badanie in vivo
Badanie in vivo to technika badawcza przeprowadzana na żywym organizmie, w jego naturalnym środowisku biologicznym. W przeciwieństwie do badań in vitro, które odbywają się w warunkach laboratoryjnych, badania in vivo pozwalają na obserwację procesów biologicznych w pełnym kontekście fizjologicznym organizmu.
W praktyce medycznej badania in vivo stanowią kluczowy etap w procesie rozwoju nowych leków, procedur diagnostycznych i terapeutycznych. Obejmują one eksperymenty na modelach zwierzęcych oraz badania kliniczne z udziałem ludzi, które są niezbędne do zrozumienia skuteczności, bezpieczeństwa i farmakokinetyki testowanych substancji.
Zaletą badań in vivo jest możliwość obserwacji złożonych interakcji między różnymi układami organizmu, co pozwala na bardziej kompleksową ocenę działania testowanych substancji lub procedur. Jednocześnie badania te podlegają ścisłym regulacjom etycznym i prawnym, szczególnie gdy dotyczą badań na zwierzętach lub badań klinicznych z udziałem pacjentów.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Hascovir Control 200 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa acyklowiru, substancji czynnej leku Hascovir Control, wykazały brak właściwości mutagennych i rakotwórczych. Testy genotoksyczności przeprowadzone in vitro i in vivo nie potwierdziły zagrożenia genetycznego, a długoterminowe badania na szczurach i myszach nie wykazały potencjału onkogennego. Ocena wpływu na funkcje rozrodcze wskazała na przemijające zaburzenia spermatogenezy u szczurów i psów przy dawkach znacznie przekraczających dawki terapeutyczne stosowane u ludzi (200 mg), natomiast badania na myszach nie wykazały negatywnego wpływu na płodność po podaniu doustnym.
acyklowir, badanie in vitro, badanie in vivo, bezpieczeństwo genotoksyczne, charakterystyka produktu leczniczego, dawka terapeutyczna, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, funkcja rozrodcza, lek przeciwwirusowy, margines bezpieczeństwa, potencjał onkogenny, spermatogeneza, substancja czynna, toksyczność reprodukcyjna, właściwości mutagenne, właściwości rakotwórcze, wpływ na płodność - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Diflucan 2 mg/ml
Dane przedkliniczne flukonazolu wskazują na brak istotnego potencjału rakotwórczego przy dawkach doustnych 2,5-10 mg/kg mc./dobę, odpowiadających 2-7-krotności dawki terapeutycznej u ludzi, z wyjątkiem zwiększonej częstości gruczolaków wątrobowokomórkowych u samców szczurów przy dawkach 5-10 mg/kg. Testy mutagenności in vitro i in vivo, obejmujące m.in. szczepy Salmonella typhimurium oraz komórki chłoniaka myszy L5178Y, nie wykazały genotoksyczności flukonazolu nawet przy stężeniu do 1000 μg/ml. Badania cytogenetyczne potwierdziły brak mutacji chromosomalnych zarówno in vitro, jak i in vivo w komórkach szpiku myszy po podaniu doustnym leku.
badanie in vitro, badanie in vivo, chłoniak myszy, dodatkowe żebro, estrogen, falistość żeber, flukonazol, gruczolak wątrobowokomórkowy, komórki szpiku kostnego, kostnienie twarzoczaszki, limfocyt ludzki, mutacja chromosomalna, opóźnienie kostnienia, płodność, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, przebieg porodu, rozszczep podniebienia, rozwój płodu, Salmonella typhimurium, śmiertelność okołoporodowa, śmiertelność zarodków, toksyczny wpływ na reprodukcję, układ kielichowo-miedniczkowy, wpływ na reprodukcję - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Anturin 5 mg
Solifenacyna bursztynian, substancja czynna leku Anturin, jest selektywnym, kompetycyjnym antagonistą receptorów muskarynowych, głównie podtypu M3, co przekłada się na skuteczne rozkurczenie mięśni gładkich pęcherza moczowego i leczenie pęcherza nadreaktywnego. Badania farmakologiczne in vitro i in vivo potwierdziły wysoką selektywność solifenacyny wobec receptorów muskarynowych, z minimalnym powinowactwem do innych receptorów i kanałów jonowych, co korzystnie wpływa na profil bezpieczeństwa leku. W randomizowanych, kontrolowanych badaniach klinicznych, dawki 5 mg i 10 mg na dobę wykazały statystycznie istotną poprawę objawów pęcherza nadreaktywnego już po 1 tygodniu terapii, z utrzymaniem efektu przez 12 tygodni, a także potwierdzoną długoterminową skuteczność przez co najmniej 12 miesięcy.
acetylocholina, antagonista receptora cholinergicznego, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie kliniczne, częstomocz, grupa farmakoterapeutyczna, lek rozkurczowy, mięsień wypieracz, mikcja, nietrzymanie moczu, pęcherz nadreaktywny, podwójnie ślepa próba, receptor cholinergiczny, receptor muskarynowy, receptor muskarynowy M3, selektywność receptorowa, solifenacyna, włókno nerwowe cholinergiczne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Symtrend 6,25 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa karwedylolu wykazały brak działania teratogennego na modelach zwierzęcych, w tym szczurach i królikach, co potwierdza brak wad rozwojowych u płodów. Jednakże zaobserwowano działanie embriotoksyczne i fetotoksyczne u królików przy dawkach, które nie wywoływały toksyczności u samic, co wskazuje na potencjalne ryzyko dla zarodków i płodów mimo dobrej tolerancji u dorosłych osobników. Standardowe testy mutagenności in vitro i in vivo nie wykazały istotnego ryzyka uszkodzenia materiału genetycznego, a badania dotyczące potencjału rakotwórczego również nie potwierdziły znaczącego działania karwedylolu w tym zakresie.
badanie in vitro, badanie in vivo, badanie przedkliniczne, działanie embriotoksyczne, działanie fetotoksyczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, karwedylol, kultura komórkowa, model zwierzęcy, potencjał rakotwórczy, toksyczność, uszkodzenie materiału genetycznego, wada rozwojowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Perindopril Krka 4 mg
Badania przedkliniczne peryndoprylu wykazały, że głównym narządem docelowym toksyczności przewlekłej są nerki, z obserwowanymi odwracalnymi uszkodzeniami po podaniu doustnym u szczurów i małp. Ocena mutagenności, przeprowadzona zarówno in vitro, jak i in vivo, nie wykazała działania mutagennego, co eliminuje ryzyko uszkodzenia materiału genetycznego. Badania reprodukcyjne na szczurach, myszach, królikach i małpach nie potwierdziły embriotoksyczności ani teratogenności peryndoprylu, jednak ze względu na mechanizm działania jako inhibitor ACE, lek może powodować poważne powikłania w późnych fazach rozwoju płodu, takie jak śmierć płodu, wady wrodzone (zwłaszcza uszkodzenia nerek) oraz zwiększoną śmiertelność przed- i pourodzeniową.
badanie in vitro, badanie in vivo, badanie karcynogenności, działanie embriotoksyczne, działanie teratogenne, funkcja nerek, inhibitor ACE, nadciśnienie tętnicze, niewydolność serca, peryndopryl, potencjał karcynogenny, potencjał mutagenny, śmiertelność pourodzeniowa, śmiertelność przedurodzeniowa, toksyczność przewlekła, trymestr ciąży, uszkodzenie nerek, wada wrodzona - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Prostamnic 0,4 mg
Badania przedkliniczne tamsulosyny, substancji czynnej Prostamnic, wykazały, że jej profil toksyczności jest zgodny z farmakologicznym działaniem antagonistów receptorów α1-adrenergicznych. Testy przeprowadzono na myszy, szczurach i psach, obejmując toksyczność po pojedynczej dawce oraz przy dawkowaniu wielokrotnym. U psów zaobserwowano zmiany w zapisie EKG jedynie przy dawkach znacznie przekraczających terapeutyczne, co nie ma istotnego znaczenia klinicznego. Ponadto, badania genotoksyczności in vivo i in vitro nie wykazały właściwości genotoksycznych tamsulosyny, co potwierdza brak ryzyka uszkodzenia materiału genetycznego.
antagonista receptora α1-adrenergicznego, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie przedkliniczne, dawka terapeutyczna, gruczoł mleczny, hiperprolaktynemia, podwyższony poziom prolaktyny, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, Prostamnic, tamsulosyna, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność tamsulosyny, układ sercowo-naczyniowy, zapis elektrokardiograficzny, zmiana proliferacyjna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Allertec WZF 10 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa cetyryzyny dichlorowodorku, substancji czynnej leku Allertec WZF (10 mg tabletki powlekane), wykazały brak istotnych negatywnych efektów na kluczowe układy organizmu, w tym sercowo-naczyniowy, oddechowy oraz ośrodkowy układ nerwowy. Testy toksyczności po podaniu wielokrotnym na różnych gatunkach zwierząt nie ujawniły efektów toksycznych przy dawkach wielokrotnie przekraczających dawki terapeutyczne stosowane u ludzi, co wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa. Ponadto, badania genotoksyczności (in vitro i in vivo) nie wykazały działania mutagennego, a długoterminowe testy karcynogenności nie potwierdziły potencjału rakotwórczego cetyryzyny.
aberracja chromosomowa, badanie genotoksyczności, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie karcynogenności, badanie niekliniczne, cetyryzyna dichlorowodorek, dawka terapeutyczna, działanie embriotoksyczne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, rozwój zarodkowo-płodowy, test farmakologiczny bezpieczeństwa, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na rozrodczość, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, właściwość farmakodynamiczna, wpływ na rozrodczość, zdrowie reprodukcyjne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Arsenic trioxide Sandoz 1 mg/ml
Przedkliniczne dane dotyczące bezpieczeństwa trójtlenku arsenu, substancji czynnej leku Arsenic trioxide Sandoz 1 mg/ml, wskazują na istotne ryzyko embriotoksyczności i teratogenności. Badania na zwierzętach wykazały wady rozwojowe, takie jak uszkodzenia cewy nerwowej, wrodzony brak oczu oraz mikroftalmię, po podaniu dawek odpowiadających 1-10-krotności zalecanej dawki klinicznej (w przeliczeniu na mg/m² powierzchni ciała). Brak jest jednak danych dotyczących wpływu trójtlenku arsenu na płodność, co stanowi istotną lukę w ocenie bezpieczeństwa reprodukcyjnego tej substancji. Ponadto, badania in vitro i in vivo potwierdzają genotoksyczne działanie trójtlenku arsenu, manifestujące się zaburzeniami chromosomów oraz transformacjami morfologicznymi w komórkach ssaków.
aberracja chromosomowa, anoftalmia, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie karcinogenności, badanie przedkliniczne, działanie kancerogenne, działanie teratogenne, genotoksyczność, karcinogenność, mikroftalmia, toksyczność, toksyczność reprodukcyjna, transformacja morfologiczna, trójtlenek arsenu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – AntyGrypin COMPLEX 500 mg + 200 mg + 4 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa produktu leczniczego AntyGrypin COMPLEX, zawierającego 500 mg paracetamolu, 200 mg kwasu askorbinowego oraz 4 mg chlorofenaminy maleinianu, wykazały brak istotnych klinicznie efektów toksycznych przy stosowaniu dawek terapeutycznych. Ocena farmakologiczna nie ujawniła negatywnego wpływu na podstawowe funkcje życiowe, w tym układ sercowo-naczyniowy, oddechowy oraz ośrodkowy układ nerwowy. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym, obejmujące analizy biochemiczne, hematologiczne i histopatologiczne, potwierdziły bezpieczeństwo stosowania składników i ich kombinacji. Ponadto, testy genotoksyczności in vitro i in vivo nie wykazały zdolności do indukowania mutacji genowych ani aberracji chromosomowych, a badania kancerogenności nie wskazały na podwyższone ryzyko rozwoju nowotworów przy długotrwałej ekspozycji.
aberracja chromosomowa, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie toksykologiczne, bezpieczeństwo farmakologiczne, chlorofenaminy maleinian, kwas askorbowy, mutacja genowa, ośrodkowy układ nerwowy, paracetamol, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodkowo-płodowy, ryzyko kancerogenne, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na rozród, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, zmiana biochemiczna, zmiana hematologiczna, zmiana histopatologiczna, zmiana nowotworowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Sunitinib Bluefish 50 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa sunitynibu wykazały wielonarządową toksyczność obejmującą przewód pokarmowy, nadnercza, układ limfatyczny i krwiotwórczy, trzustkę, ślinianki, stawy oraz układ rozrodczy samic. Zmiany te występowały przy klinicznie istotnych stężeniach leku w osoczu i były w większości odwracalne po 2-6 tygodniach od zakończenia terapii. Dodatkowo obserwowano wydłużenie odstępu QTc, zmniejszenie frakcji wyrzutowej lewej komory (LVEF), zanik kanalików jądrowych oraz rozrost komórek mezangium w nerkach. Ocena genotoksyczności wykazała brak mutagenności i klastogenności in vivo, choć in vitro stwierdzono poliploidię w ludzkich limfocytach. Badania rakotwórczości na modelach zwierzęcych (myszy transgeniczne rasH2 i szczury) wykazały występowanie nowotworów, takich jak rak żołądka, dwunastnicy, złośliwy śródbłoniak krwionośny oraz guzy chromochłonne nadnerczy, przy ekspozycjach wielokrotnie przekraczających AUC u pacjentów (≥ 7,3-krotne). Znaczenie tych zmian dla ludzi pozostaje niejednoznaczne.
aberracja chromosomalna, atrezja pęcherzyków, badanie in vitro, badanie in vivo, ciałko żółte, działanie klastogenne, działanie rakotwórcze, działanie toksyczne, embriotoksyczność, frakcja wyrzutowa lewej komory, genotoksyczność, gruczoły Brunnera, guz chromochłonny, hiperplazja błony śluzowej, komórki mezangium, odstęp QTc, poliploidia, rozszczep podniebienia, rozszczep wargi, śródbłoniak krwionośny, szpik kostny, teratogenność, tkanka limfoidalna, trzustka zewnątrzwydzielnicza, układ krwiotwórczy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Auroverin MR 200 mg
Dane przedkliniczne dotyczące mebeweryny chlorowodorku, substancji czynnej preparatu Auroverin MR, wskazują na głównie ośrodkowonaczyniowe działania toksyczne po podaniu wielokrotnym, manifestujące się pobudzeniem, drżeniem i drgawkami, szczególnie u psów przy dawkach trzykrotnie przekraczających maksymalną dawkę kliniczną 400 mg/dobę (w przeliczeniu na mg/m²). Badania reprodukcyjne wykazały brak działania teratogennego u szczurów i królików, jednak u szczurów zaobserwowano zmniejszenie liczebności miotu oraz zwiększoną resorpcję płodów przy dawkach dwukrotnie wyższych niż maksymalna dawka kliniczna. Nie stwierdzono wpływu na płodność samic i samców szczurów przy dawce równoważnej dawce klinicznej.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Quetiapine Fair-Med 25 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa kwetiapiny (Quetiapine Fair-Med) wykazały brak działania genotoksycznego w testach in vitro i in vivo, co potwierdza korzystny profil bezpieczeństwa substancji czynnej. W badaniach na zwierzętach laboratoryjnych zaobserwowano specyficzne zmiany narządowe i hematologiczne: u szczurów odkładanie barwnika w tarczycy, u małp Cynomolgus hipertrofię komórek pęcherzykowych tarczycy, obniżenie stężenia T3, hemoglobiny oraz liczby leukocytów i erytrocytów, a u psów zmętnienie soczewki i zaćmę. W badaniach rozwojowych na królikach stwierdzono zwiększoną częstość przykurczu kończyn płodów przy ekspozycji na poziomie zbliżonym do maksymalnej dawki terapeutycznej u ludzi, co wiązało się z obniżonym przyrostem masy ciała samic ciężarnych. W badaniach płodności na szczurach odnotowano marginalne zmniejszenie płodności samców, występowanie ciąż urojonych, wydłużenie faz międzyrujowych i zmniejszenie odsetka ciąż, prawdopodobnie związane z hiperprolaktynemią, jednak ze względu na różnice międzygatunkowe nie można bezpośrednio ekstrapolować tych wyników na ludzi.
badanie in vitro, badanie in vivo, ciąża urojona, dawka terapeutyczna, działanie genotoksyczne, faza międzyrujowa, genotoksyczność, gruczoł tarczowy, hemoglobina, hipertrofia komórek pęcherzykowych, hormon T3, krwinki, kwetiapina fumaran, laktoza jednowodna, płodność, prolaktyna, przykurcz, regulacja hormonalna, rozwój płodowy, substancja pomocnicza, tabletka powlekana, tkanka tarczycy, toksyczność, zaćma, zmętnienie soczewki - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lekoklar forte 500 mg
Przedkliniczne badania toksyczności klarytromycyny wykazały, że jej toksyczność jest zależna od dawki i czasu podawania, z wątrobą jako głównym narządem docelowym uszkodzeń, obserwowanych już po 14 dniach u psów i małp. Dawki toksyczne wynosiły około 300 mg/kg mc./dobę, znacznie przekraczając zalecane dawki terapeutyczne u ludzi. Oprócz wątroby, toksyczność dotyczyła także żołądka, grasicy, tkanek limfoidalnych oraz nerek. U psów zaobserwowano działania niepożądane dotyczące narządu wzroku, takie jak zapalenie spojówek i łzawienie przy dawkach terapeutycznych, a przy dawkach 400 mg/kg mc./dobę pojawiło się zmętnienie i obrzęk rogówki. Badania genotoksyczności i mutagenności, zarówno in vitro, jak i in vivo, nie wykazały działania szkodliwego na materiał genetyczny, potwierdzając bezpieczeństwo leku w tym zakresie.
antybiotyk makrolidowy, badanie in vitro, badanie in vivo, działanie embriotoksyczne, działanie nefrotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, erytrocyt, grasica, klarytromycyna, LD50, leukocyt, łzawienie, nefrotoksyczność, obrzęk rogówki, płytka krwi, rozszczep podniebienia, samoistne poronienie, tkanka limfoidalna, toksyczność ostra i przewlekła, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie wątroby, wątroba, zapalenie spojówek, zmętnienie rogówki - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Kefrenex 100 mg
Dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa kwetiapiny (substancji czynnej Kefrenex) wskazują na brak działania genotoksycznego w badaniach in vivo i in vitro, co jest istotne dla oceny długoterminowego bezpieczeństwa stosowania leku. U szczurów zaobserwowano odkładanie barwnika w tarczycy, natomiast u małp z rodziny Cynomolgus stwierdzono hipertrofię komórek pęcherzykowych tarczycy oraz istotne zmniejszenie stężenia trójjodotyroniny (T3), hemoglobiny, leukocytów i erytrocytów. U psów odnotowano zmętnienie soczewki i rozwój zaćmy. Badania na królikach wykazały zwiększoną częstość zagięcia nadgarstkowego/stępowego u płodów, związane z działaniami niepożądanymi u matek, przy ekspozycji na poziomie zbliżonym do maksymalnej dawki terapeutycznej u ludzi.
badanie in vitro, badanie in vivo, ciąża rzekoma, dawka terapeutyczna, działanie genotoksyczne, działanie mutagenne, działanie toksyczne, erytrocyt, gruczoł tarczowy, hemoglobina, hipertrofia komórek pęcherzykowych, kontrola hormonalna, krew obwodowa, krwinka biała, krwinka czerwona, kwetiapina, leukocyt, narząd wzroku, potencjał genotoksyczny, prolaktyna, soczewka oka, trójjodotyronina, zaćma, zagięcie nadgarstkowe, zmętnienie soczewki - Leksykon substancji czynnych
Tromantadyna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa chlorowodorku tromantadyny, stosowanego w preparacie Viru-Merz w postaci żelu o stężeniu 10 mg/g, wykazały brak istotnej toksyczności po wielokrotnym podaniu miejscowym i ogólnoustrojowym na modelach zwierzęcych. Analizy embriotoksyczności i teratogenności przeprowadzone na szczurach i królikach po dożylnym podaniu substancji nie wykazały negatywnego wpływu na rozwój zarodkowy i płodowy. Testy mutagenności in vitro i in vivo również potwierdziły brak działania mutagennego chlorowodorku tromantadyny, co dodatkowo potwierdza korzystny profil bezpieczeństwa tej substancji czynnej.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tamsugen 0,4mg, kapsułki o zmodyfikowanym uwalnianiu, twarde 0,4 mg
Badania przedkliniczne tamsulosyny chlorowodorku, substancji czynnej preparatu Tamsugen 0,4 mg, wykazały, że toksyczność ostra i przewlekła jest zgodna z farmakodynamicznym działaniem antagonistów receptorów alfa-adrenergicznych. W badaniach na myszy, szczurach i psach nie stwierdzono istotnych klinicznie efektów toksycznych przy dawkach terapeutycznych, choć bardzo wysokie dawki wywoływały zmiany w zapisie EKG u psów, uznane za nieistotne klinicznie. Potencjał genotoksyczny tamsulosyny został wykluczony na podstawie testów in vitro i in vivo, co potwierdza bezpieczeństwo długoterminowego stosowania leku bez ryzyka uszkodzenia materiału genetycznego i mutacji.
antagonista receptora alfa-adrenergicznego, badanie in vitro, badanie in vivo, bezpieczeństwo kardiologiczne, chlorowodorek tamsulosyny, działanie rakotwórcze, elektrokardiogram, genotoksyczność, hiperprolaktynemia, proliferacja komórkowa, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność tamsulosyny, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Vizibim 0,3 mg/ml
Badania przedkliniczne bimatoprostu, substancji czynnej preparatu Vizibim (0,3 mg/ml), wykazały, że działania niepożądane pojawiały się jedynie przy ekspozycji znacznie przekraczającej maksymalne narażenie u ludzi. W badaniach okulistycznych na małpach stosujących bimatoprost w stężeniu ≥0,3 mg/ml przez rok zaobserwowano zwiększoną pigmentację tęczówki, wynikającą ze wzmożonej produkcji melaniny, bez zmian funkcjonalnych lub mikroskopowych. Dodatkowo, odwracalne zmiany w tkankach okołogałkowych, takie jak poszerzenie szpary powiekowej i bruzdy, były zależne od dawki, jednak mechanizm tych efektów pozostaje niejasny. Badania genotoksyczności i kancerogenności nie wykazały potencjału mutagennego ani rakotwórczego, co jest istotne przy długotrwałym stosowaniu w terapii jaskry.
badanie in vitro, badanie in vivo, badanie przedkliniczne, bimatoprost, funkcje neurobehawioralne, genotoksyczność, jaskra, melanocyty, obumarcie płodu, pigmentacja tęczówki, potencjał genotoksyczny, potencjał kancerogenny, potencjał mutagenny, profil bezpieczeństwa, rozwój okołoporodowy, rozwój zarodkowo-płodowy, szpara powiekowa, terapia jaskry, tkanki okołooczne, toksyczność, Vizibim - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Azithromycin Aurovitas 250 mg
Przedkliniczne badania azytromycyny wykazały, że podawanie leku w dawkach do 40-krotnie przekraczających terapeutyczne u ludzi indukuje przemijającą fosfolipidozę u zwierząt, jednak bez towarzyszących objawów toksyczności, co sugeruje ograniczone znaczenie kliniczne tego zjawiska przy standardowym stosowaniu. Elektrofizjologiczne testy wskazały na potencjalne wydłużenie odstępu QT, co może zwiększać ryzyko arytmii serca, podkreślając konieczność monitorowania kardiologicznego u pacjentów. Nie przeprowadzono długoterminowych badań rakotwórczości ze względu na krótkotrwały charakter terapii azytromycyną, a testy mutagenności in vitro i in vivo nie wykazały działania genotoksycznego, co wskazuje na niski potencjał mutagenny leku.
azytromycyna, badanie in vitro, badanie in vivo, elektrofizjologia serca, elektrokardiogram, embriotoksyczność, fosfolipidoza, genotoksyczność, kostnienie, mutagenność, odstęp QT, przewodnictwo elektryczne serca, rakotwórczość, rozwój fizyczny i ruchowy, teratogenność, testy mutagenności, układ sercowo-naczyniowy, zaburzenia rytmu serca - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Methotrexat-Ebewe 2,5 mg
Metotreksat, jako lek cytostatyczny działający na tkanki o wysokim wskaźniku proliferacji, wykazuje istotną toksyczność reprodukcyjną w badaniach przedklinicznych, nawet przy dawkach nietoksycznych dla samic. W modelach zwierzęcych potwierdzono jego działanie teratogenne, prowadzące do letalnych wad płodów, co stanowi bezwzględne przeciwwskazanie do stosowania w ciąży oraz wymaga ścisłej kontroli u pacjentów w wieku rozrodczym. Długotrwałe badania na szczurach, myszach i chomikach nie wykazały działania karcynogennego, co jest istotne w kontekście terapii przewlekłych schorzeń. Uszkodzenia chromatyny obserwowane w komórkach somatycznych zwierząt i szpiku kostnym ludzi miały charakter przemijający i odwracalny, co zmniejsza ryzyko długoterminowych powikłań genotoksycznych.
badanie in vitro, badanie in vivo, choroba przewlekła, cytostatyk, działanie karcynogenne, działanie teratogenne, genotoksyczność, komórka somatyczna, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, przeciwwskazanie w ciąży, szpik kostny, tkanka proliferująca, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie chromatyny, wada płodu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ladiva 226 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa wyciągu z liści maliny właściwej (Rubus idaeus L.) zawartego w produkcie leczniczym Ladiva wykazały ograniczone dane, jednak dostępne wyniki pozwalają na ocenę profilu bezpieczeństwa w kontekście klinicznym. Testy in vitro wykazały pewne dodatnie wyniki genotoksyczności, prawdopodobnie związane z obecnością flawonoidów, w szczególności kwercetyny, naturalnie występujących w wyciągu. Niemniej jednak, badania in vivo, w tym test mikrojądrowy na modelu mysim, potwierdziły brak potencjału genotoksycznego produktu. Brak jest natomiast danych dotyczących potencjalnego działania rakotwórczego oraz wpływu na funkcje rozrodcze i rozwój potomstwa.
badanie in vitro, badanie in vivo, bezpieczeństwo przedkliniczne, działanie rakotwórcze, flawonoidy, funkcja rozrodcza, genotoksyczność, kwercetyna, potencjał genotoksyczny, rakotwórczość, rozwój potomstwa, Rubus idaeus, suchy wyciąg wodny, test mikrojądrowy, toksyczność reprodukcyjna, wyciąg z liści maliny właściwej - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Submena 400 mcg
Dane przedkliniczne dotyczące fentanylu, substancji czynnej preparatu Submena, potwierdzają akceptowalny profil bezpieczeństwa przy stosowaniu dawek terapeutycznych. Badania farmakologii bezpieczeństwa oraz toksyczności po wielokrotnym podaniu nie wykazały nowych zagrożeń dla ludzi poza tymi opisanymi w Charakterystyce Produktu Leczniczego. W modelach zwierzęcych zaobserwowano wpływ na funkcje reprodukcyjne, w tym zmniejszoną płodność i zwiększoną śmiertelność płodów u szczurów, jednak bez działania teratogennego. Potencjał mutagenny oceniono na podstawie testów in vitro i in vivo; mutagenność występowała jedynie przy bardzo wysokich stężeniach, znacznie przekraczających poziomy terapeutyczne, co minimalizuje ryzyko kliniczne.
analiza histologiczna, badanie in vitro, badanie in vivo, cytrynian fentanylu, dawka terapeutyczna, działanie teratogenne, ekspozycja na substancję, farmakologia bezpieczeństwa, fentanyl, komórki ssaków, mutagenność, płodność, potencjał mutagenny, potencjał onkogenny, potencjał rakotwórczy, praktyka kliniczna, profil bezpieczeństwa, rakotwórczość, struktura mózgu, test biologiczny, tkanka mózgowa, toksyczność po dawkach wielokrotnych, toksyczność reprodukcyjna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Requip 5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa ropinirolu wykazały, że lek wpływa na rozrodczość, toksyczność ogólną oraz posiada określony profil farmakologiczny i toksykologiczny. U samic szczurów dawka 60 mg/kg/dobę (około 2-krotność AUC względem MRHD) powodowała zmniejszenie masy ciała płodów, dawka 90 mg/kg/dobę (3× AUC) zwiększała obumieranie płodów, a 150 mg/kg/dobę (5× AUC) wywoływała wady wrodzone palców. Brak działania teratogennego stwierdzono przy dawce 120 mg/kg/dobę (4× AUC). U królików nie zaobserwowano wpływu na organogenezę przy dawce 20 mg/kg (9,5× Cmax), jednak współpodawanie ropinirolu (10 mg/kg, 4,8× Cmax) z L-dopą zwiększało częstość i nasilenie wad wrodzonych palców. Toksyczność ropinirolu wiąże się z jego agonistycznym działaniem na receptory dopaminowe, manifestując się hipoprolaktynemią, zmianami zachowania, obniżeniem ciśnienia tętniczego, bradykardią, opadaniem powiek i ślinieniem się.
agonista receptorów dopaminowych, badanie in vitro, badanie in vivo, ciśnienie tętnicze krwi, degeneracja siatkówki, działanie teratogenne, gruczolak jądra, hipoprolaktynemia, kanał hERG, komórki Leydiga, mięsień sercowy, organogeneza, potencjał klastogenny, potencjał mutagenny, prolaktyna, receptor dopaminowy, repolaryzacja kardiomiocytów, wada wrodzona palców, zagnieżdżenie zarodka - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Uldiulan 12,5 mg
Przeprowadzone badania przedkliniczne chlortalidonu, substancji czynnej w dawkach 12,5 mg, 25 mg oraz 50 mg, wykazały brak działania teratogennego w modelach zwierzęcych (myszy, szczury, chomiki, króliki), co wskazuje na niskie ryzyko indukcji wad wrodzonych przy stosowaniu u kobiet w wieku rozrodczym. W zakresie genotoksyczności, badania in vitro ujawniły indukcję aberracji chromosomowych w komórkach ssaków, natomiast badania in vivo na myszach nie potwierdziły działania genotoksycznego na szpik kostny i hepatocyty, co sugeruje ograniczony potencjał mutagenny w warunkach fizjologicznych. Różnice te mogą wynikać z metabolizmu, mechanizmów naprawy DNA oraz farmakokinetyki chlortalidonu.
aberracja chromosomowa, badanie in vitro, badanie in vivo, bezpieczeństwo przedkliniczne, chlortalidon, działanie genotoksyczne, działanie teratogenne, genotoksyczność, hepatocyt, indukcja nowotworów, naprawa DNA, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, szpik kostny, teratogenność, toksyczność reprodukcyjna, wada wrodzona - Leksykon substancji czynnych
Allopurynol – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przeprowadzone badania przedkliniczne wykazały, że allopurynol nie wykazuje właściwości mutagennych ani karcynogennych. W badaniach cytogenetycznych in vitro na ludzkich komórkach krwi w stężeniach do 100 μg/ml oraz in vivo u ludzi w dawkach do 600 mg/dobę przez średnio 40 miesięcy nie stwierdzono indukcji aberracji chromosomalnych. Długoterminowe badania na myszach i szczurach (do 2 lat) nie wykazały działania rakotwórczego. W zakresie teratogenności wyniki są niejednoznaczne: podanie dootrzewnowe allopurynolu u myszy w dawkach 50 lub 100 mg/kg m.c. w 10. lub 13. dniu ciąży spowodowało uszkodzenia płodu, natomiast podobne badania u szczurów (120 mg/kg m.c. w 12. dniu ciąży) oraz doustne podawanie u myszy (do 100 mg/kg m.c./dobę), szczurów (do 200 mg/kg m.c./dobę) i królików (do 150 mg/kg m.c./dobę) w okresie organogenezy (8.-16. dzień ciąży) nie wykazały działania teratogennego.
aberracja chromosomalna, badanie cytogenetyczne, badanie in vitro, badanie in vivo, cykl komórkowy, działanie embriotoksyczne, działanie teratogenne, kamica nerkowa, organogeneza, podanie dootrzewnowe, podanie doustne, transformacja limfocytów, uszkodzenie płodu, właściwość karcynogenna, właściwość mutagenna, wpływ na DNA, związek nitrozowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Symamis 100 mg
Analiza przedkliniczna amisulprydu, substancji czynnej leku Symamis, wykazała korzystny profil bezpieczeństwa bez istotnego ryzyka toksyczności ogólnoustrojowej ani narządowej. W badaniach na szczurach i psach dawki maksymalnie tolerowane wynosiły odpowiednio 200 mg/kg/dobę i 120 mg/kg/dobę, co odpowiada 2-7-krotności maksymalnej zalecanej dawki u ludzi (AUC). Zaobserwowane zmiany były przewidywalnymi efektami farmakologicznymi lub nieistotnymi toksykologicznie. Długoterminowe badania karcynogenności na myszach (do 120 mg/kg/dobę) i szczurach (do 240 mg/kg/dobę, 1,5-4,5-krotność ekspozycji AUC u ludzi) nie wykazały potencjału rakotwórczego. Testy genotoksyczności in vitro i in vivo potwierdziły brak mutagenności amisulprydu.
amisulpryd, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie przedkliniczne, dawka terapeutyczna, działanie teratogenne, efekt farmakologiczny, genotoksyczność, maksymalna tolerowana dawka, pole pod krzywą stężenia, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, substancja czynna, toksyczność ogólna, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie materiału genetycznego, wada rozwojowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Difortan tabs 7,5 mg
Meloksykam, substancja czynna leku Difortan TABS, wykazuje typowe dla NLPZ działania niepożądane w badaniach przedklinicznych, zwłaszcza przy długotrwałym podawaniu dużych dawek. U zwierząt laboratoryjnych zaobserwowano owrzodzenia i nadżerki przewodu pokarmowego oraz martwicę brodawek nerkowych, co wskazuje na ryzyko nefrotoksyczności. W badaniach reprodukcyjnych na szczurach dawki ≥ 1 mg/kg m.c. (przekraczające dawki terapeutyczne stosowane u ludzi, tj. 7,5-15 mg dla osoby 75 kg) powodowały zmniejszenie owulacji, zahamowanie implantacji oraz embriotoksyczność. Nie stwierdzono jednak działania teratogennego przy dawkach do 4 mg/kg u szczurów i do 80 mg/kg u królików. Meloksykam wykazuje toksyczność płodową w końcowym okresie ciąży, co jest charakterystyczne dla inhibitorów syntezy prostaglandyn i stanowi przeciwwskazanie do stosowania w trzecim trymestrze.
badanie in vitro, badanie in vivo, dawka toksyczna, działanie genotoksyczne, działanie karcynogenne, działanie mutagenne, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, embriotoksyczność, implantacja zarodka, inhibitor syntezy prostaglandyn, martwica brodawek nerkowych, meloksykam, nadżerka, nefrotoksyczność, niesteroidowy lek przeciwzapalny, owrzodzenie, owulacja, resorpcja zarodka, toksyczność płodowa, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, trymestr ciąży - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Perindopril/Amlodipine Krka 4 mg + 10 mg
Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa produktu leczniczego Perindopril/Amlodipine Krka opiera się na badaniach toksyczności, mutagenności, rakotwórczości oraz wpływu na rozrodczość obu substancji czynnych. Peryndopryl wykazał odwracalne uszkodzenia nerek u szczurów i małp po podaniu doustnym, brak działania mutagennego w testach in vitro i in vivo oraz brak potencjału rakotwórczego w badaniach długoterminowych na szczurach i myszach. Nie stwierdzono bezpośredniego działania embriotoksycznego ani teratogennego, jednak inhibitory ACE mogą powodować działania niepożądane w późnym okresie rozwoju płodowego, w tym zmiany nerek płodów i zwiększoną umieralność okołoporodową. W badaniach na szczurach nie zaobserwowano zaburzeń płodności przy stosowaniu peryndoprylu.
antagonista wapnia, badanie in vitro, badanie in vivo, bezylan amlodypiny, działanie rakotwórcze, embriotoksyczność, hormon folikulotropowy, inhibitor konwertazy angiotensyny, karcynogeneza, komórka Sertoliego, nefropatia płodowa, peryndopryl z amlodypiną, potencjał mutagenny, teratogenność, toksyczność przewlekła, toksyczność zarodkowa, umieralność okołoporodowa, uszkodzenie nerki - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Calpol 6 Plus 250 mg/5 ml
Dane przedkliniczne dotyczące paracetamolu w zawiesinie doustnej Calpol 6 Plus (250 mg/5 ml) wskazują na brak działania mutagennego w testach bakteryjnych, jednakże in vitro na komórkach ssaków stwierdzono efekt klastogenny przy stężeniach 3 i 10 mmol/l po 2 godzinach ekspozycji. Testy in vivo na ssakach są nieliczne i dają niejednoznaczne wyniki, co uniemożliwia jednoznaczną ocenę potencjału mutagennego. W badaniach na szczurach i myszach po doustnym podawaniu paracetamolu zaobserwowano zwiększoną częstość niektórych guzów, jednak dane są niewystarczające do potwierdzenia właściwości rakotwórczych. W hodowlach zarodków szczurzych przy stężeniach ≥0,3 mmol/l przez 48 godzin odnotowano wrodzony, częściowy brak kości pokrywy czaszki, ucisk pęcherzyków ocznych oraz niekompletne wykształcenie krzywizn ciał zarodków, przy czym warunki te znacznie różnią się od ekspozycji u ludzi (stężenie 0,3 mmol/l vs. 0,15 mmol/l u ludzi, czas ekspozycji 48 h vs. 4 h eliminacji).
W badaniach na szczurach podawano doustnie paracetamol w dawce 500 mg/kg/dobę przez 70 dni, co skutkowało zanikiem jąder i zaburzeniami spermatogenezy. Brak jest jednak danych klinicznych dotyczących wpływu paracetamolu na płodność u ludzi, co ogranicza ocenę ryzyka. Ponadto nie dysponujemy konwencjonalnymi badaniami spełniającymi aktualne standardy oceny toksyczności rozrodczej i rozwojowej, co stanowi istotne ograniczenie w kompleksowej ocenie bezpieczeństwa stosowania Calpol 6 Plus. Przedkliniczne dane należy uwzględnić przy ocenie stosunku korzyści do ryzyka, zwłaszcza u kobiet w ciąży, karmiących oraz pacjentów z zaburzeniami płodności.
agenezja kości czaszki, badanie in vitro, badanie in vivo, bezpieczeństwo farmakoterapii, efekt klastogenny, karcynogenność, model zwierzęcy, mutagenność, paracetamol, teratogenność, test mutagenności bakteryjnej, toksyczność, wada rozwojowa oka, wpływ na płodność, zaburzenie spermatogenezy, zanik jądra, zawiesina doustna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Alikval Duo 50 mg + 850 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne leku Alikval Duo, zawierającego wildagliptynę i metforminę, nie wykazały nowych działań toksycznych przy stosowaniu preparatu złożonego. W 13-tygodniowych testach na zwierzętach nie zaobserwowano istotnych efektów niepożądanych przekraczających znane profile bezpieczeństwa poszczególnych substancji. Wildagliptyna wykazywała specyficzne działania, takie jak opóźnienia przewodzenia wewnątrzsercowego u psów przy dawce NOAEL 15 mg/kg (7-krotna ekspozycja względem Cmax u ludzi) oraz gromadzenie piankowatych makrofagów w płucach szczurów i myszy przy NOAEL odpowiednio 25 mg/kg (5-krotna ekspozycja względem AUC u ludzi) i 750 mg/kg (142-krotna ekspozycja). Objawy ze strony przewodu pokarmowego u psów, w tym biegunka i obecność krwi w kale, nie miały ustalonej dawki bez efektów niepożądanych. Badania genotoksyczności nie wykazały mutagenności wildagliptyny, a badania reprodukcyjne i rozwojowe wskazały na brak istotnych zaburzeń przy dawkach NOAEL do 75 mg/kg u szczurów i 50 mg/kg u królików, co odpowiada ekspozycjom 9-10-krotnie wyższym niż u ludzi. Dwuletnie badania rakotwórczości na szczurach i myszach nie potwierdziły istotnego ryzyka nowotworowego dla ludzi, mimo obserwacji zwiększonej częstości niektórych guzów u myszy przy bardzo wysokich dawkach (do 1000 mg/kg). W badaniach na małpach cynomolgus odnotowano zmiany skórne przy dawkach ≥5 mg/kg, które były odwracalne przy niższych dawkach i nie powodowały zmian histopatologicznych.
badanie farmakologiczne, badanie histopatologiczne, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie przedkliniczne, badanie toksyczności, działanie mutagenne, działanie toksyczne, ekspozycja na lek, faliste żebra, genotoksyczność, gruczolakorak sutka, makrofagi pęcherzykowe, martwica, metformina, naczyniakomięsak krwionośny, nieprawidłowość histopatologiczna, NOAEL, opóźnienie rozwoju, rakotwórczość, wewnątrzsercowe przewodzenie impulsów, wildagliptyna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Alermed 10 mg
Przeprowadzone badania przedkliniczne cetyryzyny dichlorowodorku, substancji czynnej leku Alermed 10 mg, wykazały korzystny profil bezpieczeństwa. Ocena farmakologiczna nie ujawniła istotnych zagrożeń dla układu sercowo-naczyniowego, oddechowego ani ośrodkowego układu nerwowego. W testach toksyczności po podaniu wielokrotnym, nawet przy dawkach znacznie przekraczających zalecane, nie zaobserwowano efektów niepożądanych wskazujących na ryzyko dla pacjentów. Badania genotoksyczności, przeprowadzone zarówno in vitro, jak i in vivo, nie wykazały mutagennego ani genotoksycznego potencjału cetyryzyny, co potwierdzono brakiem indukcji mutacji genowych, aberracji chromosomowych oraz uszkodzeń DNA.
aberracja chromosomowa, badanie in vitro, badanie in vivo, cetyryzyna dichlorowodorek, dawka terapeutyczna, działanie niepożądane, farmakologia bezpieczeństwa, genotoksyczność, mutacja genowa, nowotwór, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, rozwój potomstwa, rozwój zarodkowo-płodowy, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie DNA, zdolność rozrodcza, zmiana nowotworowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Allerduo (137 mcg + 50 mcg)/dozę
Przedkliniczne badania toksykologiczne produktu leczniczego Allerduo (137 µg flutykazonu propionianu + 50 µg azelastyny chlorowodorku na dawkę, aerozol do nosa) wykazały, że profil bezpieczeństwa obu składników jest zgodny z ich znanymi mechanizmami działania. Flutykazon propionian, typowy glikokortykosteroid, wykazywał działania farmakologiczne związane z nadmierną aktywnością, jednak przy donosowym stosowaniu w zalecanych dawkach ekspozycja ogólnoustrojowa jest minimalna, co ogranicza znaczenie kliniczne tych efektów. Nie stwierdzono działania genotoksycznego ani rakotwórczego flutykazonu w badaniach in vitro i in vivo, a także nie zaobserwowano zwiększonej częstości nowotworów w dwuletnich badaniach inhalacyjnych u myszy i szczurów. W badaniach rozwojowych odnotowano potencjał teratogenny glikokortykosteroidów, jednak przy donosowym podaniu dawkach terapeutycznych ryzyko jest ograniczone.
aerozol do nosa, azelastyny chlorowodorek, badanie in vitro, badanie in vivo, chlorowodorek azelastyny, działanie embriotoksyczne, działanie genotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, ekspozycja ogólnoustrojowa, flutykazonu propionian, glikokortykosteroid, potencjał genotoksyczny, propionian flutykazonu, rozszczep podniebienia, toksyczność po wielokrotnym podaniu, wada rozwojowa układu kostnego, właściwość uczulająca, wskaźnik płodności, zahamowanie rozwoju wewnątrzmacicznego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Sumamed 500 mg
Dane przedkliniczne azytromycyny zawartej w preparacie Sumamed wskazują na korzystny profil bezpieczeństwa przy stosowaniu w dawkach terapeutycznych. Badania toksyczności ogólnej na zwierzętach wykazały przemijającą fosfolipidozę przy dawkach 40-krotnie wyższych niż kliniczne, bez objawów toksyczności. Testy genotoksyczności in vitro i in vivo nie potwierdziły działania mutagennego, a badania embriotoksyczności na myszach i szczurach nie wykazały efektów teratogennych. Brak długoterminowych badań rakotwórczości jest uzasadniony krótkotrwałym zastosowaniem leku, co minimalizuje ryzyko potencjalnych efektów nowotworowych.
antybiotyk makrolidowy, azytromycyna, badanie in vitro, badanie in vivo, ciąża, dawka terapeutyczna, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, embriotoksyczność, fosfolipidoza, genotoksyczność, krótkotrwała terapia, mutacja chromosomowa, mutacja genowa, okres okołoporodowy, opóźnienie kostnienia, profil bezpieczeństwa leku, trymestr ciąży - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Viruzine Forte 500 mg/5 ml
Inozyna pranobeks, substancja czynna Viruzine Forte, wykazuje niski profil toksyczności w badaniach przedklinicznych obejmujących toksyczność ostrą, podostrą i przewlekłą u myszy, szczurów, psów, kotów i małp, z dawkami sięgającymi 1500 mg/kg mc./dobę. Wartość LD50 była 50-krotnie wyższa niż maksymalna dawka terapeutyczna 100 mg/kg mc./dobę. Długoterminowe badania na myszach i szczurach nie wykazały działania karcinogennego, a testy mutagenności in vivo i in vitro na ludzkich limfocytach nie potwierdziły właściwości mutagennych inozyny pranobeksu.
badanie in vitro, badanie in vivo, badanie toksykologiczne, dawka śmiertelna, dawka terapeutyczna, dawka toksyczna, dysfagia, embriotoksyczność, funkcja reprodukcyjna, inozyna pranobeks, LD50, limfocyt krwi obwodowej, potencjał karcinogenny, potencjał mutagenny, profil bezpieczeństwa, rozwój płodu, teratogenność, test mutagenności, toksyczność okołoporodowa, toksyczność ostra, właściwość karcinogenna, współczynnik bezpieczeństwa, zaburzenie czynności reprodukcyjnej - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tamsulosin APC Instytut 0,4 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne tamsulosyny chlorowodorku, substancji czynnej leku Tamsulosin APC Instytut, wykazały przewidywalny i akceptowalny profil bezpieczeństwa. Badania obejmowały ocenę toksyczności po podaniu pojedynczej i wielokrotnej dawki, wpływ na reprodukcję, potencjał rakotwórczy oraz genotoksyczność. W modelach zwierzęcych (mysz, szczur, pies) zaobserwowano działania niepożądane jedynie przy bardzo dużych dawkach, znacznie przekraczających kliniczne, zgodne z mechanizmem działania jako selektywnego antagonisty receptorów alfa-adrenergicznych. W badaniach na psach odnotowano zmiany w zapisie EKG, jednak bez istotności klinicznej, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania u pacjentów.
antagonista receptora alfa-adrenergicznego, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie przedkliniczne, działanie niepożądane, elektrokardiografia, genotoksyczność, gruczoł sutkowy, hiperprolaktynemia, mechanizm działania, prolaktyna, rakotwórczość, tamsulosyny chlorowodorek, toksyczność, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, układ sercowo-naczyniowy, zmiana proliferacyjna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Depakine 288,2 mg/5 ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa preparatu Depakine (288,2 mg/5 ml, syrop) zawierającego sodu walproinian wykazały zróżnicowane wyniki dotyczące potencjału mutagennego. Walproinian nie wykazywał działania mutagennego w testach in vitro na bakteriach i komórkach chłoniaka myszy oraz nie indukował naprawy DNA w hepatocytach szczura. W badaniach in vivo po podaniu doustnym nie stwierdzono aberracji chromosomowych ani dominujących cech letalnych, natomiast po dootrzewnowym podaniu zaobserwowano uszkodzenia DNA u gryzoni. W badaniach klinicznych odnotowano zwiększoną wymianę chromatyd siostrzanych u pacjentów z padaczką leczonych walproinianem, jednak znaczenie kliniczne tych obserwacji pozostaje niejasne. Dane dotyczące rakotwórczości nie wskazują na istotne ryzyko dla człowieka, natomiast działanie teratogenne potwierdzono u myszy, szczurów i królików, z obserwacją wad rozwojowych wielu narządów oraz zaburzeń behawioralnych u potomstwa nawet do trzeciego pokolenia.
aberracja chromosomowa, badanie in vitro, badanie in vivo, działanie teratogenne, hepatocyt, margines bezpieczeństwa, naprawa DNA, narząd rozrodczy, niepłodność męska, NOAEL, pęknięcie nici DNA, podanie doustne, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, spermatogeneza, szpik kostny, układ słuchowy, wada rozwojowa, walproinian, wstrzyknięcie dootrzewnowe, wymiana chromatyd siostrzanych, zaburzenie zachowania, zanik jąder