badanie in vivo
Badanie in vivo to technika badawcza przeprowadzana na żywym organizmie, w jego naturalnym środowisku biologicznym. W przeciwieństwie do badań in vitro, które odbywają się w warunkach laboratoryjnych, badania in vivo pozwalają na obserwację procesów biologicznych w pełnym kontekście fizjologicznym organizmu.
W praktyce medycznej badania in vivo stanowią kluczowy etap w procesie rozwoju nowych leków, procedur diagnostycznych i terapeutycznych. Obejmują one eksperymenty na modelach zwierzęcych oraz badania kliniczne z udziałem ludzi, które są niezbędne do zrozumienia skuteczności, bezpieczeństwa i farmakokinetyki testowanych substancji.
Zaletą badań in vivo jest możliwość obserwacji złożonych interakcji między różnymi układami organizmu, co pozwala na bardziej kompleksową ocenę działania testowanych substancji lub procedur. Jednocześnie badania te podlegają ścisłym regulacjom etycznym i prawnym, szczególnie gdy dotyczą badań na zwierzętach lub badań klinicznych z udziałem pacjentów.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Heviran PPH 800 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne acyklowiru, substancji czynnej Heviran PPH, wykazały brak właściwości mutagennych i rakotwórczych zarówno in vitro, jak i in vivo. Długoterminowe testy na szczurach i myszach nie potwierdziły potencjału onkogennego leku. W badaniach reprodukcyjnych, obejmujących królików, myszy i szczury, nie stwierdzono embriotoksyczności ani teratogenności przy standardowych dawkach. Wady płodów pojawiły się jedynie po podaniu bardzo wysokich dawek podskórnych, wywołujących toksyczność u samic szczurów, co nie ma bezpośredniego przełożenia na dawki terapeutyczne stosowane u ludzi.
badanie in vitro, badanie in vivo, badanie płodności, badanie toksykologiczne, dane przedkliniczne, dawka terapeutyczna, działanie rakotwórcze, mutacja genetyczna, objaw toksyczności, potencjał onkogenny, profil bezpieczeństwa, rozwój embrionalny, spermatogeneza, toksyczność acyklowiru, układ rozrodczy, uszkodzenie DNA, wada rozwojowa płodu, właściwość embriotoksyczna, właściwość rakotwórcza, właściwość teratogenna, zaburzenie chromosomalne, zagrożenie genetyczne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Bonacard 150 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa produktu leczniczego Bonacard, zawierającego kwas acetylosalicylowy w dawce 150 mg, wykazały brak działania rakotwórczego na modelach zwierzęcych. Badania te są kluczowe dla oceny długoterminowego ryzyka stosowania leku, potwierdzając, że substancja czynna nie indukuje procesów nowotworowych, co jest istotne z punktu widzenia bezpieczeństwa pacjentów poddawanych terapii.
badanie in vitro, badanie in vivo, badanie przedkliniczne, działanie genotoksyczne, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, hodowla komórkowa, kwas acetylosalicylowy, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, rozwój nowotworów, terapia długoterminowa, uszkodzenie genetyczne, uszkodzenie materiału genetycznego, właściwości toksyczne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Recenum Junior 30 mg
Przedkliniczne badania toksyczności racekadotrylu wykazały brak działania toksycznego przy dawkach do 1250 mg/kg/dobę u małp oraz 200 mg/kg/dobę u psów, co stanowi odpowiednio 625- i 62-krotność dawek stosowanych u ludzi. Długotrwałe podawanie dawki 500 mg/kg/dobę u małp skutkowało uogólnionymi infekcjami i obniżeniem odpowiedzi immunologicznej na szczepienie, natomiast dawka 120 mg/kg/dobę nie wywoływała takich efektów. Podobne zmiany immunologiczne zaobserwowano u psów przy dawce 200 mg/kg/dobę przez 26 tygodni. Racekadotryl nie wykazywał działania immunotoksycznego u myszy, nie był genotoksyczny ani klastogenny w badaniach in vitro i in vivo. Nie przeprowadzono badań rakotwórczości ze względu na krótki czas leczenia w praktyce klinicznej. W badaniach reprodukcyjnych nie stwierdzono negatywnego wpływu na płodność, rozwój zarodkowy, przed- i pourodzeniowy oraz na matkę i płód.
anemia aplastyczna, badanie in vitro, badanie in vivo, biegunka, butylohioscyna, diureza, działanie immunotoksyczne, działanie klastogenne, działanie rakotwórcze, działanie toksyczne, fenytoina, funkcja oddechowa, genotoksyczność, immunotoksyczność, ketonuria, odpowiedź immunologiczna, ośrodkowy układ nerwowy, pasaż jelitowy, racekadotryl, toksyczność po podaniu wielokrotnym, układ sercowo-naczyniowy, uogólniona infekcja, wpływ na reprodukcję i rozwój - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Kwetaplex 25 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa kwetiapiny wykazały brak potencjału genotoksycznego, co jest korzystne dla długotrwałego stosowania leku. U zwierząt laboratoryjnych zaobserwowano zmiany wymagające uwagi: u szczurów odkładanie pigmentu w tarczycy, u małp Cynomolgus hipertrofię pęcherzyków tarczycy, obniżenie stężenia trójjodotyroniny (T₃), zmniejszenie hemoglobiny oraz liczby erytrocytów i leukocytów, a u psów zmętnienie soczewki i zaćmę. W badaniach reprodukcyjnych na królikach stwierdzono zwiększoną częstość zgięcia nadgarstka/stawu skokowego u płodów przy dawkach zbliżonych do maksymalnych terapeutycznych, a u szczurów obserwowano nieznaczne obniżenie płodności samców, zmniejszenie liczby ciąż rzekomych oraz wydłużenie diestrus, co wiązało się z podwyższonym stężeniem prolaktyny, jednak bez bezpośredniego przełożenia na ludzi ze względu na różnice gatunkowe.
badanie in vitro, badanie in vivo, badanie przedkliniczne, diestrus, embriotoksyczność, fumaran kwetiapiny, hemoglobina, hipertrofia pęcherzyków tarczowych, krwinki czerwone i białe, kwetiapina, parametry hematologiczne, pigmentacja tarczycy, potencjał genotoksyczny, prolaktyna, toksyczność matczyna, toksyczność reprodukcyjna, trójjodotyronina, wady wrodzone kończyn, zaćma, zmętnienie soczewki oka - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Captopril Jelfa 50 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne kaptoprylu wykazały, że głównym narządem docelowym działania niepożądanego są nerki, ulegające odwracalnemu uszkodzeniu po długotrwałym doustnym podawaniu u szczurów i małp. Testy mutagenności in vitro i in vivo nie potwierdziły potencjału mutagennego leku, co wskazuje na brak ryzyka uszkodzeń DNA. W badaniach reprodukcyjnych na szczurach, myszach, królikach i małpach nie stwierdzono bezpośredniego działania embriotoksycznego ani teratogennego kaptoprylu, jednakże jako inhibitor ACE, lek może wywoływać opóźnienie rozwoju płodu, zwiększoną śmiertelność płodów, wrodzone wady rozwojowe oraz zmiany w nerkach płodu, co jest zgodne z profilem farmakologicznym tej grupy leków.
