Interakcje leku
Maxon forte 50 mg

Syldenafil, substancja czynna preparatu Maxon Forte, jest metabolizowany głównie przez izoenzym CYP3A4 oraz w mniejszym stopniu przez CYP2C9, co determinuje jego liczne interakcje farmakokinetyczne. Silne inhibitory CYP3A4, takie jak rytonawir, ketokonazol i itrakonazol, znacząco zwiększają stężenie syldenafilu w surowicy (np. rytonawir powoduje 11-krotne zwiększenie AUC i 4-krotny wzrost Cmax), co wymaga redukcji dawki początkowej do 25 mg lub całkowitego unikania jednoczesnego stosowania. Umiarkowane inhibitory CYP3A4 (erytromycyna, cymetydyna) również podnoszą stężenia syldenafilu (wzrost AUC o 182% dla erytromycyny), co wskazuje na konieczność ostrożności i ewentualnej modyfikacji dawki. Induktory CYP3A4, takie jak bozentan i ryfampicyna, obniżają stężenia syldenafilu (zmniejszenie AUC o 62,6% przy bozentanie), co może wymagać zwiększenia dawki. Syldenafil nie wykazuje istotnego wpływu na metabolizm innych leków metabolizowanych przez CYP450 ze względu na niskie stężenia terapeutyczne (około 1 µM).

Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Syldenafil, substancja czynna preparatu Maxon Forte, wchodzi w liczne interakcje z innymi produktami leczniczymi, które mogą mieć istotne znaczenie kliniczne. Interakcje te wynikają głównie z metabolizmu syldenafilu przez układ enzymatyczny cytochromu P450, przede wszystkim przez izoenzym 3A4, a w mniejszym stopniu 2C9.1

Wpływ innych produktów leczniczych na działanie syldenafilu

Inhibitory izoenzymu CYP3A4

Inhibitory izoenzymu CYP3A4 mogą znacząco zmniejszać klirens syldenafilu, prowadząc do zwiększenia jego stężenia w surowicy. W przypadku jednoczesnego stosowania syldenafilu z inhibitorami CYP3A4, zaleca się rozważenie zastosowania dawki początkowej 25 mg.2

Szczególnie silne interakcje obserwuje się przy jednoczesnym stosowaniu:

  • Rytonawiru (inhibitora proteazy HIV) – powoduje zwiększenie Cmax syldenafilu o 300% (4-krotny wzrost) i wzrost AUC syldenafilu w surowicy o 1000% (11-krotne zwiększenie). Ze względu na siłę tej interakcji, nie zaleca się jednoczesnego stosowania syldenafilu i rytonawiru. Jeśli jest to konieczne, maksymalna dawka syldenafilu nie powinna przekraczać 25 mg w ciągu 48 godzin.3
  • Sakwinawiru (inhibitora proteazy HIV) – powoduje zwiększenie Cmax syldenafilu o 140% i wzrost AUC syldenafilu o 210%.4
  • Erytromycyny (umiarkowanego inhibitora CYP3A4) – zwiększa AUC syldenafilu o 182%.5
  • Cymetydyny (800 mg) – powoduje zwiększenie stężenia syldenafilu w surowicy o 56%.6

Silne inhibitory CYP3A4, takie jak ketokonazol i itrakonazol, mogą wywierać jeszcze silniejszy wpływ na farmakokinetykę syldenafilu.7

Warto zauważyć, że sok grejpfrutowy, będący słabym inhibitorem CYP3A4 w ścianie jelit, może powodować niewielkie zwiększenie stężenia syldenafilu w surowicy.8

Induktory izoenzymu CYP3A4

Induktory izoenzymu CYP3A4 mogą zwiększać klirens syldenafilu, co prowadzi do zmniejszenia jego stężenia w osoczu. Na przykład, jednoczesne stosowanie bozentanu (induktor CYP3A4, CYP2C9 oraz prawdopodobnie CYP2C19) z syldenafilem powoduje zmniejszenie AUC syldenafilu o 62,6% i Cmax syldenafilu o 55,4%. Silne induktory, takie jak ryfampicyna, mogą prowadzić do znacznego zmniejszenia stężenia syldenafilu w osoczu.9

