsta to ≥1/10, a bardzo rzadka <1/10 000. Szczególną uwagę należy zwrócić na rzadkie, ale poważne zaburzenia hematologiczne (agranulocytoza, pancytopenia, leukopenia, neutropenia, małopłytkowość) oraz ryzyko niedokrwistości hemolitycznej u pacjentów z niedoborem G-6PDH. W układzie sercowo-naczyniowym odnotowano bardzo rzadkie przypadki zawału mięśnia sercowego i udaru mózgu, potencjalnie związane z nadmiernym niedociśnieniem, które jest jednym z najczęstszych działań niepożądanych peryndoprylu.
agranulocytoza, cholestatyczne zapalenie wątroby, dehydrogenaza glukozo-6-fosforanowa, dławica piersiowa, dolegliwość żołądkowo-jelitowa, eozynofilia, eozynofilowe zapalenie płuc, hematokryt, hemoglobina, hiperkaliemia, hipoglikemia, hiponatremia, inhibitor konwertazy angiotensyny, leukopenia, łuszczyca, małopłytkowość, nadwrażliwość na światło, niedobór G-6PDH, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość hemolityczna, objaw Raynauda, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk Quinckego, ostra niewydolność nerek, pemfigoid, peryndopryl z argininą, rumień wielopostaciowy, skąpomocz, skurcz oskrzeli, udar mózgu, zaburzenie erekcji, zaburzenie nastroju, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie widzenia, zapalenie błony śluzowej nosa, zapalenie naczyń krwionośnych, zapalenie trzustki, zawał mięśnia sercowego, zespół niewłaściwego wydzielania hormonu antydiuretycznego, zwężenie tętnicy nerkowej - Leksykon leków
Działania niepożądane – Bupropion Accord 300 mg
Bupropion Accord w dawce 300 mg w formie tabletek o zmodyfikowanym uwalnianiu wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, sklasyfikowanych według układów narządów i częstości występowania. Najczęstsze działania obejmują bezsenność (>10%), ból głowy (>10%), suchość błony śluzowej jamy ustnej, nudności i wymioty (bardzo często), a także reakcje nadwrażliwości, takie jak pokrzywka (1-10%). Rzadziej obserwuje się napady drgawkowe (około 0,1%), tachykardię, zaburzenia widzenia, szumy uszne, a także poważne reakcje skórne, w tym zespół Stevensa-Johnsona (bardzo rzadko). Istotne są również zaburzenia psychiczne, w tym lęk, pobudzenie, depresja, a także myśli i zachowania samobójcze, które mogą wystąpić zarówno w trakcie terapii, jak i po jej zakończeniu. Występują także zaburzenia metaboliczne, takie jak utrata apetytu, zmniejszenie masy ciała, hiponatremia oraz rzadkie przypadki zaburzeń stężenia glukozy we krwi.
ataksja, bezsenność, chlorowodorek bupropionu, choroba posurowicza, depersonalizacja, dystonia, hiponatremia, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny, jąkanie, leukopenia, łuszczyca, myśl samobójcza, napad drgawkowy, niedociśnienie ortostatyczne, niedokrwistość, nietrzymanie moczu, obrzęk naczynioruchowy, ostra uogólniona osutka krostkowa, parestezja, parkinsonizm, pokrzywka, psychoza, reakcja nadwrażliwości, rumień wielopostaciowy, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, skurcz oskrzeli, splątanie, tabletka o zmodyfikowanym uwalnianiu, tachykardia, toczeń rumieniowaty skórny, toczeń rumieniowaty układowy, trombocytopenia, urojenie, wstrząs anafilaktyczny, zapalenie wątroby, zatrzymanie moczu, zespół serotoninowy, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon substancji czynnych
Ketotyfen – Działania niepożądane
Ketotifen jest lekiem przeciwalergicznym działającym poprzez stabilizację komórek tucznych i hamowanie uwalniania mediatorów zapalnych. Stosowany jest w różnych formach farmaceutycznych, w tym kroplach do oczu. Działania niepożądane ketotyfenu obejmują reakcje nadwrażliwości (np. rumień wielopostaciowy, zespół Stevensa-Johnsona – bardzo rzadko), zaburzenia układu nerwowego (zawroty głowy – niezbyt często, uspokojenie polekowe – rzadko, drgawki – bardzo rzadko), objawy pobudzenia OUN (pobudzenie, drażliwość, bezsenność – często, szczególnie u dzieci), suchość błony śluzowej jamy ustnej (niezbyt często), a także zaburzenia żołądkowo-jelitowe (wymioty, nudności, biegunka – częstość nieznana). W przypadku stosowania kropli do oczu często występują podrażnienie i ból oczu, punkcikowate zapalenie rogówki oraz punktowa nadżerka nabłonka rogówki, a także objawy takie jak niewyraźne widzenie i zespół suchego oka (niezbyt często).