badanie in vitro, badanie in vivo, działanie embriotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, inhibitor ACE, kaptopryl, narząd docelowy, nerka, opóźnienie rozwoju płodu, patologia nerek, potencjał mutagenny, profil bezpieczeństwa leku, śmierć płodu, śmiertelność pourodzeniowa, substancja czynna, uszkodzenie nerki, wada wrodzona - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lecardi 75 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa kwasu acetylosalicylowego zawartego w produkcie Lecardi 75 mg wykazały brak działania rakotwórczego. Długoterminowe analizy na modelach zwierzęcych nie wykazały zwiększonej częstości występowania nowotworów po podaniu tej substancji, co potwierdza jej bezpieczeństwo w kontekście karcinogenności.
badanie in vitro, badanie in vivo, badanie mutagenności, badanie rakotwórczości, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, karcinogenność, kwas acetylosalicylowy, mutacja genetyczna, nowotwór, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, uszkodzenie chromosomowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Flixotide 0,5 mg/2 ml
Przeprowadzone badania przedkliniczne flutykazonu propionianu wykazały, że substancja ta wywołuje jedynie typowe dla glikokortykosteroidów działania niepożądane, jednak przy dawkach znacznie przekraczających te stosowane klinicznie. W badaniach toksyczności po podaniu wielokrotnym nie zaobserwowano dodatkowych efektów toksycznych, co potwierdza korzystny profil bezpieczeństwa przy długotrwałym stosowaniu. Ponadto, flutykazon propionian nie wykazał działania teratogennego ani negatywnego wpływu na rozrodczość, co jest istotne z punktu widzenia bezpieczeństwa stosowania u kobiet w ciąży. Badania mutagenności in vitro i in vivo nie potwierdziły ryzyka uszkodzenia materiału genetycznego, a testy kancerogenności na modelach gryzoni nie wykazały działania rakotwórczego.
badanie in vitro, badanie in vivo, badanie toksykologiczne, działanie kancerogenne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, flutykazonu propionian, glikokortykosteroid, ocena toksykologiczna, profil bezpieczeństwa, reakcja nadwrażliwości, teratogenność, toksyczność wielokrotna, tolerancja miejscowa, właściwość drażniąca, wpływ na rozrodczość - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – ApoRopin 8 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa ropinirolu wykazały wpływ na rozrodczość u szczurów, gdzie dawki 60 mg/kg/dobę (2× MRHD) powodowały zmniejszenie masy ciała płodów, 90 mg/kg/dobę (3× MRHD) zwiększały częstość obumierania płodów, a 150 mg/kg/dobę (5× MRHD) indukowały wady wrodzone palców. U ludzi prolaktyna, której obniżenie jest mechanizmem tych efektów, nie jest kluczowa dla implantacji, co wskazuje na ograniczone znaczenie kliniczne tych obserwacji. Toksyczność ropinirolu obejmuje zmiany zachowania, hiperprolaktynemię, obniżenie ciśnienia tętniczego, bradykardię, opadanie powiek oraz ślinienie się, co jest zgodne z jego farmakologicznym profilem działania i jest monitorowane w praktyce klinicznej. Degeneracja siatkówki zaobserwowana u szczurów albinosów przy dawce 50 mg/kg/dobę jest zjawiskiem gatunkowo specyficznym i nie dotyczy ludzi.
badanie in vitro, badanie in vivo, bradykardia, degeneracja siatkówki, działanie teratogenne, genotoksyczność, gruczolak jądra, HERG, hiperprolaktynemia, hipotensja, implantacja zarodka, komórki Leydiga, L-DOPA, organogeneza, potencjał proarytmiczny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa leku, prolaktyna, przewodnictwo sercowe, repolaryzacja mięśnia sercowego, ropinirol, rozrodczość, wady wrodzone palców - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Memotropil 20% 200 mg/ml (1g/5 ml)
Badania przedkliniczne preparatu Memotropil 20% zawierającego piracetam wykazały niski potencjał toksyczny substancji, co potwierdza jej korzystny profil bezpieczeństwa. W badaniach toksyczności ostrej, po podaniu pojedynczych dawek do 10 g/kg masy ciała u myszy, szczurów i psów, nie zaobserwowano nieodwracalnych efektów toksycznych, co wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa w stosunku do dawek klinicznych. W badaniach toksyczności przewlekłej, myszy otrzymujące 4,8 g/kg/dobę oraz szczury 2,4 g/kg/dobę nie wykazały toksycznego wpływu na narządy wewnętrzne ani tkanki. Dożylne podawanie piracetamu w dawkach do 1 g/kg/dobę przez 4-5 tygodni u szczurów i psów również nie wywołało działań toksycznych, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania preparatu w formie parenteralnej.
- Leksykon substancji czynnych
Minoksydyl – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Minoksydyl, stosowany miejscowo w leczeniu łysienia androgenowego, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony licznymi badaniami przedklinicznymi. Badania toksykologiczne na zwierzętach nie wykazały toksyczności narządowej przy dawkach znacznie przekraczających ekspozycję kliniczną u ludzi. Specyficzne zmiany hemodynamiczne w sercu obserwowane u psów nie mają odpowiednika u ludzi. Minoksydyl nie wykazuje działania mutagennego ani genotoksycznego w badaniach in vitro i in vivo. W badaniach rakotwórczości u szczurów i myszy zaobserwowano wzrost częstości nowotworów hormonozależnych, jednak mechanizm ten jest wtórny do hiperprolaktynemii indukowanej wysokimi dawkami, co nie ma przełożenia na stosowanie kliniczne u ludzi. Miejscowe stosowanie minoksydylu nie wpływa na układ hormonalny kobiet, co dodatkowo potwierdza bezpieczeństwo terapii.
badanie farmakologiczne, badanie genotoksyczności, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie toksykologiczne, działanie fototoksyczne, działanie mutagenne, działanie onkogenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, działanie toksyczne, hiperprolaktynemia, implantacja zarodka, łysienie androgenowe, minoksydyl, nowotwór hormonozależny, podrażnienie skóry, potencjał mutagenny, reakcja fotoalergiczna, tolerancja miejscowa, układ hormonalny, wpływ na płodność, zapłodnienie, zmiana hemodynamiczna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Co-Amlessa 8 mg + 5 mg + 2,5 mg
Produkt leczniczy Co-Amlessa, zawierający peryndopryl z tert-butyloaminą, amlodypinę (bezylan) oraz indapamid, wykazuje akceptowalny profil bezpieczeństwa w badaniach przedklinicznych. Peryndopryl wykazuje odwracalne uszkodzenia nerek u szczurów i małp przy przewlekłym podawaniu, co wymaga monitorowania funkcji nerek w praktyce klinicznej. Nie stwierdzono potencjału mutagennego ani rakotwórczego peryndoprylu, a także braku wpływu embriotoksycznego i teratogennego, choć inhibitory ACE mogą powodować działania niepożądane w późnym okresie ciąży. Indapamid, podawany w dawkach 40-8000-krotnie wyższych niż terapeutyczne, wykazuje nasilone działanie diuretyczne i toksyczność farmakologiczną (spowolnienie oddechu, rozszerzenie naczyń), bez mutagenności i kancerogenności. Skojarzenie peryndoprylu z indapamidem zwiększa toksyczność, zwłaszcza żołądkowo-jelitową u psów i toksyczność matczyną u szczurów, jednak przy dawkach znacznie przekraczających kliniczne, bez nasilenia nefrotoksyczności.
