erytromycyna

Erytromycyna to antybiotyk makrolidowy o szerokim spektrum działania przeciwbakteryjnego, stosowany w leczeniu zakażeń wywołanych przez wrażliwe bakterie Gram-dodatnie, niektóre Gram-ujemne oraz patogeny atypowe. Mechanizm działania erytromycyny polega na hamowaniu syntezy białek bakteryjnych poprzez wiązanie się z podjednostką 50S rybosomu.

Lek ten znajduje zastosowanie w leczeniu zakażeń dróg oddechowych, skóry i tkanek miękkich, a także stanowi alternatywę dla pacjentów uczulonych na penicyliny. Erytromycyna wykorzystywana jest również w leczeniu krztuśca, błonicy, kiły wczesnej oraz zakażeń wywołanych przez Chlamydia i Mycoplasma. W gastroenterologii stosuje się ją jako prokinetyk ze względu na zdolność stymulowania motoryki przewodu pokarmowego.

Do najczęstszych działań niepożądanych erytromycyny należą dolegliwości żołądkowo-jelitowe (nudności, wymioty, bóle brzucha, biegunka), reakcje alergiczne oraz wydłużenie odstępu QT. Szczególną ostrożność należy zachować przy jednoczesnym stosowaniu z lekami metabolizowanymi przez cytochrom P450 3A4, gdyż erytromycyna jest silnym inhibitorem tego enzymu, co może prowadzić do istotnych klinicznie interakcji lekowych.

Powiązane wpisy

Leksykon leków
Interakcje leku – SILDEROS MAX 50 mg

Syldenafil, substancja czynna preparatu SILDEROS MAX, jest metabolizowany głównie przez izoenzym CYP3A4 oraz w mniejszym stopniu CYP2C9, co powoduje liczne interakcje farmakokinetyczne z lekami wpływającymi na te enzymy. Silne inhibitory CYP3A4, takie jak rytonawir (4-krotny wzrost Cmax i 11-krotne zwiększenie AUC syldenafilu), sakwinawir (140% wzrost Cmax, 210% AUC), ketokonazol i itrakonazol, znacząco zwiększają stężenie syldenafilu, co wymaga ograniczenia dawki do maksymalnie 25 mg na 48 godzin. Umiarkowane inhibitory, np. erytromycyna, zwiększają AUC o 182%, a słabe inhibitory, jak sok grejpfrutowy, powodują niewielkie wzrosty stężenia. Induktory CYP3A4, takie jak bozentan (zmniejszenie AUC o 62,6% i Cmax o 55,4%) oraz ryfampicyna, obniżają stężenie syldenafilu, co może wymagać zwiększenia dawki. Syldenafil jest słabym inhibitorem kilku izoenzymów CYP, ale jego wpływ na metabolizm innych leków jest ograniczony.
amlodypina, antybiotyk makrolidowy, azotan, azytromycyna, barbiturat, bozentan, cymetydyna, doksazosyna, działanie hipotensyjne, erytromycyna, induktor CYP3A4, inhibitor izoenzymu CYP3A4, inhibitor proteazy HIV, izoenzym CYP2C9, izoenzym CYP3A4, ketokonazol, kwas acetylosalicylowy, lek przeciwgrzybiczny azolowy, lek przeciwnadciśnieniowy, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwzakrzepowy, lek zobojętniający kwas solny, lek α-adrenolityczny, niedociśnienie ortostatyczne, nikorandyl, riocyguat, ryfampicyna, rytonawir, sakubitryl z walsartanem, sakwinawir, sok grejpfrutowy, tlenek azotu, warfaryna, wodorotlenek glinu, wodorotlenek magnezu
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Rolicyn 100 mg

Badania przedkliniczne roksytromycyny, substancji czynnej leku Rolicyn, wykazały wysoki margines bezpieczeństwa w toksyczności ostrej, z wartościami LD50 wynoszącymi około 750 mg/kg u myszy, 1-1,7 g/kg u szczurów oraz powyżej 2 g/kg u psów po podaniu doustnym. W toksyczności przewlekłej głównymi narządami docelowymi były wątroba i trzustka, z wyraźnymi różnicami międzygatunkowymi – u psów zmiany hepatotoksyczne pojawiały się przy dawkach 100-180 mg/kg mc./dobę, a u szczurów przy 125-400 mg/kg mc./dobę. Działania toksyczne na trzustkę różniły się lokalizacją: u szczurów dotyczyły gruczołów wewnątrzwydzielniczych, a u psów zewnątrzwydzielniczych. Zmiany te występowały jedynie przy dużych dawkach lub długotrwałym podawaniu, co wskazuje na zależność efektu od dawki i czasu ekspozycji. Dodatkowo, u szczurów zaobserwowano wpływ na zęby, co jest istotne w kontekście stosowania u dzieci. Badania nie wykazały działania teratogennego ani mutagennego roksytromycyny u myszy, szczurów i królików.
antybiotyk makrolidowy, badanie in vitro, dawka śmiertelna, działanie mutagenne, działanie teratogenne, działanie toksyczne, efekt hepatotoksyczny, erytromycyna, gruczoł wewnątrzwydzielniczy, gruczoł zewnątrzwydzielniczy, hepatocyt, LD50, metabolizm, płytka wzrostowa, potencjał czynnościowy serca, roksytromycyna, stężenie terapeutyczne, substancja czynna, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, układ sercowo-naczyniowy
Leksykon leków
Interakcje leku – Afobam 1 mg

Alprazolam, będący benzodiazepiną, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mogą znacząco wpływać na jego bezpieczeństwo i skuteczność terapeutyczną. Szczególnie istotne są interakcje z lekami o działaniu depresyjnym na ośrodkowy układ nerwowy (OUN), takimi jak opioidy, neuroleptyki, leki nasenne, przeciwdepresyjne, przeciwdrgawkowe oraz środki znieczulające, które mogą nasilać sedację, depresję oddechową i ryzyko śpiączki. Alprazolam metabolizowany jest głównie przez CYP3A4, dlatego inhibitory tego enzymu (np. ketokonazol, itrakonazol, nefazodon, fluwoksamina) mogą podwajać AUC alprazolamu, co wymaga zmniejszenia dawki lub unikania jednoczesnego stosowania. Induktory CYP3A4, takie jak rytonawir, mogą z kolei zmniejszać stężenie alprazolamu, co wpływa na osłabienie efektu terapeutycznego i wymaga monitorowania oraz ewentualnej modyfikacji dawkowania.
alprazolam, antybiotyk makrolidowy, azolowy lek przeciwgrzybiczny, benzodiazepina, cymetydyna, cytochrom P450, czas protrombinowy, depresja oddechowa, dezypramina, digoksyna, diltiazem, disulfiram, działanie niepożądane, działanie sedatywne, erytromycyna, fenytoina, fluoksetyna, fluwoksamina, imipramina, induktor CYP3A4, inhibitor CYP3A4, inhibitor proteazy HIV, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, interakcja z opioidami, itrakonazol, izoenzym CYP3A4, ketokonazol, klarytromycyna, kwas walproinowy, lek nasenny, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwdrgawkowy, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwlękowy, lek przeciwpsychotyczny, nefazodon, neuroleptyk, opioidowy lek przeciwbólowy, ośrodkowy układ nerwowy, pozakonazol, propoksyfen, propranolol, rytonawir, sertralina, środek znieczulający, SSRI, teofilina, troleandomycyna, uzależnienie, warfaryna, worykonazol, zaburzenie psychomotoryczne
Leksykon leków
Interakcje leku – Dermovate 0,5 mg/g

Dermovate, zawierający klobetazol propionian 0,5 mg/g, jest silnym miejscowym kortykosteroidem, którego stosowanie wiąże się z ryzykiem interakcji farmakodynamicznych i farmakokinetycznych, zwłaszcza przy długotrwałej terapii lub aplikacji na duże powierzchnie skóry. Kluczowe znaczenie mają inhibitory CYP3A4 (np. rytonawir, itrakonazol, ketokonazol), które hamują metabolizm klobetazolu, zwiększając jego biodostępność ogólnoustrojową i ryzyko działań niepożądanych. Interakcje z innymi kortykosteroidami (prednizon, deksametazon) oraz lekami immunosupresyjnymi (cyklosporyna, takrolimus) mogą nasilać immunosupresję i ryzyko supresji osi podwzgórze-przysadka-nadnercza. Zaleca się monitorowanie pacjentów oraz ograniczenie stosowania Dermovate w połączeniu z silnymi inhibitorami CYP3A4, zwłaszcza pod opatrunkiem okluzyjnym lub na dużych powierzchniach skóry.
alkohol cetostearylowy, bariera skórna, biodostępność ogólnoustrojowa, chlorokrezol, cyklosporyna, deksametazon, działanie addytywne, działanie immunosupresyjne, erytromycyna, fenobarbital, fenytoina, glikol propylenowy, hydrokortyzon, induktor CYP3A4, inhibitor cytochromu P450, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, itrakonazol, izoforma CYP3A4, karbamazepina, ketokonazol, klarytromycyna, klobetazolu propionian, metabolizm kortykosteroidów, miejscowy kortykosteroid, mykofenolan mofetylu, opatrunek okluzyjny, oś podwzgórze-przysadka-nadnercza, prednizon, ryfampicyna, rytonawir, takrolimus, wchłanianie ogólnoustrojowe
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Vastan 10 mg

Lek Vastan (symwastatyna) w dawkach 10 mg i 20 mg posiada szereg przeciwwskazań, które należy uwzględnić w praktyce klinicznej. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na symwastatynę lub substancje pomocnicze, w tym laktozę jednowodną (65,48 mg w tabletce 10 mg i 130,96 mg w tabletce 20 mg), co jest istotne u pacjentów z nietolerancją laktozy. Vastan nie powinien być stosowany u pacjentów z aktywną chorobą wątroby lub niewyjaśnionym, utrzymującym się wzrostem aminotransferaz. Ponadto, lek jest przeciwwskazany w ciąży i okresie karmienia piersią ze względu na ryzyko teratogenności i przenikania do mleka matki. Wskazane jest także unikanie jednoczesnego stosowania z silnymi inhibitorami CYP3A4 (np. itrakonazol, ketokonazol, nelfinawir, erytromycyna) oraz lekami takimi jak gemfibrozyl, cyklosporyna i danazol, ze względu na znaczne zwiększenie ryzyka miopatii i rabdomiolizy.
adherencja terapeutyczna, aminotransferazy, antybiotyk makrolidowy, choroba wątroby, cyklosporyna, danazol, dawkowanie leku, erytromycyna, gemfibrozyl, hepatotoksyczność, hipercholesterolemia rodzinna homozygotyczna, hiperlipidemia, inhibitor CYP3A4, inhibitor proteazy HIV, itrakonazol, karmienie piersią, ketokonazol, klarytromycyna, laktoza jednowodna, lek przeciwgrzybiczny, lek przeciwwirusowy, miopatia, nadwrażliwość, niedobór laktazy, niedoczynność tarczycy, nietolerancja galaktozy, nietolerancja laktozy, niewydolność nerek, polipragmazja, rabdomioliza, symwastatyna, tabletka powlekana, wiek podeszły, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy
Leksykon substancji czynnych
Fenobarbital – Interakcje

Fenobarbital jest silnym induktorem mikrosomalnych enzymów wątrobowych (CYP1A2, CYP2A6, CYP2B6, CYP2C8/9, CYP3A4), co prowadzi do przyspieszonego metabolizmu licznych leków, skutkując obniżeniem ich stężeń i efektywności terapeutycznej. Szczególnie istotne są interakcje z lekami przeciwzakrzepowymi (np. warfaryna, acenokumarol), gdzie fenobarbital obniża ich stężenia, wymagając monitorowania INR i dostosowania dawki, a także ryzyko krwawień po odstawieniu fenobarbitalu. Indukcja metabolizmu dotyczy także glikokortykosteroidów, hormonów tarczycy (lewotyroksyna), leków immunosupresyjnych (cyklosporyna, takrolimus) oraz wielu leków przeciwpadaczkowych (karbamazepina, fenytoina, prymidon, felbamat), co wymaga ścisłego monitorowania stężeń i dostosowania dawek. Fenobarbital nasila metabolizm leków sercowo-naczyniowych (beta-adrenolityki, antagoniści kanałów wapniowych, digoksyna), co może prowadzić do zmniejszenia ich skuteczności i wymaga kontroli klinicznej. Ponadto, fenobarbital obniża stężenia witaminy D, co u pacjentów długotrwale leczonych wymaga suplementacji w dawkach 1200-2000 IU/dzień, zwłaszcza u dzieci.
acetazolamid, amiodaron, antagonista kanałów wapniowych, antagonista witaminy K, antybiotyk makrolidowy, antykoagulant, antykoncepcja hormonalna, azolowy lek przeciwgrzybiczny, benzodiazepina, beta-adrenolityk, cyklofosfamid, cyklosporyna, cytochrom P450, czas protrombinowy, depresja oddechowa, doksycyklina, encefalopatia, enfluran, erytromycyna, etosuksymid, felbamat, fenytoina, folian, glikokortykosteroid, gryzeofulwina, haloperydol, halotan, hiperamonemia, hormon tarczycy, ifosfamid, inhibitor anhydrazy węglanowej, inhibitor CYP2C19, inhibitor CYP3A4, inhibitor MAO, inhibitor proteazy HIV, irynotekan, itrakonazol, karbamazepina, ketamina, ketokonazol, kofeina, kwas walproinowy, lek immunosupresyjny, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwnowotworowy, lek znieczulający ogólnie, leukoworyna, lewotyroksyna, meksyletyna, metoksyfluran, metotreksat, metyloksantyna, mikrosomalny enzym wątrobowy, neuroleptyk, niedociśnienie ortostatyczne, opioid, osteopenia, pochodna fenotiazyny, pochodna hydantoiny, pochodna kwasu bursztynowego, prokarbazyna, prymidon, takrolimus, teofilina, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, witamina D
Leksykon leków
Interakcje leku – Solu-Medrol 500 mg