bezsenność, drgawki, działanie anticholinergiczne, działanie przeciwalergiczne, egzema, enzymy wątrobowe, funkcje poznawcze, hepatotoksyczność, ketotifen, komórki tuczne, kontaktowe zapalenie skóry, mediatory reakcji zapalnej, nadżerka rogówki, obrzęk powiek, ośrodkowy układ nerwowy, pobudzenie psychoruchowe, podrażnienie oczu, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, rumień wielopostaciowy, suchość błony śluzowej, światłowstręt, uspokojenie polekowe, wylew spojówkowy, zapalenie pęcherza moczowego, zapalenie rogówki, zapalenie spojówek, zapalenie wątroby, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona, zespół suchego oka - Leksykon substancji czynnych
Mesalazyna – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Mesalazyna wymaga ścisłego monitorowania ze względu na ryzyko działań niepożądanych obejmujących głównie układ moczowy, wątrobowy, krwiotwórczy, sercowy, skórny oraz oddechowy. Przed i w trakcie terapii należy wykonywać badania laboratoryjne: morfologię krwi z rozmazem, parametry czynności wątroby (AspAT, AlAT), stężenie kreatyniny w surowicy oraz badanie ogólne moczu, zgodnie z zalecanym schematem (pierwsza kontrola po 14 dniach, następnie 2-3 razy co 4 tygodnie, a przy prawidłowych wynikach co 3 miesiące). Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, wątroby, astmą, chorobami płuc oraz u osób z nadwrażliwością na sulfasalazynę, ze względu na ryzyko reakcji krzyżowych. W trakcie leczenia konieczne jest zapewnienie odpowiedniego nawodnienia, aby zapobiec kamicy układu moczowego, w tym kamieniom zbudowanym w 100% z mesalazyny.
astma oskrzelowa, ciężkie skórne działania niepożądane, czynność wątroby, dyskrazja krwi, enzymy wątrobowe, kamica układu moczowego, kreatynina w surowicy, krwawienie, mesalazyna, morfologia krwi, nadwrażliwość krzyżowa, nefropatia z minimalnymi zmianami, niedokrwistość, niedrożność przewodu pokarmowego, niewydolność nerek, ostry zespół nietolerancji, pęcherzowe zapalenie skóry, rumień wielopostaciowy, skurcz jelit, środek przeczyszczający, śródmiąższowe zapalenie nerek, sulfasalazyna, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia hematologiczne, zaburzenia składu krwi, zapalenie mięśnia sercowego, zapalenie osierdzia, zapalna choroba jelita, zastawka krętniczo-kątnicza, zespół DRESS, zespół Lyella, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Działania niepożądane – Cetix 400 mg
Cefiksym w dawce 400 mg (w postaci cefiksymu trójwodnego) wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które należy monitorować podczas terapii. Najczęściej obserwuje się bóle głowy (często), biegunkę (często) oraz wysypkę skórną (często). Niezbyt często występują eozynofilia, zawroty głowy, nudności, wymioty, obrzęk naczynioruchowy i świąd. Rzadko notuje się poważne zaburzenia hematologiczne, takie jak leukopenia, agranulocytoza, pancytopenia, trombocytopenia oraz niedokrwistość hemolityczna, które wymagają monitorowania morfologii krwi. Z nieznaną częstością mogą pojawić się trombocytoza, neutropenia, jadłowstręt, nadaktywność psychoruchowa, zapalenie wątroby, żółtaczka cholestatyczna, śródmiąższowe zapalenie nerek oraz ciężkie reakcje skórne, w tym zespół Stevensa-Johnsona i toksyczna nekroliza naskórka. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko zapalenia jelita grubego związanego z antybiotykami, które wymaga natychmiastowego przerwania leczenia i wdrożenia odpowiedniego postępowania.