amlodypina, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie toksykologiczne, dawka terapeutyczna, działanie farmakologiczne, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, funkcja nerek, genotoksyczność, hormon folikulotropowy, inhibitor konwertazy angiotensyny, kancerogenność, mutagenność, nadciśnienie tętnicze, ostra toksyczność, peryndopryl, potencjał embriotoksyczny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, potencjał teratogenny, rozszerzenie naczyń, teratogenność, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność żołądkowo-jelitowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Neurontin 800 800 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa gabapentyny (Neurontin) obejmowały ocenę potencjału rakotwórczego, mutagennego oraz wpływu na reprodukcję i rozwój na modelach zwierzęcych. W dwuletnich badaniach na myszach i szczurach stosowano dawki od 200 do 2000 mg/kg/dobę, co odpowiada stężeniom w osoczu przekraczającym 10-krotnie poziomy terapeutyczne u ludzi (3600 mg/dobę). U samców szczurów poddanych najwyższej dawce zaobserwowano wzrost częstości nowotworów z komórek zrazikowych trzustki o niskim stopniu złośliwości, bez wpływu na przeżywalność i przerzuty. Badania genotoksyczności nie wykazały mutagenności gabapentyny, a ocena płodności u szczurów przy dawkach do 2000 mg/kg nie ujawniła negatywnego wpływu na rozrodczość. W badaniach teratologicznych na myszach, szczurach i królikach stosowano dawki wielokrotnie przekraczające dawkę ludzką (do 50-krotności w mg/kg i do 8-krotności w mg/m²), nie stwierdzając wzrostu wad wrodzonych.
aberracja chromosomowa, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie teratologiczne, dawka terapeutyczna, działanie niepożądane, gabapentyna, margines bezpieczeństwa, mikrojąderka w szpiku kostnym, nowotwór z komórek zrazikowych trzustki, opóźnienie kostnienia, organogeneza, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, stężenie leku w osoczu, teratogenność, utrata płodu po zagnieżdżeniu, wada wrodzona, wodniak moczowodu, wodonercze - Leksykon substancji czynnych
Metyloprednizolon aceponian – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Metyloprednizolonu aceponian, stosowany w preparacie Skinatan w stężeniu 1 mg/ml jako roztwór na skórę, wykazuje profil bezpieczeństwa zgodny z charakterystyką glikokortykosteroidów. Badania przedkliniczne potwierdziły brak działań niepożądanych innych niż typowe dla tej grupy leków, nawet przy aplikacji na rozległe powierzchnie skóry i pod opatrunkiem okluzyjnym. Nie stwierdzono działania genotoksycznego ani mutagennego w badaniach in vitro i in vivo, a analiza chemiczna i farmakologiczna nie wskazuje na ryzyko karcynogenności przy stosowaniu zgodnym z zaleceniami. Miejscowa tolerancja skóry i błon śluzowych jest dobra, a ryzyko reakcji nadwrażliwości minimalne, co potwierdzają testy na modelu zwierzęcym.
badanie in vitro, badanie in vivo, badanie przedkliniczne, badanie rakotwórczości, ciąża, działanie embriotoksyczne, działanie niepożądane, działanie teratogenne, działanie uczulające, genotoksyczność, glikokortykosteroid, immunosupresja, metyloprednizolon aceponian, mutacja chromosomalna, mutacja genowa, nowotwór, opatrunek okluzyjny, potencjał genotoksyczny, reakcja nadwrażliwości, roztwór na skórę, ryzyko karcynogenne, tolerancja miejscowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Febrisan (750 mg + 60 mg + 10 mg)/5 g
Produkt leczniczy Febrisan, zawierający 750 mg paracetamolu, 60 mg fenylefryny chlorowodorku oraz 10 mg kwasu askorbinowego na 5 g proszku musującego, nie posiada kompleksowych danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania jako całość. Badania toksykologiczne poszczególnych składników wykazały różne wartości LD50 w zależności od drogi podania i gatunku: paracetamol (LD50 dożołądkowa u szczurów 1944 mg/kg, dootrzewnowa 1205 mg/kg; u myszy podskórna 310 mg/kg, dootrzewnowa 367 mg/kg), fenylefryna (myszy 120 mg/kg, szczury 350 mg/kg), kwas askorbinowy (myszy dożylna 1058 mg/kg, dootrzewnowa 2000 mg/kg, doustna 8021 mg/kg). Testy mutagenności metodą Amesa nie wykazały działania mutagennego dla paracetamolu i fenylefryny, natomiast kwas askorbinowy indukował mutacje in vivo w komórkach jajników chomików jedynie przy cytotoksycznych stężeniach.
badanie długoterminowe, badanie in vivo, cytotoksyczność, działanie teratogenne, fenylefryna, kwas askorbowy, mutagenność, paracetamol, podanie dootrzewnowe, podanie doustne, podanie dożołądkowe, podanie dożylne, podanie podskórne, poronienie, potencjał karcynogenny, Salmonella typhimurium, śmiertelność potomstwa, test Amesa, toksyczność ostra, toksyczność reprodukcyjna, właściwości mutagenne, zaburzenia spermatogenezy, zanik jąder - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Artiss –
ARTISS to miejscowy lek hemostatyczny i klej tkankowy, zawierający fibrynogen ludzki (91 mg/ml), aprotyninę (3000 KIU/ml), trombinę ludzką (4 j.m./ml) oraz chlorek wapnia (40 μmol/ml), stosowany głównie do mocowania przeszczepów skóry u pacjentów z oparzeniami lub innymi urazami. Mechanizm działania opiera się na fizjologicznym procesie krzepnięcia, gdzie trombina katalizuje przemianę fibrynogenu w fibrynę, a czynnik XIIIa stabilizuje skrzep poprzez wiązania krzyżowe. Aprotynina zawarta w preparacie hamuje przedwczesną fibrynolizę, co sprzyja trwałości skrzepu i efektywnemu przyleganiu przeszczepu. ARTISS jest dostarczany w dwukomorowej strzykawce, umożliwiającej jednoczesne aplikowanie składników aktywnych.