Leki bez istotnego wpływu na farmakokinetykę syldenafilu

Analiza populacyjna danych farmakokinetycznych nie wykazała wpływu na farmakokinetykę syldenafilu podczas jednoczesnego stosowania:

  • Inhibitorów CYP2C9 (takich jak tolbutamid, warfaryna, fenytoina)
  • Inhibitorów CYP2D6 (takich jak selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne)
  • Tiazydowych leków moczopędnych i leków pokrewnych
  • Diuretyków pętlowych i oszczędzających potas
  • Inhibitorów konwertazy angiotensyny
  • Antagonistów wapnia
  • Leków beta-adrenolitycznych
  • Azytromycyny (500 mg dziennie przez 3 dni) – nie wpływa na AUC, Cmax, tmax, stałą eliminacji i okres półtrwania syldenafilu
  • Leki zobojętniające kwas solny (wodorotlenek magnezu, wodorotlenek glinu) – nie wpływają na dostępność biologiczną syldenafilu
    10

Wpływ syldenafilu na inne produkty lecznicze

Syldenafil jest słabym inhibitorem izoenzymów cytochromu P450: 1A2, 2C9, 2C19, 2D6, 2E1 i 3A4 (IC50 >150 µM). Zważywszy, że maksymalne stężenia syldenafilu w surowicy (po zastosowaniu zalecanych dawek) wynoszą około 1 µM, jest mało prawdopodobne, aby syldenafil wpływał istotnie na klirens substratów tych izoenzymów.Interakcje klinicznie istotne (przeciwwskazane)

  • Azotany i leki uwalniające tlenek azotu – syldenafil nasila hipotensyjne działanie azotanów. Jednoczesne stosowanie syldenafilu i tych leków jest bezwzględnie przeciwwskazane.12
  • Riocyguat – stosowanie syldenafilu jednocześnie z riocyguatem jest przeciwwskazane, gdyż badania kliniczne wykazały nasilenie działania hipotensyjnego.13
  • Nikorandyl – ze względu na zawartość azotanu może powodować poważne interakcje z syldenafilem.14

Interakcje wymagające ostrożności

  • Leki alfa-adrenolityczne – jednoczesne podawanie syldenafilu pacjentom przyjmującym leki alfa-adrenolityczne może prowadzić do objawowego niedociśnienia u nielicznych, podatnych chorych. Najczęściej występuje to w ciągu 4 godzin od podania syldenafilu. W badaniach z doksazosyną obserwowano dodatkowe obniżenie ciśnienia krwi w pozycji leżącej i stojącej.15
  • Sakubitryl z walsartanem – przyjęcie pojedynczej dawki syldenafilu u pacjentów leczonych sakubitrylem z walsartanem wiązało się z istotnie większym obniżeniem ciśnienia krwi niż w przypadku monoterapii sakubitrylem z walsartanem.16
  • Amlodypina – u pacjentów z nadciśnieniem tętniczym, podczas jednoczesnego stosowania syldenafilu (100 mg) i amlodypiny stwierdzono dodatkowe obniżenie skurczowego ciśnienia tętniczego krwi, mierzonego w pozycji leżącej, o 8 mmHg oraz ciśnienia rozkurczowego o 7 mmHg.17
  • Bozentan – syldenafil w stanie stacjonarnym powodował zwiększenie wartości AUC bozentanu o 49,8% oraz Cmax bozentanu o 42%.18

Leki bez istotnych interakcji

Nie wykazano istotnych interakcji syldenafilu z następującymi lekami:

  • Tolbutamid i warfaryna (250 mg i 40 mg odpowiednio) – metabolizowane przez CYP2C9.19
  • Kwas acetylosalicylowy (150 mg) – syldenafil (50 mg) nie nasilał wydłużenia czasu krwawienia po jego zastosowaniu.20
  • Większość leków przeciwnadciśnieniowych – nie stwierdzono różnic w występowaniu objawów niepożądanych u pacjentów przyjmujących syldenafil jednocześnie z lekami moczopędnymi, lekami beta-adrenolitycznymi, inhibitorami konwertazy angiotensyny, antagonistami angiotensyny II, produktami przeciwnadciśnieniowymi (działającymi rozszerzająco na naczynia i ośrodkowo), lekami blokującymi neurony adrenergiczne, antagonistami wapnia i lekami blokującymi receptory alfa-adrenergiczne.21