agranulocytoza, biegunka, ból brzucha, ból głowy, cefiksym, cefiksym trójwodny, choroba posurowicza, Clostridium difficile, eozynofilia, gorączka, jadłowstręt, leukopenia, morfologia krwi, nadaktywność psychoruchowa, nadkażenie bakteryjne, nadkażenie grzybicze, neutropenia, niedokrwistość hemolityczna, nudności, obrzęk naczynioruchowy, osutka polekowa z eozynofilią, pancytopenia, podwyższony poziom enzymów wątrobowych, podwyższony poziom kreatyniny, podwyższony poziom mocznika, reakcja nadwrażliwości, rumień wielopostaciowy, śródmiąższowe zapalenie nerek, świąd, test Coombsa, toksyczna nekroliza naskórka, trombocytopenia, trombocytoza, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, wysypka, wzdęcie, zapalenie błony śluzowej, zapalenie jelita grubego związane z antybiotykiem, zapalenie wątroby, zawroty głowy, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka cholestatyczna - Leksykon leków
Działania niepożądane – Micafungin Viatris 50 mg
Profil bezpieczeństwa mykafunginy, substancji czynnej leku Micafungin Viatris, został szczegółowo oceniony w badaniach klinicznych, gdzie działania niepożądane wystąpiły u 32,2% pacjentów, głównie o nasileniu łagodnym do umiarkowanego. Najczęstsze objawy to nudności (2,8%), podwyższenie fosfatazy zasadowej (2,7%), zapalenie żył (2,5%), wymioty (2,5%) oraz wzrost aminotransferazy asparaginianowej (2,3%). Zaburzenia czynności wątroby dotyczyły 8,6% pacjentów, z najczęstszymi zmianami w enzymach wątrobowych (fosfataza zasadowa 2,7%, AspAT 2,3%, AlAT 2,0%) i bilirubiny (1,6%). Ciężka hepatotoksyczność wymagała przerwania terapii u 1,1% pacjentów, a u 0,4% wystąpiły poważne uszkodzenia wątroby. Reakcje alergiczne, w tym anafilaktoidalne, były rzadkie (0,2%) i częściej dotyczyły pacjentów z ciężkimi chorobami współistniejącymi. Reakcje miejscowe przy podaniu infuzji były łagodne i nie wymagały przerwania leczenia.
AIDS, aminotransferaza asparaginianowa, cholestaza, ciężkie działanie niepożądane, dehydrogenaza mleczanowa, eozynofilia, fosfataza zasadowa, gamma-glutamylotransferaza, hemoliza, hepatomegalia, hepatotoksyczność, hiperbilirubinemia, hiperkaliemia, hipoalbuminemia, hipofosfatemia, hipokalcemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, hiponatremia, jadłowstręt, lek przeciwgrzybiczny, leukopenia, mykafungina, nadciśnienie, neutropenia, niedokrwistość, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność wątroby, nowotwór złośliwy, nowotwór złośliwy krwi, ostra niewydolność nerek, pancytopenia, reakcja anafilaktoidalna, rumień wielopostaciowy, splątanie, tachykardia, toksyczna nekroliza naskórka, toksyczny wykwit skórny, trombocytopenia, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie czynności wątroby, zakrzep, zapalenie wątroby, zapalenie żył, zespół Lyella, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Aboxoma 5 mg
Bezpieczeństwo stosowania apiksabanu zostało potwierdzone w czterech badaniach klinicznych fazy III, obejmujących ponad 15 000 pacjentów, w tym ponad 11 000 z niezastawkowym migotaniem przedsionków (NVAF) oraz ponad 4 000 z żylna chorobą zakrzepowo-zatorową (ZŻG i ZP). Średni czas ekspozycji na lek wynosił odpowiednio 1,7 lat i 221 dni. Najczęstszymi działaniami niepożądanymi były krwawienia, w tym krwawienia z przewodu pokarmowego (0,76% rocznie według kryteriów ISTH), krwawienia wewnątrzgałkowe (0,18% rocznie), krwawienia z nosa, krwiaki oraz stłuczenia. Częstość występowania działań niepożądanych związanych z krwawieniem wynosiła 24,3% w badaniu NVAF porównującym apiksaban z warfaryną oraz 9,6% w porównaniu z kwasem acetylosalicylowym. W leczeniu i profilaktyce ZŻG i ZP częstość ta wynosiła 15,6% w porównaniu z enoksaparyną/warfaryną oraz 13,3% w porównaniu z placebo.