aktywność fibrynolityczna, aprotynina, aprotynina syntetyczna, badanie in vivo, badanie kliniczne, białko klejące, chlorek wapnia, czynnik XIII, czynnik XIIIa, degradacja fibryny, fibryna, fibrynogen, fibrynogen ludzki, gojenie rany, krwiak, plazmina, płyn surowiczny, populacja pediatryczna, przeszczep siatkowy, przeszczep skóry, przeszczep skóry niepełnej grubości, skrzep fibrynowy, substancja antyfibrynolityczna, szew chirurgiczny, trombina, trombina ludzka, układ fibrynowy, zamknięcie rany - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Alprazolam Aurovitas 1 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa alprazolamu wykazały brak działania mutagennego w teście Amesa oraz braku aberracji chromosomowych in vivo u szczurów przy dawce do 100 mg/kg mc. (500-krotność maksymalnej dawki dla ludzi 10 mg/dobę). Długoterminowe badania karcynogenności na szczurach (do 30 mg/kg mc./dobę, 150-krotność dawki ludzkiej) i myszach (do 10 mg/kg mc./dobę, 50-krotność dawki ludzkiej) nie wykazały potencjału rakotwórczego. W badaniach okulistycznych u szczurów podawano dawki 3, 10 i 30 mg/kg mc./dobę (15-150-krotność dawki ludzkiej), co po 11 miesiącach skutkowało wystąpieniem zaćmy i rozrostem naczyń rogówki. Alprazolam nie wpływał na płodność szczurów przy dawce do 5 mg/kg mc./dobę (25-krotność dawki ludzkiej), jednak wysokie dawki indukowały wzrost wad wrodzonych i śmiertelność płodów u szczurów i królików oraz zmiany behawioralne u potomstwa po ekspozycji prenatalnej.
aberracja chromosomowa, alprazolam, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie przedkliniczne, benzodiazepina, drgawka, działanie rakotwórcze, ekspozycja prenatalna, potencjał karcynogenny, potencjał mutagenny, rozrost naczyń rogówki, rozwój układu nerwowego, śmiertelność płodowa, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność leku, wada wrodzona, zaćma - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Flomixa 5 mg/ml
Dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa moksyfloksacyny w postaci kropli do oczu Flomixa (5 mg/ml) wskazują na korzystny profil toksykologiczny przy zachowaniu odpowiedniego marginesu bezpieczeństwa w praktyce klinicznej. Toksyczność obserwowano jedynie przy dawkach przekraczających maksymalne poziomy narażenia u ludzi, co ogranicza znaczenie tych efektów w zastosowaniu okulistycznym. Mimo wykazania działania genotoksycznego in vitro, związane jest ono z interakcją z gyrazą bakteryjną oraz topoizomerazą II komórek ssaków przy znacznie wyższych stężeniach niż terapeutyczne. Badania in vivo nie potwierdziły działania genotoksycznego, co sugeruje, że stosowane dawki terapeutyczne zapewniają bezpieczny margines pod tym względem.
badanie in vitro, badanie in vivo, badanie toksykologiczne, chinolon, działanie rakotwórcze, fotogenotoksyczność, fototoksyczność, genotoksyczność, gyraza bakteryjna, krople do oczu, margines bezpieczeństwa, moksyfloksacyna, podanie okulistyczne, potencjał karcinogenny, stosowanie okulistyczne, topoizomeraza II - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Copaxone 40 mg/ml
Octan glatirameru, substancja czynna leku Copaxone 40 mg/ml, przeszedł szeroki zakres badań przedklinicznych oceniających bezpieczeństwo stosowania. Badania obejmowały farmakologię bezpieczeństwa, toksyczność po podaniu wielokrotnym, genotoksyczność, działanie rakotwórcze oraz wpływ na rozrodczość. Nie wykazano istotnych zagrożeń dla człowieka, choć brak pełnych danych farmakokinetycznych u ludzi uniemożliwia precyzyjne określenie marginesu bezpieczeństwa w porównaniu do zwierząt. W badaniach na szczurach i małpach obserwowano złogi kompleksów odpornościowych w kłębuszkach nerkowych po 6 miesiącach podawania, jednak w długoterminowym badaniu 2-letnim u szczurów nie potwierdzono tego efektu, co sugeruje jego przejściowy charakter. Ponadto, u zwierząt uczulonych odnotowano reakcje anafilaktyczne, a wielokrotne podawanie powodowało toksyczność miejscową w miejscu wstrzyknięcia, co ma znaczenie kliniczne dla potencjalnych reakcji u pacjentów.
badanie farmakologiczne, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie przedkliniczne, badanie toksyczności, Copaxone, działanie rakotwórcze, działanie toksyczne, genotoksyczność, kłębuszek nerkowy, nefrotoksyczność, octan glatirameru, potencjał rakotwórczy, reakcja anafilaktyczna, reakcja miejscowa, test genotoksyczności, toksyczny wpływ na rozrodczość, właściwość farmakokinetyczna, złogi kompleksów odpornościowych - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Cefepime Solufarma 500 mg
Dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa cefepimu, zawarte w charakterystyce produktu leczniczego Cefepime Solufarma, wskazują na brak genotoksycznego działania substancji czynnej, potwierdzonego badaniami in vitro i in vivo. Nie przeprowadzono natomiast długoterminowych badań kancerogennych na modelach zwierzęcych, co jest zgodne z powszechną praktyką dla antybiotyków stosowanych krótkotrwale. Badania na szczurach nie wykazały negatywnego wpływu cefepimu na płodność, co sugeruje niskie ryzyko zaburzeń funkcji rozrodczych u ludzi, choć należy zachować ostrożność przy ekstrapolacji tych wyników.
antybiotyk, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie kancerogenne, cefepim, Cefepime Solufarma, charakterystyka produktu leczniczego, działanie genotoksyczne, model zwierzęcy, nowotwór, potencjał genotoksyczny, potencjał kancerogenny, toksyczność ostra, toksyczność podchroniczna, toksyczność przewlekła, uszkodzenie DNA, wiek rozrodczy, wpływ na płodność, zaburzenie funkcji rozrodczych - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tamsiger 0,4 mg
Przeprowadzone badania przedkliniczne tamsulozyny chlorowodorku, substancji czynnej preparatu Tamsiger 0,4 mg, obejmowały ocenę toksyczności ostrej i przewlekłej na myszach, szczurach i psach, potencjał genotoksyczny, wpływ na reprodukcję oraz działanie rakotwórcze. Wyniki wskazują, że toksyczność tamsulozyny jest zgodna z farmakologicznym profilem leków blokujących receptory alfa-adrenergiczne, a działania niepożądane są przewidywalne i związane z mechanizmem działania. W badaniach na psach zaobserwowano zmiany w zapisie EKG po bardzo dużych dawkach, jednak bez klinicznego znaczenia, co sugeruje bezpieczeństwo kardiologiczne przy dawkach terapeutycznych. Ponadto, testy genotoksyczności in vivo i in vitro nie wykazały istotnych właściwości mutagennych, co potwierdza niski potencjał genotoksyczny leku.