Metyloprednizolon, aktywny składnik Solu-Medrolu, jest metabolizowany głównie przez enzym CYP3A4 w wątrobie, który katalizuje 6β-hydroksylację steroidów. Interakcje lekowe z metyloprednizolonem wynikają przede wszystkim z modulacji aktywności CYP3A4 – inhibitory tego enzymu (np. ketokonazol, ryfampicyna, inhibitory proteazy HIV, makrolidy) zwiększają stężenie metyloprednizolonu w osoczu, co może wymagać redukcji dawki, natomiast induktory (np. ryfampicyna, karbamazepina, fenobarbital) obniżają jego stężenie, wskazując na konieczność zwiększenia dawki. Ponadto, metyloprednizolon wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne z lekami przeciwzakrzepowymi, przeciwcukrzycowymi, immunosupresyjnymi, antycholinergicznymi oraz NLPZ, co wymaga ścisłego monitorowania i dostosowania terapii. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko hipokaliemii przy jednoczesnym stosowaniu diuretyków i innych leków hipokaliemizujących oraz na potencjalne nasilenie działań niepożądanych ze strony OUN i przewodu pokarmowego.
6β-hydroksylacja steroidów, amfoterycyna B, aminoglutetymid, antycholinesteraza, aprepitant, choroba wrzodowa żołądka, cyklofosfamid, cyklosporyna, CYP3A4, cytochrom P450, diltiazem, diuretyk, doustny antykoagulant, erytromycyna, etynyloestradiol, fenobarbital, fenytoina, fosaprepitant, hipoglikemia, hipokaliemia, immunosupresja, induktor CYP3A4, infekcja bakteryjna, inhibitor CYP3A4, inhibitor proteazy HIV, itrakonazol, izoniazyd, karbamazepina, ketokonazol, klarytromycyna, klirens wątrobowy, kobicystat, kortykosteroid, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, lek antycholinergiczny, lek blokujący przewodnictwo nerwowo-mięśniowe, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwgrzybiczny, metabolizm metyloprednizolonu, metyloprednizolon, miastenia, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niezgodność farmaceutyczna, ostra miopatia, owrzodzenie, ryfampicyna, sok grejpfrutowy, sól sodowa bursztynianu metyloprednizolonu, substrat CYP3A4, supresja nadnerczy, takrolimus, toksyczność steroidowa, troleandomycyna, wskaźnik krzepliwości krwi, zaburzenie poznawcze
Leksykon leków
Interakcje leku – Fexofenadini Hydrochloridum Polpharma 180 mg

Feksofenadyna, składnik aktywny leku Fexofenadini Hydrochloridum Polpharma, nie ulega metabolizmowi wątrobowemu, co ogranicza ryzyko interakcji na poziomie enzymów wątrobowych. Jednakże, jednoczesne podawanie feksofenadyny z erytromycyną lub ketokonazolem prowadzi do 2-3-krotnego wzrostu stężenia leku w osoczu, bez wpływu na odstęp QT i bez zwiększenia działań niepożądanych. Mechanizm tej interakcji obejmuje zwiększone wchłanianie feksofenadyny z przewodu pokarmowego oraz zmniejszone wydalanie z żółcią. W przypadku leków zobojętniających sok żołądkowy zawierających wodorotlenek glinu i magnezu, obserwuje się istotne zmniejszenie biodostępności feksofenadyny, co wynika z wiązania leku w przewodzie pokarmowym. Zaleca się zachowanie co najmniej 2-godzinnego odstępu między podaniem tych leków.
bariera krew-mózg, biodostępność, chlorowodorek feksofenadyny, depresja OUN, działanie niepożądane, erytromycyna, feksofenadyna, inhibitor pompy protonowej, interakcja farmakokinetyczna, ketokonazol, lek przeciwhistaminowy drugiej generacji, lek przeciwhistaminowy pierwszej generacji, lek zobojętniający, metabolizm wątrobowy, odstęp QT, omeprazol, sedacja, stężenie w osoczu, transporter błonowy, wodorotlenek glinu i magnezu
Leksykon leków
Interakcje leku – Sastium 50 mg

Sertralina, jako SSRI, wykazuje liczne interakcje lekowe o istotnym znaczeniu klinicznym, szczególnie w politerapii. Przeciwwskazane jest łączenie jej z inhibitorami MAO (nieodwracalnymi, np. selegiliną, oraz odwracalnymi, np. moklobemidem) ze względu na ryzyko zespołu serotoninowego; zaleca się zachowanie przerw 14 dni po inhibitorach MAO i 7 dni przed ich rozpoczęciem. Linezolid, odwracalny nieselektywny inhibitor MAO, również jest przeciwwskazany. Jednoczesne stosowanie sertraliny z pimozydem jest zabronione z powodu wzrostu stężenia pimozydu o około 35%, co może prowadzić do poważnych działań niepożądanych. Sertralina w dawce 200 mg/dobę nie nasila działania alkoholu, karbamazepiny, haloperydolu ani fenytoiny na funkcje poznawcze, jednak spożycie alkoholu jest odradzane ze względu na ryzyko nasilenia działań niepożądanych OUN i potencjalne obniżenie skuteczności leczenia.
aktywność cholinoesterazy, aprepitant, arytmia komorowa, błękit metylenowy, cymetydyna, czas protrombinowy, dezypramina, diltiazem, działanie hepatotoksyczne, erytromycyna, fenobarbital, fentanyl, fenytoina, flekainid, flukonazol, fluoksetyna, fluwoksamina, induktor CYP3A4, inhibitor monoaminooksydazy, interakcja farmakodynamiczna, itrakonazol, karbamazepina, ketokonazol, klarytromycyna, kwas acetylosalicylowy, lanzoprazol, lek serotoninergiczny, linezolid, metamizol, mioklonia, miwakurium, moklobemid, nefazodon, nieodwracalny inhibitor MAO, odwracalny selektywny inhibitor MAO-A, omeprazol, pantoprazol, pimozyd, pozakonazol, propafenon, rabeprazol, ryfampicyna, selegilina, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, sumatryptan, telitromycyna, torsade de pointes, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, tryptan, tyklopidyna, warfaryna, werapamil, worykonazol, wydłużenie odstępu QT, zespół serotoninowy, ziele dziurawca, złośliwy zespół neuroleptyczny
Leksykon leków
Interakcje leku – Hitaxa Fast Kids 0,5 mg/ml

Desloratadyna w preparacie Hitaxa Fast Kids (0,5 mg/ml, roztwór doustny) wykazuje niski potencjał do interakcji farmakokinetycznych, co potwierdzają badania kliniczne z erytromycyną i ketokonazolem, gdzie nie zaobserwowano klinicznie istotnych interakcji. Substancja nie hamuje izoenzymów CYP3A4 i CYP2D6 in vivo ani in vitro, nie jest również substratem ani inhibitorem glikoproteiny P, co ogranicza ryzyko interakcji z lekami metabolizowanymi przez te szlaki. Jednak brak pełnej identyfikacji enzymu metabolizującego desloratadynę powoduje, że nie można całkowicie wykluczyć interakcji z innymi lekami, zwłaszcza o wąskim indeksie terapeutycznym. Badania interakcji przeprowadzono wyłącznie u dorosłych, co wymaga ostrożności przy stosowaniu u dzieci i młodzieży, będących grupą docelową preparatu.
badania kliniczne, CYP2D6, CYP3A4, cytochrom P450, desloratadyna, działania niepożądane, działanie sedatywne, działanie toksyczne, erytromycyna, glikol propylenowy, glikoproteina p, indeks terapeutyczny, interakcje lekowe, interakcje z alkoholem, ketokonazol, metabolizm enzymatyczny, metabolizm leku, preparat leczniczy, roztwór doustny, sorbitol, sprawność psychoruchowa, substancje pomocnicze, zatrucie alkoholem
Leksykon leków
Interakcje leku – Terlipressini acetas EVER Pharma 0,2 mg/ml

Terlipressini acetas EVER Pharma wykazuje istotne interakcje farmakodynamiczne, szczególnie z nieselektywnymi beta-adrenolitykami, które nasilają jego działanie hipotensyjne w obrębie żyły wrotnej, co wymaga monitorowania ciśnienia i ewentualnej modyfikacji dawkowania. Ponadto, terlipresyna może indukować bradykardię i zmniejszać pojemność minutową serca poprzez hamowanie odruchowej aktywności nerwu błędnego, co jest szczególnie istotne przy jednoczesnym stosowaniu leków bradykardyzujących, takich jak propofol i sufentanyl, zwiększających ryzyko ciężkiej bradykardii. Ryzyko arytmii komorowych, w tym torsade de pointes, wzrasta przy kojarzeniu terlipresyny z lekami wydłużającymi odstęp QT (klasy IA i III, erytromycyna, starsze leki przeciwhistaminowe, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne) oraz lekami moczopędnymi indukującymi hipokaliemię i hipomagnezemię (pętlowe, tiazydowe), co wymaga ścisłego monitorowania EKG i elektrolitów.
akcja serca, antybiotyk makrolidowy, beta-adrenolityki nieselektywne, bradykardia, działanie proarytmogenne, elektrokardiogram, erytromycyna, hipokaliemia, hipomagnezemia, leki moczopędne, leki przeciwarytmiczne, leki przeciwhistaminowe, marskość wątroby, nerw błędny, niedobór elektrolitów, odstęp QT, pojemność minutowa serca, propofol, repolaryzacja mięśnia sercowego, sufentanyl, terlipresyna, torsade de pointes, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, układ wrotny, zaburzenia rytmu serca, żyła wrotna, żylaki przełyku
Leksykon leków
Interakcje leku – Cilostazol LEK-AM 100 mg

Cylostazol, inhibitor fosfodiesterazy III o działaniu przeciwpłytkowym, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. W dawce 150 mg dwa razy na dobę nie wydłuża czasu krwawienia u zdrowych osób, jednak współstosowanie z innymi lekami przeciwpłytkowymi (np. ASA, klopidogrel) i przeciwzakrzepowymi wymaga ostrożności ze względu na ryzyko addytywnego działania i zwiększonego ryzyka krwawień. Szczególnie przeciwwskazane jest stosowanie cylostazolu z co najmniej dwoma dodatkowymi lekami przeciwpłytkowymi lub przeciwzakrzepowymi. W badaniu CASTLE odnotowano wzrost częstości krwotoków przy jednoczesnym stosowaniu cylostazolu, ASA i klopidogrelu. W przypadku doustnych antykoagulantów, takich jak warfaryna, zaleca się częste monitorowanie parametrów krzepnięcia (PT, APTT) pomimo braku bezpośredniego wpływu cylostazolu na te parametry.
agregacja płytek, alkaloid sporyszu, atorwastatyna, cylostazol, CYP1A2, CYP2C19, CYP3A4, cytochrom P-450, cyzapryd, czas częściowej tromboplastyny, czas protrombinowy, diltiazem, doustny lek przeciwzakrzepowy, dziurawiec, erytromycyna, fenytoina, halofantryna, hamowanie agregacji płytek, inhibitor fosfodiesterazy III, interakcja z alkoholem, itrakonazol, karbamazepina, ketokonazol, klarytromycyna, klopidogrel, kwas acetylosalicylowy, lek hipotensyjny, lek przeciwpłytkowy, lowastatyna, omeprazol, pimozyd, ryfampicyna, symwastatyna, tachykardia odruchowa, warfaryna
Leksykon leków
Interakcje leku – Ampicillin TZF 500 mg