aminotransferaza, apiksaban, fosfataza zasadowa, gamma-glutamylotransferaza, hipotonia, krwawienie, krwawienie domięśniowe, krwawienie spojówkowe, krwawienie z przewodu pokarmowego, krwawienie zaotrzewnowe, krwiomocz, krwioplucie, krwotok śródmózgowy, małopłytkowość, niedokrwistość pokrwotoczna, niezastawkowe migotanie przedsionków, obrzęk naczynioruchowy, rumień wielopostaciowy, wysypka, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Apo-Napro 500 mg
Lek Apo-Napro (naproksen), należący do grupy niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ), wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które wymagają szczegółowego monitorowania podczas terapii. Najczęstsze działania niepożądane dotyczą układu pokarmowego i obejmują wrzody trawienne, perforacje oraz krwawienia z przewodu pokarmowego, które mogą mieć charakter zagrażający życiu, zwłaszcza u osób starszych. Objawy takie jak nudności, wymioty, biegunka, wzdęcia, zaparcia i ból brzucha są również często obserwowane. Naproksen może wywoływać reakcje alergiczne, w tym anafilaksję, zaostrzenie astmy oraz różnorodne zmiany skórne, od wysypek po ciężkie dermatozy, takie jak zespół Stevensa-Johnsona. Istotne jest także ryzyko sercowo-naczyniowe, w tym zwiększone ryzyko zakrzepicy tętniczej, obrzęków, nadciśnienia tętniczego i niewydolności serca, szczególnie przy długotrwałym stosowaniu dużych dawek.
agranulocytoza, aseptyczne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, choroba Leśniowskiego-Crohna, eozynofilowe zapalenie płuc, granulocytopenia, hiperkaliemia, krwawienie z żołądka, krwiomocz, martwica brodawek nerkowych, mieszana choroba tkanki łącznej, nadciśnienie tętnicze, naproksen, neutropenia, niedokrwistość aplastyczna, niedokrwistość hemolityczna, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, niewydolność serca, parestezja, perforacja, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, smołowaty stolec, śródmiąższowe zapalenie nerek, szumy uszne, toczeń rumieniowaty układowy, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, trombocytopenia, udar mózgu, wrzód trawienny, wrzodziejące zapalenie jamy ustnej, wymioty krwawe, zakrzepica tętnic, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie kłębuszków nerkowych, zapalenie naczyń, zapalenie nerwu wzrokowego, zapalenie okrężnicy, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawał mięśnia sercowego, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka - Leksykon substancji czynnych
Gentamycyna – Wskazania do stosowania
Gentamycyna, aminoglikozydowy antybiotyk o szerokim spektrum działania, jest skuteczna głównie przeciwko tlenowym bakteriom Gram-ujemnym, w tym Pseudomonas aeruginosa, Escherichia coli, Klebsiella pneumoniae oraz niektórym szczepom paciorkowców i gronkowców. W postaci roztworu do wstrzykiwań stosowana jest w ciężkich zakażeniach ogólnoustrojowych, takich jak posocznica, zakażenia jamy brzusznej (zapalenie otrzewnej, ropnie, zapalenie dróg żółciowych), układu moczowego i oddechowego, a także w zakażeniach ran pourazowych i oparzeń oraz u noworodków. Ze względu na ryzyko nefrotoksyczności i ototoksyczności, jej stosowanie wymaga ścisłego przestrzegania lokalnych wytycznych i monitorowania stanu pacjenta.