badanie in vitro, badanie in vivo, dawka terapeutyczna, działanie rakotwórcze, elektrokardiogram, funkcja reprodukcyjna, gruczoł sutkowy, hiperprolaktynemia, mutacja genetyczna, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, prolaktyna, receptor adrenergiczny alfa, substancja lecznicza, tamsulozyny chlorowodorek, toksyczność ostra i przewlekła, zmiana proliferacyjna - Leksykon leków
Interakcje leku – Duspatalin retard 200 mg
Mebeweryny chlorowodorek (Duspatalin retard, 200 mg) wykazuje brak istotnych interakcji z alkoholem, co potwierdzono badaniami in vitro i in vivo. Spożycie etanolu nie wpływa na skuteczność leku ani na działanie alkoholu na organizm, co eliminuje konieczność unikania alkoholu podczas terapii. Mebeweryna działa głównie miejscowo w przewodzie pokarmowym jako lek rozluźniający mięśnie gładkie, co ogranicza ryzyko interakcji systemowych. W charakterystyce produktu leczniczego nie odnotowano istotnych klinicznie interakcji z innymi lekami, jednak brak kompleksowych badań nie wyklucza potencjalnych interakcji.
absorpcja ogólnoustrojowa, badanie in vitro, badanie in vivo, charakterystyka produktu leczniczego, cytochrom P450, działanie rozkurczowe, etanol, farmakodynamika i farmakokinetyka, interakcja farmakokinetyczna, lek prokinetyczny, lek przeciwcholinergiczny, mebeweryna chlorowodorek, motoryka przewodu pokarmowego, terapia skojarzona - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Storvas CRT 20 mg
Przedkliniczne badania atorwastatyny, substancji czynnej leku Storvas CRT, wykazały brak potencjału mutagennego i klastogennego w czterech testach in vitro oraz jednym in vivo. W badaniach rakotwórczości na szczurach nie stwierdzono działania karcynogennego, natomiast u myszy podawanie dawek powodujących 6-11-krotne zwiększenie ekspozycji (AUC 0-24h) w stosunku do dawek terapeutycznych u ludzi skutkowało rozwojem gruczolaków i raków wątrobowo-komórkowych. Badania reprodukcyjne na szczurach, królikach i psach nie wykazały wpływu atorwastatyny na płodność ani teratogenności, jednak toksyczne dawki u ciężarnych samic szczurów i królików wywołały toksyczność płodu, opóźnienie rozwoju potomstwa oraz zmniejszoną przeżywalność poporodową młodych.
atorwastatyna, badanie in vitro, badanie in vivo, dawka terapeutyczna, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, gruczolak wątrobowo-komórkowy, inhibitory reduktazy HMG-CoA, przenikanie do mleka, przenikanie przez łożysko, przeżywalność poporodowa, rak wątrobowo-komórkowy, Storvas CRT, toksyczność płodowa, właściwości mutagenne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Eligard 22,5 mg 22,5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa octanu leuproreliny, substancji czynnej produktu Eligard 22,5 mg, wykazały wpływ na układ rozrodczy u obu płci, zgodny z farmakologicznym mechanizmem działania. Zmiany te są odwracalne i ustępują po zakończeniu terapii oraz okresie regeneracji. Badania teratogenności nie wykazały działania teratogennego, choć u królików zaobserwowano toksyczność i śmiertelność zarodków, co jest zgodne z farmakologicznym wpływem na układ rozrodczy. W badaniach rakotwórczości na szczurach, po podskórnym podawaniu dawkach 0,6–4 mg/kg/dobę przez ponad 24 miesiące, stwierdzono dawkozależne zwiększenie częstości krwotoków do przysadki, efekt nieobserwowany u myszy.
badanie in vitro, badanie in vivo, badanie niekliniczne, badanie przedkliniczne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, działanie toksyczne, Eligard, krwotok do przysadki, octan leuproreliny, potencjał mutagenny, produkt leczniczy, profil bezpieczeństwa, substancja czynna, toksyczność zarodkowa, układ rozrodczy, właściwość rakotwórcza, zależność od dawki - Leksykon substancji czynnych
Tamsulozyna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Tamsulosyna chlorowodorek, jako selektywny antagonista receptorów α₁-adrenergicznych, przeszedł kompleksowe badania przedkliniczne obejmujące toksyczność ogólną, genotoksyczność, rakotwórczość oraz wpływ na reprodukcję. Badania toksyczności na myszy, szczurach i psach wykazały, że profil toksyczności jest zgodny z farmakologicznym działaniem leków blokujących receptory α₁, bez istotnych klinicznie efektów niepożądanych, nawet przy bardzo dużych dawkach. W badaniach genotoksyczności in vivo i in vitro nie stwierdzono właściwości mutagennych tamsulosyny. W testach rakotwórczości u gryzoni zaobserwowano zwiększoną proliferację gruczołów sutkowych u samic, prawdopodobnie związaną z hiperprolaktynemią, jednak zmiany te były nieistotne klinicznie i występowały tylko przy dawkach znacznie przekraczających terapeutyczne.
Wpływ tamsulosyny na reprodukcję wykazał odwracalne zmniejszenie płodności u samców szczurów, spowodowane zmianami w składzie nasienia oraz zaburzeniami ejakulacji, przy czym nie oceniano liczebności ani ruchliwości plemników. Badania teratogenności na ciężarnych szczurach i królikach nie wykazały uszkodzeń płodu nawet przy dawkach przekraczających dawki terapeutyczne stosowane u ludzi. Całościowo, dane przedkliniczne potwierdzają korzystny profil bezpieczeństwa tamsulosyny, bez istotnego ryzyka toksycznego dla ludzi, a obserwowane efekty uboczne pojawiały się jedynie przy dawkach wielokrotnie wyższych niż kliniczne. Warto zaznaczyć, że badania toksyczności prowadzone były także na produktach zawierających skojarzenie dutasterydu i tamsulosyny, jednak ocena toksyczności tych substancji była przeprowadzana oddzielnie.
antagonista receptora adrenergicznego, antagonista receptora α1-adrenergicznego, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie toksyczności, dutasteryd, działanie farmakologiczne, genotoksyczność, hiperprolaktynemia, liczebność plemników, rakotwórczość, receptor α1-adrenergiczny, ruchliwość plemników, tamsulosyna chlorowodorek, toksyczność ogólna, właściwość mutagenna, wpływ na reprodukcję, wpływ toksyczny, zaburzenie ejakulacji, zapis EKG, zmiana proliferacyjna, zmniejszenie płodności - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Floxal 3 mg/ml (0,3%)
Dane przedkliniczne dotyczące ofloksacyny w kroplach do oczu Floxal (3 mg/ml, 0,3%) nie wykazują istotnego zagrożenia dla człowieka. Badania farmakologiczne i toksykologiczne, zarówno in vitro, jak i in vivo, nie potwierdziły genotoksyczności, mutagenności ani aberracji chromosomalnych, co podkreśla bezpieczeństwo stosowania preparatu. Nie stwierdzono również wpływu na rozwój zaćmy ani negatywnego oddziaływania na rozrodczość, rozwój płodowy i pourodzeniowy, a także brak działania teratogennego. Należy jednak zaznaczyć, że nie przeprowadzono długoterminowych badań karcinogennych, co pozostawia lukę w ocenie potencjalnego ryzyka nowotworowego przy długotrwałym stosowaniu.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Flurhinal 250 mcg/dawkę inh.