Ampicylina wykazuje istotne interakcje farmakologiczne z wieloma grupami leków, które mogą wpływać na jej skuteczność i bezpieczeństwo terapii. Probenecyd znacząco zwiększa stężenie ampicyliny w surowicy i wydłuża jej okres półtrwania poprzez hamowanie kanalikowego wydzielania, co może wymagać dostosowania dawkowania. Antybiotyki bakteriostatyczne, takie jak tetracykliny i erytromycyna, mogą osłabiać bakteriobójcze działanie ampicyliny przez hamowanie podziałów komórkowych bakterii, dlatego ich jednoczesne stosowanie powinno być ograniczone i monitorowane. Allopurynol zwiększa ryzyko wysypek skórnych, zwłaszcza u pacjentów z hiperurykemią, a ampicylina może osłabiać skuteczność doustnych środków antykoncepcyjnych poprzez wpływ na florę jelitową, co wymaga stosowania dodatkowych metod antykoncepcji przez cały okres terapii i 7 dni po jej zakończeniu.
allopurynol, ampicylina, antybiotyk bakteriostatyczny, choroba autoimmunologiczna, diuretyk, doustny środek antykoncepcyjny, działanie bakteriobójcze, erytromycyna, flora jelitowa, glukoza w moczu, hiperurykemia, kanalik nerkowy, leczenie przeciwbakteryjne, metoda nieenzymatyczna, okres półtrwania leku, probenecyd, test enzymatyczny, tetracyklina, układ odpornościowy, wydzielanie kanalikowe, wysypka skórna, zaburzenie czynności wątroby
Leksykon leków
Interakcje leku – Lakcid forte minimum 10 mld CFU pałeczek Lactobacillus rhamnosus

Produkt leczniczy Lakcid forte zawiera minimum 10 mld CFU pałeczek Lactobacillus rhamnosus, w tym szczepy Pen (40%), E/N (40%) oraz Oxy (20%). Zgodnie z charakterystyką produktu, nie wykazuje on interakcji z innymi lekami. Szczepy te cechują się opornością na szerokie spektrum antybiotyków, w tym penicyliny (amoksycylina, ampicylina), cefalosporyny (cefepim, cefotaksym), karbapenemy (imipenem, meropenem), makrolidy (erytromycyna), tetracykliny (doksycyklina), aminoglikozydy (gentamycyna, neomycyna), linkozamidy (klindamycyna), glikopeptydy (wankomycyna) oraz inne (kolistyna, kotrimoksazol, metronidazol). Ta oporność umożliwia jednoczesne stosowanie Lakcid forte podczas antybiotykoterapii, co pozwala na utrzymanie korzystnej mikrobioty jelitowej i wspiera zdrowie przewodu pokarmowego pacjenta.
aminoglikozyd, antybiotykoterapia, cefalosporyna, dysfagia, erytromycyna, glikopeptyd, inhibitor pompy protonowej, karbapenem, klindamycyna, Lactobacillus rhamnosus, Lakcid forte, lek zobojętniający, linkozamid, makrolid, metronidazol, mikrobiota jelitowa, oporność na antybiotyki, pałeczka Lactobacillus rhamnosus, penicylina, pH przewodu pokarmowego, probiotyczny szczep bakterii, szczep probiotyczny, tetracyklina, wankomycyna
Leksykon leków
Interakcje leku – Kapizen 10 mg

Lerkanidypina, metabolizowana głównie przez enzym CYP3A4, wykazuje istotne interakcje farmakokinetyczne z inhibitorami i induktorami tego enzymu. Silne inhibitory CYP3A4, takie jak ketokonazol, powodują 15-krotne zwiększenie AUC i 8-krotne zwiększenie Cmax S-lerkanidypiny, co stanowi przeciwwskazanie do jednoczesnego stosowania. Cyklosporyna zwiększa stężenie lerkanidypiny 3-krotnie oraz AUC cyklosporyny o 21%, co również wyklucza ich kojarzenie. Grejpfruty i sok grejpfrutowy podnoszą biodostępność lerkanidypiny, nasilając jej działanie hipotensyjne, dlatego ich spożycie jest przeciwwskazane podczas terapii. Induktory CYP3A4 (fenytoina, fenobarbital, karbamazepina, ryfampicyna) osłabiają efekt przeciwnadciśnieniowy, wymagając częstszej kontroli ciśnienia tętniczego. Alkohol może nasilać działanie rozszerzające naczynia, zwiększając ryzyko objawów ortostatycznych i omdleń, co wskazuje na konieczność abstynencji lub ograniczenia spożycia alkoholu.
alfa-adrenolityk, amiodaron, astemizol, beta-adrenolityk, chinidyna, cyklosporyna, cymetydyna, digoksyna, diuretyk, działanie hipotensyjne, enzym CYP3A4, erytromycyna, fenobarbital, fenytoina, fluoksetyna, induktor enzymu, inhibitor ACE, inhibitor CYP2D6, inhibitor CYP3A4, itrakonazol, karbamazepina, ketokonazol, klarytromycyna, kortykosteroid, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwdrgawkowy, lerkanidypina, metoprolol, midazolam, neuroleptyk, objaw ortostatyczny, pochodna dihydropirydyny, rozszerzenie naczyń krwionośnych, ryfampicyna, rytonawir, sok grejpfrutowy, sotalol, symwastatyna, terfenadyna, toksyczność digoksyny, troleandomycyna, zawrót głowy, β-metylodigoksyna
Leksykon leków
Interakcje leku – Rosuvastatin/Amlodipine Teva 20 mg + 10 mg

Produkt leczniczy Rosuvastatin/Amlodipine Teva zawiera rozuwastatynę i amlodypinę, co zwiększa ryzyko interakcji farmakokinetycznych i farmakodynamicznych. Rozuwastatyna jest substratem transporterów OATP1B1 i BCRP, a jej stężenie w osoczu może ulec znacznemu zwiększeniu przy jednoczesnym stosowaniu inhibitorów tych transporterów, np. cyklosporyny (około 7-krotne zwiększenie AUC, przeciwwskazane stosowanie) oraz inhibitorów proteaz (3,1-krotne zwiększenie AUC i 7-krotne Cmax). Gemfibrozyl podwaja Cmax i AUC rozuwastatyny, co zwiększa ryzyko miopatii, podobnie jak inne fibraty i niacyna. Ezetymib powoduje 1,2-krotne zwiększenie AUC rozuwastatyny, a leki zobojętniające kwas solny zmniejszają jej stężenie o około 50%. Tikagrelor może zwiększać ryzyko rabdomiolizy poprzez wpływ na wydalanie rozuwastatyny przez nerki. Zaleca się dostosowanie dawki rozuwastatyny tak, aby ekspozycja nie przekraczała tej uzyskiwanej po 40 mg/dobę bez interakcji, np. 20 mg z gemfibrozylem lub 10 mg z atazanawirem/rytonawirem.
białko transportowe, bloker kanału wapniowego, cyklosporyna, CYP3A4, cytochrom P450, działanie hipotensyjne, erytromycyna, ezetymib, fenofibrat, fibrat, flukonazol, gemfibrozyl, hepatotoksyczność, hipercholesterolemia, inhibitor CYP3A4, inhibitor proteazy, inhibitory proteazy, izoenzym cytochromu P450, ketokonazol, kinaza fosfokreatynowa, lek zobojętniający, lipidy, miopatia, rabdomioliza, reduktaza HMG-CoA, rozszerzenie naczyń krwionośnych, tikagrelor, transporter BCRP, transporter OATP1B1
Leksykon leków
Interakcje leku – Flegamina Classic o smaku miętowym bez cukru 4 mg/5 ml

Podczas stosowania syropu Flegamina Classic zawierającego bromoheksynę (4 mg/5 ml) należy zwrócić szczególną uwagę na interakcje farmakologiczne, które mogą wpływać na skuteczność i bezpieczeństwo terapii. Szczególnie istotne jest unikanie jednoczesnego stosowania bromoheksyny z lekami przeciwkaszlowymi zawierającymi kodeinę ze względu na wysokie ryzyko osłabienia odruchu kaszlowego i zalegania wydzieliny w drogach oddechowych. Należy także zachować ostrożność przy łączeniu bromoheksyny z lekami cholinolitycznymi (np. atropina), które nasilają suchość błon śluzowych i mogą osłabiać efekt mukolityczny. Ponadto, stosowanie bromoheksyny z niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi (salicylany, ibuprofen, diklofenak) może nasilać drażniące działanie na błonę śluzową przewodu pokarmowego, co wymaga rozważenia profilaktyki gastrologicznej.
amoksycylina, ampicylina, antybiotyk beta-laktamowy, antybiotyk makrolidowy, antybiotyk tetracyklinowy, antybiotykoterapia, atropina, błona śluzowa przewodu pokarmowego, bromoheksyny chlorowodorek, cefalosporyna, cefuroksym, choroba ośrodkowego układu nerwowego, choroba wątroby, doksycyklina, działanie cholinolityczne, działanie przeciwbakteryjne, działanie sedatywne, efekt mukolityczny, erytromycyna, hepatotoksyczność, infekcja dróg oddechowych, ipratropium, kodeina, lek cholinolityczny, lek przeciwkaszlowy, miąższ płucny, niesteroidowy lek przeciwzapalny, odruch kaszlowy, oksytetracyklina, padaczka, salicylan, skopolamina, terapia mukolityczna
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Sumamed 125 mg

Sumamed 125 mg, zawierający 125 mg azytromycyny (antybiotyku makrolidowego), jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na azytromycynę, inne makrolidy (np. erytromycynę) oraz antybiotyki ketolidowe, ze względu na udokumentowane ryzyko reakcji nadwrażliwości krzyżowej. Przeciwwskazaniem jest także nadwrażliwość na substancje pomocnicze preparatu. Charakterystyczne objawy nadwrażliwości obejmują reakcje skórne (wysypka, pokrzywka, świąd), objawy ze strony układu oddechowego (skurcz oskrzeli, duszność), obrzęki twarzy, warg i języka oraz reakcje anafilaktyczne po wcześniejszym stosowaniu makrolidów.
antybiotyk ketolidowy, antybiotyk makrolidowy, azytromycyna, azytromycyna dwuwodna, erytromycyna, nadwrażliwość krzyżowa, nadwrażliwość na azytromycynę, obrzęk twarzy, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, reakcja skórna, skurcz oskrzeli, substancja pomocnicza, wywiad alergologiczny
Leksykon substancji czynnych
Celiprolol – Interakcje

Celiprolol, selektywny beta-adrenolityk, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mogą znacząco wpływać na jego skuteczność i bezpieczeństwo stosowania. Szczególnie istotne są interakcje z antagonistami kanału wapniowego (werapamil, diltiazem), które mogą prowadzić do opóźnienia przewodzenia przedsionkowo-komorowego i ryzyka bloku AV, co czyni jednoczesne stosowanie przeciwwskazanym lub wymagającym ścisłego monitorowania EKG i objawów klinicznych. Podobnie, pochodne dihydropirydyny (np. nifedypina) mogą zwiększać ryzyko niedociśnienia tętniczego i zaostrzenia niewydolności serca, co wymaga szczególnej kontroli ciśnienia tętniczego, zwłaszcza na początku terapii. Interakcje z lekami przeciwarytmicznymi klasy I i III (dizopyramid, chinidyna, amiodaron, sotalol) zwiększają ryzyko zaburzeń przewodzenia i torsade de pointes, co wymaga monitorowania EKG i ostrożności klinicznej. Ponadto, celiprolol może nasilać działanie hipoglikemizujące insuliny i doustnych leków przeciwcukrzycowych, maskując objawy hipoglikemii, co wymaga dostosowania dawki i monitorowania glikemii.
amiodaron, antagonista kanału wapniowego, beta-adrenolityk selektywny, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, chinidyna, chlortalidon, cyklosporyna, diltiazem, dizopyramid, działanie hipoglikemizujące, działanie inotropowe, dziurawiec zwyczajny, EKG, erytromycyna, fingolimod, glikoproteina p, glikozyd naparstnicy, hamowanie syntezy prostaglandyn, hydrochlorotiazyd, ibuprofen, indometacyna, inhibitor MAO, itrakonazol, ketokonazol, klarytromycyna, klonidyna, lek anestetyczny, lek hipotensyjny, lek przeciwarytmiczny, meflochina, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, nifedypina, pochodna dihydropirydyny, ryfampicyna, teofilina, torsade de pointes, werapamil
Leksykon leków
Interakcje leku – Vesanoid 10 mg

Tretynoina (kwas all-trans-retynowy, ATRA) w dawce 10 mg (Vesanoid) wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie z innymi retynoidami oraz witaminą A w dawkach przekraczających 10 000 UI/dobę ze względu na ryzyko hiperwitaminozy A. Również kojarzenie z tetracyklinami zwiększa ryzyko nadciśnienia śródczaszkowego. Tretynoina jest metabolizowana przez układ cytochromu P450, co powoduje, że induktory enzymów (ryfampicyna, glikokortykoidy, fenobarbital, pentobarbital) mogą obniżać jej stężenie, natomiast inhibitory (ketokonazol, cymetydyna, erytromycyna, werapamil, diltiazem, cyklosporyna) mogą je zwiększać, co wymaga monitorowania skuteczności i działań niepożądanych. Szczególną ostrożność należy zachować przy jednoczesnym stosowaniu leków przeciwgrzybiczych z grupy imidazoli i triazoli, które mogą znacząco zwiększać toksyczność tretynoiny.
aprotynina, biodostępność tretynoiny, cyklosporyna, cymetydyna, cytarabina, cytochrom P450, daunorubicyna, diltiazem, erytromycyna, fenobarbital, flukonazol, glikokortykoid, guz rzekomy mózgu, hepatotoksyczność, hiperwitaminoza A, idarubicyna, induktor CYP450, inhibitor CYP450, interakcja farmakokinetyczna, itrakonazol, ketokonazol, krzepnięcie krwi, kwas aminokapronowy, kwas traneksamowy, lek cytotoksyczny, lek przeciwfibrynolityczny, lek przeciwgrzybiczny, lek przeciwnowotworowy, metabolizm wątrobowy, nadciśnienie śródczaszkowe, pentobarbital, posakonazol, powikłanie zakrzepowe, ryfampicyna, tetracyklina, tretynoina, werapamil
Leksykon leków
Interakcje leku – Mucosolvan Max 75 mg

Ambroksol chlorowodorek, substancja czynna Mucosolvan Max (75 mg kapsułki o przedłużonym uwalnianiu), cechuje się korzystnym profilem farmakokinetycznym i brakiem istotnych klinicznie interakcji z większością leków, co umożliwia bezpieczne stosowanie w terapii skojarzonej. Najważniejszym przeciwwskazaniem jest jednoczesne podawanie ambroksolu z lekami przeciwkaszlowymi (np. kodeiną i jej pochodnymi), które hamują odruch kaszlowy, prowadząc do zalegania upłynnionej wydzieliny w drogach oddechowych i zwiększając ryzyko powikłań infekcyjnych. Ponadto, mimo braku specyficznych danych, zaleca się unikanie spożywania alkoholu etylowego podczas terapii ze względu na potencjalne nasilenie działań niepożądanych ze strony ośrodkowego układu nerwowego (senność, zawroty głowy) oraz możliwy wpływ na skuteczność działania mukolitycznego.
alkohol etylowy, ambroksol, ambroksol chlorowodorek, amoksycylina, antybiotyk, cholinolityk, doksycyklina, działanie niepożądane, działanie niepożądane OUN, działanie synergistyczne, erytromycyna, glikokortykosteroid, kapsułki o przedłużonym uwalnianiu, kodeina, lek mukolityczny, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwkaszlowy, lek przeciwzapalny, lek rozszerzający oskrzela, NLPZ, odruch kaszlowy, ośrodkowy układ nerwowy, powikłanie infekcyjne, śluzówka dróg oddechowych, terapia mukolityczna, tkanka płucna, upłynnianie śluzu, wydzielina oskrzelowa, zaleganie śluzu, zaleganie wydzieliny w drogach oddechowych, β2-mimetyk
Leksykon leków
Interakcje leku – Oxcarbazepin NeuroPharma 150 mg

Oxcarbazepin NeuroPharma, zawierający okskarbazepinę i jej aktywny metabolit monohydroksypochodną (MHD), działa jako induktor enzymów CYP3A4 i CYP3A5 oraz słaby induktor UDP-glukuronylotransferaz, co wpływa na metabolizm wielu leków, w tym immunosupresyjnych, doustnych środków antykoncepcyjnych oraz innych leków przeciwpadaczkowych. Indukcja enzymatyczna rozwija się i zanika w ciągu 2-3 tygodni od zmiany dawkowania. Szczególnie istotna jest interakcja z hormonalnymi środkami antykoncepcyjnymi, gdzie okskarbazepina zmniejsza AUC etynyloestradiolu o 48-52% oraz lewonorgestrelu o 32-52%, co może prowadzić do nieskuteczności antykoncepcji i wymaga stosowania alternatywnych metod zapobiegania ciąży. Ponadto okskarbazepina hamuje CYP2C19, co może zwiększać stężenia fenytoiny nawet o 40% przy dawkach okskarbazepiny >1200 mg/dobę, wskazując na konieczność monitorowania i ewentualnej korekty dawki fenytoiny.
cyklosporyna, cymetydyna, CYP2C19, cytochrom P450, dekstropropoksyfen, depresja ośrodkowego układu nerwowego, działanie niepożądane, epoksyd karbamazepiny, erytromycyna, etynyloestradiol, felbamat, fenobarbital, fenytoina, induktor enzymatyczny, inhibitor monoaminooksydazy, karbamazepina, klobazam, kwas walproinowy, lamotrygina, lek przeciwdepresyjny trójpierścieniowy, lek przeciwpadaczkowy, lewonorgestrel, monohydroksypochodna, napad drgawkowy, neurotoksyczność, okskarbazepina, politerapia, próg drgawkowy, takrolimus, UDP-glukuronylotransferaza, warfaryna, wiloksazyna
Leksykon leków
Interakcje leku – Cogiton 5 5 mg

Chlorowodorek donepezylu jest metabolizowany głównie przez izoenzymy CYP3A4 i CYP2D6, co stanowi podstawę licznych interakcji farmakokinetycznych. Inhibitory CYP3A4 (ketokonazol, itrakonazol, erytromycyna) oraz CYP2D6 (chinidyna, fluoksetyna) mogą zwiększać stężenie donepezylu we krwi nawet o około 30%, co wymaga monitorowania pacjenta i ewentualnej modyfikacji dawki. Z kolei induktory tych enzymów (ryfampicyna, fenytoina, karbamazepina, alkohol) mogą obniżać stężenie leku, potencjalnie zmniejszając jego skuteczność terapeutyczną. Donepezyl nie wpływa na metabolizm teofiliny, warfaryny, cymetydyny ani digoksyny, a metabolizm donepezylu pozostaje niezmieniony podczas ich stosowania. Zaleca się ostrożność i monitorowanie kliniczne przy jednoczesnym stosowaniu leków modulujących aktywność CYP3A4 i CYP2D6.
agonista cholinergiczny, amiodaron, amitryptylina, antybiotyk, antybiotyk makrolidowy, atropina, badanie EKG, betanechol, chinidyna, chlorowodorek donepezylu, cymetydyna, cytalopram, częstoskurcz komorowy torsade de pointes, digoksyna, donepezyl, erytromycyna, escytalopram, fenytoina, fluoksetyna, inhibitor acetylocholinoesterazy, interakcja farmakodynamiczna, itrakonazol, izoenzym CYP2D6, izoenzym CYP3A4, izoenzym cytochromu P450, karbamazepina, ketokonazol, klarytromycyna, lek beta-adrenolityczny, lek cholinolityczny, lek przeciwarytmiczny klasy Ia, lek przeciwarytmiczny klasy III, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwgrzybiczny, lek przeciwpadaczkowy, lek przeciwpsychotyczny, lek zwiotczający mięśnie szkieletowe, lewofloksacyna, metoprolol, moksyfloksacyna, niewydolność serca, pimozyd, pochodna fenotiazyny, propranolol, ryfampicyna, sertindol, skopolamina, sotalol, sukcynylocholina, synergizm działania, teofilina, warfaryna, wydłużenie odstępu QTc, zyprazydon
Leksykon leków
Interakcje leku – Nasometin 50 mcg/dawkę odmierzoną

Mometazonu furoinian, stosowany w dawce 50 mikrogramów na dawkę w postaci aerozolu do nosa (produkt Nasometin), jest metabolizowany głównie przez enzym CYP3A4. Jednoczesne podawanie z inhibitorami CYP3A, takimi jak ketokonazol, itrakonazol, klarytromycyna, erytromycyna, rytonawir oraz kobicystat, może prowadzić do istotnego wzrostu stężenia mometazonu w osoczu, co zwiększa ryzyko ogólnoustrojowych działań niepożądanych glikokortykosteroidów. W takich przypadkach zaleca się unikanie kojarzenia tych leków lub ścisłe monitorowanie pacjenta pod kątem objawów toksyczności kortykosteroidowej. Badania kliniczne wykazały brak istotnych interakcji między mometazonem a loratadyną, co pozwala na bezpieczne jednoczesne stosowanie tych preparatów bez konieczności modyfikacji dawkowania.
alergiczny nieżyt nosa, błona śluzowa nosa, cytochrom P450 3A4, działanie ogólnoustrojowe, erytromycyna, farmakokinetyka mometazonu, glikokortykosteroid, glikokortykosteroid donosowy, inhibitor CYP3A, itrakonazol, ketokonazol, klarytromycyna, kobicystat, lek przeciwhistaminowy, loratadyna, mometazon donosowy, mometazon furoinian, Nasometin, rytonawir, terapia skojarzona
Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Aknemycin 20 mg/g

Preparat Aknemycin, zawierający erytromycynę w stężeniu 20 mg/g, wykazuje specyficzne działanie przeciwbakteryjne w terapii trądziku przy stosowaniu miejscowym. Farmakokinetyka erytromycyny potwierdza brak znaczącego przenikania przez skórę, co minimalizuje ryzyko działań ogólnoustrojowych, nawet przy długotrwałej aplikacji na rozległe powierzchnie. Substancja czynna skutecznie dystrybuuje się do przewodów wyprowadzających gruczołów łojowych, co umożliwia osiągnięcie terapeutycznego stężenia w miejscu rozwoju zmian trądzikowych. Formulacja zawiera 759 mg etanolu na 1 ml płynu, który działa jako rozpuszczalnik i potencjalnie zwiększa penetrację erytromycyny do gruczołów, nie powodując jednak istotnego przenikania do krwiobiegu.
Aknemycin, działania ogólnoustrojowe, działanie bakteriostatyczne, działanie przeciwbakteryjne, erytromycyna, etanol, gruczoły łojowe, leczenie trądziku, metoda cyjanoakrylowa, Micrococcus, patogeneza trądziku, penetracja leku, Propionibacterium acnes, przenikanie przezskórne, Staphylococcus, strefa zahamowania wzrostu, właściwości farmakokinetyczne
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Kwetina 100 mg

Lek Kwetina, zawierający fumaran kwetiapiny w dawkach 25 mg, 100 mg, 200 mg i 300 mg, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na kwetiapinę, jej fumaran lub inne składniki preparatu, w tym osoby z historią reakcji alergicznych na leki przeciwpsychotyczne. Preparat zawiera laktozę jednowodną w ilościach odpowiednio 7 mg (25 mg tabletka), 28 mg (100 mg), 56 mg (200 mg) oraz 84 mg (300 mg), co wymaga ostrożności u pacjentów z rzadkimi dziedzicznymi zaburzeniami nietolerancji galaktozy. Przed rozpoczęciem terapii konieczna jest dokładna ocena stanu klinicznego pacjenta oraz wykluczenie przeciwwskazań bezwzględnych i względnych.
Stosowanie leku Kwetina jest bezwzględnie przeciwwskazane w skojarzeniu z inhibitorami cytochromu P450 3A4, takimi jak inhibitory proteazy HIV, azolowe leki przeciwgrzybicze (np. ketokonazol, itrakonazol), antybiotyki makrolidowe (erytromycyna, klarytromycyna) oraz nefazodon, ze względu na ryzyko istotnego klinicznie wzrostu stężenia kwetiapiny i nasilenia działań niepożądanych. Tabletki Kwetiny dostępne są w różnych formach i kolorach, z linią podziału w dawkach 100 mg, 200 mg i 300 mg, co umożliwia ich dzielenie i dostosowanie dawki, natomiast tabletka 25 mg nie posiada linii podziału i nie powinna być dzielona. Wybór postaci farmaceutycznej powinien uwzględniać zdolność pacjenta do połykania tabletek.
antybiotyk makrolidowy, dysfagia, działanie niepożądane, erytromycyna, farmakokinetyka kwetiapiny, fumaran kwetiapiny, inhibitor cytochromu P450 3A4, inhibitor proteazy HIV, itrakonazol, ketokonazol, klarytromycyna, kwetiapina, laktoza jednowodna, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwgrzybiczny azolowy, lek przeciwpsychotyczny, nefazodon, nietolerancja galaktozy, reakcja alergiczna, tabletka powlekana, zaburzenie dziedziczne
Leksykon leków
Interakcje leku – Flixonase Nasule 400 mcg/dawkę donosową

Flutykazon propionian w dawce 400 µg/dawkę podawany donosowo charakteryzuje się niskim stężeniem ogólnoustrojowym dzięki nasilonymu metabolizmowi pierwszego przejścia i wysokiemu klirensowi osoczowemu zależnemu od CYP3A4. Silne inhibitory CYP3A4, takie jak rytonawir (100 mg 2x/dobę) i kobicystat, mogą powodować kilkusetkrotne zwiększenie stężenia flutykazonu w surowicy, co prowadzi do istotnego obniżenia kortyzolu i ryzyka zespołu Cushinga oraz zahamowania czynności kory nadnerczy. Inhibitory o mniejszej sile, jak ketokonazol i erytromycyna, powodują jedynie niewielkie lub pomijalne zwiększenie ekspozycji, bez znaczącego wpływu na stężenie kortyzolu. Zaleca się unikanie jednoczesnego stosowania flutykazonu z silnymi inhibitorami CYP3A4, a w przypadku konieczności – ścisłe monitorowanie pacjenta pod kątem ogólnoustrojowych działań niepożądanych glikokortykosteroidów.
antybiotyk makrolidowy, błona śluzowa nosa, CYP3A4, działania niepożądane kortykosteroidów, działanie immunosupresyjne kortykosteroidów, erytromycyna, flutykazon propionian, glikokortykosteroid, inhibitor CYP3A4, inhibitor proteazy HIV, itrakonazol, ketokonazol, klarytromycyna, kobicystat, kortyzol w surowicy, krwawienie z nosa, metabolizm pierwszego przejścia, przewlekłe zapalenie zatok przynosowych, rytonawir, zahamowanie czynności kory nadnerczy, zespół Cushinga
Leksykon leków
Interakcje leku – Rivaroxaban Aurovitas 15 mg

Rywaroksaban, metabolizowany głównie przez CYP3A4 i transporter P-gp, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne o istotnym znaczeniu klinicznym. Silne inhibitory CYP3A4 i P-gp (np. ketokonazol, itrakonazol, worykonazol, pozakonazol, inhibitory proteazy HIV) powodują 2,5–2,6-krotne zwiększenie AUC i 1,6–1,7-krotne zwiększenie Cₘₐₓ rywaroksabanu, co znacząco nasila ryzyko krwawienia i jest przeciwwskazane. Umiarkowane inhibitory, takie jak klarytromycyna (500 mg 2×/dobę), erytromycyna (500 mg 3×/dobę) i flukonazol (400 mg 1×/dobę), zwiększają AUC i Cₘₐₓ o 1,3–1,8 razy, szczególnie nasilając efekt u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek. Dronedaron jest przeciwwskazany ze względu na brak wystarczających danych. Rywaroksaban w połączeniu z innymi lekami przeciwzakrzepowymi (np. enoksaparyną 40 mg) wykazuje addytywne hamowanie czynnika Xa, zwiększając ryzyko krwawienia, podobnie jak jednoczesne stosowanie NLPZ, inhibitorów agregacji płytek (klopidogrel) oraz SSRI/SNRI, które mogą wydłużać czas krwawienia i zwiększać ryzyko krwawień.
czas protrombinowy, czynnik anty-Xa, czynnik Xa, dronedaron, dziurawiec zwyczajny, enoksaparyna, erytromycyna, fenobarbital, fenytoina, flukonazol, induktor CYP3A4, inhibitor agregacji płytek krwi, inhibitor CYP3A4 i glikoproteiny P, inhibitor czynnika Xa, inhibitor pompy protonowej, inhibitor proteazy HIV, interakcja leków z alkoholem, karbamazepina, klarytromycyna, klopidogrel, kwas acetylosalicylowy, lek przeciwzakrzepowy, leki przeciwgrzybicze, naproksen, niesteroidowy lek przeciwzapalny, pochodna azolowa, potencjał trombiny, ryfampicyna, rywaroksaban, SNRI, SSRI, układ krzepnięcia, umiarkowany inhibitor, warfaryna, zaburzenie czynności nerek
Leksykon leków
Interakcje leku – Kventiax SR 300 mg

Kwetiapina, substancja czynna preparatu Kventiax SR, jest metabolizowana głównie przez izoenzym CYP3A4 cytochromu P450, co determinuje istotne interakcje farmakokinetyczne z lekami wpływającymi na aktywność tego enzymu. Inhibitory CYP3A4, takie jak ketokonazol, powodują 5-8-krotne zwiększenie AUC kwetiapiny, co stanowi przeciwwskazanie do jednoczesnego stosowania. Induktory enzymów wątrobowych, np. karbamazepina i fenytoina, znacząco zwiększają klirens kwetiapiny (do 450%), obniżając jej stężenie w osoczu i potencjalnie zmniejszając skuteczność terapeutyczną. Sok grejpfrutowy, hamujący CYP3A4, również nie jest zalecany. Farmakokinetyka kwetiapiny pozostaje względnie niezmieniona przy jednoczesnym stosowaniu z lekami przeciwdepresyjnymi (imipramina, fluoksetyna) oraz niektórymi lekami przeciwpsychotycznymi (rysyperydon, haloperydol), choć tiorydazyna zwiększa klirens kwetiapiny o około 70%.
AUC kwetiapiny, cymetydyna, cytochrom P450, działanie depresyjne na OUN, działanie hipotensyjne, działanie sedatywne, EKG, erytromycyna, fałszywie dodatni wynik badania, fenobarbital, fenytoina, fluoksetyna, haloperydol, imipramina, induktor enzymów mikrosomalnych, induktor enzymów wątrobowych, inhibitor CYP2D6, inhibitor CYP3A4, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, izoenzym CYP3A4, karbamazepina, ketokonazol, klarytromycyna, klirens kwetiapiny, kwetiapina, lek przeciwcholinergiczny, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwpsychotyczny, leukopenia i neutropenia, metadon, metoda chromatograficzna, morfologia krwi, objawy pozapiramidowe, ośrodkowy układ nerwowy, ostry zespół maniakalny, ryfampicyna, rysperydon, sedacja, sok grejpfrutowy, sole litu, tiorydazyna, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, upośledzenie funkcji poznawczych, walproinian sodu, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie układu pozapiramidowego
Leksykon leków
Interakcje leku – Maxon forte 50 mg

Syldenafil, substancja czynna preparatu Maxon Forte, jest metabolizowany głównie przez izoenzym CYP3A4 oraz w mniejszym stopniu przez CYP2C9, co determinuje jego liczne interakcje farmakokinetyczne. Silne inhibitory CYP3A4, takie jak rytonawir, ketokonazol i itrakonazol, znacząco zwiększają stężenie syldenafilu w surowicy (np. rytonawir powoduje 11-krotne zwiększenie AUC i 4-krotny wzrost Cmax), co wymaga redukcji dawki początkowej do 25 mg lub całkowitego unikania jednoczesnego stosowania. Umiarkowane inhibitory CYP3A4 (erytromycyna, cymetydyna) również podnoszą stężenia syldenafilu (wzrost AUC o 182% dla erytromycyny), co wskazuje na konieczność ostrożności i ewentualnej modyfikacji dawki. Induktory CYP3A4, takie jak bozentan i ryfampicyna, obniżają stężenia syldenafilu (zmniejszenie AUC o 62,6% przy bozentanie), co może wymagać zwiększenia dawki. Syldenafil nie wykazuje istotnego wpływu na metabolizm innych leków metabolizowanych przez CYP450 ze względu na niskie stężenia terapeutyczne (około 1 µM).
alfa-adrenolityk, amlodypina, antagonista wapnia, azotany, azytromycyna, beta-adrenolityk, bozentan, cymetydyna, cytochrom P450, diuretyk pętlowy, działanie hipotensyjne, erytromycyna, induktor CYP3A4, inhibitor ACE, inhibitor CYP2C9, inhibitor CYP2D6, inhibitor CYP3A4, inhibitor proteazy HIV, izoenzym CYP3A4, klirens syldenafilu, kwas acetylosalicylowy, lek tiazydowy, lek zobojętniający, leki przeciwgrzybicze, niedociśnienie objawowe, nikorandyl, riocyguat, ryfampicyna, rytonawir, sakubitryl z walsartanem, sakwinawir, sok grejpfrutowy, SSRI, syldenafil, TLPD
Leksykon leków
Interakcje leku – Ondansetron B. Braun 0,08 mg/ml

Ondansetron B. Braun, antagonista receptora 5-HT3, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne o różnym znaczeniu klinicznym. Metabolizowany głównie przez enzymy CYP3A4, CYP2D6 i CYP1A2, jego klirens może być zwiększony przez induktory CYP3A4 (fenytoina, karbamazepina, ryfampicyna), co wymaga modyfikacji dawkowania. Brak istotnych interakcji farmakokinetycznych stwierdzono z lekami takimi jak temazepam, furosemid, alfentanil, lidokaina, propofol, tiopental i morfina. Jednakże ondansetron może osłabiać działanie przeciwbólowe tramadolu poprzez antagonizm receptorów 5-HT3, co jest istotne w kontekście terapii bólu. Ponadto, jednoczesne stosowanie z lekami wydłużającymi odstęp QT (np. antracykliny, erytromycyna, amiodaron) zwiększa ryzyko zaburzeń rytmu serca, w tym torsade de pointes.
alfentanil, amiodaron, antagonista receptora 5-HT3, antracyklina, apomorfina, atenolol, chlorowodorek apomorfiny, CYP1A2, CYP2D6, CYP3A4, cytochrom P-450, daunorubicyna, doksorubicyna, erytromycyna, fenytoina, furosemid, induktor CYP3A4, karbamazepina, ketokonazol, lidokaina, morfina, niedociśnienie, ondansetron, propofol, receptor 5-HT3, ryfampicyna, SNRI, SSRI, temazepam, terapia przeciwwymiotna, tiopental, torsade de pointes, tramadol, trastuzumab, tymolol, wydłużenie odstępu QT, zespół serotoninowy
Leksykon leków
Interakcje leku – Sertralina Krka 100 mg

Sertralina Krka, jako selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), wykazuje liczne interakcje farmakologiczne o różnym stopniu istotności klinicznej. Bezwzględnie przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie sertraliny z inhibitorami monoaminooksydazy (MAO), w tym selegiliną, moklobemidem i linezolidem, ze względu na ryzyko ciężkiego zespołu serotoninowego. Również pimozyd, którego stężenie wzrasta o około 35% przy współpodawaniu z sertraliną, jest przeciwwskazany z uwagi na ryzyko arytmii. Leki serotoninergiczne (fentanyl, tryptany, tramadol, inne SSRI/SNRI) zwiększają ryzyko zespołu serotoninowego i wymagają ostrożności. Sertralina może wydłużać odstęp QTc w połączeniu z niektórymi lekami przeciwpsychotycznymi i antybiotykami, co wymaga monitorowania EKG. Współpodawanie z litem nasila drżenia, a fenytoina wymaga monitorowania stężenia w osoczu ze względu na potencjalne zmiany farmakokinetyczne i farmakodynamiczne. Induktory CYP3A4 (fenobarbital, karbamazepina, ziele dziurawca) mogą obniżać stężenie sertraliny, co może zmniejszać jej skuteczność.
alprazolam, aprepitant, arytmia komorowa, buprenorfina, cytochrom P450, czas protrombinowy, dezypramina, diazepam, diltiazem, dziurawiec, EKG, erytromycyna, fenobarbital, fentanyl, fenytoina, flekainid, flukonazol, fluoksetyna, fluwoksamina, glibenklamid, induktor CYP3A4, inhibitor CYP 2D6, inhibitor monoaminooksydazy, inhibitor proteazy, INR, itrakonazol, karbamazepina, ketokonazol, klarytromycyna, kortyzol, kwas acetylosalicylowy, lanzoprazol, lek antyarytmiczny klasy 1C, lek serotoninergiczny, linezolid, metamizol, miwakurium, moklobemid, nefazodon, niesteroidowy lek przeciwzapalny, omeprazol, pantoprazol, pimozyd, posakonazol, propafenon, rabeprazol, ryfampicyna, selegilina, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, sumatryptan, telitromycyna, terfenadyna, tolbutamid, torsade de pointes, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, tryptan, tyklopidyna, warfaryna, werapamil, worykonazol, wydłużenie odstępu QT, zespół serotoninowy, złośliwy zespół neuroleptyczny
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Rolicyn 50 mg

Badania przedkliniczne roksytromycyny, substancji czynnej leku Rolicyn, wykazały niską toksyczność ostrą z LD50 po podaniu doustnym wynoszącą około 750 mg/kg u myszy, 1-1,7 g/kg u szczurów oraz powyżej 2 g/kg u psów, co wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa względem dawek terapeutycznych. W badaniach toksyczności po podaniu wielokrotnych dawek głównymi narządami docelowymi były wątroba i trzustka, z wyraźniejszym działaniem hepatotoksycznym u psów (dawki 180 mg/kg/dobę przez 1 miesiąc i 100 mg/kg/dobę przez 6 miesięcy) niż u szczurów (odpowiednio 400 i 125 mg/kg/dobę). Wpływ na trzustkę różnił się gatunkowo: u szczurów dominowały zmiany w gruczołach wewnątrzwydzielniczych, u psów w zewnątrzwydzielniczych. Nie stwierdzono działania teratogennego ani mutagennego roksytromycyny w badaniach na myszy, szczurach i królikach.
dawka śmiertelna, dawka terapeutyczna, działanie hepatotoksyczne, erytromycyna, gruczoł wewnątrzwydzielniczy, margines bezpieczeństwa, płytka wzrostowa, potencjał czynnościowy serca, potencjał mutagenny, potencjał teratogenny, roksytromycyna, Rolicyn, stosowanie kliniczne, toksyczność ostra, trzustka, układ kostny, układ sercowo-naczyniowy, wątroba, zmiana hepatotoksyczna
Leksykon leków
Interakcje leku – Ranozek 375 mg

Ranolazyna jest metabolizowana głównie przez enzymy CYP3A4 i CYP2D6 oraz transportowana przez glikoproteinę P (P-gp), co powoduje liczne interakcje farmakokinetyczne. Silne inhibitory CYP3A4, takie jak ketokonazol (200 mg dwa razy na dobę), zwiększają AUC ranolazyny 3,0-3,9-krotnie, co jest przeciwwskazaniem do jednoczesnego stosowania. Umiarkowane inhibitory CYP3A4 (np. diltiazem 180-360 mg/dobę) podnoszą stężenie ranolazyny 1,5-2,4-krotnie, wymagając ostrożnego doboru dawki. Inhibitory P-gp, takie jak werapamil (120 mg trzy razy na dobę), powodują 2,2-krotny wzrost stężenia ranolazyny. Induktory CYP3A4, np. ryfampicyna (600 mg/dobę), obniżają stężenie ranolazyny o około 95%, co wymaga unikania ich jednoczesnego stosowania. Silny inhibitor CYP2D6, paroksetyna (20 mg/dobę), zwiększa stężenie ranolazyny o 1,2-krotnie przy dawce 1000 mg dwa razy na dobę, jednak modyfikacja dawki nie jest zwykle konieczna.
atorwastatyna, bupropion, chinidyna, cyklofosfamid, cyklosporyna, CYP2D6, CYP3A4, cytochrom P450, digoksyna, diltiazem, efawirenz, erytromycyna, ewerolimus, flekainid, glikoproteina p, induktor CYP3A4, inhibitor CYP2D6, inhibitor CYP3A4, inhibitor glikoproteiny p, inhibitor proteazy HIV, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, ketokonazol, komorowe zaburzenia rytmu serca, lek immunosupresyjny, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwhistaminowy, lek trójpierścieniowy przeciwdepresyjny, metformina, metoprolol, odstęp QTc, paroksetyna, rabdomioliza, ryfampicyna, sok grejpfrutowy, stężenie osoczowe, substrat CYP2B6, substrat CYP3A4, substrat OCT2, symwastatyna, syrolimus, takrolimus, werapamil, zakres terapeutyczny
Leksykon leków
Skład i postać leku – Linezolid Polpharma 2 mg/ml

Linezolid Polpharma dostępny jest w postaci roztworu do infuzji o stężeniu 2 mg/ml, w opakowaniu zawierającym 300 ml roztworu, co odpowiada dawce 600 mg linezolidu. Roztwór jest izotoniczny, klarowny, o pH 4,3-5,3 i osmolalności 280-340 mosmol/kg. Zawiera substancje pomocnicze takie jak glukoza (45,67 mg/ml, co daje 13,702 g w całym worku) oraz sód (0,38 mg/ml, czyli 0,113 g w całkowitej objętości). Produkt jest pakowany w jednorazowe worki LDPE z adapterem Insocap, przechowywany w opakowaniu chroniącym przed światłem, z okresem ważności 30 miesięcy przed otwarciem. Po otwarciu roztwór zachowuje stabilność chemiczną i fizyczną przez 2 godziny w 25°C i powinien być użyty natychmiast ze względu na ryzyko mikrobiologiczne.
amfoterycyna B, ceftriakson, chlorpromazyna, cytrynian sodu, diazepam, dojście dożylne, erytromycyna, fenytoina, glukoza jednowodna, kotrimoksazol, kwas cytrynowy, kwas solny, linezolid, niezgodność farmaceutyczna, osmolalność, pentamidyna, polietylen małej gęstości, roztwór do infuzji, roztwór izotoniczny, roztwór Ringera z mleczanami, stabilność roztworu, woda do wstrzykiwań, wodorotlenek sodu
Leksykon leków
Interakcje leku – Rupaller 10 mg

Rupatadyna w dawce 10 mg, stosowana u dorosłych i młodzieży powyżej 12. roku życia, wykazuje istotne interakcje farmakokinetyczne z inhibitorami izoenzymu CYP3A4. Silne inhibitory, takie jak ketokonazol, itrakonazol czy klarytromycyna, powodują znaczne zwiększenie ekspozycji na rupatadynę, nawet do 10-krotnego wzrostu przy ketokonazolu, co stanowi przeciwwskazanie do jednoczesnego stosowania. Umiarkowane inhibitory (erytromycyna, flukonazol, diltiazem) zwiększają ekspozycję 2-3-krotnie, wymagając zachowania ostrożności. Spożycie soku grejpfrutowego powoduje 3,5-krotne zwiększenie stężenia leku, co jest związane z hamowaniem CYP3A4 i wpływem na glikoproteinę P, dlatego jednoczesne stosowanie jest niewskazane. Ponadto, rupatadynę należy stosować ostrożnie z lekami o wąskim indeksie terapeutycznym metabolizowanymi przez CYP3A4, ze względu na ograniczone dane dotyczące potencjalnych interakcji.
atorwastatyna, badanie kliniczne, cytochrom P450, diltiazem, działanie sedatywne, erytromycyna, farmakokinetyka, flukonazol, fosfokinaza kreatynowa, glikoproteina p, inhibitor CYP3A4, inhibitor proteazy HIV, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, interakcja lekowa, izoenzym CYP3A4, klarytromycyna, lek nasenny, lek psychotropowy, leki hamujące OUN, leki przeciwgrzybicze, lowastatyna, metabolizm leku, miopatia, nefazodon, odstęp QT, simwastatyna, sok grejpfrutowy, umiarkowany inhibitor CYP3A4, wąski indeks terapeutyczny, zaburzenie psychomotoryczne
Leksykon leków
Interakcje leku – Crosuvo Plus 20 mg + 10 mg

Preparat Crosuvo Plus, zawierający rozuwastatynę i ezetymib, wykazuje istotne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne z wieloma lekami. Szczególnie istotne jest przeciwwskazanie do jednoczesnego stosowania z cyklosporyną, co powoduje 7-krotne zwiększenie AUC rozuwastatyny oraz 3,4- do 12-krotne zwiększenie ekspozycji na ezetymib. Stosowanie rozuwastatyny 40 mg z fibratami, takimi jak gemfibrozyl, jest przeciwwskazane ze względu na dwukrotne zwiększenie Cmax i AUC rozuwastatyny oraz ryzyko miopatii i kamicy żółciowej. Inhibitory proteazy (np. atazanawir i rytonawir) mogą zwiększyć AUC i Cmax rozuwastatyny 3-7-krotnie, co wymaga dostosowania dawki rozuwastatyny do maksymalnie 10 mg/dobę. Ponadto, jednoczesne stosowanie kwasu fusydowego zwiększa ryzyko miopatii i rabdomiolizy, dlatego rozuwastatynę należy odstawić na czas terapii kwasem fusydowym. Leki zobojętniające sok żołądkowy zmniejszają stężenie rozuwastatyny o około 50%, co można ograniczyć, podając je co najmniej 2 godziny po rozuwastatynie.
aktywność CPK, antagonista witaminy K, atazanawir i rytonawir, cholesterol LDL, choroba pęcherzyka żółciowego, ciężka niewydolność nerek, cyklosporyna, doustny środek antykoncepcyjny, enzymy wątrobowe, erytromycyna, etynyloestradiol, fibrat, fluindion, flukonazol, hepatotoksyczność, hormonalna terapia zastępcza, inhibitor białka transportującego, inhibitor proteazy, inhibitor reduktazy HMG-CoA, izoenzym cytochromu P450, kamica żółciowa, ketokonazol, klirens kreatyniny, kolestyramina, kwas fusydowy, leczenie hipolipemizujące, lek zobojętniający sok żołądkowy, międzynarodowy współczynnik znormalizowany, miopatia, niewydolność nerek, norgestrel, rabdomioliza, rozuwastatyna i ezetymib, tikagrelor, transporter wychwytu wątrobowego OATP1B1, warfaryna
Leksykon leków
Interakcje leku – Tulip Combo 10 mg + 10 mg

Produkt leczniczy Tulip Combo, zawierający ezetymib i atorwastatynę, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mogą wpływać na bezpieczeństwo i skuteczność terapii. Atorwastatyna jest metabolizowana głównie przez CYP3A4 oraz transportowana przez OATP1B1/1B3, MDR1 i BCRP, co powoduje, że silne inhibitory CYP3A4 (np. cyklosporyna, ketokonazol, inhibitory proteazy HIV) znacząco zwiększają jej stężenie w osoczu, podnosząc ryzyko miopatii i rabdomiolizy. W przypadku jednoczesnego stosowania z inhibitorami BCRP (elbaswir, grazoprewir) stężenie atorwastatyny wzrasta 1,9-krotnie, dlatego dawka Tulip Combo nie powinna przekraczać 10 mg + 20 mg na dobę. Cyklosporyna zwiększa ekspozycję na ezetymib 3,4- do nawet 12-krotnie, co wymaga monitorowania stężeń cyklosporyny. Fibraty podnoszą stężenie ezetymibu o 1,5-1,7 raza, a ich łączne stosowanie z Tulip Combo jest niewskazane ze względu na ryzyko miopatii. Kolestyramina zmniejsza AUC ezetymibu o około 55%, co może osłabić efekt hipolipemizujący. Ponadto, leki zobojętniające sok żołądkowy obniżają szybkość wchłaniania ezetymibu bez wpływu na biodostępność, co nie ma istotnego znaczenia klinicznego.
białko BCRP, białko MDR1, biodostępność, boceprewir, cyklosporyna, cytochrom P450, daptomycyna, digoksyna, doustny środek antykoncepcyjny, dziurawiec zwyczajny, elbaswir, enzym metabolizujący, erytromycyna, etynyloestradiol, fibrat, fluindion, hepatotoksyczność, inhibitor CYP3A4, inhibitor proteazy HIV, kolchicyna, kolestyramina, kwas fusydowy, lek przeciwgrzybiczny, lek przeciwzakrzepowy, lek zobojętniający, miopatia, miopatia i rabdomioliza, preparat ziołowy, rabdomioliza, szlak transportera, warfaryna, współczynnik INR
Leksykon leków
Interakcje leku – Faxigen XL 37,5 mg 37,5 mg

Wenlafaksyna, substancja czynna produktu Faxigen XL, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Szczególnie niebezpieczne jest jednoczesne stosowanie wenlafaksyny z inhibitorami monoaminooksydazy (IMAO), zwłaszcza nieodwracalnymi nieselektywnymi, gdzie ryzyko ciężkiego zespołu serotoninowego jest bardzo wysokie i stanowi bezwzględne przeciwwskazanie. Zaleca się zachowanie co najmniej 14-dniowego odstępu po odstawieniu IMAO przed rozpoczęciem terapii wenlafaksyną oraz 7 dni po odstawieniu wenlafaksyny przed włączeniem IMAO. Ponadto, wenlafaksyna wchodzi w interakcje z lekami serotoninergicznymi (SSRI, SNRI, tryptany, tramadol, fentanyl i inne), co zwiększa ryzyko zespołu serotoninowego, wymagając ścisłego monitorowania pacjenta, zwłaszcza na początku leczenia i po zwiększeniu dawki. Spożywanie alkoholu podczas terapii jest niewskazane ze względu na nasilenie depresyjnego wpływu na ośrodkowy układ nerwowy (OUN) oraz ryzyko pogorszenia stanu psychicznego.
2-hydroksydezypramina, 2-hydroksyimipramina, 9-hydroksyrysperydon, amiodaron, antybiotyk makrolidowy, atazanawir, błękit metylenowy, chinidyna, CYP1A2, CYP2C19, CYP2C9, CYP2D6, CYP3A4, dekstrometorfan, demetylodiazepam, diazepam, dofetylid, doustny środek antykoncepcyjny, dziurawiec zwyczajny, erytromycyna, fentanyl, haloperydol, imipramina, indynawir, inhibitor CYP3A4, inhibitor monoaminooksydazy, itrakonazol, izoenzym cytochromu P450, ketokonazol, klarytromycyna, komorowe zaburzenia rytmu serca, lek przeciwarytmiczny, linezolid, metadon, metoprolol, moklobemid, moksyfloksacyna, nelfinawir, nieodwracalny inhibitor MAO, nieselektywny inhibitor MAO, O-demetylowenlafaksyna, pentazocyna, petydyna, posakonazol, rysperydon, rytonawir, sakwinawir, selektywny inhibitor MAO-A, SNRI, sotalol, SSRI, tapentadol, telitromycyna, tiorydazyna, torsade de pointes, tramadol, tryptan, wenlafaksyna, worykonazol, wydłużenie odstępu QT, zespół serotoninowy, α-hydroksymetoprolol
Leksykon leków
Interakcje leku – Zomiren 1 mg

Alprazolam, substancja czynna leku Zomiren, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Głównym mechanizmem jest addytywne działanie depresyjne na ośrodkowy układ nerwowy (OUN), co może prowadzić do nasilenia sedacji, zaburzeń koordynacji, pogorszenia funkcji poznawczych, a nawet depresji oddechowej. Szczególnie niebezpieczne jest jednoczesne stosowanie alprazolamu z alkoholem (bezwzględnie przeciwwskazane), opioidami, lekami przeciwpsychotycznymi, nasennymi, przeciwlękowymi, przeciwdepresyjnymi, przeciwdrgawkowymi, środkami znieczulającymi oraz przeciwhistaminowymi o działaniu sedatywnym. W przypadku opioidów dodatkowo obserwuje się zwiększenie euforii i ryzyko uzależnienia, co wymaga szczególnej ostrożności, zwłaszcza u osób starszych.
antybiotyk makrolidowy, cymetydyna, cytochrom P450, czas protrombinowy, depresja oddechowa, depresja ośrodkowego układu nerwowego, dezypramina, digoksyna, diltiazem, disulfiram, dziurawiec, erytromycyna, fenytoina, fluoksetyna, fluwoksamina, imipramina, induktor CYP3A4, inhibitor CYP3A4, inhibitor proteazy HIV, itrakonazol, izoenzym CYP3A4, karbamazepina, ketokonazol, klarytromycyna, kwas walproinowy, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwdrgawkowy, lek przeciwgrzybiczny, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwlękowy, lek przeciwpsychotyczny, metabolizm leku, nefazodon, neuroleptyk, opioid, pozakonazol, propranolol, ryfampicyna, rytonawir, sertralina, teofilina, toksyczność digoksyny, warfaryna, worykonazol, zależność psychiczna
Leksykon leków
Interakcje leku – Equoral 100 mg/ml

Cyklosporyna, substancja czynna preparatu Equoral, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, głównie poprzez wpływ na enzymy CYP3A4 oraz transportery P-gp i OATP. Induktory CYP3A4/P-gp, takie jak ryfampicyna (wymagająca 3-5-krotnego zwiększenia dawki cyklosporyny), barbiturany, karbamazepina, fenytoina oraz ziele dziurawca, obniżają stężenie cyklosporyny we krwi. Z kolei inhibitory tych enzymów i transporterów, w tym makrolidy (erytromycyna zwiększa AUC cyklosporyny 4-7-krotnie), azole przeciwgrzybicze (ketokonazol, flukonazol, itrakonazol, worykonazol ponad 2-krotnie zwiększają ekspozycję), blokery kanału wapniowego (werapamil, diltiazem, nikardypina zwiększają stężenie 2-3-krotnie) oraz telaprewir (4,64-krotne zwiększenie ekspozycji), podwyższają stężenie cyklosporyny, co zwiększa ryzyko nefrotoksyczności i innych działań niepożądanych. Szczególną uwagę należy zwrócić na interakcje z lekami nefrotoksycznymi (aminoglikozydy, amfoterycyna B, NLPZ), które wymagają ścisłego monitorowania funkcji nerek. Spożywanie grejpfrutów lub soku grejpfrutowego zwiększa biodostępność cyklosporyny i powinno być unikane.
aliskiren, ambrisentan, amfoterycyna B, antagonista receptora angiotensyny, antagonista receptora H2, antybiotyk aminoglikozydowy, antybiotyk antracyklinowy, antybiotyk makrolidowy, atorwastatyna, azytromycyna, barbituran, biodostępność cyklosporyny, bloker kanału wapniowego, bozentan, chinolon, CYP3A4, cytochrom P450, dabigatran, daunorubicyna, digoksyna, diklofenak, doksorubicyna, doustny środek antykoncepcyjny, dziurawiec, erytromycyna, etopozyd, ewerolimus, fibrat, fluwastatyna, glikopeptyd, glikoproteina p, hipoglikemia, inhibitor ACE, interakcje lekowe, kannabidiol, klarytromycyna, kolchicyna, lek przeciwpadaczkowy, lek przeciwwirusowy o działaniu bezpośrednim, lerkanidypina, lowastatyna, melfalan, metotreksat, mitoksantron, nefrotoksyczność, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nifedypina, OATP, oktreotyd, pitawastatyna, prawastatyna, rabdomioliza, repaglinid, rozuwastatyna, ryfampicyna, sok grejpfrutowy, statyna, symwastatyna, szczepionka atenuowana, takrolimus, trimetoprim, wirusowe zapalenie wątroby typu C
Leksykon leków
Interakcje leku – Mantreda 10 mg

Rywaroksaban, substancja czynna leku Mantreda 10 mg, jest metabolizowany głównie przez CYP3A4 oraz transportowany przez glikoproteinę P (P-gp), co warunkuje liczne interakcje farmakologiczne o istotnym znaczeniu klinicznym. Silne inhibitory obu szlaków, takie jak ketokonazol (400 mg/dobę) i rytonawir (600 mg 2x/dobę), powodują 2,5-2,6-krotne zwiększenie AUC oraz 1,6-1,7-krotne zwiększenie Cmax rywaroksabanu, co znacząco podnosi ryzyko krwawień i jest przeciwwskazaniem do jednoczesnego stosowania. Umiarkowane inhibitory, np. klarytromycyna (500 mg 2x/dobę) i erytromycyna (500 mg 3x/dobę), zwiększają AUC rywaroksabanu o 1,3-1,5 razy, z nasileniem efektu u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek (do 2-krotnego wzrostu AUC). Flukonazol (400 mg/dobę) również umiarkowanie zwiększa ekspozycję na rywaroksaban. Z kolei silne induktory CYP3A4, takie jak ryfampicyna, zmniejszają AUC o około 50%, co może obniżać skuteczność terapeutyczną i wymaga unikania lub ścisłego monitorowania pacjenta.
antagonista witaminy K, atorwastatyna, badanie układu krzepnięcia, cytochrom P450 3A4, czas protrombinowy, czynnik krzepnięcia, czynnik Xa, digoksyna, dronedaron, dziurawiec zwyczajny, enoksaparyna, erytromycyna, fenobarbital, fenytoina, flukonazol, glikoproteina p, hamowanie agregacji płytek, hemostaza, induktor CYP3A4, inhibitor agregacji płytek, inhibitor CYP3A4, inhibitor HIV-proteazy, inhibitor pompy protonowej, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny, itrakonazol, karbamazepina, ketokonazol, klarytromycyna, klopidogrel, kwas acetylosalicylowy, lek przeciwgrzybiczny, lek przeciwzakrzepowy, midazolam, naproksen, niesteroidowy lek przeciwzapalny, omeprazol, pochodna azolowa, pozakonazol, ryfampicyna, rywaroksaban, ryzyko krwawienia, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, warfaryna, worykonazol, zaburzenie czynności nerek, zakrzepica
Leksykon substancji czynnych
Oksaliplatyna – Interakcje

Oksaliplatyna, stosowana w dawce 85 mg/m², nie wpływa istotnie na farmakokinetykę 5-fluorouracylu, co umożliwia ich bezpieczne łączne podawanie bez konieczności modyfikacji dawek. Badania in vitro wykazały brak istotnego wypierania oksaliplatyny z połączeń z białkami osocza przy jednoczesnym stosowaniu erytromycyny, salicylanów, granisetronu, paklitakselu oraz walproinianu sodu, co potwierdza niskie ryzyko interakcji farmakokinetycznych. Należy jednak zachować szczególną ostrożność przy łączeniu oksaliplatyny z lekami wydłużającymi odstęp QT (np. amiodaron, sotalol, haloperydol, moksyfloksacyna), ze względu na wysokie ryzyko groźnych zaburzeń rytmu serca, w tym torsade de pointes, co wymaga monitorowania EKG i elektrolitów oraz unikania politerapii lekami o takim działaniu. Ponadto, jednoczesne stosowanie leków wywołujących rabdomiolizę (np. statyny, fibraty) zwiększa ryzyko uszkodzenia mięśni i wymaga monitorowania poziomu kinazy kreatynowej oraz rozważenia alternatywnych terapii.
5-fluorouracyl, aminoglikozyd, amiodaron, białko osocza, cisplatyna, cytostatyk, dyzestezja, erytromycyna, fibrat, granisetron, haloperydol, hepatotoksyczność, immunosupresja, kinaza kreatynowa, moksyfloksacyna, neuropatia obwodowa, niedoczulica, odstęp QT, oksaliplatyna, ostra niewydolność nerek, paklitaksel, parestezja, próby wątrobowe, rabdomioliza, sotalol, statyna, szczepionka atenuowana, terapia onkologiczna, torsade de pointes, walproinian sodu, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia rytmu serca
Leksykon leków
Interakcje leku – Xanax 1 mg

Alprazolam, metabolizowany głównie przez CYP3A4, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mogą znacząco wpływać na jego działanie kliniczne. Szczególnie istotne są interakcje z lekami hamującymi CYP3A4, takimi jak azolowe leki przeciwgrzybicze (ketokonazol, itrakonazol, pozakonazol, worykonazol), nefazodon, fluwoksamina, makrolidy (erytromycyna, klarytromycyna, troleandomycyna), diltiazem, fluoksetyna, sertralina oraz doustne środki antykoncepcyjne, które mogą zwiększać stężenie alprazolamu w osoczu i nasilać jego działanie. W przypadku inhibitorów CYP3A4 zaleca się zachowanie szczególnej ostrożności i rozważenie zmniejszenia dawki alprazolamu. Z kolei induktory enzymu, takie jak ryfampicyna i izoniazyd, mogą obniżać stężenie alprazolamu, osłabiając jego efekt terapeutyczny. Ponadto alprazolam wykazuje addytywne działanie depresyjne na ośrodkowy układ nerwowy (OUN) w połączeniu z opioidami, lekami przeciwpsychotycznymi, nasennymi, przeciwlękowymi, przeciwhistaminowymi oraz narkotycznymi lekami przeciwbólowymi, co zwiększa ryzyko sedacji, depresji oddechowej i uzależnienia.
antybiotyk makrolidowy, azolowy lek przeciwgrzybiczny, cymetydyna, cytochrom P450 3A4, depresja oddechowa, dezypramina, digoksyna, diltiazem, disulfiram, erytromycyna, fenytoina, fluoksetyna, fluwoksamina, imipramina, inhibitor proteazy HIV, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, itrakonazol, izoniazyd, ketokonazol, klarytromycyna, kwas walproinowy, lek nasenny, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwdrgawkowy, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwlękowy, narkotyczny lek przeciwbólowy, nefazodon, neuroleptyki, ośrodkowy układ nerwowy, pozakonazol, propranolol, ryfampicyna, rytonawir, sertralina, środek znieczulający, teofilina, warfaryna, worykonazol, zaburzenie funkcji poznawczych, zaburzenie koordynacji ruchowej, zaburzenie pamięci, zaburzenie świadomości, zależność psychiczna
Leksykon leków
Interakcje leku – Seretide 250 (250 mcg + 25 mcg)/dawkę inh.