Interakcje syldenafilu z alkoholem

Syldenafil (50 mg) nie nasilał obniżającego ciśnienie krwi działania alkoholu u zdrowych ochotników, u których przeciętne największe stężenie alkoholu we krwi wynosiło 80 mg/dl.22 Jednak należy pamiętać, że:

  • Zarówno alkohol, jak i syldenafil mają właściwości rozszerzające naczynia krwionośne, co teoretycznie może prowadzić do nasilenia efektu hipotensyjnego przy jednoczesnym stosowaniu
  • Pacjenci z chorobami układu sercowo-naczyniowego powinni zachować szczególną ostrożność przy jednoczesnym spożywaniu alkoholu i przyjmowaniu syldenafilu
  • Większe ilości alkoholu mogą nasilać działania niepożądane syldenafilu
  • Alkohol może negatywnie wpływać na funkcje seksualne, co może zmniejszać skuteczność leczenia syldenafil

Tabela interakcji syldenafilu

Grupa leków/substancja Efekt interakcji Poziom ważności Zalecenia
Azotany i leki uwalniające tlenek azotu Znaczne nasilenie działania hipotensyjnego, ryzyko poważnego niedociśnienia Bardzo wysoki Bezwzględnie przeciwwskazane
Riocyguat Nasilenie działania hipotensyjnego Bardzo wysoki Bezwzględnie przeciwwskazane
Inhibitory proteazy HIV (rytonawir, sakwinawir) Znaczne zwiększenie stężenia syldenafilu (11-krotne zwiększenie AUC dla rytonawiru) Wysoki Nie zaleca się jednoczesnego stosowania z rytonawirem. Jeżeli konieczne, maksymalna dawka syldenafilu 25 mg w ciągu 48 godzin
Silne inhibitory CYP3A4 (ketokonazol, itrakonazol) Znaczne zwiększenie stężenia syldenafilu Wysoki Zalecana dawka początkowa 25 mg
Umiarkowane inhibitory CYP3A4 (erytromycyna, cymetydyna) Umiarkowane zwiększenie stężenia syldenafilu (wzrost AUC o 182% dla erytromycyny) Średni Zalecana dawka początkowa 25 mg
Leki alfa-adrenolityczne Ryzyko objawowego niedociśnienia, dodatkowe obniżenie ciśnienia tętniczego Średni Zachować ostrożność, szczególnie w ciągu 4 godzin od podania syldenafilu
Induktory CYP3A4 (ryfampicyna, bozentan, barbiturany) Zmniejszenie stężenia syldenafilu (zmniejszenie AUC syldenafilu o 62,6% przy stosowaniu bozentanu) Średni Może być konieczne zwiększenie dawki syldenafilu
Sakubitryl z walsartanem Istotnie większe obniżenie ciśnienia krwi Średni Zachować ostrożność, monitorować ciśnienie krwi
Amlodypina Dodatkowe obniżenie ciśnienia tętniczego o 8/7 mmHg Niski do średniego Zachować ostrożność u pacjentów z nadciśnieniem
Sok grejpfrutowy Niewielkie zwiększenie stężenia syldenafilu Niski Bez szczególnych zaleceń
Alkohol Brak nasilenia obniżającego ciśnienie krwi działania przy umiarkowanych stężeniach (80 mg/dl) Niski Zachować ostrożność, szczególnie przy spożywaniu większych ilości alkoholu
Kwas acetylosalicylowy Brak wpływu na czas krwawienia Bardzo niski Bez ograniczeń
Leki zobojętniające kwas solny Brak wpływu na biodostępność syldenafilu Bardzo niski Bez ograniczeń

Przedstawione powyżej interakcje syldenafilu z innymi produktami leczniczymi mają kluczowe znaczenie dla bezpieczeństwa terapii. Szczególną uwagę należy zwrócić na bezwzględnie przeciwwskazane połączenia z azotanami i riocyguatem oraz zachować ostrożność przy stosowaniu z inhibitorami CYP3A4 i lekami alfa-adrenolitycznymi. W przypadku wątpliwości dotyczących możliwych interakcji lekowych, zaleca się konsultację z lekarzem lub farmaceutą przed zastosowaniem leku Maxon Forte.

  1. 16.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl