badanie in vivo
Badanie in vivo to technika badawcza przeprowadzana na żywym organizmie, w jego naturalnym środowisku biologicznym. W przeciwieństwie do badań in vitro, które odbywają się w warunkach laboratoryjnych, badania in vivo pozwalają na obserwację procesów biologicznych w pełnym kontekście fizjologicznym organizmu.
W praktyce medycznej badania in vivo stanowią kluczowy etap w procesie rozwoju nowych leków, procedur diagnostycznych i terapeutycznych. Obejmują one eksperymenty na modelach zwierzęcych oraz badania kliniczne z udziałem ludzi, które są niezbędne do zrozumienia skuteczności, bezpieczeństwa i farmakokinetyki testowanych substancji.
Zaletą badań in vivo jest możliwość obserwacji złożonych interakcji między różnymi układami organizmu, co pozwala na bardziej kompleksową ocenę działania testowanych substancji lub procedur. Jednocześnie badania te podlegają ścisłym regulacjom etycznym i prawnym, szczególnie gdy dotyczą badań na zwierzętach lub badań klinicznych z udziałem pacjentów.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Biotropil 800 800 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa piracetamu wykazały niską toksyczność tego związku zarówno po podaniu pojedynczych, jak i wielokrotnych dawek. W badaniach na zwierzętach laboratoryjnych, takich jak myszy, szczury i psy, stosowano dawki do 10 g/kg masy ciała (pojedyncze podanie) oraz do 4,8 g/kg masy ciała na dobę (długotrwałe podanie u myszy) i 2,4 g/kg masy ciała na dobę u szczurów, nie obserwując toksycznych efektów na narządy. Długoterminowe podawanie piracetamu psom przez rok, w dawkach od 1 do 10 g/kg masy ciała na dobę, wywołało jedynie łagodne, odwracalne objawy ze strony układu pokarmowego, takie jak sporadyczne wymioty, zmiany konsystencji kału oraz zwiększone spożycie wody. Podanie dożylne w dawkach do 1 g/kg masy ciała na dobę przez 4-5 tygodni u szczurów i psów również nie wykazało działań toksycznych, potwierdzając korzystny profil bezpieczeństwa piracetamu przy podaniu parenteralnym.
badanie in vitro, badanie in vivo, Biotropil, działanie genotoksyczne, działanie niepożądane, działanie toksyczne, genotoksyczność, piracetam dożylny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa piracetamu, składnik aktywny, toksyczność, toksyczność pojedynczej dawki, toksyczność przewlekła, wymioty, zaburzenia układu pokarmowego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Hascovir 800 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa acyklowiru, substancji czynnej leku Hascovir 800 mg, wykazały brak właściwości mutagennych i karcynogennych zarówno w testach in vitro, jak i in vivo na modelach zwierzęcych (szczury, myszy). Długoterminowe badania karcynogenności nie potwierdziły ryzyka rozwoju nowotworów, co jest istotne dla bezpieczeństwa terapii przewlekłej. Ponadto, badania toksyczności reprodukcyjnej i rozwojowej na królikach, myszach i szczurach nie wykazały działania embriotoksycznego ani teratogennego, co wspiera stosowanie leku u kobiet w wieku rozrodczym, choć zaleca się ostrożność w ciąży zgodnie z aktualnymi wytycznymi klinicznymi.
acyklowir, badanie in vitro, badanie in vivo, dawka terapeutyczna, działanie embriotoksyczne, działanie niepożądane, działanie teratogenne, funkcja rozrodcza, genotoksyczność, Hascovir, potencjał genotoksyczny, potencjał karcynogenny, profil bezpieczeństwa, spermatogeneza, terapia przewlekła, testy mutagenności, toksyczność reprodukcyjna, układ rozrodczy, właściwości karcynogenne, właściwości mutagenne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Etform 500 500 mg
Przeprowadzone badania przedkliniczne dotyczące metforminy chlorowodorku, substancji czynnej leku Etform 500, nie wykazały istotnych zagrożeń dla pacjentów stosujących lek zgodnie z zaleceniami terapeutycznymi. Analizy farmakologiczne potwierdziły brak negatywnego wpływu na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy oraz ośrodkowy układ nerwowy. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym nie wykazały patologicznych zmian w narządach docelowych, co świadczy o bezpieczeństwie długotrwałego stosowania metforminy w dawkach terapeutycznych.
badanie farmakologiczne, badanie in vitro, badanie in vivo, dawka terapeutyczna, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, efekt uboczny, karcynogenność, metformina, metformina chlorowodorek, narząd docelowy, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał genotoksyczny, potencjał onkogenny, produkt leczniczy, profil bezpieczeństwa, substancja czynna, teratogenność, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na reprodukcję, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, zmiana patologiczna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Azimycin 100 mg/5 ml
Przedkliniczne badania azytromycyny wykazały korzystny profil bezpieczeństwa przy stosowaniu dawkach terapeutycznych. W modelach zwierzęcych, nawet przy dawkach 40-krotnie przekraczających kliniczne, obserwowano przemijającą fosfolipidozę bez istotnych objawów toksyczności. Nie stwierdzono działania mutagennego ani teratogennego w standardowych testach in vitro i in vivo. Badania embriotoksyczności na myszach i szczurach nie wykazały wad rozwojowych, choć przy dawkach 100-200 mg/kg mc./dobę u szczurów odnotowano niewielkie opóźnienie kostnienia płodowego oraz zaburzenia przyrostu masy ciała u samic ciężarnych, a przy 50 mg/kg mc./dobę opóźnienie kostnienia w okresie okołoporodowym. Efekty te miały charakter przemijający i występowały przy dawkach znacznie przekraczających zalecane u ludzi.
aberracja chromosomowa, antybiotyk makrolidowy, azytromycyna, badanie in vitro, badanie in vivo, dawka terapeutyczna, działanie mutagenne, embriotoksyczność, fosfolipidoza, kostnienie płodowe, model zwierzęcy, mutacja genowa, potencjał kancerogenny, potencjał teratogenny, schemat terapeutyczny, teratogenność, toksyczność reprodukcyjna, wada rozwojowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Symleptic 300 mg
Dane przedkliniczne dotyczące gabapentyny w produkcie Symleptic wskazują na brak jednoznacznego działania rakotwórczego u ludzi, mimo że u samców szczurów poddanych najwyższej dawce 2000 mg/kg/dobę (10-krotnie wyższej ekspozycji niż u ludzi przy dawce 3600 mg/dobę) zaobserwowano wzrost częstości nowotworów zrazikowych trzustki o niskim stopniu złośliwości, bez wpływu na przeżywalność i przerzuty. Badania genotoksyczności wykazały brak mutagenności zarówno in vitro, jak i in vivo. W zakresie wpływu na rozrodczość, dawki do 2000 mg/kg u szczurów (około 5-krotnie wyższe niż dawka ludzka w mg/m²) nie wykazały negatywnego wpływu na płodność.
Badania teratogenności przeprowadzone na myszach, szczurach i królikach nie wykazały zwiększonej częstości wad wrodzonych przy dawkach do 50-krotności dawki ludzkiej u myszy, 30-krotności u szczurów i 25-krotności u królików (odpowiednio do 3600 mg/dobę u ludzi). Jednak u gryzoni zaobserwowano opóźnienie kostnienia czaszki, kręgów i kończyn przy dawkach odpowiadających 1-5-krotności dawki ludzkiej (500-3000 mg/kg/dobę), a także zwiększoną częstość wodniaka moczowodu i/lub wodonercza u szczurów. U królików dawki 60-1500 mg/kg/dobę wiązały się ze zwiększoną utratą płodu po zagnieżdżeniu. Znaczenie tych efektów dla bezpieczeństwa stosowania u ludzi wymaga dalszej oceny, zwłaszcza w kontekście ekspozycji w okresie ciąży.
aberracja chromosomowa, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie prenatalne i postnatalne, badanie przedkliniczne, badanie teratologiczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, gabapentyna, mikrojąderko w szpiku kostnym, nowotwór z komórek zrazikowych trzustki, opóźnienie kostnienia, organogeneza, płodność i rozrodczość, potencjał genotoksyczny, stężenie w osoczu, utrata płodu po zagnieżdżeniu, wodniak moczowodu, wodonercze - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ketoprofen-SF 50 mg/ml
Dane przedkliniczne dotyczące ketoprofenu wskazują, że jego toksyczność subchroniczna i przewlekła koncentruje się głównie na uszkodzeniach przewodu pokarmowego, takich jak rany i owrzodzenia, oraz na istotnych uszkodzeniach nerek, co potwierdza, że te narządy są głównymi celami toksycznego działania leku. Badania mutagenności przeprowadzone zarówno in vitro, jak i in vivo, nie wykazały działania mutagennego ketoprofenu, co eliminuje ryzyko indukcji zmian genetycznych. Długoterminowe testy kancerogenności na szczurach i myszach również nie potwierdziły potencjału nowotworowego leku, co jest istotne dla oceny bezpieczeństwa jego długotrwałego stosowania.
badanie in vitro, badanie in vivo, działanie embriotoksyczne, działanie kancerogenne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, ketoprofen, niesteroidowy lek przeciwzapalny, owrzodzenie, potencjał kancerogenny, potencjał mutagenny, reprodukcja, rozwój zarodkowo-płodowy, toksyczność przewlekła, uszkodzenie nerek, uszkodzenie przewodu pokarmowego, zaburzenie reprodukcyjne, zagnieżdżenie zarodka - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tizanor 4 mg
Dane przedkliniczne dotyczące chlorowodorku tyzanidyny wskazują na niski poziom toksyczności ostrej, z objawami przedawkowania zgodnymi z farmakologicznym mechanizmem działania leku, takimi jak pobudzenie ruchowe, agresja, drżenie mięśniowe i drgawki, szczególnie przy najwyższych dawkach (do 40 mg/kg mc./dobę u szczurów). W badaniach toksyczności wielokrotnej u psów zaobserwowano zmiany w zapisie EKG oraz wpływ na ośrodkowy układ nerwowy przy dawkach ≥1 mg/kg mc./dobę, a także przemijające zwiększenie aktywności aminotransferazy alaninowej (AlAT), co sugeruje potencjalne ryzyko hepatotoksyczności. Badania genotoksyczności in vitro i in vivo nie wykazały działania mutagennego, a długoterminowe badania na szczurach i myszach (do 9 mg/kg i 16 mg/kg mc./dobę odpowiednio) nie potwierdziły działania rakotwórczego tyzanidyny.
aminotransferaza alaninowa, badanie cytogenetyczne, badanie in vitro, badanie in vivo, chlorowodorek tyzanidyny, drgawki, drżenie mięśniowe, działanie embriotoksyczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie uspokajające, elektrokardiografia, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał genotoksyczny, potencjał karcynogenny, potencjał rakotwórczy, rozluźnienie mięśni, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, tyzanidyna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Neo-Tormentil (20 g + 2 g + 1 g + 8 g)/100 g
Przeprowadzona kompleksowa ocena bezpieczeństwa maści Neo-Tormentil, zawierającej tlenek cynku (20 g), ichtamol (2 g), boraks (1 g) oraz nalewkę z kłącza pięciornika (8 g) w 100 g produktu, nie wykazała istotnych zagrożeń dla zdrowia człowieka. Standardowe badania farmakologiczne nie ujawniły negatywnych efektów farmakodynamicznych ani interakcji między składnikami. Testy toksyczności wielokrotnej nie wykazały objawów toksycznego działania nawet przy długotrwałej ekspozycji, a składniki nie wykazywały kumulacji toksyczności w dawkach terapeutycznych. Badania genotoksyczności potwierdziły brak potencjału mutagennego i genotoksycznego, co zostało potwierdzone zarówno in vitro, jak i in vivo.
badanie farmakologiczne, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie przedkliniczne, boraks, dane niekliniczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, działanie toksyczne, efekt farmakodynamiczny, genotoksyczność, ichtamol, interakcja farmakodynamiczna, nalewka z kłącza pięciornika, potencjał mutagenny, profil bezpieczeństwa, tlenek cynku, toksyczność wielokrotna, toksyczny wpływ na rozród, właściwość kancerogenna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Bloctil 100 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa racekadotrylu wykazały brak toksyczności przy dawkach do 1250 mg/kg/dobę u małp (zakres bezpieczeństwa 625-krotny w stosunku do dawek ludzkich) oraz do 200 mg/kg u psów (zakres bezpieczeństwa 62-krotny). Miesięczne podawanie leku myszom nie ujawniło immunotoksyczności, jednak długotrwałe leczenie małp dawką 500 mg/kg/dobę spowodowało uogólnione infekcje i osłabioną odpowiedź immunologiczną, co nie wystąpiło przy dawce 120 mg/kg/dobę. Podobne efekty immunosupresyjne zaobserwowano u psów przy dawce 200 mg/kg/dobę przez 26 tygodni. Standardowe testy genotoksyczności in vitro i in vivo nie wykazały działania genotoksycznego ani klastogennego, a badania reprodukcyjne nie potwierdziły szkodliwego wpływu na płodność i rozwój zarodkowo-płodowy. Dodatkowo, farmakologiczne badania bezpieczeństwa nie wykazały negatywnego wpływu na ośrodkowy układ nerwowy, układ sercowo-naczyniowy ani funkcje oddechowe.
anemia aplastyczna, badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie in vitro, badanie in vivo, butylohioscyna, diureza, działanie klastogenne, działanie przeciwdrgawkowe, działanie rakotwórcze, fenytoina, funkcja oddechowa, genotoksyczność, immunotoksyczność, ketonuria, odpowiedź immunologiczna, ośrodkowy układ nerwowy, pasaż jelitowy, profil bezpieczeństwa, racekadotryl, rozwój wczesnozarodkowy, toksyczność krótkoterminowa, układ sercowo-naczyniowy, upośledzenie szpiku kostnego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Stoperan Junior 0,2 mg/ml
Dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa loperamidu, substancji czynnej leku Stoperan Junior, potwierdzają korzystny profil bezpieczeństwa przy stosowaniu w dawkach terapeutycznych. Badania toksykologiczne nie wykazały specyficznej toksyczności substancji, a działania toksyczne pojawiały się jedynie przy narażeniu znacznie przekraczającym maksymalne narażenie człowieka. W zakresie elektrofizjologii mięśnia sercowego, loperamid nie wywoływał istotnych zaburzeń przy stężeniach terapeutycznych oraz nawet do 47-krotnego ich przekroczenia. Arytmie i hamowanie przepływu jonów potasowych (kanały hERG) oraz sodowych obserwowano jedynie przy skrajnie wysokich dawkach, związanych z przedawkowaniem.
arytmia, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie toksykologiczne, dawka terapeutyczna, działanie toksyczne, efekt toksyczny, elektrofizjologia, elektrofizjologia mięśnia sercowego, gen HERG, genotoksyczność, kardiomiocyt, loperamid, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, przedawkowanie leku, przepływ jonów potasowych, przepływ jonów sodowych, przeżycie płodu, rozwój przed- i poporodowy, toksyczność matczyna, wpływ na rozrodczość, zaburzenie płodności - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – MeloxiMed Forte 15 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne meloksykamu, substancji czynnej preparatu MeloxiMed Forte, potwierdziły profil bezpieczeństwa typowy dla niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ). Długotrwałe podawanie wysokich dawek (≥1 mg/kg m.c.) u zwierząt laboratoryjnych skutkowało owrzodzeniami i nadżerkami przewodu pokarmowego oraz martwicą brodawek nerkowych, wskazując na ryzyko gastrotoksyczności i nefrotoksyczności. W badaniach reprodukcyjnych u szczurów dawki toksyczne (≥1 mg/kg m.c.) powodowały zmniejszenie owulacji, zahamowanie implantacji oraz embriotoksyczność, natomiast nie stwierdzono działania teratogennego przy dawkach do 4 mg/kg m.c. u szczurów i 80 mg/kg m.c. u królików, co stanowi 20-40 i 400-800-krotność dawki klinicznej (7,5-15 mg, około 0,1-0,2 mg/kg m.c. dla 75 kg pacjenta). Meloksykam wykazuje toksyczne działanie na płód w końcowym okresie ciąży, co jest efektem farmakodynamicznym charakterystycznym dla NLPZ.
badanie in vitro, badanie in vivo, działanie embriotoksyczne, działanie kancerogenne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, genotoksyczność, implantacja zarodka, inhibitor syntezy prostaglandyn, martwica brodawek nerkowych, meloksykam, nadżerki przewodu pokarmowego, nefrotoksyczność, niesteroidowy lek przeciwzapalny, owulacja, potencjał rakotwórczy, reprodukcja, resorpcja zarodków, synteza prostaglandyn, toksyczność reprodukcyjna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Diphereline SR 3,75 3,75 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne tryptoreliny obejmowały ocenę toksyczności ostrej i przewlekłej, a także potencjału teratogennego, mutagennego i onkogennego. W badaniach toksyczności ostrej na szczurach i myszach stwierdzono znaczne różnice w wartościach LD50 w zależności od drogi podania: dootrzewnowo LD50 wynosiła około 100 mg/kg u szczurów i 160-200 mg/kg u myszy, natomiast podskórnie, co jest typową drogą kliniczną, LD50 była niemierzalna nawet przy dawkach 150 000-krotnie (szczury) i 250 000-krotnie (myszy) wyższych od dawki terapeutycznej. Badania przewlekłe nie wykazały istotnych zmian narządowych poza przewidywanym wpływem na układ rozrodczy, zgodnym z mechanizmem działania agonisty GnRH. Ponadto, tryptorelina nie wykazywała działania teratogennego ani mutagennego w badaniach in vitro i in vivo.
agonista GnRH, badanie in vitro, badanie in vivo, dawka terapeutyczna, Diphereline SR, działanie onkogenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, łagodny guz przysadki, mutacja genetyczna, oś podwzgórze-przysadka-gonady, podanie dootrzewnowe, podanie podskórne, potencjał mutagenny, potencjał onkogenny, przedwczesna śmierć, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, tryptorelina, układ rozrodczy, wada rozwojowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Aurostop 2 mg
Przedkliniczna ocena loperamidu chlorowodorku, substancji czynnej preparatu Aurostop, obejmowała badania toksyczności, elektrofizjologii kardiologicznej, genotoksyczności, potencjału rakotwórczego oraz wpływu na reprodukcję. Wyniki wskazują, że działania niepożądane pojawiają się jedynie przy dawkach znacznie przekraczających maksymalne narażenie terapeutyczne. Elektrofizjologiczne badania serca wykazały brak istotnego wpływu na mięsień sercowy przy dawkach terapeutycznych oraz do 47-krotnego ich przekroczenia, natomiast przy ekstremalnie wysokich stężeniach obserwowano hamowanie przepływu jonów potasowych (hERG) i sodowych, co może prowadzić do zaburzeń rytmu serca. Badania genotoksyczności in vitro i in vivo nie wykazały mutagenności, a długoterminowe testy rakotwórczości potwierdziły brak potencjału indukcji nowotworów.
badanie in vitro, badanie in vivo, badanie toksyczności, dawka terapeutyczna, działanie mutagenne, działanie niepożądane, działanie teratogenne, efekt kardiologiczny, elektrofizjologia mięśnia sercowego, genotoksyczność, hamowanie przepływu jonów potasowych, laktacja, loperamidu chlorowodorek, płodność, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, proces reprodukcyjny, przedawkowanie, rozwój zarodka i płodu, tlenek loperamidu chlorowodorku, toksyczność rozwojowa, wada rozwojowa, wpływ na reprodukcję, wpływ toksyczny, zaburzenie rytmu serca - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ceurolex SR 8 mg
Przedkliniczne badania ropinirolu, substancji czynnej Ceurolex SR, wykazały wpływ na rozrodczość, toksyczność ogólną, genotoksyczność, rakotwórczość oraz farmakologię bezpieczeństwa. U samic szczurów zaobserwowano zaburzenia implantacji zarodka związane z obniżeniem prolaktyny, jednak u ludzi prolaktyna nie jest kluczowa dla zagnieżdżenia, co zmniejsza ryzyko. W toksycznych dawkach dla matki (60-150 mg/kg/dobę, czyli 2-5× MRHD) stwierdzono zmniejszenie masy płodów, wzrost śmiertelności oraz wady wrodzone palców, natomiast teratogenność nie wystąpiła przy dawce 120 mg/kg/dobę (4× MRHD). U królików nie wykazano wpływu na organogenezę przy 20 mg/kg (60× Cmax MRHD), choć w połączeniu z L-dopą dawka 10 mg/kg zwiększała częstość wad palców, sugerując interakcje teratogenne. Toksyczność ropinirolu obejmuje objawy związane z działaniem na receptory dopaminergiczne, takie jak zmiany zachowania, hiperprolaktynemia, obniżenie ciśnienia tętniczego, bradykardia, opadanie powiek i ślinienie się.
badanie in vitro, badanie in vivo, ciśnienie tętnicze krwi, dawka terapeutyczna, degeneracja siatkówki, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, gruczolak jądra, hiperprolaktynemia, kanał hERG, komórki Leydiga, L-DOPA, potencjał genotoksyczny, prolaktyna, receptor dopaminergiczny, repolaryzacja mięśnia sercowego, ropinirol, układ sercowo-naczyniowy, wydłużenie odstępu QT - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Eloprine Forte 500 mg/5 ml
Inozyna pranobeks, substancja czynna leku Eloprine Forte, wykazuje bardzo niski profil toksyczności w badaniach przedklinicznych na różnych gatunkach zwierząt (myszy, szczury, psy, koty, małpy). Dawka LD50 była 50-krotnie wyższa niż maksymalna dawka terapeutyczna u ludzi (100 mg/kg mc./dobę), sięgając 1500 mg/kg mc./dobę. Długoterminowe badania toksykologiczne nie wykazały działania rakotwórczego, a testy mutagenności in vivo i in vitro, w tym na ludzkich limfocytach, potwierdziły brak właściwości genotoksycznych substancji.
badanie in vitro, badanie in vivo, dawka LD50, dawka śmiertelna, dawka terapeutyczna, działanie genotoksyczne, embriotoksyczność, inozyna pranobeks, karcynogeneza, limfocyty krwi obwodowej, mutagenność, płodność, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, teratogenność, test mutagenności, toksyczność okołoporodowa, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, wada rozwojowa płodu, zaburzenie czynności reprodukcyjnej - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Luteina 50 50 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa progesteronu, zawartego w leku Luteina 50 mg, wykazały potencjał rakotwórczy przy podawaniu podskórnym u samic myszy, gdzie zaobserwowano rozwój raka sutka, nowotworów z komórek warstwy ziarnistej jajnika oraz mięsaka zrębu endometrium. U psów, przy domięśniowym podawaniu dawek wielokrotnie przekraczających fizjologiczne stężenia, stwierdzono rozrost nowotworowy oraz łagodne i złośliwe nowotwory sutków. Badania genotoksyczności wykazały brak działania mutagennego in vitro, natomiast in vivo, przy doustnych dawkach 1000 mg/kg i 2000 mg/kg, stwierdzono uszkodzenia chromosomalne. Należy podkreślić, że nie przeprowadzono badań karcynogenności progesteronu podawanego podjęzykowo u zwierząt.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Erfin 250 mg
Przedkliniczne badania toksyczności terbinafiny wykazały brak toksycznego działania przy dawkach doustnych do 100 mg/kg mc./dobę u szczurów i psów, z patologią wątroby i nerek obserwowaną jedynie przy wyższych dawkach. Długoterminowe badania karcinogenności na myszach (do 156 mg/kg mc./dobę u samic i 130 mg/kg mc./dobę u samców) nie wykazały działania karcinogennego, natomiast u szczurów przy dawce 69 mg/kg mc./dobę zaobserwowano zwiększoną częstość nowotworów wątroby. Zmiany te nie wystąpiły u innych gatunków, w tym psów i małp. U małp podawanie dawek do 50 mg/kg mc./dobę wiązało się z nieprawidłowościami siatkówki oka, powiązanymi z metabolitem terbinafiny, bez zmian histologicznych. Testy genotoksyczności in vitro i in vivo nie wykazały mutagenności ani klastogenności substancji.
badanie histologiczne, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie karcinogenności, dawka nietoksyczna, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie niepożądane, Erfin, funkcja rozrodcza, potencjał karcinogenny, rozwój embrionalny, rozwój płodowy, siatkówka oka, terbinafina, test genotoksyczności, toksyczność ogólna, toksyczność ostra i przewlekła, uszkodzenie chromosomów, wątroba i nerki, wpływ na reprodukcję, zaburzenie płodności, zmiany nowotworowe wątroby - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tizanor 2 mg
Dane przedkliniczne dotyczące tyzanidyny wskazują na niski potencjał toksyczności ostrej oraz brak działania genotoksycznego i rakotwórczego. W badaniach toksyczności przewlekłej na szczurach (dawki do 40 mg/kg m.c./dobę) i psach (dawki do 3 mg/kg m.c./dobę) zaobserwowano objawy związane z nadmiernym pobudzeniem ośrodkowego układu nerwowego, takie jak pobudzenie ruchowe, agresja, drżenie i drgawki, szczególnie przy najwyższych dawkach. U psów odnotowano również zmiany w EKG oraz przemijające zwiększenie aktywności aminotransferazy alaninowej (AlAT) przy dawkach ≥1 mg/kg m.c., co sugeruje potencjalne ryzyko hepatotoksyczności, mimo braku zmian histopatologicznych. Badania genotoksyczności in vitro i in vivo nie wykazały zagrożenia, a badania karcynogenności na szczurach i myszach (dawki do 9 mg/kg m.c./dobę i 16 mg/kg m.c./dobę odpowiednio) potwierdziły brak działania rakotwórczego tyzanidyny.
aminotransferaza alaninowa, badanie cytogenetyczne, badanie genotoksyczności, badanie in vitro, badanie in vivo, działanie embriotoksyczne, działanie karcynogenne, działanie rakotwórcze, ośrodkowy układ nerwowy, pobudzenie ośrodkowego układu nerwowego, potencjał genotoksyczny, rozluźnienie mięśni, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, tyzanidyna, zmiany EKG - Leksykon substancji czynnych
Lewomentol – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Lewomentol wykazuje niski potencjał toksyczności ostrej, co potwierdzają badania przedkliniczne na zwierzętach i in vitro. Jednakże, przy wielokrotnym podaniu doustnym w wysokich dawkach (200, 400, 800 mg/kg mc./dobę przez 28 dni u szczurów) obserwowano hepatotoksyczność manifestującą się zwiększeniem masy wątroby oraz wakuolizacją hepatocytów, prawdopodobnie związaną z indukcją enzymów wątrobowych. Badania genotoksyczności in vitro i in vivo nie wykazały uszkodzeń chromosomów, a dane epidemiologiczne nie potwierdzają działania rakotwórczego lewomentolu. Ponadto, nie stwierdzono działania embriotoksycznego ani teratogennego, co potwierdzają badania dla produktów Neo-angin szałwia i Neo-angin wiśnia. Niemniej jednak, brak jest pełnych danych dotyczących wpływu na reprodukcję i przebieg ciąży u zwierząt dla niektórych preparatów, co wskazuje na konieczność dalszych badań w tym zakresie.
badanie in vitro, badanie in vivo, białkomocz, działanie embriotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, hepatotoksyczność lewomentolu, indukcja enzymów wątrobowych, methemoglobina, powiększenie wątroby, rak przełyku, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na reprodukcję, uszkodzenie chromosomów, uszkodzenie wątroby, wakuolizacja hepatocytów, zahamowanie czynności tarczycy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Azithromycin Genoptim 500 mg
Dane przedkliniczne dotyczące azytromycyny wskazują, że podawanie dawek 40-krotnie przekraczających terapeutyczne u ludzi prowadzi do przemijającej fosfolipidozy w tkankach zwierzęcych, zjawiska niepowodującego toksyczności. W kontekście bezpieczeństwa kardiologicznego, azytromycyna może wydłużać odstęp QT w EKG, co potencjalnie zwiększa ryzyko arytmii. Brak jest długoterminowych badań na modelach zwierzęcych oceniających karcinogenność leku, natomiast badania mutagenności in vivo i in vitro nie wykazały działania genotoksycznego. Embriotoksyczność oceniona na szczurach nie potwierdziła teratogenności, jednak dawki przekraczające próg toksyczności matki wiązały się z opóźnieniem kostnienia płodów oraz opóźnieniem rozwoju fizycznego i motorycznego potomstwa.
aberracja chromosomalna, azytromycyna, badanie elektrofizjologiczne, badanie in vitro, badanie in vivo, działanie genotoksyczne, działanie karcinogenne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, elektrokardiogram, embriotoksyczność, fosfolipidoza, mutacja genetyczna, odstęp QT, opóźnienie kostnienia, opóźnienie rozwoju, układ sercowo-naczyniowy, zaburzenie rytmu serca - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Piracetam Polpharma 800 mg
Piracetam, lek nootropowy, wykazuje niski profil toksyczności potwierdzony w licznych badaniach przedklinicznych na myszy, szczurach i psach. Przy podaniu pojedynczych dawek nawet do 10 g/kg masy ciała nie zaobserwowano nieodwracalnych działań toksycznych, co wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa. Wielokrotne podawanie dawek do 4,8 g/kg mc./dobę u myszy oraz do 2,4 g/kg mc./dobę u szczurów nie wykazało toksycznego wpływu na narządy wewnętrzne. Podanie dożylne w dawkach do 1 g/kg mc./dobę przez 4-5 tygodni u szczurów i psów również nie wywołało działań niepożądanych. Badania genotoksyczności i kancerogenności potwierdziły brak takich efektów, co dodatkowo podkreśla korzystny profil bezpieczeństwa piracetamu.
badanie in vitro, badanie in vivo, długoterminowe stosowanie leku, genotoksyczność, kancerogenność, lek nootropowy, okno terapeutyczne, piracetam, podanie dożylne, podanie pozajelitowe, przedawkowanie leku, toksyczność dawek wielokrotnych, toksyczność dożylna, toksyczność ostrej dawki, toksyczność substancji czynnej, zaburzenia gospodarki wodnej, zaburzenia układu pokarmowego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Gasprid 10 mg
Przeprowadzone badania przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania cyzaprydu, substancji czynnej leku Gasprid, wykazały istotny wpływ na elektrofizjologię mięśnia sercowego. Zarówno badania in vitro, jak i in vivo potwierdziły, że cyzapryd może wydłużać okres repolaryzacji serca, co manifestuje się wydłużeniem odstępu QT w zapisie EKG. Ten mechanizm stanowi podstawę potencjalnego działania proarytmicznego leku, zwłaszcza w określonych warunkach, które mogą nasilać ten efekt. Wydłużenie odstępu QT jest istotnym markerem ryzyka wystąpienia groźnych arytmii komorowych, co wymaga szczególnej uwagi klinicznej.
arytmia komorowa, badanie elektrofizjologiczne, badanie in vitro, badanie in vivo, cyzapryd, działanie proarytmiczne, elektrofizjologia serca, hipokaliemia, hipomagnezemia, monitorowanie elektrokardiograficzne, odstęp QT, repolaryzacja serca, układ sercowo-naczyniowy, zaburzenie rytmu serca, zapis elektrokardiograficzny - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tibumoca (137 mcg + 50 mcg)/dawkę donosową
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa leku Tibumoca, zawierającego azelastynę chlorowodorek (137 µg) i flutykazon propionian (50 µg) na dawkę donosową, wykazały, że flutykazon propionian wywołuje efekty typowe dla glikokortykosteroidów związane z nadmierną aktywnością farmakologiczną, jednak ekspozycja ogólnoustrojowa przy zalecanych dawkach donosowych jest minimalna, co ogranicza znaczenie kliniczne tych efektów. Badania genotoksyczności i karcynogenności flutykazonu nie wykazały potencjału genotoksycznego ani zwiększonego ryzyka nowotworów w długoterminowych badaniach na myszach i szczurach. Potencjał teratogenny flutykazonu, obejmujący wady rozwojowe takie jak rozszczep podniebienia i zahamowanie rozwoju wewnątrzmacicznego, jest minimalny przy stosowaniu donosowym w zalecanych dawkach ze względu na niską ekspozycję systemową.
aerozol do nosa, azelastyny chlorowodorek, badanie genotoksyczności, badanie in vitro, badanie in vivo, działanie embriotoksyczne, działanie genotoksyczne, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, ekspozycja ogólnoustrojowa, flutykazonu propionian, glikokortykosteroid, rozszczep podniebienia, toksyczność przewlekła, wada rozwojowa układu kostnego, właściwość uczulająca, zahamowanie rozwoju wewnątrzmacicznego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Oxodil PPH 12 mcg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa formoterolu fumaranu dwuwodnego, substancji czynnej Oxodil PPH, wykazały, że głównym narządem docelowym toksyczności jest układ sercowo-naczyniowy. W modelach zwierzęcych (szczury, psy) obserwowano przekrwienie, tachykardię, arytmie oraz uszkodzenia mięśnia sercowego, co jest zgodne z farmakologicznym działaniem agonistów receptorów β2-adrenergicznych przy dawkach znacznie przekraczających terapeutyczne. W badaniach reprodukcyjnych odnotowano jedynie nieznaczne zmniejszenie płodności u samców szczurów przy wysokich dawkach, natomiast testy genotoksyczności in vitro i in vivo nie wykazały działania mutagennego ani uszkadzającego DNA.
agonista receptorów β2-adrenergicznych, arytmia, badanie in vitro, badanie in vivo, formoterol fumaran dwuwodny, kardiomiocyt, łagodny mięśniak macicy, potencjał genotoksyczny, przekrwienie, rozwój nowotworów, selektywny agonista receptorów β2-adrenergicznych, stymulacja receptorów β2-adrenergicznych, tachykardia, toksyczność ostra i przewlekła, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie DNA, uszkodzenie mięśnia sercowego, zaburzenia rytmu serca, β2-mimetyk - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Atorvastatin Krka 30 mg
Przedkliniczne badania atorwastatyny wykazały brak działania mutagennego i klastogennego w czterech testach in vitro oraz jednej próbie in vivo, co potwierdza bezpieczeństwo genetyczne leku. W ocenie potencjału rakotwórczego stwierdzono brak efektu u szczurów, natomiast u myszy podawanie dawek odpowiadających 6-11-krotności AUC0-24h obserwowanym u ludzi przy maksymalnej dawce terapeutycznej wywołało rozwój gruczolaków i nowotworów wątrobowokomórkowych, co wskazuje na efekt rakotwórczy jedynie przy ekspozycji znacznie przekraczającej dawki kliniczne. Badania reprodukcyjne na szczurach, królikach i psach nie wykazały negatywnego wpływu atorwastatyny na płodność ani teratogenności, jednak przy dawkach toksycznych dla samic zaobserwowano toksyczność dla płodu, zwolniony rozwój potomstwa oraz zmniejszoną przeżywalność poporodową.
Atorvastatin Krka, atorwastatyna, badanie farmakokinetyczne, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie przedkliniczne, badanie rakotwórczości, działanie teratogenne, ekspozycja płodu, gruczolak wątrobowokomórkowy, inhibitor reduktazy HMG-CoA, nowotwór wątrobowokomórkowy, potencjał klastogenny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, przenikanie przez łożysko, przeżywalność poporodowa, stężenie w osoczu, toksyczność płodowa, wpływ na rozrodczość - Leksykon substancji czynnych
Cisplatyna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Cisplatyna wykazuje szeroki profil toksyczności potwierdzony badaniami przedklinicznymi, obejmującymi nefrotoksyczność, mielosupresję, toksyczność żołądkowo-jelitową oraz ototoksyczność, a także neurotoksyczność i immunosupresję u zwierząt. Efekty te pojawiają się przy ekspozycji zbliżonej do stosowanej klinicznie. Substancja wykazuje silne działanie mutagenne i genotoksyczne, co potwierdzają testy in vitro i in vivo, a także badania rakotwórczości na myszach i szczurach, gdzie obserwowano rozwój chłoniaków, gruczolakoraków, włókniakomięsaków oraz białaczki. Cisplatyna ma również udokumentowany potencjał teratogenny i embriotoksyczny, powodując wady rozwojowe i apoptozę pęcherzyków jajnikowych oraz uszkodzenia jąder i spermatogenezy, co może prowadzić do nieodwracalnej niepłodności u obu płci.
apoptoza, azoospermia, badanie in vitro, badanie in vivo, białaczka, brak plemników, chłoniak grasicy, cisplatyna, działanie cytotoksyczne, działanie embriotoksyczne, działanie kancerogenne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, ekspozycja kliniczna, gruczolak płuc, gruczolakorak sutka, immunosupresja, mielosupresja, nefrotoksyczność, neurotoksyczność, ototoksyczność, potencjał genotoksyczny, spermatogonia, toksyczność po wielokrotnym podaniu, toksyczność żołądkowo-jelitowa, układ rozrodczy, uszkodzenie chromosomu, uszkodzenie narządu słuchu, wada rozwojowa, włókniakomięsak, włókniakomięsak nerki, wpływ na reprodukcję, zaburzenie czynności nerek, zahamowanie czynności szpiku kostnego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Norprolac 75 mcg
Chinagolid, substancja czynna preparatu Norprolac, wykazuje niską toksyczność ostrą z LD50 powyżej 357 mg/kg u myszy, >500 mg/kg u szczurów oraz >150 mg/kg u królików. W badaniach toksyczności przewlekłej u samic szczurów zaobserwowano zmniejszenie stężenia cholesterolu oraz zmiany w układzie rozrodczym, takie jak powiększenie jajników, wodomacicze i zapalenie błony śluzowej macicy, które były odwracalne i związane z hamowaniem prolaktyny. Warto podkreślić, że mechanizm ten nie ma bezpośredniego przełożenia na ludzi, gdyż prolaktyna nie uczestniczy u nich w luteolizie. Chinagolid nie wykazuje działania mutagennego ani genotoksycznego w badaniach in vitro i in vivo, co potwierdza jego bezpieczeństwo genetyczne.
badanie in vitro, badanie in vivo, cholesterol, ciałko żółte, działanie embriotoksyczne, działanie mutagenne i rakotwórcze, działanie teratogenne, estrogen, hormon luteinizujący, luteoliza, powiększenie jajników, progesteron, prolaktyna, rozwój płodu, toksyczność ostra i przewlekła, wodomacicze, wpływ na rozrodczość, zapalenie błony śluzowej macicy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ketoprofen-SF 50 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa ketoprofenu wykazały charakterystyczny dla NLPZ profil toksyczności, z dominującym wpływem na przewód pokarmowy (rany i owrzodzenia) oraz nerki (uszkodzenia strukturalne i funkcjonalne). Testy mutagenności in vitro i in vivo nie potwierdziły działania mutagennego substancji czynnej. Długoterminowe badania kancerogenności na szczurach i myszach nie wykazały zwiększonego ryzyka rozwoju nowotworów, co wskazuje na brak potencjału kancerogennego ketoprofenu w warunkach eksperymentalnych.
badanie in vitro, badanie in vivo, działanie kancerogenne, działanie teratogenne, embriotoksyczność, kancerogeneza, ketoprofen, niesteroidowy lek przeciwzapalny, obniżenie płodności, owrzodzenie, potencjał mutagenny, przebieg porodu, przewód pokarmowy, toksyczność przewlekła, uszkodzenie nerek, wpływ na rozrodczość, zaburzenie zagnieżdżenia zarodka - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Matrifen 75 mikrogramów/godzinę system transdermalny 75 mcg/h
Przeprowadzone badania przedkliniczne systemu transdermalnego Matrifen zawierającego fentanyl, uwalniającego substancję czynną w dawce 75 µg/h, wykazały brak istotnych zagrożeń toksycznych przy wielokrotnym podaniu. Ocena wpływu na rozrodczość i rozwój wykazała, że fentanyl nie wywołuje teratogenności u szczurów i królików, choć u samic szczurów zaobserwowano zmniejszoną płodność oraz zwiększoną śmiertelność zarodków, co wiązało się z toksycznością matczyną, a nie bezpośrednim działaniem na zarodek. Ponadto, pomimo znamiennego zmniejszenia przeżywalności potomstwa przy dawkach nieznacznie obniżających masę ciała matek, nie stwierdzono negatywnego wpływu na rozwój fizyczny i zachowanie potomstwa.
badanie in vitro, badanie in vivo, chlorowodorek fentanylu, działanie mutagenne, działanie onkogenne, działanie teratogenne, fentanyl, hodowla komórkowa, opioidowy lek przeciwbólowy, płodność, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, rozwój płodowy i pourodzeniowy, śmiertelność zarodkowa, stężenie terapeutyczne, system transdermalny, toksyczność matczyna, toksyczność po wielokrotnym podaniu, wstrzyknięcie podskórne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Etiagen 200 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa kwetiapiny, substancji czynnej produktu leczniczego Etiagen, wykazały brak genotoksyczności zarówno in vitro, jak i in vivo, co eliminuje ryzyko mutagennego działania leku. W badaniach na zwierzętach laboratoryjnych, przy dawkach odpowiadających klinicznym poziomom ekspozycji, zaobserwowano istotne zmiany w funkcjonowaniu gruczołu tarczowego, w tym odkładanie barwnika u szczurów oraz przerost komórek pęcherzyków tarczycy i obniżenie stężenia T₃ w surowicy u makaków jawajskich. Dodatkowo, u tych samych makaków stwierdzono zmniejszenie stężenia hemoglobiny, liczby erytrocytów i leukocytów, co sugeruje potencjalny wpływ na układ krwiotwórczy. U psów odnotowano zmętnienie soczewki i rozwój zaćmy, natomiast u ciężarnych królików przy ekspozycji około 4-krotnie wyższej niż u ludzi zaobserwowano anomalie kostne płodów oraz toksyczne objawy u matek.
anomalia rozwojowa, badanie in vitro, badanie in vivo, diestrus, erytrocyt, funkcja hormonalna tarczycy, funkcja rozrodcza, gruczoł tarczowy, hiperprolaktynemia, kwetiapina, leukocyt, makak jawajski, parametry hematologiczne, potencjał genotoksyczny, poziom prolaktyny, stężenie hemoglobiny, stężenie T3, toksyczność, układ krwiotwórczy, uszkodzenie materiału genetycznego, właściwość mutagenna, zaburzenie czynności tarczycy, zaćma, zmętnienie soczewki - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Dentocaine (40 mg + 0,01 mg)/ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa preparatu Dentocaine, zawierającego 40 mg/ml artykainy chlorowodorku oraz 10 µg/ml adrenaliny, wykazały brak istotnego zagrożenia dla człowieka przy stosowaniu dawek terapeutycznych. Analizy obejmowały toksyczność przewlekłą, wpływ na rozród oraz potencjał genotoksyczny. W dawkach supraterapeutycznych artykaina wykazuje działanie kardiodepresyjne i rozszerzające naczynia krwionośne, natomiast adrenalina działa sympatykomimetycznie. Toksyczność po podaniu podskórnym ujawniono u szczurów od 50 mg/kg mc./dobę i u psów od 80 mg/kg mc./dobę po 4 tygodniach, jednakże wyniki te mają ograniczone znaczenie kliniczne ze względu na jednorazowy sposób stosowania preparatu.
artykaina chlorowodorek, badanie genotoksyczności, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie toksyczności, dawka supraterapeutyczna, dawka terapeutyczna, działanie embriotoksyczne, działanie genotoksyczne, działanie sympatykomimetyczne, działanie teratogenne, embriotoksyczność, podanie podskórne, potencjał genotoksyczny, rozszerzenie naczyń krwionośnych, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Aramlessa 5 mg + 10 mg
Dane przedkliniczne dotyczące peryndoprylu i amlodypiny, substancji czynnych preparatu Aramlessa, wskazują na korzystny profil bezpieczeństwa. Peryndopryl wykazuje odwracalne uszkodzenia nerek u szczurów i małp przy toksyczności przewlekłej, bez działania mutagennego in vitro i in vivo oraz bez wpływu na płodność szczurów. Nie stwierdzono działania embriotoksycznego ani teratogennego, choć jako inhibitor ACE może wywoływać grupowe efekty niekorzystne na rozwój płodu, takie jak śmierć płodu czy wady wrodzone. Długoterminowe badania nie wykazały potencjału rakotwórczego peryndoprylu. Amlodypina, podawana w dawkach około 50-krotnie przekraczających maksymalną zalecaną dawkę dla ludzi (10 mg), powodowała opóźnienie i wydłużenie porodu oraz zmniejszoną przeżywalność potomstwa. Wpływ na płodność był zróżnicowany: brak zaburzeń przy dawkach do 10 mg/kg/dobę, natomiast dawki porównywalne do ludzkich indukowały obniżenie stężenia FSH i testosteronu oraz zmniejszenie parametrów nasienia u szczurów.
aberracja chromosomowa, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie przedkliniczne, bezpieczeństwo terapeutyczne, bezylan amlodypiny, embriotoksyczność, genotoksyczność, gęstość nasienia, hormon folikulotropowy, inhibitor ACE, komórka Sertoliego, mutagenność, peryndopryl z argininą, rakotwórczość, śmiertelność okołoporodowa, spermatyda, teratogenność, testosteron, toksyczność przewlekła, uszkodzenie nerek, wada wrodzona - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Acard 150 mg 150 mg
Kwas acetylosalicylowy, substancja czynna leku Acard 150 mg, nie wykazuje działania rakotwórczego ani mutagennego w badaniach przedklinicznych in vitro i in vivo. Testy genotoksyczności potwierdziły brak uszkodzeń materiału genetycznego, co eliminuje ryzyko mutacji związanych z jego stosowaniem w dawkach terapeutycznych. Jednakże, badania na modelach zwierzęcych wykazały istotne działanie teratogenne, embrio- i fetotoksyczne, a także zaburzenia neurobehawioralne u potomstwa, co wskazuje na potencjalne ryzyko dla rozwoju płodu i układu nerwowego.
badanie in vitro, badanie in vivo, badanie przedkliniczne, błona śluzowa macicy, charakterystyka produktu leczniczego, działanie embriotoksyczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, hamowanie owulacji, kwas acetylosalicylowy, model zwierzęcy, obniżenie płodności, rozwój układu nerwowego, uszkodzenie materiału genetycznego, wada rozwojowa, wpływ na rozród, zaburzenie neurobehawioralne, zaburzenie zagnieżdżenia - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Pregabalin Vivanta 75 mg
Pregabalina wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa w badaniach przedklinicznych na różnych modelach zwierzęcych. W badaniach farmakologicznych bezpieczeństwa u szczurów i małp zaobserwowano wpływ na ośrodkowy układ nerwowy, objawiający się zmniejszoną lub nadmierną aktywnością oraz ataksją, przy dawkach przekraczających ekspozycję kliniczną. U starszych szczurów albinotycznych dawki ≥5-krotnie wyższe niż maksymalna dawka kliniczna (600 mg/dobę) wiązały się ze zwiększoną częstością zaniku siatkówki. Pregabalina nie wykazuje działania teratogennego u myszy, szczurów i królików, a toksyczność płodowa pojawia się jedynie przy dawkach znacznie przekraczających kliniczne. Wpływ na płodność i narządy rozrodcze szczurów był przejściowy i obserwowany przy ekspozycji znacznie przekraczającej terapeutyczną, co wskazuje na minimalne znaczenie kliniczne tych efektów.
ataksja, badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie in vitro, badanie in vivo, bruksizm, męskie narządy rozrodcze, naczyniakomięsak krwionośny, nadreaktywność, ośrodkowy układ nerwowy, płytki krwi, potencjał karcynogenny, pregabalina, proliferacja komórek śródbłonka, teratogenność, toksyczność prenatalna, zaburzenia rozwojowe, zaburzenia słuchu, zanik siatkówki - Leksykon substancji czynnych
Rumianek – Właściwości farmakodynamiczne
Rumianek pospolity (Matricaria recutita L.) wykazuje wielokierunkowe działanie farmakodynamiczne, obejmujące właściwości przeciwzapalne, powlekające, spazmolityczne, uspokajające, immunomodulujące oraz przeciwwirusowe i przeciwbakteryjne. Działanie przeciwzapalne na błony śluzowe przewodu pokarmowego potwierdzono zarówno in vitro, jak i in vivo, co znajduje zastosowanie w preparatach takich jak Gastrosan fix, gdzie rumianek działa jako środek łagodnie przeciwzapalny i powlekający. W preparatach złożonych, np. Imupret N, udokumentowano dodatkowo działanie immunomodulujące oraz przeciwwirusowe i przeciwbakteryjne in vitro, co koreluje z obserwowanym klinicznie korzystnym wpływem na infekcje górnych dróg oddechowych. Rumianek wykazuje także łagodne działanie spazmolityczne na mięśnie gładkie przewodu pokarmowego (np. w preparatach Gastrosan fix i Melissed) oraz działa uspokajająco w kompozycjach ziołowych, choć brak jest szczegółowych badań farmakodynamicznych dla efektu sedatywnego.
badanie farmakodynamiczne, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie kontrolowane placebo, badanie obserwacyjne, błona śluzowa przewodu pokarmowego, działanie immunomodulujące, działanie powlekające, działanie przeciwbakteryjne, działanie przeciwwirusowe, działanie przeciwzapalne, działanie rozkurczające, działanie uspokajające, efekt sedatywny, infekcja górnych dróg oddechowych, mięsień gładki, podrażnienie błony śluzowej, rumianek pospolity, substancja roślinna, tradycyjny produkt leczniczy roślinny, właściwość spazmolityczna, zaburzenie żołądkowo-jelitowe - Leksykon substancji czynnych
Krwawnik pospolity – Właściwości farmakodynamiczne
Krwawnik pospolity (Achillea millefolium L.) wykazuje wielokierunkowe działanie farmakodynamiczne, obejmujące immunomodulację, działanie przeciwzapalne oraz przeciwdrobnoustrojowe (przeciwbakteryjne i przeciwwirusowe), co potwierdzają badania in vitro i in vivo. Substancja ta wpływa korzystnie na odpowiedź immunologiczną, szczególnie w infekcjach górnych dróg oddechowych, zwiększając odporność organizmu. Kliniczne badania obserwacyjne i porównawcze wskazują na skuteczność preparatów zawierających krwawnik w terapii tych infekcji, choć w niektórych przypadkach oparte są one na tradycyjnym użyciu i ograniczonej liczbie kontrolowanych badań z placebo. W preparatach doustnych, takich jak Imupret N, krwawnik stanowi składnik wyciągu złożonego (1:38) w stosunku 4/36, wykazując działanie immunomodulujące, przeciwzapalne, przeciwbakteryjne i przeciwwirusowe.
badanie in vitro, badanie in vivo, badanie kliniczne, badanie obserwacyjne, działanie przeciwbakteryjne, działanie przeciwdrobnoustrojowe, działanie przeciwwirusowe, działanie przeciwzapalne, górne drogi oddechowe, infekcja dróg oddechowych, kora dębu, korzeń prawoślazu, krwawnik pospolity, kwiat rumianku, liść orzecha włoskiego, mniszek lekarski, nalewka, odporność organizmu, preparat doustny, preparat miejscowy, profil farmakodynamiczny, układ immunologiczny, właściwości immunomodulujące, ziele skrzypu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Treprostinil Reddy 2,5 mg/ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa treprostynilu sodowego obejmowały długoterminowe infuzje podskórne u szczurów i psów przez 13 oraz 26 tygodni. W miejscu infuzji obserwowano miejscowe reakcje zapalne, takie jak obrzęk, rumień, ból i wrażliwość na dotyk. U psów poddanych dawkom ≥ 300 ng/kg/min odnotowano poważniejsze działania niepożądane, w tym zmniejszoną aktywność ruchową, wymioty, luźne stolce, nasilone obrzęki oraz zgony związane z powikłaniami jelitowymi. Średnie stężenie treprostynilu w osoczu psów przy wysokich dawkach wynosiło 7,85 ng/ml, co odpowiada stężeniom u ludzi leczonych dawkami powyżej 50 ng/kg mc./min. Badania reprodukcyjne na szczurach nie wykazały negatywnego wpływu na funkcje rozrodcze, choć ich zakres nie pozwala na pełną ocenę ryzyka dla rozrodu i rozwoju potomstwa.
badanie in vitro, badanie in vivo, badanie przedkliniczne, badanie toksykokinetyczne, bezpieczeństwo farmakologiczne, genotoksyczność, infuzja podskórna, luźny stolec, obrzęk i rumień, potencjał klastogenny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, reakcja w miejscu infuzji, stężenie leku w osoczu, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wielokrotna, treprostynil sodowy, wgłobienie jelita, wymioty, wypadnięcie odbytu, zmniejszona aktywność ruchowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Egzysta 225 mg
Przeprowadzone badania przedkliniczne pregabaliny, substancji czynnej leku Egzysta, wykazały dobrą tolerancję w dawkach odpowiadających klinicznym, z obserwowanymi efektami na ośrodkowy układ nerwowy (OUN) takimi jak zmniejszenie lub nadmierna aktywność oraz ataksja u szczurów i małp. U starszych szczurów albinotycznych zanotowano zanik siatkówki przy ekspozycji ≥5-krotnie przekraczającej maksymalną dawkę kliniczną (600 mg/dobę). Pregabalina nie wykazuje działania teratogennego u myszy, szczurów i królików, a toksyczność rozwojowa pojawia się jedynie przy dawkach istotnie wyższych niż stosowane u ludzi. Wpływ na płodność samców i samic szczurów był obserwowany wyłącznie przy ekspozycji znacznie przekraczającej terapeutyczną i miał charakter przejściowy lub związany z naturalnymi procesami zwyrodnieniowymi, co uznano za klinicznie nieistotne.
ataksja, badanie in vitro, badanie in vivo, bruksizm, działanie genotoksyczne, działanie teratogenne, farmakologiczne badania bezpieczeństwa, naczyniakomięsak krwionośny, ośrodkowy układ nerwowy, płodność, potencjał karcynogenny, pregabalina, proliferacja komórek śródbłonka, toksyczność prenatalna i pourodzeniowa, toksyczność rozrodcza, zanik siatkówki - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Etiagen 25 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa kwetiapiny, substancji czynnej leku Etiagen, nie wykazały działania genotoksycznego zarówno in vitro, jak i in vivo, co jest istotne z punktu widzenia ryzyka mutagennego. W badaniach na zwierzętach laboratoryjnych zaobserwowano jednak zmiany wskazujące na potencjalne oddziaływanie leku na funkcję tarczycy, w tym odkładanie barwnika w gruczole tarczowym u szczurów oraz przerost komórek pęcherzyków tarczycy i obniżenie stężenia T₃ w surowicy u makaków jawajskich. Dodatkowo, u tych samych makaków stwierdzono zmniejszenie stężenia hemoglobiny oraz liczby czerwonych i białych krwinek, co sugeruje wpływ na układ krwiotwórczy. U psów odnotowano zmętnienie soczewki i zaćmę, a u królików – zwiększoną częstość skrzywień kości nadgarstka i/lub stępu przy ekspozycji około 4-krotnie wyższej niż u ludzi przy maksymalnej dawce terapeutycznej.
badanie in vitro, badanie in vivo, ciąża rzekoma, czerwone i białe krwinki, diestrus, działanie genotoksyczne, działanie mutagenne, genotoksyczność, gruczoł tarczowy, hiperprolaktynemia, kwetiapina, parametry hematologiczne, pęcherzyki tarczycy, prolaktyna, stężenie hemoglobiny, stężenie T3, układ krwiotwórczy, zaćma, zmętnienie soczewki - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Flegafortan 0,8 mg/ml
Bromoheksyna, będąca substancją czynną leku Flegafortan (0,8 mg/ml syrop), została poddana wszechstronnym badaniom przedklinicznym oceniającym jej bezpieczeństwo pod kątem działania teratogennego, wpływu na płodność oraz potencjału mutagennego i kancerogennego. Badania wykazały brak działania teratogennego oraz toksycznego wpływu na płodność u zwierząt laboratoryjnych. Wyjątkowo, przy ekstremalnie wysokich dawkach rzędu 500 mg/kg masy ciała (około 650-krotnie wyższych niż maksymalne dawki terapeutyczne u ludzi), u królików zaobserwowano działanie embriotoksyczne oraz opóźnienie rozwoju płodu, co jednak nie ma zastosowania w standardowej terapii. Testy mutagenne, w tym test Amesa in vitro oraz test mikrojądrowy in vivo u myszy, dały wyniki negatywne, wskazując na brak potencjału mutagennego bromoheksyny.
W kontekście kancerogenności, długoterminowe badania na szczurach nie wykazały zwiększonej częstości występowania nowotworów w porównaniu z grupą kontrolną, co potwierdza brak działania rakotwórczego. Zebrane dane przedkliniczne potwierdzają korzystny profil bezpieczeństwa bromoheksyny w dawkach terapeutycznych stosowanych u ludzi, bez istotnego ryzyka teratogenności, mutagenności, kancerogenności czy negatywnego wpływu na płodność. Obserwowane efekty embriotoksyczne i opóźnienie rozwoju płodu pojawiły się jedynie przy dawkach wielokrotnie przekraczających dawki kliniczne, co wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa stosowania leku Flegafortan.
badanie in vitro, badanie in vivo, badanie przedkliniczne, bromoheksyna, działanie embriotoksyczne, działanie kancerogenne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, Flegafortan, lek mukolityczny, margines bezpieczeństwa terapeutycznego, potencjał mutagenny, profil bezpieczeństwa, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność reprodukcyjna, toksyczny wpływ, właściwości rakotwórcze