Produkt leczniczy Seretide 250, zawierający salmeterol (β2-agonista) oraz flutykazon propionian (glikokortykosteroid), wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne. β-adrenolityki (zarówno selektywne, jak i nieselektywne) antagonizują działanie salmeterolu, co może prowadzić do zmniejszenia skuteczności bronchodilatacyjnej i jest przeciwwskazaniem u pacjentów z astmą. Silne inhibitory CYP3A4, takie jak ketokonazol (400 mg/dobę), rytonawir (100 mg 2x/dobę) i itrakonazol, znacząco zwiększają stężenia salmeterolu (1,4-krotne zwiększenie Cmax, 15-krotne AUC) oraz flutykazonu propionianu (wzrost ekspozycji o 150%), co może skutkować poważnymi działaniami niepożądanymi, takimi jak wydłużenie odstępu QTc, kołatania serca, zespół Cushinga i zahamowanie czynności kory nadnerczy. Umiarkowane inhibitory CYP3A4, np. erytromycyna (500 mg 3x/dobę), powodują mniejsze, klinicznie nieistotne zwiększenie ekspozycji na salmeterol i flutykazon, jednak wymagana jest ostrożność i monitorowanie pacjenta. Dodatkowo, stosowanie β2-agonistów może wywołać hipokaliemię, nasilającą się przy jednoczesnym stosowaniu pochodnych ksantyny, steroidów i leków moczopędnych, co wymaga monitorowania poziomu potasu.
beta-adrenolityki, bronchodilatacja, cytochrom P450, efekt addycyjny, erytromycyna, farmakodynamika, farmakokinetyka, flutykazon, hipokaliemia, inhibitor CYP3A4, interakcja z alkoholem, itrakonazol, kandydoza jamy ustnej, ketokonazol, klirens osoczowy, kobicystat, kortykosteroid, lek moczopędny, metabolizm pierwszego przejścia, metabolizm wątrobowy, odstęp QTc, ośrodkowy układ nerwowy, pochodna ksantyny, rezerwa nadnerczowa, rytonawir, salmeterol, suplementacja potasu, tachykardia, zahamowanie kory nadnerczy, zespół Cushinga
Leksykon leków
Interakcje leku – Oxycodone Polpharma 10 mg/ml

Oksykodon chlorowodorek (10 mg/ml) wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mogą znacząco wpływać na jego skuteczność i bezpieczeństwo stosowania. Szczególnie istotne są interakcje z lekami działającymi depresyjnie na ośrodkowy układ nerwowy (OUN), takimi jak benzodiazepiny, inne opioidy, leki nasenne, przeciwdepresyjne czy neuroleptyki, które mogą prowadzić do nasilenia sedacji, depresji oddechowej, a nawet śpiączki lub zgonu. Również leki o działaniu antycholinergicznym (np. trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, leki antyhistaminowe, środki zwiotczające mięśnie) mogą potęgować działania niepożądane oksykodonu, takie jak zaparcia, zatrzymanie moczu czy zaburzenia poznawcze. W przypadku jednoczesnego stosowania tych leków zaleca się rozważenie zmniejszenia dawki oksykodonu i ścisłe monitorowanie pacjenta. Ponadto, inhibitory monoaminooksydazy (MAO) oraz alkohol znacząco zwiększają ryzyko poważnych powikłań, w tym przełomu nadciśnieniowego, depresji oddechowej i śpiączki, co wymaga bezwzględnego unikania ich łącznego stosowania z oksykodonem.
antybiotyk makrolidowy, azolowy lek przeciwgrzybiczny, benzodiazepina, chinidyna, choroba Parkinsona, CYP2D6, CYP3A4, cytochrom P450, depresja oddechowa, dziurawiec zwyczajny, erytromycyna, fenotiazyna, fenytoina, hiperrefleksja, inhibitor MAO, inhibitor proteazy, itrakonazol, karbamazepina, ketokonazol, klarytromycyna, lek antycholinergiczny, lek antyhistaminowy, lek antypsychotyczny, lek hipotensyjny, lek nasenny, lek przeciwdepresyjny, lek trankwilizujący, lek uspokajający, lek znieczulający, lek zwiotczający mięśnie, monoaminooksydaza, neuroleptyk, oksykodon chlorowodorek, ośrodkowy układ nerwowy, paroksetyna, pozakonazol, przełom nadciśnieniowy, ryfampicyna, SNRI, SSRI, sztywność mięśniowa, telitromycyna, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, worykonazol, zespół serotoninowy
Leksykon leków
Interakcje leku – Ampicilin+Sulbactam AptaPharma 1 g + 0,5 g

Ampicylina z sulbaktamem wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Jednoczesne stosowanie z allopurynolem zwiększa ryzyko wysypki skórnej, co wymaga monitorowania pacjenta. W przypadku aminoglikozydów zaleca się podawanie leków w różne miejsca z co najmniej 1-godzinnym odstępem, aby uniknąć wzajemnego hamowania działania. Leki bakteriostatyczne (chloramfenikol, erytromycyna, sulfonamidy, tetracykliny) mogą osłabiać bakteriobójcze działanie ampicyliny, dlatego ich jednoczesne stosowanie jest niewskazane. Penicyliny podawane pozajelitowo mogą wpływać na agregację płytek i testy koagulacyjne, nasilając działanie leków przeciwzakrzepowych, co wymaga ścisłego monitorowania parametrów krzepnięcia. Metotreksat w połączeniu z ampicyliną z sulbaktamem wykazuje zmniejszony klirens i zwiększoną toksyczność, co wymaga dostosowania dawek leukoworyny i monitorowania pacjenta. Probenecyd zmniejsza wydzielanie cewkowe antybiotyków, zwiększając ich stężenie i okres półtrwania, co może wymagać korekty dawkowania.
agregacja płytek krwi, allopurynol, aminoglikozyd, ampicylina z sulbaktamem, badanie in vitro, chloramfenikol, dysfagia, działanie przeciwzakrzepowe, erytromycyna, estradiol, estriol, estron, fałszywie dodatni wynik, glukuronian estriolu, lek bakteriostatyczny, lek przeciwzakrzepowy, leukoworyna, metotreksat, okres półtrwania, probenecyd, reakcja skórna, sulfonamid, test koagulacyjny, tetracyklina, wydzielanie cewkowe
Leksykon substancji czynnych
Drospirenon – Interakcje

Drospirenon, progestagen o właściwościach antagonistycznych wobec aldosteronu, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Indukcja enzymów mikrosomalnych, zwłaszcza cytochromu P-450 (CYP3A4), przez leki przeciwdrgawkowe (np. karbamazepina, fenytoina), antybiotyki (ryfampicyna), leki stosowane w HIV/AIDS (rytonawir, efawirenz) oraz zioła (dziurawiec zwyczajny) prowadzi do zwiększonego klirensu drospirenonu i obniżenia jego stężenia w osoczu, co skutkuje krwawieniami śródcyklicznymi i zmniejszoną skutecznością antykoncepcyjną. W takich przypadkach zaleca się stosowanie dodatkowej mechanicznej metody antykoncepcji podczas terapii i przez 28 dni po jej zakończeniu lub rozważenie zmiany na niehormonalną metodę antykoncepcji. Z kolei inhibitory CYP3A4 (np. ketokonazol, flukonazol, klarytromycyna, werapamil) mogą zwiększać stężenie drospirenonu nawet do 2,7-krotności, co wymaga monitorowania działań niepożądanych. Szczególną uwagę należy zwrócić na interakcje farmakodynamiczne z lekami przeciwwirusowymi stosowanymi w terapii HCV (ombitaswir/parytaprewir/rytonawir, dazabuwir, glekaprewir/pibrentaswir, sofosbuwir/welpataswir/woksylaprewir), które mogą powodować ponad 5-krotne podwyższenie aktywności aminotransferaz (AlAT), wskazujące na ryzyko uszkodzenia wątroby. W takich sytuacjach konieczna jest zmiana metody antykoncepcji na alternatywną przed rozpoczęciem terapii przeciwwirusowej oraz powrót do drospirenonu dopiero po 2 tygodniach od zakończenia leczenia.
aminotransferaza wątrobowa, antagonista aldosteronu, antybiotyk makrolidowy, azolowy lek przeciwgrzybiczny, barbiturany, bloker kanału wapniowego, bozentan, cukrzyca, cytochrom P-450, dazabuwir, diltiazem, drospirenon, działanie przeciwmineralokortykosteroidowe, dziurawiec zwyczajny, efawirenz, enzymy mikrosomalne, erytromycyna, felbamat, fenytoina, fibrynoliza, flukonazol, glekaprewir, globulina wiążąca kortykosteroidy, gryzeofulwina, hiperkaliemia, indukcja enzymatyczna, inhibitor CYP3A4, inhibitor konwertazy angiotensyny, inhibitor proteazy HIV, interakcja farmakodynamiczna, itrakonazol, karbamazepina, ketokonazol, klarytromycyna, klirens hormonów płciowych, krwawienie śródcykliczne, lek moczopędny, lek przeciwdrgawkowy, metabolizm węglowodanów, newirapina, nienukleozydowy inhibitor odwrotnej transkryptazy, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, okskarbazepina, ombitaswir, parytaprewir, pibrentaswir, prymidon, ryfabutyna, ryfampicyna, rytonawir, sofosbuwir, steroidowy środek antykoncepcyjny, topiramat, welpataswir, werapamil, wirusowe zapalenie wątroby typu C, woksylaprewir, worykonazol, wskaźnik krzepnięcia
Leksykon leków
Interakcje leku – Cilozek 50 mg

Cylostazol, będący inhibitorem fosfodiesterazy III o działaniu przeciwpłytkowym, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. W badaniach klinicznych dawka 150 mg dwa razy na dobę nie wydłużała czasu krwawienia u zdrowych osób, jednak jednoczesne stosowanie z kwasem acetylosalicylowym (ASA) zwiększało hamowanie agregacji płytek o 23-25%, bez istotnego wzrostu krwawień. Kombinacja cylostazolu z klopidogrelem nie powodowała dodatkowego wydłużenia czasu krwawienia, choć badanie CASTLE wskazało na wyższe ryzyko krwotoków przy jednoczesnym stosowaniu klopidogrelu, ASA i cylostazolu. Stosowanie cylostazolu z warfaryną nie wpływało na PT, aPTT ani czas krwawienia, jednak zaleca się ostrożność i regularne monitorowanie. Przeciwwskazane jest stosowanie cylostazolu u pacjentów przyjmujących co najmniej dwa dodatkowe leki przeciwpłytkowe lub przeciwzakrzepowe ze względu na znaczne ryzyko krwawień.
4′-trans-hydroksymetabolit, agregacja płytek, azolowy lek przeciwgrzybiczny, ciśnienie tętnicze, cylostazol, CYP1A2, CYP2C19, CYP3A4, czas częściowej tromboplastyny po aktywacji, czas krwawienia, czas protrombinowy, dehydrometabolit, diltiazem, doustny lek przeciwzakrzepowy, działanie hipotensyjne, działanie przeciwpłytkowe, erytromycyna, fenytoina, indeks terapeutyczny, induktor izoenzymu, inhibitor enzymu cytochromu P-450, inhibitor fosfodiesterazy III, inhibitor pompy protonowej, inhibitor proteazy, karbamazepina, ketokonazol, klopidogrel, kwas acetylosalicylowy, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwzakrzepowy, lowastatyna, metabolizm wątrobowy, omdlenie, omeprazol, ryfampicyna, tachykardia, układ krzepnięcia, warfaryna, wskaźnik krzepliwości, ziele dziurawca
Leksykon chorób i schorzeń
Płonica – Etiologia i przyczyny

Płonica (scarlatina) jest ostrą chorobą zakaźną wywoływaną przez Streptococcus pyogenes (paciorkowce grupy A, GAS), które produkują egzotoksyny pirogenne (SPE A, B, C, F) odpowiedzialne za charakterystyczną wysypkę skórną. Bakterie te są Gram-dodatnie, beta-hemolizujące, katalazoujemne i oksydazoujemne, rosnące w łańcuchach. Okres inkubacji wynosi 12 godzin do 7 dni (zwykle 2-4 dni). Zakażenie rozprzestrzenia się głównie drogą kropelkową, a także przez fomity i rzadko przez skażoną żywność. Płonica dotyka głównie dzieci w wieku 4-8 lat, z mniejszą podatnością u dzieci <2 lat (przeciwciała matczyne) i osób >10 lat (nabyta odporność). Szczepy emm1, emm3 i inne są powiązane z epidemiami, a rozwój choroby zależy od interakcji szczepu i odpowiedzi immunologicznej gospodarza. Nieleczona płonica może prowadzić do poważnych powikłań, takich jak gorączka reumatyczna, glomerulonefritis poinfekcyjny, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, martwicze zapalenie powięzi, PANDAS, posocznica i zespół wstrząsu toksycznego.
amoksycylina, angina paciorkowcowa, azytromycyna, bakteriofag, cefalosporyna, choroba autoimmunologiczna, droga kropelkowa, egzotoksyna pirogenna, erytromycyna, gorączka reumatyczna, inwazyjne zakażenie GAS, klindamycyna, liszajec, makrolid, martwicze zapalenie powięzi, paciorkowiec grupy A, paciorkowiec ropotwórczy, penicylina, płonica, posocznica, zaburzenie neuropsychiatryczne, zapalenie gardła, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, zapalenie stawów, zapalenie szpiku kostnego, zapalenie wyrostka sutkowatego, zespół wstrząsu toksycznego