Przeprowadzone badania przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania propionianu flutykazonu, substancji czynnej leku Flurhinal, potwierdziły, że działa on zgodnie z profilem silnych kortykosteroidów, wywołując działania niepożądane jedynie przy dawkach znacznie przekraczających terapeutyczne. W badaniach toksyczności po podaniu wielokrotnym nie zaobserwowano nieoczekiwanych efektów ubocznych, co wskazuje na dobrą tolerancję leku przy długotrwałym stosowaniu. Ponadto, badania rozrodczości i teratogenności nie wykazały specyficznych działań niepożądanych, a testy mutagenności in vitro i in vivo potwierdziły brak działania mutagennego, co jest kluczowe dla bezpieczeństwa terapii w populacji reprodukcyjnej. Badania na gryzoniach nie wykazały działania rakotwórczego, a brak efektów drażniących i uczulających jest istotny dla leków podawanych drogą wziewną.
aerozol inhalacyjny, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, dawka terapeutyczna, droga wziewna, drogi oddechowe, działanie drażniące, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie uczulające, karcynogeneza, kortykosteroid, nośnik bezfreonowy, potencjał mutagenny, propionian flutykazonu, teratogenność, toksyczność po podaniu wielokrotnym - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Gemcitabine SUN 10 mg/ml
Przedkliniczne badania toksykologiczne gemcytabiny wykazały, że głównym działaniem niepożądanym po podaniu wielokrotnym (do 6 miesięcy) u myszy i psów były odwracalne zaburzenia hematopoezy, zależne od dawki i schematu dawkowania. Gemcytabina wykazuje działanie mutagenne potwierdzone zarówno in vitro (indukcja mutacji genowych), jak i in vivo (test mikrojądrowy na komórkach szpiku kostnego). Brak jest jednak długoterminowych badań karcynogenności na modelach zwierzęcych, co ogranicza pełną ocenę bezpieczeństwa tego leku.
badanie in vivo, działanie karcynogenne, działanie mutagenne, hematopoeza, mutacja genowa, przebieg ciąży, rozwój zarodkowo-płodowy, skuteczna antykoncepcja, szpik kostny, test in vitro, test mikrojądrowy, wada rozwojowa płodu, właściwości genotoksyczne, zaburzenie hematopoezy, zaburzenie okołoporodowe, zaburzenie spermatogenezy, zmiany hematologiczne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ursofalk 250 mg/5 ml
Dane przedkliniczne dotyczące kwasu ursodeoksycholowego (UDCA) wykazały brak toksyczności ostrej w różnych modelach zwierzęcych, co wskazuje na niski potencjał ostrego zatrucia. W badaniach przewlekłych na małpach, przy dużych dawkach UDCA zaobserwowano hepatotoksyczność objawiającą się zmianami enzymatycznymi i morfologicznymi, takimi jak proliferacja przewodów żółciowych, ogniskowe zapalenie wrotne oraz martwica hepatocytów. Efekty te przypisuje się metabolitowi – kwasowi litocholowemu, który u ludzi jest skutecznie detoksykowany, co potwierdza brak klinicznego znaczenia tych zmian u pacjentów. Badania genotoksyczności i rakotwórczości na myszach i szczurach nie wykazały działania mutagennego ani kancerogennego UDCA, co jest istotne dla bezpieczeństwa stosowania leku Ursofalk.
badanie in vitro, badanie in vivo, dawka terapeutyczna, embriotoksyczność, enzymy wątrobowe, hepatotoksyczność, karcynogeneza, kwas litocholowy, kwas ursodeoksycholowy, martwica hepatocytów, mutagenność, potencjał rakotwórczy, proliferacja przewodów żółciowych, przestrzeń wrotna, rozwój pourodzeniowy, toksyczność ostra, toksyczność płodowa, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, zapalenie wrotne - Leksykon substancji czynnych
Insulina dwufazowa – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Insulina dwufazowa, zawarta w preparacie Humulin M3 (30/70), stanowi mieszaninę 30% insuliny rozpuszczalnej oraz 70% insuliny izofanowej, produkowaną metodą rekombinacji DNA z wykorzystaniem szczepów Escherichia coli. Przedkliniczne badania bezpieczeństwa obejmujące toksyczność podostrą oraz testy mutagenności in vitro i in vivo nie wykazały istotnych działań niepożądanych ani potencjału mutagennego, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania tej formulacji w terapii cukrzycy. Technologia produkcji zapewnia wysoką czystość i standaryzację produktu, eliminując ryzyko związane z pozyskiwaniem insuliny ze źródeł zwierzęcych lub ludzkich.
badanie in vitro, badanie in vivo, badanie toksyczności, cukrzyca, Escherichia coli, Humulin M3, insulina dwufazowa, insulina izofanowa, insulina rozpuszczalna, mutagenność, potencjał mutagenny, profil farmakodynamiczny, profil farmakokinetyczny, rekombinacja DNA, toksyczność podostra, zawiesina do wstrzykiwań, zdarzenie niepożądane - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Symlosin SR 0,4 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa tamsulosyny chlorowodorku, obejmujące toksykologię, genotoksyczność, rakotwórczość oraz toksyczność reprodukcyjną, przeprowadzono na różnych gatunkach zwierząt laboratoryjnych, w tym na myszach, szczurach i psach. Badania toksyczności po podaniu pojedynczych i wielokrotnych dawek wykazały, że działania niepożądane związane są głównie z farmakologicznym antagonizmem receptorów alfa-adrenergicznych. W badaniach na psach odnotowano zmiany w zapisie EKG przy bardzo wysokich dawkach, jednak bez istotnego znaczenia klinicznego. Ocena genotoksyczności in vivo i in vitro nie wykazała istotnych właściwości mutagennych, co wskazuje na brak ryzyka uszkodzeń genetycznych.
antagonista receptorów alfa-adrenergicznych, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, działanie rakotwórcze, hiperprolaktynemia, potencjał genotoksyczny, receptor alfa-adrenergiczny, rozwój embrionalny, rozwój płodowy, rozwój postnatalny, tamsulosyny chlorowodorek, toksyczność ogólna, toksyczność reprodukcyjna, układ sercowo-naczyniowy, zapis elektrokardiograficzny - Leksykon substancji czynnych
Bobrek trójlistkowy – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Bobrek trójlistkowy (Menyanthes trifoliata L.) jest składnikiem nalewki gorzkiej (Amara tinctura) oraz preparatów takich jak Krople żołądkowe, Krople żołądkowe forte i Krople żołądkowe T, gdzie stanowi około 25% składu produktu. Nalewka przygotowywana jest w proporcjach 60:60:50 (bobrek trójlistkowy, korzeń goryczki, owocnia pomarańczy gorzkiej) z użyciem 70% etanolu jako ekstrahenta. Pomimo wieloletniego stosowania klinicznego tych preparatów, brak jest kompleksowych badań przedklinicznych dotyczących toksyczności ostrej, przewlekłej, reprodukcyjnej, genotoksyczności oraz kancerogenności bobrka trójlistkowego. Nie przeprowadzono standardowych testów in vitro ani in vivo oceniających wpływ tej substancji na materiał genetyczny, a także brak danych dotyczących wpływu na płodność, rozwój zarodka i płodu oraz przebieg ciąży. Dostępna dokumentacja wskazuje na istotne luki w ocenie bezpieczeństwa bobrka trójlistkowego, co ogranicza pełną ocenę jego profilu toksykologicznego. Pomimo braku badań przedklinicznych, doświadczenie kliniczne sugeruje, że stosowanie bobrka trójlistkowego w dawkach leczniczych jest generalnie bezpieczne. Niemniej jednak, brak danych dotyczących toksyczności reprodukcyjnej, mutagenności i potencjalnej kancerogenności stanowi istotne ograniczenie, zwłaszcza w kontekście stosowania u pacjentów z grup wysokiego ryzyka. Konieczne są dalsze badania naukowe w celu uzupełnienia tych braków i lepszego zrozumienia potencjalnych zagrożeń związanych z długotrwałym stosowaniem tej substancji roślinnej.
badanie in vitro, badanie in vivo, badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, bobrek trójlistkowy, dawka lecznicza, doświadczenie kliniczne, dysfagia, działanie genotoksyczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, etanol, kancerogeneza, korzeń goryczki, materiał genetyczny, model przedkliniczny, model zwierzęcy, nalewka gorzka, owocnia pomarańczy gorzkiej, płodność, produkt leczniczy, profil bezpieczeństwa, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodka, test genotoksyczności, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Benzacne Duo (10 mg + 50 mg)/g
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa leku Benzacne Duo, zawierającego klindamycynę (10 mg/g) i nadtlenek benzoilu (50 mg/g), wykazały korzystny profil bezpieczeństwa przy stosowaniu miejscowym. Dwuletnie badania karcynogenności na myszach nie wykazały zwiększonego ryzyka nowotworowego, a badania toksyczności skórnej po wielokrotnym podaniu (do 90 dni) ujawniły jedynie niewielkie miejscowe podrażnienie skóry. Produkt wykazuje bardzo lekkie działanie drażniące na oczy, co jest istotne przy stosowaniu w okolicy oczu. Dane toksykologiczne wskazują, że nadtlenek benzoilu jest dobrze tolerowany miejscowo, mimo że wysokie dawki mogą powodować uszkodzenia DNA, jednak brak jest dowodów na jego karcynogenność, mutagenność czy fotorakotwórczość. Klindamycyna nie wykazała potencjału mutagennego ani toksycznego wpływu na reprodukcję, choć brak jest długoterminowych badań karcynogennych.
badanie in vitro, badanie in vivo, Benzacne Duo, działanie drażniące, fotokokarcynogenność, karcynogenność, klindamycyna, nadtlenek benzoilu, podrażnienie skóry, potencjał fotorakotwórczy, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, potencjał teratogenny, promieniowanie słoneczne, toksyczność po podaniu jednorazowym, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność skórna, uszkodzenie DNA - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Mastodynon –
W przedklinicznej ocenie bezpieczeństwa produktu leczniczego Mastodynon nie stwierdzono danych dotyczących ostrej ani przewlekłej toksyczności, co sugeruje brak istotnych efektów toksycznych przy pojedynczym lub wielokrotnym podawaniu preparatu. Kompleksowe badania genotoksyczności, przeprowadzone zarówno in vitro, jak i in vivo, nie wykazały działania mutagennego, co potwierdza brak negatywnego wpływu na materiał genetyczny i minimalizuje ryzyko mutacji związanych ze stosowaniem Mastodynonu.
badanie in vitro, badanie in vivo, badanie płodności, działanie mutagenne, efekt teratogenny, genotoksyczność, materiał genetyczny, mutacja genetyczna, rozcieńczenie homeopatyczne, teratogenność, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, Vitex agnus-castus, wada rozwojowa płodu, zaburzenie płodności - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Cyclo-Progynova 2 mg (białe), 2 mg + 0,5 mg (jasnobrązowe)
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa produktu leczniczego Cyclo-Progynova, zawierającego estradiol walerianian oraz lewonorgestrel, nie wykazały istotnego ryzyka toksyczności ani potencjału rakotwórczego przy stosowaniu dawek terapeutycznych u ludzi. Badania wielokrotnego podania oraz ocena mutagenności in vitro i in vivo potwierdziły brak mutagennego działania obu składników aktywnych. Szczególnie istotne jest, że lewonorgestrel nie wykazał działania teratogennego ani wirylizującego na płody żeńskie, a estradiol walerianian nie wpływał na fizjologiczne stężenia estradiolu w osoczu, co wskazuje na niski profil ryzyka dla płodu przy jednoczesnym zachowaniu zasady ostrożności w stosowaniu produktu w ciąży.
17β-estradiol, badanie in vitro, badanie in vivo, Cyclo-Progynova, działanie embriotoksyczne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, enancjomer aktywny farmakologicznie, estradiol walerianian, hormon płciowy, lewonorgestrel, norgestrel, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, stężenie estradiolu, toksyczność podania wielokrotnego, wirylizacja płodu, wpływ androgenny - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Apo-Atorva 20 mg
Przedkliniczne badania atorwastatyny, substancji czynnej Apo-Atorva, nie wykazały potencjału genotoksycznego ani mutagennego w testach in vitro i in vivo. W badaniach karcinogenności stwierdzono brak działania rakotwórczego u szczurów, natomiast u myszy przy ekspozycji na dawki 6-11 razy wyższe niż u ludzi zaobserwowano gruczolaki i raki wątrobowokomórkowe. Ocena wpływu na reprodukcję wykazała brak negatywnego wpływu na płodność u szczurów, królików i psów oraz brak działania teratogennego. Jednakże przy wysokich dawkach toksycznych dla ciężarnych samic szczurów i królików zaobserwowano toksyczność dla płodu, opóźniony rozwój potomstwa oraz obniżoną przeżywalność poporodową.
atorwastatyna, AUC, badanie in vitro, badanie in vivo, dawka terapeutyczna, działanie karcinogenne, działanie teratogenne, ekspozycja na lek, genotoksyczność, gruczolak wątrobowokomórkowy, inhibitor reduktazy HMG-CoA, karcinogenność, opóźnienie rozwoju, płodność, potencjał klastogenny, potencjał mutagenny, potencjał teratogenny, przenikanie przez łożysko, przeżywalność poporodowa, rak wątrobowokomórkowy, stężenie w osoczu, toksyczność płodowa - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Bendamustine Accord 25 mg/ml
Bendamustyna chlorowodorek, cytostatyk alkilujący (kod ATC: L01AA09), wykazuje unikalny mechanizm działania polegający na tworzeniu wiązań krzyżowych w DNA, co prowadzi do zaburzeń syntezy i naprawy materiału genetycznego komórek nowotworowych. W badaniach przedklinicznych potwierdzono jej aktywność wobec szerokiego spektrum nowotworów, w tym raka piersi, niedrobnokomórkowego i drobnokomórkowego raka płuc, białaczek oraz chłoniaków. Charakterystyczne jest ograniczone zjawisko oporności krzyżowej z innymi lekami alkilującymi i antracyklinami, co może wynikać z długotrwałej interakcji bendamustyny z DNA. W badaniach klinicznych bendamustyna wykazała przewagę nad chlorambucylem w leczeniu przewlekłej białaczki limfocytowej (PBL) – mediana czasu przeżycia do progresji wyniosła 21,5 miesięcy vs. 8,3 miesiąca (p<0,0001), a mediana czasu trwania remisji 19 miesięcy vs. 6 miesięcy (p<0,0001).
alkilacja, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie przedkliniczne, chemioimmunoterapia, chłoniak nieziarniczy, chłoniak nieziarniczy B-komórkowy, cytostatyk alkilujący, drobnokomórkowy rak płuc, klasyfikacja Durie-Salmona, komórka białaczkowa, lek przeciwnowotworowy, mechanizm działania przeciwnowotworowego, melfalan z prednizonem, niedrobnokomórkowy rak płuc, odpowiedź całkowita, odpowiedź częściowa, odsetek odpowiedzi, oporność krzyżowa, przewlekła białaczka limfocytowa, przeżycie całkowite, rak jajnika, rak piersi, remisja, rytuksymab, szpiczak mnogi, terapia biologiczna, wiązanie krzyżowe DNA, zespół lizy guza - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Pentasa 1 g
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa mesalazyny (PENTASA 1 g, granulat o przedłużonym uwalnianiu) wykazały toksyczność nerkową u wszystkich badanych gatunków zwierząt, przy czym dawki bezobjawowe (NOAEL) były 2-7,2 razy wyższe niż stosowane u ludzi, co wskazuje na konieczność monitorowania funkcji nerek podczas terapii. Nie stwierdzono istotnych działań toksycznych na przewód pokarmowy, wątrobę ani układ krwiotwórczy. Kompleksowe testy genotoksyczności in vitro i in vivo nie wykazały działania mutagennego ani klastogennego, a badania długoterminowe na myszach i szczurach nie potwierdziły potencjału karcynogennego mesalazyny.
Badania reprodukcyjne na zwierzętach nie wykazały negatywnego wpływu mesalazyny na płodność, przebieg ciąży, rozwój zarodka i płodu, poród ani rozwój pourodzeniowy, co wskazuje na brak teratogenności i toksyczności reprodukcyjnej. Ponadto, ocena ekotoksykologiczna potwierdziła, że stosowanie mesalazyny w dawkach terapeutycznych nie stanowi zagrożenia dla środowiska naturalnego. Podsumowując, profil bezpieczeństwa mesalazyny jest korzystny, z głównym ryzykiem nefrotoksyczności wymagającym odpowiedniego monitorowania klinicznego.
badanie in vivo, ciąża, działanie klastogenne, działanie mutagenne, genotoksyczność, hepatotoksyczność, karcynogenność, mesalazyna, nefrotoksyczność, płodność, poród, potencjał teratogenny, potencjał tumorogenny, przewód pokarmowy, rozwój płodu, rozwój pourodzeniowy, test in vitro, toksyczność hematologiczna, toksyczność nerkowa, toksyczność reprodukcyjna, układ krwiotwórczy, wątroba - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Inhibace Plus 5 mg + 12,5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa produktu leczniczego Inhibace Plus, zawierającego cylazapryl (5 mg) i hydrochlorotiazyd (12,5 mg), wykazały niską toksyczność ostrą cylazaprylu, z LD50 przekraczającym 2000 mg/kg u szczurów, myszy i makaków jawajskich. Skojarzenie z hydrochlorotiazydem nie nasilało ostrej toksyczności. W toksyczności podprzewlekłej i przewlekłej głównym narządem docelowym cylazaprylu były nerki, gdzie obserwowano odwracalne zmiany, takie jak wzrost stężenia mocznika i kreatyniny, pogrubienie tętniczek kłębuszkowych oraz hiperplazję komórek okołokłębkowych, występujące przy dawkach wielokrotnie przekraczających terapeutyczne. Hydrochlorotiazyd powodował głównie hipokaliemię, a terapia skojarzona wykazała korzystny profil bezpieczeństwa, m.in. zmniejszając utratę potasu indukowaną przez tiazyd. Nie stwierdzono działania kancerogennego ani mutagennego cylazaprylu i hydrochlorotiazydu, zarówno w monoterapii, jak i w skojarzeniu, przy dawkach terapeutycznych.
badanie in vitro, badanie in vivo, cylazapryl i hydrochlorotiazyd, dawka letalna LD50, działanie farmakodynamiczne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, enzym konwertujący angiotensynę, genotoksyczność, gospodarka elektrolitowa, hiperplazja komórek okołokłębkowych, hipokaliemia, inhibitor ACE, mocznik i kreatynina, nerka, potencjał kancerogenny, rozszerzenie miednicy, tętniczka kłębuszkowa, toksyczność ostra - Leksykon substancji czynnych
Opipramol – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Opipramol dichlorowodorek, dostępny w formie tabletek powlekanych lub drażowanych o dawkach 50 mg i 100 mg, wykazuje względnie niską toksyczność ostrą w badaniach przedklinicznych na zwierzętach laboratoryjnych. Objawy toksyczności ostrej dotyczą głównie ośrodkowego układu nerwowego i są zgodne z klinicznymi objawami przedawkowania u ludzi. Długotrwałe podawanie bardzo wysokich dawek opipramolu prowadzi do toksycznych efektów obejmujących uszkodzenie wątroby, płuc, zmiany skórne oraz powstawanie zaćmy u niektórych gatunków zwierząt. Badania genotoksyczności jednoznacznie wykazały brak działania mutagennego, a ocena wpływu na funkcje rozrodcze i rozwój zarodkowo-płodowy nie potwierdziła teratogenności ani negatywnego wpływu na płodność, choć przy dawkach toksycznych dla matki stwierdzono działanie embriotoksyczne.
badanie in vitro, badanie in vivo, działanie mutagenne, działanie teratogenne, embriotoksyczność, opipramol dichlorowodorek, ośrodkowy układ nerwowy, płodność, potencjał genotoksyczny, przedawkowanie leku, rozwój zarodkowo-płodowy, toksyczność okołoporodowa, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie płuc, uszkodzenie wątroby, zaćma, zmiany skórne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Heviran 200 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa acyklowiru, substancji czynnej leku Heviran, wykazały brak istotnego potencjału mutagennego i rakotwórczego. Testy in vitro i in vivo nie wskazały na ryzyko genotoksyczności, a długoterminowe badania na szczurach i myszach nie potwierdziły działania onkogennego. W zakresie wpływu na płodność, acyklowir podawany w dawkach znacznie przekraczających terapeutyczne u ludzi wykazywał odwracalne zaburzenia spermatogenezy u psów i szczurów, natomiast badania międzypokoleniowe na myszach nie wykazały negatywnego wpływu na płodność przy doustnym podawaniu leku.