alergiczne zapalenie spojówek, antybiotyk aminoglikozydowy, atopowe zapalenie skóry, bakteria Gram-ujemna, Candida albicans, ciężkie zakażenie, Escherichia coli, gronkowiec złocisty, Klebsiella pneumoniae, klotrymazol, liszaj płaski, liszaj prosty przewlekły, łojotokowe zapalenie skóry, łuszczyca, nefrotoksyczność, ototoksyczność, owrzodzenie rogówki, paciorkowiec, plamica, posocznica, proteus vulgaris, Pseudomonas aeruginosa, rumień wielopostaciowy, skóra rąk, toczeń rumieniowaty, zakażenie bakteryjne, zakażenie grzybicze, zakażenie kości, zakażenie układu moczowego, zakażenie układu oddechowego, zapalenie dróg żółciowych, zapalenie otrzewnej, zapalenie rogówki, zapalenie spojówek, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Działania niepożądane – Controloc 20 20 mg
Controloc 20 zawiera 20 mg pantoprazolu sodowego półtorawodnego w tabletce dojelitowej i jest stosowany w terapii chorób związanych z nadmierną sekrecją kwasu żołądkowego. Działania niepożądane obserwowane u około 5% pacjentów obejmują szeroki zakres objawów, od łagodnych do ciężkich, dotyczących różnych układów i narządów. Najpoważniejsze z nich to zaburzenia hematologiczne, takie jak agranulocytoza (rzadko) oraz małopłytkowość, leukopenia i pancytopenia o nieznanej częstości, które mogą zwiększać ryzyko infekcji i krwawień. Reakcje nadwrażliwości, w tym anafilaksja i wstrząs anafilaktyczny, występują rzadko, ale stanowią zagrożenie życia. Ponadto, pantoprazol może powodować zaburzenia elektrolitowe, takie jak hiponatremia, hipomagnezemia, hipokalcemia i hipokaliemia, które mogą manifestować się objawami neurologicznymi, mięśniowymi i sercowo-naczyniowymi.
agranulocytoza, arytmia komorowa, biegunka, działanie niepożądane, enzym wątrobowy, ginekomastia, hiperlipidemia, hipokalcemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, hiponatremia, inhibitor pompy protonowej, leukopenia, małopłytkowość, mikroskopowe zapalenie jelita, nadwrażliwość na światło, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, omamy, pancytopenia, pantoprazol, parestezja, pokrzywka, polip dna żołądka, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, splątanie, śródmiąższowe zapalenie nerek, świąd, tężyczka, toczeń rumieniowaty, toksyczna nekroliza naskórka, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie smaku, zaburzenie widzenia, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zespół DRESS, zespół Lyella, zespół Stevensa-Johnsona, złamanie kości biodrowej, złe samopoczucie, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Carvedilol-ratiopharm 25 mg
Karwedylol, jako nieselektywny antagonista receptorów β-adrenergicznych z działaniem α1-adrenolitycznym, charakteryzuje się specyficznym profilem działań niepożądanych, z których większość nie wykazuje zależności od dawki. Wyjątkiem są zawroty głowy, zaburzenia widzenia, bradykardia oraz zaostrzenie niewydolności serca, które nasilają się wraz ze wzrostem dawki. Niewydolność serca, obserwowana u 15,4% pacjentów leczonych karwedylolem (w porównaniu do 14,5% w grupie placebo), stanowi jedno z najczęstszych działań niepożądanych, szczególnie podczas zwiększania dawki u chorych z zastoinową niewydolnością serca. W początkowej fazie terapii częściej występują łagodne objawy, takie jak zawroty głowy, omdlenia, bóle głowy i osłabienie. Ponadto, karwedylol może powodować przemijające pogorszenie czynności nerek u pacjentów z przewlekłą niewydolnością serca oraz specyficzne nietrzymanie moczu u kobiet, które ustępuje po zakończeniu leczenia.
antagonista receptorów beta-adrenergicznych, astma, biegunka, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, Carvedilol-ratiopharm, choroba naczyń obwodowych, chromanie przestankowe, cukrzyca utajona, depresja, dławica piersiowa, duszność, działanie alfa-adrenolityczne, enzymy wątrobowe, hipercholesterolemia, hiperglikemia, hipoglikemia, karwedylol, koszmary senne, leukopenia, łysienie, małopłytkowość, nadwrażliwość, niedociśnienie ortostatyczne, niedokrwistość, niestrawność, nietrzymanie moczu, niewydolność nerek, niewydolność serca, nudności, objaw Raynauda, obrzęk płuc, omamy, omdlenie, parestezja, pokrzywka, psychoza, rumień wielopostaciowy, świąd, toksyczne martwicze oddzielanie naskórka, zaburzenia widzenia, zaburzenia wzwodu, zaburzenie snu, zakażenie dróg moczowych, zakażenie górnych dróg oddechowych, zapalenie oskrzeli, zapalenie płuc, zapalenie skóry, zaparcie, zatrzymanie zatokowo-przedsionkowe, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona, zespół suchego oka